Dziękuję wam za przyjście.
PREMIERA GOLDBUG – PRZEMOWA
Nie jestem Billem T. Wilsonem,
bo ten liczy, że dziwka Candy da mu dupy,
jak rozczesze jej włosy.
Tamerlane Usher…
wymyśliła markę lifestylową Goldbug, która zmieni jebany…
TAMERLANE – NIE NIE
JEB SIĘ JEB SIĘ, BILL
Halo?
Bill?
Ochroniarz?
Koleś? Jak mu tam… Costner?
Halo?
Jeśli ktoś tu jest,
to mam na zewnątrz ochroniarza z licencją na zabijanie.
Chryste.
Boże jedyny.
Tamerlane, prześpij się.
MELATONINA – ZOLPIDEM
Chryste.
Idźże spać, no.
Proszę cię, śpij.
Mam pytanie.
Perry zwierzał się przyjaciołom,
Camille asystentom,
Leo sam gonił kota po mieszkaniu,
Victorine miała zwidy, a teraz to.
Tamerlane była sama w sypialni.
- Zanudzam cię? - Skądże.
Tylko…
Muszę to traktować z dystansem.
Przecież cię tam nie było. Skąd wiesz, zgadujesz?
- Tak było. - Skąd wiesz?
Powiedzieli mi.
- Przed śmiercią. - Nie.
Czyż nie są piękne?
Godne królowej.
Królowej Tauseret.
Egipt, XIX dynastia.
Gdy ją mumifikowano, umieszczono w jej głowie dwa ogromne szafiry.
W oczodołach.
Miały dać jej siłę i wzrok w zaświatach.
Tak się chowa boginię.
Bezcenne, mówili.
Ale wystarczy zadać właściwe pytania. Nie o cenę szafirów,
a o cenę Najwyższej Rady Starożytności.
Koalicji na rzecz ochrony egipskich zabytków.
Ministra starożytności.
Sekretarza generalnego.
Egipskiej policji.
Odpowiadacie na nie po kolei.
I po kilku latach
bezcenne szafiry stają się prezentem urodzinowym dla siostry.
Sięgnąłem poprzez czas
i wyrwałem oczy bogini
dzięki portfelowi i cierpliwości.
Jestem zatem bogiem?
Nie odpowiadajcie naraz.
Zapraszam.
Jezu Chryste. Nic ci nie jest? Byłeś w domu?
Pym kazał mi jechać tutaj, nim prasa coś zwęszy.
Nie spałem w biurze od premiery Ligodonu.
Weź chociaż prysznic.
To nie jest to, co myślę.
To własność firmy. Nie dla policji.
Sam je wyciąłeś?
Chciałem dać stażyście, ale tak było szybciej.
Nie wierzę, że ich dopadła.
Zniszczę tę firmę ochroniarską.
- Ochroniarz stał 10 metrów dalej. - Nikogo tam nie było.
Na własne oczy widziałem, że się zabiła.
Wbiła sobie nóż w serce.
Z dziewczyną…
Z dziewczyną też jej nikt nie pomógł.
Cztery śmierci z rzędu to nie przypadek.
Nie musimy wiedzieć, jak do tego doszło.
Zaatakowano nas. A jeśli to mało,
to pamiętaj, że Vic zasiadała w zarządzie.
Zacząłeś słuchać.
Tak, drogi bracie.
Nie zauważyłeś, że jeśli tak dalej pójdzie,
to rodzinny mur, o którym zawsze mówiłeś,
rozpadnie się cegła po cegle?
Stracimy kontrolę nad zarządem.
Jeśli nie znajdziemy tej kobiety z baru,
jeśli jej nie powstrzymamy,
nie będziesz już miał rodziny.
Ani firmy.
Z tym przynajmniej mogę coś zrobić.
Wreszcie mogę coś zrobić.
- Która godzina? - Słońce wschodzi.
Do lunchu będę miał pod butem cały zarząd.
Niech Pym zwoła zebranie. Zaczynamy
wojnę z udziałowcami.
- Pamiętaj o kobiecie. - A ty o zarządzie.
Roddie?
Halo?
Nie widziałem nigdy czegoś…
To ja, staruszku.
Nie wróciłeś w nocy do domu.
Martwię się. Zadzwoń.
Napisz. Czy cokolwiek.
Rodzinom mówię, że mogą liczyć…
Śniadanie, kurwa, mistrzów.
Nie może tak dalej być.
Będziemy informować na bieżąco.
Kolejna tragedia w rodzie Usherów.
Ciała córki Rodericka Ushera,
Victorine Lafourcade, oraz jej partnerki Alessandry Ruiz
znaleziono dziś rano w ich mieszkaniu.
To najwyraźniej zabójstwo rozszerzone.
VICTORINE LAFOURCADE NIE ŻYJE
Ruiz miała nie żyć długo przed tym, jak Lafourcade
odebrała sobie życie.
- Boże, tato! - Co się stało?
Znajomi i współpracownicy…
Boże.
Chryste.
…nie wiadomo…
- Czeka nas kolejny pogrzeb. - Jesteśmy bezpieczni?
Jesteś bezpieczna.
Masz w szkole ochronę. Nic ci nie grozi.
…Camille L'Espanaye, Napoleon Usher i…
Ciocia była niezwykle ambitna. Bardzo.
Takie coś musiało się wydarzyć.
Nie spodziewałem się, że skrzywdzi Ali, ale…
Posłuchaj. To ważne.
Ciocia Victorine, wujek Leo, ciocia Camille, wujek Perry…
Mylili się.
Wszyscy.
Nie do końca byli Usherami.
Teraz liczy się tylko mamusia.
Kochanie, słyszałaś? Tragedia. Victorine nie żyje.
Zabiła się.
A wcześniej odebrała życie Ali.
To tylko pokazuje,
że nikogo nie znamy do końca.
Prawda?
Prawda, słonko?
- Pożegnaj się, jedziemy do szkoły. - Chcę zostać.
Mamusia musi wypocząć.
Przyjdą lekarze?
Ci specjaliści?
Wkrótce.
Tam, dzwoniłem.
Wiem.
Chciałem sprawdzić… Vic.
Wszędzie trąbią, ty nie odbierasz.
Oczywiście, że wiem o Vic.
- Wszystko dobrze? - Nie.
Ale to nie znaczy, że cię potrzebuję.
Nie potrzebuję. Dokumenty otrzymasz pocztą.
Zamiast kwiatów daj mi klucze.
- Nie zmieniłaś zdania. - Wyraziłam się jasno.
Tammy, to kiepski moment…
Odłóżmy problemy na bok i skupmy się na tym, co się stało.
Cierpisz.
Myślisz, że dasz radę. Mylisz się.
Już jakiś czas nie dajesz.
Ale nie jesteś sama.
Jestem przy tobie. Kocham cię.
Ja ciebie nie.
Dlatego…
Ukróćmy już to cierpienie.
Czym cię tak zraniłem? Powiesz mi?
Bo jedyne, co robiłem,
to walka o to małżeństwo.
A tobie zależało tylko na naszej marce.
„Naszej marce”?
Przeczytaj intercyzę.
Zostaniesz najwyżej z tą koszulą.
Przepraszam.
Wybacz.
Bardzo mi ciężko.
A ten cały Goldbug?
Moja rodzina nie robiła takich rzeczy.
Dlatego świat musi dostrzec, że…
Usherowie to nie tylko Fortunato, nie tylko pigularze.
Możemy dbać o zdrowie i urodę.
A Usherowie to nie tylko Roderick i Madeline.
Boję się, Bill.
Musisz stać przy mnie, gdy opadnie kurz, Davis,
bo kurz zawsze opada, a ja nadal stoję prosto.
Jest i druga strona. Pamiętasz 1996?
- Panie Usher… - Chcieli mnie zabić.
Ale to u nich poleciały głowy. Ja jestem nieśmiertelny, do cholery.
Wejść!
- Moja ulubiona dziewczynka. - Tak mi przykro.
Możesz iść, Sarah.
- Tak jest. - Ty też.
Jak ktoś nas napadnie…
- Nie jesteś w szkole? - Żartujesz?
Puścili mnie. Sprawdzam, czy nic ci nie jest.
Wszyscy…
Dlatego tak jest?
Bo życie
to pasmo szaleństw.
Im szybciej to pojmiesz, tym lepiej.
Martwię się.
Świat jest niebezpieczny,
ale posłuchaj mnie uważnie.
- Nie dam cię skrzywdzić. - Nie martwię się o siebie,
tylko o tatę.
Coś jest z nim nie tak.
Czasem wszystko po prostu jest
nie tak.
Rzeczywistość się zmieniła.
To, co widzę
Co zdaje się
Jest jeno snem we śnie
Na przykład…
Też ich widzisz?
Sny na jawie.
W nocy nie sypiam, ale to…
To atut.
„Bowiem ci, co w dzień śnią, dostrzegają rzeczy
umykające śniącym nocą”.
- Dobrze się czujesz? - Doskonale.
Tylko…
To ciężki tydzień.
Własność Fortunato.
To też.
Sierżancie, musimy go słuchać?
Zapraszamy, panie Pym.
Dyski twarde, laptopy, wszystko, co cyfrowe, jest nasze.
Prokurator zapewnił,
że jeśli znajdzie pan coś istotnego dla sprawy,
przekaże nam to pan.
Bez żartów.
To ma być własność intelektualna spółki?
Coś pana zaciekawiło?
Zakończycie pracę do siódmej.
Pan Usher wpuścił was do domu córki,
ale cierpliwość ma granice.
Wara od innych pomieszczeń.
Odwołaj spotkanie, muszę coś sprawdzić.
Miałem zjeść kolację z Richardem Parkerem.
Spóźnię się.
Przekażę.
Tato!
Jesteś tu?
- Cześć. - Ja pieprzę.
- Przykro mi. - Nie.
- Daruj. - Wybacz.
Widziałaś ojca?
Od rana nie odbiera.
Wiem, sama wydzwaniam.
Dodzwoniłam się do Crystal, sekretarki.
Kojarzysz? Pewnie.
Kazała się nie martwić.
Tryb kryzysowy, wiesz.
Victorine. Okropne.
Jak zwykle,
nic mi nie mówi. Nigdy.
Byłaś tu kiedyś sama?
Wielka chata. Mnóstwo schodów i ten chłód.
Czuję się tu maleńka. Nikt mnie nie dostrzega.
Bo nikogo tu nie ma.
Wybacz, plotę.
Naprawdę mi przykro.
Z powodu Victorine.
Camille. Leo.
Perry'ego. Ogólnie.
To takie dziwne.
Tyle okropieństw…
Myślałam, że to nas zbliży.
Ale my się tylko oddaliliśmy.
Przykro mi,
że nie odbiera.
Nas też tak traktuje. Zawsze traktował.
Wiem.
Nigdy nie miałam rodziny.
Myślałam, że jak…
No przecież ma taką wielką rodzinę.
Że będę…
Będę jej częścią.
Będę przynależeć.
Głupia byłam.
Powiedz mu, że wpadłam, jeśli go spotkasz.
Nie, to za mało.
Muszę zrobić wrażenie na zarządzie.
Natychmiast.
O zarządzie wiem jedno. Uwielbiają tabletki,
ale algorytmy jeszcze bardziej.
Uruchomiliśmy model predykcyjny z 74-procentową skutecznością na SET.
Tajska giełda, gratulacje.
Nie dość, że łatwizna, to na czwórę.
A może DOW w Japonii?
W Niemczech, cholera.
To bardzo nieprzewidywalne rynki, a algorytm wciąż się uczy.
A wzorce pogodowe?
Algorytm Dopplera osiąga świetne wyniki.
Podkoloryzujcie trochę.
Lepsze niż oczekiwane,
ale niewystarczające dla zarządu.
Za co ja wam płacę?
Algorytmy to przewidywanie nastrojów politycznych,
zapobieganie katastrofom, ratowanie gospodarki,
ale jeśli zmapujemy świadomość, stworzymy życie wieczne.
Wyjdźcie. Dziękuję.
Arthurze.
- Robi się ciekawie. - To znaczy?
U Vic były akta pacjentki.
Z fotografią.
- To ona. - Ona?
W dokumentach jest adres.
I to rozumiem. Jedź tam.
Już pojechałem.
Masz zupełną rację.
To celowe.
Jesteście celami.
A ta kobieta wie, że jej szukamy.
Skąd ta pewność?
To tu?
- Podała ten adres? - Tak.
- Wszedł do środka? - Owszem.
Znalazł ją?
Co wiesz o Arthurze Pymie?
Spodziewam się, że kogoś takiego się wzywa…
Nie wiem, jak przypadkiem zabijesz prostytutkę
i musisz ukryć zwłoki.
Nie. Nie jest takim nudziarzem.
Pamiętasz ekspedycję Transglobe?
Od 1979 do 1982 roku. Okrążyli świat.
Z Anglii na biegun południowy, potem północny i do domu.
Pamiętam.
- Razem 160 000 km. - Przez Saharę.
Przez Mali, Wybrzeże Kości Słoniowej,
niezbadane szczeliny Antarktydy. Przejście Północno-Zachodnie…
Spoczywa tam tylu słynnych śmiałków.
Głębiny Oceanu Arktycznego…
- Pamiętam. - Arthur tam był.
Miał 25 lat.
Przerwał studia,
by dołączyć do ekspedycji. Zobaczył cały świat.
Gdy my przejmowaliśmy się błahymi problemami,
gdy przekopywaliśmy piwnice Fortunato,
Arthur Gordon Pym
dymał klęczący przed nim świat.
To, co widział…
Chętnie o tym mówi. Do pewnego momentu.
Przerywa opowieść
na biegunie północnym.
Jak dzieciaki dorastały,
wymyślały ciąg dalszy.
Lubię wersję, że kogoś zabił.
Że pożywił się ludzkim mięsem.
Że odlał się na samym czubeczku planety.
Można pomarzyć.
Powiedział dzieciom,
że Ziemia jest pusta w środku.
Nie wiem, czy kłamał.
Kłamał.
Powiedział Tammy, że Ziemia jest pusta,
a na szczycie świata znalazł wyspę, którą nazwał
Ultima Thule.
Mówił, że to kraina istot, które mieszkają…
pod nami. Poza czasem.
Poza przestrzenią.
To urocze.
Nie wysłaliśmy za tą kobietą detektywa.
Ani policji, ani zabójcy.
Ani najemnika.
Wysłaliśmy Arthura Gordona Pyma.
Znalazł ją.
Ale nie tamtego dnia.
Zabawne, że wspomniałeś o piwnicach Fortunato.
Poniekąd to dlatego pamiętam tę ekspedycję.
Wrócili do Anglii w 1982 roku.
Śledziłem ich losy.
Pamiętam, bo byłem…
Byłem wtedy bezrobotny.
Dzięki tobie.
Po co ta gorycz?
Nie ma co rozpamiętywać. Co było…
Kochanie, przestań. Proszę.
Roderick?
Już dobrze.
- Dziękuję wam. - To ryzykowne.
- Nie zaprzeczę. - Co będzie, jeśli go złapią?
To niestety zależy od tego, co nam da.
Musicie go załatwić niezależnie od tego, co wam dam.
Możemy go tylko zabić, nie zranić.
Inaczej to on nas zabije.
Daj mi to, czego potrzebuję, a go załatwię.
To jeszcze raz, konkretnie.
Wszystko zapisałem.
Akta pacjentów,
ale ważniejsze są formularze zgody,
firmowe notatki, wszystko z nazwiskiem Brevita.
Wszystko z twoim podpisem, czego nie podpisywałeś.
Żelazne dowody.
Zeznasz, że podpisy są podrobione. Udowodnisz przestępstwo.
Tam jest masa papierów. To całe godziny kopiowania.
Ryzykuję wszystkim.
- Kładę łeb na gilotynie. - Obok mojego.
Nie możemy tego zrobić. Złamiesz prawo.
To oni je łamią.
My tylko skopiujemy dowody.
- A potem co, złożysz zeznania? - Tak.
- To skomplikowane. - Ale…
Ryzykujesz wszystkim, co mamy.
Powiedz,
że to nie tylko zemsta na okropnym szefie.
Że nie chodzi o ojca.
Obiecaj, że warto.
Powiedz, że znasz ryzyko, a stanę za tobą.
Wesprę cię. Tylko to powiedz.
Warto zaryzykować.
Jestem dumna.
Halo?
STAN NOWY JORK
Spójrz na adres.
To nie ma sensu.
Nie to pierwsze.
Widzisz to na własne oczy.
Na własne oczy widziałem samobójstwo Vic.
Miała w krwi jakieś substancje? Narkotyki?
Nie było tam nikogo innego.
Spójrz na akta. Była wszędzie.
Co mam zrobić? Arthurze.
Co o niej wiemy?
Zdjęcie, fałszywy adres. Ale co im zrobiła?
Nie wiem. Jeszcze.
Ale cierpliwości.
Znalazłem ten bar, o którym mówiłaś.
Tylko że to nie jest bar. Nigdy nim nie był.
To pustostan od 1975 roku.
Musiałam pomylić adres. Minęło 40 lat.
Poszliście do tego baru z siedziby Fortunato, tak?
Owszem.
Szliście góra kilka kilometrów.
Raczej kilka minut.
Sprawdziłem każdy bar
w okolicy od 1975 roku.
Szukałem barmanek,
pasujących barów. I nic.
Przepuściłem jej zdjęcie przez system rozpoznawania.
- Policja jej nie zna. - Ślepy zaułek.
Poszedłem do działu technologicznego Madeline.
Użyłem jej algorytmu,
by przeczesać internet.
W połączeniu z systemem rozpoznawania twarzy…
- Przecież to… - David Koch.
Siedem lat temu.
Czyli…
Pracuje dla Toksycznych Bliźniaków?
A ja się z chujkami dogadywałem.
Zuckerberg?
- Gina. - Gina Rinehart. Kopalnie.
Denialistka klimatyczna.
Pamiętasz, jak walczyła, by płacić ludziom dwa dolary dziennie?
Wariatka. Ale świetnie śpiewa.
To zdjęcia z 2011 roku.
Stalkerka. Obserwuje szychy.
Chwileczkę.
To z lat 80.
Getty.
Prescott Bush, 1944.
Randolph Hearst.
Rockefellerowie.
Doherty. Vanderbiltowie.
I to.
John Francis Queeny. Założyciel Monsanto.
- Rok 1901. - Pieprzenie.
Roderick.
Photoshop. Zalała internet spreparowanymi zdjęciami.
- Wie, że jej szukamy. To oszustwo. - Przestań.
To…
Dość. Szukamy wiatru w polu. Przez nią.
Mogę zrobić setkę takich zdjęć.
Trzy minuty
i Pym będzie obciągał Muskowi.
Nie bądź pieprzonym dzieckiem.
To ta sama kobieta.
Pamiętaj, co się wtedy stało. Co powiedziała.
Jesteś COO spółki z listy Fortune 100
i gadasz jak potłuczona.
Wiem, że pamiętasz tę rozmowę.
- Byliśmy pijani. - Może.
„Nazywali mnie szalonym, choć nie wiadomo,
czy szaleństwo nie jest najwynioślejszym rodzajem inteligencji”.
Pozwólcie.
Z metadanych wynika, że zdjęcia są w sieci od lat.
Ich sfałszowanie wymagałoby
zaangażowania tajnych służb, ultratrudnej manipulacji.
To niesłychane.
CIA, NSA. To pozornie niemożliwe. Oni chcą, żebyśmy tak myśleli.
Chcą, żebyśmy odbyli tę rozmowę.
Tylko dlaczego?
Albo jest tak, jak nam się wydaje.
Chcę zostać sam.
Zostaniesz.
Uważaj!
- Tato. - Już dobrze.
Już dobrze. Żyjesz?
- Bez obaw. - To moja wina.
Nie twoja.
- Wybacz. - Nic nam nie grozi.
KONIEC
No to co teraz? Film, serial?
- Mów. - Film.
O to chodzi.
APOSTOŁ GRA GERALDA
Co chcesz obejrzeć?
Skarbie.
Kocham cię.
Ona mówi.
- Co? - Wcześniej nawet nie mrugała.
Myślałam, że coś jest nie tak,
ale się rusza.
- Mało tego, mówi. - Naprawdę?
- Musimy powiedzieć lekarzowi. - Tak.
- Lekarz dziś był? - Nie.
A gdzie…
Mówiłeś o specjalistach.
O całodobowej opiece. Nikogo nie widziałam.
Sama mówiłaś, że już jej lepiej.
Lekarz nie jest potrzebny.
- Jutro przyjdzie? - Na pewno.
Nie martw się lekarzami.
Mamie niczego nie brakuje.
A my zajmiemy się nią najlepiej.
Wiesz.
Zawsze dobrze ją traktowaliśmy.
Tak.
Tylko że mówiłeś o specjalistach…
Nie przejmuj się.
Przykro mi.
Tak w ogóle.
Na pewno…
- Musisz się okropnie czuć. - Radzę sobie.
W końcu ciocia Vic…
Wiesz, że nic ci nie grozi, prawda?
Całej reszcie odbija, wiem.
Tylko…
Emanują samozniszczeniem.
Ale tobie nic nie grozi.
Ja o to zadbam.
Tak!
Ponoć mówisz.
Freddie.
Fajnie, że znów mówisz. Nie zrozum mnie źle.
Tylko po co?
Bo co się odezwiesz,
to kłamiesz.
A kłamstwa są nam zbędne.
Nie.
Od dawna go bzykałaś?
Nie.
- Dość już. - Nie.
Freddie, nie.
Na ile ostatnio wystarczyło ci 15 ml? Sześć godzin?
To dopiero dobry towar.
I cały czas jesteś świadoma.
Świadomość jest kluczowa.
Widzisz mnie i słyszysz.
Co za środek.
Tylko on działa tak dobrze.
Nadal mnie widzisz?
To dobrze.
Ciekawe, na ile wystarczy ta dawka.
Prawie oplułam się herbatą,
dowiedziawszy się, gdzie jesteś.
Ponoć często tu bywasz.
Po co tu przychodzisz?
Nasłuchuję.
Dziś premiera Goldbuga.
Jedź tam.
Jeśli nie dla niej, to dla upadającej firmy.
- Proces, dzieci. - Strata czasu.
Dlaczego robi to akurat dziś?
Nie ma wyjścia.
Bardziej niż ciebie interesuje ją
wyprowadzenie tej rodziny na prostą.
- Wesprzyj ją. - Zaraz przyjdę.
Słyszysz?
Co?
Dzwony.
Zamknij się i weź się w garść. Co ty odwalasz?
Oboje dobrze wiemy, co się tu dzieje.
Nie zgrywaj idioty.
Niczego nie wiem. O niczym.
Moje serce umiera, mózg także.
Nie mam nawet pewności, że naprawdę tu jesteś.
Śmiało, chowaj się za tą diagnozą.
Ale teraz masz wziąć się w garść
dla Tamerlane, Fredericka, spółki i mnie.
- Córka cię potrzebuje. - Poradzi sobie.
Nie jest sama. Jest z nią co najmniej setka ludzi.
Ja pierdolę.
Dość kofeiny. Już się cała trzęsiesz.
- To ze stresu, nie od kawy. - Przestań.
Całe życie byłaś na to gotowa. Spójrz tylko.
To wielki krok dla firmy.
Świat chce nas zdeptać.
Potrzebujemy Goldbuga, czegoś pozytywnego.
To dobry początek. Dziękuję.
Skoro to takie ważne, to gdzie są tata i Bill?
Mężczyźni są równie głupi, co prości. Tak będzie lepiej.
Ludzie muszą przywyknąć do twojej pięknej twarzy.
Na tle logo Goldbuga.
Logo Fortunato.
Twojej, nie tego fitnessowego głąba.
Tęsknię za nim.
Przestaniesz, obiecuję ci.
To, czego ci pozornie brak, możesz znaleźć wszędzie.
To prawda.
Wiem. Masz rację.
Boże, mój pierwszy mąż.
Myślałam, że tęsknię,
ale to był chwilowy obłęd.
Przejściowa czkawka w sercu.
W łóżku był dobry.
I chciał mieć dzieci.
Dlaczego oni zawsze chcą dzieci?
Gdy mężczyźni mają się za wszechmocnych, pragną tylko seksu.
Gdy pojmą, że nadchodzi śmierć,
chcą tylko seksu.
- Gotowa? - Oczywiście.
To co, pięć minut, przedstawię panią i wchodzimy?
Połamania nóg. Obu.
…przedstawiam założycielkę marki Goldbug, Tamerlane Usher.
Dziękuję bardzo.
Cieszę się, że zebraliśmy się tu
dla marki Goldbug.
Sami zobaczycie, że Goldbug to róg obfitości.
Co tu się odpierdala?
To znaczy…
Co się…
Wybaczcie słownictwo.
To z podekscytowania.
…odpierdala. No nie?
Powiem wam.
Jedno wielkie
świętowanie.
Odmienimy niejedno życie.
To się tu właśnie odpierdala.
Oto Goldbug.
Pierwsza luksusowa marka lifestylowa związana z urodą, zdrowiem i fitnessem.
To nie kolejna usługa w abonamencie
czy zajęcia sportowe. To nie Goop czy Peloton.
To styl życia.
Taki, który to życie odmienia.
Obfitość w samoaktualizacji.
O to nam chodzi, lecz nie tylko o to.
Zacznijmy od pakietów.
„JUŻ DZIŚ ZRÓB COŚ, ZA CO KIEDYŚ PODZIĘKUJESZ”.
To dopiero pierwszy z wielu poziomów.
LUKSUS NA MIARĘ. SPECJALNE PAKIETY. NOWE ŻYCIE.
Każdy pakiet powstał pod okiem najlepszych chemików.
Nikt inny nie oferuje takiej subskrypcji,
bo nasz produkt jest indywidualny.
Nie ma dwóch takich samych pakietów, bo nie ma d…
Dwóch…
takich samych osób.
Racja.
Współpracujemy z luksusowymi markami z całego świata,
a przedmioty zawarte w pakietach
nie są powszechnie dostępne.
To na przykład pakiet dla mnie.
Dostosowany do mojego stylu życia.
Olejek energetyzujący.
Z Francji, z ekstraktem z trefl…
Olejek energetyzujący. Z Francji, z ekstraktem z trufli.
Niektórzy nazywają go kluczem do wiecznej młodości.
Używam go od sześciu tygodni. Uwierzcie,
nie wiem, jak wyglądam, ale czuję się dziesięć lat młodsza.
Crème de Lune.
Z zielonego kawioru i pereł South Sea.
Krem nawilżający…
Czego tu, kurwa, szukasz?
Wspieram cię.
Wiecie co?
Dość o mnie.
Pomówmy o was,
zanim przejdziemy do ćwiczeń integracyjnych.
Na pewno pamiętacie,
że przesłaliście nam swoje pełne profile.
Nie bez powodu tak drążyliśmy.
Zajrzyjcie pod krzesła.
Zobaczycie, co dla was przygotowaliśmy.
Patrz. Będzie kupa.
Wszystkie produkty zawarte w naszych pakietach są w 100% organiczne.
ŻYŁA ZŁOTA
Dziś zajmiemy się wzmocnieniem pozytywnym.
Odczuwam stres z przepracowania.
Dlatego wyliżesz jej pachy i zrobisz minetę.
- Dobrze. - Chryste.
Choć raz potraktuj to inaczej…
- Wyłącz to. - …niż obowiązek.
- Wyłącz. - Czekaj. Pachy minutę.
Proszę, wyłącz to.
Potem wyliżesz jej odbyt, a ona będzie czytać.
- Albo pisać maile. - Wyłącz!
- Wyłącz to! - Mów, że jest mądra.
Za odbyt jest dopłata.
- Pieniędzy mam w bród. - Oczywiście.
Jest pani taka inteligentna.
Pierdol się!
Przepraszam, nie…
To koniec Tamerlane Usher.
Tu jestem!
Tutaj!
Halo?
Skarbie.
Było okropnie.
Nie wiem, co się stało. Wybacz, że cię nie posłuchałam.
Tak mi przykro.
Zadzwoń do niego.
Zdążysz.
Bill, wybacz, że tak cię potraktowałam. Że cię wykorzystałam.
Chociaż tyle.
Lizał dla ciebie odbyt obcym babom. Może go przeproś.
Pieprzona walnięta stalkerka!
Byłoby łatwiej, prawda?
Naprawdę zjebałaś, co, Tammy?
Kim jesteś?
Wchłonęłaś bliźniaczkę jeszcze w łonie.
To dopiero hardcore. Czapki z głów. Czekaj, może jestem nią?
Może cały ten czas żyłam w mrocznym zakamarku twojej czaszki.
Spędziłam 40 lat,
zapuszczając pnącza w głąb twojego mózgu.
Przejmuję kontrolę.
Nie, żartuję.
Jestem tobą.
- Czego chcesz? - Czego chcesz?
Chcę, żebyś się odprężyła.
Naprawdę.
Machaj dalej, a zrobisz sobie krzywdę.
Chuj ci w dupę!
Nie zdążymy.
A zresztą wolisz przecież patrzeć.
Taka jesteś twarda?
To czemu się mnie tak boisz?
Tammy…
Czego ty, kurwa, ode mnie chcesz?
Skarbie.
Nikt nie zniesie ciągłej samokrytyki
i ciągłych ataków na samą siebie.
Wiedziałabyś, gdybyś mnie słuchała.
Masz ostatnią szansę, by przestać się ruszać.
Wziąć wdech, nim stanie się nieuniknione.
Kochanie.
Możesz mi nie wierzyć, ale tu nie chodzi o ciebie.
Spieprzyłam.
Wszystko spieprzyłam.
Spieprzyłam.
Tak bardzo spieprzyłam.
Chcę tylko…
Spać?
ZAGŁADA DOMU USHERÓW
NA PODSTAWIE DZIEŁ EDGARA ALLANA POE
Napisy: Konrad Szabowicz