Welcome at salamat sa pagdating.
GOLDBUG LAUNCH - PAMBUNGAD NA PAHAYAG
Hindi ako si Bill T. Wilson,
Si Bill T. Wilson, ay nangangarap na tirahin ng pokpok
na si Candy kung susuklayan niya ito.
Si Tamerlane Usher…
ay naisip ang Goldbug lifestyle para baguhin ang…
TAMERLANE HINDI
PESTENG BILL PESTE KA BILL
Hello?
Bill?
Hoy!
Bill?
Guard?
Manong? Ano'ng pangalan niya? Costner?
Hello?
Hoy…
Kung may tao man dito,
may bodyguard sa labas na pwedeng gumamit ng nakamamatay na dahas.
Diyos ko.
Nako, Diyos ko.
Tamerlane, kailangan mong matulog.
Diyos ko.
Matulog ka na.
Sige na, pakiusap, matulog ka na.
Tanong lang. Kung pwede.
Binanggit mo ang usapan nina Perry at mga kaibigan niya,
ni Camille at mga assistant niya,
si Leo na nanghabol ng pusa sa bahay niya,
mga karanasan ni Victorine sa trabaho, at, ito.
Si Tamerlane Usher sa kwarto niya.
- Pasensya na, naiinip ka ba? - Hindi, kasi…
Kasi…
Pinalala mo ang kwento, di ba?
Di mo naman nakita ang mga nangyari, kaya ano ito? Hula mo?
- Ito ang nangyari. - Paano mo nalaman?
Dahil sinabi nila.
- Bago sila mamatay. - Hindi, hindi bago.
Ang ganda, di ba?
Bagay ito sa reyna.
Si Reyna Twosret.
Paraon ng Egypt, ika-19 dinastiya.
Dalawang sapphire ang nilagay sa ulo ni Twosret noong ginawa siyang mummy.
Kapalit ng mga mata niya.
Para bigyan siya ng paningin at kapangyarihan sa kabilang buhay.
Ganoon ihatid ang isang diyosa.
Di matatawaran, ika nga nila.
Pero dapat tama ang tanong. Hindi, "Magkano ang sapphire?" pero,
"Magkano ang Supreme Council of Antiquities?"
"Ang Coalition to Protect Egyptian Antiquities?"
"Magkano ang Minister of Antiquities?"
"Magkano ang Secretary General?"
"Ang Egyptian National Police?"
Sagutin n'yo ang mga 'yon. Isa-isa.
At sa ilang taon lang,
regalo na sa kapatid ko ang mga mahahalagang sapphire na 'yon.
Inabot ko ang panahon
at dinukot ang mata ng diyosa
dala ang pocketbook at pasensya ko.
Diyos na ba ako no'n?
Isa-isa lang ang sagot.
Pasok ka.
Diyos ko. Ayos ka lang? Umuwi ka man lang ba?
Pinadiretso ako dito ni Pym para unahan ang press.
Di pa ako natulog uli dito mula noong launch.
Maligo ka man lang.
Sana mali ang iniisip ko.
Sa Fortunato ito, hindi sa pulis.
Ikaw mismo ang nagtanggal?
Iuutos ko sana sa intern, pero mas mabilis ito.
Pambihira. Di ako makapaniwalang nakalapit siya.
Buburahin ko ang security company na 'yon.
- Nasa 30 feet ang guwardya. - Walang tao doon.
Ako mismo ang nakakita. Ginawa niya.
Sinaksak ni Victorine ang kutsilyo sa puso niya.
At walang…
Siya lang 'yong sa girlfriend niya. Klaro 'yon.
Hindi nagkataon lang ang apat na sunod-sunod na patay.
Di na kailangang malaman kung paano ito nangyayari.
Inaatake tayo at kung di ka pa natatauhan,
tandaan mo, may pwesto sa board si Vic.
Bigla kang nakinig.
Oo, mahal kong kapatid,
di mo pa ba naiisip, na kung magpapatuloy ang mga nagkataong ito,
ang pader ng pamilya na sinasabi mo
ay nagigiba na paunti-unti?
Mawawalan tayo ng kontrol sa board.
'Yong babae sa bar, kung di natin siya mahahanap,
kung di pa natin siya mapipigilan ngayon,
mauubos ang pamilya mo.
Mawawalan ka rin ng kompanya.
Magagawan pa natin ng paraan ito.
Sa wakas, may magagawa na ako.
- Anong oras na? - Pasikat na ang araw.
Hawak ko na sa leeg ang board bago magtanghali.
Pasimulan mo na kay Pym ang palabas,
digmaan na ito sa shareholders.
- 'Yong babae, Roderick. - Ang board, Madeline, ang board.
Roddie?
Hello?
Ngayon lang ako nakakita…
Uy, tanda, ako ito.
Di ka umuwi kagabi. Ano lang…
Ayoko no'n. Tawagan mo ako.
I-text mo ako. Kahit ano.
Paano ang pamilya nilang umaasa sa trabaho nila…
Diyos ko, almusal daw ng mga panalo?
Di natin matatagalan ito.
Babalitaan namin kayo habang umuusad ang kwento.
Ginimbal na naman ng trahedya ang pamilya Usher
dahil ang anak ni Roderick Usher
na si Victorine Lafourcade, at kaparehang si Alessandra Ruiz,
ay natagpuang patay sa kanilang bahay nitong umaga,
na pinaghihinalaang murder-suicide.
LAFOURCADE, PATAY SA MURDER-SUICIDE
Ilang oras nang patay si Ruiz bago nagpakamatay si Lafourcade
sa karumal-dumal na eksena.
- Diyos ko. Papa! - Ano 'yon?
…ng kaibigan ng magkapareha…
Diyos ko.
…at kalituhan…
- May libing na naman tayo. - Papa, ligtas ba tayo?
Oo, anak, ligtas ka.
May bodyguard ka sa school. Ligtas ka, anak.
…Camille L'Espanaye, Napoleon Usher, at…
Ang tita mo, marami siyang ambisyon. Napakarami niyang ambisyon.
Nakatakdang mangyari ang ganito.
Di ko akalaing sasaktan niya si Ali, pero…
Makinig ka, mahalaga ito.
Ang Tita Victorine mo, Tito Leo, Tita Camille, at Tito Perry mo…
mali silang lahat.
Lahat sila.
At, hindi rin sila… Bweno, di naman talaga sila Usher.
Si Mama ang pinakamahalaga ngayon.
Narinig mo, mahal? Trahedya. Wala na si Victorine.
Nagpakamatay.
At nandamay pa siya, sinama niya si Ali.
Pero patunay lang 'yon,
di mo talaga makikilala ang isang tao.
Di ba?
Di ba, mahal?
- Magpaalam ka na, papasok ka na. - Dito lang ako.
Hindi, magpapahinga ang mommy mo.
Pupunta 'yong mga doktor?
'Yong mga sinasabi mo?
Malapit na.
Tam, tumatawag ako.
Alam ko.
Gusto kong siguruhing… si Vic.
Nasa balita na. Di ka sumasagot.
Siyempre alam ko na 'yong kay Vic.
- Okay ka lang ba? - Hindi, di ako okay.
Pero hindi ikaw ang kailangan ko.
Wala. Ipapadala na lang namin 'yong bayad sa 'yo.
Imbis na bulaklak, iwan mo 'yong susi mo.
- Wow, paninindigan mo talaga ito. - Malinaw naman 'yon.
Tammy, hindi ito ang oras para diyan…
Kalimutan muna natin 'yang mga 'yan at pag-isipan itong nangyari.
Hindi ka okay.
Akala mo matibay ka, pero hindi.
At matagal ka nang hindi okay.
Pero di ka nag-iisa dito.
Nandito lang ako. At mahal kita.
Ako, hindi.
Kaya…
Tapusin na natin ito, pwede?
May ginawa ba 'kong napakasama? Sasabihin mo ba sa akin?
Kasi parang wala akong ibang ginawa…
kundi isalba ang relasyon natin.
At ang brand lang natin ang iniintindi mo.
"Brand natin"?
Basahin mo ang prenup mo, Bill.
'Yang suot mo lang ang dadalhin mo.
Pasensya na.
Hirap na hirap lang ako dito.
At ito, itong Goldbug na ito,
ibang-iba ito sa lahat ng ginawa ng pamilya ko,
at napakahalaga ngayon na makita ng mundo na kami…
Na di lang kami Fortunato. Di lang kami nagtutulak ng gamot.
Pwede rin kami sa magandang katawan at kalusugan.
At hindi lang Roderick at Madeline ang mga Usher.
At natatakot ako, Bill.
Dapat kasama kita, pagkatapos ng gulong ito, Davis,
dahil laging natatapos ang gulo, at ako ang laging panalo.
Alam mo ang iba. Naalala mo noong '96?
- Mr. Usher… - Hindi nila ako napatay.
Nagkakamatayan na doon. At Davis, tandaan mo, imortal ako.
Pasok!
- Ang pinakamamahal ko. - Pasensya na, Lolo.
Salamat, Sarah.
- Yes, sir. - Ikaw rin, bodyguard.
Pag may sumubok, ako…
- Bakit di ka pumasok sa eskwela? - Seryoso?
Excused ako. Gusto kong alamin kung okay ka lang.
Lahat na…
Bakit nangyayari ito?
Masalimuot ang buhay.
Isang kabaliwan.
Mas maaga mong maintindihan, mas mabuti.
Nag-aalala ako, Lolo.
Mapanganib ang mundo…
pero makinig ka nang maigi.
- Di ko hahayaang may mangyari sa 'yo. - Di sa sarili ko.
Nag-aalala ako kay Papa.
Parang may mali sa kanya.
Minsan, may mga bagay lang na…
parang mali.
Ibang-iba na ang realidad.
Lahat ng nakikita
O inakala natin
Ay panaginip lang sa loob ng panaginip
Halimbawa…
Nakikita mo rin sila?
Panaginip nang gising.
Dahil di ako natutulog sa gabi, pero…
bentahe ko 'yon.
Dahil maalam Ang mga nananaginip sa umaga
Na napapalampas Ng nananaginip sa gabi
- Lolo, ayos ka lang? - Oo. Ayos lang ako.
Kasi…
Mabigat ang linggong ito.
Sa Fortunato 'yon.
'Yan din.
Sergeant, susundin natin ang ungas na ito?
Pwede ka nang pumasok, Mr. Pym.
Hard drives, laptops, amin ang lahat ng digital.
Nilinaw sa akin ng DA
na pag may nakitang kaugnay sa kaso sa mga device,
ibibigay mo 'yon.
Kalokohan 'yan.
Wag mong sabihing pag-aari lahat 'yan ng Fortunato?
May nakita ka diyan, Mr. Pym?
Tatapusin n'yo ang lahat nang 7:00.
Nandito kayo sa bahay ng anak ni Mr. Usher,
pero may hangganan ang pasensya niya.
Bawal sa ibang kwarto.
I-cancel mo ang hapon ko, may pupuntahan ako.
At may dinner kami ni Richard Parker, kaya…
baka mahuli ako.
Yes, sir.
Pa!
Papa, nandito ka ba?
- Uy. - Bwisit naman. Bwisit.
- Pasensya. - Hindi.
- Hindi, salamat. - Pasensya na.
Nakita mo ba si Papa?
Di siya sumasagot kanina pang umaga.
Oo nga. Di sumasagot, di ba? Maghapon akong tumatawag.
Si Crystal ang sumagot, 'yong secretary niya?
Kilala mo siyempre.
Ayos lang daw siya. Wag mag-alala.
Nasa crisis mode. Ganoon.
Si Victorine. Ang lala.
Pero ganoon pa rin.
Bihira niya akong kausapin. 'Yong…
Naging mag-isa ka na dito?
Napakalaki nito. Puro hagdan. Ang lamig.
Para nanliliit ako. Walang nakakakita sa akin dito.
Wala naman talagang nandito.
Ang gulo ko. Sorry.
Ibig kong sabihin, nalulungkot ako.
Tungkol kay Victorine.
At kay Camille. At Leo.
At kay Perry. Lahat ito. Lahat ng gulong ito.
Ang wirdo lang para sa akin.
Siguro lahat ng trahedyang ito at…
tingin ko, dapat nagbubuklod ang mga tao.
Pero di naman talaga tayo nalalayo.
Pasensya na…
na di niya sinasagot ang phone niya.
Hindi lang ikaw. Lahat tayo. Lagi naman.
Alam ko.
Di naman ako nagkaroon ng pamilya.
Akala ko noong…
nagkasama-sama tayo, "Ang laking pamilya nito, 'no?"
Para lang…
mapabilang sa grupo.
Maging bahagi ng kung ano.
Nakakatawa, di ba?
Sabihin mong dumaan ako pag nauna kang makausap siya.
Hindi, kulang 'yon.
Kailangan ko ng bagay na magpapahanga sa board.
At kailangan ko na ngayon.
Ang board, gusto nila 'yong pills,
pero mas gusto nila ang algorithm.
74 percent na ang accuracy ng predictive market modeling.
Thailand. Congratulations.
Parang "B" na 'yon sa klase.
Kumusta ang DOW, Japan?
At, ang pesteng Germany.
Pabago-bago ang market doon at inaaral pa ng algorithm natin.
Okay, kumusta ang weather patterning?
Mahusay ang Doppler algorithm noong nakaraang buwan.
Pagandahin n'yo pa.
Nahigitan noon ang inaasahan,
pero di pa pwede sa board, Ms. Usher.
Bakit binabayaran ko pa kayo?
Itong science, tungkol ito sa pagtataya ng political landscapes,
pagpigil sa mga sakuna, pagsagip ng mga ekonomiya,
pero kung matuklasan ang consciousness mapping, habambuhay na pag-iral ito.
Makakaalis na kayo. Salamat.
Arthur.
- Lumalala ang nangyayari. - Bakit?
May nakuha akong file ng pasyente ni Vic.
May kasama itong picture.
- Siya 'yon. - Siya?
May address sa file.
Ayan. Kailangan mong puntahan 'yon.
Nandito na ako.
Tama ka nga.
Sinadya nga ito.
Pinupuntirya tayo.
At alam niyang hinahanap natin siya.
Paano mo nasabi?
Dito?
- Ito ang address niya sa file? - Oo.
- Pumasok ba siya? - Oo.
Nakita niya siya?
Gaano mo kakilala si Arthur Pym?
Siya ang taong tatawagin mo pag…
ewan, pag nakapatay ka ng bayaran at kailangan mong
idispatsa ang bangkay.
Hindi. Hindi siya nakakabagot.
Naalala mo ang Transglobe Expedition?
'79 hanggang '82. Inikot no'n ang mundo.
UK, South Pole, North Pole at pabalik. Paikot sa mundo.
Naalala ko 'yon.
- Isang daang libong milya. - Patawid ng Sahara.
Latian at gubat ng Mali at Ivory Coast,
mga di pa natutuklasang hukay sa Antarctica. Ang Northwest Passage…
Libingan ng napakaraming manlalakbay.
Tapos, sa mapanganib na Arctic Ocean…
- Naalala ko. - Nandoon si Arthur.
Halos 25 lang siya no'n.
Ipinagpaliban ang law school
para makasama sa expedition at nakita niya ang buong mundo.
Habang nagkakagulo tayong dalawa sa pipitsuging drama,
at naghuhukay sa basement ng Fortunato,
si Arthur Gordon Pym
ay binabaluktot ang mundo, kinukuha ang parte niya.
Ang mga nakita niya…
At ikukwento rin niya 'yon. Balang-araw.
Tinitigil niya ang kwento…
pag nasa North Pole na.
Naging laro ng mga bata noon
na tapusin ang kwento ni Arthur.
Naiisip kong nakapatay siya.
Nakakain na ng laman ng tao.
Naiisip kong nakaihi na siya sa ibabaw ng mundo.
Libre lang mangarap.
Sinabi niya sa mga anak ko…
na walang laman ang Earth.
At ewan kung nagsisinungaling siya.
Nagsisinungaling siya.
Sinabi niya kay Tammy na walang laman…
at nakahanap siya ng isla sa ibabaw ng mundo, na tinawag niyang
Ultima Thule.
Kaharian daw 'yon ng mga nilalang na nabuhay…
sa ilalim natin, labas sa oras.
At labas sa espasyo.
Ang cute.
Di namin pinahanap sa private investigator ang babae.
O sa pulis. O hitman.
Hindi rin sa mersenaryo.
Kundi kay Arthur Gordon Pym.
At nahanap niya.
Pero di sa araw na 'yon.
Nabanggit mong nasa basement tayo ng Fortunato.
Kaya naaalala kong nakita ko ang expedition, kahit paano.
Nakabalik sila sa England noong '82.
Sa TV ko napanood 'yon.
Tandang-tanda ko, kasi…
wala akong trabaho ng panahong 'yon.
Salamat sa 'yo.
Wag ka ngang magalit, Auggie.
Sa puntong ito, di ba dapat…
Pakiusap, anak. Tumigil ka na.
Roderick?
Ayos lang.
- Salamat dito. - Delikado 'yan.
- Oo nga. Inaamin ko. - Ano'ng mangyayari kung mahuli siya?
Masakit man, pero depende sa ibibigay niya sa atin.
Ano mang ibigay ko sa 'yo, kailangan mo siyang hulihin.
Kasi kahit gaano natin siya saktan,
Kung di siya mamamatay, papatayin niya tayo.
Ibigay mo ang kailangan ko at mahuhuli siya.
Ulitin mo. Ano'ng eksaktong kailangan mo?
Sinulat ko lahat para sa 'yo.
Records ng pasyente,
pero magpokus ka sa consent for care form,
internal memos, anumang may pangalan ni Brevit.
At anumang may pirma mo na di mo naman pinirmahan.
Di papalya 'yan.
Tumestigo kang pineke ang pirma mo at bawat isang papel ay paglabag.
Napakarami no'n. Aabot nang ilang oras para makopya.
Lilinawin ko lang, nakahain ang leeg ko dito.
- Sa pesteng guillotine. - At katabi noon ang leeg ko.
Di natin pwedeng gawin ito. Lalabag ka sa batas.
Sila ang lumalabag sa batas.
Kinokopya lang namin ang krimen nila.
- Tapos? Tetestigo ka? - Oo.
- Pero komplikado. - Hindi, ang…
Roderick, tinataya mo lahat ng meron tayo.
Sabihin mo…
Di lang ito pagganti sa walanghiya mong boss.
O sa papa mo.
Higit pa doon.
Sabihin mong alam mo 'yon at sasamahan kita.
Tutulungan kita. Sabihin mo lang.
Higit pa ito doon.
Ipinagmamalaki kita.
Hello?
Tingnan mo ang address.
Ang labo.
Tapos na tayo diyan.
Tingnan mo. Di mo na ito maitatanggi.
Nakita kong nagpatiwakal si Vic.
May nakita ba sa katawan niya? May droga ba?
Walang tao sa apartment.
Tingnan mo ang file. Nandoon siya sa bawat parte.
Ano sa tingin mo ang gagawin ko? Ha? Arthur?
Ano'ng meron tayo sa kanya?
Mga litrato, pekeng address, pero ano ba ang ginawa niya sa kanila?
Hindi ko alam. Sa ngayon.
Pero kaunting pasensya pa.
Tinunton ko ang binanggit mong bar, Madeline.
Hindi nga lang bar 'yon. Kahit kailan di naging bar 'yon.
At bakante 'yon mula 1975.
Baka nagkamali ako sa address. Apatnapung taon na 'yon.
Sabi n'yo nilakad n'yo itong bar mula Fortunato?
Oo.
Imposibleng limang milya ang nilakad n'yo.
Mas limang minuto pa.
Sinuyod ko ang mga bar na limang milya
sa paligid ng Fortunato noong 1975,
Tiningnan ang babaeng bartender
na tugma sa criteria, wala.
Sinuri ko sa facial recognition sweep ang mga kuha niya.
- Wala sa law enforcement. - Kita mo? Walang pupuntahan ito.
Lumapit ako sa technology department ni Madeline,
sa research algorithm nila,
sinuyod ang internet at image search
at, sa tulong pa ng facial recognition natin…
- Teka, 'yan si… - David Koch.
Pitong taong nakaraan.
Teka, nag…
nagtatrabaho siya sa Toxic Twins?
Nakakasama ko ang mga lokong 'yon.
At si Zuckie din?
- Si Gina. - Gina Rinehart. Mining magnate.
Climate Denial Dundee.
Nagsampa siya ng kaso para sa $2 na arawang sahod, di ba?
Baliw 'yan. Magaling kumanta.
2011 itong mga kuhang ito.
Stalker siya. Naniniktik ng mga importanteng tao.
Teka.
Noong 80's pa ito.
Gettys.
Si Prescott Bush, 1944.
Randolph Hearst.
Rockefellers.
Doherty. Vanderbilts.
At itong isang ito.
Si John Francis Queeny 'yon. Nagtayo ng Monsanto.
- Noong 1901. - Bwisit. Kalokohan ito.
Roderick.
Photoshop ito. Nagkalat siya ng mga pekeng kuha niya online.
- Alam niya ito. Niloloko niya tayo. - Tumigil ka.
Nag…
Naghahabol tayo sa wala. Pinapaikot ka niya.
Kaya kong gumawa ng 100 na ganyan.
Tatlong minuto,
may litrato na ni Pym na subo si Elon Musk.
Wag ka ngang parang bata.
Siya din 'yong babae, Roderick.
Alalahanin mo ang mga nangyari ng gabing 'yon. Mga sinabi niya.
COO ka ng Fortune 100 corporation
tapos ganyan ka magsalita.
Naalala mo ang usapang 'yon. Alam ko.
- Baliw na tayo no'n, Madeline. - Siguro.
Sabi nila'y baliw na ako Pero wala pang linaw ang tanong
Kung ang kabaliwan nga ba Ay ang pinakamataas na runong
Sandali.
Matagal na sa online itong mga imahe ayon sa metadata.
Kaya para may mameke ng mga litratong ito,
malalim at pang-black ops na cyber manipulation dapat ito.
Ngayon lang ako nakakita nito.
CIA, NSA. Hindi. Imposible, kaya 'yan talaga ang gusto nilang isipin natin.
Gusto nilang mag-usap tayo nang ganito.
Ang tanong, bakit?
O 'yan na mismo 'yon.
Iwan n'yo muna ako, pwede?
Sige lang.
Ingat!
- Papa! - Ayos lang.
Ayos lang. Ayos ka lang?
- Kalma lang. - Kasalanan ko.
Di mo kasalanan, anak.
- Pasensya na. - Ligtas na tayo.
KATAPUSAN
Okay. Ano na? Pelikula uli, o palabas?
- Sige lang. - Peli-kula.
Okay. Ayan na nga.
Ituro mo 'yong gusto mo.
Anak.
Mahal kita.
Nagsasalita siya.
- Ano? - Kanina, di man lang siya kumukurap.
Akala ko may mali, di siya gumagalaw,
pero gumalaw na.
- Mas magalaw, nagsasalita pa. - Talaga?
- Sabihin natin sa doktor. - Oo nga.
- Pumunta ba ngayon 'yong doktor? - Hindi pa.
Saan…
Kasi, sabi mo may espesyalista.
Full-time na pag-aalaga? Pero, walang pumupunta.
Sabi mo nga, bumubuti na siya ngayon,
kaya pag kailangan na lang.
- Pupunta ba sila bukas? - Sigurado.
Wag ka nang mag-alala sa mga doktor at espesyalista at iba pa.
Nandito lahat ng kailangan niya,
at tayo ang dapat mag-alaga sa mama mo, di ba?
Kasi…
lagi naman natin siyang inaalagaan, di ba?
Oo nga.
Sinabi mo kasi 'yong sa espesyalista…
Hayaan mo na 'yon.
Pasensya na.
Para sa lahat.
Alam kong grabe…
- ang nararamdaman mo. - Ayos lang ako, anak.
Si Tita Vic, siya…
Alam mong ligtas na ligtas ka, di ba?
'Yong pamilya… Nababaliw na sila.
Ginagawa nila…
Winawasak na nila ang sarili nila.
Pero magiging ligtas ka.
Sisiguraduhin ko.
Ayos!
Nagsasalita ka daw.
Freddie.
Nakakatuwa na nagsasalita ka ulit. Seryoso 'yon.
Pero, bakit pa?
Kasi pag nagsasalita ka…
nagsisinungaling ka.
Pwede nang wala 'yon, Morrie.
Hindi.
Gaano katagal mo na siyang tinitira?
Hindi.
- Tama na. Okay? Tama na. - Hindi.
Freddie. Freddie. Freddie, hindi.
Nitong huli, tumagal ang 15cc ng, mga anim na oras ba?
Totoo ang isang ito.
At malay ka naman sa lahat, di ba?
Mahalagang alam mo.
Naririnig at nakikita mo pa rin ako.
Itong bagay na ito.
Ito lang ang alam kong nagagawa ito nang ganito kahusay.
Nakikita mo ako, tama?
Ayos.
Gaano kaya katagal ang dose na ito?
Halos maibuga ko ang tsaa ko
noong sinabi ng secretary mo kung nasaan ka.
Lagi ka raw pumupunta dito.
Ano namang ginagawa mo dito?
Nakikinig.
Nagsisimula na ang Goldbug.
Dapat nandoon ka.
Di man para sa kanya, para sa kompanya. Lunod na tayo.
- 'Yong trial. Mga pagkamatay. - Sayang sa oras.
Bakit ngayon pa niya ginagawa ito?
Kasi kailangan niya.
Kasi ngayon, mas interesado pa siya
sa pagsasalba sa pamilya kaysa sa 'yo.
- At dapat mo siyang tulungan. - Aakyat na ako.
Naririnig mo ba?
Ang alin?
Mga kampana.
Manahimik ka, umayos ka. Ano'ng problema mo?
Alam nating pareho ang nangyayari dito.
Wag ka nang magtanga-tangahan.
Wala akong kaalam-alam sa kahit ano.
'Yong puso at utak ko, namamatay na, di ko…
Hindi ko nga alam kung nandito ka ba talaga.
Okay, gawin mong palusot 'yang diagnosis mo kung gusto mo.
Pero ngayon, gusto kong hugutin mo 'yang utak mo sa tumbong mo
para kina Tamerlane at Frederick, sa Fortunato, sa akin.
- Kailangan ka ng anak mo. - Ayos lang siya.
Napapaligiran siya. Ilang tao ang nandoon? Isang daan?
Peste.
Tama na ang kape, nangangatog ka na.
- Di 'yon dahil sa caffeine, nerbyos 'yon. - Pakiusap.
Buong buhay mo nang pinaghahandaan ito.
Napakahalaga nito sa kompanya natin.
Iniipit na tayo ng mundo
kailangan natin ng tulad ng Goldbug, isang positibong bagay.
Magandang simula ito. Salamat sa 'yo.
Kung importante ito, nasaan si Papa? Si Bill?
Simple at tanga talaga ang mga lalaki. Mabuti nang wala sila.
Dapat masanay na sila na ang magandang mukha mo ang nandoon.
Ang mukha mo sa Goldbug logo.
Ang mukha mo sa Fortunato logo.
Hindi ang BILLT, ang baduy na pa-macho.
Miss ko na siya.
Mawawala rin 'yan, sinisigurado ko,
kasi ano man 'yang nami-miss mo, makukuha mo sa iba.
Oo nga.
Oo nga. Tama.
Diyos ko, ang una kong asawa.
Akala ko nami-miss ko,
pero kapirasong kahibangan lang 'yon.
Isang dighay na dumaan sa puso mo.
Ang sarap niyang sakyan. Grabe.
Ayaw tantanan ang anak.
Bakit ba nilang gustong-gusto magkaanak ka?
Pag naisip ng mga lalaking imortal sila, puro tira ang gusto nila.
Pag alam nilang mamamatay na sila,
puro tira pa rin ang gusto.
- Handa ka na? - Siyempre, handa na siya.
Limang minutong warning, ipapakilala ka, at cue ng video?
Okay.
Pabilibin mo silang lahat.
…karangalang ipakilala ang founder ng Goldbug, Tamerlane Usher.
Salamat. Maraming salamat.
Sobra akong nagpapasalamat na nandito kayo
para ipagdiwang ang Goldbug.
Makikita n'yo ngayong gabi, na sukatan ng karangyaan ang Goldbug.
Ano'ng lintik na ginagawa mo dito?
Kasi…
Ano'ng lintik na…
At pasintabi sa French ko, kasi…
sobrang excited ako.
…ginagawa natin dito, ano?
Sasabihin ko sa inyo.
Nandito tayo para…
magdiwang.
Nandito tayo para magbago ng buhay.
At 'yan ang lintik na gagawin natin dito.
Ipinakikilala ko ang Goldbug.
Ang unang high-end beauty fitness at health lifestyle brand.
Hindi lang basta subscription service ang Goldbug,
o exercise class, di lang ito Goop, o Peloton.
Lifestyle ito.
At babaguhin nito ang buhay mo.
Karangyaan sa pagkamit ng potensyal.
'Yan ang layunin namin, pero higit pa doon.
Dito tayo sa Goldbug boxes.
"GUMAWA KA NG IPAGPAPASALAMAT MO SA HINAHARAP."
Unang lebel pa lang ng tower para sa 'yo.
PINONG KARANGYAAN. PASADYANG KAHON. BAGONG BUHAY.
Bawat kahon ay gawa ng chemists at high-end industry leaders
Walang kapareho sa merkado ang Goldbug subscription
dahil pamumukod-tangi ng tao ang tuon namin.
Walang magkatulad na kahon dahil walang dalawang…
tao…
ang magkatulad.
Sang-ayon ako.
Nakipagkontrata tayo sa lahat ng luxury companies,
at ang mga matatagpuan sa mga box ng Goldbug
ay hindi basta mabibili ng publiko sa Amerika.
Ang totoo, para sa akin lang ang Goldbug na ito.
Sinukat ito sa lifestyle ko at, gaya ng nakikita n'yo…
French energy oil.
Gawa sa black diamond truffle extra…
French energy oil. Gawa sa black diamond truffle extract.
Sinasabing ito ang susi sa walang hanggang kabataan.
Anim na linggo ko na itong gamit, at seryoso…
ewan kung ano ang itsura ko, pero parang bumata ako nang sampung taon.
Crème de Lune.
Gawa sa green caviar algae at South Sea pearls.
Ang moisturizer na ito ay…
Ano ba'ng ginagawa mo dito?
Sinusuportahan ka.
Alam mo?
Tama na ang tungkol sa akin.
Kayo naman ang pag-usapan natin, bago tayo
dumako sa fitness integration ng presentation.
Siguradong naaalala n'yong lahat
na pinasa n'yo ang mga profile n'yo sa Goldbug team.
May rason kung bakit namin kayo sinuring maigi.
Kung titingnan n'yo ang ilalim ng mga upuan n'yo,
makikita n'yo ang ginawa namin para sa inyo.
Tingnan mo, dumi ng tao ito.
Lahat ng laman ng Goldbug box 100 percent organic.
Positibong pagbawi tayo ngayong gabi.
Grabe ang stress ko sa trabaho, kaya Bill,
dilaan mo ang kilikili niya tapos kainin mo siya.
- Oo, mahal. - Diyos ko.
Gawin mo na parang di ka inutusang…
- Patayin mo. - …maghugas ng plato.
- Patayin mo. - Teka. Kilikili muna…
Ano ba, patayin mo.
Dilaan mo ang tumbong niya habang nagbabasa siya.
- O nag-e-email. - Patayin mo!
- Sabihin mong matalino…
May dagdag-bayad sa puwit.
- May pera ako. - Walang problema, boss.
Matalino ka naman, e.
Punyeta!
Pasensya na. Hindi ko…
Katapusan na ni Tamerlane Usher.
Nandito ako!
Nandito na ako!
Hello?
Mahal.
Ang sama no'n.
Di ko alam ang nangyari. Pasensya na't di ako nakinig sa 'yo.
Patawarin mo ako, Bill.
Tawagan mo siya.
May oras ka pa.
Bill, patawad sa pagtrato ko sa 'yo. Patawad dahil ginamit kita.
'Yon man lang ang ibigay mo.
Ang dami niyang dinilaang tumbong para sa 'yo. Humingi ka ng tawad.
Siraulong stalker!
Mas madali sana, di ba?
Ang laking kapalpakan nito, di ba, Tammy?
Sino ka ba?
Nilamon mo ang kakambal mo sa sinapupunan.
Napakatindi noon. Saludo ako. Teka. Baka ako 'yon.
Baka matagal na akong nakatago sa madilim na sulok ng utak mo.
At 40 taon na akong
nagpapatubo ng ugat sa utak mo.
Kinokontrol na kita.
Hindi, biro lang.
Ako ay ikaw.
- Ano'ng gusto mo? - Ano'ng gusto mo?
Gusto kong mag-relax ka.
Seryoso ako.
Humampas ka pa, sasaktan mo lang ang sarili mo.
Punyeta ka!
Wala ka nang oras para diyan.
Saka, akala ko mas gusto mong manood.
Kung matapang ka…
bakit takot na takot ka sa akin?
Tammy…
Ano ba'ng gusto mo sa akin?
Mahal.
Walang ibang kayang tumanggap ng panlalait,
paninira, at pag-atake nang 24 oras gaya ng ginagawa mo sa sarili mo.
At kung naririnig mo 'yon, alam mo.
Huling tsansa mo na para pumirmi.
At makahinga bago ang nakatakda.
Mahal…
maniwala ka man o hindi, walang kinalaman ito sa 'yo.
Sinira ko ang lahat.
Ako… Sinira ko ang lahat.
Sinira ko ang lahat.
Sinira ko ang lahat. Gusto ko…
Gusto ko lang…
Ng tulog?
HALAW SA MGA KATHA NI EDGAR ALLAN POE
Tagapagsalin ng Subtitle: Dawn Rosello