DŻENTELMENI
Ej! Młody!
Może się zainstalować na tym biurku?
Oczywiście. Siadaj.
Masz pojęcie, w co wdepnęliśmy?
Mniej więcej.
Mogę pozbyć się ciała.
Jeśli chcesz, żebym się tym zajęła.
- A co z nim? - Z kim?
Z młodym od liczenia forsy.
Nim też mogę się zająć.
Nie zabijemy go.
Masz lepszy pomysł?
Cztery miliony co do dolara!
Jak grób.
Nic nie pisnę.
Sam się prosił.
Chodź tu!
ODCINEK 2 TONY ZAŁATW POR POR
Jethro!
Zatrzymaj się!
DZWONI POŁĄCZENIE NIEUDANE
Kurwa.
- Witaj, Geoff. - Na co polujemy, książę?
Niebieski dres.
Freddy, jedź na północ.
Ja pójdę na wschód.
- Wiesz, którędy iść? - Tak.
Zasięg, kurwa!
Kurwa.
Przestań uciekać, Jethro!
Odsapnij, synku.
- Dosyć. - Nie wygadam.
Nic nie widziałem.
Nie rób mi nic.
Nic ci nie zrobimy.
Wyprostujemy to.
Co? Zabiliście Tommy’ego!
Przyrzekam. Nie zrobimy ci krzywdy.
Dobra.
Kończymy.
Odłóż broń.
Żadnych świadków.
Pojebało cię?
Dawaj to.
Odłóż telefon.
Mówię, żebyś odłożył telefon.
Freddy, nie...
Łączność zerwana.
Brawo.
Teraz powiedz,
z kim się kontaktował.
Niech przyjdą, Eddie.
Niech, kurwa, przyjdą.
Chodź.
Co to, kurwa, znaczy?
Wszyscy czujemy twój ból, Johnny.
Wiemy, czemu tu jesteś.
Zbłądziłeś na pustkowia fizycznych doznań.
Nie chodzi o samochód.
Nie chodzi o zegarek.
Nie chodzi o pięć gramów koki
czy czegokolwiek, czym się faszeruje w piątkowy wieczór.
Wiesz, że to jałowa ziemia.
Dlatego tu jesteś.
Dlatego wszyscy tu jesteśmy.
Możemy ci dać
miłość
i braterstwo.
Podczas gdy tamten świat
nie da ci nic
poza trumną pełną pustych kości.
Zatem zamknij oczy
i otwórz serce
na Boga.
Poświęćmy chwilę na rozmyślania.
Maxie.
Kontynuuj.
Wybacz, John, ale nie możemy złapać Tommy’ego.
- Nie odbiera telefonu. - No i?
Pojechał po tę forsę. I zniknął.
Pewnie gdzieś się łajdaczy.
Normalnie bym się nie martwił, ale dostałem SMS od Jethra.
Co napisał?
Coś niejednoznacznego.
Co to znaczy?
Coś niejasnego. Otwartego na interpretację.
Wiem, co znaczy to słowo, Errol. Co napisał w SMS-ie?
Dobra. Ładuj go do tyłu.
Ukryjemy go, dopóki tego nie ogarniemy.
- Jak dużą macie zamrażarkę? - Za małą.
- W drzwiach gabinetu jest zamek? - Tak.
Zasłoń okna, zamknij drzwi, nikogo nie wpuszczaj.
- Ile osób jest w domu? - Moja mama i 20 pracowników.
Ty powiedz pracownikom, że dostają dziś wolne
i więcej nic nie rób.
Jasne, 20 pracowników, dziś wolne. Zanotowane.
Edward, pilnujesz go.
Tak. Zostaw to mnie.
Idziemy.
Ty. Do auta. Teraz.
Usiądź.
Porozmawiaj z personelem. Z nikim innym.
Pewnie, dam sobie radę.
Tylko trochę to przytłaczające. Mam wrażenie, jakby wszystko było w 3D.
Wszystko jest w 3D.
Tylko teraz czuję się jakoś inaczej.
Tak, Freddy, jest inaczej.
Teraz jesteś mordercą.
Serio chcesz, żebym tu stał i na niego patrzył?
A mogę pracować? Iść do ubikacji?
Chcę, żebyś aktywował swój mózg, Jimmy.
Ja pierdolę.
Nie wiem, czy umiem. Potrzebuję jasnych wytycznych.
Dasz sobie radę. To tylko parę godzin.
Nie może korzystać z telefonu.
To nasz więzień i ma kłopoty.
Nie pozwól się zbajerować.
Spoko, szefowo.
Żaden problem.
Palisz zioło?
A co? Masz coś?
Trzeba to rozwiązać tak, żeby nikt już nie zginął.
Nikt z nas nie chce kolejnego trupa.
Zabijanie szkodzi interesom.
Ale zrozum, z czym mamy do czynienia.
Tommy Dixon to płotka w tym łańcuchu pokarmowym.
Ale jego brat, Wielebny, to już grubsza ryba.
Do tego zdrowo jebnięta.
On jest niebezpieczny.
I zna bardzo wpływowych ludzi.
Na przykład?
Jezusa. I jego tatę.
Dzięki nim stał się ważnym dilerem koki na północnym zachodzie.
Jezus i jego tata.
Groźny duet.
„Nie pokładajcie ufności w książętach
ani w człowieku, u którego nie ma wybawienia.
Gdy tchnienie go opuści, wraca do swej ziemi,
wówczas przepadają jego zamiary”.
„Ja jestem drogą i prawdą, i życiem.
Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej
jak tylko przeze Mnie”!
Oto objawia się kara boska.
Na twoim miejscu zostawiłabym to zawodowcom.
Dzień dobry.
Bonjour.
Felix, dobrze się czujesz?
Tak, dziękuję.
Właśnie...
wstawałem z łóżka.
Mam dla ciebie pracę. Jesteś dzisiaj wolny?
Dzisiaj?
Sprawdzę w kalendarzu.
Masz szczęście.
- Ale potrzebuję kierowcy. - Nie ma sprawy.
Sprawdźmy jeszcze raz punkt po punkcie.
Wapno.
Kwas fluorowodorowy.
- Co to? - Piła do kości.
Piła szablasta.
Szablasta.
- Plastikowe worki. - Worki.
I chemikalia.
- Chemikalia. - I chemikalia.
Jedziemy.
I potrzebujemy jeszcze ka... wy.
Kawy.
Jak trafiłeś do tej branży?
Z kościelnego chóru.
Lubię muzykę i liczby.
Tym właśnie jest muzyka.
To tylko liczby krążące w harmonii.
Zaproponowali mi robotę przy prowadzeniu rachunków.
Nie wiedziałem, że to mafia pod egidą Jezusa.
Tommy Dixon nie wydał mi się szczególnie religijny.
I tu się mylisz.
Ten model Jezusa jest bardziej zabójczy niż gaz musztardowy.
Ci bracia to popieprzone szajbusy.
Jedno tylko lubią bardziej od miłości. Zabijanie.
Tommy na to zasłużył. Cieszę się, że nie żyje.
Nikomu nie pisnę słowa. Przysięgam na Jezusa.
Tego drugiego Jezusa.
Tego miłego.
Ja ci może i wierzę, ale nie tylko mnie musisz przekonać.
- Zabiją mnie, prawda? - Niekoniecznie.
Do boju, Felix.
Felix. Buongiorno.
Dobrze wyglądasz.
Susan.
Kawa.
Kocyk, otwórz tył i wyjmij matę, proszę.
Robi się.
Zimna.
Dobra. Czy sytuacja jest opanowana?
Obecnie tak. Matka śpi na górze. Personel dostał wolne.
Jeden trup, jeden świadek, tak?
Tak.
Łatwizna. Świadek zabezpieczony?
Zaczynamy od trupa.
A wy na co, kurwa, czekacie? Rozbierać się. Jazda.
Jedno ciało z poważnym urazem głowy.
Czy tej broni użyto?
W rzeczy samej.
Czy to Gainsborough?
Cudo.
Potem to oczyścimy.
Proponuję wariant piła-szpadel.
Poćwiartujemy ciało,
znajdziemy
spokojne i ustronne miejsce,
zakopiemy je głęboko,
pokryjemy wapnem,
zasypiemy ziemią i udekorujemy kompostem.
- Mam pytanie. - Śmiało.
Po co go siekać na kawałki?
Mniejszy dół do wykopania.
Do tego obnażenie organów wewnętrznych
przyspiesza tempo rozkładu.
I robaki się cieszą.
W moim rzemiośle
potrzebne jest podejście holistyczne.
Keith, zacznij od zmycia krwi ze ścian.
Kocyk, weź broń i włóż ją do bagażnika.
Przejedź na tyły rezydencji, żeby auto nie stało na widoku.
Poćwiartuję ciało na zewnątrz.
Więc ty wykonasz operację?
Tak. Oferuję usługę kompleksową.
Z usunięciem świadków włącznie.
Jeszcze jakieś pytania?
Nie.
Zatem przedstaw mnie gospodarzowi.
Eddie, to jest Felix.
Ma duże doświadczenie w takich sytuacjach.
- Przyjechał nam pomóc. - Eddie.
Felix. Dziękuję za szybkie przybycie.
To wypadek niecierpiący zwłoki.
Doceniam twoją wiedzę i kompetencje, ale musimy pomówić, co z Jethrem.
Jethro to ten świadek, tak?
Można go wykorzystać do stworzenia odmiennej wersji wydarzeń dla Wielebnego.
Mógłbym mu zasugerować,
że między Tommym a Jethrem doszło do sprzeczki.
Pokłócili się podczas liczenia pieniędzy.
Nagramy występ komórką Tommy’ego i włożymy mu ją do kieszeni.
Potem umieścimy zwłoki w bagażniku.
Wielebny uzna, że Jethro zabił Tommy’ego i zwiał z forsą.
A gdzie jest Jethro, kiedy to wszystko się wydarza?
Na statku do Australii. Z dwoma milionami w kieszeni.
Nie łatwiej byłoby go wysłać do Laponii?
Mógłby pobujać się z Mikołajem i elfami, zostać producentem zabawek.
To dobry dzieciak. Podjął złe decyzje.
Nie z chęci, a z braku opcji.
Co myślisz, Felix?
Że trzeba mu upierdolić łeb.
Świetnie.
Wiem, co zrobiłby twój ojciec.
On też upierdoliłby mu łeb.
Ale odsiaduje wyrok, więc nie upierdolimy mu łba.
Dobrze, że to doprecyzowaliśmy.
Przetrzymasz Jethra, a ja pomówię z Wielebnym.
Uprzątnij dom. Nie pozbywaj się ciała. Zgoda?
- Wybacz nam na chwilę. - Jasne.
- Zapraszam na słówko. - Chętnie.
Chyba ci umknęło, czemu tu jesteśmy.
Nie ja stworzyłam ten problem. Próbuję ci pomóc.
Nie chcesz? Powiem Felixowi, żeby się spakował.
Nie. Przepraszam.
Nie chciałem być niewdzięczny.
Tylko potrzebuję czasu, żeby spróbować to rozwiązać.
Jak mówiłaś, zabijanie szkodzi interesom.
Masz 24 godziny. Potem odpalam odkurzacz.
Świetnie.
Nie chcę tego robić. Nie chciałem wcześniej i nie chcę teraz.
Nie będę, kurwa, tańczyć, jasne?
Zrobiłeś coś bardzo złego.
Zabiłeś człowieka.
Nie możesz tego cofnąć,
ale jeśli zrobisz to, co każę, istnieje znikoma szansa...
że ci to ujdzie na sucho.
Będziesz tańczyć.
Dobra.
WIELMOŻNY PAN STANLEY JOHNSTON
Panie J., proszę.
Używasz tuszu Waterman Serenity, tak? Niebieskiego, nie czarnego?
Owszem.
Pamiętaj o bibule.
Chcę dodać kogoś do listy gości.
Zaproś nowego księcia Halstead. Zobaczymy, czy się skusi.
KSIĄŻĘ...
Proszę bardzo.
Jestem wytworną cipą, co dała dupy
Lepiej niż wcześniej.
Ale i tak źle.
Freddy, jeszcze...
Witajcie.
Skarbie.
Właśnie coś kończymy. Możemy ci pomóc?
Tak, właśnie to dostarczono.
- Co? - To zaproszenie od pana Johnstona.
Czy to Johnston przez „t”?
Tak. Pani znajomy?
Nie miałam okazji poznać.
Szkoda więc, że zaproszenie nie jest zaadresowane do pani.
Czy wasi znajomi napiją się herbatki?
Poprosiłabym służbę, ale zniknęła.
Chętnie się napiję.
Ja się tym zajmę, jaśnie pani.
Dziękuję, Geoff.
Już czas, żebym poznała tego Stanleya Johnstona.
Myślałem, że mój interes z nim dobiegł końca.
Herbata lapsang souchong.
Herbatnika?
Dziękuję, Geoffrey. To bardzo miłe.
Fredericku, czemuż się przebrałeś za kurczaka?
Właśnie.
Ten kurczak to bardziej...
Z tym kurczakiem chodzi o... Jak byś to ujął, Eddie?
- To dla organizacji charytatywnej. - Tak.
Której?
To organizacja, która piętnuje
okropne warunki panujące na fermach.
Właśnie.
Bardzo altruistyczne z twojej strony, Freddy.
Nie wiedziałam, że tak angażujesz się w obronę zwierząt.
Człowiek robi, co może dla swoich kurczaków.
Jestem lekko zdezorientowana, pani Glass. Czym właściwie się pani zajmuje?
Bo mąż mówił, że to coś związanego z antykami.
A teraz wydaje się pani bezinteresowną obrończynią zwierząt.
Więc jak to jest?
Antyki czy kurczaki?
Osobiście nie interesują mnie szczegóły
udręk ptactwa w komercyjnych hodowlach drobiu.
Ale książę został obdarzony głębszym współczuciem niż ja.
A ponieważ służę mu radą w interesach,
pomagam i tu.
Wypijmy za to.
WIELEBNY
Dzwonił trzy razy, Eddie.
Myślisz, że chce ze mną rozmawiać?
Tak przypuszczam.
Jeśli to ma wypalić,
musisz udawać, że nic się nie stało.
Nie chciałbym wyjść na kutasa,
ale sęk w tym, że ty musisz odebrać.
Telefon Freddy’ego.
Zastałem Freddy’ego?
Jest na kolacji. Coś przekazać?
Nazywam się John Dixon. Z kim mam przyjemność?
Z Edwardem, jego bratem.
Co za zbieg okoliczności, bo ja dzwonię w sprawie swojego brata, Tommy’ego Dixona.
Słyszał pan o nim?
Tak, był tu dziś rano.
Aha.
Dobrze wiedzieć.
Nie wrócił do domu,
więc próbuję ustalić, gdzie jest.
Wyjechał od nas rano około 11.00.
Był pan przy tym?
Tak.
Czyli widział go pan jako ostatni.
Przykro mi to słyszeć, panie Dixon. Możemy jakoś pomóc?
Czy mógłbym wpaść jutro o 12.00?
Żeby omówić tę sprawę.
Jeśli uważa pan, że to pomoże.
Tak uważam.
Na razie życzę wszystkiego dobrego.
Errol,
wyczuwam kłopoty.
Jutro w południe? Super.
Freddy, dlaczego są dwa samochody?
- Przywieźli cały gang. - Nie ruszają się bez świty.
Niech was nie przeraża widok moich ludzi.
To dobrzy chłopcy. Mili. Bogobojni.
Dzień dobry.
To wasz dom?
Tak.
Jak u Versace.
Imponujący.
Za prąd musicie bulić jak za zboże.
Dlaczego jak za zboże?
Zna pan mojego brata.
Tak, znamy się z Freddym.
Okaż skruchę, synu. Bo Jezus cię kocha.
Dobrze się znamy.
Świetnie.
Panie Lawrence.
Proszę. Razem z całym chórem.
Przykro nam, że pański brat zaginął.
Jak mówiłem przez telefon,
gdy zakończyli z Freddym swoje sprawy, odjechali i więcej ich nie widzieliśmy.
Czy sprawa została załatwiona po myśli Tommy’ego?
Spierdalaj!
Tak. Freddy dał Tommy’emu pieniądze.
Tommy zaczekał, aż jego wspólnik...
Jethro?
Tak, Jethro.
Jethro przeliczył pieniądze dla pewności, a potem pojechali.
Kłopot w tym, że z obydwoma nie ma kontaktu,
odkąd opuścili ten dom.
I dostaliśmy zagadkowy SMS od Jethra.
Errol, pokaż ten zagadkowy SMS.
„Tony załatw por por”.
To coś religijnego?
Myślę, że nie.
- Jasne. - Może usiadł na telefonie?
Może. Ale wydaje mi się, że chciał nam coś przekazać.
Pytanie brzmi: co?
Eddie, jakieś pomysły?
Nie mam pojęcia.
Choć jest jeden drobiazg.
To pewnie bez znaczenia, ale miał miejsce mały zatarg.
Co to znaczy „zatarg”?
- To znaczy... - Errol, znam znaczenie słowa „zatarg”.
Gdy Jethro liczył pieniądze,
pański brat się zdenerwował i doszło do wymiany zdań.
Errol, to możliwe?
Nigdy nie słyszałem, żeby się poróżnili.
Na czym polegał ich spór?
Tommy złościł się, że operacja tyle trwa. Jethro nie chciał być ponaglany.
Tommy nie należy do cierpliwych, fakt.
- Jak mówiłem, to pewnie bez znaczenia. - Żadnego.
Mam nadzieję, że Tommy tylko zboczył ze ścieżki.
Nie byłby to pierwszy raz.
Nikogo Bóg tak nie kocha,
jak grzesznika, który wraca do trzódki.
A skoro o tym mowa, czy ktoś tu odczuwa potrzebę skruchy?
Tak.
Chcesz się z nami czymś podzielić?
Tak. Muszę coś wyznać.
Mam na sumieniu życie.
Kogo zabiłeś, synu?
Przepraszam, Eddie.
Byłem odpowiedzialny za śmierć Monty’ego.
Tego kota?
Chciałem, żeby się nauczył pływać, więc wrzuciłem go do jeziora.
Wpadł
i utonął.
Szukałem tego kota przez dwa tygodnie.
Przepraszam. To było 25 lat temu.
Myślałem, że jest gotów na prawdę.
Coś jeszcze?
Zrobiłem palcówkę tej gosposi, która ci się podobała...
Freddy.
Co on, kurwa, robi?
Dziękuję, że poświęciliście mi czas. Przepraszam za kłopot.
Żaden kłopot. Oby brat się znalazł.
Doceniam to.
Ale chyba się nie znajdzie.
Gdy tam stałem,
doznałem przemożnego uczucia,
że dusza mojego brata nie przebywa już w jego ciele.
Rany.
Pod pewnym względem to coś cudownego...
Na znak szacunku chciałbym, żebyśmy uczcili to minutą ciszy.
To wam pasuje?
Tak. Naturalnie.
- Oczywiście. - Dobry pomysł.
- Czy... - Edward, mógłbyś...
Czy mamy...
Powinniśmy...
- Jasne. - Tak.
Dosyć mocno mnie...
Dosyć mocno...
Zdrowaś Maryjo. Amen.
Dobra, zbieramy się!
Co myślisz? Chyba to kupił.
Trochę za wcześnie, żeby stwierdzić.
Jasne.
Ale jeśli tak,
jeśli to przeżyjemy,
wynagrodzę ci to.
Nie mówię o pieniądzach.
- Będę ci winien życie. - Owszem, Fredwin.
Będziesz.
Mieszkanie 12, szóste piętro, paszport jest pod skarpetami.
Trzecia szuflada, za majtkami.
Dla jasności, masz współlokatora?
Mieszkam sam.
Dobra. Zajmę się tym.
Witaj.
Co za aktywny dzień. Tyle osób.
Spodziewamy się kogoś jeszcze?
Nie. To chyba wszystko na dziś.
Wiem, że było trudno,
bo ciągle ktoś się kręci, ale tak nie będzie zawsze. Obiecuję.
Z czego się śmiejesz?
Twój ojciec mówił to samo.
Dziękuję, Lawrence.
Jaśnie pani.
Ale nie mógł na to nic poradzić.
Tak.
Więc wiedziałaś. Przez cały ten czas.
Czemu nie mówiłaś?
Bo myślę, że sam musisz podjąć decyzję.
Twój ojciec sądził, że to nic złego.
Z pieniędzy korzystaliśmy wszyscy.
Ale to go zatruło.
Zatruło mu duszę.
Nie chcę, żeby spotkało cię to samo.
Nie pozwolę na to.
Ale teraz muszę się czymś zająć.
Freddy?
Tak. Freddy.
A kiedy to załatwię...
usunę stąd ich przedsięwzięcie.
Cóż. Tylko obiecaj, że będziesz ostrożny.
Dobra.
Wystarczy, że zostawisz właz uchylony na pięć centymetrów,
a zwierzaki włażą do środka.
Nie dziwię się. Musi im się mieszać. Tu jest wieczne lato.
Wszystko tu lezie.
Zaskrońce. Gronostaje.
Raz wleciał mi tu rudzik.
Złapałem go jak piłkę.
Wiesz, że jak położysz rudzikowi palec wskazujący na klatce piersiowej
i lekko potrzesz,
złapiesz odpowiedni rytm,
ptak ci się odda?
Nogi szeroko, skrzydła pod boki.
Jasne.
Halo?
Jimmy, to ja.
- Halo. - Powiedz mu, że tego nie ma.
Mówi, że to, czego szuka, nie jest tam, gdzie powinno być.
Wydaje mi się, że jest.
- Mówi, że jest tam, gdzie mówił. - Co?
W skarpetach.
- W szufladzie ze skarpetami. - Jimmy.
Podaj mu telefon.
Dostałem wyraźne polecenie, żeby nie dawać mu komórki.
Mógłby do kogoś zadzwonić. Jest więźniem, nie?
Spytaj go jeszcze raz, gdzie jest jego pieprzony paszport.
- Mówi, że jest w skarpetach. - Cholera.
Pod keyboardem w salonie.
- Grasz na klawiszach? - Tak.
- Gra na klawiszach! - Jimmy.
- I to nieźle. - Dobry jest.
- Kiedyś też grałem. - Jimmy.
- Przy keyboardzie. - Pod. W małej szafce.
W szafce. Jakiejś małej.
Dobra.
Ja pierdolę.
Kurwa.
Dobry wieczór.
Dziękuję.
Spójrz na siebie. Ubrany jak wojownik. Masz paszport?
Jakieś perturbacje? Marnie wyglądasz.
Jaki jest nasz cel?
Ustalimy, czemu wuj Stan chce tyle wybulić za twoją posiadłość.
Dlaczego mówisz „my”?
Myślę, że to nie dom go interesuje.
Tylko nasz interes.
A w czym on robi?
Zarobił miliardy na metamfetaminie.
A ty kim jesteś?
Dilerką z sercem?
Lubimy pieniądze tak samo jak inni.
Ale za jego towar płaci się brutalną cenę.
My trzymamy się naszej ścieżki, bo jest względnie pokojowa.
Jeśli go wpuścimy, rozpocznie się rzeź.
Witam.
Pan Johnston jest zazdrosny o państwa nieobecność.
Proszę.
Książę Halstead
w towarzystwie pani Susie Glass.
- Witam. - Przepraszam za spóźnienie.
Spotkałem znajomego.
Miło mi.
Pozwolę sobie przedstawić księżniczkę Rosanne.
- Cześć, Rosie. - Eddie.
Rosie, Eddie, książę, Wasza Wysokość.
Spędzaliśmy wakacje w Halstead, gdy byłam mała.
Dawno temu.
Powinienem był wiedzieć.
Mały ten świat.
Księżniczka Rosanne to potomkini króla Leopolda III.
Jedenasta w kolejce do tronu Belgii.
Ostatnio byłaś dwunasta. Kogo straciliśmy?
Tata spadł z konia.
Nie udawaj. Nigdy go nie lubiłeś.
Miał swoje zalety. Najważniejszą byłaś ty.
- Przykro mi z powodu twojego taty. - Jak wszystkim.
Znała pani księcia?
Susie pracowała z ojcem przez kilka lat.
- W jakim charakterze? - Handluję antykami.
Co za przypadek.
Może pomoże mi pani rozstrzygnąć pewien spór.
My z księżniczką pogadamy,
a wy polerujcie swoje antyki.
Dobrego wieczoru.
Idziemy?
Twój brat pewnie się nie cieszy, że go pominięto.
Było trochę zamieszania.
Czy zareagował ucieczką w proszek i imprezy?
Dużo tego pierwszego, mało drugiego. Przepraszam.
To pani Jones.
To Susan Glass.
Miło mi.
Pani Jones doradza mi, co kupić.
Co cię łączy z panem Johnstonem?
Jest bardzo zabawny.
I hojny.
Ostatnio nabyłem bardzo specyficzny czasomierz.
Pani Jones nalegała, żebym zrobił kopię.
Chciałbym spytać, czy potrafi je pani odróżnić.
Widziałam, że to patek philippe 1518.
Brawo za spostrzegawczość.
Nie jest to zwykły patek philippe 1518.
To zegarek, który nosił Winston Churchill,
gdy przyjmował kapitulację Niemiec w 1945 roku.
Wiesz, czym się zajmuje?
Cokolwiek to jest, musi być w tym bardzo dobry.
Zawsze przysyła odrzutowce, prezenty, jachty...
Wiem, o co chodzi.
Jak pani sądzi? Ile jest wart?
Patek philippe z tego okresu jest zwykle wart od dwóch i pół do trzech i pół,
lecz z uwagi na dodatkowy atut
zdobienia ręki, która podpisała akt zakończenia wojny,
jest wart od dziewięciu do dziesięciu milionów.
Dziesięć punktów. Dlatego nalegałam na wykonanie kopii.
Co ty mu dajesz?
Może spędzać czas z księżniczką.
Jak pewnie zauważyłeś, lubi kolekcjonować arystokratów.
Czy może nam pani powiedzieć, czy to oryginał, czy podróbka?
Byłaby to dla mnie przyjemność.
Autentyk.
Pewnie się pani denerwuje, że go nosi.
Szybko poszło. Jak pani poznała?
Podróbka jest ciepła w dotyku.
Kryształ jest chłodny, bo ma niższe przewodnictwo.
A może po prostu zgadłam.
Nie zajmuję się podróbkami.
W moim świecie nie muszę.
Reputacja rozwiązuje wszelkie kłopoty z bezpieczeństwem.
Jeśli zostawię ten zegarek na tym barze,
wiem, że gdy wrócę, wciąż tam będzie.
To doskonały moment, by zapalić wspólnie cygaro.
Możemy?
Mam nadzieję, że wiesz, co robisz.
Jeśli o mnie chodzi, jest dżentelmenem bez skazy.
A ty wiesz, co robisz?
Krępująca sprawa.
Chyba przeciekam.
Opatrzymy to?
Tak.
- Proszę. - Dziękuję.
Przejdziemy do rzeczy?
Nie udawajmy, że jesteśmy tacy jak oni.
Oni mieszkają w zoo,
podczas gdy my mieszkamy w dżungli.
Czemu więc węszysz w mojej części lasu?
Twój ojciec w godny podziwu sposób utrzymuje rentowność tego interesu.
Ty byłaś w stanie
unikać konfliktów i konkurencji.
Ale obawiam się, że ta formuła się wyczerpała.
Dlaczego?
Minęły stare, dobre czasy.
Potrzebujesz partnera.
A ty to kto? Pieprzona wyrocznia?
Co niby wiesz, czego ja nie wiem?
Masz całkowitą rację.
Widzę przyszłość.
Jeśli chcesz, by zostało po staremu,
pewne sprawy muszą się zmienić.
Cóż,
dziękuję za przedstawienie propozycji.
Z pewnością ją rozważę.
Nie dzwoń. Ja zadzwonię.
Wychodząc,
nie zapomnij o prezencie.
Prezencie?
O zegarku.
Jest dla ciebie.
Zegarki dostają przechodzący na emeryturę.
Zły moment wybrałeś.
Ostrożnie.
Nie ruszaj się.
Kapitanie.
Cześć, Susan.
Wszystko pod kontrolą?
Tylko zatykamy dziurę.
Gotowe.
Co mu zrobiłaś, księżniczko?
Nie znam się na tym, ale to chyba rana postrzałowa.
- Co ty mu zrobiłaś? - Głuptas.
To nie stało się tutaj, prawda?
Chyba nie chcę tego słyszeć.
Raczej nie.
Edwardzie, zadzwoń.
Zdobyłem paszport.
Ale kosztowało to nieco więcej, niż przewidywałem.
Witamy w dżungli. Dzwonić po Felixa?
Już dzwoniłem.
I co? Jest w drodze?
Jest na miejscu. Dostał dokładne wskazówki.
Zaczynamy?
Dzięki, Felix.
Przedstawię ci plan.
Słuchaj uważnie.
Gdy zadzwonią do tego zabitego...
- Zabitego? - Tak.
Zabiłem go.
To twój świat, nie mój.
Broniłem się.
Wrzuć na luz.
Kiedy przyjdzie Wielebny,
znajdzie tego gościa.
Dlaczego?
Bo go tam zostawimy.
Będzie wyglądało, jakby Jethro go zabił, szukając paszportu.
To się złoży Wielebnemu w całość,
gdy znajdzie zwłoki Tommy’ego i strzelbę
w bagażniku auta zaparkowanego
na nabrzeżu.
Co za ironia.
Ratowałeś życie jednemu, a drugiego zabiłeś.
Słusznie, ale czy wyglądam, jakbym potrzebował wykładu?
To nie wykład.
Tylko spostrzeżenie.
Spadamy?
Pomożesz staremu wojakowi?
Czy będziesz stała i groziła mi palcem?
Dam radę.
Usiądź, zdejmę ci buty.
Napij się.
- Poradzisz sobie? - Z drinkiem – tak.
Wciąż tu jesteś?
Nie schlebiaj sobie.
Nie pukam służby.
Dobrej nocy, zabójco.
Kto zdejmie mi buty?
Zaczekajcie.
Złapaliśmy sygnał z nadajnika w jego mercedesie.
Stał zaparkowany w porcie łodzi pilotowych nad Tamizą.
To nie samochód. To trumna.
To miał w kieszeni.
Dowód A.
Jest na nim nagranie przeprosin twojego brata.
Wygląda na to, że jednak miałeś rację.
Tak było.
Nie włożyłeś serca w ten występ, prawda?
Nie wiem.
Właściwie to mocno się starałem.
Jethro okazał się podłą gnidą.
Dlaczego?
Zamordował dwóch ludzi i zniknął z całą forsą!
- Znaleźliście go? - Jeszcze nie.
Ale znajdziemy. O to się nie martw.
Jest tylko jeden szkopuł.
Broń, z której zabito mojego brata,
była w bagażniku auta z jego ciałem.
Broń palna czy nóż?
To dość ekskluzywna angielska strzelba sportowa.
Dowód B.
Ponoć jest warta ponad 200 000 funtów.
Skąd Jethro miał taką broń?
Łatwo to wyjaśnić.
Jest moja.
A właściwie nasza.
Należała do naszego ojca.
Zauważyłem jej brak po waszym wyjściu.
Szafa z bronią często bywa niezamknięta,
a Jethra nikt nie pilnował.
Tak sądziłem, że może być wasza.
Nie jest to broń, po którą sięgają
liverpoolscy dilerzy z narkotykowego frontu.
Tu jest jej naturalne środowisko. Dlatego ją przywiozłem.
Chciałem przywrócić dziecko na łono rodziny,
że tak powiem.
Ale, co ciekawe, w drodze tutaj
poczułem, że jakaś nieziemska więź
rodzi się pomiędzy mną a tym...
narzędziem sądu.
Może proszę o zbyt wiele,
ale czy mógłbym na pewien czas zatrzymać tę broń?
Może to nam przysporzyć prawnych kłopotów.
To grząski grunt z uwagi na przepisy.
- Choć... - Możesz ją zatrzymać.
Łaskawie z waszej strony.
Bądźcie pewni, dojdziemy prawdy.
A wówczas broń zostanie zwrócona.
Errol.
Musimy podziękować Jezusowi.
Amen, bracie.
Możemy wrócić do spokojnego życia?
Mówisz o spokojnym życiu. A zastanawiałeś się, skąd mamy pieniądze?
Z niewolnictwa?
Muszę ci coś pokazać.
O ja cię pierdolę.
Witaj w dżungli.
Ta łódź odstawi cię na statek handlowy do Australii.
Zatrzymuje się w każdym porcie,
zajmie to parę miesięcy, ale tak jest najbezpieczniej.
Jeszcze jedno. Co chciałeś napisać w tym SMS-ie do Johna Dixona?
„Zabili Tommy’ego. SOS”.
A skąd „por por”?
Chyba słownik namieszał.
Trudno się pisze,
gdy uciekasz przez las przed wściekłymi psami.
Powodzenia.
Dzięki.
Jego już nie zobaczymy.
Na pewno masz rację.
Doceniam twoją pomoc,
ale pierwotnie umowę zawarli mój ojciec z twoim.
Pora, żebym z nim porozmawiał.
Da się załatwić.
Super.
Co mógłbym mu zanieść?
Uwielbia grilla.
- W więzieniu? - To otwarte więzienie.
A on ma pewne przywileje.
Fantastyczny filet.
Cudowny marmurek.
Piękna polędwica wołowa.
Piękna.
To bardzo miłe, książę.
Georgie, otwórz dach.
Musisz mieć dobre źródło.
Ojciec trzymał stado White Parków w majątku.
Rzecz nieopłacalna,
ale lubił, jak przeganiały turystów z naszego terenu.
Wielkie rogi. Złe usposobienie.
Twój ojciec był dobrym człowiekiem.
- Możesz iść, George. - Wrócę o zachodzie, dobrze, panie Glass?
- Czy kiedyś się spóźniłem? - Zawsze się, kurwa, spóźniasz!
Spadaj.
Wróć na czas, dam ci kawałek steku.
Angielska nazwa to „sirloin”.
W XVII wieku król Jakub,
twój daleki krewny, jak mniemam,
urządzał ucztę,
na której było ponad 100 dań.
Pod koniec drugiego dnia
podano mu najlepszy kawałek polędwicy White Park,
który był tak zajebiście delikatny,
tak smakowity,
że nadał mu tytuł szlachecki.
Powstań, sir Loin.
I nazwa się przyjęła.
Reszta, jak to mówią, jest już historią.
Kurwa, przepraszam, na litość boską, usiądź.
Włóż nogi pod stół. Ogrzej kolana.
Dziękuję.
Nie ma jak grill w środku zimy.
To prawda.
Muszę przyznać, że nie tak wyobrażałem sobie więzienie.
To jeszcze nic.
Mamy pole golfowe,
skandynawską saunę i staw, w którym możemy pływać.
To bardzo poprawia krążenie.
Czy noże w więzieniu to nie problem?
Nie.
Na szczęście naczelnik
jest wielbicielem pana Kawasakiego, zdobywcy wielu nagród,
który za chwilę zaprezentuje nam swój kunszt.
Chcesz mnie o coś zapytać, książę?
Czy mogę?
Przy nim?
Możesz mówić przy panu Kawasakim. Jest godny zaufania.
Chyba że chodzi o płacenie podatków.
Prawda, szefie?
Mówiąc szczerze, panie Glass,
nie widzę korzyści w pańskiej działalności na moim terenie.
Chciałbym rozpocząć rozmowy renegocjacyjne.
Chwila.
Słucham?
Nie wychodzisz przypadkiem przed szereg?
To spotkanie zapoznawcze.
Rozgrzanie dłoni przed palcówką.
Nie pole do kompleksowych renegocjacji.
Twój ojciec chyba chce mnie wysłuchać.
Co masz na myśli?
Do końca roku wyniesiecie się z mojej ziemi.
W zamian gwarantuję,
że zarobię dla was znacznie więcej pieniędzy.
Panie Kawasaki, proszę położyć to mięso na grillu.
I nalać nam po szklaneczce tej japońskiej whisky.
Zanosi się na dłuższe posiedzenie.
Wpierw trzeba było przyjść z tym do mnie. Burzysz hierarchię, kapitanie.
- Tylko byś mnie usadziła. - No jasne.
Jesteś arystokratycznym żołnierzem, nie dilerem z południa Londynu.
Zaraz. To ja powiedziałem to tobie.
Dzięki mnie przestaniecie zabijać.
Nie lubimy zabijać. Kto, kurwa, lubi?
Gdyby nie twój brat ćpun, nie tkwilibyśmy w tym bajzlu.
Jak zaczynasz zabijać, musisz dokończyć.
A Jethro?
Puścimy go, prawda?
Przecież jego już nie ma.
Zimno tu! Wejdź do środka, przyjacielu.
Dobra. Dzięki.
Napij się gorącej herbaty.
Napisy: Przemysław Rak