Nakazuję wszystkim policjantom
podlegającym pod japoński konsulat w Myeongjeongu!
Wejdźcie na komisariat i wystrzelajcie tych rebeliantów!
Spacyfikować mi tych joseońskich wywrotowców,
którzy nielegalnie okupują terytorium Cesarstwa Japonii!
Zabić ich wszystkich!
Taka jest wola Cesarstwa Wielkiej Japonii!
Tak się odwdzięczycie cesarzowi za jego łaskę!
Żołnierze!
Do boju!
Naprzód!
Co z wami?
Czemu nie atakujecie?
Sam pan mówił, jacy są groźni, panie Yamada.
Nie chcemy zginąć.
Czy to zdrada Jego Wysokości?
Wy wszyscy!
Zdradzacie Jego Wysokość?!
Naprzód!
Co wy wyprawiacie?
Zdradzacie Jego Wysokość?
Niech pan prowadzi do ataku, panie Yamada.
Zawdzięcza pan cesarzowi więcej niż my, prawda?
Tak naprawdę…
nie zawdzięczam mu tak wiele.
Nigdy go nie spotkałem.
Żołnierze! Utrzymać pozycje!
Yoon, brakuje nam broni.
Nie utrzymamy się długo.
Seon-bok.
Masz jakiś pomysł?
Mieszkasz tu dłużej niż my, lepiej znasz to miejsce.
Co proponujesz?
Jest pewien sposób.
To zbyt ryzykowne.
Gdy wróci Jang Ki-ryong…
wszyscy zginiemy.
Zamiast czekać, aż porąbią nas na kawałki…
Yoon.
Musimy coś zrobić, nawet jeśli to ryzykowne. Nie sądzisz?
Mów, Seon-bok.
Jaki masz plan?
No dobra.
Ktoś z nas musi się stąd wydostać.
Za moim hotelem jest wóz.
Wystarczy go sprowadzić, żeby załatwić to od ręki.
Co jest w wozie?
Nie czas na wątpliwości, podaj więcej szczegółów.
To karabin maszynowy Maxim. Sporo zapłaciłam Czechom.
Potworna broń. Wierz mi.
Ale żeby go tu przytaszczyć,
potrzebny jest ktoś zwinny i szybki,
który uniknie gradu kul.
No co?
Czemu się na mnie gapicie?
Stresujecie mnie.
Cholera, to musi być dobry strzelec.
Szlag.
Panie Yamada…
Powinniśmy coś zrobić.
Może szarża albo skoncentrowany ogień?
Nadinspektor Ōoka na pewno by to zrobił.
O czym ty mówisz?
Twierdzisz, że nie jestem tak dobry jak Ōoka?
Jeszcze nie jest za późno.
Mogę pójść zamiast ciebie.
Wszystko gra.
Co jak co, ale w bieganiu mi nie dorównasz.
Ostrożnie. Weź to, na wszelki wypadek.
Po co? Nawet go nie użyję, tylko by mi ciążył.
Zachowaj go. Zaraz wrócę.
Dobra, idę.
Trzymajcie się. Jasne?
Czemu ten kretyn gada, jakby poświęcał swoje życie?
Kurwa, mało brakowało.
Panie Yamada!
Zamknij się!
Utrzymać pozycje! Czekajcie!
Zamknij się!
Cholera.
Panie Yamada!
Do licha.
Łapać go!
Szybko, dorwać go!
To jeden człowiek!
Wszystkie spudłowałem?
Jak tego użyć?
Mierzę prawidłowo.
Stresuję się.
Jest zbyt cicho.
Myślisz, że coś się stało?
Co masz na myśli?
Twierdzisz, że Choraeng-yi zginął?
Jak możesz tak mówić?
Martwię się i tyle.
Przestańcie oboje.
Miejmy nadzieję, że cisza to dobry znak. Tylko tyle możemy.
Panie Hashimoto, proszę przynieść całą amunicję.
Co chce pan z nią zrobić?
Może jesteśmy przerażeni, ale mamy też mnóstwo amunicji.
Będziemy stąd strzelać, aż wszyscy zginą.
Przynieś ją.
Pospiesz się.
Tak jest.
Cholera.
Co to jest?
Potwór.
Widzę już Myeongjeong, generale!
Zabijcie wszystkich, gdy tylko dotrzemy!
Do ataku!
Żołnierze! Cel!
Za Jego Wysokość Cesarza,
nie oszczędzajcie kul.
Hej!
Jedliście coś?
Tym się nażryjcie, skurwiele!
Choraeng-yi!
Kryć się!
Chłopaki!
Wszyscy cali?
Gorące!
- Co to jest? - Choraeng-yi!
To był Choraeng-yi!
Panie Choi!
Yoon, tu jestem!
A co myśleliście?
Mówiłem, że dam radę!
Czemu nie wychodzą?
Wszyscy zginęli?
Tu jestem!
Tutaj…
Cholera, ich też zabiłem?
Yoon!
Cholera, nie nie słyszeliście mnie?
Ty skurczybyku!
Ty draniu, myślałem, że nie żyjesz!
Co z tobą? Czemu beczysz?
Uratowałeś nas. Dobra robota.
Nie ma sprawy, ale zabierzcie go. Puszczaj!
Panie Choi!
Choraeng-yi…
Dobra robota.
Wy…
prostackie joseońskie psy…
A teraz uciekajmy, zanim zjawi się Jang Ki-ryong.
Musimy sprawdzić, co z Nam-chunem.
Dobrze.
Pospieszmy się.
Zanim odejdziemy…
Skoro mamy już bajzel,
możemy to wykorzystać?
Co masz na myśli?
Przekażmy im wiadomość.
To nie potrwa długo.
Obiecuję.
WYWROTOWIEC
Nam-chun…
Nam-chun.
BANDYCKA PIEŚŃ
Myślałem o tym po drodze, majorze.
Chyba nas nie zabiją.
Skończy się na torturach albo chłoście.
Co pan sądzi?
Nie pozwolę, by coś się stało moim ludziom.
Nie martw się.
Naprawdę? Dziękuję panu.
Będę lojalnie panu służył aż do końca!
To boli.
Bardzo przepraszam. Jasna sprawa.
Niedługo wrócę, czekaj tu.
Tak jest.
Jeśli będzie zbyt surowy, proszę rznąć głupa.
Wystarczy powtarzać: „nani?”.
Wykorzystam Jang Ki-ryonga, konnego bandytę.
Jeśli pójdzie zgodnie z planem, Klika Fengtian przestanie nam bruździć.
To samo dotyczy chińskiego rządu.
Zrobię to bezbłędnie, nie zawiodę pańskiego zaufania.
Dziękuję.
Straciłeś oddział i wróciłeś sam.
Tchórz.
Nie mam żadnych wymówek.
Z pokorą przyjmę każdą karę.
Chciałbym cię ukarać, ale nie mogę.
Generalny gubernator Saito kazał cię oszczędzić.
Miło być synem ministra spraw zagranicznych
Cesarstwa Koreańskiego
i liczyć, że gubernator cię oszczędzi.
Zabieraj swojego głupiego podwładnego do Gyeongseongu.
Czekaj, aż zostaniesz wezwany.
KAMPANIA ZDŁAWIENIA JOSEOŃSKIEGO OPORU W GANDO
Wszędzie cię szukałem.
Panie Choi.
Il-sik rozejrzał się po Myeongjeongu i okolicy.
Wszędzie cicho jak na zamarzniętym jeziorze.
Nie musimy się martwić.
Zniszczyliśmy Myeongjeong i zabiliśmy konsula i policjantów.
Powinniśmy być czujni, chociaż jest cicho.
Gdyby szykowali odwet, już by tu byli, tak?
Nie znajdą naszej wioski, bez obaw.
Jedź do Hanseongu.
Po co?
Stąd nigdy nie zobaczysz domu.
Jedź tam i sam się przekonaj, młody.
Wiem, że tu jesteś, bo stale myślisz o tamtej kobiecie.
Nie mogę wyjechać. Muszę chronić wioskę.
Mój Boże, potrafimy o siebie zadbać. Lepiej mnie posłuchaj.
Wziąłeś na siebie sporo obowiązków.
Zrobiłeś, co mogłeś.
Zajmij się swoimi sprawami.
Wykończysz sobie barki, dźwigając taki ciężar.
Dla rodziny chętnie go dźwigam.
Ale stale o niej myślę.
Jaki cudowny wietrzyk.
Poradzę sobie, puść mnie.
Patrzcie na to!
Miałem rację, co nie?
Czytaj.
Seon-bok: 30 wonów. Byeong-pal: 100. 70 wonów różnicy.
Mówiłem, że to widziałem. Nie wierzyliście.
Rzeczywiście.
Ale jak to?
Nic nie zrobił i dają stówę za jego łeb?
Właśnie że dużo zrobiłem.
Nie umniejszaj moim wysiłkom, dlatego że mnie nie doceniałaś, szefowo.
Zabawny sukinkot!
Powtórz to, dupku!
Kończy mi się forsa, bo siedzę w ukryciu.
Mam zarobić na tobie 100 wonów?
Chcesz się przekonać?
Nie, proszę pani. Przepraszam.
Zobacz, ile dają za mnie.
Co najmniej 800 wonów, co?
Nie ma za ciebie żadnej nagrody.
Skurczybyk, żarty sobie stroi.
Co to za bzdury?
Pokaż.
Ja…
Ryzykowałem życie, zabijając Japońców!
Nie chcę cię dobijać,
ale za mnie dają 1000.
Tysiąc?
Jebany sukinsyn.
Dogadałaś się z Japsami? Przekupiłaś ich?
Bzdura!
Wszystko jasne! Dlatego nagroda za ciebie jest tak wysoka!
Na litość boską, znów się bijecie?
Co was to w ogóle obchodzi, przygłupy?
Kiedy w końcu dorośniecie?
Ile?
Nagroda za pana Choia to 2000 wonów.
- Bandzior, co? - Co?
Pieprzyć to!
Dziadyga strzela z łuku! Zabił zaledwie kilku!
Yoon, jak odstawiony.
Chyba nie poddajesz się Japońcom?
Jadę do Gyeongseongu.
Do Gyeongseongu? Ale po co?
O rany.
Jedziesz spotkać się z panną?
Złożę jej wizytę i niedługo wrócę.
Nie martw się o nas, udanej podróży.
Niedługo wrócę, chrońcie wioskę.
Wszyscy. Jasne?
A przed czym tu chronić?
Jest tak spokojnie, że tylko brzuch zapuszczać.
Nie zwlekaj i nie martw się o nas.
Pójdę już.
Cześć.
Yoon, uważaj na siebie.
Wyznaczyli 6000 za twoją głowę.
Zasłaniaj twarz. Nie daj się rozpoznać.
Jaki to ma sens?
Zachowaj na pamiątkę.
Dokąd jedzie Lee Yoon?
Do siebie.
Jedzie do rodzinnego miasta.
Co to ma znaczyć?
Dwa tysiące wonów?
Droga jest.
Nawet ja chcę ją złapać.
Ta wioska to Yongchun.
Zaczynamy?
Joseońcy partyzanci są przerażeni.
Wykorzystam tę okazję,
by zgładzić wszystkich rebeliantów w Mandżurii.
W tym celu, Jang Ki-ryongu,
potrzebuję twoich ludzi.
Spłać dług wobec mnie.
Oszczędziłem cię, gdy zaatakowałaś opancerzony wóz.
Co zamierzasz?
Wiem, że nie możesz wysłać swoich ludzi do Mandżurii.
Jak pan zamierza ich wyciąć?
Ze względu na problemy dyplomatyczne z Chinami
Japonia nie może wysłać wojsk do Mandżurii i do Gando.
Dawno temu
Jie Zhitui odciął sobie udo i nakarmił nim swojego pana.
Może powinniśmy zrobić to
dla naszego cesarza.
Starszy inspektor Nagano z konsulatu w Yongchun.
W jakim celu przybywacie tu tak licznie?
Jeśli dojdę do wniosku,
że stanowicie zagrożenie dla Japonii i jej poddanych,
otworzymy ogień!
Co robisz?
Odłóżcie broń…
To zajmie chwilkę.
Nie ruszaj się.
By chronić naszą ziemię…
zabić wszystkich!
Tak jest!
40 JAPOŃCZYKÓW ZGINĘŁO W YONGCHUN Z RĄK KONNYCH BANDYTÓW
Wróciłem.
Hee-shin.
Chyba jest problem z prądem.
Najpierw się rozgrzej.
Twoja ulubiona herbata z jujuby.
Dziękuję.
Doceniam to.
KAMPANIA ZDŁAWIENIA JOSEOŃSKIEGO OPORU W GANDO
Nie jesteś ciekawa?
Dlaczego wróciłem po kilku tygodniach,
chociaż miałaś czekać na mnie rok?
Co się stało z moją dłonią?
Jestem ciekawa, ale chciałam zaczekać,
aż sam mi powiesz, majorze.
W ostatnich tygodniach…
wiele się wydarzyło.
Gdy wyruszyłaś w podróż,
dowiedziałem się, że mój wuj działa w ruchu oporu.
Okazało się, że z jego rozkazu
ktoś miał przekazać pieniądze partyzantom w Changchun.
Chciałem sam złapać kuriera.
Ale nie było tak łatwo, jak myślałem.
Kurier mi umknął, a moi ludzie zostali prawie wybici.
Zostałem żołnierzem, który nie może strzelać.
Zhańbiłem Jego Wysokość…
W porównaniu z tobą jestem niegodnym i głupim człowiekiem.
Taki właśnie jestem.
Niekompetentny i głupi.
Dalej!
Czy nadal…
chcesz za mnie wyjść?
Obiecałam, pamiętasz?
Będę cię kochała do końca życia.
Dowiedziałam się, że będzie pan w Hanseongu.
Dziękuję, że znalazł pan czas.
Ryzykowałaś życie, by dostarczyć fundusze do Gando.
Nie mogłem ci odmówić.
Co cię sprowadza?
Mam informacje, które należy pilnie przekazać towarzyszom w Gando.
To nie będzie problemem, ale…
jesteś pewna źródła?
Tak. To poufne informacje z dowództwa 19 Dywizji w Nanam.
Już za kilka dni
rozpocznie się kampania zdławienia oporu w Gando.
Siły japońskie przekroczą rzekę Duman i zaatakują Gando.
To niemożliwe.
Japonia nie może zaatakować Gando.
Miałaby problemy z Chinami.
Jang Ki-ryong, mandżurski bandyta, zaatakował konsulat w Yongchun.
Słyszeliście o tym.
Zginął starszy inspektor Nagano
oraz 39 innych Japończyków.
Doszło do spotkania 19 Dywizji z Kliką Fengtian.
Lojalni poddani naszego cesarstwa zginęli na waszych ziemiach!
Japońska armia
sama się tym zajmie.
I co postanowili?
To oczywiste.
Japonia zyskała pretekst do działań.
Dobrze.
Zrobimy to, jak chcecie.
Zezwalam na działania armii japońskiej w Mandżurii.
Ale jeśli zginie choć jeden Chińczyk,
dojdzie do wojny!
Wysłano konnych bandytów, by zaatakowali konsulat własnego kraju.
Ten incydent posłużył jako pretekst do działań wojskowych w Gando.
Wyślą wielką armię, by wybić Joseończyków.
Na tym polega kampania zdławienia oporu w Gando?
Tak.
Dziesiątki tysięcy japońskich żołnierzy
wyruszą do Gando i zabiją Joseończyków.
Jeśli się nie przygotujemy, dojdzie do ludobójstwa.
Pomówmy na zewnątrz.
GYEONGSEONG
Ludzie będą chcieli opuścić Gando, by uniknąć rzezi.
Partyzanci nie pokonają japońskiej armii.
Nie poddawajcie się, walczcie do końca
za niezliczonych rodaków w Gando.
Wkrótce do was dołączę.
Planujesz odejść z biura?
Przemyślałam to, tak będzie najlepiej.
Zdobędę informacje z 19 Dywizji i przekażę je wam.
Za duże ryzyko.
A jeśli cię złapią?
Jestem partyzantką i córką projapońskiego szlachcica
od ponad 20 lat.
Poradzę sobie.
Co się stało?
To ten człowiek z góry Cheonbo.
Jest tu z twojego powodu?
Ani on, ani ja…
nie powinniśmy kierować się uczuciami.
Tylko wtedy…
stworzymy świat, którego oboje pragniemy.
Proszę, przeżyj.
Musisz żyć tak długo, jak ja żyję.
Gdy znów się spotkamy,
powiesz mi swoje imię.
Nieważne, za dwa lata czy 20.
Przeżyjmy.
I spotkajmy się ponownie.
Dzień dobry.
- Poproszę kwiaty. - Kwiaty?
Przeżyję i cię znajdę, Hee-shin.
Co?
Hee-shin spotkała się…
z członkiem ruchu oporu?
Tak jest.
Czyli twierdzisz…
że wykradła moje informacje
i przekazała je partyzantom?
Tak. Wszystko słyszałem.
Zrozumiałem,
że pomogła dostarczyć im fundusze do Gando.
Idiota ze mnie.
Co za kretyn.
Kochałem ją i ufałem jej.
Ale nic nie wiedziałem.
Ścigałem kuriera partyzantów. Miał się spotkać z Jang Seokiem.
Hee-shin.
Powiedziała mi o podróży służbowej do Gando.
Zaplanowano to w ostatniej chwili, nie zdążyłam ci powiedzieć.
Nie miałem pojęcia, kim jest.
Wierzyłem jej we wszystko.
Nic dziwnego, że wujek nie pisnął pary z ust.
Niesamowite.
Niebywałe.
Jebany ruch oporu jest niesamowity!
Nie chcę pana ponaglać, ale czy nie powinien pan tego zgłosić?
To chyba pewne, że należy do partyzantów.
Nawet jeśli pan ją kocha, należy to zgłosić…
Ani słowa więcej.
Zrobię, co zechcę. Zgłoszę ją albo wezmę za żonę.
Pamiętaj o tym.
Tylko my o tym wiemy.
Jeśli ktoś się dowie,
uznam, że się wygadałeś.
Zabiję ciebie, twoje dzieci
i żonę.
Zrozumiano?
Tak jest.
Zapamiętam, proszę pana.
Kup dzieciom coś do jedzenia.
Tae-ju niedługo tu będzie, spieprzaj.
Tak jest.
Przepraszam.
BLOK 2, GŁÓWNA ULICA, DAESEONG MYEONOK, 13.00
- Dzień dobry. - Poproszę makaron.
Miło cię tu widzieć.
Jak żyjesz?
Takim jak my nie należy się dobre życie.
Zjedzmy razem.
Dziękuję.
Dlaczego chciałeś się spotkać?
Człowiek, który wskoczyłby w ogień, by ratować rodzinę,
nagle pojawił się w Hanseongu.
Oczywiście nie wiesz, o co chodzi.
Co się dzieje w Gando.
Wkrótce zaczną tam pacyfikację Joseończyków.
Zdziesiątkują tamtejszą ludność?
Kogo wysłali?
Katayamę z 19 Dywizji. Zwerbowali też bandytę, Jang Ki-ryonga.
Razem mają wybić partyzantów w Gando.
Oczywiście zginą też joseońscy cywile,
skoro trudno ich odróżnić od bojowników.
Czyli powtórka kampanii zdławienia oporu.
Sprzed 11 lat.
To samo czeka Gando?
Tak.
Rozumiem, dlaczego przybyłeś aż do Gyeongseongu.
Ale w obecnych czasach
sprawy osobiste nie mogą nas ograniczać.
Musimy wyzbyć się tęsknoty i sympatii wobec innych.
Tylko wtedy stworzymy świat, którego pragniemy. Czyż nie?
Pociąg z Gyeongseongu do Wonsanu zaraz odjedzie!
Proszę wsiadać!
Jesteśmy gotowi, generale.
Proszę wydać rozkaz.
Do wymarszu.
Tak jest!
Uszczęśliwię cię.
Do końca naszych dni.
Żołnierze!
Naprzód!
Niech Gando spłynie krwią.
Zabić wszystkich!
PRZEDSTAWIONE W SERIALU OSOBY,
MIEJSCA, ORGANIZACJE, NAZWY I WYDARZENIA SĄ FIKCYJNE.
PODOBIEŃSTWO DO FAKTÓW JEST PRZYPADKOWE.
Napisy: Krzysztof Kowalczyk