Cholerny ketchup…
Daj mi poduszkę.
Nie śpisz?
Siódemka… Obudziłeś się?
Co się stało?
To chyba oczywiste. Zostałeś przyłapany.
Współpracowałeś z nimi,
by nam dowalić, ale to nudne.
Kto by to oglądał? Cios się przydał.
Nie sądzisz?
Wiesz, jak to tu działa.
Górne piętra mają mieć władzę nad dolnymi.
Wszystko było ustalone.
Po co taki mądrala skumał się z nimi?
Niefajnie.
Coś ty za jeden? Lewicowy hipokryta?
I tak wszyscy jedziemy na tym samym wózku.
Chcemy zgarnąć jak najwięcej kasy.
Zaufaj mi, jeszcze nam podziękują.
O co im, kurwa, chodzi?
Pewnie zrobili to, żebyśmy nie kupowali broni.
Broni?
Pewnie ma rację.
Nie ma innego powodu,
by zniszczyć nasze interkomy.
Siedź cicho. Dzięki mnie będziesz bogaty.
Powinniśmy byli coś kupić?
Żal mi Siódemki.
Dlaczego wzięli nieprzytomnego?
Może próbują przeciągnąć go na ich stronę.
„Na ich stronę”?
Siódemka jest na jednym z najwyższych pięter.
Przeszkadzałby im obsługiwać windę między sobą.
Byłoby kiepsko.
Był naszym mózgiem.
Co?
Ja jestem bystra.
Jasne.
Wątpię, by Siódemka to zrobił.
Bardzo się starał, by nam wszystkim się powodziło.
Prawda?
Jestem blisko z Siódemką. Chodzimy razem palić.
Jasne.
Nikt z was nie dostał, tak?
Obiadu.
Ja jeszcze nie.
Dlaczego nie wychodzą?
Myślicie, że coś knują?
Co to ma być?
Dlaczego mam złe przeczucia?
Dlaczego jego ręce…
Siódemka…
dobrze się czujesz?
Powiem wam, jak to się teraz będzie odbywało.
Zostało nam około 160 godzin.
Do ustalonego przez nas czasu,
waszym celem jest utrzymanie pozostałych godzin.
Innymi słowy, musicie zarobić 24 godziny każdego dnia,
jak dotąd.
Co się dzieje?
Jak to „waszym celem”?
Jesteśmy w tym wszyscy razem.
Każecie nam zarabiać, a sami się lenicie?
Na pewno to nie tak.
Nie o to chodzi, prawda?
Możecie odmówić, jeśli chcecie.
To wasz wybór.
- Ale nie zapewnimy posiłków. - Zagłodzicie nas?
Wtedy program się skończy.
Nie damy wam umrzeć.
Wszyscy wiemy, co to oznacza.
Będą nas trzymać na skraju śmierci, karmiąc resztkami.
Głodujemy od trzech dni,
więc wiemy, jak straszna jest ta groźba.
Jeśli grając, zarobicie czas,
dostaniecie w nagrodę monety.
Woda i obiad kosztują monetę.
Przedmioty kupione na Placu
też będą kosztować monety.
Trzy godziny to jedna moneta.
Innymi słowy, za każde trzy godziny dostaniecie monetę.
A jeśli się nie uda?
Nie dostaniecie żadnych monet.
Zasrańcy!
- To żarty? - Stój, Dwójka.
Odważ się zrobić krok.
To broń dla gliniarzy, więc to nie żart.
Nie ma co się zastanawiać.
Żeby kupić zestaw obiadowy i butelkę wody,
potrzebujecie dwóch monet.
Moneta to trzy godziny,
więc możecie przeżyć dzień, zarabiając tylko sześć godzin.
Z doświadczenia wiecie,
że sześć godzin na osobę nie jest takie trudne.
Nie będziemy jeść, jeśli nie zarobimy czasu.
Nie tylko go przekonali.
Stał się pachołkiem tych obiboków.
No weź, Siódemka.
Nie sądzisz, że to za dużo?
Do tej pory pracowaliśmy razem.
Nie rozumiem, czemu zrzucasz to na nas!
On ma rację. Jak możesz być tak okrutny?
Tutaj jesteśmy rodziną.
Mówisz, że będziecie nas wykorzystywać!
Ty skurwielu!
Mówiłem, że nie żartuję.
Ktoś jeszcze?
Jedynka…
To zbyt brutalne. Nie mogę patrzeć.
Rany. Patrzcie, ile zarabiamy!
Nic się nie zmieniło.
Jesteśmy tu dla pieniędzy
i wyjdziemy z sumą, której nie zarobimy na zewnątrz.
Tylko trochę ciężej na to zapracujecie.
Piętra zdecydowały o rolach.
Wy znaleźliście się na piętrach pracujących.
W pudełku są gry,
w które będziecie grać.
Wybieracie jedną i gracie.
Tylko zwycięzca uniknie kary.
Co jest karą? Znów paralizator?
To zależy od gry.
Dowiecie się, jak zagracie.
Wybierzesz pierwszy, Trójka?
Hej.
To zabawa w chowanego.
- W chowanego? - Tak.
Zanim zaczniemy grę,
wybierzcie oczy, język, ręce lub nogi.
Jak to?
Oczy, język, ręce lub nogi.
Każdy po jednym.
Powiedz po co.
Dlaczego każesz nam wybierać?
- Bo… - Fajniej będzie trzymać to w tajemnicy.
- Ty pieprzona suko… - Dwójka.
Co mam zrobić?
Co robić?
Co wybrać? Co oni zamierzają?
Ja…
wybieram ręce.
O Boże, zaraz zwariuję.
Ja wybieram…
nogi.
Wybieram język.
Czyli oczy dla Dwójki.
Zwiążemy ich?
Związać?
Ostrożnie!
Szóstka szuka, a nas czworo się chowa.
Ta gra w chowanego ma dwa wyjątkowe elementy.
Nie możemy w pełni korzystać
z wybranej wcześniej części ciała.
Po drugie, nie wypadamy z gry, gdy Szóstka nas znajdzie,
ale gdy nas uderzy.
Dobra. Gotowi?
- Chodźmy! - Dziesięć!
GRA W CHOWANEGO
Dziewięć!
- Osiem! - Chowajcie się!
Siedem!
Sześć!
Pięć!
Cztery!
Trzy!
Dwa!
- Jeden! - Nadchodzimy!
Gdzie wy się chowacie?
Hej!
Tam.
Stać!
Jedynka, odpadasz!
Tam!
Szybko!
To już dwoje!
Zostały dwie osoby!
Gdzie się ukrywacie?
Gotowi czy nie,
znaleźć was już chcę!
Gdzie jesteś? Nie widzę cię.
Gdzie oni są?
Ale zabawa!
Ty cholerna…
- Wystarczy. - Puść!
Koniec gry. Znalazłeś troje.
Patrzcie, jak czas skoczył.
Trójka chował się do końca, więc wygrał.
Gratulacje.
Jak już wspomniałem,
Trójka nie podlega karze.
Jedno z trojga przegranych
zostanie losowo ukarane.
Przygotujcie się.
Czwórka.
Karą jest przypadkowy zamach.
Zwycięski Trójka z zakrytymi oczami
obróci się dziesięć razy
i zacznie machać kijem.
Ktoś zostanie trafiony losowo.
Nie sądzisz, że to za dużo?
Jak mówiłem,
musicie zarabiać co najmniej 24 godziny dziennie.
Jeśli nie zarobicie tyle dzięki karze,
natychmiast przejdziemy do następnej gry.
Obyś wybrał mądrze.
PRZEPRASZAM!
- W PORZĄDKU, TRÓJKA! - ZRÓB TO!
NIC MI NIE BĘDZIE.
PRZEPRASZAM!
Jeden!
Dwa!
Trzy!
Cztery!
Pięć!
„ZRÓB TO JUŻ!”
Sześć! Siedem!
TRÓJKA, W PORZĄDKU!
Osiem! Dziewięć!
KURWA, ZRÓB TO!
Dziesięć! Machaj!
Zostałeś wybrany.
Jedynka! Przepraszam!
On krwawi. O rany.
Oddychaj. Musisz oddychać!
26 godzin w pierwszej grze. Imponujące.
Moneta za trzy godziny,
ale w dowód wdzięczności za ciężką pracę
damy wam dziewięć monet.
Zapiszcie, ile monet
chcecie otrzymać.
Co to ma być?
Jeśli suma monet przekroczy dziewięć,
odbierzemy wam wszystkie.
Co to za bzdury?
Sugerujesz, że jeśli suma będzie większa niż dziewięć,
zostaniemy z pustymi rękami?
- Wszyscy? - Zgadza się.
Kurwa.
Bystry jest, nie?
Nie wolno wam o tym rozmawiać.
Jeśli przyłapiemy was na oszustwie,
skonfiskujemy monety.
Pamiętajcie o tym.
Powinniście nam chociaż dać…
Od tej chwili
proszę milczeć.
Proszę.
Odpowiedzialność zbiorowa.
Nagradzają nas osobno, ale karzą wspólnie.
Szatański drań.
Żadnego gadania i patrzenia na siebie.
Jasne?
Zobaczmy.
Dziewięć monet i nas czworo.
Jeśli dostaniemy po dwie…
mamy jedną ekstra.
Co za strata.
Skoro zwyciężyłem,
nie zasługuję na trzy?
Jedna osoba może dostać więcej.
Dobra. Dziewięć monet.
Chwileczkę.
Czy to fair, że ja dostanę trzy?
Uderzenie kijem to okropna kara.
A jeśli Jedynka uzna, że zasłużył na trzy?
Dwójka mogła uznać, że ona została pobita najbardziej.
Jeśli każdy napisze trzy…
Chwileczkę.
Nie mogę też ufać Piątce.
Może napisać trzy, bo jest głodna.
Mogłaby to zrobić.
Cholera, nikomu nie mogę ufać.
Myślą tylko o sobie.
W tej drużynie nie ma nikogo mądrego.
Tylko ja. Nie mam wyboru.
Daj spokój. To nie w porządku.
Potrzebuję wody.
A jeśli wszyscy napiszą trzy?
Jeśli mają sumienie, niech przynajmniej pozwolą mi przeżyć.
Całkowita suma waszych monet
to siedem.
Siedem?
Damy wam zapisaną liczbę, więc użyjcie jej mądrze.
Wszyscy oprócz mnie napisali dwa.
Za długo nad tym myślałem.
Dupa nie mózg.
Mam tylko jedną monetę, więc muszę ją wykorzystać na…
Siódemka. Ty sukinsynu.
Wbiłeś mi nóż w plecy, cholerny skurwysynu!
Właśnie dlatego nie można ufać okularnikom.
Zgadza się.
Jeszcze troszeczkę.
Dwadzieścia pytań.
Dwadzieścia pytań?
Pobiją nas 20 razy?
Każde z was na zmianę zada pytanie.
Zwycięży ten, kto odgadnie odpowiedź
przy maksymalnie 20 pytaniach.
Tak jak wczoraj,
zwycięzca otrzyma prawo do wykonania kary.
Wykonywanie kary nie jest nagrodą.
- Zaczynamy? - Dobra!
DWADZIEŚCIA PYTAŃ
Dobra, zaczynamy.
Skupmy się.
W tej grze trzeba odgadnąć główną kategorię.
To klucz do szybkiego znalezienia odpowiedzi.
Czy to osoba?
- Nie. - Coś żywego?
Nie.
- Ma jakiś kształt? - Nie.
Czy chodzi o czynność?
O! Czynność.
Można powiedzieć, że to czynność.
Robi się to samemu czy w zespole?
Sam nie dasz rady.
Co najmniej we dwójkę.
To bolesne czy przyjemne?
Bardzo przyjemne.
Potrzebne dwie osoby… Przyjemne…
Czy to może być
coś seksualnego?
Nic podobnego.
O czym pomyślałeś?
Czy to coś,
co wszyscy znamy?
Tak.
Tylko głupek by teraz tego nie znał.
Znam rozwiązanie.
- Czekaj. - Ja…
Przemyślałaś to?
Tak, jestem pewna.
- Powinnaś… - Naprawdę.
Chyba znam odpowiedź.
Czy to „gra”?
Błąd!
Dziesięć pytań.
Zgadywanie liczy się jako pytanie.
Zaraz. Gra?
Mądra jest.
Chyba wiem.
Jeśli mam rację, odpowiedź…
Zaraz.
Jeśli wygram, znów dostanę kij.
Może to szansa?
Pozwolić Dwójce odpowiedzieć.
Dać jej broń.
To wojowniczka.
Poddaliście się?
Ja odpowiem.
Strzelę.
Jeśli to nie gra,
czy to „quiz”?
- Źle. - Jedenaście pytań.
Pod przykrywką złej odpowiedzi…
WSKAZÓWKA
Dwójka, połap się i znajdź odpowiedź.
Niech zgadnę.
Dawaj, Jedynka.
Słucham?
Wszyscy wiemy, co to jest.
Czemu się wtrącasz?
- To ani gra, ani quiz. - Cicho, Jedynka.
Ale wszyscy znamy odpowiedź.
Nie. Czekaj.
Stary.
Stop!
Nie!
Przepraszam.
To chyba zła odpowiedź.
Co? Żenada.
- Cofam to. - Drażnisz się z nami?
Genialne.
POMOC
Załapałeś, Jedynka.
Dwójka, błagam.
Ja.
Ma to!
„20 pytań”?
Zgadza się!
Dwójka wygrywa.
Gratulacje.
W końcu nadchodzi nasza szansa.
Wreszcie.
Daliśmy Dwójce wymierzyć sprawiedliwość.
Teraz tylko niech ma odwagę zamachnąć się kijem.
Proszę.
Nie zmarnuj tej szansy.
Nie zawiedź nas.
Jebane suki!
Siedem.
Osiem.
Dziewięć.
Dziesięć! Dajesz!
Nie jest wojowniczką,
która namierza wrogów, wyczuwając wiatr.
Dlaczego spodziewałem się,
że pobije ich z zasłoniętymi oczami?
Pewnie nawet nie myślała
o zaatakowaniu ich kijem bejsbolowym.
Gdy przywykniesz do roli ofiary
i w pełni się poddasz,
zaczynasz to akceptować.
Kiedy trwasz dzień po dniu
płacąc krwią, potem i bólem za pieniądze i czas,
każdego dnia krzywdząc innych,
zaczynasz uważać to za coś naturalnego.
Po kilku dniach
doszło w końcu do katastrofy.
Tego dnia.
Dziś zarobiliście dziewięć monet.
Zapisaliście jednak w sumie
dziesięć monet.
Zgodnie z zasadą nie damy wam dziś żadnych monet.
Nasze wspólne pobożne życzenie, że jedna dodatkowa nie zaszkodzi…
NIE ZASZKODZI
…zbiegło się w czasie
i skończyło się nieszczęściem.
To znaczy…
Tak jak mówiłem. Nikt nie dostanie monet.
Jeśli macie monety, użyjcie ich.
Jeśli nie macie…
Cóż, będzie wam…
nieco trudniej.
Myślałem, że gorzej nie będzie.
Głód i pragnienie są chroniczne.
„Nieco…”?
Niewygody i nędza stały się normą.
„…trudniej”?
Gorzej już być nie mogło.
Dzięki za wasz wysiłek.
Gdy zrozumieliśmy, że nie ma nadziei…
Możecie odejść.
…poddaliśmy się.
Ale jednak…
Co robisz?
Pospieszcie się.
…tych, którzy nie mają nic do stracenia, należy się bać.
Wracajcie do pokoi.
Rozejść się!
Wracajcie do siebie!
W ogóle w tym tygodniu nie odpoczywaliście.
Zmęczenie wywołuje zdenerwowanie.
Co wy na to?
Na zachętę, kto pierwszy wróci do pokoju,
dostanie jedną monetę.
Nie ruszajmy się.
Żadne z nas.
Wiecie, że nic się nie zmieni,
jeśli ustąpimy.
On ma rację.
Stójcie, choćby nie wiem co.
Ich słowa były dzwonkiem alarmowym.
Tak. Być może to był nasz ostatni pojedynek.
Zawsze przegrani, pobici i kopani,
nigdy nie zasmakowaliśmy zwycięstwa.
Pierwsze zwycięstwo stanie się punktem zwrotnym
i poziom znów się wyrówna.
To będzie promień światła w ciemnościach.
I ten jasny promień światła
wyśle ostrzeżenie do tych z wyższych pięter,
przez co nie będą…
Dziesięć.
Dziesięć monet.
Macie minutę.
Jak mówiłem, macie minutę.
Po upływie minuty,
jak sami rozumiecie,
będziemy zmuszeni użyć siły.
Dali nam minutę,
ale wystarczyło 10 sekund.
Przepraszam.
Mam cukrzycę, źle się czuję.
I nawet teraz…
Wszystkie nasze wysiłki poszły na marne, a my z niższych pięter
po raz kolejny,
kolejny
i kolejny
zaliczyliśmy nową porażkę.
Szczerze mówiąc, miałem taką myśl:
gdyby ktoś musiał umrzeć,
by skończyć ten straszny program…
Wiem, że to złe, ale liczyłem na wypadek,
czy to z powodu szoku, osłabienia, głodu czy czegokolwiek.
Kiedy zdaję sobie sprawę,
że nie ma tu żadnej nadziei,
i w końcu jestem tego pewien…
Chcę…
…moje pragnienie czyjejś śmierci zmieni się…
Chcę…
umrzeć.
Wiem, że tak się stanie.
Daj mi, co masz.
Żebym mógł
się zabić.
Nie zabijesz się. Wciąż masz coś do zrobienia.
Idź spać, gnojku.
Chcesz trochę prądu?
- Zrobić to? - Mają rację.
Lepiej oszczędzać energię.
Jutro będzie ciężej.
Przeczucie, że moje życie
jest tylko ich narzędziem do zarabiania kasy,
jest słuszne.
POŚWIĘCAJĄC CZAS ZARABIASZ PIENIĄDZE
TO NIE JEST NIEBEZPIECZNE, ŚMIERĆ NIE WCHODZI W GRĘ
Dlaczego nie wpadłem na to, że mogę się zaharować na śmierć?
Od razu wiedziałem.
Przepraszam.
Jedynka, człowiek wielu talentów,
w sekrecie przekazał nam liściki.
Ta notka wskrzesiła mojego ducha.
Rewolucja?
Gdy Jedynka wyśle sygnał,
następnego ranka mamy zjechać windą na pierwsze piętro.
Na szczęście wystarczyło miejsca dla dorosłego mężczyzny.
W pojedynkę jesteśmy słabi, ale niespodziewanie zjednoczeni
stajemy się silniejsi.
Dlaczego nigdy na to nie wpadłem?
Nawet najmniejsza nadzieja dodaje nam sił.
Tylko tego nam trzeba.
Dziś lepsze niż wczoraj.
Jutro lepsze niż dziś.
Te małe sukcesy
motywują nas do życia.
Zwłaszcza, gdy nadchodzi
to wyczekiwane jutro.
Graliśmy w podobną grę, doświadczyliśmy podobnej przemocy
i spotkały nas podobne absurdy,
ale czuliśmy się inaczej niż wczoraj.
Sygnał od Jedynki zmieni wszystko,
świat i cały wszechświat.
Jeśli wytrzymam do tego czasu…
Słychać dźwięk.
O czym on, u diabła, mówi?
Jaki dźwięk?
Co on ma na myśli?
Hałas.
Słyszę hałas.
Jest!
Podoba ci się?
Słucham?
Dobrze się bawisz?
Chyba nie nadążam.
Musisz tylko siedzieć i patrzeć,
jak inni pracują.
Może być.
Jest nieźle.
Ależ ty masz wymagania.
Mnie to bardzo bawi.
Trudne to. Dlaczego mi nie wychodzi?
Źle się ustawiasz.
Nie zginaj nadgarstka.
Wyobraź sobie, że uderzasz wierzchem dłoni. Tak.
Super!
Hałas z windy.
Przeoczyłem to.
Mogło być naprawdę źle.
A jeśli to pułapka?
Dlaczego tak sądzisz?
To dramatyczne,
przyłapać nas na ucieczce, gdy już wiedzą.
Nie byłoby im łatwiej
złapać nas, gdy zaczniemy hałasować?
Ma rację.
On wyraźnie sugeruje,
byśmy się zbuntowali przeciwko nim.
Skoro tak, to dlaczego nas tak traktuje?
To ten chujek Siódemka
wymyśla brutalne zasady.
Tak blisko! Jeszcze raz!
Czekaj!
Nie!
Nic wam nie jest?
22 minuty i 41 sekund.
Ostatnia szansa.
Czemu jesteście tacy wredni?
Zostało nam tylko 15 sekund.
Spróbujmy ostatni raz.
Wszystko idzie zgodnie z planem.
Ósemce, Szóstce i Czwórce
znudziło się oglądanie.
Nuda oznacza, że nie mają się na baczności.
Martwi mnie tylko Siódemka.
UTRZYMAĆ 3 MINUTY 2 MIN. 30 SEK… 45 SEK.
Mam nadzieję, że jest z nami.
Przepraszam.
Od jakiegoś czasu boli mnie brzuch.
Możesz mi kupić lekarstwo?
To sygnał.
„Boli mnie brzuch” to sygnał
do zastawienia pułapki.
Czas wykonać plan.
Jasne.
Poproszę klucz.
Chciałbym zamówić lek na ból brzucha.
Zaczyna się dzień 47.
Nie zmrużyłem oka.
Moje ciało znów drży
ze strachu, niepokoju, oczekiwania i podniecenia.
Moje serce zaraz eksploduje,
ale muszę zacząć działać.
Nie mamy jak się wycofać.
Doprowadzili nas do desperacji, przyparli do muru.
Nie ma innej opcji…
Minęła długa noc
i w końcu nadszedł poranek rewolucji.
Pomocy!
Mój brzuch mnie zabije!
Co się dzieje?
- Nie wiem. - Pomocy!
Pomocy!
Boże, mój żołądek.
Co się dzieje?
Coś jest ze mną nie tak.
Co się stało?
Proszę, pomóżcie mi.
Pomocy!
Tak mnie boli brzuch.
Mój brzuch… Pomocy!
Chwileczkę.
Ci dranie.
Pomocy.
Użyj w razie czego.
Jestem podekscytowana.
Ból mnie rozrywa na strzępy!
Tak strasznie mnie boli…
Mój brzuch.
Kurwa.
Daj.
Pieprzeni dranie.
Zasrane gnojki.
Nie ma czasu na nudę.
- Uderz go. - Co?
Uderz go!
Dłoń mi się wygoiła, draniu.
Napisy: Małgorzata Rokicka