Lima, apat, tatlo, dalawa, isa!
Salamat sa Diyos!
Ang krisis, ang panganib, ay lumipas na…
at nawala na rin ang di matinag na karamdaman.
At nagapi na ang sakit na tinatawag na "buhay".
Manahimik sa pag-iisa, na hindi kalungkutan.
Dahil ang mga espiritu ng patay
na natunghayan mong mabuhay,
ay ngayo'y natunghayan mo namang mamatay.
Ang hangin, ang hininga ng Diyos ay nananatili,
at ang hamog sa burol, madilim, madilim
ngunit matatag, ay isang simbolo't palatandaan.
Sa pagkakakapit nito sa mga puno, isang misteryo't hiwaga.
Ang mga hangganang naghahati sa buhay at kamatayan
ay lubhang madilim at walang katiyakan.
Sino ang magtatakda ng simula at wakas ng isang tao?
Nakatayo tayo sa duluhan ng bingit.
- Grampus. - Dumungaw sa ilalim.
- Ano 'yon? - Humihina tayo at nagkakasakit.
Nandito siya.
Kagyat na reaksyon nati'y takasan ang panganib.
Sa kung anong rason, nananatili tayo.
Roderick!
Ano'ng masasabi mo?
BOARD NG EBIDENSYA NG PAMILYA USHER
KAMATAYAN NI FREDERICK USHER
NASAWI SA KAKAIBANG TRAHEDYA
PUMANAW NOONG 11/15
MURDER-SUICIDE NG MGA USHER
NAPOLEON USHER PUMANAW NA
PUMANAW NOONG 11/11
NASAWI SA MALAGIM NA INSIDENTE
PROSPERO USHER NASAWI SA MALAGIM NA AKSIDENTE
Di ka maniniwala. Tumawag siya.
Gusto niyang makipagkita ngayon.
- Sino? - Siya.
Nagpadala siya ng address…
Wirdong address, pero siya ito.
Hindi secretary o assistant, ni hindi si Pym Reaper.
Siya talaga.
Salamat.
Pasok na kung papasok ka.
Cognac?
Hindi na, salamat.
Alam mo, ikinalulungkot ko…
ang pagpanaw ng…
este, pagpanaw nila.
Henri IV Dudognon Heritage Cognac Grande Champagne.
Ang pinakamahal sa lahat.
Apat na milyong euro ito sa subasta.
Ginawa noong 1776.
Higit daang taong inimbak sa mga bariles.
At ang bote ay inilubog sa 18 karat yellow gold,
pinalamutian ng 4,100 mataas na uri ng diyamante.
Ang isang baso nito…
siguro dalawang taon mo nang sweldo.
Uminom ka.
Tikman mo ang halaga ng ilang taon mo.
Seryoso, Roderick.
Nakakagulat at talagang nalungkot ako…
Oo, Auggie. Malungkot kang namatay ang mga anak ko.
Si Mr. Pym? Mas mabuti kung kasama ang abogado mo.
Ilang subpoena na ang ipinadala mo sa akin?
Nahuli mo na ako.
Masyado kang istrikto.
- E di, itanggi mo. - Tinatanggi ko ang karapatan sa abogado.
Para sa Title 18, Section 371.
Sige.
Bakit hindi ka magsasaya? Nalusutan mo 'yon.
- Na naman. - Walang nakakalusot.
Hindi rin.
Di papayag si Madeline.
Ikaw mismo ang magtanong. Nasa basement siya.
Oo, mas matigas siya kaysa sa akin.
Napaamin mo na ba siya? Malamang hindi.
Pareho mo kaming hindi mapagsalita. Tama ba?
Pasensya na.
- Ang apo ko, si Lenore. - Sagutin mo kung kailangan.
Priyoridad ang mga apo.
Wag mo akong pangaralan sa pamilya.
Pareho tayong walang kwenta doon.
Tinawagan kita para ibigay ang gusto mo.
Ang pag-amin ko.
Ito si Assistant US Attorney C. A. Dupin, kasama si Roderick Usher.
November 20, 2023.
Tumanggi si Mr. Usher na magsama ng abogado.
At tumanggi si Mr. Dupin sa Henry IV, sino'ng mas baliw?
Pinapainit ko lang.
Ito nga si Roderick Usher.
Dito, sa una kong bahay.
Oo, dito ako nagkamalay. Matagal ko nang inaalagaan ito.
Ang buong lugar…
sa totoo lang.
Panonooring kumupas ang kulay.
Lumago ang damo.
At langhapin ang amoy ng nabubulok para sumigla ako.
At ano nga ba ang ikukumpisal mo?
Binanggit mo 'yong Title 18, Section 371.
- Panlilinlang 'yon sa US government… - Lahat.
- Lahat? - Lahat-lahat.
Ilan ba ang sinampa mo, 73 kaso?
Lahat-lahat 'yan, iyo na. Ngayon mismo.
At magbibigay ako ng…
ng bonus.
Ang pagkamatay ng mga anak ko.
Alam ko kung paano sila namatay, Roderick. Alam ng lahat.
Sinasabi ko sa 'yo, Mr. Dupin, wala kang alam.
Saan sisimulan?
Sa umpisa, tingin ko…
dito mismo…
sa kwartong ito.
Di mo maiintindihan ang ginawa ko,
kung di mo malalaman ang kinamulatan namin ni Madeline.
At ang babaeng huhubog sa bawat pasya namin.
Ang ina namin.
Si Eliza.
Siya ang personal na sekretarya ng CEO ng Fortunato Pharmaceuticals.
Si William Longfellow pa 'yon noon.
Isang gahamang lalaki.
Negosyante, na sinabihan ang asawa niya na…
Dapat hatawin ang mga bata para lumambot.
Gaya ng matigas na beefsteak, habang hinahataw mo,
lalo silang lalambot.
Sa mga rasong di pa namin maunawaan,
binawalan kaming lumapit sa bahay ng mga Longfellow.
Isa iyon sa mga pinakamahigpit na utos ng nanay namin.
At dahil sutil si Madeline, pinilit niyang suwayin namin 'yon.
Espiya! Inaakyat ang bakuran ko!
Wag dito. Wag na wag. Nag-usap tayo.
- Patawad. - Bitiwan mo'ng braso niya.
- Mahal? - Nako, ayos lang naman.
May sumisilip lang dito, 'yon lang.
Pasensya na, di na mauulit.
Eliza? Ayos lang ba siya?
- Ayos lang. - Walang nangyari. Sa Lunes na lang.
Dapat nasa desk ko na 'yong Emory files pagpasok ko.
Opo, Mr. Longfellow.
Galit si Madeline kay Longfellow.
Kahit paano, may alam siya.
- Madeline. - Alam niya noon pa.
Iiwas tayo sa bahay ni Mr. Longfellow.
- Gusto namin makita… - Utos 'yon, Madeline.
Gaya ng Diyos Ama na nasa mataas
at minamahal tayo mula sa malayo, ganoon din si Mr. Longfellow.
Masama siya.
Komplikado siya.
Gaya ng Diyos.
- Kumusta ang paa mo? - Masakit.
Sabi nga ni Mother Teresa,
"Gaya ng halik ni Hesus ang sakit at pagdurusa."
Masyado kang napalapit ka sa kanya kaya nahalikan ka niya.
Kung halik ni Hesus ang sakit at pagdurusa,
sinibasib niya ng halik ang nanay ko
sa mga sumunod na taon.
Ito na, Ma, ito na.
- Ito. Ito. - Ayoko!
Ma, kailangan mong uminom, at siguro…
tumawag tayo ng doktor, parang sa TV.
- Hindi! - Ma, sige na.
Ipinakita ni Hesus
kung paano magpagaling, at di dahil sa gamot!
Nasaan ang tiwala n'yo?
Ang katawan n'yo ay templo ng Diyos.
At sisirain n'yo?
Wag mong sabihin, siya dapat ang magsabi.
Para siya ang nakaisip noon.
Sabi ni Mama, wag siyang istorbohin. Lalo na siya.
'Yon na lang ang magagawa niya. Okay, subukan natin ulit.
Paumanhin, Mr. Longfellow, pero dahil empleyado mo siya
nang halos 20 taon, baka lang gusto mong malaman…
Lumalala ang lagay niya.
At alam naming talagang matulungin ka.
Sabi niya, walang imposible para sa 'yo,
makukumbinsi mo lahat.
Ikaw daw ang pinakamatalino.
Magtatanong lang kami, baka alam mo.
Baka makumbinsi mo siya.
Pasensya na, pumunta kayo sa bahay ko
para papuntahin ko ang nanay n'yo sa doktor?
Ayaw niyang uminom ng gamot. Kahit ano.
Ayaw niyang magpakonsulta. At grabe ang sakit niya.
kung mapagsasabihan mo siya
sa kailangan niya, baka makinig siya.
Ayaw kaming pakinggan. Pero ikaw…
Kasi…
Mahal ka niya.
- Ano? - Ito lang ang magagawa mo. Para sa kanya.
Para sa amin.
Wala akong alam sa sinasabi mo. Wala, malinaw?
Matagal at matinong empleyado si Eliza, pero nasiraan na siya, di ba?
Ngayon, lamunin n'yo ang pahiwatig n'yo, mga letseng maling pahiwatig n'yo,
tigilan n'yo ang panggagantso n'yo at lumayas sa pamamahay ko.
'Yon ba 'yong…
Mga anak ni Eliza?
Ano na?
Alam natin kung ano'ng ayaw niya.
Pulis agad pag tumawag tayo.
- Sa doktor, eembalsamuhin siya. - Di pwede.
Alam ko.
Ano'ng gagawin natin?
Salamat sa Diyos! Ang krisis, ang panganib, ay lumipas na,
at nawala na rin ang di matinag na karamdaman.
At nagapi na ang sakit na tinatawag na "buhay".
Halina, basahan ang libing,
awitin ang awit ng libing,
isang himno para sa maharlikang patay
na maagang nasawi.
Maddie!
Ano 'yon?
- Ma! - Mama!
Mama!
Baka, nahimatay lang siya diyan, di ba?
Gumapang siya, tumakas, baka nahimatay.
Diyos ko.
- Ano na? - Tumawag ng doktor.
Tatawag tayo! Bahala na sa sasabihin niya.
Aksidente 'yon. Di natin sinadyang…
Patawad.
- Di namin alam. - Patawad. Pakiusap, Ma.
Walang kuryente sa lahat, di lang sa atin.
Sino 'yon?
Ano'ng ginagawa mo dito?
Diyos ko.
Ma!
William!
Ang kwento ay inatake si Longfellow habang natutulog.
Wala pang internet noon. Sinaunang panahon.
Nilinis ang matinding dumi noong nasa kompanya na ako.
Para iiwas ang pamilya sa kahihiyan.
Ang pamilya ko, ang pamilya Usher.
Ang huling bagay na ginawa ng nanay ko sa buhay…
ay pumatay ng bigating tao.
At dinala namin ang lihim na 'yon, at lalo siyang minahal.
Siya ay…
katangi-tangi.
Bakit mo sinasabi ito? Bakit natin pinag-uusapan ang nanay mo?
Inisip kong dapat lang dahil nandito siya.
Ano'ng sinasabi mo?
Nasa likod mo siya.
May nabasa ako tungkol sa high-powered negotiation tactics.
Kung paanong ang mahuhusay na negosyante
ay nagagawang kritikal ang mga ganitong usapan.
Magpapalabas ng reaksyon, pilit man 'yon.
Magsasalita nang mahina para palapitin ang kalaban.
Ipapaulit ang sinasabi nila. Titingin sa nasa likod nila.
Hanggang sa…
lumingon sila.
Para lang ipakitang kontrolado ka nila.
Di ako lilingon, Roderick.
Ayos lang.
E, bakit mo sinasabi ito?
Kasi, pinag-uusapan natin ang mga anak ko, di ba?
At mahalagang malaman ito
tungkol sa pagkamatay nila.
Ang trato ko sa kanila.
At kung bakit ganoon sila, dahil 'yon sa tatay ko.
Pinangako kong di ko gagawin kung ano'ng ginawa niya.
Di kita pagsasarhan. Kung dugo kita, dugo kita.
Di bale kung ka saan galing, sino'ng ina mo. Anim sila.
Anim na anak sa limang ina.
Akin silang lahat.
Ganoon ang turing ko.
Kung Usher ka,
bukas ang pinto. Tapos.
Prinsipyo lang.
'Yong apo mo ulit?
Oo.
Laging bukas ang pinto,
pero di sasagutin ang telepono.
Hindi, di ganoon.
Balang-araw, titigil din siyang mag-text.
Lahat sila, kalaunan.
Nasa bahay mo ang mga apo mo, kasama rin ng mga anak mo,
at nandito ka kasama ko.
Kaya tama na ang mga palabok.
Nakabantay ka sa bahay ko?
Kung di ako nagkakamali, wala ang asawa mo sa courtroom.
Kahit minsan.
'Yon ang tagumpay mo, pero wala siya, para suportahan ka.
Bakit ganoon, kung mahusay ka sa pagpapamilya?
At isipin mo, nandoon ang buong pamilya ko, mula umpisa.
Naparatangan ngang kasabwat ang ilan.
- Hoy. - Hindi kailangan doon ang pamilya ko.
Ayoko silang ilapit sa mga tulad n'yo.
Magaling ka talagang orator, Auggie.
'Yong pambungad mo, hanga ako.
Inulit-ulit ko ang tape na 'yon.
'Yon ata ang huling beses…
alam mo na…
- Na napahanga ka? - Huling beses na magkakasama kami.
'Yon ang huling beses na nasa iisang lugar kami.
Buhay.
Salamat, Your Honor.
Mga kaibigan…
ako po si Charles Auguste Dupin.
At isang pribilehiyo…
DALAWANG LINGGO ANG NAKARARAAN
…na katawanin ang United States laban sa Fortunato Pharmaceuticals
at ang pamilyang kriminal ng mga Usher.
Ngayon, sasabihin ko kung bakit ang pamahalaan ng United States
ay nagsampa ng mga kasong ito
sa posibleng pinakamakahulugang prosekusyon sa pharmaceutical
sa kasaysayan ng ating bansa.
Alam kong marami nang balita tungkol sa Fortunato Pharma.
Tungkol sa Ligodone.
Tungkol sa opioid epidemic sa ating mga lansangan at tahanan.
Ang bundok ng bangkay mula noong si Roderick Usher,
nandiyan siya, ay magbenta ng kanyang mga painkiller.
Ang pamilya Usher sa ilalim ng CEO Roderick Usher at COO Madeline Usher
ay apat na dekadang pinalago ang Fortunato bilang isa sa pinakamaunlad,
pinakamakapangyarihang kompanya sa mundo.
Nakamit nila ito sa paggawa ng napakasamang mga bagay.
Tahasang paglabag sa mga mahahalagang tuntunin at batas.
At kapalit nito ang buhay ng mga tao.
Patutunayan natin na ang Fortunato, bilang prinsipyo,
ay nagsagawa ng mapanlinlang na marketing.
Sinasabing ligtas at epektibo ang mga produkto nila,
at sinisira ang ebidensyang salungat doon.
Sinusunog, nag-iimbento ng ebidensya,
naninira, nanghahamak, nagbubura at nanloloko.
At kaya di sila nababahala,
pati lead attorney at tagapagtanggol nilang si Arthur Pym…
- Objection. - Sustained.
Ang lead attorney nilang si Mr. Arthur Pym,
nagko-crossword siya habang nagsasalita ako.
Naniniwala silang ang mga gaya nila ay di makukulong.
Mga kaibigan, tama sila.
Sa 40 taon, walang kahit ano, walang paratang, walang kahit isang kaso.
Ni walang speeding ticket.
Walang kaparusahan ang nakaabot kay Roderick Usher
o Madeline Usher o sinuman sa pamilya.
- Objection. - Sustained.
Nalampasan ng bahay ng mga Usher ang bawat bagyo,
di natinag sa bato at sibat,
ngayo'y mas madilim, mas matatag.
Pero may iba kayong maririnig.
Isang bagay na di nila inaasahan.
Kaya iba ang kahihinatnan ng pagdinig na ito.
Isa sa kanila ang magsasalita.
Isang impormante mula sa loob.
Isang malapit sa mga krimen ng pamilya,
di makokontra ng mga testimonya nila.
- Objection! - Approach.
Kung may ganoong saksi,
hindi ito pinaalam ng defense.
Labag ito sa basic discovery,
at alam 'yan ng gobyerno, Your Honor.
Alam ng saksing itong delikado ang paglitaw niya,
delikado kapag nalaman.
Natatakot silang mamatay.
Your Honor, nakompromiso ang courtroom na ito.
Kalokohan 'yon!
At hangga't di kami nakasisiguro, lihim ang kanyang katauhan.
Sa gobyerno, may nalalapit na panganib.
Sana di mo na binanggit 'yan sa pambungad mo, Mr. Dupin.
Tama. Your Honor, kasi…
Napasobra ako.
Di na ako 'yong batang abogado. Tatanggalin ko na.
Isasantabi muna ang tungkol sa impormante sa ngayon.
Pakitanggal sa record.
Mukhang dismayado ang lahat.
Sa nakaraang taon, ano?
Limampu't apat, limampu't limang libong tao ang namatay dahil sa…
sa pagkagahaman.
- Family dinner. - Lahat sila?
Pati mga asawa.
Hindi, hindi masaya ang araw na ito.
Sana ang mga taong gaya ng mga Usher
ay managot sa mga idinulot nila sa buhay ng mga tao.
Bwisit, masama ito.
Ayaw ni Papa ng family dinner. Tungkol ito doon.
- Sa espiya. - Impormante.
Espiya kung pumasok sa atin,
impormante kung isa sa atin na nagsumbong.
Okay, parang sa The Departed, espiya si Leonardo DiCaprio,
impormante naman si Jack Nicholson.
Tama! Kinakausap ng Feds si Nicholson.
Oo na. May iba namang pelikula, Pa.
- Hindi gaya ng The Departed. - Tingnan mo.
Napakagaling mo diyan, mahal.
Gusto kong matuwa ang papa mo dito.
At pag natuwa siya, gaganahan siya.
E, oo, merong…
impormante sa pamilya.
Hindi 'yon totoo, di ba?
Hindi pwede. Kung totoo 'yon, si Perry 'yon.
Bata lang siya, Freddie.
Malay ba natin kung ano'ng gagawin ng bwi…
Malay natin kung ano'ng gagawin ng baliw na lokong 'yon.
At lintik naman… Sorry, anak.
At bakit naman may nakaisip na makakabuti sa kanila
kung mag-eespiya sila para sa gobyerno?
Sa tingin ko, matapang dapat sila.
Totoo ba 'yong reklamo?
Kung hindi, wala tayong dapat ipag-alala,
pero kung talagang may lumabag sa batas, di ba dapat parusahan sila?
Lenore, matapang ka para sabihin 'yan.
Kung gusto mong matanggalan ng mana.
Di niya naman magagawa 'yon, di ba?
Si Freddie kasi,
gusto niyang mahalin siya ni Papa.
Palpak sa negosyo, pero di niya gagalitin si Papa.
Pupusta ako sa isa sa mga bastardo.
Mukhang minaliit nating lahat si Freddie.
Siya ang magmamana, baka sinisira niya si Papa.
Bakit pa?
Nasa kanya na'ng lahat, kahit wala siyang kwenta.
Pangalan pa lang, e.
Ang Frederick ay Roderick na wala lang junior.
Sana tinawag na lang niyang Froderick.
- Baka si Perry. - E, 'yong bago mong madrasta?
- Si Juno. - Tama na!
Wag mo na siyang babanggitin ulit. Di siya nag-e-exist. Okay?
Wala siya sa will, di ba? Matalino naman ang papa mo.
Di nag-e-exist.
Wala rin siyang alam.
- Natyempuhan pa. Bill… - Pwedeng iurong 'yong launch.
Hindi. Di pwede.
Dapat sakto ang labas ng Goldbug.
Nasa presentation 'yong launch date.
- Pumirma na si Papa. - 'Yong pagdinig.
'Yong iba, maiintindihan nila 'yon, Tammy.
Wala akong pakialam sa kanila.
Si Papa ang mahalaga, at kinaya niya 'to, kaya kakayanin natin.
Ipapakita ng Goldbug na dapat babae ang mamuno sa Usher empire.
At si Tamerlane Usher ang reyna. Kaya anumang kailangan mo.
Si Bill T. Wilson.
Kaya diyan ka lang, okay?
Ikaw sa BILLT Nation,
aliwin mo 'yong 10 milyong subscribers para sa akin.
Si Blippi, may 12 milyon.
Pesteng Blippi. Pesteng pagdinig 'yan. At pesteng impormante 'yan.
At nabanggit na rin…
Baka gabihin talaga tayo. Di ko muna kinuha 'yong babae.
May kinuha ka palang babae.
Meron, pero kanselado na. Bale, nilipat ng araw.
Dapat makita ni Papa na di kailangan ng bilyones ng anak niya
at ng maraming test monkey para magtagumpay.
Kaunti na lang.
Handa na?
Sige. Tapusin na natin.
At magdasal.
Gumana. Talagang gumana.
Gusto ko lang sabihin,
mahihirapan tayo sa peer review.
Di naman dahil sa nightshade.
Oo, dahil sa nightshade. Inuulit ko.
Itong bagong powder ng papa mo,
sisirain nito ang study.
Alam mo 'yong mga kwento?
Sinabuyan ng pulbos ang mga turista sa South America
at napaparalisa sila noon?
Pareho nito 'yon.
Parang di totoo ang trial natin
kung experimental paralytic ng Fortunato ang gamit.
Itago na lang natin ito kay Perry.
O ihalo sa inumin ng co-ed.
- Talaga bang gusto mo akong isama ngayon? - Ano?
Parang magkakapatayan paglabas ng korte.
- 'Yong impormante? - Hindi, sumama ka.
Alam ng lahat na si Camille 'yon.
- Babaha ng dugo. - Sabi nila, isama mo si Al.
Pasensya na, Dr. Ruiz, pero sasama ka.
Di ka pwedeng sumama.
Gusto ko silang makilala.
Pero may proseso para diyan. Iba sila sa mga kapareha.
Di mo magugustuhan.
Pesteng phone book 'yong prenup.
Leo, nagsasama tayo, pero di ko kilala ang pamilya mo?
Oo. Di ko alam kung kailan ako makakabalik,
pero pag-usapan natin.
Nasa elevator ako. Pag-usapan na natin ngayon.
Nasa elevator ka.
Sige, kita tayo.
- Umalis ka na. - 'Yong selfie natin?
Ngayon na. Bwisit.
Sige, maghintay ka dito sa labas, okay?
Seryoso ka ba?
Oo.
May kumot sa sofa, magtago ka doon o kung saan.
Ewan ko. Dali na.
Lumabas ka pag nagbanyo siya.
Okay. Ipagkakalat kong kilala ko si Napoleon Usher.
Sige.
Uy. Bakit ang aga mong umuwi?
- Di naman sa nagrereklamo ako. - Naisip kong baka magkagulo.
Napanood ko sa balita.
Uy.
Okay.
Di talaga pwedeng sumama?
Hindi e, parang di mainam 'yon.
- Nasa balita na ba? - Ano ka ba? Kalat na kalat na.
Uy, Pluto.
Anak. Nagpakabait ka ba sa isa mo pang daddy? Ha?
Uy!
Sa kwarto tayo manood ng balita?
Sige, gagamit tayo ng dahas. Direkta na sa tao.
Magaan, parang Fox,
Hannity, utuin natin siya. Babait din 'yon.
Tucker?
Medyo nasuka lang ako.
Oo, si Bresnickan ng Vanity Fair, baka gusto niya ng profile ni Leo.
Patulungin natin si Leo.
Puro Jordan, kawanggawa lang 'yon.
Kimmel, Colbert, si Leo din.
At sige, si Victorine rin, Vanity at Cosmo ang tatrabahuhin ni Victorine.
- Mga tulad niya. - 'Yong madras…
Nasa Met si Juno sa weekend, humihingi 'yong opisina ng Page Six.
Nasa emergency room siya. Di pwedeng gawin ko siyang prinsesa.
Pwede na niya siyang lolo. Ang sagwa talaga.
Sige. Oo, sige. Ibigay n'yo ang gusto nila.
Unang priyoridad pa rin ang impormante.
HINAYAG NA MAY IMPORMANTE
Si Perry muna, pero dapat
wala siya sa TikTok kung kausap niya ang Feds.
Kailangan mo pa ba kami?
Hindi na.
Tutukan mo na lang si Victorine at 'yong iba.
Kung may impormante, hahanapin ko 'yon.
Si Victorine. Alam niyang nagmamasid ka.
Kaya mo 'yan. Hanapin muna natin ang espiya ng Feds.
At ibibigay ko kay Papa ang ulo niya na nasa platinum plate.
Gumagawa ba ng platinum plate ang Cartier?
Ninenerbyos ako.
Ngayon lang ako magho-host.
Nag-moderate ng NA meeting.
At di na naulit. Pumalpak lang.
Ayos ka naman. Wala kang dapat gawin.
Pero lahat sila? Sabay-sabay?
Buti di tayo kinasal. Di ko kailangang tumingin sa mata nila.
- Ayaw nila sa akin. - Hindi.
Bweno, pwera kay Freddie.
Sumisipsip lang 'yon sa iyo.
Mamahalin ka nila, at ang tanging mas makapangyarihan sa pag-ibig
ay ang takot nilang di maisama sa will.
Excuse me.
Pasensya na.
Bakit ka nandito? Kilala mo na ba ang asawa ko?
Juno, ito si Dr. Donaldson. Matagal ko na siyang kasama.
At siya na'ng bahala sa 'yo kapalit ni Lewis.
Tatawag dapat ako, pero naisip kong importante ito at…
Mag-usap tayo.
- Sige lang. - Sana, tayo lang dalawa.
Uy. Nandito na si Prospero.
Handa ka na?
Ano?
Glenfiddich. '96 ito.
- '96, ang taon… - Taon ng kapanganakan ko. Mismo. Oo.
At, gusto ito ng Glenfiddich.
Official whisky ito ng club
at binuksan nila ang buong library nila sa atin.
May isang taon ka, calendar year
para makagawa ng proposal sa una mong business venture,
venture na susuportahan namin, tapos nightclub ang itatayo mo.
Oo. Matikid lang ang tingin n'yo dito.
Maganda ba ang flagship club?
Siyempre, pero 'yong pagpa-franchise kasi.
Prospero Rome, Prospero New York, Prospero Dubai…
Bweno, bukod sa pagpapangalan ng mga establishment na ito sa 'yo,
ano pa'ng interesante dito?
Hindi ito Dave & Buster's, Tita Madeline,
Berghain ang tinutukoy ko. Limelight.
Magiging isa sa pinakaeksklusibong nightclub ang Prospero.
Bawal dito ang mga artista at maharlikang maangas,
gagawin nating parang Romper Room ang Studio 54.
At ang gagawin mo, magpapatong ka ng tubo sa Glenfiddich.
Di ito Glenfiddich. Nagbebenta ako ng…
kamunduhan, pribilehiyo.
Isang madilim na kwartong pamatay ang tugtugan, ilan lang ang batas.
Dito, ang artistang sinasamba ng lahat
ay subsob sa pagsubo sa mga VIP sa sulok.
Ipapakita ko sa opisina ang mga numero,
maganda ang franchise.
- Tiered membership ito… - Roderick, pakiusap.
Tiered membership, sana sinabi mo. Hindi.
Walang meeting sa opisina.
Ang pagiging Usher ay pagbabago sa mundo.
Hindi ito whisky bar na parausan.
Tingnan mo ang mga numero sa Lunes at…
Bwisit. Tapos na ito.
Hindi siya ang impormante, pero mangmang siya sa negosyo.
Alam kong mahalaga sa 'yo ang unang loan nila, pero…
Pinahihirapan tayo.
Tara, titigan natin sila isa-isa.
Pag naibigay na ang paperwork, malalaman ko.
Ano'ng nangyayari sa 'yo?
- May nangyayari sa 'yo. - Ayos lang ako.
Susunod ako.
Bago ka umalis.
Tingin ko, makikinabang tayong lahat dito. Sa Pharmaceutical Law.
- Baka meron ditong makakatulong sa atin. - Seryoso ka?
Arthur, basahin mo ito. Humanap ka ng magagamit sa depensa.
Hindi.
Teka… cake ito.
Kung tungkol sa cake ang TV show mo, makaka-20 season ka.
Panulak?
Kape?
Hindi.
Malamang cake 'yan.
Freddie, ang pakasalan siya ang tanging tama sa buhay mo.
Napakahusay niya.
E…
Pareho pala tayo, Pa. Pareho tayong swerte.
Nako naman, Freddie,
Sige, habang nanginginain kayo ng batas,
may mahalagang paperwork na ibibigay sa inyo si Mr. Pym.
Paperwork mula sa Pym Reaper, pasabog na naman.
Teka, cake din ba ito?
Isa itong matatag,
bagong non-disclosure agreement, at makatwiran naman ito.
Pagbawi ng mana? Pag-waive ng civil suits…
Dalasan nating magkikita-kita, mabuti ito sa kaluluwa.
Paparusahan lang pag napatunayang nilabag ang agreement.
E 'di wala namang dapat ipag-alala ang lahat.
Pwera na lang kung meron nga.
Tama. At matutuwa kami ng tatay n'yo
sa nakikita naming kompyansa, katapatan, at pamilya. Pirmahan n'yo na.
Ang sayang maramdamang parte ka ng pamilya.
Al, nakapirma ka na ba ng totoong Pym noon?
Ritwal 'yon. Hintayin mo sa prenup.
At nabanggit ang prenup, kumusta na, Juno?
Mabuti naman.
Pipirma lang ako kung nasilip na ng abogado ko.
Hindi na pala.
At napag-usapan na rin, ayokong ako pang magsabi pero,
kung meron mang nangangalap o naglalabas
ng sekreto ng pamilya, alam na natin kung sino.
- Salamat sa kagaguhan, Victorine. - Walang mag-aaway. Konting dignidad naman.
Panonoorin mo akong pumirma?
- Ito na. - Ano'ng spelling ng "Froderick"?
Tama na ang kalokohan dahil di na nakakatawa.
Nandito kayo dahil sa Fortunato.
Kaya nagagawa n'yong magliwaliw,
mag-heart implant, o 'yang mga debutante ball n'yo.
Debutante ball? Ako ba 'yon?
Pamilya ang kompanya,
at ipagtanggol n'yo ito, buhay man ang kapalit.
At, kung meron mang tumugis sa atin,
ibubuhos natin ang lahat ng meron tayo hanggang sa mabura siya.
Mabura, 'yon bang idedemanda hanggang sa makulong,
aalisin sa Board, sa will, magiging palaboy…
Mabura. Patay.
Ginawa ni Pym na mabagsik ito, sa utos ko, pero di 'yan ang punto.
Pag nalaman ko ang bumubulong
sa gobyerno, laban sa sarili niyang kadugo,
ni hindi na kayo kailangang idemanda.
Idedemanda ko ang duming nakakapit pa rin sa designer shoes.
- Malalaman namin 'yon. - Limampung milyong dolyar.
Para sa makakalutas nito.
Para sa Usher na makakatuklas kung sino'ng nakikipag-usap sa Feds.
Cash na 50 milyon, walang buwis, buong-buo.
Nagbibigay ka ba ng…
Oo, pinapatungan ko ang ulo mo.
Ikaw na ahas, espiya, alam mo kung sino ka.
50 milyon. Makatulog ka sana.
Sa inyong lahat…
galingan n'yo.
'Yon ang huling beses na magkakasama sila.
'Yong iba, huling beses kong nakitang buhay.
Kung sinasabi mong dahil sa…
Bweno…
dahil sa espiya kaya nangyari ang lahat ng ito,
kung ipupunto mong ako ang responsible doon, di man direkta…
Hindi. Alam ko kung sino ang responsable.
Alam mo kung sino'ng responsable sa kamatayan nino?
Nilang lahat.
Pasensya na, Roderick, pero ang pagkamatay
ng mga anak mo ay sinuri,
masusing inimbestigahan
at, di man makatotohanan, di sila magkakaugnay.
Ako ang responsable.
At higit pa doon,
marahil…
may babae.
Kilala ko 'yon.
Kilala mo rin.
Babaeng ikukwento ko sa 'yo.
Ano'ng ginawa niya sa akin?
Ang paborito kong holiday?
New Year's Eve. Bakit? Sa mga resolution.
Ginasgas ng mga tao 'yon,
di nila alam kung gaano 'yon kabigat.
Resolution.
Pagsasaayos.
Ibig sabihin ay matatag, determinado, paninindigan na gawin ang isang bagay…
hindi gawin 'yon.
At patuloy ang mga tao sa walang kwenta nilang buhay
nang wala man lang kahit anong resolusyon.
Pero iba ako.
Hindi ako.
At si Madeline.
Costume party?
Malamang si Jay Gatsby ka, ikaw si Daisy Buchanan.
- Gin Rickeys? - Di umiinom si Gatsby.
Lagi siyang matalas. Nanonood lang sa inuman.
- E di, wala? - Iinom kami ngayon.
Pareho kami. Whisky.
Tumakas sa party?
Bihis ka, di mo na hinintay ang ball?
Para lang maiba.
Naglakad kami.
Di pa namin nakita ito. Kabubukas lang?
- Medyo. - Akala ko maraming tao.
Bagong taon pa.
Dadagsain ito mamaya. Panghating gabi ito, e.
Ngayong gabi.
Parang hataw na ang gabi n'yo.
Pasabog na pagtatapos ng 79?
Sige, iinom ako ng isa.
Di ko ginagawa ito sa mga customer, pero ito na.
Para sa 1979. Sumalangit nawa.
- Grabe, talaga bang nangyari 'yon. - Wag kang maingay, Roderick.
Hindi na. Ano na'ng gagawin natin?
Maghihintay tayo.
Uminom, pero di lasing. Magsalita, pero wag madaldal.
Walang pulis ng hatinggabi, ayos.
Malalaman natin.
Ang importante, makita nila tayo ngayon.
Ayos dito.
May tao para may saksi, sakto para walang makapansin.
Nasasabik na akong mapatalsik si Carter
sa White House ngayon.
Tingin mo tatakbo si Reagan?
Pag tumakbo siya, landslide 'yon at ayos para sa negosyo.
Bawal nga pala ang politika sa bar. Sopistikado ito.
Isa pa?
Isa pa siguro
tapos beer na lang, magaan lang.
Maaga pa. Mahal ang Whisky.
Libre 'yong unang dalawa. Gusto n'yong i-card?
Order muna, mamaya na ang bayad, ganoon.
- Ako si Verna. - Roderick.
Ito si Madeline.
Aabangan ang ball drop?
- Malamang. - Ayos.
Isang oras pa para mag-isip ng resolutions.
Alam mo 'yong resolution? Kasunduan mo 'yon sa hinaharap.
Mabilis ang hinaharap. Nandito agad.
May resolutions na kayo, di ba?
Oo. Pareho kami.
Babaguhin namin ang mundo.
Bagong Taon ng 1980. Alam ko ang mga nangyari ng gabing 'yon.
'Yon ang gabing…
- Alam mo na ang tutumbukin ko. - Oo, alam ko na.
Bukod sa mga usap-usapan, mga misteryo.
Doon nagbago ang lahat sa Fortunato.
Pinagbubulungan pa rin kung ano ba'ng nangyari noong gabing 'yon.
'Yon na ang ikukwento mo, di ba?
Magbabago ang takbo ng buhay mo.
Ngayong gabi.
Ramdam n'yo 'yon. Pareho kayo.
Nasa paligid.
Nakamasid tayo sa labas ng oras at panahon.
Inilibing namin ang tatlo sa anak ko.
Ang iba, noong isang linggo.
Alam ko, at sabi ko nga, nalulungkot ako.
May rason kung bakit ko ito sinasabi sa 'yo.
Nanay ko, mga anak ko, Bagong Taon.
Di mo tanggapin o paniwalaan,
pero tinitiyak ko, mahalaga ang bawat piraso.
Inilibing ngayon ang anak ko.
At halos walang nakiramay ngayon.
Anim na kabaong ang ibinaon ko sa lupa.
Sa halos dalawang linggo.
"Ang hangganang naghahati
sa buhay at kamatayan ay madilim at walang katiyakan.
Sino ang magtatakda ng simula at wakas ng isang tao?
Nakatayo tayo sa duluhan at bingit."
- Grampus. - "Dumungaw sa ilalim."
- Ano 'yon? - "Humihina tayo at nagkakasakit."
Nandito siya.
"Kagyat na reaksyon nati'y takasan ang panganib.
Sa kung anong rason, nananatili tayo.
Unti-unti, ang ating kahinaa't karamdaman
at takot ay sumasama sa ulap ng di maunawaang pakiramdam.
Ito'y pawang ideya ng kung ano ang mararamdaman natin
sa ating pagkabigla sa pagkahulog.
At ang pagkahulog, ang dagling pagkapuksa
dahil kaakibat nito ang pinakanakapanghihilakbot at kamuhi-muhi
sa pinakanakapanghihilakbot at kamuhi-muhing imahe ng kamatayan,
na laging nagpapakita sa ating gunita,
ngayon, nais pa ba natin itong mamasdan nang malinaw."
Mr. Usher!
Roderick, dito.
Si Arthur, magpadala ng bus, 'yong walang pangalan.
At, pumili ng naka-off duty.
Dalhin siya sa Westminster na iba ang pangalan. I-lock ang buong floor.
Full security detail, at tawagin si Donaldson. Bawal ang ibang doctor.
Sige.
Oras na.
HALAW SA MGA KATHA NI EDGAR ALLAN POE
Tagapagsalin ng Subtitle: Dawn Rosello