Bunun değerini biliyorlar mı?
Bay Yamada! Siz ne yapıyorsunuz şimdi?
Bay Hashimoto! Çekelim şunu beraber hemen!
Hadi!
Buna vaktimiz yok Bay Yamada!
Durumu kontrol altına almalısınız!
Japon Ordusu ve polis kızgın, birbirine ateş ediyor,
şimdi işin içine Joseon halkı da girdi, tam bir kaos var!
Ben nasıl halledeceğim peki?
Başkomiser Ōoka bile vuruldu ve ağır yaralandı.
Tam olarak ne olduğunu öğrenmezsek biz de öleceğiz.
Bu…
Bu nasıl iteriz?
Buradaki en kıymetli şey o.
Geri adım atmak yok. Karar verin!
Yapamam…
Bay Yamada!
İşte.
Ona bırakalım. Ben karışmayayım.
Jang Ki-ryong.
SONG OF THE BANDITS
Ateşi kesin!
Onu kendim öldüreceğim.
Durun!
Seninle beraber burada olmak bana 11 yıl öncesini,
Gurye'yi hatırlattı.
Haklısın.
Yanımda kalıp dediklerimi yapsaydın
bizi bu dertten kurtarırdın.
Bunu yapmaya çalıştım.
Ama dayanamadım.
Zor bir dönemdi.
Sen ve lafların.
Seni acısız göndereceğim.
Genç efendisinin kölesine sunabileceği son armağan olsun bu.
Kahretsin!
Seni öldüremem.
Seni öldürmeyi çok istedim, öldürecektim de…
…ama öldüremem.
Bir daha sağ elinle silah tutamayacaksın.
Halkını taciz etmeyi kes,
Japon askeri Shohei Miura değil,
Joseon doğumlu Lee Gwang-il olarak yaşa.
O üniformayı giymeden önce…
…olduğun insan ol.
Anladın mı?
Onu…
Onu hatırlamadım.
Ona canlı dönmesini bile söyledim.
O, birçok kez hayatımı kurtaran adam.
Ama günlerce beraber olmamıza rağmen
yine de aklıma gelmedi.
Böyle gitmesine izin veremem.
Lütfen arabayı durdurun.
-Böyle yalnız ölmesine izin veremem. -Hayır.
Buna mecbur değilsiniz.
Emri verin efendim.
Ateş etmeyin.
Onu canlı yakalayacağız.
Canlı mı yakalayacağız?
O adiyi niye sağ bırakıyorsunuz?
Onu canlı yakalayın diyorsam canlı yakalayın!
Bu bir emirdir.
Emir mi?
Lanet olsun!
Miura, kafayı mı yedin sen?
Bana bak.
Ağzını topla Ishida.
Ben senin üstünüm.
Senini gibi aptal bir Joseon pisliğine üstüm gibi davranmaktan bıktım usandım!
Lanet arkadaşınla geber emi.
İsimsiz bir kişiden bağımsızlık parasını almaya geldik.
Hazırlıksız olduğumuzu mu sandınız?
Bize güvenin.
Neticede…
Askerler!
İki Joseon köpeğine nişan alın!
…bağımsızlık ordusuyuz.
Ateş…
Tüm askerler! Geri çekilin!
Koş!
Burada kalırsın ölürsün. Kaç!
Bırak pislik!
Gwang-il!
Git ve bir daha asla dönmeyi düşünme, seni salak.
Lanet olsun…
Burada vedalaşıyoruz. Yoldaşım istasyona kadar sana eşlik eder.
Lütfen onu bağımsızlığımız için iyi kullanın.
Evet, kullanacağız.
Emeklerin için teşekkürler.
Özgür vatanımızda görüşmek üzere.
Efendim!
Üzgünüm ama bana bir iyilik yapar mısınız?
Sadece silah ve mühimmatı al! Olabildiğince hızlı hareket et!
Emredersiniz!
Seon-bok'un arkadaşı olmalısınız. Yaralı mısınız?
Ben iyiyim.
Eminim adamlarımız yanınızda gelen bayana eşlik ediyordur.
Çok dert etmeyin.
Tabii.
Hâlâ buradasın.
Çok şükür. Geç kalmaktan korktum.
Bayan Nam bunu sana vermemi istedi.
Kendi verecekti ama fırsatı olmadı.
Bu mektubu, şimdiye kadarki hislerimi sana anlatmak için yazıyorum.
Gando'ya ilk geldiğimde
bu özgür ve canlı şehirde içimi bir umut kapladı.
Gyeongseong'da hayal bile edemeyeceğim bir umuttu bu.
Ancak birkaç günün ardından
o umudun bir hayal olduğunu fark ettim.
Bu özgür ve canlı şehir bizim değildi
ve Joseon halkı için umut diye bir şey olmadığını
kendi gözlerimle gördüm.
Çok korktum.
Ölümlerinin sorumlusu benmişim gibi hissettim.
Öyle çaresizdim ki inançlarıma denk bir gücüm yoktu.
İşte o zaman seninle tanıştım.
Sen kimsin?
Çaresizliğe,
öfkeye, yengilgi hissine kapılmuştum.
Ama sen bana hayatımın en önemli dersini verdin.
Şimdilik kasvetli ve her şey belirsiz.
Sözlerin sayesinde şunu fark ettim ki
bir umut göremiyorum diye pes edersem
ebediyen karanlıkta yaşamam gerekecekti.
O yüzden artık
umudun hayalini yüreğimde kuracak ama sabırla adım atacağım.
Joseon bağımsızlığını kazanana dek de mücadele vermeye devam edeceğim.
Dilerim
kendi vatanında kendi evine sahip olma arzun
yakında gerçek olur.
Tekrar buluşana dek
paylaştığımız her anı hatırlayacağım.
Yardımın için sağ ol. Yollarımız yine kesişince görüşürüz.
Bağımsızlık ordusuna katılmayı hiç düşündün mü?
Ülke dışında korumam gereken çok şey var. Elveda.
Myeongjeong'a gideceğini söyleme. Şu anda oraya gitmek çok tehlikeli.
Yine de gitmem zorundayım. Ailem beni bekliyor.
Tamam. Gidelim!
Emredersiniz!
Geri çekilmelisiniz.
Sonrasını biz hallederiz.
Tamam.
Eon-nyeoni, bu bizim kavgamız.
Senin değil.
Dur ve kaç git buradan.
Neden söz ediyorsun?
Bu savaş bitene dek gitmem.
Ölürsem öleyim…
Beni dinle!
Burada ölmeyi nasıl düşünürsün, seni salak?
Bay Choi.
Senin derdin ne?
Niye bana hep kötü adamı oyna diyorsun?
Hemen git,
yoksa ilk seni öldürürüm.
Bay Choi…
Birkaç kuruşa adam öldüren bir kızdan yardım isteyecek kadar çaresiz değiliz.
Defol git hadi!
Çok ileri gidiyorsun.
Peki o zaman.
Tek başına öl.
Arsız velet.
-Nasıl gidiyor? -Çok tehlikeli. Kıpırdama!
Yoon'u gönderiyordum. Siktir. Yorgunum.
-Cephanem bitti! Cephane getir! -Cephane mi?
-Çabuk! -Kahretsin!
-Mermi! -Seni şerefsiz!
Dostum! Byeong-man, nereye? Sen…
Sen artık ölüsün.
Bunu bütün gün…
…yapabilirim!
-San-gun! -Kıpırdama dedim ya sana!
Cephane getirdim be!
-Ha, tamam. -Al.
Evet.
Bacaklarım…
Dur. Bu kadar mı?
Onları bile zor buldum. Ziyan etme.
-Daha öldürmem gereken çok kişi var! -Akıllı ol o zaman!
Ne…
O da ne?
İki mi? Bu hile değil mi? Bende saddece bir tane var.
Orospu çocuğu!
Keskin nişancı!
Kıpırdama Seon-bok. Nerede o?
Onu hemen bulun.
Lanet olsun.
-Göremiyor musun? -Hayır.
Dikkatli bak!
Lanet olsun…
Boku yedim.
Neredesin patron?
Seni buldum pislik.
Onu buldun mu? Nerede?
Nerede?
-Ellerini kaldır. -Neden?
Kaldır işte.
Neden?
Sıçtık mı?
Lee Yoon.
Nerede o?
Lee Yoon nerede?
Lanet olsun, ne yapmalıyım?
Karar senin. Geri dönelim mi, dönmeyelim mi?
Ne bekliyordum ki?
Bu hâlde mi döneyeceğiz gerçekten?
Bilmiyorum, bana sorma.
Peki efendim.
Lanet olsun.
Dur. Fevri bir hamlede bulunma.
Öylece oturup izleyemem.
Şu an yapabileceğimiz bir şey yok. Doğru an gelene kadar bekle.
Çok basitmiş gibi konuşuyorsun.
Oradakilerin hepsi senin köylün.
Gidip onları kurtarmalısın, doğru anı beklemek…
Onları kurtarmayı senden çok istiyorum. Görmüyor musun?
Cesur olduğunu mu sanıyorsun?
Cesaret değil bu, kabadayılık.
Bu kadar pervasız olma. Bu durumda anca boşuna ölürsün.
Eziklik etme.
Ben hayatta ölmem.
Yeteneklisin diye mi hâlâ hayattasın sence?
-Şanslısın sadece. Bilmiyor musun? -Bilmiyorum, hayır.
Gevelemeye devam edeceksen defol git. Ben Bay Choi'yi kurtarmalıyım.
Ona borçlu hissettiğin için onu kurtarmak istiyorsun
ama senin de hayatın kıymetli, unutma.
Ölürsen kahrolur.
Benimle gel.
Nasıl yani?
Esirler üstünde tam yetki mi istiyorsun?
General bu fırsatı değerlendirmek
ve saklandıkları yeri, Taepyeong-dong köyünü yok etmek istiyor.
Ama sizin de bildiğiniz gibi Bay Yamada…
Taepyeong-dong'un tam yerini bilmiyorsunuz.
Nodeoksan öldükten sonra kimse yerini bilmiyormuş diye duydum.
Joseon halkı arasında bile bunu bilen çok az insan var.
Evet, haklısınız.
O yüzden tüm yetkiyi bize devretmenizi istiyoruz.
Birkaç tehditle asla köylerinin yerini söylemezler.
Siz de biliyorsunuz.
Ama buna gerek var mı?
Birkaç lideri cezalandırıp konuyu kapatabiliriz…
Bu kabul edilemez.
Talebinizi yerine getirdik,
şimdi siz de bizimkini getirin Bay Yamada.
Birbirimize olan güvenimizi böyle koruruz.
Haksız mıyım?
Niye Taepyeong-dong'a saldırmak istiyorsunuz?
Onu öldüreceğim.
Lee Yoon'u.
Elebaşlarını ele geçirip öldürmek zorundayız çünkü.
Gando Şube Müdürü burada yaşıyor. Ama şimdilik biz kullanabiliriz.
Bir deli tarafından vuruldu, hastanelik oldu.
Tetikçinin kim olduğunu sordum ama tek kelime etmedi.
Beni tehlikeye atmaktan korkuyor.
O şerefsiz her kimse, bir elime geçirirsem
onu un ufak edeceğim.
İstediğin gibi sakinleştim ve geri çekildim,
o yüzden planını söyle.
Ne yapacağız?
Önce gün batımını bekleyeceğiz.
Kötü görüş lehimize olacak.
Sonra?
Birimiz Jang Ki-ryong'u oyalarken birimiz karakola girip herkesi kurtaracak.
O zaman onu en yeteneklimiz oyalamalı.
Ne kadar uzun dayanırsa kurtarma için o kadar vaktimiz olur.
İyi. Ben oyalarım o zaman.
Hayır, ben yaparım.
Sen insanları kurtar. O daha mühim.
Sana güvenemem ki!
Ya beş dakika olmadan ölür gidersen?
Dışarıda haydut ve polisler bizi bekler.
Bu hepimizin sonu olur.
-Öyle bir şey olmaz. -Nasıl bu kadar eminsin?
Hünerliyim, bilirsin.
Şu anda hava mı atıyorsun?
Durup dururken bir insan anca bu kadar böbürlenir.
Öyle ani oldu ki kabul edecektim.
Seninle konuşurken nasıl hissediyorum dersin?
Nasıl?
Tamam.
Seon-bok'un deposundan cephane alacağım, sen de uyu.
Kim bilir ne zamandır uyumuyorsun.
Ayrıca sağ ol.
Ne için?
Bayan Hee-shin'e verdiğim sözü sayende tutabildim.
Bay Choi'yi bırakmadığın ve yanında kaldığın için de sağ ol.
Biraz uyu.
Konsolos Yamada'dan
müdahaleniz için tam yetki aldık.
Sizden tek bir ricamız var.
Köyünüzün,
Taepyeong-dong'un yeri.
O pislik, Taepyeong- dong'un yerini söylememizi istiyor.
Sorumuza cevap veren yaşar.
Cevap vermeyen de ölür.
Söylemezsek bizi öldürecekler.
Hepiniz beni dinleyin!
Hepimiz
burada ölecek olsak bile
ailelerimizi…
Ailelerimizi korumak zorundayız.
Onlara sakın…
Efendim!
Sen.
Taepyeong-dong'un yerini söyle.
Sıranı bekle ihtiyar!
Söyle!
Taepyeong-dong nerede?
Kapa çeneni şerefsiz!
Cheon-man!
Taepyeong-dong'un yerini söyle.
Seni şerefsiz!
Dostum. Onlara söyleyecek misin?
Yol tarifi konusunda beceriksizim.
Kesin kaybolur, yeraltına girerim.
Beraber giderim. Ben yolu gösteririm.
Senden bıktım pislik!
Ona söyleyecek misin?
Siz olmadan hayatın ne anlamı var be?
Beni de al, götür yeraltına.
Geumsu. Geumsu, hayır!
Taepyeong-dong'un yerini söyle.
Yaklaş.
Öyle söylerim.
Korkağın tekisin, değil mi?
Buraya gel.
Yaklaşırsan söylerim.
Söyle.
Sen beni ne sanıyorsun pislik?
Ben söylerim!
-Hayır, Nam-chun! -Hayır!
Hepimizi öldürteceksin!
Köyümüzün yerini söyleyeceğim.
Büyükbaba!
O yüzden lütfen ben ve kızım Ye-bun'un canını bağışlayın.
Nam-chun!
-Nam-chun! -Ne diyorsun?
Sen sus Choong-soo!
Nam-chun!
Senin derdin ne?
Hepsi senin suçun Choong-soo!
Sana karışma demiştim.
Yoon için endişelenmeyi bırak, onun yerine köyümüzü koru demiştim!
Şu hâlimize bak şimdi!
Ne bu?
Yoon ve senin yüzünden geldiğimiz hâle bak.
Baksana.
Sizi Taepyeong-dong'a kendim götüreceğim,
o yüzden lütfen…
Bay Kim!
-Büyükbaba. -Bay Kim!
Sizi köyümüze götürürüm.
Hem de kestitrmeden götürürüm, çabucak varırırız.
O yüzden lütfen… Ye-bun'cuğum…
Lütfen onun canını bağışla.
Zavallıcığım ölürse mahvolurum ben.
Lütfen onu öldürme.
Lütfen…
Bu gece
onunla Taepyeong-dong'a gideceğiz.
-Diğerlerini hapse atın. -Emredersiniz.
-Seni adi… -Yapma!
Lanet olsun!
Bana kızma Choong-soo.
Şeftali ağacını nasıl kurtarırsın?
Erik ağacını keserek.
Adi ihtiyar!
Hepsi yakalandı.
Bu doğru mu efendim?
Ailemin katilini buldunuz mu?
Adı ne o piçin?
Büyüklerin hakkında böyle konuşulmaz.
Meğer erdemli bir adammış. Soylu sınıfının onurlu bir mensubuymuş.
Erdemli adam, tabii.
Hangi erdemli pislik vahşice insanları öldürür?
Ülkesine ölümüne sadık bilgili bir asilzade olarak
Donghak'a karşı ceza ordusuna katılmak zorundaydı.
Ailen öldükten sonra da vicdan azabından hemen ordudan ayrıldı.
Kamu görevini bıraktı ve memleketinde inzivaya çekildi.
Ama lanet olsun,
sonra ülkemizi Japonlara kaptırdık.
O zaman da Jeolla'da erdemli orduyu kurdu.
Tabii sonunda ordusu muazzam bir yenilgiye uğradı.
O adinin hayat hikâyesiyle ilgilenmiyorum. Adını öğrenmek istiyorum.
Adını söyle. Meşgulüm.
Adını ben de bilmiyorum ama lakabını öğrendim.
Savaş alanına girdiği anda kimse karşısında duramazmış.
O yüzden lakabı da…
…Yenilmez General.
Senin derdin ne? İyi misin?
Uyan. Güneş battı.
Tip 14 Nambu mu?
Neden susturucu takıyorsun?
Plan değişti.
Kimsenin dikkatini dağıtmadan birlikte içeri girelim.
Direkt girip içeriyi mi tarayalım?
İşe yarar mı?
Bir sürü atlı haydut gördüm.
Hepsi yakında gidecek.
Çünkü Nam-chun ihanet etti.
Bizim için.
Bir saniye.
Bizim için kim ne yaptı?
Neden bahsediyorsun?
Şeftali yerine erik ağacı suçu üstlenir.
"Idaedogang" diye bir taktik.
On yılı aşkın bir süre önce Nam-chun ve ben erdemli ordudayken
bu bizim gizli kodumuzdu.
Ne demek o peki?
Anlamamız için açıklar mısın?
Diyelim ki bir savaştayız
ve Japonların tuzağına düşüp yakalandık…
Katledilme tehlikemiz var.
Sonra aynı şeftali ağacının suçunu üstlenen erik ağacı gibi
birimiz asil bir özveride bulunur
ve diğerlerinin kurtarır.
Idaedogang.
Bay Choi çok bahsederdi.
Ye-bun'un babası kasten mi hain oldu?
Bizim için mi?
Bu adamın derdi ne ya?
Jang Ki-ryong'u Myeongjeong'dan çıkarmaya çalışıyor herhâlde.
Taepyeong-dong'un yolu gösteririm derse
atlı haydutlar bir süreliğine kasabayı terk eder
ve Myeongjeong'da çok az sayıda asker kalır.
Sonra…
Sonra?
Sonra buradan çıkmalıyız.
Her türlü.
Dur. Jang'in çetesi burada olmasa bile
hepimiz içeride kilitliyiz ve silahsızız. Nasıl kaçacağız?
Nam-chun bize bu şansı vermek için canını feda etti.
Canı pahasına bizi kurtarmak için hamlede bulundu.
Çabuk kaç Choong-soo. Çabuk!
Yani aptallar, biz de canımızı riske atıp en azından denemeliyiz…
Nam-chun'un yalanlarına ne kadar süre inanırlar, bilmiyoruz.
Jang duruma uyanıp dönmeden…
İşi çabucak bitirmeliyiz.
-Gizlice. -Ve seri olarak.
-Kurtar… -Buradan kaçacağız.
Baksana.
Nereye gidiyorsun?
Bizi kuzeydoğuya götürüyorsun.
Ne?
Taepyeong-dong neden Mançurya'da olsun?
Ne diyorsun sen yahu?
Dediklerinin hiçbirini anlamıyorum.
Dur Kimura.
General.
Birazdan Yanji ve Dexin'e giden yol ayrımına geleceğiz.
Yanji'ye dönerse bize başından beri yalan söylüyor demektir.
Ama Dexin'i seçerse…
Dexin'e dönerse, Zhixin'i geçip Hoeryŏng'e,
yani tekrar güneye gideriz.
Doğru.
O zamana kadar bekleyin.
Şimdilik elimizde bir tek o var.
Buraya gel. Bana yüzünü göster.
Onları sağ salim kurtaracaksak önce şu adamları indirmeliyiz.
-Bunu yapabilirsin, değil mi? -Tabii…
Şu konuşma tarzınla gerçekten beni gıcık ediyorsun.
Niye patron gibi konuşuyorsun ya? Seni patronum olarak kabul etmedim ki.
Öyle mi?
Bu işi halletmek istiyorsan
sen bana uyacaksın, ben sana değil.
Anlaşıldı mı?
Tamam, peki.
O zaman ver emrini.
Onları sağ salim kurtaracaksak
önce o adamları indirmeliyiz. Bunu yapabilir misin?
Yap işte.
Bu bir emirdir.
Hadi!
-Sigara içmeye gidiyoruz. -Peki. Size iyi eğlenceler.
-Ne? -Seon-bok.
-Ne odlu Seon-bok? -İyi misin?
İyi misin?
Yarası mikrop kapmış olmalı.
Dikilmesene! Ölmesine izin mi vereceksin?
Dostum!
Buraya gel! Biri ölüyor!
Acele et!
Seni pislik!
Kapa çeneni!
Özür dilerim!
Canım yanıyor…
Hemen buraya gel!
Ölüyor!
Ölüyorum sanki!
Lanet olsun.
Ne oldu?
Burası acıyor.
Çok acıyor!
Ölüyorum! Gerçekten!
Çok acıyor!
Sizi serseriler.
Aptala benzer bir hâlim mi var?
Geberin hepiniz!
Cahil Joseon itleri.
Ne istiyorsun?
Özür dileriz.
Üzgünüm.
Seni pislik!
Kapa çeneni!
Vazgeç pislik!
Vurduğun anda git ve cesedi tut ki
gümbürtü duyulmasın.
Ben emir veririm.
Vurduğun anda git, cesedi tut ki gümbürtü çıkmasın.
Sırf merakımdan soruyorum.
Kaç yaşındasın?
Yeterince yaşlıyım.
Yeterince adam da öldürdüm.
Oldu mu?
Yukarıda. Onu yakala.
Kaydım. Yer kaygandı.
Bok kafalı!
Anahtarları al! Aç, çabuk!
Durun!
Sizi aptallar!
Siz Joseon itlerine inanamıyorum. Daha fazla beklemek yersiz!
Bitirin bu palyaçoların işini!
Yine mi sen?
Evet, ben.
Patron!
Yoon!
Siktir. Az daha boğulacağım sandım.
Yanji ve Dexin. Ne tarafa gitmeliyiz?
DEXIN
YANJI
İstediğin kadar konuş.
Anlamıyorum, o yüzden beni takip et.
YANJI
Togu.
Neden bizi kandırdın?
Niye bizi buraya getirdin?
Zaman.
Zaman kazanıyor!
Haydutlar hapisten kaçsın diye.
Myeongjeong'da şu anda sadece konsolosluk polisi var.
Atlarınızı çevirin!
Myeongjeong'a dönüyoruz.
-Emredersiniz. -Emredersiniz!
Burada kalabilirsin.
Şanslıysan kan kaybından ölürsün.
Değilsen hayvanlara yem olursun.
Kızım…
Ona iyi bak Choong-soo.
Sonunda gelebildin.
Üzgünüm, geciktim.
Yoon.
Tanrım…
Niye buraya kadar geldin?
Fırsatın varken kaçıp gitmeliydin.
Sana böyle bir şey yaşattığım için çok üzgünüm.
Aile arasında böyle şeyler olmaz.
Dert etme.
Nam-chun bizi kurtarmak için
kendini feda etti.
Evet, ben de gördüm.
Onu bir şekilde kurtaracağım.
Sen de toparlan…
Etrafınız sarıldı!
Ne oluyor?
Teslim olun!
Işıkları kapatıp yere yatın.
Hepiniz teslim olun!
Teslim olmazanız adalet namına cezalandırılırsınız!
Kökünüzü kazırız!
BU DİZİDEKİ TÜM KARAKTER, YER, ORGANİZASYON, DEYİM, OLAY VE BÖLÜMLER
TAMAMEN KURGUDUR.
GERÇEKLE BENZERLİKLER TAMAMEN TESADÜFİDİR.
Alt yazı çevirmeni: Zeynep Tangün