1
00:00:28,987 --> 00:00:31,656
พวกนั้นรู้บ้างไหมว่าชิ้นนี้มูลค่าเท่าไหร่

2
00:00:38,121 --> 00:00:41,207
ท่านกงสุลครับ ทำอะไรอยู่

3
00:00:41,291 --> 00:00:44,419
รองกงสุลฮาชิโมโตะ มาช่วยกันขยับนี่ก่อน

4
00:00:44,502 --> 00:00:45,503
เร็วเข้า!

5
00:00:56,389 --> 00:00:59,392
นี่ไม่ใช่เวลามาหวงของนะครับ ท่านกงสุล

6
00:00:59,476 --> 00:01:01,561
ท่านต้องออกไปรับมือกับสถานการณ์ข้างนอก

7
00:01:02,103 --> 00:01:06,191
กองทหารญี่ปุ่นกับกองตำรวจ
เดือดจนยิงกันเองแล้ว

8
00:01:06,274 --> 00:01:09,778
ยิ่งตอนนี้มีพวกโชซอนเข้ามาเกี่ยว
มันวุ่นวายไปกันใหญ่

9
00:01:09,861 --> 00:01:13,281
แล้วจะไปจัดการได้ยังไงเล่า

10
00:01:15,366 --> 00:01:18,203
แม้แต่ผู้กำกับโอกะยังโดนยิงบาดเจ็บสาหัส

11
00:01:18,286 --> 00:01:22,373
ถ้าเราไม่คิดให้ดีก่อนทำอะไรลงไป
เราก็จะตายเหมือนกัน

12
00:01:23,458 --> 00:01:24,959
นั่น…

13
00:01:25,460 --> 00:01:28,213
เราจะเก็บโคมระย้านั่นยังไงดีเนี่ย

14
00:01:28,296 --> 00:01:30,548
นั่นน่ะของที่แพงสุดในนี้เลย

15
00:01:36,596 --> 00:01:38,556
ท่านครับ ตัดสินใจหน่อยสิครับ

16
00:01:39,182 --> 00:01:41,101
แต่ฉันทำไม่ได้…

17
00:01:41,184 --> 00:01:42,393
ท่านกงสุล!

18
00:01:43,770 --> 00:01:44,687
ใช่แล้ว

19
00:01:46,523 --> 00:01:48,775
ให้มันจัดการดีกว่า ฉันไม่ต้องทำเองหรอก

20
00:01:53,446 --> 00:01:54,697
จางกีรยง

21
00:02:33,278 --> 00:02:35,530
(ลำนำคนโฉด)

22
00:03:09,022 --> 00:03:10,023
อย่าเพิ่งยิง!

23
00:03:12,192 --> 00:03:13,943
ฉันจะฆ่ามันเอง

24
00:03:26,956 --> 00:03:27,957
หยุดก่อน

25
00:03:50,563 --> 00:03:54,651
อยู่กับแกที่นี่ตอนนี้ทำให้ฉันนึกถึงเรื่องเก่าๆ

26
00:03:55,276 --> 00:03:56,778
ที่กูรเยเมื่อ 11 ปีก่อน

27
00:03:57,737 --> 00:03:58,655
จริงสินะ

28
00:03:59,614 --> 00:04:02,450
ถ้าตอนนั้นแกอยู่ข้างฉันและทำตามที่ฉันสั่ง

29
00:04:02,533 --> 00:04:04,202
เราก็คงไม่ต้องมีเรื่องกันแบบนี้หรอก

30
00:04:05,745 --> 00:04:07,914
ที่จริงก็เคยพยายามไปแล้ว

31
00:04:10,208 --> 00:04:11,709
แต่ทนต่อไปไม่ไหว

32
00:04:11,793 --> 00:04:13,544
มันทุเรศทุรังเกินไป

33
00:04:18,007 --> 00:04:20,009
ปากดีไม่มีเปลี่ยน

34
00:04:22,095 --> 00:04:23,596
ฉันจะช่วยให้ไปสบายก็แล้วกัน

35
00:04:24,847 --> 00:04:29,102
ถือเป็นของขวัญชิ้นสุดท้าย
ที่นายน้อยจะมอบให้ไอ้ทาสไม่รักดี

36
00:05:10,935 --> 00:05:11,769
ฉิบ

37
00:05:43,176 --> 00:05:44,427
ฉันทำไม่ได้

38
00:05:45,970 --> 00:05:48,639
ฉันอยากฆ่านายใจจะขาด

39
00:05:54,937 --> 00:05:56,022
แต่ฉันทำไม่ได้

40
00:05:58,358 --> 00:06:00,777
นายจะใช้มือขวาจับปืนไม่ได้อีก

41
00:06:02,945 --> 00:06:04,614
หยุดทำร้ายเพื่อนร่วมชาติเสียที

42
00:06:05,573 --> 00:06:07,742
ต่อไปก็ใช้ชีวิตเป็นอีกวังอิลคนโชซอนเถอะนะ

43
00:06:08,451 --> 00:06:10,453
ไม่ใช่มิอุระ โชเฮย์

44
00:06:13,039 --> 00:06:14,874
กลับไปเป็นคนดีแบบที่นายเคยเป็น

45
00:06:18,961 --> 00:06:20,546
ก่อนจะใส่เครื่องแบบนั้นเถอะ

46
00:06:21,547 --> 00:06:22,382
เข้าใจไหม

47
00:06:36,479 --> 00:06:37,563
ฉัน…

48
00:06:39,816 --> 00:06:41,317
ฉันจำเขาไม่ได้เลย

49
00:06:43,820 --> 00:06:46,239
ฉันอวยพรให้เขามีชีวิตรอดกลับมา

50
00:06:48,741 --> 00:06:52,912
เพราะเขาช่วยชีวิตฉันไว้หลายครั้งหลายครา

51
00:06:55,915 --> 00:06:58,251
แต่ทั้งที่อยู่ใกล้ชิดกับเขาตั้งหลายวัน

52
00:06:59,836 --> 00:07:01,254
ฉันกลับนึกไม่ออก

53
00:07:04,590 --> 00:07:06,509
ฉันปล่อยเขาไปทั้งอย่างนี้ไม่ได้

54
00:07:06,592 --> 00:07:08,261
หยุดรถก่อนได้ไหมคะ

55
00:07:09,262 --> 00:07:11,681
- ฉันปล่อยให้เขาตายคนเดียวแบบนี้ไม่ได้
- ไม่

56
00:07:13,433 --> 00:07:15,017
คุณไม่ต้องกลับไปช่วยเขาหรอก

57
00:07:17,895 --> 00:07:19,063
สั่งยิงเลยสิครับ

58
00:07:19,147 --> 00:07:20,106
อย่ายิง

59
00:07:20,898 --> 00:07:22,483
จับตัวมันมา

60
00:07:22,567 --> 00:07:23,943
จับมันงั้นเรอะ

61
00:07:24,026 --> 00:07:26,112
ยังจะไว้ชีวิตมันอีกหรือไง

62
00:07:26,696 --> 00:07:29,699
ฉันสั่งแกให้จับก็ไปจับมันสิวะ!

63
00:07:30,283 --> 00:07:31,284
นั่นเป็นคำสั่ง

64
00:07:32,368 --> 00:07:33,369
คำสั่งเหรอ

65
00:07:36,873 --> 00:07:37,957
โธ่เว้ย!

66
00:07:39,834 --> 00:07:42,587
มิอุระ สติแกหายไปแล้วหรือไง

67
00:07:43,880 --> 00:07:44,797
นี่

68
00:07:45,715 --> 00:07:47,550
ระวังปากหน่อย อิชิดะ

69
00:07:48,301 --> 00:07:49,719
ฉันยังเป็นผู้บังคับบัญชาของแกนะ

70
00:07:49,802 --> 00:07:52,722
กูเหลืออดแล้วที่ต้องรับใช้ไอ้โชซอนสวะอย่างมึง

71
00:07:52,805 --> 00:07:54,390
ต้องเป็นลูกน้องคนอย่างมึง

72
00:07:55,099 --> 00:07:56,893
มึงตายพร้อมกับเพื่อนมึงเถอะ

73
00:07:59,812 --> 00:08:03,399
จู่ๆ เราก็ได้เงินทุนจากคนที่เราไม่รู้จัก

74
00:08:03,483 --> 00:08:05,651
คิดว่าเราจะไม่เตรียมตัวป้องกันอะไรเลยเหรอ

75
00:08:06,319 --> 00:08:07,487
เชื่อใจเราเถอะ

76
00:08:09,280 --> 00:08:10,364
ถึงยังไง พวกเรา…

77
00:08:10,865 --> 00:08:11,866
ทหาร!

78
00:08:12,742 --> 00:08:14,577
เล็งที่ไอ้สวะโชซอนสองตัวนั่น!

79
00:08:19,707 --> 00:08:21,209
คือกองกำลังกู้ชาติ

80
00:08:22,043 --> 00:08:22,877
ยิง…

81
00:08:39,810 --> 00:08:42,063
ทุกคน ถอยก่อน!

82
00:08:42,647 --> 00:08:43,564
หนีเลย!

83
00:08:57,411 --> 00:08:59,497
รีบหนีเร็วเข้าถ้ายังไม่อยากตาย

84
00:08:59,580 --> 00:09:00,748
ปล่อยกู!

85
00:09:00,831 --> 00:09:02,083
กวังอิล!

86
00:09:08,881 --> 00:09:11,968
ไปจากที่นี่แล้วไม่ต้องกลับมาอีก เจ้าโง่

87
00:09:15,596 --> 00:09:16,514
ให้ตาย…

88
00:10:10,610 --> 00:10:14,488
เราคงต้องลากันตรงนี้
สหายผมจะพาคุณไปส่งที่สถานี

89
00:10:22,204 --> 00:10:25,875
ฉันหวังว่าเงินก้อนนี้จะมีประโยชน์
ต่อการกู้เอกราชของเรา

90
00:10:26,459 --> 00:10:27,877
ครับ มีประโยชน์แน่

91
00:10:28,794 --> 00:10:30,129
ขอบคุณมากที่ลำบากนะครับ

92
00:10:30,212 --> 00:10:32,214
แล้วพบกันใหม่ในวันที่ชาติเราได้รับเอกราช

93
00:10:43,851 --> 00:10:45,019
คุณคะ

94
00:10:47,146 --> 00:10:50,066
รบกวนหน่อยค่ะ ช่วยอะไรฉันอีกอย่างได้ไหม

95
00:10:51,776 --> 00:10:53,527
เก็บแต่ปืนกับกระสุน

96
00:10:53,611 --> 00:10:55,446
รีบเก็บให้เร็วที่สุด

97
00:10:55,529 --> 00:10:56,781
ครับ

98
00:10:57,365 --> 00:10:59,700
เพื่อนของสหายซอนบกสินะ บาดเจ็บหรือเปล่า

99
00:11:00,785 --> 00:11:01,786
ผมไม่เป็นไร

100
00:11:02,286 --> 00:11:05,081
คนของเราจะพาสหายคุณไปส่งอย่างปลอดภัย

101
00:11:05,164 --> 00:11:06,415
ไม่ต้องห่วงนะครับ

102
00:11:07,416 --> 00:11:08,334
ครับ

103
00:11:20,262 --> 00:11:21,347
ดีจริงที่ยังอยู่

104
00:11:22,890 --> 00:11:25,017
กลัวว่าจะมาไม่ทันเสียแล้ว

105
00:11:25,810 --> 00:11:27,645
สหายนัมฮีชินฝากมาให้คุณ

106
00:11:28,145 --> 00:11:31,065
เธออยากมอบให้คุณเอง แต่ว่าไม่มีโอกาส

107
00:11:41,617 --> 00:11:47,289
ฉันเขียนจดหมายนี้ขึ้นมา
เพื่อจะบอกความรู้สึกที่มีถึงตอนนี้

108
00:11:49,792 --> 00:11:52,128
ตอนที่มาถึงกันโดครั้งแรก

109
00:11:52,962 --> 00:11:55,631
ฉันรู้สึกมีความหวัง
เมื่อเห็นเมืองที่อิสรเสรี มีชีวิตชีวา

110
00:11:56,507 --> 00:12:00,845
แบบที่ฉันนึกภาพไม่ออกเลยตอนอยู่ในกย็องซอง

111
00:12:04,181 --> 00:12:06,100
แต่หลังจากผ่านไปไม่กี่วัน

112
00:12:07,101 --> 00:12:09,645
ฉันก็ได้รู้ว่าความหวังนั้นเป็นเพียงภาพลวงตา

113
00:12:11,564 --> 00:12:15,526
เมืองที่มีอิสรเสรีและมีชีวิตชีวานั้น
ไม่ใช่เมืองของเรา

114
00:12:16,318 --> 00:12:20,656
ฉันได้เห็นกับตาว่า
ที่นี่ไม่มีสิ่งที่เรียกว่าความหวัง

115
00:12:22,032 --> 00:12:23,451
สำหรับคนโชซอน

116
00:12:24,493 --> 00:12:26,495
ฉันเลยรู้สึกกลัวและสิ้นหวัง

117
00:12:27,830 --> 00:12:31,500
รู้สึกว่าฉันมีส่วนผิดที่คนโชซอนต้องเสียชีวิต

118
00:12:37,256 --> 00:12:43,429
ฉันรู้สึกไร้กำลัง ไม่มีอำนาจพอ
ที่จะทำตามสิ่งที่ฉันเชื่อมั่น

119
00:12:46,390 --> 00:12:48,058
จนกระทั่งฉันได้พบกับคุณ

120
00:12:50,352 --> 00:12:51,353
แกเป็นใคร

121
00:12:54,273 --> 00:12:57,443
ขณะที่สิ้นหวัง กำลังคับแค้นใจ

122
00:12:58,444 --> 00:13:00,529
โกรธและกลัวที่จะต้องพบกับความล้มเหลว

123
00:13:01,822 --> 00:13:04,992
คุณก็ได้สอนบทเรียนสำคัญที่สุดในชีวิตให้กับฉัน

124
00:13:05,075 --> 00:13:09,497
ในกันโดก็ทั้งมืดมนและสิ้นหวังจริงๆ นั่นแหละ

125
00:13:15,836 --> 00:13:19,507
คำของคุณทำให้ฉันคิดได้

126
00:13:21,133 --> 00:13:23,886
ถ้าฉันยอมแพ้แค่เพราะมองไม่เห็นความหวัง

127
00:13:24,678 --> 00:13:27,097
ฉันก็จะต้องอยู่ในความมืดมนตลอดไป

128
00:13:28,474 --> 00:13:29,975
ดังนั้น นับจากนี้

129
00:13:30,893 --> 00:13:35,397
ในใจฉันจะมีความหวังอยู่เสมอ และฉันจะอดทน

130
00:13:36,357 --> 00:13:41,362
ฉันจะสู้ต่อไปอย่างไม่ย่อท้อ
จนกว่าโชซอนจะได้รับเอกราช

131
00:13:42,488 --> 00:13:44,156
ฉันจะคอยภาวนา

132
00:13:44,240 --> 00:13:47,827
ขอให้ความฝันที่จะปลูกบ้านบนแผ่นดินของเรา

133
00:13:48,577 --> 00:13:50,162
สมหวังตามที่ตั้งใจ

134
00:13:52,665 --> 00:13:54,375
จนกว่าเราจะพบกันใหม่

135
00:13:55,209 --> 00:14:00,005
ฉันขอสัญญาว่าจะไม่มีวันลืมช่วงเวลาที่อยู่กับคุณ

136
00:14:11,642 --> 00:14:15,062
ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือ
พบกันเมื่อเส้นทางนำเรากลับมาเจอกันอีกครั้ง

137
00:14:19,775 --> 00:14:22,820
เคยคิดจะเข้าร่วมกับพวกเราไหม

138
00:14:23,320 --> 00:14:26,156
ผมมีอย่างอื่นต้องปกป้อง ขอตัวก่อน

139
00:14:28,033 --> 00:14:30,035
อย่าบอกว่าจะกลับไปมย็องจอง

140
00:14:30,119 --> 00:14:32,121
ตอนนี้ที่นั่นมันอันตรายมากนะ

141
00:14:35,875 --> 00:14:39,211
อันตรายก็ต้องไป ครอบครัวรอผมอยู่

142
00:14:44,675 --> 00:14:46,594
ทุกคน! กลับฐาน!

143
00:14:46,677 --> 00:14:48,012
ครับ

144
00:15:19,501 --> 00:15:21,503
ถอยได้ก็ถอยนะ

145
00:15:22,004 --> 00:15:23,756
เราจะรับช่วงต่อเอง

146
00:15:24,340 --> 00:15:25,174
ครับ

147
00:15:38,479 --> 00:15:41,065
ออนนยอนอี นี่เป็นศึกของเรา

148
00:15:41,565 --> 00:15:42,900
ไม่ใช่ศึกของเจ้า

149
00:15:42,983 --> 00:15:45,986
เจ้าช่วยพวกเราเยอะแล้ว รีบหนีไปเถอะ

150
00:15:46,070 --> 00:15:48,155
ลุงพูดอะไรของลุง

151
00:15:48,238 --> 00:15:50,240
เริ่มแล้วก็ต้องอยู่ต่อจนจบสิ

152
00:15:50,324 --> 00:15:51,742
ฉันไม่สนหรอกถ้าจะต้องตายที่นี่…

153
00:15:53,577 --> 00:15:54,453
ฟังข้า

154
00:15:54,536 --> 00:15:57,373
คิดได้ยังไงว่าจะตายที่นี่ เจ้าเด็กดื้อ

155
00:16:00,417 --> 00:16:01,418
ลุง

156
00:16:01,919 --> 00:16:03,587
ลุงนั่นแหละเป็นบ้าอะไร

157
00:16:04,213 --> 00:16:06,715
ทำไมต้องผลักให้ฉันเป็นคนไม่ดีอยู่เรื่อย

158
00:16:12,221 --> 00:16:13,138
หนีไปตอนนี้

159
00:16:13,764 --> 00:16:15,516
ไม่อย่างนั้นข้าจะฆ่าเจ้าก่อนเลย

160
00:16:17,226 --> 00:16:18,477
ลุง…

161
00:16:18,978 --> 00:16:23,565
เรายังไม่จนตรอกถึงขั้นขอความช่วยเหลือ
จากผู้หญิงที่ฆ่าคนแลกเศษเงิน

162
00:16:24,066 --> 00:16:25,734
ไปซะ!

163
00:16:30,489 --> 00:16:31,657
ลุงพูดเกินไปแล้วนะ

164
00:16:33,367 --> 00:16:34,368
เอางั้นก็ได้

165
00:16:35,160 --> 00:16:36,161
อยากตายคนเดียวก็เชิญ

166
00:16:39,748 --> 00:16:41,083
เด็กอะไรไม่ไหวเลย

167
00:16:48,674 --> 00:16:51,051
- เป็นไงบ้าง
- อย่าโผล่หัวออกไปสิพี่

168
00:16:51,135 --> 00:16:53,721
ฉันไปส่งยุนมา เหนื่อยชะมัดเลย

169
00:16:54,346 --> 00:16:55,597
กระสุนหมดแล้ว

170
00:16:55,681 --> 00:16:56,598
กระสุนเหรอ

171
00:16:56,682 --> 00:16:57,891
- เร็วสิ!
- โอ๊ยเวร

172
00:16:57,975 --> 00:16:59,727
- กระสุน!
- อีตาบ้า

173
00:17:08,777 --> 00:17:11,613
เฮ้ย! จะรีบไปไหน ไอ้…

174
00:17:25,335 --> 00:17:27,129
แกไม่ได้ตายดีแน่

175
00:17:49,943 --> 00:17:51,528
แค่นี้ไม่เหนื่อยหรอกเว้ย

176
00:17:53,947 --> 00:17:54,907
เข้ามา!

177
00:18:34,029 --> 00:18:36,281
- ซันกุน
- ก็บอกว่าอย่าผลุบๆ โผล่ๆ

178
00:18:36,365 --> 00:18:37,783
เอากระสุนมาให้ไง ไอ้เวรนี่

179
00:18:37,866 --> 00:18:39,660
- อ้าว เออ
- นี่

180
00:18:39,743 --> 00:18:40,744
ดีๆ

181
00:18:41,453 --> 00:18:42,621
โอ๊ย ปวดขา…

182
00:18:43,789 --> 00:18:44,915
มีแค่นี้เองเหรอ

183
00:18:44,998 --> 00:18:47,584
หาแทบไม่ได้แล้ว แกก็อย่าใช้เปลืองสิ

184
00:18:47,668 --> 00:18:49,253
แค่นี้จะพอได้ไงเล่า

185
00:18:49,336 --> 00:18:50,754
ก็ฆ่าแต่ตัวเบ้งๆ สิวะ

186
00:18:55,425 --> 00:18:56,343
อะไร…

187
00:18:56,426 --> 00:18:57,344
มีอะไร

188
00:19:09,398 --> 00:19:11,567
ไม่ยุติธรรมนี่หว่า

189
00:19:11,650 --> 00:19:12,776
แกมีตั้งสองอัน

190
00:19:35,674 --> 00:19:37,676
ไอ้แม่ย้อย!

191
00:19:43,390 --> 00:19:44,641
พลซุ่มยิง!

192
00:19:47,311 --> 00:19:48,312
อย่าขยับนะพี่

193
00:19:48,395 --> 00:19:49,438
มันอยู่ไหน

194
00:19:50,314 --> 00:19:51,148
หาให้เจอไวๆ

195
00:20:00,699 --> 00:20:02,284
โธ่เว้ย

196
00:20:03,076 --> 00:20:04,411
- ไม่เจอเหรอ
- ไม่เจอ

197
00:20:04,494 --> 00:20:05,662
ดูดีๆ สิ

198
00:21:06,723 --> 00:21:08,058
ฉิบหาย

199
00:21:09,059 --> 00:21:10,394
ซวยแล้วตู

200
00:22:02,821 --> 00:22:04,239
ไม่นะลูกพี่

201
00:22:12,956 --> 00:22:14,374
เจอแกแล้ว ไอ้เลว

202
00:22:14,458 --> 00:22:16,168
เจอแล้วเหรอ มันอยู่ไหน

203
00:22:17,294 --> 00:22:18,295
อยู่ไหน

204
00:22:20,797 --> 00:22:23,050
- ยกมือขึ้น
- ทำไม

205
00:22:26,178 --> 00:22:27,596
ยกๆ ไปเถอะน่ะ

206
00:22:27,679 --> 00:22:28,597
ทำไม

207
00:22:31,141 --> 00:22:32,059
เราซวยแล้วเหรอ

208
00:23:17,229 --> 00:23:18,146
อียุน

209
00:23:18,897 --> 00:23:20,315
มันอยู่ไหน

210
00:23:39,918 --> 00:23:42,754
ไอ้อียุนอยู่ไหน

211
00:24:03,859 --> 00:24:05,694
เอาไงดีวะเนี่ย

212
00:24:08,780 --> 00:24:09,781
นี่

213
00:24:10,699 --> 00:24:11,950
เลือกให้หน่อยสิ

214
00:24:12,534 --> 00:24:13,952
จะกลับไปดีไหม

215
00:24:24,379 --> 00:24:25,630
ฉันคิดอะไรอยู่เนี่ย

216
00:24:35,974 --> 00:24:38,977
กลับไปมือเปล่าจะดีหรือครับ

217
00:24:39,060 --> 00:24:41,897
ฉันก็ไม่รู้ ไม่ต้องมาถาม

218
00:24:42,814 --> 00:24:43,648
ครับ

219
00:25:10,675 --> 00:25:11,676
เวร

220
00:25:18,308 --> 00:25:20,977
หยุดก่อน อย่าทำอะไรบุ่มบ่าม

221
00:25:25,815 --> 00:25:27,817
จะให้อยู่เฉยๆ ได้ยังไงล่ะ

222
00:25:31,696 --> 00:25:33,615
ตอนนี้เราสองคนยังทำอะไรไม่ได้

223
00:25:33,698 --> 00:25:35,867
ต้องรอจังหวะเหมาะก่อน

224
00:25:36,535 --> 00:25:39,287
นี่ แกพูดเหมือนมันเป็นเรื่องเล็กๆ

225
00:25:39,371 --> 00:25:41,623
นั่นมันก็คนในหมู่บ้านแกทั้งนั้นนะ

226
00:25:41,706 --> 00:25:45,293
แกนั่นแหละควรไปช่วยพวกเขา
ไม่ใช่รอจังหวะเหมาะ…

227
00:25:46,878 --> 00:25:49,631
ฉันอยากช่วยมากกว่าเธออีก
ดูไม่ออกหรือไง

228
00:25:50,257 --> 00:25:52,259
คิดว่าตัวเองกล้ามากงั้นสิ

229
00:25:53,176 --> 00:25:55,178
แบบนี้เรียกว่าโง่ต่างหาก

230
00:25:55,679 --> 00:25:57,013
อย่าทำอะไรไม่คิดหน้าคิดหลัง

231
00:25:57,097 --> 00:25:59,015
สถานการณ์แบบนี้ ออกไปจะตายเปล่า

232
00:26:00,559 --> 00:26:02,394
ไม่ต้องมาสอนฉัน

233
00:26:02,477 --> 00:26:04,145
ฉันไม่ตายง่ายๆ หรอก

234
00:26:04,229 --> 00:26:06,815
คิดว่าที่รอดมาได้ทุกวันนี้เพราะตัวเองเก่งเหรอ

235
00:26:09,985 --> 00:26:13,154
- เธอก็แค่โชคดี เข้าใจไหม
- ไม่เข้าใจ

236
00:26:13,238 --> 00:26:15,991
พล่ามเสร็จแล้วก็ช่วยไสหัวไปไกลๆ

237
00:26:16,491 --> 00:26:17,826
ฉันจะไปช่วยลุง

238
00:26:21,329 --> 00:26:24,666
เธออยากช่วยลุงเพราะรู้สึกติดหนี้บุญคุณ

239
00:26:25,500 --> 00:26:27,669
แต่อย่าลืมว่าชีวิตเธอก็มีค่า

240
00:26:28,712 --> 00:26:31,131
อย่าเธอรนหาที่ตาย เธอจะทำให้ลุงใจสลาย

241
00:26:50,191 --> 00:26:51,109
ตามฉันมา

242
00:27:01,119 --> 00:27:02,954
นี่หมายความว่ายังไง

243
00:27:03,663 --> 00:27:06,041
จะขอสิทธิ์จัดการคนพวกนั้นเองงั้นเหรอ

244
00:27:07,292 --> 00:27:10,378
ท่านแม่ทัพของเราอยากใช้โอกาสนี้

245
00:27:10,462 --> 00:27:14,549
ทำลายหมู่บ้านแทพย็องดง
ที่เป็นแหล่งกบดานของพวกมัน

246
00:27:16,217 --> 00:27:20,388
แต่อย่างที่ท่านกงสุลก็คงรู้ เราไม่…

247
00:27:20,472 --> 00:27:23,141
ไม่รู้พิกัดแน่นอนของแทพย็องดงสินะ

248
00:27:23,224 --> 00:27:27,145
ตั้งแต่โนดกซันตาย
ก็ไม่มีใครรู้ว่าหมู่บ้านนั่นอยู่ที่ไหน

249
00:27:27,812 --> 00:27:31,816
แม้แต่ในหมู่คนโชซอนด้วยกัน
ยังแทบไม่มีใครรู้ด้วยซ้ำ

250
00:27:31,900 --> 00:27:33,234
พูดถูกแล้วครับ

251
00:27:33,318 --> 00:27:37,030
เราจึงอยากได้สิทธิ์ในการจัดการคนพวกนั้น

252
00:27:37,113 --> 00:27:40,867
แค่ขู่เล็กน้อย
ไม่งั้นมันคงไม่ยอมบอกว่าหมู่บ้านอยู่ไหน

253
00:27:40,950 --> 00:27:43,620
ใช่ไหมล่ะครับ ท่านก็รู้ดีนี่นา

254
00:27:44,412 --> 00:27:46,665
แต่ต้องทำถึงขั้นนี้เลยเหรอ

255
00:27:48,166 --> 00:27:52,587
ที่จริงแค่ลงโทษพวกหัวโจกไม่กี่คนก็พอแล้ว…

256
00:27:56,257 --> 00:27:57,425
แค่นั้นไม่พอ

257
00:27:58,677 --> 00:28:02,430
เรามาที่นี่ตามคำขอของท่านกงสุลแล้ว

258
00:28:02,514 --> 00:28:06,601
ท่านกงสุลก็ต้องทำตามคำขอของเราเช่นกัน

259
00:28:07,102 --> 00:28:10,397
แบบนั้นถึงจะรักษาความสัมพันธ์ของเราต่อไปได้

260
00:28:11,231 --> 00:28:12,399
ไม่เห็นด้วยเหรอครับ

261
00:28:15,276 --> 00:28:18,363
ทำไมถึงอยากทำลายหมู่บ้านแทพย็องดงนักล่ะ

262
00:28:24,285 --> 00:28:25,704
ฉันจะไปฆ่ามัน

263
00:28:26,287 --> 00:28:27,455
อียุน

264
00:28:28,289 --> 00:28:33,211
เพราะเราอยากจับตัวและฆ่าหัวหน้าของมัน

265
00:28:40,552 --> 00:28:43,304
นี่บ้านผู้จัดการสาขากันโดขององค์กรฉัน

266
00:28:43,388 --> 00:28:44,723
ตอนนี้เราอยู่ไปก่อนได้

267
00:28:45,557 --> 00:28:48,226
เขาโดนไอ้เลวที่ไหนไม่รู้ยิงเข้า
จนต้องไปนอนโรงพยาบาล

268
00:28:49,728 --> 00:28:52,897
ฉันถามแทบตายว่าใครยิง แต่เขาก็ไม่ยอมบอก

269
00:28:54,816 --> 00:28:56,735
เขากลัวว่าฉันจะโดนหางเลขไปด้วย

270
00:28:57,986 --> 00:29:00,780
ถ้าฉันรู้ว่าไอ้เวรคนนั้นเป็นใครล่ะก็

271
00:29:00,864 --> 00:29:02,449
ฉันจะสับมันให้แหลกเลย

272
00:29:16,963 --> 00:29:19,966
ฉันใจเย็นแล้วก็ยั้งมืออย่างที่แกบอกแล้ว

273
00:29:20,049 --> 00:29:21,301
ที่นี้บอกแผนมา

274
00:29:22,260 --> 00:29:23,344
เราจะทำยังไงกันต่อ

275
00:29:24,929 --> 00:29:26,848
ก่อนอื่น รอจนกว่าพระอาทิตย์ตกดิน

276
00:29:27,432 --> 00:29:31,394
แฝงตัวในความมืดจะทำให้เราได้เปรียบ

277
00:29:31,478 --> 00:29:32,729
แล้วยังไงอีก

278
00:29:32,812 --> 00:29:34,397
ให้คนหนึ่งไปดึงความสนใจจางกีรยง

279
00:29:34,481 --> 00:29:37,442
อีกคนเข้าไปช่วยทุกคนที่โรงพัก

280
00:29:37,942 --> 00:29:40,361
งั้นคนที่เก่งกว่าควรจะไปดึงความสนใจ

281
00:29:40,862 --> 00:29:44,449
เพราะยิ่งล่อได้นานเท่าไหร่
ยิ่งมีเวลาช่วยพวกเขาได้มากเท่านั้น

282
00:29:51,623 --> 00:29:54,209
ก็ได้ ฉันจะเป็นคนล่อเอง

283
00:29:57,128 --> 00:29:58,213
ไม่ ฉันทำเองดีกว่า

284
00:29:59,005 --> 00:30:01,591
เธอไปช่วยคนเถอะ นั่นสำคัญกว่า

285
00:30:01,674 --> 00:30:04,677
อ้าว ฉันจะไว้ใจฝีมือแกได้เหรอ

286
00:30:04,761 --> 00:30:07,347
ถ้าแกตายตั้งแต่ห้านาทีแรกจะทำยังไง

287
00:30:07,430 --> 00:30:10,350
พอฉันออกมาก็เจอโจรหลังม้ากับตำรวจเพียบ

288
00:30:11,768 --> 00:30:14,187
เออ เดี๋ยวก็ได้ตายกันหมด

289
00:30:15,313 --> 00:30:16,314
ไม่เป็นอย่างนั้นหรอก

290
00:30:16,981 --> 00:30:18,066
มั่นใจจังเลยนะ

291
00:30:20,944 --> 00:30:22,028
เธอรู้นี่ว่าฉันเก่ง

292
00:30:25,907 --> 00:30:27,408
มาอวดตอนนี้น่ะนะ

293
00:30:28,451 --> 00:30:31,496
ไม่เป่าปี่ประกาศไปเลยล่ะพี่

294
00:30:31,579 --> 00:30:33,206
พูดจนฉันเกือบจะเชื่อแล้วเนี่ย

295
00:30:37,836 --> 00:30:40,171
เวลาคุยกับเธอฉันรู้สึกยังไงรู้ไหม

296
00:30:41,256 --> 00:30:42,173
ยังไง

297
00:30:49,848 --> 00:30:50,682
ช่างเถอะ

298
00:30:53,268 --> 00:30:56,062
ฉันจะไปเอากระสุนในคลังพี่ซอนบก
เธอก็พักหน่อยเถอะ

299
00:30:57,313 --> 00:30:59,065
สภาพอย่างนี้คงอดนอนมาแน่ๆ

300
00:31:12,620 --> 00:31:13,788
ขอบใจนะ

301
00:31:17,041 --> 00:31:17,876
เรื่องอะไร

302
00:31:17,959 --> 00:31:21,045
ถ้าเธอไม่ช่วยฉันก็คงรักษาสัญญากับคุณฮีชินไม่ได้

303
00:31:24,382 --> 00:31:27,886
แล้วก็ขอบใจที่ไม่ทิ้งลุงชุงซูและคอยอยู่ข้างเขา

304
00:31:30,638 --> 00:31:31,556
นอนพักซะ

305
00:32:06,090 --> 00:32:09,177
เราได้รับสิทธิ์จากกงสุลยามาดะ

306
00:32:09,260 --> 00:32:13,056
ให้จัดการกับพวกแกได้เต็มที่

307
00:32:13,556 --> 00:32:15,892
เราอยากถามแค่เรื่องเดียว

308
00:32:17,310 --> 00:32:18,227
หมู่บ้านของพวกแก

309
00:32:19,562 --> 00:32:21,648
อยู่ที่ไหน

310
00:32:23,858 --> 00:32:27,528
ไอ้เวรนั่นอยากให้เราบอกว่าแทพย็องดงอยู่ที่ไหน

311
00:32:27,612 --> 00:32:30,365
ใครก็ตามที่ยอมบอก จะได้มีชีวิตรอด

312
00:32:30,865 --> 00:32:33,826
คนที่ไม่ตอบจะต้องตาย

313
00:32:34,869 --> 00:32:37,121
ถ้าไม่บอกมัน มันจะฆ่าพวกเรา

314
00:32:40,041 --> 00:32:41,876
ทุกคนฟังข้าให้ดี

315
00:32:42,627 --> 00:32:43,711
ต่อให้

316
00:32:44,754 --> 00:32:46,839
พวกเราทุกคนต้องเอาชีวิตมาทิ้งที่นี่

317
00:32:47,340 --> 00:32:48,758
เราก็ต้องปกป้อง…

318
00:32:49,258 --> 00:32:51,511
เราต้องปกป้องครอบครัวของเรา

319
00:32:51,594 --> 00:32:52,762
อย่าไปหลงกลไอ้…

320
00:32:53,972 --> 00:32:55,181
ลุง!

321
00:33:10,530 --> 00:33:11,447
แก

322
00:33:12,865 --> 00:33:14,784
บอกมาว่าแทพย็องดงอยู่ที่ไหน

323
00:33:24,544 --> 00:33:26,504
รอให้ถึงตาแกก่อน ไอ้แก่!

324
00:33:26,587 --> 00:33:27,422
บอกมา!

325
00:33:27,505 --> 00:33:29,173
แทพย็องดงอยู่ที่ไหน

326
00:33:29,257 --> 00:33:30,675
หุบปากซะ ไอ้เลว!

327
00:33:31,426 --> 00:33:33,052
ชอนมัน

328
00:33:34,762 --> 00:33:35,596
ชอนมัน!

329
00:33:38,933 --> 00:33:41,102
บอกมาว่าแทพย็องดงอยู่ที่ไหน

330
00:33:44,981 --> 00:33:46,107
ไอ้ชาติชั่ว!

331
00:33:52,196 --> 00:33:55,033
เฮ้ย จะบอกมันเหรอ ซันกุน

332
00:33:56,409 --> 00:33:58,411
ก็รู้นี่ว่าฉันชอบหลงทาง

333
00:33:59,787 --> 00:34:01,873
ถ้าเกิดฉันตายแล้วหาทางไปยมโลกไม่ถูกล่ะ

334
00:34:03,082 --> 00:34:05,585
งั้นก็ไปด้วยกัน ฉันจะนำทางให้

335
00:34:05,668 --> 00:34:07,170
ฉันละเบื่อแกจริงๆ

336
00:34:08,796 --> 00:34:10,131
แล้วพี่ล่ะเอายังไง

337
00:34:10,757 --> 00:34:13,134
ถ้าพวกแกตายกันหมด
ฉันจะให้อยู่คนเดียวไปทำไม

338
00:34:13,217 --> 00:34:15,386
เราก็ไปพร้อมกันหมดนี่แหละ

339
00:34:19,682 --> 00:34:21,934
กึมซู กึมซู ไม่นะ

340
00:34:25,480 --> 00:34:27,398
บอกมาว่าแทพย็องดงอยู่ที่ไหน

341
00:34:34,739 --> 00:34:35,907
เข้ามาใกล้ๆ สิ

342
00:34:37,408 --> 00:34:38,910
จะบอกให้

343
00:34:40,828 --> 00:34:42,914
แกมันขี้ขลาดใช่ไหมล่ะ

344
00:34:44,415 --> 00:34:45,833
เข้ามาสิวะ

345
00:34:47,502 --> 00:34:49,754
เข้ามาใกล้ๆ แล้วจะบอก

346
00:34:56,886 --> 00:34:57,970
ว่ามาเลย

347
00:35:10,983 --> 00:35:13,236
ไอ้โง่ รู้จักกูน้อยไป

348
00:35:16,864 --> 00:35:18,825
ข้าบอกเอง!

349
00:35:20,076 --> 00:35:21,577
- อย่านะพี่!
- ไม่!

350
00:35:22,161 --> 00:35:23,579
- อย่า!
- พี่จะทำเราตายหมด!

351
00:35:23,663 --> 00:35:26,666
ข้าจะบอกให้ว่าหมู่บ้านเราอยู่ไหน

352
00:35:26,749 --> 00:35:27,583
นัมชุน

353
00:35:27,667 --> 00:35:28,835
ไว้ชีวิตข้ากับเยบุน

354
00:35:30,002 --> 00:35:31,712
ขอแค่ไว้ชีวิตเราสองคน

355
00:35:31,796 --> 00:35:32,922
นัมชุน อย่า!

356
00:35:33,005 --> 00:35:34,632
- ลุง
- พูดอะไรน่ะ

357
00:35:34,715 --> 00:35:36,342
ท่านพี่ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว

358
00:35:36,425 --> 00:35:37,718
พี่!

359
00:35:37,802 --> 00:35:39,137
เป็นบ้าอะไรเนี่ย

360
00:35:39,220 --> 00:35:43,391
ทุกอย่างเป็นเพราะท่านพี่

361
00:35:45,059 --> 00:35:47,311
ข้าบอกแล้วว่าอย่าเอาพวกเรามายุ่งกับเรื่องนี้

362
00:35:47,812 --> 00:35:52,233
บอกให้เลิกห่วงยุน
แล้วปกป้องครอบครัวเราก่อน

363
00:35:53,901 --> 00:35:55,695
ดูพวกเราสิ

364
00:35:57,321 --> 00:35:59,240
สุดท้ายมันเป็นยังไง

365
00:36:00,741 --> 00:36:03,494
ทั้งหมดนี้มันเป็นเพราะท่านพี่กับยุน

366
00:36:06,205 --> 00:36:07,039
นี่

367
00:36:07,123 --> 00:36:09,917
ข้าจะนำทางไปแทพย็องดงเอง

368
00:36:10,001 --> 00:36:12,503
เพราะงั้น… ช่วย…

369
00:36:13,087 --> 00:36:14,255
อย่านะพี่

370
00:36:15,047 --> 00:36:16,465
- อย่า
- พี่

371
00:36:21,012 --> 00:36:24,182
ข้าจะนำทาง ไปหมู่บ้านเอง

372
00:36:24,265 --> 00:36:28,102
จะพาเข้าทางลัดทุกจุด เดี๋ยวเดียวก็ถึง

373
00:36:28,603 --> 00:36:30,605
เพราะงั้นขอร้อง… ไว้ชีวิตเยบุน

374
00:36:32,190 --> 00:36:33,941
ไว้ชีวิตลูกข้าด้วย

375
00:36:35,276 --> 00:36:38,779
ถ้าลูกตายไปข้าไม่รู้จะอยู่ยังไง

376
00:36:41,490 --> 00:36:42,742
ไว้ชีวิตลูกข้าด้วย

377
00:36:43,618 --> 00:36:44,535
ขอร้อง…

378
00:37:03,054 --> 00:37:03,888
พระอาทิตย์ตกดิน

379
00:37:05,723 --> 00:37:07,975
เราจะให้มันพาไปแทพย็องดง

380
00:37:09,060 --> 00:37:12,313
- เอาที่เหลือไปขังคุก
- รับทราบ

381
00:37:12,396 --> 00:37:14,232
- ไอ้ตัว…
- อย่าเชียว

382
00:37:14,815 --> 00:37:15,983
ให้ตายสิ

383
00:37:17,318 --> 00:37:18,903
อย่าเคืองข้าเลยนะ ท่านพี่

384
00:37:20,613 --> 00:37:22,615
ถ้าไม่อยากให้ต้นท้อตาย

385
00:37:24,533 --> 00:37:26,410
เราก็ต้องตัดต้นบ๊วยทิ้ง

386
00:37:28,704 --> 00:37:30,456
ไอ้คนทรยศ

387
00:37:31,916 --> 00:37:33,251
พวกนั้นโดนจับ

388
00:37:52,395 --> 00:37:54,814
ลุง จริงรึเปล่า

389
00:37:56,482 --> 00:37:58,567
ลุงรู้ว่าใครฆ่าพ่อแม่ฉันจริงเหรอ

390
00:37:59,360 --> 00:38:00,695
ไอ้เลวนั่นมันชื่ออะไร

391
00:38:00,778 --> 00:38:03,197
อย่าพูดถึงผู้ใหญ่แบบนั้นสิ

392
00:38:03,698 --> 00:38:07,034
เขาเป็นคนดีมีคุณธรรมนะ
เป็นขุนนางที่น่ายกย่อง

393
00:38:07,118 --> 00:38:08,953
น่ายกย่องกับผีน่ะสิ

394
00:38:09,787 --> 00:38:13,958
ไอ้ชาติชั่วมีคุณธรรมพรรค์ไหน
ถึงได้ฆ่าคนอื่นอย่างโหดร้ายแบบนั้น

395
00:38:14,458 --> 00:38:18,045
เขาเป็นบัณฑิตราชสำนักที่ภักดีต่อแผ่นดิน

396
00:38:18,129 --> 00:38:20,965
เขาต้องลงโทษพวกทงฮักก็เพราะไม่มีทางเลือก

397
00:38:24,802 --> 00:38:29,140
หลังจากพ่อแม่เจ้าตาย
เขาก็ลาเกษียณทันทีเพราะรู้สึกผิด

398
00:38:29,223 --> 00:38:34,061
เขาถอนตัวออกจากตำแหน่งราชการ
ไปใช้ชีวิตสันโดษที่บ้านเกิด

399
00:38:35,021 --> 00:38:36,022
แต่สวรรค์สาป

400
00:38:36,856 --> 00:38:38,941
ต่อมาเราก็สิ้นชาติให้พวกไอ้ยุ่น

401
00:38:39,775 --> 00:38:42,361
เขาเลยนำกองทัพผดุงธรรมในช็อลลา

402
00:38:42,445 --> 00:38:46,240
แล้วเขาก็ถูกพวกญี่ปุ่นบดขยี้ย่อยยับ

403
00:38:46,324 --> 00:38:48,451
ชีวิตมันจะเป็นยังไงก็ช่างมันสิ

404
00:38:48,534 --> 00:38:50,619
มันชื่ออะไร

405
00:38:51,704 --> 00:38:54,206
แค่บอกชื่อมันมา บอกมาสิ

406
00:38:55,333 --> 00:38:58,836
ข้าก็ไม่รู้ชื่อเขาหรอก ข้ารู้แต่ฉายาเขา

407
00:39:00,212 --> 00:39:04,800
ในสนามรบไม่มีใครต่อกรกับเขาได้

408
00:39:05,676 --> 00:39:07,261
เขาจึงได้ฉายาว่า…

409
00:39:13,351 --> 00:39:14,602
นายพลไร้พ่าย

410
00:39:17,188 --> 00:39:19,774
เป็นอะไรไป ไหวหรือเปล่า

411
00:39:27,281 --> 00:39:28,699
ตื่นเถอะ พระอาทิตย์ตกดินแล้ว

412
00:39:42,505 --> 00:39:43,839
ปืนนัมบูรุ่น 14 เหรอ

413
00:39:45,341 --> 00:39:47,176
ทำไมต้องติดกระบอกเก็บเสียง

414
00:39:47,259 --> 00:39:48,761
เปลี่ยนแผนแล้ว

415
00:39:49,804 --> 00:39:53,057
เราจะเข้าไปด้วยกัน ไม่ต้องมีตัวล่อ

416
00:39:54,392 --> 00:39:56,560
จะบุกเข้าไปยิงกราดเลยน่ะนะ

417
00:39:57,728 --> 00:39:58,729
จะได้ผลเหรอ

418
00:39:59,688 --> 00:40:01,440
เมื่อบ่ายเห็นโจรหลังม้าเยอะอยู่

419
00:40:01,524 --> 00:40:03,526
อีกเดี๋ยวพวกนั้นจะไปกันหมด

420
00:40:04,860 --> 00:40:06,695
อานัมชุนแกล้งทรยศ

421
00:40:07,613 --> 00:40:08,614
เพื่อพวกเรา

422
00:40:15,329 --> 00:40:16,163
เดี๋ยวก่อน

423
00:40:18,165 --> 00:40:20,501
ใครทำอะไรให้เรานะ

424
00:40:21,752 --> 00:40:23,421
พูดเรื่องอะไรของแก

425
00:40:23,921 --> 00:40:27,091
ให้ต้นบ๊วยล้มเพื่อรักษาต้นท้อ

426
00:40:27,925 --> 00:40:29,760
เป็นกลยุทธ์ที่เรียกว่าอีแดโดกัง

427
00:40:31,762 --> 00:40:35,516
สิบกว่าปีก่อน สมัยที่นัมชุนกับข้าอยู่ในทัพผดุงธรรม

428
00:40:35,599 --> 00:40:37,351
นั่นเป็นรหัสลับของเรา

429
00:40:38,727 --> 00:40:42,022
ไอ้ "อีแด" นี่มันอะไร

430
00:40:42,106 --> 00:40:44,275
ลุงช่วยพูดให้เข้าใจง่ายๆ หน่อยสิ

431
00:40:44,358 --> 00:40:46,110
ในสนามรบ

432
00:40:46,944 --> 00:40:51,031
เมื่อเราหลงกลพวกญี่ปุ่นและถูกจับตัวไว้

433
00:40:51,115 --> 00:40:53,701
ในช่วงเวลาคับขันที่อาจจะถูกสังหารหมู่

434
00:40:53,784 --> 00:40:58,205
เมื่อนั้น เหมือนต้นบ๊วยที่จะล้มแทนต้นท้อ

435
00:40:59,498 --> 00:41:01,542
เราคนใดคนหนึ่งจะเป็นผู้เสียสละ

436
00:41:01,625 --> 00:41:03,169
เพื่อช่วยทุกคนที่เหลือ

437
00:41:03,794 --> 00:41:04,879
อีแดโดกัง

438
00:41:06,755 --> 00:41:08,257
ลุงเล่าเรื่องนี้บ่อยๆ

439
00:41:11,260 --> 00:41:13,679
แสดงว่าพ่อเยบุนจงใจสร้างภาพทรยศ

440
00:41:14,472 --> 00:41:15,473
เพื่อพวกเรา

441
00:41:17,933 --> 00:41:20,269
เขาคิดอะไรของเขาเนี่ย

442
00:41:20,352 --> 00:41:23,272
เขาคงจะล่อจางกีรยงให้ออกจากมย็องจอง

443
00:41:24,398 --> 00:41:26,817
ถ้าเขาบอกว่าแทพย็องดงอยู่ที่ไหน

444
00:41:26,901 --> 00:41:30,404
โจรหลังม้าก็ต้องออกจากเมืองไปชั่วคราว

445
00:41:30,488 --> 00:41:34,658
มย็องจองจะเหลือคนเฝ้าแค่ไม่กี่คน

446
00:41:34,742 --> 00:41:35,618
เมื่อนั้น…

447
00:41:35,701 --> 00:41:36,702
เมื่อนั้น

448
00:41:36,785 --> 00:41:38,370
เมื่อนั้นเราต้องหนีไปให้ได้

449
00:41:41,874 --> 00:41:43,375
ไม่ว่าจะใช้วิธีไหน

450
00:41:43,959 --> 00:41:46,587
เดี๋ยวนะ ต่อให้ไอ้จางกีรยงไม่อยู่เฝ้า

451
00:41:46,670 --> 00:41:50,174
เราก็ยังโดนขังและไม่มีอาวุธ

452
00:41:50,257 --> 00:41:53,177
นัมชุนสละชีพเพื่อให้พวกเรามีโอกาสหนี

453
00:41:53,260 --> 00:41:56,889
เขาช่วยพวกเราทั้งที่รู้ดีว่าตัวเองอาจจะต้องตาย

454
00:41:56,972 --> 00:42:00,559
รีบหนีไปให้ได้นะท่านพี่ เร็วเข้า

455
00:42:01,227 --> 00:42:05,272
เจ้าพวกโง่ อย่างน้อยเราก็ต้องเสี่ยงดูสักตั้ง…

456
00:42:12,863 --> 00:42:13,864
พวกเราไม่รู้ว่า

457
00:42:14,573 --> 00:42:18,827
ไอ้พวกนั้นจะหลงเชื่อนัมชุนนานแค่ไหน

458
00:42:18,911 --> 00:42:21,080
ก่อนที่จางกีรยงจะรู้ตัวแล้วกลับมา

459
00:42:21,163 --> 00:42:22,957
เราต้องหนีออกไปให้เร็วที่สุด

460
00:42:23,040 --> 00:42:25,084
- อย่างเงียบเชียบ
- และรวดเร็ว

461
00:42:25,167 --> 00:42:27,253
- เราต้อง…
- หนีออกจากที่นี่ให้ได้

462
00:42:41,600 --> 00:42:42,601
เฮ้ย แก

463
00:42:44,728 --> 00:42:46,313
จะไปไหนกันแน่

464
00:42:47,898 --> 00:42:50,693
นี่มันทิศตะวันออกเฉียงเหนือไม่ใช่เหรอ

465
00:42:51,485 --> 00:42:52,319
หือ

466
00:42:53,404 --> 00:42:55,906
แทพย็องดงจะอยู่ในแมนจูเรียได้ยังไง

467
00:42:57,408 --> 00:42:59,410
พล่ามอะไรของแก

468
00:42:59,910 --> 00:43:02,079
รู้ดีนักก็มานำทางเองสิวะ

469
00:43:09,086 --> 00:43:10,254
เดี๋ยวก่อน คิมูระ

470
00:43:15,467 --> 00:43:16,385
ท่านแม่ทัพ

471
00:43:17,636 --> 00:43:20,389
อีกไม่ไกลจะเจอทางแยกไปเหยียนจี๋กับเต๋อซิน

472
00:43:21,348 --> 00:43:25,102
ถ้ามันเลี้ยวไปทางเหยียนจี๋ แปลว่ามันหลอกเรา

473
00:43:25,936 --> 00:43:27,187
แต่ถ้าไปทางเต๋อซิน…

474
00:43:31,066 --> 00:43:35,070
ถ้ามันไปทางเต๋อซิน
ก็จะผ่านจื้อซินไปถึงฮเวรย็อง

475
00:43:35,154 --> 00:43:37,656
วนกลับไปทางใต้อีกครั้ง

476
00:43:37,740 --> 00:43:38,907
ใช่แล้ว

477
00:43:40,034 --> 00:43:41,785
เพราะงั้นรอดูต่อไป

478
00:43:41,869 --> 00:43:43,871
ตอนนี้เรายังต้องพึ่งมัน

479
00:43:47,291 --> 00:43:49,877
มานี่ ขอดูหน้าหน่อย

480
00:44:04,975 --> 00:44:08,145
ถ้าเราอยากจะช่วยพวกเขา
ต้องจัดการตำรวจลาดตระเวนก่อน

481
00:44:08,228 --> 00:44:10,481
- เธอทำได้ใช่ไหม
- ได้สิ ฉัน…

482
00:44:13,984 --> 00:44:17,071
แต่ว่าแกทำฉันรำคาญนะเนี่ย

483
00:44:18,238 --> 00:44:21,408
ทำไมพูดเหมือนแกเป็นหัวหน้าฉันเลยล่ะ

484
00:44:21,492 --> 00:44:23,410
ฉันไม่ได้ให้แกเป็นหัวหน้าสักหน่อย

485
00:44:25,871 --> 00:44:26,955
งั้นเหรอ

486
00:44:32,002 --> 00:44:33,754
ถ้าจะทำงานให้สำเร็จ

487
00:44:33,837 --> 00:44:36,006
แกน่ะต้องฟังฉัน ไม่ใช่ฉันฟังแก

488
00:44:36,882 --> 00:44:37,800
เข้าใจไหม

489
00:44:42,012 --> 00:44:43,180
ได้เลย

490
00:44:44,848 --> 00:44:46,183
งั้นก็สั่งมาสิ

491
00:44:48,185 --> 00:44:49,770
ถ้าเราอยากจะช่วยพวกเขา

492
00:44:50,646 --> 00:44:53,315
ต้องจัดการตำรวจลาดตระเวนก่อน
ทำได้ใช่ไหม

493
00:44:59,196 --> 00:45:00,030
ทำๆ ไปเถอะ

494
00:45:01,031 --> 00:45:02,282
นั่นแหละคำสั่ง

495
00:45:09,623 --> 00:45:10,541
มาเร็ว!

496
00:46:06,221 --> 00:46:07,473
จะออกไปสูบบุหรี่นะ

497
00:46:07,556 --> 00:46:09,391
ครับ เชิญตามสบายครับ

498
00:46:18,942 --> 00:46:19,943
- มีอะไรเหรอ
- พี่

499
00:46:22,279 --> 00:46:24,198
- พี่เป็นอะไร
- เป็นอะไรน่ะ

500
00:46:24,281 --> 00:46:25,199
ไหวไหมพี่

501
00:46:25,282 --> 00:46:26,867
สงสัยแผลติดเชื้อ

502
00:46:28,494 --> 00:46:30,954
อย่ายืนเฉยสิ จะปล่อยให้ตายเหรอ

503
00:46:31,038 --> 00:46:32,122
เฮ้ย!

504
00:46:32,206 --> 00:46:34,124
มานี่เร็ว มีคนจะตายแล้ว

505
00:46:34,208 --> 00:46:35,250
เร็วสิวะ

506
00:46:35,334 --> 00:46:36,502
ยังยืนเซ่ออีก ไอ้เปรต!

507
00:46:36,585 --> 00:46:37,544
หุบปาก!

508
00:46:37,628 --> 00:46:38,879
ขอโทษค่ะ

509
00:46:46,220 --> 00:46:48,138
ปวดจังเลย

510
00:46:48,222 --> 00:46:49,473
เจ็บมาก

511
00:46:49,973 --> 00:46:51,225
เฮ้ย คนจะตายแล้วนะ

512
00:46:51,308 --> 00:46:52,893
เจ็บเหมือนจะตายแล้วเลย

513
00:47:00,692 --> 00:47:01,527
จะบ้าตาย

514
00:47:06,031 --> 00:47:07,157
มีอะไร

515
00:47:08,575 --> 00:47:09,993
เจ็บตรงนี้น่ะ

516
00:47:11,245 --> 00:47:12,162
เจ็บมากเลย

517
00:47:12,996 --> 00:47:15,582
จะตายแล้ว จะตายจริง

518
00:47:20,629 --> 00:47:22,047
เจ็บไม่ไหวแล้ว

519
00:47:38,897 --> 00:47:40,482
ไอ้โง่เอ๊ย

520
00:47:40,566 --> 00:47:43,068
นึกว่าฉันโง่มากหรือไงวะ

521
00:47:48,031 --> 00:47:49,324
ไปตายให้หมด!

522
00:47:49,825 --> 00:47:51,410
ไอ้พวกเศษสวะโชซอน

523
00:47:51,493 --> 00:47:52,786
เฮ้ย!

524
00:47:53,954 --> 00:47:55,414
สวะแล้วไงวะ

525
00:47:55,497 --> 00:47:56,915
ขอโทษละกัน

526
00:47:56,999 --> 00:47:57,916
ที่พวกกูไปหนักหัวแม่มึง

527
00:47:58,000 --> 00:47:58,834
ไอ้ผีเปรต

528
00:48:00,252 --> 00:48:01,253
หนวกหูโว้ย!

529
00:48:11,597 --> 00:48:13,432
เอากุญแจมาสิโว้ย!

530
00:48:23,317 --> 00:48:25,193
พอยิงแล้วรีบไปรับตัวมันนะ

531
00:48:25,277 --> 00:48:27,195
เสียงล้มจะได้ไม่ดังเข้าไปข้างใน

532
00:48:28,822 --> 00:48:30,032
ฉันต้องเป็นคนสั่งสิ

533
00:48:35,162 --> 00:48:38,248
พอยิงแล้วก็รีบไปรับตัวมันนะ จะได้ไม่มีเสียงล้ม

534
00:48:40,167 --> 00:48:42,419
นี่ถามเพราะสงสัยจริงๆ นะ

535
00:48:44,004 --> 00:48:45,088
เธออายุเท่าไหร่กันแน่

536
00:48:47,883 --> 00:48:49,635
โตพอแล้วกันน่ะ

537
00:48:49,718 --> 00:48:51,720
แล้วก็ฆ่าคนมาเยอะพอด้วย

538
00:48:51,803 --> 00:48:52,638
พอใจยัง

539
00:48:54,431 --> 00:48:56,099
บนนั้น แกจัดการนะ

540
00:49:12,783 --> 00:49:15,535
พื้นมันลื่นน่ะเลยรับไม่ทัน

541
00:49:44,272 --> 00:49:45,440
โดนซะ ไอ้ขี้หมา!

542
00:49:45,524 --> 00:49:47,985
เอากุญแจมาเร็วๆ

543
00:49:48,068 --> 00:49:49,236
จับมันไว้!

544
00:49:51,530 --> 00:49:53,156
ไอ้พวกสารเลว!

545
00:50:05,585 --> 00:50:07,504
ไม่อยากจะเชื่อ ไอ้สวะโชซอนพวกนี้

546
00:50:07,587 --> 00:50:09,423
รอไม่ไหวแล้ว

547
00:50:12,342 --> 00:50:14,511
ฆ่าพวกมันให้หมด

548
00:50:26,815 --> 00:50:27,899
แกอีกแล้วเหรอ

549
00:50:27,983 --> 00:50:29,735
ใช่จ้า มาอีกแล้ว

550
00:50:34,489 --> 00:50:35,323
หัวหน้า!

551
00:50:35,407 --> 00:50:37,743
ยุน!

552
00:50:37,826 --> 00:50:40,579
โอ๊ย นึกว่าจะต้องตายในนี้แล้ว

553
00:51:00,265 --> 00:51:04,603
เหยียนจี๋กับเต๋อซิน เราต้องไปทางไหน

554
00:51:09,483 --> 00:51:11,068
(เต๋อซิน)

555
00:51:11,777 --> 00:51:13,278
(เหยียนจี๋)

556
00:51:16,156 --> 00:51:17,741
แกนี่ขยันพล่ามจริงๆ

557
00:51:17,824 --> 00:51:19,993
ไม่เข้าใจหรอก เดินตามมาแล้วกัน

558
00:51:31,880 --> 00:51:33,048
(เหยียนจี๋)

559
00:51:34,341 --> 00:51:35,342
โทกุ

560
00:51:52,484 --> 00:51:53,985
แกหลอกเราเหรอ

561
00:51:55,821 --> 00:51:57,489
พาเรามาที่นี่ทำไม

562
00:52:02,035 --> 00:52:02,869
เวลา

563
00:52:03,745 --> 00:52:04,579
มันแค่ซื้อเวลา

564
00:52:05,497 --> 00:52:07,457
ให้พวกคนโฉดหนีออกจากคุก

565
00:52:07,541 --> 00:52:11,128
ตอนนี้ในมย็องจองมีแต่ตำรวจกงสุล

566
00:52:13,380 --> 00:52:14,965
หันม้ากลับทันที

567
00:52:15,465 --> 00:52:17,467
เราจะกลับไปมย็องจอง

568
00:52:17,551 --> 00:52:18,885
- รับทราบ
- รับทราบ!

569
00:52:20,637 --> 00:52:22,055
แกนอนอยู่นี่แหละ

570
00:52:22,556 --> 00:52:25,976
ถ้าโชคดีก็จะได้เสียเลือดตาย

571
00:52:26,059 --> 00:52:29,771
แต่ถ้าโชคร้ายก็โดนสัตว์กินก่อน

572
00:52:40,574 --> 00:52:41,741
เยบุนลูกพ่อ…

573
00:52:44,244 --> 00:52:45,996
ฝากดูแลเยบุนด้วยนะ ท่านพี่

574
00:52:52,586 --> 00:52:54,004
โผล่มาได้เสียที

575
00:52:54,087 --> 00:52:55,255
ขอโทษที่มาช้า

576
00:52:56,256 --> 00:52:57,174
ยุน…

577
00:52:58,008 --> 00:52:59,009
ให้ตายสิ

578
00:53:09,352 --> 00:53:11,605
ถ่อกลับมาที่นี่ทำไมอีก

579
00:53:12,230 --> 00:53:15,734
น่าจะหนีไปเสียตอนยังมีโอกาส

580
00:53:18,403 --> 00:53:21,323
ผมขอโทษจริงๆ ที่ทำให้ทุกคนต้องเจอเรื่องนี้

581
00:53:21,406 --> 00:53:24,326
คนครอบครัวเดียวกันเขาไม่พูดอย่างนั้นหรอก

582
00:53:24,951 --> 00:53:26,036
ช่างมันเถอะ

583
00:53:28,872 --> 00:53:30,790
นัมชุนสละชีพตัวเอง

584
00:53:32,042 --> 00:53:33,543
เพื่อช่วยพวกเรา

585
00:53:35,629 --> 00:53:37,214
ใช่ ผมเห็นแล้วล่ะ

586
00:53:38,548 --> 00:53:40,800
ผมจะหาทางช่วยอานัมชุนให้ได้

587
00:53:40,884 --> 00:53:42,719
ตอนนี้ลุงควรจะรักษาตัว…

588
00:53:44,137 --> 00:53:45,013
เราล้อมไว้หมดแล้ว

589
00:53:45,096 --> 00:53:45,931
เกิดอะไรขึ้น

590
00:53:46,014 --> 00:53:47,015
ยอมมอบตัวซะ

591
00:53:47,849 --> 00:53:49,184
ปิดไฟแล้วก้มต่ำไว้

592
00:53:50,644 --> 00:53:52,229
ทุกคนจงยอมแพ้!

593
00:53:52,312 --> 00:53:56,775
ถ้าไม่ยอม พวกแกจะถูกลงโทษตามกฎหมาย!

594
00:53:56,858 --> 00:53:58,777
พวกเราจะฆ่าแกให้หมด!

595
00:57:36,411 --> 00:57:40,248
(บุคคล สถานที่ องค์กร คำเรียก
เหตุการณ์และช่วงเวลา)

596
00:57:40,331 --> 00:57:43,168
(ที่มีการพูดถึงหรือบรรยายในละครนี้
เป็นเรื่องแต่งขึ้นทั้งสิ้น)

597
00:57:43,251 --> 00:57:46,087
(หากมีส่วนใดใกล้เคียงความจริง
เป็นเพียงเรื่องบังเอิญ)

598
00:57:59,392 --> 00:58:01,394
คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม