Medyo kakaiba sa pakiramdam
ang bumalik sa Myeongjeong bilang mandirigma ng kalayaan,
tapos no'ng nakaraan, empleyado ako ng gobyerno.
Maraming magbabago kasunod ng sitwasyon mo.
Ang tingin ng mga tao sa 'yo
at ang buong paligid mo.
Mukhang tama ka.
Kailangan mo lang mag-ingat kay Ōoka.
At maihahatid mo na ang pera nang matiwasay
at ligtas kang makakabalik sa Gyeongseong.
Gano'n ba kadelikado si Superintendent Ōoka?
Gaya ng sinabi ko sa 'yo,
maraming magbabago kasunod ng sitwasyon mo.
-Tagay! -Oo, tagay!
Miss na miss mo na ang bayan mo, ano?
Oo naman.
Napanaginipan ko pa 'yon no'ng nakaraan.
Nasa bayan ko ako, natutuwa kami ng pamilya ko sa cherry blossoms.
Gago ka!
Bakit dinadaya mo ako?
Gusto mong mamatay, ha?
Sabihin mo. Paano ka nandaya?
Paano ka nanalo sa limang magkakasunod na laro?
Wala talaga akong ginawa.
Ano'ng sinasabi mo?
Hoy, bakit walang marunong magsalita ng Hapon dito?
Ibaba mo ang baril mo, sir.
Bawal gamitin 'yan dito sa Myeongjeong.
-Sino ka? -Ako si Superintendent Ōoka,
hepe ng pulisya ng Konsulado Heneral sa Gando.
Bakit hindi mo ibaba 'yang baril, sir?
Dinadaya niya ako sa pera ko!
Dinadaya…
Kahit pa totoo 'yon,
di mo puwedeng gamitin ang baril mo.
Ibaba mo ang baril.
At kung ayaw ko?
Pulis sa konsulado? Ano naman ngayon?
Ang lakas ng loob ng pulis na utusan ang sundalo ng Hukbo ng Imperyo…
Dito sa Myeongjeong,
dapat sundin mo ang utos ko, anuman ang mangyari.
Kahit pa maggiyera ang buong mundo,
dapat at mananatiling mapayapa ang Myeongjeong nang walang gulo.
Sa gano'ng paraan lang…
ako makakauuwi.
Dito sa Myeongjeong…
Ako ang batas.
Yuko.
Maligayang pagbabalik.
Kumusta? Ako si Nam Hee-shin.
Ma'am, ako…
Lumabas ulit ang nakasanayan ko!
Ako si Kim Seon-bok,
"mabait" at "suwerte," nagdadala ng suwerte ang kabaitan ko…
Ang daldal ko. Pagod kayo. Tara na.
Tara na. Malamang pagod ka na.
Grabe, ang ganda mo.
Tara na.
SONG OF THE BANDITS
Pasok ka.
Wag kang maiilang at magpahinga ka.
Hala…
Bakit ganiyan ang mukha mo?
Makinis! Ang kinis ng balat mo!
Gusto kong tanggalin at isampal 'yan sa mukha ko!
Nagbibiro lang ako.
Puwede kang tumawa.
Tinawagan ko na ang hukbo ng kalayaan, kaya wag ka nang masyadong mag-alala.
Tatawag din kaagad sila.
Sige.
Magpahinga ka na.
Salamat.
Naku naman.
Ano? Ano na naman?
"Ano na naman?"
'Yong babae sa itaas, 'yon.
Hahanapan kita ng maghahatid ng pondo.
Gagawin ko 'yon dahil nakiusap ka,
pero masama ang kutob ko dito.
Yoon, mas mabigat na krimen pa 'to kaysa sa sikretong magnakaw ng mga baril.
Nagbubuwis tayo ng buhay sa pakikisawsaw sa kilusan ng kalayaan!
Kaya nakikiusap ako sa 'yo, Seon-bok.
Buwisit talaga.
Ay hala!
May kailangan ka ba, ma'am?
Binibini pala.
Malamang pagod ka.
-Bakit di ka magpahinga pa? -Hindi ako makatulog.
Maraming nangyari sa loob ng maikling panahon,
at sobra mo akong natulungan.
Salamat mula sa kaibuturan ng puso ko.
Wag mo na akong alalahanin,
at bumalik ka na sa mga kaibigan mo.
Makakasama mo pa sila dito nang maraming taon,
at ayaw kong lumaki pa ang hindi pagkakaunawaan dahil sa 'kin.
Di ko pa magagawa 'yan.
Matiyaga 'yong Hapong opisyal na naghahabol sa 'yo.
Hindi siya susuko.
Kilala mo ba…
'yong opisyal na binanggit mo?
Master ko siya no'n.
Kinupkop niya kami ng mga kapatid ko no'ng namatay ang mga magulang namin.
Naging magkaibigan kami dahil sa Reporma sa Gabo.
Nagpatala kaming maging sundalo no'ng 1904.
Pero di ko na alam kung ano na kami ngayon.
Kung ayos lang, paano namatay ang mga magulang mo…
Namatay ang inay ko habang ipinapanganak ang kapatid ko,
at ang itay ko…
ay pinatay ng mga kababayan.
Nagsundalo siya para protektahan ang bansa
pero na-frame up siyang nagnakaw ng mga armas.
Tinraydor siya ng mga taong dapat protektahan niya.
Naisip mo na bang hanapin ang taong nag-frame up sa itay mo?
Ang pumatay sa mga magulang mo.
Nasa Gando daw siya.
Gusto mo bang alamin ko kung nasaan siya sa Gando?
Pinag-isipan ko 'yon…
pero hanggang do'n lang.
Ang paghihiganti para sa mga magulang ko, poot, ang lahat ng 'yon…
Ang paghihiganti, poot, ang lahat ng 'yon…
Naisip kong walang silbi ang mga 'yon.
Walang karapatan ang tulad namin sa mga gano'ng bagay.
Kung mawawalan kami ng bansa, 'yon na.
Kung di patas na pinatay ang mga magulang namin, 'yon na.
Gano'n ang takbo ng buhay namin,
anuman ang kagustuhan namin… na pinapaikot-ikot lang ng mundo.
Pero sa gano'ng pamumuhay ko…
Naisip kong natulad na ako sa mga pumatay sa mga magulang ko.
Pinapatay ko ang mga kababayan ko,
tinatraydor ko 'yong mga dapat protektahan ko.
Kaya pumunta ako sa Gando.
Wala na akong magagawa
maliban sa mamatay o tumakas.
Wag mong tiisin ang pighati ng panahon nang mag-isa.
Dapat makipagdamayan tayo…
sa mga taong tulad nating
dumaranas din ng pighating 'yon at kasabay nating nabubuhay.
Itaas ang mga kamay.
Hoy. Wag kang gagalaw.
Buwisit na bruhang Joseon ka.
Hulihin siya!
Oo, sir!
Tigil.
Bakit ka bumalik sa Myeongjeong?
Para patayin ang tagapaghatid
ng pondo ng kalayaan.
Sino nga ang tagapaghatid ng pondo ng kalayaan?
Kung sasabihin ko sa 'yo kung sino 'yon, aarestuhin mo siya.
Kung mangyayari 'yon…
mapapatay ako.
Papatayin ka din kung hindi ka magsasalita ngayon.
Mananahimik ka pa rin ba?
Si Major Miura ng Ika-19 na Punong Dibisyon sa Nanam.
Papuntahin mo nga siya dito.
Si Major Miura ba 'to?
Ako si Superintendent Ōoka ng Konsulado Heneral sa Gando.
Hello. Bakit ka napatawag?
May dinala kaming babae sa istasyon,
at may ilan akong kukumpirmahin sa 'yo, Major.
Ayon sa kaniya, pumunta siya sa Myeongjeong
dahil inutusan mo siyang patayin ang tagapaghatid ng pondo ng kalayaan.
Totoo ba 'yon?
Dapat sabihin mo sa 'kin nang malinaw kung totoo o hindi 'to.
Alam mong nasa teritoryo ng China ang Myeongjeong.
Ang pagsasagawa ng operasyong militar sa ibang bansa
ay magdudulot ng diplomatikong isyu…
Puwede ko bang direktang makausap ang taong 'to?
Ako mismo ang magsusuri.
Ano?
Iklian mo'ng sagot mo.
Nasa Myeongjeong ba si Lee Yoon at ang tagapaghatid?
Oo.
Sinusubukan tayong unahan niyang si Ōoka na hulihin sila?
Teka, sinabi mo ba sa kaniya kung sino'ng tagapaghatid?
Hindi.
Sigurado ka ba diyan?
Kung mahuhuli nila 'yon, sila ang makikinabang sa tinrabaho natin!
Di ko nga sinabi sa kaniya.
Palayain mo na lang ako dito.
Paano ko tatapusin ang ipinapagawa mo kung nandito ako?
Sige. Kakausapin ko 'yang si Ōoka.
O, sir.
-Di ko siya kilala. -Ano?
-Ano'ng… -Hindi ko alam ang sinasabi niya.
Wala akong iniutos na gano'n sa kahit na sino.
Di rin ako naghahanap ng tagapaghatid ng pondo ng kalayaan.
Mukhang nasiraan lang siya ng bait.
Bale, puwedeng kami na ang bahala sa kaniya?
Oo, sige lang.
Gawin mo ang gusto mo.
Naiintindihan ko. Pasensiya na sa abala.
Kailan tayo huling pumatay ng mandirigma?
Mahigit isang buwan.
Matagal na rin.
Patayin natin siya bukas ng hapon. Tapos mag-uulat tayo kay G. Yamada.
Oo, sir!
Hoy.
Hoy!
Bakit mo ako papatayin?
Kausapin mo ako!
Sinabi ba ni Miura na patayin mo ako?
Hoy!
Sir, humiling kami ng 150 infantrymen, 50 cavalrymen,
at platoon ng malalaking armas para kung sakali.
Tatapusin natin ang di natin nagawa,
kaya maghanda ka.
Uunahan natin ang konsulado na hanapin ang tagapaghatid.
Tapos pupuksain natin
ang mga basurang rebelde.
Pero sir, magandang ideya ba talaga 'to?
Kung mauuwi nga daw 'to sa diplomatikong isyu…
Ayaw mong marumihan ang mga kamay mo?
Kung di natin aayusin 'to, papatayin tayo, tanga!
Sasabihin nating napunta tayo do'n habang tinutugis ang mga rebelde sa Hamgyŏng.
Kaya wag kang mag-alala.
Buksan ang ilaw!
May kasabihang, "Kagatin mo ang kamay na nagpapakain sa 'yo."
Nangangahulugan 'yong paglimot sa mga pabor at kabutihang ibinigay.
Magmula sa sandaling 'to,
aalis tayo para hulihin ang mga gano'ng inggrata.
Tinraydor nila ang kabaitan ng dakilang Imperyo ng Japan
pagkatapos nitong paunlarin ang hindi sibilisadong lupain ng Joseon.
Nakalimutan ng mga rebeldeng sinugpo natin
ang 500 taong pananamantala ng Joseon para sa kanila. Di na sila tao!
Kung kaya't
wag kayong makokonsensiya! Patayin ang lahat ng makikita n'yo.
Nauunawaan n'yo?
Oo, sir!
Lakasan n'yo!
Oo, sir!
Mabuti.
Patayin na natin
ang tarantadong si Lee Yoon.
Heto.
-Ihanda mo'ng karwahe. -Oo, ma'am.
May konstruksiyon ng riles sa Bundok Cheonbo.
May miyembro ng Hukbo ng Kalayaan na pupunta do'n sa anim na oras.
Salamat.
Posibleng umatake ang mga Jappo anumang oras. Gumising tayong lahat!
Oo, sir!
Manong Choi!
May problema.
Nagmamanman si Il-sik sa Musan,
at tumatawid daw sa Duman ang mahigit 200 tao ng Ika-19 na Dibisyon.
Saan sila papunta ngayon? Dito ba?
Hindi. Mukhang papunta daw sila sa Myeongjeong.
Paano na si Boss? Di niya sila matatakasan.
Manahimik ka nga, gago.
Magdadala ka ng malas.
Mukhang damay rin tayo sa malupit na kapalarang 'to.
Humanda kayo!
Oo, sir!
'Yon ang Myeongjeong?
Oo, sir.
Pinakamabuting tapusin kaagad 'to para makaiwas sa gulo.
Ishida, kunin mo ang cavalry
at pumuwesto kayo do'n.
Oo, sir.
-Tae-ju, sumunod kayo sa 'kin ng infantry. -Oo, sir.
Simulan na natin 'to.
Handa na kami, sir.
Magsimula na tayo.
Ito na talaga ang wakas.
Babayaran ko ang pabor na 'to kung magkakaroon ako ng pagkakataon.
Maraming salamat.
Ginawa ko 'to dahil gusto ko. Wag mong isiping gano'n 'to.
Sana makamit mo ang kalayaan ng Joseon…
at maging masaya ka
saan ka man magpunta.
Oras na. Tara na.
Tara na.
Tao po?
Ano 'yon?
Sino sila?
Tao po?
Sila ba 'yong nakabangga mo?
Mga tauhan ni Master?
Oo.
Dito muna kayo.
Bababa ako at pagbabantaan ko sila.
Paano mo haharapin 'yong mga lalaki?
Papaalisin ko sila.
Samahan mo siya sa Cheonbo. Mas kilala mo ang hukbo ng kalayaan.
Anong kalokohan ba 'yang pinagsasasabi mo?
Di ako ikaw. Di ko kayang talunin sila at makarating sa Bundok Cheonbo.
Wag mong alalahanin 'tong lugar!
Ako na ang bahala.
Kung magiging delikado, umalis ka.
Mag-ingat ka.
Seryoso ka ba?
Ako si Kim Seon-bok!
Di ko kailangang mag-ingat sa Gando.
MAPAG-AKLAS NA TUBONG JOSEON
Makinig kayo!
Ang babaeng 'to
ay mapag-aklas na tubong Joseon na nananawagan ng kalayaan ng Joseon
at hinuli siya dahil do'n.
Itong kaawa-awang taong pinaluhod
ay sundalo ng hukbo ng kalayaan na sobrang iginagalang n'yong lahat.
Tao po?
Galing ako sa Ika-19 na Dibisyon ng Nanam…
Ay, hala.
Ano'ng maitutulong ko? Gusto mo ng kuwarto?
Ako si Unang Tenyente Han Tae-ju ng Ika-19 na Punong Dibisyon sa Nanam.
A.
Manghuhuli ako ng mga mapag-aklas na tubong Joseon
na nagdadala ng pondo para sa kalayaan ng Joseon.
Ayon sa mga taga-nayon, dalawang taga-labas ang pumunta dito kahapon…
-Wala sila dito. -Ano?
Maaga silang umalis kanina, may aasikasuhin daw sila.
Maaga silang umalis. Sigurado ka?
Oo naman!
Puwedeng maghanap kami sa gusali mo?
Naku, hindi!
Ano?
Bakit puro ka "ano?" Sinabi ko nang hindi.
May mga bisita kami. Matatakot n'yo sila.
Talagang kinamumuhian ko kayong mga tubong Joseon.
Lalo na
ang mga tulad niyang sundalo ng hukbo ng kalayaan.
Kailangan mong maghanda. Naging komplikado ang mga bagay.
Kung ipagpapatuloy mo 'to, kakailanganin kong gumamit ng dahas.
Dapat makipagtulungan ka kung ayaw mo ng gulo!
Naku. Pasensiya na.
Tinatakot mo pala ako para makipagtulungan sa 'yo!
Medyo mabagal akong umintindi. Makikipagtulungan ako!
Sandali lang, sir.
Grabe. Siyempre makikipagtulungan ako.
Ano ba naman ako!
Hala!
Ano'ng ginagawa mo?
Walang magpapaputok!
Ibaba mo ang baril, manang.
Sino ka para utos-utusan ako?
Walang sinuman sa Gando ang makakapag-utos sa 'kin.
Saanman kayo tumingin sa mundo,
walang lupaing pag-aari n'yo!
Kaya,
kung gusto n'yong patuloy na manirahan sa Myeongjeong,
manahimik na lang kayo.
Dahil kapag nagdulot kayo ng maliit na problema, matutulad kayo sa kaniya.
-Patayin siya. -Oo, sir!
Marunong ka bang bumaril? Delikado kung mali ang tutok mo!
Putok ng baril 'yon!
Wow, asintado ako!
Walang silbi 'yong tanong ko.
Oo, kaya umalis na kayo! Bago pa kita barilin sa mata.
Tumanda ka mula no'ng huli.
Pero masyado ka pa ring madaldal, Lasty.
At sobrang…
bastos mo pa ring babae.
-Ano 'yon? -May dumating na hukbo.
Hukbo? 'Yong grupo ng Fengtian ba?
Hindi, ang Ika-19 na Dibisyon ng Nanam.
Ika-19 na Dibisyon…
Kayo, ikulong n'yo ulit siya.
-Oo, sir! -Sumunod ang iba sa 'kin!
Oo, sir!
Tumabi kayo!
Lasty. Nandito si Yoon, di ba?
Ayusin mo ang sagot mo.
Baka balutin kita sa banig at bugbugin ulit kita.
Tumahimik at umalis ka na.
Di mo na ako alipin.
Nandito nga si Yoon.
Palpak ka magsinungaling, Lasty.
Tigilan mo ang pang-aabala sa negosyo ko at umalis ka na, gago!
Isa lang ang ayaw ko matapos bumagsak ang Joseon.
Alam mo kung ano?
Masyadong nanggugulo 'yong mga pinalayang alipin.
Ang mga tangang tulad n'yo ni Yoon,
mga asong gustong kagatin ang kamay ng master.
Ibaba mo 'tong baril
at palabasin mo si Yoon.
Kung hindi, ikaw ang una kong papatayin at tutupukin ko ang bayang 'to.
Ngayon na!
Hindi puwede 'to.
Dapat bugbugin ka.
Hoy. Itali n'yo siya.
Oo, sir!
Ano na? Pumasok kayo at hulihin n'yo siya!
-Unang Squad! Pangalawang Squad! -Oo, sir!
Kakausapin ko siya.
Manager ako ng Opisina ng Gobyerno-Heneral,
kaya mahihikayat ko siya.
Wag mo na akong protektahan.
Di siya basta magtitiwala sa sasabihin mo.
Kung may mangyayari sa 'kin, lumabas ka
at sabihin mong dinukot kita.
Dapat murahin at sisihin mo ako. Gawin mo ang lahat para maniwala sila.
Hindi.
Di ko magagawa 'yon.
Itinaya mo'ng buhay mo para iligtas ako.
Kaya paano ko magagawa 'yon?
Wag mong pagtuunan ang mga dumadaan lang.
Protektahan mo ang mahalaga sa 'yo.
Poprotektahan ko ang mahalaga sa 'kin.
Di ka ba lalabas?
Ang daming putok ng baril.
Manahimik ka!
Takot ka, 'no?
Kaya hindi mo kayang lumabas do'n.
Sinabing manahimik ka!
Kung natatakot ka, tumakas ka na lang.
Bakit nandito ka pa?
Ilang beses ko bang sasabihin?
Mukhang tapos na.
-Pumasok na kayong lahat! -Oo, sir!
Hoy!
Ano'ng ginagawa mo?
Ikaw 'yong lokal na pulis.
Ako si Major Shohei Miura ng Ika-19 na Dibisyon ng Nanam…
Ano'ng ibig sabihin nito?
Umalis na kaagad kayo,
kung ayaw mong mamatay.
Miura.
Patay ka.
Pasensiya na,
pero hindi ko magagawa 'yan.
Umalis na kayo, gago ka.
Hindi puwede.
Umalis na kayo ngayon sa nayong 'to!
At wag na kayong manggulo.
Sinabi ko nang di puwede.
Sinabi ko sa 'yong umalis na kayo, kaya alis na!
Dito sa Myeongjeong, batas ang salita ko.
Walang sinuman, maliban sa Kamahalan, ang makakapagsabi niyan.
Diyan ka lang.
Ang lakas ng loob ng barbarong asong Joseon na magpanggap na Hapon.
Kung gusto mong magpanggap na Hapon,
ayusin mo ang pagsasalita mo ng Hapon!
Wag mong gamitin ang Joseon na accent.
Kausapin mo pa ako ulit nang ganiyan,
at hindi na lang ako tatayo.
Wag kang gumalaw, buwisit.
At ano'ng gagawin mo?
Isa kang hamak na Joseon na nanggagaya ng Hapon,
at tapat akong sakop ng Imperyo ng Japan.
Ano'ng magagawa mo?
Kahit anong pilit mong maging Hapon,
hindi mo maaalis ang alingasaw ng bawang!
Manahimik ka, punyeta!
Ano'ng sinabi mong asungot ka?!
Buwisit!
Patayin n'yo ang bruhang 'yon!
Lintik!
Unahin n'yong patayin 'yong babae!
Lintik!
Sige!
Tara na, sir!
Tara na!
Ano'ng ginagawa mo dito?
Di kita papatayin, kaya huminahon ka.
-May daan ba sa likuran? -Kung meron, wala ako dito.
Kailangan natin patayin silang lahat para makaalis dito?
Oo.
Lintik!
Ba't nakatayo ka dito? Pasok!
Pasok!
Wala na tayong magagawa. Kung saan na lang tayo magaling.
Ipakita natin sa kanila.
Bukod sa mamatay o tumakas…
Wala ng magagawa ang hamak na tulad natin, di ba?
Kaya natin 'to.
Ikalawang palapag! Sa ikalawang palapag! Sige!
-Granada! Takbo! -Takbo!
Mga baliw na tarantado!
Ang inn ko!
Hulihin n'yo ang ungas na 'yon!
Oo, sir!
Magiging mga mangmang at marahas na bandido lang sila.
Ano'ng gagawin mo sa kanila?
Lalaban kami.
Kung lalaban ka para sa bansa mo, sundalo ka.
Pero kung lalaban ka para sa pamilya mo,
magiging bandido ka.
Mga bandidong nandarambong at nagnanakaw?
'Yong gano'ng bandido ba?
Hindi.
'Yong ipinaparinig ang boses nila gamit ang awit ng espada nila.
Oras na para iparinig natin sa mga Hapon ang awit.
Ang awit ng mga bandido.
Ano pa'ng hinihintay n'yo?
Nakikita n'yo 'yong mga hinayupak?
Ubusin sila!
Ubusin silang lahat!
Tara na, sir!
Bitiw! Bitiwan n'yo ako, mga tanga!
Hoy.
Pare!
Putang ina! Gamitin mo ang hagdan!
Hoy, Geumsu!
Geumsu…
Ano ba 'to?
Ang dami na nila!
Galaw-galaw na, mga bata!
Ang galing!
Punyeta. Ginapos ako nang mahigpit no'ng puta!
Wag ka nang magmura! Mapapansin ka nila!
San-gun!
-Wag kang gagalaw! -Putragis! Ako 'to, ulol!
Wag kang gagalaw, Seon-bok!
Alis na.
Matuto ka ng baril, Manong Choi.
Napag-iiwanan ka na diyan sa pana.
Wag mong maliitin ang mamamana. Magsisisi ka, bata!
Naaawa ako sa 'yo, 'yon lang.
Pawis na pawis ka na, o.
Tama na 'yang kalokohan mo. Galaw-galaw.
Mga bastos kayo!
Buwisit ka!
Ingat! Yuko!
Sige na.
Tara na.
Yoon!
Wag kang tumayo lang!
Bilisan mo at ilayo mo na si madam!
Wag mo na kaming alalahanin at ipaglaban mo muna ang bansa, hijo!
Ako na'ng lalaban para sa pamilya natin.
Tutugtugin ko ang awit ng mga bandido.
Babalik kaagad ako.
Kunin mo 'to.
Mag-ingat kayo.
Dali!
Patayin silang lahat!
Ayos ka lang ba?
Naku po!
Lintik.
Maglalakad na kayo magmula dito.
Paalam.
Hoy!
Saan pumunta 'yong mga nasa karwahe?
Magsalita ka!
Nando'n.
Dapat bilisan mo.
Wag ka nang makonsensiya pa.
Dapat ligtas kang makarating sa dulo ng daan para sa kinabukasan ng Joseon.
No'ng huli,
sinabi mo sa 'king…
Mabuhay ka.
Dapat mabuhay ka habang nabubuhay ako.
Sasabihin ko din 'yon sa 'yo.
Pakiusap mabuhay ka.
Dapat mabuhay ka… habang nabubuhay ako.
Para makapagkita ulit tayo.
Aalis na ako.
Salamat sa lahat.
At…
kapag nagkita ulit tayo…
pakisabi ang pangalan mo.
Wala akong pakialam kung abutin 'yon nang dalawa o 20 taon.
Mabuhay tayo
at magkita ulit tayo.
Lee Yoon.
Ako si Lee Yoon.
Sana bumalik ka nang buhay, G. Lee Yoon.
Mabubuhay ako at hahanapin kita, Hee-shin.
Hoy…
Nagkita na tayo no'n, di ba?
Hindi.
Hindi pa tayo nagkikita.
ANG LAHAT NG TAO, LUGAR, ORGANISASYON, SALITA, PANGYAYARI, AT EPISODE
NA BINANGGIT O INILARAWAN SA PALABAS NA ITO AY KATHANG-ISIP
ANG ANUMANG PAGKAKAHAWIG SA REYALIDAD AY NAGKATAON LANG
Tagapagsalin ng Subtitle: April Jean Abendan