Czwarty lord Bassington zakupił Dorset Hall w 1802 roku
za niebotyczną kwotę 3000 funtów.
Ósmy lord Bassington wciąż tu mieszka
i uprzejmie zezwolił nam na zwiedzanie.
A zatem proszę za mną.
Dom słynie z tak bogatego zbioru antyków,
że lord Byron zażartował nawet,
że blednie przy nim Muzeum Brytyjskie.
Mamy tu bezcenną kolekcję figur szachowych z kości słoniowej
z epoki bizantyjskiej,
starożytny egipski sarkofag i...
I święte nakrycie głowy Aborygenów znane jako Waka Waka.
Jazda stąd!
Nie wpuszczę jaszczurek do swojego domu!
Słyszycie?
Żadnych pieprzonych jaszczurek...
ÓSMY LORD BASSINGTON 1944–2024
DŻENTELMENI
ODCINEK 4 NIESYMPATYCZNY DŻENTELMEN
Wiesz, w czym rzecz, James?
Jestem wściekły. Powiem ci, co naprawdę mnie rozjusza.
Mógłbym im się przydać. Jestem bystry.
Bystry ze mnie gość. Kończyłem szkoły.
Nie kumam tego.
Raz nawaliłem. Może dwa razy lub trzy.
I nagle jestem persona non gratis. Niechciany. En voyage.
Obłęd.
To po prostu niedorzeczne, James.
Freddy?
Wyluzuj, stary.
Może nie chcę wyluzować, James.
Może muszę się stąd wyrwać. Co ty na to? Ty i ja.
Nie mogę. Muszę się z kimś spotkać.
Właściwie z czymś. Z czymś wyjątkowym.
Wiesz co?
Co ty wyrabiasz?
- Freddy! - Zostaję tutaj.
Freddy.
W ramach działań zmierzających do zwiększenia wydajności
rozszerzamy działalność na twojej posiadłości.
Nowa farma będzie pod ziemią, ale w stajniach zrobimy wejście
i miejsce na generatory.
Nic z tego, Susie.
Mamy się wynieść, gdy zwiększysz nasze zyski.
Wciąż czekamy na szczegóły twojego biznesplanu,
więc ja robię swoje.
Rób to gdzie indziej. Masz tyle innych nieruchomości.
Co robię w lokalach z mojego portfolio,
nie powinno cię zajmować.
Martwi mnie, że choć ustaliliśmy, kiedy stąd znikniecie,
ty mówisz o poszerzaniu działalności na moim terenie.
Freddy łowi ryby.
Świetnie. Jesteśmy w kontakcie.
Tylko nie stajnie, skarbie.
Mają duże znaczenie historyczne.
Anna Boleyn nie zmieniała tam koni, jadąc z wizytą do Henryka VIII.
Gdy je budowano, od 300 lat była bezgłowym trupem.
- Może były modernizowane. - To bez znaczenia.
Nie pozwolę, żeby się tu rozbudowywali.
Może ja zamienię słowo z Susie Glass?
Potrafię być przekonująca, kiedy trzeba.
Nie chcę, byś się zadawała z tymi ludźmi. Widziałem, jak to się odbiło na Freddym.
Im szybciej ich usuniesz, tym lepiej.
Muszę tylko dać im większy zysk
bez takiego zamieszania.
Chodź.
Dobry pogrzeb pomaga nabrać dystansu.
„Niech się nie trwoży serce wasze.
Wierzycie w Boga? I we Mnie wierzcie!
W domu Ojca mego jest mieszkań wiele.
Gdyby tak nie było, to bym wam powiedział.
Idę przecież przygotować wam miejsce.
A gdy odejdę i przygotuję wam miejsce”...
Po co to okienko?
Tak zapisał w testamencie.
Chciał zostać pochowany na stojąco.
Tak by wystawał z ziemi i spoglądał na dom.
To nieprzyjemne.
Tam jest jego syn, Max.
Kolega Freddy’ego z kółka teatralnego w Durham.
Może wydać ci się znajomy.
Nakręcił reklamę szamponu, którą wszędzie nadawali.
„Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie.
Gdybyście Mnie poznali,
znalibyście i mojego Ojca”...
Odziedziczy cały majątek?
Tak.
Dom, długi, obciążenia finansowe.
W tym względzie macie wiele wspólnego.
Cześć, Rosie.
Jak brzuch?
W porządku. Dziękuję, że pytasz.
Musisz być ostrożniejszy.
Następnym razem mogę nie przyjść z pomocą.
Oby nie było następnego razu. Jak twój przyjaciel z Ameryki?
Jesteś zazdrosny?
Raczej odrobinę opiekuńczy.
Uroczo z twojej strony.
Ale potrafię o siebie zadbać.
Nie wątpię.
Ale uważałbym na pana Johnstona.
To facet, z którym lepiej nie mieć bliskich stosunków.
Mów za siebie, Eddie.
Dobrze znasz syna?
Maxa?
Jest uroczy.
Typowy artysta z aspiracjami. Zbyt zdesperowany, żeby go odkryli.
Od śmierci ojca przypomina ptaka ze złamanym skrzydłem.
Przedstawisz mnie?
Coś kombinujesz?
Skądże.
Pamiętam Freddy’ego. Był rok wyżej w Durham.
Cholernie dobrze grał Demetriusza.
Sen nocy letniej. Grałem Lizandra.
Powinien był iść w tym kierunku. Mógł studiować w RADA.
Freddy ma sporo talentów, ale wytrwałość do nich nie należy.
Ale ty podobno masz sporo pracy.
Nie mogę narzekać.
Aktorstwo, jak każda sztuka,
to paradoksalne godzenie dualistycznych tożsamości,
by wydobyć ironiczne piękno ukryte w tym, co złe.
Choć są prostsze sposoby zarobkowania.
Max, wyrazy współczucia.
Teraz muszę iść ratować matkę.
Chciałem złożyć kondolencje. Niedawno też straciłem ojca.
- To jak kopniak w jaja. - Właśnie.
Do tego niedorzeczny podatek od spadków.
A koszty utrzymania tej nory? Absurd.
Ze mną mogło być podobnie.
Na szczęście ojciec mnie zabezpieczył.
Może warto byłoby usiąść i porozmawiać.
Mam pewną propozycję biznesową, która może ci pomóc.
To produkt bardzo dochodowy,
kompletnie nieregulowany,
o zbawiennym działaniu i niezwykle popularny.
Ten pomysł zaczyna mi się podobać.
Przy takich profitach mógłbym podjąć to ryzyko.
Wolny rynek. Zajebiście.
Brak przepisów. Super.
Nie ma podatków? Bosko.
Że prawo zabrania?
Żaden biznesplan nie jest idealny.
Istnieje jednak pewna drobna...
wizerunkowa przeszkoda do usunięcia przed podjęciem dalszych kroków.
I jest ona... dość delikatna.
Umiem zachować dyskrecję, jeśli to konieczne.
Pamiętaj, że nasi ojcowie
łowili łososie na rzece Spey.
To prawda.
I to się liczy.
Szczególnie że to mój ojciec jest przyczyną
tego nietypowego wyzwania.
Jestem w posiadaniu dokumentów
opisujących zakup wyjątkowo plugawego przedmiotu.
Gdyby dokumenty te wyszły na jaw,
wywołałyby znaczny skandal.
Jestem gotów je zwrócić w zamian za 500 000 funtów.
W przeciwnym razie będę zmuszony przekazać je prasie.
Błędem byłoby zlekceważenie mojej osoby.
Może to zignoruj.
Twój ojciec miał swoje demony, ale one zmarły wraz z nim.
Wkrótce będę miał drugie przesłuchanie do roli w dużym hollywoodzkim filmie.
Ale jak widzisz,
takie bzdury mogą poważnie zmniejszyć moje szanse.
Najwyraźniej masz pewne... znajomości,
a także umiejętności, które pozwolą uporać się z tą sytuacją.
Widzę to tak.
Kontaktujesz się z szantażystą.
Przywozisz go tutaj razem z dowodami, które posiada,
ja sprawdzam ich autentyczność, niszczę je,
a potem pomagasz mi go przekonać, aby nigdy więcej mnie nie niepokoił.
Mam jeszcze jedną prośbę, Eddie.
Gdy zdobędziesz te dokumenty,
będę wdzięczny, jeśli nie zajrzysz do środka.
Wolałbym, żeby sekrety mojego ojca pozostały sekretami.
Okażmy zmarłemu szacunek.
Te dokumenty mnie nie interesują.
Sekrety twojego ojca nie wyjdą na jaw. Masz moje słowo.
Ale ustalmy coś.
Jeśli zrobię to dla ciebie, umowa wchodzi w życie.
Jeśli uwolnisz mnie od tego kłopotu,
ty i twoi wspólnicy możecie zmienić to miejsce
w Wiszące Ogrody Lady Gandzi, jeśli o mnie chodzi.
Pomyślałam, że przyda ci się coś ciepłego.
To bardzo miłe.
- Dwie kostki cukru, o ile pamiętam. - Nie inaczej.
Dokonałeś cudów z tym psem.
To wspaniała sunia. Cieszę się, że tu jest.
Eddie na pewno to docenia.
Choć teraz pewnie boryka się z wieloma problemami.
Może moglibyśmy mu jakoś pomóc.
Mów, Geoff.
Cóż za asa trzymasz w rękawie?
A gdybyśmy znaleźli inne miejsce dla ich działalności?
Zna pani pana Rokesa, prawda?
Z sąsiedniej farmy Green River.
Tego hodowcę owiec?
Co sugerujesz?
Do wypasu owiec potrzeba dużo ziemi.
A jagnięcina stała się nierentowna.
To bankrut?
Ministerstwo rolnictwa prowadzi śledztwo w sprawie oszustw pana Rokesa.
Jest nie tylko bankrutem.
To kanciarz jakich mało.
Dziś jest aukcja owiec. Jestem pewien, że pan Rokes będzie obecny.
Ty szczwany lisie.
Rośliny są bardziej podobne do ludzi,
niż nam się wydaje.
Oddychają.
Bronią terytorium.
Porozumiewają się ze sobą.
Skąd tyle wiesz o roślinach?
Taką mam pracę.
- Jestem jakby botanikiem. - Rany.
Mój dziadek prowadził szkółkę.
Dla kwiatów, nie dzieci.
Lubię kwiaty.
Chętnie kiedyś zobaczę twoje roślinki.
Trudna sprawa.
Pracuję w miejscu... tak jakby zamkniętym dla odwiedzających.
Ufam ci.
Tylko że ostatnio w pracy mieliśmy trochę kłopotów.
Zginęły nam rośliny.
Co dziwne, było to w dniu, w którym się poznaliśmy.
Chyba nie sądzisz, że byłam w to zamieszana?
Oczywiście, że nie.
Tak.
Po co miałabym kraść jakieś rośliny?
Tradycyjnie proces wyboru nowego gospodarza
zajmuje kilka miesięcy.
Lubimy dobrze obwąchać im tyłki.
Nie wpadamy na pogrzeb, wymachując czekiem.
Nadarzyła się okazja biznesowa. Wybadałem temat i ci go przedstawiam.
Zyskasz kolejną lokalizację, zwiększysz wydajność
i przeniesiesz się tam z mojego majątku do końca roku.
Interesuje mnie poszerzanie działalności,
ale gdy zaczynasz mówić o szantażu, wszystko robi się mocno problematyczne.
To kwestia, którą zamierzam wyjaśnić. W bardzo łatwy sposób.
Zgadzam się na spotkanie.
Ale niczego nie obiecuję.
I nie chcę żadnych wygłupów.
Bez wygłupów.
Dobra.
Kim jesteś?
Nie odwracaj się.
Dobrze.
Przyniosłem forsę.
Połóż torbę na ziemi.
Nie tak to się odbędzie.
Ja zdecyduję, jak to się odbędzie.
Inaczej twarz twojego kumpla znajdzie się jutro na okładkach wszystkich gazet.
Dostaniesz pieniądze tylko wtedy, kiedy zrobisz dokładnie to, co...
każę.
Jesteś Frank?
Daj mi te dokumenty.
Rozumiem. Chcesz dokumenty.
Tak.
Nie mam ich tutaj.
Możemy po nie pojechać? Proszę?
Poproszę 12,
20,
dwa razy 53
i 69.
Mam się za dość cierpliwego człowieka.
Ale gdy zaczynasz zamawiać jakieś bułeczki bao...
Już tłumaczę.
Dwunastka to warzywne sajgonki.
Dwudziestka to konfitowana wieprzowina. Pięćdziesiąt trzy to chrupiące chipsy.
Wziąłem dwie porcje, bo lubię.
A numeru 69 nie ma w menu.
A to z prostego powodu, że 69 to nie danie.
Więc co?
Nie „co”.
Tylko „kto”.
Oto i on.
- Spokojnie. - Tam. Co do grosza.
Nie!
Frank, wyjaśnij temu miłemu panu, że to nie jego pieniądze.
Tę forsę w torbie mam dostać ja. A co mam dostać ja, należy do ciebie.
- Przepraszam. - Skurwiel.
Cześć, Susie.
Jak ci idzie?
Nie do końca zgodnie z planem.
Dałeś mu pół miliona i nic z tego nie masz?
Spora fuszera, moim zdaniem.
Jak się nazywa ten facet od pożyczki?
Nie wiem. To krępy chiński dżentelmen.
Chce rozmawiać z tobą.
W czym mogę pomóc?
Tak.
Rozumiem. Tak.
Tak. Dobrze.
Gdy tak to przedstawiasz, sytuacja nabiera innego wydźwięku.
Z całym szacunkiem, Susie,
te pieniądze to dług, który trzeba spłacić.
- Kurwa. - To przyzwoita propozycja.
Skoro gwarantujesz pieniądze, podam mu adres.
A tacie prześlę bułeczki.
Trzeba było mówić, że jesteś od Susie. Spotka się z tobą na miejscu.
Witaj, Susan.
Od szefa kuchni.
Podoba ci się ta eskapada w mroki przestępczego świata?
Pouczające doświadczenie.
- Idziemy? - Tak.
Nie jesteście taksówką.
Nie. Szukamy twojego taty. Zastaliśmy go?
Pakuje się.
W porządku, skarbie. To nie potrwa długo.
Witaj, Francis. Wybierasz się gdzieś?
Jak mnie znalazłeś?
To zasługa twojego chińskiego przyjaciela.
Nie miałeś nam czegoś dać przed wyjazdem?
Może znajdziesz to w którymś z worków.
Bałaganiarz z tego twojego taty.
Tak, tata to jeden wielki bałagan. Tak zawsze mówi mama.
Zdziwilibyście się, ile dobrego można znaleźć w czyichś odpadkach.
Ten tam
to były minister.
Zbiera nielegalnie szmuglowane ptasie jaja.
Ten to prezenter z dziecięcej telewizji.
Ma upodobanie do...
Lubisz program śniadaniowy?
Tatuś był jednym z najlepszych dziennikarzy w kraju.
Potem przyszli oligarchowie.
Skończyła się wolność prasy. Trzeba słuchać poleceń tych u władzy.
A jeśli odrzucasz ich narrację, to cię niszczą. Ale nie mnie.
Tatuś ma zasady.
O tak.
Trzyma je w dużych plastikowych workach.
Słuchaj, skarbie,
poproś mamę, żeby zrobiła herbatę.
A nie spóźnimy się na samolot?
Nie martw się.
Mamy mnóstwo czasu. Leć.
- Siadaj, Frank. - Spokojnie.
Nie chcemy krzywdzić ciebie ani twojej rodziny. Chcemy dokumenty.
To one.
Oby tak było.
Nie zajrzysz?
Właśnie. Nikt nie chce poznać prawdy. Dlatego świat zszedł na psy.
Nie zajrzę, bo po pierwsze mnie to w ogóle nie interesuje.
A po drugie
idziesz z nami.
O tym nie było mowy.
Naprawdę nie otworzysz?
Nie.
Nie jesteś ani trochę ciekawy?
Załatwmy to i zwerbujmy Maxa.
Dobra.
Dziesięć, 11.
Widzę 13, 14, 15, 16 funtów.
Kto da więcej?
Mamy 100 funtów. Teraz 102, 103...
Tam jest.
Stoi w pierwszym rzędzie, ten z lewej.
Jak twoim zdaniem powinnam zacząć? Przecież nie mogę podejść do człowieka
i zapytać, czy chciałby mieć uprawę marihuany pod swoją stodołą.
Znam jego zarządcę.
Mogę panią przedstawić.
Ale lepiej byłoby, gdyby pani sama się z nim zapoznała.
Rozpozna panią.
Na pewno ulegnie sile pani perswazji.
Naprawdę tak uważasz?
Wiemy, że potrzebuje pieniędzy.
A pani wie, jak postępować z ludźmi.
Dobrze. Życz mi powodzenia.
Powodzenia.
Za 191...
Pomóc?
Nie trzeba.
Wie pan, że ryb nie wędzi się sosną?
Chce pan uwędzić tego pięknego karpia,
ale żywica
zatruje mięso.
Do niczego się nie nadaję, prawda?
Eddie rozbija się po kraju, udając gangstera.
A ja tkwię tutaj. Sam. Z tą... martwą rybą.
Freddy.
Szczęściarzem ten, kto lubi własne życie.
To jak tajemniczy ogród.
Prawda?
Też tak to widzę.
Podziemny świat pełen magicznych roślin,
które są czystym dobrodziejstwem
i pomagają ludziom poczuć się lepiej.
A wszystkiego tego zakazuje nam Babilon.
Ile masz tu roślin?
Wolałbym nie wchodzić w szczegóły.
To dość... poufne informacje.
Boisz się, że doniosę?
Jasne, że nie.
Po prostu do obowiązków zawodowych podchodzę
bardzo poważnie.
Ja też.
O rany.
Czym się zajmujesz?
Jestem konsultantką.
Ludzie przychodzą do mnie z problemem, a ja pomagam go rozwiązać.
Ktoś, kto liźnie wielu dziedzin, jest często lepszy od eksperta w jednej.
Aleś ty mądra.
Chcesz zapalić jointa?
Mam mnóstwo różnych smaków i odmian.
Nie palę.
Ale ty sobie zapal.
Może jakiegoś malucha.
Pewnie będzie w popielniczce.
- Daj mi dwie sekundy. Zaraz wracam. - Dobra.
Myślisz, że świat byłby lepszy, gdyby wszyscy palili zioło?
Niekoniecznie.
Ale na pewno byłoby spokojniej.
Aby zmienić świat, potrzebowałbyś znacznie więcej towaru.
To tylko jedna z 12 miejscówek.
I każda taka duża?
Są nawet większe.
To dosyć rozległa sieć.
Na pewno nie chcesz bucha?
Skoro jestem z królem zieleni, czemu nie?
Co za miejsce. Czemu zażądałem tylko pół miliona?
Nie bądź chciwy.
Przekażemy dokumenty. Dostaniesz forsę.
Potem oddasz dług koledze.
Przybywasz nocą stosownie do akcji. Masz teatralne wyczucie czasu, Edwardzie.
Uznaliśmy, że zechcesz załatwić to jak najszybciej.
I słusznie.
To moja wspólniczka, Susan Glass.
Cieszę się, że panią poznaję.
- Eddie dużo mi opowiadał. - Doprawdy?
Pozwólcie, że zakończę tę podłą sprawę.
Potem omówimy nasz zielony biznesik.
To dla mnie?
Wszystko tam jest. Zdjęcia, akta, dokumenty.
Nie zajrzałeś, Eddie?
Nie.
Dobry człowiek.
Wiem, że możesz mieć gdzieś schowane kopie tego wszystkiego.
Dlatego chciałem pogadać.
Więcej mnie nie zobaczysz. Daję słowo.
Kłopot w tym, że twoje słowo nie ma żadnego znaczenia.
Frank, chyba rozumiesz powagę sytuacji.
Masz zniknąć na zawsze.
Jeśli to jasne, pieniądze są twoje.
Zgodnie z umową.
To, że znalazłeś sobie ochronę,
nie zmienia tego, kim jesteś.
Zawartość tej koperty mogłaby zniszczyć
ciebie i twoją karierę.
To, co robił jego ojciec, już się skończyło.
Jego ojciec? Nie szantażowałem jego ojca.
Szantażowałem tego szajbusa.
Dość nieoczekiwany zwrot akcji, Maxie.
Dobra.
Wszystko można rozsądnie wyjaśnić.
Nie jest to coś, co by kogoś obruszyło,
chyba że jest niewiarygodnie przewrażliwiony.
Wolnego, kowboju.
Musisz wyregulować poziom swojej transparentności.
Mów, o co chodzi.
To nic wielkiego. Takie dziwaczne hobby.
Natychmiast.
Dobrze.
Jeśli pełna transparentność pomoże popchnąć nasz interes naprzód, to...
chodźcie.
Co o nich sądzisz?
Wyglądają nijako.
Przyjrzyj się.
Adolf Hitler.
Wybitnie operował światłem.
Gdyby nie wojna,
byłby ceniony na równi z Monetem.
Posiadam największą kolekcję jego prac poza Szwajcarią.
Był wizjonerem.
Te obrazy są co najwyżej przeciętne.
Kto myśli inaczej, bredzi.
Myślałem, że ktoś twojego pochodzenia
doceni dzieła prawdziwego mistrza.
Wyjdzie poza reputację człowieka, by znaleźć ukrytą wzniosłość.
Lordzie,
proszę im pokazać klejnoty koronne.
Może masz rację.
Po urazie w bitwie nad Sommą
Adolfa Hitlera zbadał lekarz wojskowy.
Z akt wynika, że stracił szczególną część swojej anatomii.
Gdy pięć lat temu wystawiono ją na sprzedaż,
zadbałem, by nic mi nie przeszkodziło.
Jedyna fizyczna pozostałość po przywódcy Trzeciej Rzeszy.
Przechowywana w formaldehydzie od niemal 80 lat.
Jądro Adolfa Hitlera.
Ty chyba, kurwa, żartujesz.
Gdyby nie utrata prawego jądra,
zachowałby równowagę między logiką a kreatywnością.
I świat dostałby nowego Leonarda da Vinci.
Prosta droga stała się kręta,
ale nie mniej kreatywna.
Wciąż pozostał geniuszem.
Pomyśl o teatrze, o widowiskowości Trzeciej Rzeszy.
Mundury Hugo Bossa, estetyczna konstrukcja Lugera,
dynamiczna linia Messerschmitta.
Ironiczny, ikoniczny symbolizm
majestatycznego orła spoczywającego na starożytnym hinduskim symbolu pokoju.
Tak jak żołądź zachowuje potencjał wyrośniętego dębu,
tak ja jestem w posiadaniu źródła geniuszu twórczego Hitlera.
Jego jądra.
To się raczej nie uda.
Susie, nic tu po nas.
Nie bądź mięczakiem.
Nie ma się co śpieszyć.
Nie obchodzą mnie jego poglądy ideologiczne i filozoficzne.
Przyszłam omówić kwestie biznesowe,
a to, co unosi się w tym słoju, na pewno wpłynie na nasze negocjacje.
To tak zwana karta przetargowa.
Mamy specjalną stawkę dla takich jak on.
- Takich jak ja? - Max!
Nic z tego, Frank.
Uspokójcie się.
Nic nie zniszczy mi kariery.
Nie masz pojęcia,
jak ciężko musiałem pracować, żeby coś osiągnąć.
Zostanę wielką gwiazdą!
Mamy jedno ciało do usunięcia
i jednego niesympatycznego dżentelmena, który wymaga waszej uwagi.
Co się stało?
Po ujawnieniu dość osobliwego faktu...
Jądro.
...negocjacje przybrały nieoczekiwany obrót.
Wystąpiły drobne rozbieżności co do struktury umowy.
Lecz nasz Eddie okazał się niezwykle skutecznym mediatorem.
O kurwa.
Po krótkim przeciąganiu liny
udało się wypracować warunki...
zadowalające wszystkie strony.
Co mamy zrobić?
Uświadomić lordowi Pojebowi szczegóły naszej umowy.
Chyba że masz coś przeciw, książę. To w końcu przyjaciel rodziny.
- Nie. Walcie, ile wlezie. - A co z nim?
- Wyliże się. - Tak.
Chodź.
Powoli.
Boże drogi, Edwardzie. Wprost cuchniesz formaldehydem.
Gdzie się podziewałeś?
I dlaczego pijesz whisky z samego rana?
Oszczędzę ci szczegółów.
Dość powiedzieć, że była to długa noc.
Kiedy ty się szwendałeś, robiąc Bóg wie co,
ja szukałam rozwiązania naszych obecnych kłopotów.
Jasne.
Znalazłam nowy dom dla waszej plantacji marihuany.
Co?
Pan Rokes, skarbie.
Ten sąsiad.
Ma 800 hektarów, których nie jest w stanie utrzymać,
i marzy o tym, żeby znaleźć długoterminowego najemcę.
Cóż.
Nie uwierzyłabyś, co robiłem w ciągu ostatnich 48 godzin.
A ty się pojawiasz i wszystko naprawiasz kieliszkiem sherry.
Szanuję twoją mamę.
Umie o siebie zadbać. Ma poczucie humoru.
Trochę ekscentryczna, ale kto nie jest?
Odrobinę. Porozmawiasz z moim sąsiadem?
Spotkamy się. Zobaczę, czy się nadaje.
Przynajmniej ktoś się przyłożył do pracy.
Mimo paru drobnych niedogodności,
które napotkaliśmy w ostatnich dniach,
wyszłaś z tego zwycięsko.
Nie lubię, gdy do mnie strzelają.
Może cię to zaskoczy, zważywszy na obraną przeze mnie ścieżkę kariery,
ale staram się unikać sytuacji, gdy do mnie strzelają.
Dlatego muszę przyznać, że ostatecznie do czegoś się przydałeś.
Ej, gołąbeczki.
Nie będę przeszkadzał.
Cześć, stary.
Odpalamy lont!
Wyjaśnij mi coś,
bo Kocyk bredził trzy po trzy.
Mówił, że najpierw nawalałeś się z naszym szefem kuchni,
a potem wysadziłeś kupę nazistów.
I to, kurwa, granatem!
Nazistę. Liczba pojedyncza.
Teraz mamy kolekcję rzadkich dzieł i dwie nowe farmy.
Wszystko odwołuję.
Suze, to prawdziwy gangus.
Jesteś kretynem, Jack.
Za Eddiego, wielkiego księcia od załatwiania spraw.
Nie. Za to nie piję.
Dobra.
Może wypijemy za...
zaglądanie do koperty?
Za zaglądanie do koperty.
Cokolwiek to, kurwa, znaczy.
Napisy: Przemysław Rak