To dziwne uczucie
wracać do Myeongjeongu jako partyzantka.
Kilka dni temu byłam urzędniczką.
Wiele rzeczy się zmieni.
To, jak jesteś postrzegana, całe twoje otoczenie.
Pewnie masz rację.
Jeśli będziesz uważać na Ōokę,
to bez problemu dostarczysz pieniądze
i wrócisz do Gyeongseongu.
Czy nadinspektor Ōoka jest aż tak niebezpieczny?
Jak już mówiłem,
twoja sytuacja wiele zmienia.
- Wypijmy! - Zdrowie!
Pewnie tęsknisz za rodzinnymi stronami.
Oczywiście.
Niedawno mi się śniły.
Byłem u siebie i podziwiałem z rodziną kwiaty wiśni.
Ty dupku!
Jak śmiesz oszukiwać?
Życie ci niemiłe?!
Gadaj, co to za sztuczka.
Jak wygrałeś pięć gier z rzędu?
Nie oszukiwałem.
Co tam mamroczesz?
Czemu nikt tutaj nie gada po japońsku?!
Odłóż broń.
W Myeongjeongu nie wolno używać broni.
Kim jesteś?
Nadinspektor Ōoka, komisarz policji z konsulatu w Gando.
Możesz odłożyć broń?
Okroił mnie na kasę!
Oszustwo.
Nawet jeśli,
nie możesz użyć broni.
Odłóż ją.
A jeśli nie?
Policja konsulatu. Kogo to obchodzi?
Jak policjant śmie rozkazywać żołnierzowi Armii…?
W Myeongjeongu
macie słuchać moich rozkazów.
Choćby na całym świecie była wojna,
w Myeongjeongu ma panować pokój.
Tylko wtedy…
wrócę do domu.
W Myeongjeongu…
Ja stanowię prawo.
Opuść głowę.
Witam.
Miło mi. Jestem Nam Hee-shin.
Moja pani…
Mówię jak służka!
Jestem Kim Seon-bok.
Moje imię oznacza dobroć, która przynosi szczęście.
Co ja gadam? Jesteście skonani. Wejdźcie.
Zapraszam, musicie odpocząć.
Rety, jakaś ty piękna.
Tędy.
BANDYCKA PIEŚŃ
Wejdź.
Rozgość się i wypocznij.
O rany…
Co z twoją twarzą?
Masz taką gładką skórę!
Mogłabym ją zedrzeć i nosić na twarzy!
Żartuję tylko.
Możesz się śmiać.
Skontaktowałam się z ruchem oporu, więc nie przejmuj się tym.
Wkrótce się odezwą.
- Dobrze. - Odpocznij trochę.
Dziękuję.
Cholera.
Co znowu?
Jeszcze pytasz?
A ta kobieta na górze?
Znajdę ci kuriera ruchu oporu.
Zrobię to, bo mnie prosiłeś.
Ale mam złe przeczucia.
To dużo grubsza sprawa niż kradzież broni za plecami władz.
Ryzykujemy życie, angażując się w walkę o niepodległość.
Dlatego proszę ciebie.
Jasna cholera.
Szlag.
Czego trzeba, moja pani?
To znaczy moja droga.
Jesteś zmęczona.
- Może odpoczniesz? - Nie mogę spać.
Wiele się wydarzyło w krótkim czasie.
Bardzo mi pomogłeś.
Dziękuję z całego serca.
Nie musisz się o mnie martwić.
Wracaj do przyjaciół.
Wiele was łączy i oby tak pozostało.
Nie chcę, żeby doszło do nieporozumień z mojego powodu.
Jeszcze nie mogę wrócić.
Ściga cię japoński oficer, jest nieustępliwy.
Nigdy nie odpuści.
Czy ty…
Znasz tego oficera?
Był moim panem.
Przygarnął mnie i moje rodzeństwo, gdy straciliśmy rodziców.
Zaprzyjaźniliśmy się, gdy zniesiono niewolnictwo.
Od 1904 byliśmy towarzyszami broni.
Sam już nie wiem, kim dla siebie jesteśmy.
Jeśli mogę spytać, jak zginęli twoi rodzice?
Matka zmarła młodo, rodząc moje rodzeństwo.
A ojciec…
Został stracony przez rodaka.
Wstąpił do wojska, by bronić kraju.
Ale został wrobiony w kradzież zapasów.
Zdradzili go ludzie, których bronił.
Myślałeś o odnalezieniu człowieka, który go wrobił?
Zabójca twoich rodziców.
Ponoć jest w Gando.
Mam się dowiedzieć, gdzie dokładnie?
Myślałem o tym.
Ale nic poza tym.
Zemsta za moich rodziców, uraza, to wszystko…
Zemsta, uraza, to wszystko…
jest bezsensowne.
Tacy jak my nie mają do tego prawa.
Gdy tracimy kraj, nic nie zostaje.
Rodzice giną niesprawiedliwie i tyle.
Taki jest nasz los.
Niezależnie od naszej woli pomiata się nami w tym świecie.
Wiodąc takie życie…
stałem się jak ludzie, którzy zabili moich rodziców.
Zabijałem rodaków własnymi rękoma.
Zdradziłem ludzi, których powinienem chronić.
Dlatego przybyłem aż do Gando.
Bo nic mi nie pozostało.
Mogłem zginąć albo uciekać.
Nie musisz sam dźwigać brzemienia tego świata.
Powinniśmy je dzielić…
z takimi jak my.
Z ludźmi, którzy cierpią jak my i żyją w tych trudnych czasach.
Ręce do góry.
Nie ruszaj się.
Cholerna joseońska suka.
Zabierzcie ją!
Tak jest!
Dosyć.
Po co wróciłaś do Myeongjeongu?
Żeby zabić kuriera
ruchu oporu.
Kim jest ich kurier?
Jeśli ci powiem, aresztujesz tę osobę.
A wtedy…
mnie zabiją.
I tak zginiesz, jeśli nie zaczniesz gadać.
Nadal się upierasz?
Major Miura z 19 Dywizji w Nanam.
Sprowadźcie go.
Major Miura?
Nadinspektor Ōoka z konsulatu w Gando.
Zgadza się. O co chodzi?
Aresztowaliśmy pewną kobietę.
Dzwonię, by potwierdzić kilka faktów, majorze.
Utrzymuje, że przybyła do Myeongjeongu,
gdyż zlecił jej pan zabicie kuriera ruchu oporu.
To prawda?
Muszę mieć pewność, czy to prawda.
Jak pan wie, Myeongjeong należy do Chin.
Operacja wojskowa na obcej ziemi
wywoła problemy dyplomatyczne.
Mogę pomówić z nią osobiście?
Chciałbym się upewnić.
Tak?
Mów krótko.
Lee Yoon i kurier są w Myeongjeongu?
Tak.
A ten Ōoka próbuje ich dorwać przed nami?
Powiedziałaś mu, kto jest kurierem?
Nie powiedziałam.
Na pewno?
Jeśli go złapią, przypadnie im cała chwała.
Nic nie powiedziałam.
Wyciągnij mnie stąd.
Jak mam dokończyć robotę, skoro tu siedzę?
Dobra, daj mi pogadać z Ōoką.
Słucham.
- Nie wiem, kim ona jest. - Co?
- Jak to? - Nie wiem, o czym mówi.
Nie wydałem nikomu takich rozkazów.
Nie ścigam żadnego kuriera z ruchu oporu.
Ta kobieta chyba postradała rozum.
Możemy z nią zrobić, co chcemy?
Tak, nie moja sprawa.
Róbcie z nią, co chcecie.
Rozumiem, przepraszam za kłopot.
Kiedy ostatnio stracono partyzanta?
Ponad miesiąc temu.
Dość dawno.
Stracimy ją jutro po południu i złożymy raport panu Yamadzie.
Tak jest.
Czekaj!
Czemu chcecie mnie stracić?!
Odpowiedz mi!
Miura kazał ci mnie zabić?
Hej!
Zebraliśmy 150 żołnierzy, 50 kawalerzystów,
i pluton ciężkiej artylerii, na wszelki wypadek.
Dokończymy to, co zaczęliśmy.
Bądźcie w gotowości.
Znajdziemy kuriera, zanim zrobi to konsulat.
Wtedy wytępimy
buntownicze szumowiny.
To na pewno dobry pomysł?
Mają rację, możemy wywołać konflikt dyplomatyczny.
Boisz się, że pobrudzisz sobie ręce?
Jeśli tego nie zrobimy, rozstrzelają nas, idioto!
Powiemy, że trafiliśmy tam, ścigając rebeliantów w Hamgyŏngu.
Nie siej fermentu.
Światła!
Stare powiedzenie mówi: „Nie gryź ręki, która cię karmi”.
Czyli nie zapominaj o przysługach i życzliwości.
Naszą misją
będzie schwytanie niewdzięczników.
Wzgardzili dobrocią Cesarstwa Japonii,
które zmodernizowało i ucywilizowało Joseon.
Rebelianci zapomnieli, jak wyzwoliliśmy Joseon
od 500-letniego niewolnictwa.
Przestali być ludźmi!
Dlatego…
nie miejcie dla nich litości!
Zabić ich wszystkich.
Zrozumiano?
Tak jest!
Głośniej!
Tak jest!
Dobrze.
W drogę.
Zabić tego drania, Lee Yoona.
Proszę.
- Przygotuj powóz. - Dobrze.
W Cheonbo trwa budowa kolei.
Członek ruchu oporu będzie tam za sześć godzin.
Dziękuję.
Wróg może wkroczyć w każdej chwili.
Musimy mieć się na baczności!
Tak jest!
Panie Choi!
Mamy kłopoty.
Il-sik robił zwiad w Musanie.
Ponad 200 żołnierzy z 19 Dywizji przekroczyło Duman.
Czy zmierzają tutaj?
Nie. Powiedział, że kierują się do Myeongjeongu.
Co z szefem? Nie zdoła przed nimi uciec.
Stul pysk, durniu.
Przynosisz pecha.
My też jesteśmy wplątani w ten niegodziwy los.
Przygotować się!
Tak jest!
To Myeongjeong?
Tak jest.
Załatwimy to szybko, żeby uniknąć kłopotów.
Ishida, weź kawalerię.
Zajmiesz pozycję tam.
Tak jest.
Tae-ju, za mną z piechotą.
Tak jest.
Do boju.
Jesteśmy gotowi.
Zaczynajmy.
To naprawdę koniec.
Odwdzięczę się, gdy nadarzy się okazja.
Dziękuję bardzo.
Zrobiłem to wszystko z własnej woli. Niczego nie oczekuję.
Mam nadzieję, że wywalczycie niepodległość…
i będziesz szczęśliwa.
Dokądkolwiek zmierzasz.
Już czas. Ruszajmy.
Chodźmy.
Jest tu ktoś?
Co to było?
Kim oni są?
Jest tam ktoś?
To ci sami żołnierze?
Ludzie pana?
Tak.
Zostańcie tu.
Pójdę tam i ich przegonię.
Jak sobie z nimi poradzisz?
Odciągnę ich.
Jedź z nią do Cheonbo.
Znasz ruch oporu lepiej niż ja.
Co to za bzdury?
Nie jestem tobą. Nie dotrę tak szybko do Cheonbo.
Nie martw się o mnie.
Zajmę się tym po swojemu.
Jeśli zrobi się ciężko, uciekaj.
Uważaj na siebie.
Poważnie?
Jestem Kim Seon-bok!
W Gando jestem bezpieczna.
WYWROTOWA JOSEONKA
Słuchajcie!
Ta kobieta
to rebeliantka, która walczy o niepodległość.
Dlatego została aresztowana.
Żałosna jednostka, która sięgnęła dna.
Oto ruch oporu, który tak szanujecie.
Halo?
Jest tu ktoś?
19 Dywizja z Nanam.
Rety.
Jak mogę pomóc? Może pokój?
Porucznik Han Tae-ju z 19 Dywizji w Nanam.
Rozumiem.
Jestem tu, by schwytać kuriera,
który przekazuje fundusze partyzantom.
Ponoć zatrzymało się tu dwoje obcych.
- Nie ma ich tu. - Co?
Wyjechali dziś wcześnie rano, spieszyli się.
Wcześnie rano? Na pewno?
Oczywiście.
Możemy przeszukać budynek?
- Boże, nie! - Co?
Czemu ciągle się pan powtarza? Nie możecie.
Mamy gości. Wystraszycie ich.
Gardzę wami, Joseończycy.
Zwłaszcza
takimi partyzantami walczącymi o niepodległość.
Musisz się przygotować. Sprawy się skomplikowały.
Jeśli będziesz się stawiać, użyję siły.
Masz współpracować, jeśli nie chcesz kłopotów!
Rety. Przepraszam.
Groził mi pan, żebym współpracowała!
Proszę mi wybaczyć, bywam powolna. Będę współpracowała!
Proszę zaczekać.
Boże. Oczywiście, że pomogę.
Tępota ze mnie.
Co robisz?
Wstrzymać ogień!
Odłóż broń, kobieto.
Jak śmiesz mi rozkazywać?
Żaden ćwok w Gando nie będzie mi rozkazywał.
Dokądkolwiek się udacie,
nie ma ziemi, która należy do was!
Cóż…
Jeśli chcecie żyć w Myeongjeongu,
siedźcie cicho.
Za najmniejsze przewinienie skończycie jak ona.
- Stracić ją. - Tak jest.
Umiesz w ogóle strzelać? Uważaj, bo źle wycelujesz!
Wystrzał!
Mam dobrego cela.
To było głupie pytanie.
To zjeżdżajcie, zanim odstrzelę wam łby!
Bardzo się postarzałaś.
Ale nadal za dużo gadasz, służko.
Wciąż jesteś…
bardzo wulgarną babą.
- Co to było? - Przyjechało wojsko.
Wojsko? To Klika Fengtian?
Nie, 19 Dywizja z Nanam.
19 Dywizja…
Zamknijcie ją w areszcie.
- Tak jest. - Reszta za mną.
Tak jest!
Z drogi!
Służko. Yoon tu jest, prawda?
Odpowiedz mądrze.
Mogę zawinąć cię w słomianą matę i złoić skórę.
Nie chrzań mi tu, spadaj.
Nie jestem już twoją niewolnicą.
Yoon musi tu być.
Kiepsko kłamiesz.
Przeszkadzasz mi w interesach. Spadaj, dupku!
Tylko jedno mi nie pasuje po upadku Joseonu.
Wiesz co?
Że byli niewolnicy tak się wywyższają.
Mówię o tobie i Yoonie.
Zdziczałe kundle gryzą swojego pana.
Odłóż broń.
I przyślij Yoona.
Jeśli tego nie zrobisz, zabiję cię i zrównam to miasto z ziemią.
Natychmiast!
Nieposłuszna.
Dam ci nauczkę.
Związać ją.
Tak jest.
Co stoisz? Właź tam i złap go!
Oddział pierwszy i drugi!
Tak jest.
Wyjdę i z nim pomówię.
Jestem urzędniczką państwową.
Powinnam go przekonać.
Nie ryzykuj dla mnie życia.
Nie uwierzy ci na słowo.
Jeśli coś mi się stanie, możesz wyjść
i powiedzieć, że cię porwałem.
Musisz mnie obwinić o wszystko. Zrób wszystko, żeby ci uwierzyli.
Nie.
Nie zrobię tego.
Ryzykowałaś życie i broniłeś mnie.
Jak bym mogła?
Nie myśl o przelotnej znajomości.
Chroń to, co dla ciebie cenne.
Ja kieruję się właśnie tym.
Nie wyjdziesz tam?
Sporo strzałów.
Zamknij się.
Boisz się, co?
Dlatego tam nie wyjdziesz.
Stul pysk!
Jeśli się boisz, to uciekaj.
Co tu jeszcze robisz?
Ile razy mam ci powtarzać?
Chyba już koniec.
- Wszyscy do środka! - Tak jest!
Hej!
Co ty wyprawiasz?
Zapewne lokalna policja.
Major Shohei Miura z 19 Dywizji z Nanam.
Co to ma znaczyć?
Wycofaj się, jeśli nie chcesz zginąć.
Miura.
Jesteś trupem.
Przepraszam,
ale nie mogę.
Wycofaj się, dupku.
Nie mogę.
Wynoś się z tej mieściny!
Przestań sprawiać kłopoty.
Mówiłem, że nie mogę.
Kazałem ci spieprzać, więc jazda!
W Myeongjeongu ja stanowię prawo.
Nikt, poza Jego Wysokością, nie może tak mówić.
Nie ruszaj się.
Jak prymitywny joseoński pies śmie udawać Japończyka?
Jeśli chcesz uchodzić za Japończyka,
przynajmniej mów poprawnie!
Nie z joseońskim akcentem.
Jeszcze jedno takie słowo,
a pożałujesz.
Nie ruszaj się, cholera.
I co zrobisz?
Jesteś zwykłym Joseońcem, udającym Japończyka.
To ja jestem lojalnym poddanym cesarstwa.
Co możesz zrobić?
Nieważne, jak bardzo będziesz się starał,
nie pozbędziesz się smrodu czosnku!
Stul pysk, sukinsynu!
Co to było, gnojku?
Cholera.
Szlag.
To ta suka! Zabić ją!
Cholera.
Najpierw zabić ją!
Cholera.
Naprzód!
Dalej!
Chodźmy!
Tędy.
Co tu robisz?
Spokojnie, nie chcę cię zabić.
- Tylne drzwi? - Gdyby były, już bym uciekł.
Musimy wszystkich zabić, żeby się wydostać?
Tak.
Szlag.
Co tu robisz? Właź tam!
Naprzód!
Nie mamy wyboru. Róbmy to, w czym jesteśmy dobrzy.
Pokażmy im.
Można zginąć albo uciekać.
Nic innego nam nie pozostało, prawda?
Walcz do końca.
Drugie piętro. Włazić tam!
Granat! Uciekać!
Niech was szlag!
Mój hotel!
Łapać tego drania!
Tak jest!
Tacy ludzie stworzą tylko bandycką grupę.
Co z nimi zrobisz?
Będziemy walczyć.
Jeśli walczysz o kraj, jesteś partyzantem.
Ale jeśli walczysz o rodzinę,
jesteś bandytą.
Bandyci, którzy rabują i kradną?
Masz na myśli takich bandytów?
Nie.
Takich, którzy wsławiają się walką.
Czas, by usłyszeli pieśń naszych mieczy.
Bandycką pieśń.
Na co czekacie?
Widzicie tych łotrów?
Zabić wszystkich!
Co do jednego!
Wycofujemy się!
Puszczaj! Puszczaj mnie, idioto!
Hej.
Stary!
Sukinsyn! Użyj cholernych schodów!
Geumsu!
Geumsu…
Na co czekacie? Jest ich cała masa!
Do boju, chłopcy!
Brawo.
Sukinkot musiał związać mnie tak mocno!
Przestań przeklinać! Zauważą cię!
- San-gun. - Nie ruszaj się.
- Co ty, kurwa, robisz?! - Nie ruszaj się!
Biegiem.
Naucz się używać spluwy.
Zacofany jesteś z tym łukiem.
Nie doceniasz łucznika. Pożałujesz.
Żal mi ciebie, tyle.
Pocisz się jak cholera.
Dość tych bzdur. Przydaj się na coś.
Parszywe gnidy!
Do licha!
Uwaga, padnij!
Szybko.
Chodźmy.
Yoon!
Nie stój tak!
Pospiesz się i wyprowadź ją stąd!
Przestań się o nas martwić i zacznij walczyć za kraj!
Walkę za rodzinę zostaw mnie.
Usłyszą moją bandycką pieśń.
Niedługo wrócę.
Weź to!
Uważajcie.
Szybciej!
Zabić wszystkich!
Jesteś cała?
O nie!
Cholera.
Dalej musicie iść na piechotę.
Powodzenia.
Hej!
Dokąd poszli ci z powozu?
Gadaj!
Już czeka.
Pospiesz się.
Pozbądź się poczucia winy.
Musisz bezpiecznie dotrzeć do celu dla przyszłości Joseonu.
Ostatnim razem
powiedziałeś mi…
Przeżyj.
Musisz żyć tak długo, jak ja żyję.
Powiem ci to samo.
Proszę, przeżyj.
Musisz żyć tak długo, jak ja żyję.
Byśmy znów się spotkali.
Pójdę już.
Dziękuję za wszystko.
Gdy…
znów się spotkamy…
powiesz mi swoje imię.
Nieważne, za dwa lata czy 20.
Przeżyjmy.
I spotkajmy się.
Lee Yoon.
Nazywam się Lee Yoon.
Mam nadzieję, że wrócisz zdrów, Lee Yoon.
Przeżyję i cię znajdę, Hee-shin.
Hej…
Już się poznaliśmy, prawda?
Nie.
Nigdy się nie spotkaliśmy.
PRZEDSTAWIONE W SERIALU OSOBY,
MIEJSCA, ORGANIZACJE, NAZWY I WYDARZENIA SĄ FIKCYJNE.
PODOBIEŃSTWO DO FAKTÓW JEST PRZYPADKOWE.
Napisy: Krzysztof Kowalczyk