- Inoiz ikusi al duzu hau? - Bai, zaintzarako baimena da.
Freddie, sirenarik ez, bale? Mila esker.
Zein da baimenaren helburua?
Hitzarmen bat da, pazienteen, hornitzaileen…
Freddie. Sirena.
Pazienteen, hornitzaileen eta konpainiaren artean.
Proposatutako tratamenduarekin lotutako arriskuen eta albo-ondorioen zerrenda da.
Inoiz sinatu al duzu lekuko gisa?
- Bai. - Hau zure sinadura da?
Ez.
Eta hau?
Ez.
Baimen gehiagoetan dago.
Zergatik faltsutuko lukete zure sinadura?
Ez ados. Espekulazioa.
Usher jauna, zure ustez,
zer arrazoirengatik faltsutuko litzateke sinadura bat baimen batean?
Pazienteak arriskuak dakizkiela
eta saiora batzeko erabaki informatua hartu duela eman dezan.
Eta konpainia ardura legalarengandik babesteko.
Jesus, Fred.
Atseden hartu.
- Terik nahi? - Ez, lasai.
Aizu, laztana. Tammy lotan dago. Zer gertatzen da?
Praktikatzen ari gara eta zarata ateratzen ari da. Arduratuko zara?
Umeek zarata egiten dute. Horrela dakigu funtzionatzen dutela.
Laztana, eta amaren gelan jolasten baduzu?
Sentitzen dut saiakerarena.
Ez dago arazorik.
Egiten ari zarena babesten dut, benetan,
baina, eta gero zer?
Hau da, kontatu duen guztiaren ondoren,
testigatzea beharrezkoa da?
Beno, dokumentuak ez dira faltsutu berak esaten ez badu:
"Ez dut hori sinatu".
Beraz, bera gabe, nire kasua…
Ezin da salatu barneko salatzailerik gabe.
Nahiago nuke desberdina balitz. Benetan.
Kalera bidaliko dute.
Bai.
Hau amaitzen denean lagunduko diguzula hitzematea nahi dut.
- Noski, ahal dudan… - Hitzematea nahi nuke.
Hitzematen dizut.
Gogor ekin.
Ados.
Tori tea.
Zortea izan duzu.
Bai.
Eta zuk? Zorterik duzu etxean?
Horixe uste dut. Ez naiz inoiz egoten, beraz, nork daki?
Bai, asko jasan behar du.
Nire mutilak ere bai.
Horretan biok dugu zorte ona.
Maite gaituzten pertsonak ditugu.
Ez diegu huts egingo.
Merezi izatea lortuko dugu.
Inoiz ikusi al duzu baimen hau?
Bai, zaintzarako baimen bat da.
Annabel Lee.
Urteetan zehar, bueltak eman dizkiot,
jendea ondo irakurtzen dudalako.
Zer gertatu ote zen galdetzen diot neure buruari.
Zer hondatu zen nigan zutaz fidatzeko?
Eta gero konturatu nintzen. Bera zen.
Beraz fidatzen nintzenez, zutaz ere bai.
Hau da, emakume horrek maite baldin bazintuen,
zutaz fidatzen baldin bazen, zelako tontoa horrela galtzeko.
Egin zenuenaren ondoren galdu banuen ere, eta asko galdu nuen, ia dena,
horrek pixka bat lagundu zidan…
Bera galdu zenuela jakiteak.
Eta arrazoi honengatik, aspaldi, itsaso ondoko erresuma honetan,
hodei batetik haizea zebilen nire Annabel Lee ederra hozten.
Zu zara haize puta, Shakespeare.
Bere ahaide nobleak etorri ziren, nigandik eraman zuten
hilobi batean isiltzeko itsaso ondoko…
- Ixo. - …erresuma honetan.
Ez zara nekatzen zeure ahotsa entzuteaz?
Ez dakit nola geratu zen hainbeste denboraz, egia esan.
Beti esaten dut: "Ez dago Usher on bat ere ez".
Baina bazegoen. Bat.
Annabel Lee Usher.
Usher on bakarra, eta ihes egitera bultzatu zenuen.
Oker zaude. Nire biloba, Lenore.
Gutako onena.
Bere amonaren oso antzekoa.
Annabel Leeren gauzarik onenak…
bihotz hautsirik gabe.
Jode.
Pozten nau Annabel gustatzeak…
baina joana da, duela asko joan zen,
eta gezurra izango balitz hau ez nuela pentsatu esango banu:
- Zer ostia gertatu da? - Zer ostia gertatu da?
Zenbat ordaindu genuen segurtasuna atearen kanpoan egoteko?
Ez zuen atean jo kristala hausten entzun zuenean?
Eta inaugurazioa? Gela putan zeunden.
Hamar pertsona genituen han.
Eta horietako inork ezin zuen emakumea joatea saihestu?
Ezin zuten saihestu alabak telebista suntsitzea eta emaztea jotzea?
Inor ez zen mugitu etxera joan zenean eta…
Etxea segurua zen, ezin dut azaldu.
Eskuak…
bere gainean jarri nituen.
Lurrun hotza balitz bezala desagertzen sentitu nuen.
Jode! Geldi. Geldi. Geldi! Ixo!
Ostia puta!
Profesionalek bezala pentsatu. Mesedez.
Batzordeak erabakia hartuko du.
Bozkatuko dute.
Batzordea matematikak dira.
Xantaia egin diezaiekegu. Sehaskan akabatzeko.
Sehaskatik kanpo dago, unibertsitatean dago.
Erabili material ona. Larrialdikoa. Hautsi kristala. Gure alde jarriko dira.
Batzuk. Denak ez.
Freddiek azken bozka du. Funtsezkoa da jokaldirako.
Etor dadila.
Gehiago merezi du, Madeline.
Errealista naiz, eta ados nago, konprometituta dago.
Baina gizon bikaina da.
Adimena iluntzen dion tratamendurik gabeko gaixotasun sendaezina du.
Horrek ezgai izatea egiten du.
Gertu nago, Arthur, nire algoritmo proiektua gertu dago.
Badakizu zer esan nahi duen?
Konpainia piluletatik atera dezakegu, pozoitik atera eta teknologian sartu.
AA. Kontzientzia artifiziala, hilezkortasun birtuala.
Kontaiozu batzordeari.
Esaiezu zuzendaria baldin banaiz, konpainia etorkizunera eramango dudala,
hau atzean utziko dugula.
Legatu usteldua Roderickekin joango dela
eta teknologia-konpainia bihurtuko dela.
Interesgarria irudituko zaie.
Uste dut baietz.
Eta ziur hau ez dela erraza zuretzat.
Ozen esan behar izan dudan gauzarik gogorrena da,
Fred…
Freddie.
Sentitu behar duzu.
Laztana, gelditu behar duzu.
Laztana.
Ez. Laztana. Mesedez, ez. Ez. Ez.
Azkar dabil, ezta?
Tamerlanek bere buruaz beste egin du bertzun batekin,
eta benetan, ezin… Ez dakit zer esan ahi duen.
Hau da, nola… Nola egiten da hori?
Ezagutu zintudanean, banekien ezkondu nahi nuela zurekin.
Gogoratzen zara? Argazki-saioan?
Nigana etorri zinen, eta iruzurgileak
eta groupiak askotan etorri dira nigana,
baina irri egin zenuen eta erreala zen.
Zergatik galdetu nizun,
eta esan zenidan bakarrik ikusi ninduzula eta pentsatu zenuela:
"Tipo horrek lagun bat behar du".
Zuzen zeunden.
Irribarre hori.
Irribarre horrek bihotza lapurtu zidan.
Badakizu zein zen titulua goiz hartan?
Nire aurrekoaren batzordeko aulkia hartu nuenean?
The Timeseko negozioen atala: "Bihozgabe batetik potrogabe batera".
Horrela ikusten nauzu?
Potrogabea?
Bai.
Bai, bai.
Bai. Orain? Bale. Bale.
Larrialdia da.
Aitak behar nau. Ahal dudanean itzuliko naiz.
Orduan hitz egingo dugu.
Non utzi zenuen ezkontza-eraztuna?
Ez zenuen eskuan. Festako bideoetan ikusi nuen.
Zure gauza batzuk berreskuratu nituen. Poltsa, zure ondasunak.
Zure mugikor puta.
Baina eraztunik ez. Non utzi zenuen, Morrie?
Ez mugitu.
- Ez dut aitzakiarik nahi! - Horretan nabil.
Ez dirudi. Eraikinak han jarraitzen du.
Beste gauza batzuk izan ditut buruan. Hiletak…
Esan nizun, deitu Jerseyko mutilei eta egizu.
Egingo dut. Eraikin bat da, ez dakit zer garrantzi duen.
Garrantzia du aintzat hartu behar zaitudalako.
Krimen-toki puta bat da eta familiaren izena nonahi dago.
Zure anaiaren odola.
Garrantzitsua da eraikinarena egin ezin baduzulako,
orduan, ezin zara gauza txikiez arduratu,
eta orduan, ezin zara gauza handiez arduratu,
eta aintzat hartu behar zaitut, Freddie.
Zu zara azken bozka puta duena.
Batzordeak bozkatuko du?
Ez dizute deitu.
Unea iritsi da, Freddie,
Denak hil dira eta dena pikutara joatear dago.
Beraz, aintzat hartu behar zaitut.
Deitzen dizutenean, eta deituko dizute, ez erantzun, hori mezurik onena da.
Kalean inguratzen bazaituzte, esaiezu: "Frederick Usher naiz,
inperio puta baten itxaropenaren eta ametsen biltegia".
"Eraman zuen traizioa beste toki batera".
Hori egin dezakezu?
Bai.
Hau da, oso prozesu desatsegina da.
Azaldu dituzun sintomak direla eta,
senarrak esango luke dosia handitzeak lagunduko lizukeela.
Ez diot berari galdetu. Zuri baino.
Zenbat hartzen dut? Bi mila miligramo Ligodone egunero?
Dakizun bigarren dosirik handiena da…
- Ehun eta hogeita hamar. - Ehun eta hogeita hamar? Bale.
Eta hau gertatzen da eta handitu nahi dute,
eta badakit Fortunaton egiten duzula lan,
baina nire medikua zara, ezta?
Bai, noski.
Umerik baduzu?
- Bai? - Seme-alabaorderik?
Inoiz deitu al dizute jonkia?
Ez.
Nireek bai.
Denak hilda daude.
Hiru hilkutxa ehorzten ikusten dituzu,
gehi beste bi, eta ezin duzu saihestu.
Bizitza oso motza dela pentsarazten dizu.
Eta behin eta berriro pentsatzen nuena…
Ligodone heroina bezalakoa dela da,
inoiz probatu dudan edozein droga baino gehiago.
Beno, Ligodonek mendekotasun eragin txikiagoa du ondo erabiltzen bada.
Tira. Bakarrik gaude.
Beraz, esadazu, nola utz dezaket
mendekotasunik sortzen ez duen sendagai seguru hau?
Poliki-poliki.
Bale.
Bai, beno, inperio baten itxaropenaren eta ametsen biltegia naiz,
beraz, pozten nau etorkizunean pentsatzeak.
Ene.
Gertatuko da.
Aupa, Fredso naiz.
Bai, entzun, badakit prest gaudela datorren asterako,
baina dena azkar mugitzen ari dira eta oso ondo doakit,
eta eraikin hori eraistea benetan behar dut.
Gaur egitea behar dut. Gaur gauean.
Beno, niri bost eraisteko baimen puta.
Lortu bola eta garabi puta bat.
Eskatu dizudalako, jode. Goranzko Usherra naizelako.
Bai. Ez…
Jerseyko mutilek Rodericki egiten diote kasu, eta niri ere bai.
Han egongo naiz. Eraikin hori eraistea nahi dut.
Ados?
Ikusi duzu zein azkar aldatu duen iritziz?
Harrigarria da.
Nire bizitza guztian ez naute serio hartu,
eta bat-batean, zuzendari exekutibo berria zara…
eta denak oso atseginak dira.
Beno, ia denak.
Zu, Morrie…
Badakizu aitak zer esaten zuen beti?
Erakutsi zigun lezioa.
Irakatsi zigun gauzarik lehenetarikoa.
Ez! Frederick! Ez!
Lotura bat probatzeko…
- Ez! - Ez duzula hautsi behar.
Ez!
Pixka bat pitzatu behar duzu.
Tammy baino maila altuagoan jarri ninduen
eta begiratzera eseri zen.
Pitzatu zen, baina ez zen hautsi. Gogortu zuen.
Irakatsi zigun bigarren lezioa zeure arazoak konpontzea da.
Ez duzu tiranoa izan behar,
baina krudela etengabe izan nahi ez baduzu,
behin behintzat autoritatea ezartzeko behar bezain basatia izan behar duzu.
Zure irribarre puta.
Ez dut krudela etengabe izan nahi.
Ez duzu gure lotura hautsiko. Jada pitzatu duzu.
Beraz, geure arazoak konpondu behar ditut.
Kolpe bakarra emango dut, behar bezain basatia.
Beraz, goazen egitera.
Azkar egingo dugu.
Isiltasunez. Eta orduan, sendatzen hasiko gara.
Joan behar naiz.
Beste arazo batzuk konpondu behar ditut.
Zure eraztuna bilatuko dut. Agian oraindik han dago.
Bestela, berri bat erosiko dizut.
Baina aurkitzen badut, etxera ekarriko dut.
Eta berriz kentzen baduzu…
Zure atzamar putara soldatuko dut.
Bai? Dena ondo?
Ez esan hori, Vinnie.
Bola gaueko 8:00etan eroriko da.
Eraikina eraitsiko da, bestela…
Hara joango naiz,
eta hortzak kenduko dizkizut aliketa batzuekin.
Aita. Nora zoaz?
Lan egin behar dut.
Hitz egin dezakegu?
Noski, laztana.
Toki bat aurkitu dut. Zoragarria da.
Onena erredura tratamenduetarako, erredura kimikoak.
Maila handiko azal-mentuak dituzte instalazioetan.
Mediku batekin hitz egin dut. Har dezaketela esan dit.
Zer ostiagatik egin duzu hori?
Barkatu, zer ostiagatik egin duzu hori, bihotza?
Hobeto egongo da beste toki batean.
Lenore, jada hitz egin dugu.
Non daude?
Nor?
Espezialistak. Doktoreak. Etorriko zirela hitzeman zenuenak.
Eskolan zaudenean askotan etortzen dira.
- Baina ondo dago. - Ez dizut sinisten.
Eta zu… Ez zaude ondo, aita.
Usain eta itxura ikaragarria dituzu,
- eta jarrera arraroa. - Kontuz.
Badakizu nori hitz egiten diozun?
Ama ez dago ondo. Zu ez zaude ondo. Ezer ez dago ondo.
Eta zainduko duten tokia aurkitu dut,
- eta bihar eraman dezakegu. - Ezin dut. Gelditu behar duzu.
- Geldi, mesedez. Geldi! - Deitu behar duzu.
Ez hitz egin, ostia!
Inork horrela hitz egingo balit, ondorioak egongo lirateke!
Ez zara libratuko nire alaba izateagatik!
Espezialistarekin hitz egin nahi dut.
Ama atseden hartzen ari da,
eta bakean utziko duzu kanpoan nagoela.
Zutaz arduratuko naiz itzultzen naizenean.
Ama? Ama, entzuten didazu?
Begira, benetan diot, zarata hori kezkatzen hasten ari da.
- Madeline behean dagoela esan duzu. - Bai.
Jaitsi eta ondo dagoela ziurtatu…
- Asmatuko dut. Lenore da. - Bingo.
Ez dakit zertara jokatzen ari zaren nirekin,
- baina aski da. - Ia amaitu dugu, Auggie.
Badakizu zer? Ez.
Mesedez. Eser zaitez.
Zergatik luzatzen ari zaren pentsatzen ari naiz,
zergatik katua eta saguarena, eta erantzuna badakit.
Zerbait lortuko duzulako.
Ez da hori.
Zerbait lortuko baduzu, bost axola zer den,
- ez dizut eman behar. - Mesedez.
Gabon, Roderick. Eta zorte on dementziarekin.
Hilketa leporatu ahal izango didazu.
Hara goaz.
Hilketagatik harrapatuko nauzu.
Bat baino gehiago, egia esan.
Eta orain geldituko naiz, poliki aulkira itzuliko naiz,
eseri eta grabagailua berriz piztuko dut.
Hori egingo dut, ezta, Roderick? Zure gidoitxoan.
Atsegina izango litzateke.
Baina hori da kontua, ezta?
Jada egin dugu hau, zuk eta biok.
Egia esan…
Zuk ere ikusten duzu?
Ikaratu nahi nauzu.
Ez.
Hori Freddie izango da.
Gau osoa daramate nire gainean. Istorioak ondo konta ditzadan.
Hori…
bikaina da.
Nire infernu pertsonala kudeatzen ari direlako.
Ez, orain gertatuko dena da zu hizketan hasiko zarela.
Eta orduan, bat-batean, Freddieren apur bat ikusiko dut,
baina ez diot kasurik egingo zuk ikusi ezin duzulako,
eta gero ikaratuko nau nire onerako,
erotuta banengo bezala begiratzen ari zatzaizkidala.
Ez nago erotuta.
Eta CADASIL erraza ez izan arren, hau ez da hori.
Ez, nire kontu-garbitzea ikusteko lehen lerroan zaude.
Edozein unetan, Freddie agertuko da…
aulkiaren atzean, bere zesarea erakutsiko du…
Laztana!
Kaixo.
Aitatxo.
Egun handirako etorri behar genuen.
Freddiek aita heroia izaten ikustea nahi nuen.
Amatxo.
Etxean geratuko zinetelakoan nengoen.
Badakit, aitatxok babesa behar duela pentsatu dugu.
- Baietz, Freddie? - Etxean geratu behar zenuten.
- Aupa! Iritsi zarete. - Bai, ez genuke galduko.
Aizu, gogoratu,
izututa edo bakarrik sentitzen bazara, hemen gaude.
Hormaren beste aldean. Hemen gaude zurekin.
Zergatik ez zara nirekin esertzen? Bera joan dadila.
- Prest? - Bai.
- Prest zaude? - Bai, prest nago.
Saioa eguerdiko 13:32tan hasi da.
Gaur osteguna da, 1979ko abenduaren 20a.
Usher jauna, Frogak 2 eta 3 ikus ditzazun nahi nuke.
Badakizu zer dokumentu den?
Ez ados.
Aurrera.
Denbora osoan egingo du erregistroan egoteko.
Guri bost.
Ados. Zaintzarako baimena da.
Honetaz arduratu ohi zara?
Bai. Mailaz igo nindutenetik.
Zein da baimenaren helburua?
Ez ados.
Pazientearen, hornitzailearen eta konpainiaren arteko hitzarmena da,
proposatutako tratamenduaren arrisku eta albo-ondorio guztien zerrenda.
Dokumentuko ezer ezohikoa egiten zaizu?
Ez ados.
Ez zehazki, ez.
Hau da, hemen egoteaz gain. Konfidentzialak dira.
Konpainiaren jabetza da.
- Ezer ez ezohikoa? - Ez, ohiko eredua da.
Pena bat da ahaide batek
pazientearekin batera ez sinatzea, adina dela eta,
baina hemen ikusten denez, konpainiaren ordezkaria lekukoa izan zen.
- Lekuko gisa sinatu al duzu inoiz? - Bai.
Eta hau zure sinadura da?
Bai.
Eta hau?
Bai. Hori ere bai. Nirea da.
Argi uzteko, esaten ari zarela da kontziente zinela
eta baimena egun hartan sinatu zenuela?
- Bai. - Ez ados.
Zure lekukoa da, Pam.
Usher jauna…
Usher jauna, Rufus Griswoldek inoiz presionatu al zaitu,
idatziz edo ahoz, dokumentuak sinatzeko eta faltsutzeko?
Ez.
Gaurko agertzeaz hitz egin dizu?
Inola ere ez.
Fortunatoko inork hitz egin al dizu gaurko agertzeaz?
Ez. Inola ere ez.
Usher jauna, zinpean zaudela gogoraraziko dizut,
sail honen lekuko gisa agertzeko onartu zenuela.
Bai, beno…
Gizon horrek ez zigun bakean uzten.
Nire etxera maiz etorri da gai honetaz presionatzeko.
Beraz, agertzea onartu nuen.
Lekuko gisa, konpainiaren ordezkari gisa,
nahi duzuena, espero nuena hemen agertzean
eta Dupin jaunari pribatuan esan diodana erregistroan baieztatzean
nire familia bakean uzteko faborea egitea da.
Egia esan, ez nuen hitz hau erabili nahi,
baina Dupin jaunak nire familia tratatu duen modua
Rufus Griswolden aurkako mendekua har dezan ia-ia jazarpena da.
Hori esatera etorri naiz.
Auggie.
Zer…
Itxaron…
- Zer gertatzen ari da? - Ez esan ezer.
- Zertan ari dira? - Ez esan ezer.
- Senarra zinausteagatik atxilotu dute. - Zinauste?
Etxean geratzeko esan nizun.
Roderick!
Ez esan ezer. Ez esan txintik ere.
Hemen ez. Etxean egongo gara.
Kaixo. Madeline Usher.
Unetxo bat duzue? Hitz egin dezakegu?
Zer ostia? Gertatuko zela zenekien?
Noski.
Senarra espetxean dago.
Afaldu aurretik aterako da. Uste duzu Fortunatok han utziko duela?
Oraintxe bertan, konpainiako langilerik garrantzitsuena da.
Berehala aterako dute.
Zinaustea leporatu diote.
Hori ez da mantenduko. Ez zuen aitortzarik sinatu.
Dupinen hitza gurearen aurka da.
Zer ostia gertatzen zaizu?
Roderickek zuzen jokatuko zuen. Heroia izango zen.
Hori esan nien umeei.
Zuzen jokatu du, tentel puta.
Fiskala lotsatuta dago, baina ez da ergela,
eta Fortunatoren talde legalari lekukorik gabe aurre egiten dionean,
bere kasua soilik lapurtutako dokumentuak dira.
Amore emango du.
Zinaustea ere bai. Ezin du frogatu.
Oraintxe bertan, izen bakarra dago
Fortunatoko batzarkide, inbertitzaile eta exekutibo guztien buruetan.
Roderick Usher.
Heroi puta bat da.
Diruan, promozioetan eta babesean
murgilduta egongo zara bihar bazkalordurako.
Etxe berrian Gabonetarako.
Zuri kasu egingo bagenizu, bihar langabezian egongo zinen
eta Fortunatok salatuko zintuzten.
Ene.
Uste nuen antzerki bat zela.
Etxekoandrearena egiten ari zinela
zure gaineko sabaia mantentzeko.
Hankak ireki eta buztana jan astean bitan eta kito.
Ez duzu behin ere lan egin beharko.
Pentsatu nuen: "Zer ondo, bere tokia aurkitu du", baina…
benetan horrelakoa zara.
Baietz?
Uste nuen pelikuletan bakarrik existitzen zinetela.
Oso…
txikia zara, Madeline.
Zure haurtxoa negarrez dago.
Badakit hemen zaudela.
Eser zaitez.
Berez, ez dira guretzat.
Mutilentzat dira, baina ez zaie axola izango.
Mesedez.
Edaririk nahi?
Ez, mila esker.
Asko etorri da hona azken asteotan.
Berak ere ez daki zergatik.
Sotoa ikusi beharko zenuke.
Gauzen kaxak ditu han behean.
Gero eta gehiago.
Han esertzen da eta edaten du eta, batzuetan, negar egiten du.
Tristea.
Horrelako gizona klixe bihurtuta.
Zu zara benetan.
Harrigarria da zenbat ezeztatu dudan.
Baina zu zara.
Eta banekien hemen egongo zinela.
Beno, helbidea utzi nizun, ez egin azkarrarena.
Aurrera.
Bota.
Gelditzeko eskatu nahi dizut.
Tira. Eskatu? Zu ez zara horrelakoa.
Eta uste dut zer naizen ahaztu zaizula.
Ados. Berriz negoziatu nahi dut.
- Ezin duzu. - Zer ba?
- Tinta lehortu da. - Berarentzat edo niretzat?
Madeline…
Hitzek hona ekarri gaituzte, hitzek atera gaitzakete.
Rodericken edo erretorikaren errua da?
Baldintza berriak nahi ditut eta izango ditut.
Edo zer naizen ahaztu zaizu?
Hortxe dago. Hortxe dago nire Kleopatra.
Denak prezio bat du.
Negoziazio bakoitza sarrera bat da.
Akordio bakoitza nahiaren adierazpena da. Elkarrekiko nahia.
Konpon dezakegu.
Emakumeon artean.
Ez naiz emakumea.
Badakizu zer egiteko gai naizen. Badakizu zer egin dudan.
Badakizu nor naizen.
Maskara perfektu eta landuen bilduma zara,
bihotz atrofiatu baten orbitan.
Krudela izan naiz. Barkatu.
Bizitzan gauza batzuei ez zaie aurre egin behar.
Denbora nahikoa hausnartzeko gero.
Bai. Badakit nor zaren.
Eta nor zinen.
Eta nor izan zintezkeen.
Hiruak ikusten ditut. Zutik soinez soin.
Eta elkarrekin, bihotza hausten didate.
Mesedez. Eser zaitez.
Barkadazu.
Hori iraganean dago.
Esaten ari nintzena, badakit nor zaren, Madeline.
Nire gogoenetako bat zara.
Eta ulertzen dut. Aurkaria aurkitu eta hil egiten duzu.
Oztopoa aurkitu eta salto egin edo desmuntatzen duzu.
Ate giltzaperatua aurkitu eta indarrez irekitzen duzu.
Ama? Ama!
Hau erokeria da.
- Tontakeria. Ez dut entzun nahi. - Tontakeria.
Garbi egoteaz ari naiz.
Ez izan ergela. Zer itxura izango luke horrek?
Nire emazteak nire sendagaia uzten. Publizitate ikaragarria.
Utzi nahi dut.
Ez duzu arazorik izango.
Ez du mendekotasunik sortzen.
Ados ba.
Ez du sortzen.
Baina uzten saiatuz gero,
aldarte- eta lo-aldaketak eta aldaketa fisikoak espero ditzakezu,
gripearen sintomak, goragaleak, oka,
beherakoa, arranpak tripetan, jangale txikia,
begi-nini dilatatuak, ikusmen lausoa, hotzikarak,
oilo-ipurdia, taupada azkartuak, odol-presio altua,
imajinatu hain nekatuta zauden, non ezin duzun lorik hartu.
Hain lur jota, non ezin zaren erlaxatu.
Erabateko beldur eta etsipeneko sentsazioez beteta.
Bururatzen zaidan analogiarik antzekoena arrain bat
uretatik ateratzea da, baina behintzat arraina hil egingo da.
Uste nuen…
Batzuek desintoxikatzeko modu azkarrak erabiltzen dituzte,
klonidina, naltrexona edo abstinentzia anestesia orokorrarekin,
baina ez zure dosiarekin.
Zure dosiarekin, poliki joan behar duzu.
Hilero % 10eko murrizketa.
Minez betetako hiru urte ondoren, primeran egongo zara.
Zer ostia egin duzu?
Ez egin inozoarena, gaizki ulertu ote dizut?
Ez al zenituen zakilak jaten txute baten truke ni ezagutu aurretik?
Edo beste norbaitekin nahastu zaitut?
Munstro bat zara, ba al zenekien?
Munstro batekin ezkondu naiz.
Ez, laztana.
Victor Frankenstein naiz.
Zu zara munstroa.
Nire sorkuntza perfektua zara.
Istripu horren ondoren geratu zena gorpu hilda autopsia-mahaian zen.
Eta Ligodone tximista izan zen. Etengailua sakatu nuen, eseri zinen eta…
Bizirik dago.
Pentsatzen nuen…
Maite ninduzula.
Ni… Mirari bat zara.
Zure gorputzak…
xurgatzen du.
Ez dut horrelakorik inoiz ikusi. Nire sendagaia ura da eta zu lorea zara.
Inoiz ikusi dudan gauzarik perfektuena eta ederrena zara.
Zure parterik handienetako bat Ligodone da.
Nola ez nintzen zurekin ezkonduko?
Hiru urte?
Ados.
Hiru urte jasan ditzaket.
Bai, batzuetan bizitza gogorra izan dudalako.
Eta akatsak egin ditut, baina uste nuen hori ikusi zenuela nigan.
Txerrikeria horrek indartu ninduelako.
Beraz, hiru urte infernuan nahiago ditut bizitza osoa zurekin pasatu baino.
Erraz.
Zerbait dugu amankomunean.
Zuk, zure nebak eta nik, zerbait dugu amankomunean.
Ikusi zintuztedanean konturatu nintzen.
Mina.
Sufrimenduaren eragilea izatea egotz diezadakezu.
Gauza bera esan dezaket zutaz.
Baina lekukotzat hartzen dut neure burua.
Sufritzen ari zara.
Nekatuta zaude. Zalantzak dituzu. Beldur zaude.
Lehen aldiz urte askotan, ezin dizut mina kendu.
Baina horretarako zerbait eman diezazuket.
Eta ez da sendagai bat.
Duela urte asko, ziurtasuna eskaini nizun.
Gaur, argitasuna.
Baldintzarik ez.
Ez dut uste.
Zure neba, badakizu zer izango zen?
Poeta.
Hortxe zegoen bere talentua. Sosik gabeko poeta, noski.
Baina ba al dago beste motarik?
Hori ere badugu amankomunean.
Biok ulertzen dugu…
hizkuntzaren adierazpenik gorena musikala dela.
Beraz…
Argitasun pixka bat zuretzat.
Zer da poema bat, egia zail baterako espazio segurua ez bada.
Hona hemen bat.
Hiriak eraikitzen hasi zinetenean bururatu zitzaidan.
Hiria Itsasoan deitzen diot.
Begira! Heriotzak bere buruarentzako tronua eraiki du
hiri arrotz eta bakarti batean,
urrun, mendebaldeko iluntasunean,
onak eta txarrak eta okerrenak eta onenak
betiko lo egingo duten tokian.
Zeru sakratutik ez dator tximistarik
herri horretako gau luzean,
baina itsasoko argi zurbila
dorretxoetan sartzen da isiltasunez.
Domoetan, kapiteletan, erregeen aretoetan.
Tenpluetan, Babiloniar estiloko hormetan.
Aspaldi ahaztu ziren estalpe goibeletan,
marfil zizelkatuzkoak eta harrizko lorezkoak.
Zerupean etsita melankoliaren urak daude,
baina begira, giroa aztoratu da!
Olatua, badago mugimendua!
Orain olatuek distira gorrixka dute.
Orduak aurrera doaz, isil eta ahul,
eta lurtarrak ez diren intzirien artean,
behean, behean, herrian finkatuko da
infernua, milaka tronutatik altxatzen,
gur egingo duena.
Argitasuna eskainiko zenidala uste nuen.
Utzi finkatzen. Ulertuko duzu.
Freddie. Kaixo.
Entzun, karga txikiak jarri ditugu laguntzeko,
baina harrapatzen bagaituzte, zu tematu zinela esango dugu.
Ez al da harrigarria zer lor daitekeen
- haratago begiratzen duzunean. - Bai.
Eroriko da, baina poliki eta gogorra izango da.
- Eroriko da? - Bai.
Prest?
Bai, prest gaude.
Utzidazu zure irratia.
Bost minutu behar ditut barruan zerbait egiteko.
Tira, gizona.
Hona ekarri gaituzu, ez itxaronarazi.
Bost minutu behar ditut.
Gero aurrera egiteko esango dizuet eta zuen lana egin dezakezue.
Ados? Jode. Izan pazientzia pixka bat.
Zelako txantxa puta.
Hemen hil behar zenuen, maitea.
Horrek emakume zintzoa egingo zizuen.
Beno, Prospero, anaia…
esango dizudan azkena.
Pixan bego, kabroia.
Zer ostia?
Laztana, hau lotsagarria da.
Behintzat itxi prakak.
Bestela… Beno, lotsagarria da dagoeneko, ezta?
Ez? Libre utziko duzu?
Zu zara nagusia, ezta?
Belaikizko paralizatzailea da.
Lehen burua galdu duzu.
Eta, zintzoki, saiatzen naiz eskua ez sartzen, baina…
aliketek pentsarazi didate.
Pikutara.
Bai? Dena ondo?
Gehiago.
Ez esan hori, Vinnie.
Bola gaueko 8:00etan eroriko da.
Eraikina eraitsiko da, bestela…
Hara joango naiz,
eta hortzak kenduko dizkizut aliketa batzuekin.
Normalean eskuak zikintzea ez zait gustatzen, baina merezi duzu.
Dena ondo, musika has dadila.
Kanpoan zaude?
Zer ostia esan dut? Bola askatu.
Ados, mutilak, dena prest?
Dentista.
Hori parterik bitxiena da.
Hori izango zinen beste bizitza batean.
Dentista izango zinen. Eta on-on bat.
Eta, ez dakit,
horrek egin duzuna okertzen du.
Ez izan beldurrik.
Ez kezkatu berehala etorriko denaz.
Bizitza osoa daramazu beldurtuta.
Eta orain alde batera utz dezakezu.
Hemen dago, Frederick. Azkenik, hemen nago.
Onena da inork ez duela ikusiko.
Ikuspuntu honetatik behintzat.
Saiatu hori aintzat hartzen.
Hori ez da ona.
Badakizu zer, hau nahi duen moduan egin nezakeen.
Bihotzekoa autoan. Kokainak hori azalduko luke.
Autobus batek jo zintzake.
Baina orduan, etxera ekarri zenuen.
Eta aliketak hartu zenituen.
Banoa.
Hitzordua dut zure aitarekin.
Gaizki tratatu zaitu, Freddie.
Berak zu maitatzea nahi zenuen.
Bere onespena nahi zenuen.
Eta, halere, ez da aitzakia puta.
Freddie hilda dago.
Gu bakarrik geratzen gara.
Akordioa gogoratzen duzu. Baldintzak gogoratzen dituzu.
Badakit baietz.
"Elkarrekin etorri zineten mundura, elkarrekin joango zarete,
bestela, traturik ez" esan zuen.
Ateratzeko bide bakarra dago.
Eta zuk ere badakizu.
Maite zaitut.
Munduan inork baino gehiago.
Eta orain heroia berriro izan zaitezen behar dut.
Nire neba izan zaitezen behar dut.
Gure heroia izan zaitezen… behar dugu.
80koa da. 80 miligramo Ligodone.
Eta hasten zarenean, ezin zara gelditu.
Aldi berean hartu behar dituzu,
gelditzen bazara, min eman dezakeelako, dakizunez.
Baina azkar hartuz gero, ez duzu sentituko.
Odol-presioa jaitsiko da eta… lotara joango zara.
Ez dago beste biderik?
Ez.
Dena probatu dut. Aukera posible guztiak.
Nitaz fidatzen zara, beti fidatu zara.
Hau bide bakarra da. Hauxe da.
Aurrera. Egin dezakezu.
Hori mito bat da.
Hori errege bat da.
Salbatu egingo gaituzu.
Mito bat zara.
Errege bat zara.
Denok salbatuko gaituzu.
Ezin zara hain erraz libratu.
Kaixo berriz, polit.
EDGAR ALLAN POEREN LANETAN OINARRITUA
Azpitituluak: Aroa Villalba