- Bu belgeyi bilir misiniz? - Bilirim. Hasta Rıza Belgesi.
Freddie, sireni açma, olur mu? Sağ ol.
Bu belge ne işe yarıyor?
Hastalarla hastane arasında imzalanan…
Freddie! Siren!
Hastalar, hastane ve şirket imzalıyor.
Söz konusu tedavi yönteminin risklerini ve yan etkilerini belirtir.
Bu belgeden hiç imzaladınız mı?
- Evet. - Bu sizin imzanız mı?
Hayır, değil.
Peki ya bu?
Değil.
Böyle pek çok belge var.
Rıza belgesinde neden imzanızı taklit etsinler?
Tanığa yorumu soruluyor.
Bay Usher, sizce
bir rıza belgesinde niçin sahte imza atılır?
Hasta risklerden haberdarmış ve buna rağmen
ilaç denemesine katılıyormuş gibi göstermek için.
Tabii bir de şirketi sorumluluktan kurtarmak için.
Tanrı aşkına Fred!
Ara verelim mi?
- Çay getireyim mi? - Sağ ol.
Hayatım, Tammy'yi yeni uyuttum. Ne oldu?
Provadayız ama gürültü yapıyor. Sen ilgilenir misin?
Çocuklar gürültü yapar Roderick. Onların işi bu.
Canım, benim odamda oynar mısın?
Provayı böldüğü için kusura bakma.
Hiç önemli değil.
Bu konuda senin arkandayım. Gerçekten.
Peki sonra ne olacak?
Teslim ettiği onca delile rağmen
ifade vermesi de şart mı?
"Onları ben imzalamadım" demediği sürece sahte olmalarının
bir anlamı yok.
İfade vermezse iddianamem…
İtirafçı olmadan itiraf da olmaz.
Keşke olsaydı. Çok samimiyim.
Onu kovacaklar.
Evet.
Her şey sona erdiğinde bize yardım edeceğine söz ver.
- Elbette yardım… - Söz ver.
Söz veriyorum.
Canlarına okuyun.
Okuyacağız.
Çayı getirdim.
Şanslı adamsın.
Evet.
Ya sen? Aile konusunda sen de şanslı mısındır?
Galiba. Henüz aile kuramadım ama belli olmaz.
Annabel pek çok zorluğa katlanıyor.
Sevdiğim adam da.
En azından bir konuda şanslıyız.
Ne olursa olsun evde bizi seven biri var.
Onları üzmeyelim.
Bu işin hakkını verelim.
Bu belgeyi bilir misiniz?
Bilirim. Hasta Rıza Belgesi.
Annabel Lee…
Bu konu yıllardır aklımı kurcalar
çünkü insan sarrafıyımdır.
Acaba nerede çuvalladım, dedim.
O zamanlar nerede hata yaptım da sana güvendim?
Sonradan buldum. Annabel yüzündendi.
Ona güvendiğim için sana da güvendim.
O kadın seni sevmişti,
sana güvenmişti. O kadar aptalsın ki onu kaybettin.
Senin yüzünden ben de pek çok şeyimi kaybettim, neredeyse her şeyimi.
Senin de Annabel'i kaybetmen…
…bana biraz teselli olmuştu.
"İşte bu yüzden, uzun zaman önce Deniz kenarındaki o krallıkta
Bir buluttan esen bir rüzgâr Titretti benim Annabel Lee'mi"
O rüzgâr sensin Shakespeare!
"Soylu akrabaları çıkıp geldi Aldılar onu benden
Hapsettiler bir mezara Deniz kenarındaki…"
- Kes sesini! - "…o krallıkta"
Hep kendini duymaktan bıkmadın mı?
O kadın o kadar uzun süre nasıl dayandı acaba?
Ben hep "İyi Usher yoktur" derdim.
Ama varmış, bir kişi varmış.
Annabel Lee Usher.
Tek iyi Usher oydu ve sen onu kaçırdın.
Yanılıyorsun. Torunum Lenore var.
En iyimiz odur.
O da büyükannesi gibidir.
Kalbinin kırık olması dışında…
…Annabel'in aynıdır.
Neyse, siktir et.
Annabel'i sevmen iyi tabii
ama o artık yok. Çok ama çok uzun süredir yok
ve gitmesiyle ilgili şunu demediğimi söylersem yalan olur:
- Nasıl olur lan bu? - Nasıl olur lan bu?
Kapısının önünde bekleyen korumaya çuvalla para ödedik!
Cam sesleri duymuşsun. Kapısını çalsana!
Tanıtımda ne oldu? Sen de oradaydın.
Tanıtımda 10 adamımız vardı.
Hiçbiri o kadının kaçmasını engelleyememiş mi?
Televizyonu parçalayıp karıma saldırmasını engelleyemediler.
Biri bile bir şey yapmaz mı? Eve gidip orada…
Ev güvenliydi. Mantıklı açıklaması yok.
O kadına… O kadına dokundum.
Soğuk bir buhar gibi uçup gitti.
Hay sikeyim! Susun! Yeter! Susun!
Amına koyayım!
Bir dakika olsun profesyonelce yaklaşın lütfen.
Kurul harekete geçti.
Oylama yapacaklar.
Kurulda bir fazla oy alan kazanır.
Şantaj yapıp yılanın başını küçükken ezelim.
Yılan büyüdü, bizi yutmaya başladı.
Acil durumlar için sakladığımız şantajları kullanalım, hizaya gelirler.
Bazıları gelir, hepsi değil.
Belirleyici oy Freddie'ninki olacak. Kuruldaki konumu bence çok önemli.
Freddie'yi getir.
Daha iyisini hak ediyor Madeline.
Gerçekçiyimdir. Zihni düzgün çalışmıyor, farkındayım
ama Roderick harika biridir.
Tedavisi olmayan ve sağlıklı karar vermesini engelleyen bir hastalığı var.
Bu da onu oyun dışına itiyor.
Çok yaklaştım Arthur. Algoritma projem çok yaklaştı.
Bu ne demek, farkında mısın?
Bu şirketi ilaç ve zehir işinden çıkarıp teknoloji işine sokacağız.
Yapay zekâ. Yapay bilinç. Bir nevi ölümsüzlük.
Bu konuyu kurula taşı.
Başa beni geçirirlerse şirketi geleceğe taşıyacağımı ve tüm sorunları
geride bırakacağımızı söyle.
Yapışan tüm çamur Roderick ile gidecek
ve teknoloji şirketi hâline geleceğiz.
Hoşlarına gideceğini düşünüyorum.
Ben de öyle.
İşin hiç kolay değil.
Ömrümde aldığım en zor karardı.
Fred…
Freddie…
Hislerin geri geldi galiba.
Canım, yapma artık.
Hayatım…
Yapma hayatım. Lütfen, yapma! Yapma!
Çabuk etki ediyor, değil mi?
Tamerlane şömine süngüsüyle intihar etmiş.
Tanrı aşkına, nasıl… Bunu nasıl başardı, anlamadım.
Yani bir insan… Bir insan bunu nasıl yapar?
Seni ilk gördüğümde evleneceğimizi anlamıştım.
Hatırlıyor musun? Fotoğraf çekimindeydik.
Sen bana yanaşmıştın. O güne kadar yanaşan
pek çok tokatçı ve hayranım olmuştu
ama senin gülüşün o kadar samimiydi ki…
Neden yanaştığını sormuştum.
Orada yalnız başıma dikildiğimi görünce
"Bu adam arkadaş arıyor galiba" dediğini söylemiştin.
Haklıydın.
O gülüşle…
O gülüşle kalbimi çaldın.
Yönetim kuruluna girmemden sonra
ertesi sabahki manşetleri görmüş müydün?
The Times'ın iş dünyası sayfasında "Zalim gitti, pısırık geldi" yazıyordu.
Sence de öyle miyim?
Pısırık mıyım?
Efendim?
Evet, tabii.
Öyle mi? Hemen mi? Peki.
Acil durummuş.
Babam çağırmış. Uygun olunca dönerim.
O zaman konuşuruz.
Nikâh yüzüğünü nereye koydun?
Kayıtları izledim. Parmağında değildi.
Bazı şeyleri teslim aldım. Çantanı, içindeki eşyanı,
o siktiğimin telefonunu
ama yüzüğün yoktu. Yüzük nerede Morrie?
Bir yere gitme.
- Bana bahaneyle gelme! - Uğraşıyorum.
Belli ki uğraşmıyorsun. Bina duruyor.
Aklımda başka şeyler de var. Cenazeler…
"Jersey'li çocukları ara da bu işi halletsinler" demedim mi?
Arayacağım. O bina neden bu kadar önemli?
Sana güvenebilmeliyim. Asıl bu önemli!
O bina bir suç mahalli ve ailemizle bağlantılı.
Her yerinde kardeşinin kanı var.
Sana binanın yıkılması konusunda güvenemeyeceksem
önemsiz konularda da güvenemem.
Dolayısıyla önemli konularda da güvenemem
ama sana güvenmek zorundayım Freddie.
Senin oyun belirleyici oy olacak.
Oylama mı yapılacak?
Seni aramadılar mı?
O gün geldi çattı Freddie.
Kimse kalmadı. Her şey darmadağın olmak üzere.
Sana güvenmek zorundayım.
Seni ararlarsa, ki arayacaklar,
telefonu açmamak en uygun yanıttır.
Sokakta yolunu keserlerse şöyle de: "Ben, Frederick Usher'ım.
Bu imparatorluğun umutlarının ve düşlerinin temsilcisiyim.
Bu kalleşliği başkasından isteyin."
Yapabilir misin?
Yapabilirim.
Bence hiç de uygun bir yöntem değil.
Hatta anlattığınız belirtilere bakarak
kocanız da dozu artırmanın sizi rahatlatacağını söyler.
Kocama sormuyorum, size soruyorum.
Ne kadar Ligodone içiyorum? Günde 2.000 miligram mı?
Benimkinden sonraki en yüksek doz…
- 1.300. - 1.300 mü? Peki.
Birdenbire bu çıktı ve dozu artırdılar.
Fortunato'da çalıştığınızın farkındayım
ama yine de doktorumsunuz, değil mi?
Evet, elbette.
Çocuğunuz var mıydı?
- Evet. - Üvey miydi?
Size "keş" derler mi?
Hayır.
Benimkiler der.
Hepsi de öldü.
Yer altına indirilen üç tabut görmüşseniz
ve diğer ikisi de yoldaysa engel olamıyorsunuz.
Yaşamın ne kadar kısa olduğunu düşünüyorsunuz.
Hiç aklımdan çıkmayan bir şey de
Ligodone'un eroine, içtiğim diğer tüm ilaçlardan daha çok benzemesi.
Doğru miktarda alınırsa bağımlılık yapma oranı çok daha düşüktür.
Hadi ama! Burada baş başayız.
Çok güvenli ve bağımlılık yapmayan bu ilaçtan nasıl kurtulurum, söyleyin.
Çok ama çok uzun sürede.
Anladım.
Evet, bu imparatorluğun umutlarının ve düşlerinin temsilcisiyim.
Şirketin geleceğini düşünmenize sevindim.
Vay be!
Başladı.
Benim. Fredso.
Ne diyeceğim… Önümüzdeki hafta için anlaşmıştık.
İşler hızlı ilerledi ve bazı gelişmeler oldu.
O binanın yıkılmasını istiyorum.
Bir an önce. Bugün. Bu akşam.
Patlayıcı onayını falan siktir edip
gülleyle vinç ayarlayın.
Ben öyle istediğim için amına koyayım, Usher olduğum için.
Evet. Hayır…
Jersey'li çocuklar Roderick'i dinlerse beni de dinleyecek.
Evet, geleceğim. Yıkıldığını görmek istiyorum.
Anlaştık mı?
Tavrı nasıl da hemen değişti, fark ettin mi?
Çok acayip!
Ömrüm boyunca beni kimse ciddiye almadı
ama sonra birden yeni CEO olunca
herkes nasıl da yumuşayıverdi.
Hemen hemen herkes.
Sen, Morrie…
Babamın çok önem verdiği bir şey vardır.
Hepimize sıkı sıkı tembih etmiştir.
Tembihlediği ilk şeylerdendir.
Yapma! Frederick, yapma!
Bir bağın sağlamlığını sınamak için…
- Yapma! - …onu koparman gerekmez.
Yapma!
Birazcık hasar verirsin.
Beni, Tammy'ninkinden bir seviye yukarıya yerleştirdi.
Sonra da kendi hâlimize bıraktı.
Biraz hasar aldı ama kopmadı, daha da güçlendi.
Babamın önem verdiği ikinci şey de evdeki düzenin sağlanmasıydı.
Zalim olmana gerek yok
ama sürekli zulmetmemek için
en azından bir kez yeterince sert olacaksın ki yetkiyi kurabilesin.
Ah o gülüşün…
Ben sürekli zulmedecek biri değilim.
Aramızdaki bağı ben koparmam. Sen çoktan ona hasar verdin.
Bu yüzden evdeki düzeni sağlamalıyım.
Yeterince sert tek bir darbe vuracağım.
Umarım devamı gerekmez.
Umarım çabucak hallolur.
Umarım sessizce hallolur. Sonra da iyileşmeye başlarız.
Gitmem lazım.
Düzene sokmam gereken başka işler var.
Gitmişken yüzüğüne de bakarım. Belki oradadır.
Bulamazsam yenisini alırım.
Tabii bulursam getiririm.
Onu bir daha çıkarırsan
parmağına lehimlerim amına koyayım.
Efendim? Kabul mü?
Bunları bana anlatma Vinnie.
O gülle bu akşam 20.00'de hazır olacak
ve o bina yıkılacak yoksa oraya…
Yoksa oraya gelirim
ve dişlerini kerpetenle sökerim.
Baba! Nereye gidiyorsun?
Bazı işlerim var.
Gitmeden konuşabilir miyiz?
Tabii fıstığım.
Bir yer buldum. Muhteşem bir yer.
Kimyasal yanıkları konusunda ülkenin en iyisi.
Kusursuz deri yamaları yapıyorlar. Tesiste her şey var.
Doktorlardan biriyle konuştum. Gelip annemi alırlarmış.
Ha siktir ama! Bunu neden yapıyorsun?
Affedersin. Ha siktir ama! Bunu neden yapıyorsun bir tanem?
Buradan gitmesi iyi olur.
Lenore, bunu konuştuk.
Neredeler?
Kimler?
Uzmanlar, doktorlar… Getireceğine söz verdiğin kişiler.
Sen okuldayken hepsi burada oluyor.
- Annen iyi. - İnanmıyorum.
Sen de… Sen de iyi değilsin baba.
Kokun da hâlin de bok gibi
- ve tuhafsın. - Terbiyeli ol.
Senin karşında kim var?
Annem iyi değil! Sen de değilsin! Her şey çok tuhaf!
Annemle ilgilenebilecek bir yer buldum.
- Yarın götürebiliriz. - İşim var. Susar mısın?
- Sus lütfen. Sus! Yeter! - Telefon etmen yeterli!
Kes sesini be!
Benimle böyle konuşan biri bedelini öder!
Kızım olman seni kurtarmıyor!
Uzmanla konuşmak istiyorum.
Annen şu anda dinleniyor.
Ben yokken onu rahatsız etme.
Seninle eve dönünce ilgileneceğim.
Anne! Anne, beni duyuyor musun?
Bak, artık söyleyeceğim. Bu sesler canımı sıkmaya başladı.
- Aşağıdaki Madeline, dedin. - Öyle.
Aşağı gidip bakalım da bir şey…
- Dur, tahmin edeyim. Lenore mu? - Tombala!
Bu akşam ne dolaplar çeviriyorsun, bilmiyorum
- ama burama kadar geldi. - Çok az kaldı Auggie.
Kalmayacağım, gidiyorum.
Lütfen. Otur.
Neden bu kadar uzatıp kaçak güreştiğini düşündüm
ve yanıtı buldum.
Yapıyorsun çünkü bir çıkarın var.
Yok öyle bir şey.
Madem bir çıkarın var, artık her neyse,
- ona aracı olmayacağım. - Lütfen.
İyi geceler Roderick. Bunama konusunda şansın bol olsun.
Katil olduğumu itiraf edeceğim.
Konuyu oraya getirecektim.
Beni cinayetle suçlayabileceksin.
Hatta birden fazla cinayetle.
Tam da bu anda aniden durup yavaşça koltuğuma döneceğim,
oturacağım ve kayıt cihazını çalıştıracağım.
Senin senaryonda böyle mi yapıyorum Roderick?
Yani çok iyi olurdu.
Asıl konu da bu zaten.
Biz ikimiz bu yoldan daha önce geçtik.
Hatta…
Sen de görüyor musun?
Korkutmaya çalışıyorsun.
Hayır.
Freddie yaptı galiba.
Tüm akşam tepemdeydiler. Öykülerini doğru anlatmamı istiyorlar.
Sanki çok lazımmış gibi!
Sanki yeterince ince eleyip sık dokumuyorum!
Neler olacak, anlatayım. Sen konuşmaya başlayacaksın.
Derken Freddie'yi fark edeceğim ama sen onu göremediğin için
ben görmezden gelmeye çalışacağım.
Sonra Freddie benim yararıma ani bir hamle yapacak.
Sen de bana deliymişim gibi bakacaksın.
Deli değilim.
CADASIL kolay bir hastalık değil ama bu da değil.
Maalesef anlatacaklarımı dinleyeceksin eski dostum.
Freddie her an bir şeyin ardından fırlayabilir,
örneğin koltuğun, ve karnındaki…
Canım!
Merhaba.
Babacığım!
Böyle bir günde yalnız kalma. Freddie, kahraman babasını görsün.
Anneciğim…
Hani evde kalacaktınız?
Öyle ama babalarına moral vermek istediler.
- Değil mi Freddie? - Evde kalmalıydınız.
- Hey! Gelmişsiniz! - Evet. Kaçıramazdık.
Sakın unutma. Korkarsan
veya yalnız hissedersen biz buradayız,
duvarın ardındayız. Yanındayız.
Siz gelip yanımda oturun. O da hazırlansın.
- Hazır mısın? - Evet.
- Yapacak mısın? - Evet, yapacağım.
Şu anda kayıttayız. Saat 13.32.
Bugün 20 Aralık 1979, Perşembe.
Bay Usher, iki ve üç numaralı delilleri inceleyin lütfen.
Onları biliyor musunuz?
İtiraz ediyorum.
Devam edin.
Kayda geçmesi için akşama kadar öyle diyecek.
Bizi bağlamıyor.
Peki. Bunlar Hasta Rıza Belgesi.
Düzenli olarak ilgilenir misiniz?
Evet, terfimden beri.
Bu belge ne işe yarar?
İtiraz ediyorum.
Hastalar, hastane ve şirket arasında imzalanan bir sözleşme.
Söz konusu tedavi yönteminin risklerini ve yan etkilerini belirtir.
Bu belgede sıra dışı bir şey var mı?
İtiraz ediyorum.
Hayır, bir şey görmüyorum.
Burada olmasını saymazsak. Bunlar gizli belgedir.
Şirketin malıdır.
- Hiç mi yok? - Yok. Bildiğimiz matbu belge.
Hastanın yaşı nedeniyle
onun bir yakınına imzalatamamışız
ama gördüğünüz gibi şirket temsilcisi tanık olarak imzalamış.
Siz tanık olarak imzaladınız mı?
Evet.
Bu sizin imzanız mı?
Evet, öyle.
Peki ya bu?
Evet, o da benim imzam.
Tekrar soruyorum. Bu belgeyi, burada yazan gün,
ne olduğunu bilerek mi imzaladınız?
- Evet. - İtiraz ediyorum.
O senin tanığın Pam.
Bay Usher…
Bay Usher, belgede sahtecilik yapmanız için Rufus Griswold size hiç
yazılı veya sözlü baskı uyguladı mı?
Hayır.
Bu ifadeniz konusunda sizinle konuştu mu?
Hiç konuşmadı.
Fortunato'dan biri sizinle konuştu mu?
Hayır, kimse konuşmadı.
Bay Usher, yeminli ifade verdiğinizi
ve savcılığın tanığı olduğunuzu hatırlatırım.
Evet. Ben…
Adamınız bizi rahat bırakmayacaktı.
Bu konuda baskı yapmak için pek çok kez evime geldi.
Doğru, buraya gelmeyi kabul ettim.
Tanık sıfatıyla, şirket temsilcisi sıfatıyla
veya hangi sıfatla olursa olsun buraya gelerek,
Bay Dupin'e baş başayken söylediğim şey kayıtlara girsin istedim.
Evimize gelmemesini, ailemizin huzurunu kaçırmamasını istemiştim.
Bu sözcüğü kullanmak istemezdim
ama Bay Dupin'in Rufus Griswold'dan öç almak uğruna
aileme uygun gördüğü bu muamele tacizden farksızdır.
Bunu söylemek için geldim.
Auggie…
Ne…
Dur.
- Neler oluyor? - Sakın bir şey deme.
- Ne yapıyorlar? - Sakın bir şey deme.
- Kocanız yalancı tanıklıktan gözaltında. - Ne?
Evde kalmanı söylemiştim.
Roderick!
Tek kelime etme. Bir şey söyleme.
Burada olmaz. Evde konuşuruz.
Merhaba. Madeline Usher.
Vaktiniz var mı? Konuşalım mı?
Siktir, nasıl ya? Haberin var mıydı?
Elbette.
- Kocam hapiste. - Akşama kalmaz çıkar.
Fortunato onu orada bırakır mı sanıyorsun?
Bugünden itibaren şirketin en değerli çalışanı.
Göz açıp kapayıncaya kadar çıkar.
Yalancı tanık, dedi!
Kanıtlayamazlar. İmzalı ifadesi yok.
Bir tek Dupin'in beyanı var.
Sen ne biçim bir insansın ya?
Roderick doğru olanı yapacaktı. Kahraman olacaktı.
Çocuklarıma bunu anlattım.
Zaten doğru olanı yaptı şaşkaloz.
Savcı mahcup oldu ama o da aptal değil.
Fortunato'nun avukat ordusunun karşısına
tanıksız çıkamaz.
Elinde yalnızca çalıntı evrak var.
Geri çekilecek.
Yalancı tanıklığı da kanıtlayamaz.
Fortunato'nun yatırımcılarının, yönetim kurulu üyelerinin
ve yöneticilerinin zihninde bir tek kişinin adı yankılanıyor.
Roderick Usher.
Adam bir kahraman.
Yarın öğleye kadar para içinde yüzüp
her türlü teminata sahip olacaksınız.
Noel'e kadar yeni eve taşınırsınız.
Dediğin gibi yapsaydık işsizlik maaşına talim ederdiniz
ve Fortunato dava açıp donunuza kadar alırdı.
Tanrım!
Numara sanmıştım.
Başını sokacak bir evinin olması için
efendi ev hanımı rolü yaptığını sanmıştım.
Haftada iki kere bacaklarını açıp sikini emersin, bitti.
Çalışmana falan hiç gerek yok.
"Ne güzel. O da yolunu bulmuş" derdim ama…
…gerçekten böyle birisin,
değil mi?
Senin gibiler filmlerde olur sanırdım.
Sen çok…
…bayağısın Madeline.
Çocuğun ağlıyor.
Burada olduğunu biliyorum.
Otur.
Koltuklar bizim için değil,
ileride çocuklar oturacak ama lafını etmezler.
Lütfen.
Bir şey içer misin?
Hayır, sağ ol.
Son iki hafta Roderick buraya çok geldi.
Nedenini bile bilmiyordur.
Bodrumu bir görsen…
Aşağısı kutuyla ve yığınla eşyayla dolu.
Her gün getiriyor.
Burada oturup içiyor ve bazen de ağlıyor.
O hâli üzüyor.
Onun gibi bir adam sıradan biri oldu.
Gerçekten de sensin.
Uzun bir süre kabullenemedim
ama senmişsin.
Nedense burada olacağını biliyordum.
Adresi ben bıraktım. Çok da abartma istersen.
Durma, diyeceklerini de.
Durmanı rica ediyorum.
Yapma! Rica mı ediyorsun? Sen rica etmezsin.
Belli ki ne olduğumu unutmuşsun.
Öyle olsun. Yeniden anlaşalım.
- Yapamazsın. - Neden?
- Çok geç. - Onun için mi, benim için mi?
Madeline…
Dilimiz yüzünden bulaştık, onunla çıkarız.
Roderick'i mi suçluyorsun?
Yeni anlaşma istiyorum. Yeni koşullarım var.
Sen de benim ne olduğumu unutmuşsun.
İşte böyle! Benim Kleopatra'm!
Her şeyin bir fiyatı vardır.
Her pazarlık bir teklifle açılır.
Her anlaşmada bir irade, ortak bir irade ortaya koyulur.
Anlaşabiliriz.
Kadın kadına.
Ben kadın değilim.
Neler yapabileceğimi biliyorsun. Neler yaptığımı biliyorsun.
Kim olduğumu biliyorsun.
Hiç büyümemiş bir kalbi gizleyen, süslü ve kusursuz
maskeler yığınısın.
Kabalık ettim. Özür dilerim.
İnsan bazı şeylerle asla yüzleşmemeli.
Kendin hakkında düşünmeye vaktin olacak.
Evet, şimdi kimsin ve eskiden kimdin,
iyi biliyorum.
Kim olabileceğini de.
Üç hâlini de görüyorum. Yan yanasınız, omuz omuzasınız.
Üçünüz de kalbimi kırıyorsunuz.
Lütfen otur.
Özür dilerim.
Hiç gerek yok.
Kim olduğunu bildiğimi söylüyordum Madeline.
Gözdelerimden birisin.
Seni anlıyorum. Karşına çıkan düşmanını öldürdün.
Karşına çıkan engelin üzerinden atladın veya onu yıktın.
Karşına çıkan kilitli kapıları açtın.
Anne!
Saçmalama!
- Aptalca. Dinlemek istemiyorum. - Aptalca mı?
İlacı bırakacağım, diyorum.
Aptallık etme! Ne derler, hiç düşündün mü?
Karım benim ilacımı bırakmak istiyor. Rezalet!
Kurtulmak istiyorum.
Sen hiç merak etme.
Bağımlı yapmıyor.
Öyle desene.
Yapmıyor.
Yine de bırakmak istersen
ruh hâlinde, uyku düzeninde ve bedeninde değişimler olacak.
Grip belirtileri, bulantı, kusma, ishal, mide kasılmaları, iştahın kapanması,
göz bebeklerinde büyüme, bulanık görme, titreme,
üşüme, kalp çarpıntısı, yüksek tansiyon…
Çok yorgun olmana rağmen uyuyamadığını düşün.
Dinlenemeyecek kadar yorgun olduğunu düşün.
Tüm bunlara ek olarak mutlak bir çaresizlik ve korku.
En yakın şöyle bir örnek verebilirim,
sudan çıkmış balığa dönersin. Balık ölür, sen ölmezsin.
Düşündüm de…
Hızlı arınma yöntemleri bazı kişilerde işe yarar.
Klonidin, naltrekson veya genel anesteziden hızlı çıkmak…
Hiçbiri senin dozunda işe yaramaz.
Senin dozunda ağırdan alman lazım,
her ay yüzde 10 azaltarak.
Acıyla geçen üç yılın ardından çiçek gibi olursun.
Ha siktir, sen bana ne yaptın?
Bırak şimdi! Bilmediğim mal mısın?
Uyuşturucu için onun bunun sikini emmiyor muydun?
Başkasıyla mı karıştırıyorum?
Tam bir canavarsın.
Canavarla evlenmişim.
Hayır, canım.
Ben, Victor Frankenstein'ım.
Canavar sensin.
Sen benim kusursuz eserimsin.
Kazanın ardından sedyede yatan bir et yığınıydın.
Ligodone da yıldırımdı. Düğmeyi çevirdim, sen yerinden doğruldun ve…
"Yaşıyor!"
Beni…
Beni sevdiğini sanmıştım.
Ben… Sen bir mucizesin.
Bedenin Ligodone'u resmen emiyor.
Böylesini görmemiştim. İlacım su, sen de çiçeksin.
Sen benim gördüğüm en kusursuz, en güzel şeysin.
Bedeninin büyük bölümü Ligodone'dan oluşuyor.
Başka kiminle evlenecektim?
Üç yıl mı?
Peki.
Üç yıl beklerim
çünkü geçmişte zor günlerim oldu,
pek çok hata yaptım ama sen beni onlar yüzünden sevdin
çünkü beni güçlü kılan o boktan şeylerdi.
Kalan ömrümü seninle geçireceğime üç yılımı cehennemde geçiririm.
Çok kolay.
Bizim ortak noktalarımız var,
senin, kardeşinin ve benim.
Sizi görür görmez fark etmiştim.
Acı.
Beni acı tellalı olmakla suçlayabilirsin.
Aynını senin için söylerim.
Ben daha çok tanıklık ediyorum.
Acı çekiyorsun.
Yorgunsun, kuşkulusun, korkuyorsun.
Hem de yıllar sonra ilk kez. Acını dindiremesem de
dindirecek bir şey verebilirim
ve o şey ilaç değil.
Yıllar önce sana kesinlik sundum.
Bu akşam da açıklık sunuyorum.
Hiçbir koşul yok.
Hiç sanmam.
Kardeşin ne olabilirdi, biliyor musun?
Şair.
Yetenekli olduğu alan şiirdi. Beş parasız bir şair olurdu tabii.
Gerçi yoksul olmayanı var mı?
Şiir konusunda benzeşiyoruz.
İkimiz de şunun farkındayız:
Güzel kullanılan bir dil ahenklidir.
Neyse.
Sana bir şey açıklayayım.
Acı gerçeklerin güvenli limanı olmayacaklarsa şiirler ne işe yarar?
Bir şiir okuyayım.
Siz şirin ufaklıklar şehir kurmaya başladığında yazmıştım.
Adı "Denizdeki Şehir".
Bak! Ölüm taht inşa etmiş kendine
Yapayalnız, tuhaf bir şehirde
Batı'nın loş derinliklerinde
Kötünün iyiyle, en kötünün en iyiyle
Ebedî uykuya yattıkları yerde
Kutsal göklerden ışık süzülmez
Bu şehrin uzun gecesine
Ama pırıltılı denizin ışığı
Kuleleri kucaklar sessizce
Düşer kubbelerin, çatıların Sarayların üzerine
Mabetlerin Babil'dekiler gibi duvarların üzerine
Fildişi ve taştan çiçek heykelli
Unutulmuş loş çardakların üzerine
Yatıyor hüzünlü sular uysalca Göğün altında
Ama bak! Bir değişim var havada
Bir dalga! Hareket var orada!
Dalgaların pırıltısı daha kızıl artık
Saatler nefes alıyor, sessiz ve bitkin
Başka âlemden yükselen figanlarla
Bu şehir kurulunca ta en aşağılarda
Bin tahtın üzerinde cehennem gelecek
Önünde saygıyla eğilecek
Açıklık sunmayacak mıydın?
İyice sindirdikten sonra idrak edeceksin.
Freddie, baksana.
Destek olması için küçük patlayıcılar yerleştirdik
ama yakalanırsak senin zorladığını söyleyeceğim.
İnsan kafasını kumdan çıkarınca
- istediği her şeyi başarırmış. - Peki.
Bina ağır ağır ve gelişigüzel yıkılacak.
- Yıkılır mı? - Evet.
Hazır mısınız?
Evet, herkes hazır.
Telsizini versene.
İçeride beş dakikalık bir işim var.
Yapma dostum!
Bizi apar topar getirttin. Bekletme.
Bana beş dakika yeter.
Başlayabileceğinizi söyleyeceğim. İstediğinizi yaparsınız.
Olur mu? Biraz sabredin amına koyayım!
Şu işe bak!
Burada ölmeliydin hayatım.
Namusuna leke sürülmezdi.
Prospero, kardeşim,
sana son bir sözüm var.
Çiş içinde uyu amcık ağızlı.
Ha siktir!
Tatlım, azıcık utanman olsun.
Bari fermuarını kapat
yoksa herkes… Bu hâlin bile yeterince rezil zaten, değil mi?
Değil mi? Açıkta mı duracak?
Patron sensin.
İt üzümü felci.
Biraz dikkatsiz davrandın.
Çok samimiyim,
doğrudan müdahil olmak istemedim ama…
Kerpeten fikrimi değiştirtti.
Siktir ettim.
Efendim? Kabul mü?
Daha fazla.
Bunları bana anlatma Vinnie.
O gülle bu akşam 20.00'de hazır olacak
ve o bina yıkılacak yoksa oraya…
Yoksa oraya gelirim
ve dişlerini kerpetenle sökerim.
Normalde ellerimi bu kadar kirletmem ama tatlım, sen bunu hak ettin.
Çıktım. Müzik başlasın.
Çıktın mı?
Az önce ne dedim? Gülleyi gönderin.
Hazır mısınız beyler?
Diş hekimi.
Çok komik.
Diğer yaşamında diş hekimi olacaktın.
Üstelik epey de iyi bir diş hekimi olacaktın.
Neden bilmem,
yaptığın şeyler bu yüzden daha da gözüme batıyor.
Telaş etme.
Yaklaşan şey seni korkutmasın.
Ömrün boyunca hep korktun zaten.
Al sana korkundan sıyrılma fırsatı.
O gün geldi Frederick. Sonunda, en sonunda geldim.
Asıl güzel yanı da başka birinin göremeyecek olması.
En azından bu açıdan.
Bari bunun tadını çıkar.
Bu iyi olmadı.
Bunu dilediğim biçimde yapabilirdim aslında.
Arabanda kalp krizi geçirebilirdin. Kokain de çok iyi olurdu.
Otobüs çarpabilirdi.
Derken Morrie'yi eve getirdin
ve eline o kerpeteni aldın.
Ben kaçayım.
Babanla buluşacağız.
Baban sana kötülük etti.
Seni sevmesini istiyordun.
Seni takdir etmesini istiyordun.
Tabii bunlar bahanen olamaz.
Freddie öldü.
Yani yalnızca ikimiz kaldık.
Anlaşmayı ve koşullarını hatırlıyorsundur,
hiç şüphem yok.
"Dünyaya beraber geldiniz, beraber gideceksiniz
yoksa anlaşma falan yok" demişti.
Bir tek çıkış yolu var
ve o yolu sen de biliyorsun.
Seni seviyorum,
hem de dünyadaki herkesten fazla.
Senden tekrar kahraman olmanı bekliyorum.
Bana kardeşlik etmeni bekliyorum.
Kahraman olman ikimiz için de önemli.
Bunlar 80 mg'lık Ligodone'lar.
Sakın unutma, başlayınca duramazsın.
Hepsini yutmalısın.
Durursan canın çok yanar, biliyorsun.
Hızla yutarsan bir şey hissetmezsin.
Tansiyonun düşecek ve aniden… Aniden uykuya dalacaksın.
Başka yolu yok mu?
Yok.
Tüm olası senaryoların üstünden geçtim.
Bana güven. Bana hep güvenmişsindir.
Tek yolu bu. Başka yolu yok.
Hadi. Başarabilirsin.
Efsane olacaksın.
Kral olacaksın.
Hepimizi kurtarıyorsun.
Efsanesin.
Kralsın.
Hepimizi kurtarıyorsun.
Bu kadar kolay kurtulamazsın.
Tekrar merhaba yakışıklı.
USHER EVİ'NİN ÇÖKÜŞÜ
EDGAR ALLAN POE'NUN ESERLERİNDEN UYARLANMIŞTIR
Alt yazı çevirmeni: Barış KONUKLAR