Jestem głęboko przekonany, że dobór kreacji ma duże znaczenie.
Konformizm to nic nagannego, o ile wybiera się go świadomie.
Może i przywdziewam strój owcy,
ale rozmaite wskazówki
zdradzają wprawnemu oku,
iż w istocie rzeczy jestem wilkiem w owczej skórze.
Czy nadarzy się sposobność, by to ujawnić?
W rzeczy samej.
Nowy garnitur na nową erę.
DŻENTELMENI
Jego duch jest silny.
A ciało podąży za duchem.
Pocieszająca myśl.
Powinna dodać ci otuchy.
Nie chcę robić niczego wbrew tobie czy twojemu ojcu.
Masz wolną rękę, John.
ODCINEK 8 EWANGELIA WG BOBBY’EGO GLASSA
Geoffrey.
Przepraszam, że pytam. Spodziewa się książę gości?
Na Field Barn Lane zajechało pięć aut.
Zdecydowanie nie.
Miejscowi?
Nie. Nie przypominają przeciętnych spacerowiczów.
Zostań tam, idę do ciebie.
„Raź ogniem tych, którzy powstają przeciwko”…
Sprawdzałem budki lęgowe i ich zobaczyłem.
Są tam od 20 minut.
Wyglądają poważnie. Wie książę, czego chcą?
To bogobojny, handlujący kokainą mafioso z Liverpoolu.
Ma złe zamiary.
- Amen. - Amen.
Miałeś ostatnio kontakt z Wielebnym Johnem?
Kontakt z Wielebnym?
Tak. Pisujemy do siebie, wymieniamy się pomysłami na tapety.
Po co miałbym się kontaktować z tym szajbusem?
Dobra. Niech nikt nie wychodzi z domu.
Jasne. Dlaczego? Co się, kurwa, dzieje?
Jak się dowiem, zadzwonię.
Musimy iść do mojego domku i zabrać parę rzeczy.
Nie za dużo tego?
Zatrudniono mnie do tępienia szkodników, książę.
Kurwa.
Zrobiłem coś złego, mamo.
To, że ten człowiek tam jest, zapewne wskazuje, że się dowiedział.
Witaj, Freddy.
Przyszedłem odebrać dług, który u mnie zaciągnąłeś.
Możemy to zrobić na dwa sposoby.
Ty wyjdziesz. Albo ja wejdę.
Co słychać, tato?
O mnie się nie martw. Co nowego?
Rozmawiałam z lekarzem.
Jack się nie wybudził, ale jesteśmy na dobrej drodze.
Gadałem z Eddiem. Dał mi do myślenia.
Przyjedź natychmiast.
Przywieź księcia.
- To może być problem. - Bo?
Sprzedał nas,
więc ja sprzedałam jego.
Powinnaś częściej sprawdzać wiadomości ze świata.
Bo nie jesteś na bieżąco.
Cokolwiek zrobiłaś, lepiej to odkręć.
Książę ma być cały i zdrowy.
Zadzwoniłam do Wielebnego.
Ja pierdolę, Susie.
Wielebny właśnie zajechał przed mój dom.
Wybacz. To chyba przeze mnie.
Czemu, kurwa?
Miałam swoje powody. Jest tam?
On i chrześcijańskie bractwo.
- Trzymaj się. Kawaleria w drodze. - Cokolwiek robisz, rób to szybko.
Jimmy, posłuchaj mnie uważnie.
Książę ma drobne kłopoty.
Wysyłam chłopaków z dostawą. Zadbaj, żeby dotarli do domu.
Przepraszam, John. Mój brat tu jest. Chwileczkę.
Panie Dixon.
Wtargnął pan na teren prywatny.
Przyjechałem oddać strzelbę.
- Zamierzałem przekazać ją twojemu bratu. - Ja wyjdę.
Dam wam pięć minut z szacunku dla dziedzictwa waszej rodziny.
Dobrze.
Tammy, mamo, zamknijcie okiennice. Zabezpieczcie okna.
Dobra.
Dość już tego.
Kocham was.
- Miło było was znać. - Freddy!
To moja wina i pora, żebym się z tym zmierzył.
- Nie pozwolę ci. - Spokojnie.
Słuchajcie, wszystko gra.
Na nic innego nie zasługuję.
Jestem jedną wielką gnidą.
Jeśli ci kolesie pozwolą mi żyć,
dalej będę gnidą.
Mylę się?
Edwardzie, mylę się?
Właśnie.
Ale nie szkodzi.
To jedyna okazja, żebym zrobił coś bezinteresownego.
Jedyna szansa, żebym odzyskał resztki godności.
Nie odbieraj mi tego.
Nie.
Freddy, to nie jest godność.
To ból, przemoc i śmierć.
Kochamy cię.
I tak,
czasami bywasz kutasem.
Wielkim kutasem.
Wielkim i starym.
Ale w tej chwili cię potrzebujemy.
Jasne?
Ja cię potrzebuję.
- Wporzo. - Super.
Mamo, sprowadź personel do piwnicy.
Pójdę po Charly.
Bądźcie ostrożni.
Tammy, zamknij drzwi na zamek.
Nas troje przeciwko mafii?
Masz jakiś plan?
Świetnie, nie ma planu. Ciśnie gadkę o…
A jaki ty masz plan?
- Padniesz jak męczennik? - Książę!
Mam jeszcze pięć strzelb i karabin.
Idealnie.
Pięć minut prawie minęło. Zaczynamy?
Książę, jaki jest plan?
- Pomoc jest w drodze. - Dobrze.
To zmienia postać rzeczy.
Jimmy, piszesz się?
Nie, szefie. Jestem pacyfistą.
Dobra. Piwnica. Z matką i personelem.
Geoffrey, na górę. Pozostali, zajmijcie pozycje tutaj.
A karabin dla mnie?
Halo.
Pieprzyć to.
Wiecie, czemu tak bardzo kocham gołębie?
Symbolizują harmonię człowieka z naturą.
Jeszcze zanim Noe stanął na suchym lądzie,
działaliśmy razem, człowiek i ptak.
Słyszeliście o Cher Ami?
W ostatnim roku Wielkiej Wojny
500 francuskich żołnierzy utknęło za linią wroga.
Byli pod ostrzałem własnej artylerii.
Major wysłał więc gołębia po pomoc.
Gołąb został postrzelony w pierś,
stracił oko, nóżka mu zwisała na skrawku skóry.
Ale doleciał z powrotem do bazy,
dostarczył wiadomość i oddział został uratowany.
Dzięki temu gołębiowi.
Francuzi przyznali mu Order Walecznych.
Gołębie wyznają pewne wartości.
Lojalność.
Odwagę.
Uczciwość.
Musicie zakopać topór,
z braku lepszego słowa.
Morał historii jest taki,
że trzeba przyjąć ciosy, przyznać się do winy,
żeby osiągnąć wyższy cel.
Macie być moimi gołębiami,
bo nie chcę mieć do czynienia
z taką błazenadą, jak dziś rano.
Nikt nie chce, żeby ten liverpoolski pojeb zajeżdżał mu przed dom
ze swoją armią świętojebliwych debili.
Wyjaśniłem panu Dixonowi,
że jeśli wróci do domu,
wynagrodzę mu to.
I teraz, Eddie,
ty musisz wynagrodzić to mnie.
Siadajcie, kurwa.
Zachowujecie się jak dzieci.
Zastanawiałem się nad swoją sytuacją.
Doszedłem do wniosku,
że kończę z tym.
Jack się wyliże,
ale traktuję to jako znak.
Objawienie, że tak powiem.
Dlatego zamierzam sprzedać interes.
Po prostu.
Jak to się ma do naszej umowy?
Chcę się wycofać.
Nie chcę z hodowli zioła przejść na masową produkcję mety.
Rozumiem. I dotrzymam słowa.
Rozumiesz?
Wiesz, że robisz dokładnie to, czego chce pan Johnston?
Pan Johnston gówno wie o niuansach tej sytuacji.
Nikomu niczego nie oddam.
Zwłaszcza temu Jankesowi.
Sprzedam temu, kto zaproponuje najwięcej.
Przyjmę propozycje powyżej 150 milionów.
Oferty muszą być złożone do końca tygodnia.
Od ciebie chcę,
żebyś dopilnował, aby Susie ubiła dobry interes.
Dlaczego ja?
Zauważyłem,
że stworzyliście bardzo zgrany duet.
Czemu nic nie mówiłaś?
Prowadzisz ten interes od lat.
Pozwolisz, żeby to sprzedał?
Jestem pracownikiem. Tak jak ty.
To twój ojciec. A nawet nie spytał cię o zdanie.
Ciebie też nie.
Działałeś za moimi plecami. Nie raz, ale dwa razy.
Śmiało można powiedzieć, że oboje się przeliczyliśmy,
delikatnie mówiąc, ale to biznes.
Ostatecznie postawiłeś na swoim.
Tata sprzedaje. Ty się wycofujesz.
A ty?
Na emeryturę jesteś za młoda.
Są gorsze rzeczy
niż przespane noce i środowe bingo.
Racja.
Podjął decyzję.
Zróbmy, co każe i miejmy to z głowy.
Nie ukrywałem swojej chęci przejęcia działalności pani ojca.
Wiem, że mierzyliście się
z poważnymi przeszkodami
w ostatnich miesiącach.
Zagubiony towar. Blokada kanałów. I inne mocne ciosy.
Wiemy, że pan za tym stoi.
Ale w przypadku mojego brata przegiął pan.
Odrzuciła pani moją pierwszą propozycję.
Musiałem przekonać panią i ojca, że mam poważne zamiary.
Jestem gotów przystąpić do negocjacji
w sprawie pokojowego przekazania waszej działalności,
ale musi pani zrozumieć,
że robię to z pozycji
znacznej siły.
Pani Glass,
nie jest pani świadoma,
że jeden z niezadowolonych pracowników ujawnił mi
dane pozostałych 12 farm.
Niestety nie.
Lista, którą przekazałem panu Stevensowi, była fałszywa.
- Halo? - Dzień dobry.
Czy mam przyjemność z markizą…
Beaversbrook?
Przy telefonie.
- Baron Noughton? - Witam.
Wicehrabia Bowling?
W rzeczy samej.
O mój Boże.
Nawet mi się to podoba.
Spokojnie.
Dzień dobry.
Dzwonię, by omówić
państwa powiązania biznesowe z panem Robertem Glassem.
Proszę kontynuować. Z kim rozmawiam?
Byłem przekonany, że listę zweryfikowano.
Nie.
Padł pan ofiarą mistyfikacji.
Muszę przyznać, że byłem zaskoczony, iż przybyliście razem.
Skąd ta odmiana?
To był punkt zwrotny.
Więc wykonałem zwrot.
Czemu mam wejść w zielony biznes?
Masz poważne powiązania z Ameryką Południową.
Zyskaliby wertykalnie zintegrowaną firmę,
która kontroluje blisko 50% rynku brytyjskiego.
A gdyby doszło do legalizacji,
mielibyście jeden z nowocześniejszych ośrodków dystrybucji i rozwoju w Europie.
Pomóc wam?
Mogę was spiknąć z Ruskimi,
ale ostrzegam: to są hardkorowcy.
Rzućcie żart, którego nie skumają, to wyrzucą was przez okno.
Dysponują odpowiednim zapleczem?
Kilka setek to nic dla tych jebanych Rusków.
Kreml to ich drugi dom.
Wiecie, że się nie cackam. Widzieliście na własne oczy.
Moi wspólnicy…
są jeszcze gorsi.
Jesteśmy gotowi zaryzykować.
A to, co między nami zaszło…?
Najlepsze, co mnie spotkało.
Dopóki omal nie zatłuką cię na śmierć, nic nie wiesz.
Ale gdy orientujesz się, że liczy się tylko władza,
otwiera się cały świat.
Jest na wyciągnięcie ręki.
Mimo pańskiej makiawelicznej taktyki
ojciec wciąż jest gotów sprzedać panu działalność,
ale tylko jeśli zapłaci pan więcej niż pozostali.
To ma związek z tym ptakiem?
W kwestii komunikacji biznesowej ojciec jest staroświecki.
Ofertę należy złożyć na piśmie
i przesłać gołębiem do końca tygodnia.
Czemu nie mailem lub przez telefon?
Spytasz Bobby’ego, gdy wygrasz licytację.
Miłego dnia.
Świetny ten patent z ptakiem.
Przezabawny.
Na tym oficjalnie kończą się nasze wspólne interesy.
Zostało jeszcze kilka ptaków.
Możesz je wypuścić. Znajdą drogę do domu.
Biedne gołębie.
Powodzenia.
Wzruszyłeś mnie, kapitanie.
Mamo, myślisz, że z Geoffem wszystko w porządku?
Dziwnie się zachowuje, odkąd wróciłam.
Cóż, zawsze za tobą przepadał.
Nie doszukiwałabym się w tym niczego.
Eddie idzie! Witaj!
Dzień dobry.
Jeśli szukasz swojego gołębia,
widziałam, jak Freddy się z nim wymyka.
Muszę go powstrzymać. Dziękuję za cynk.
Wszystko w porządku?
Tak, mamo. Wszystko gra.
- Dokąd poszedł? - Tam.
Jasne.
Chodź, Mitch. Zjedz.
Będziesz duży i silny.
Z kim rozmawiasz?
Z nikim. Nikogo tu nie ma.
Ja chyba nie…
Oddaj ptaka.
To tylko jeden gołąb. Jeden marny gołąb.
Wiem, co powiesz.
Masz nagrane same grube ryby.
Ale ja też zebrałem grubą kasę.
- Długi się nie liczą. - Po co te kpiny?
Chcę ci powiedzieć,
że obserwowałem cię przez te miesiące.
Patrzyłem, jak działasz i chłonąłem to wszystko, te wszystkie zbrodnie…
Posłuchaj mnie.
Kończymy z tym.
Żadnych gierek czy długów. Koniec.
Rozumiem. Jesteś zazdrosny. Chcesz mnie usunąć.
To ty chciałeś usunąć mnie.
Tak. Co prawda, to prawda.
Pewnie na to zasłużyłem.
- Ale… - Zabieram gołębia.
Nie oddam ci Mitcha.
Nie nadajesz się do tego.
Ja też nie.
Pamiętasz, jak tata wziął nas na polowanie na jelenie?
Nie bardzo.
Razem tropiliśmy jelenia,
a potem tata pozwolił mi strzelić.
I trafiłem. Trafiłem go, kurwa.
Był cholernie dumny.
A gdy się zbliżyliśmy…
jeleń wciąż oddychał.
Nie mogłem tego zrobić.
Byłeś dzieciakiem.
Byłeś młodszy ode mnie.
Tata podał ci nóż,
a ty poderżnąłeś mu gardło, jakby to była błahostka.
Tak.
Posłuchaj, co chcę powiedzieć.
Może masz rację.
Może się do tego nie nadaję.
Ale ty…
masz to we krwi.
Opiekuj się Mitchem.
Przepraszam, że ci przeszkadzam, książę, ale czy wszystko gra?
Bo chyba się trochę zawiesiłeś.
Nie teraz, Jimmy.
Jasne. Sorki.
Chcę, żebyś sporządził umowę spółki.
Niekoniecznie prawnie wiążącą, ale muszę ustalić warunki konsorcjum
dla zainteresowanych stron.
Musimy zebrać kwotę w okolicach 200 milionów, żeby mieć szansę.
Lwią część uzyskamy od pozostałych 12 lordów.
Jeśli ich namówię, by włożyli po 10%, będziemy na dobrej drodze.
Potem zwrócimy się do naszych przyjaciół wędrowców.
Dorobili się pokaźnego majątku na działalności importowo-eksportowej.
Przez pewien czas chciałem uwolnić się od rodziny Glassów.
Teraz skłaniam się ku pozostaniu w branży.
To powinno dać nam dostęp do negocjacji,
ale do kwoty, którą chcemy zebrać, wciąż daleko.
Jak dobrze pójdzie,
powinien książę zebrać 25.
Plus 10 milionów funtów pożyczki od matki.
Musiałam sprzedać wszystkie akcje i Moneta mamy.
- Dziękuję, mamo. - Brakuje jeszcze 15.
- Tak. - A co z Susie Glass?
Bez niej nie poprowadzisz tej działalności.
Nie jest zainteresowana.
Ale dlaczego?
Z tego, co rozumiem, prowadziła ten interes od lat.
To dość skomplikowane.
Co oznacza, że muszę rozważyć mniej przyjemną opcję.
Cześć, Henry.
- Poproszę herbatę. - Już.
Marnie wyglądasz. Powinieneś iść do lekarza.
Urazy takie jak moje wywołują pytania, na które nie lubię odpowiadać.
Szkoda, że twój sponsor nie znalazł ci życzliwego doktora.
Z tego, co słyszałem,
twoja współpraca z przyjacielem z Ameryki
dobiegła końca.
- Proszę. - Dziękuję.
Masz dobre informacje.
Dałem Susie wyprane 15 baniek.
Plus kolejne 15 dla Jacka w ramach przeprosin.
Ale wciąż nie wiem, czy kłopoty mam za sobą.
Po co do mnie przychodzisz?
Wiesz, co zrobiłeś. Tego nie wymażesz.
To niewybaczalne.
Przyszedłem wybadać, czy jest sposób, aby zmienić twój los.
Tak?
Mogę cię z tego wyciągnąć.
Ale będzie cię to kosztować kolejne 15.
Do tego musiałbyś załatwić parę spraw.
Co masz na myśli, Eddie?
Co z nim?
Dużo śpi.
Ale jest coraz lepiej.
A co u ciebie?
Nie wiem.
W tej chwili skupiam się na nim.
Musicie być zżyci.
Miał dziesięć lat, gdy zmarła nasza mama.
To ogromny obowiązek dla młodej osoby.
Nigdy nie był ciężarem.
Lubiłam opiekować się Jackiem.
I lubię prowadzić interesy.
Wiem, że twój ojciec
planuje sprzedać waszą działalność.
Pewnie zastanawiasz się, co zrobić.
Radziłabym ci,
żebyś nikogo nie słuchała,
nawet mojego syna, a zwłaszcza swojego ojca.
Jeśli jednak chcesz skorzystać z moich wielu lat doświadczeń,
powiem ci, że żałuje się raczej tego, czego się nie zrobiło,
niż tego, co się zrobiło.
I obawia się pani, że czego nie zrobię?
Więc ja działam na miejscu.
Ty ogarniasz lordów.
A ten JP organizuje dystrybucję?
Tak. Dzięki swoim 15 stałbyś się współwłaścicielem.
Te dwie stówy wystarczą Bobby’emu?
O takiej kwocie myślę.
Po zawarciu umowy on wypadnie z gry.
A wujek Stan?
Podobno ma bałagan w rachunkach.
Spotkałam twoją mamę w szpitalu.
Jesteś pełen sprzeczności, Eddie.
Być może.
Czy to mózg liverpoolczyka widać w chmurach?
Można powiedzieć, że sam się prosił.
Wiesz, co to znaczy?
Non sine periculo.
To nasza rodzinna dewiza.
„Ryzyko jest zawsze”.
Dała mi do myślenia.
Nic, co w życiu coś warte, nie przychodzi bez odrobiny ryzyka.
Zrozumiałem,
że moja rodzina robi to od pokoleń.
Mieszka w zoo, ale poluje w dżungli.
To nic nowego.
Kolejny obrót koła.
Zdołałeś zgromadzić niezbędne środki?
Zebraliśmy pokaźną sumę.
Ale, jak wiesz, to konkurencyjny rynek.
Kolejne inwestycje są mile widziane. Jeśli cię to interesuje.
Ojciec zaczął handlować trawą w latach 70. Prawie pół wieku temu.
Trzeba mu przyznać, że sam zbudował imperium.
Największe w Wielkiej Brytanii.
Ale prawdę mówiąc,
stracił czujność.
Jak gęś, która znosi złote jaja.
Póki jajka wyskakiwały, nie przejmował się.
Gdy próbowałam z nim rozmawiać o wejściu na wyższy poziom,
nie chciał słuchać.
Spójrz, co razem osiągnęliśmy w ciągu kilku miesięcy.
Wyłóż 35, będziemy równymi wspólnikami.
Chcesz być wspólnikami?
Ale musimy pomówić o Henrym Collinsie.
Raz mu odpuściłam. Więcej to się nie zdarzy.
Rozumiem.
Ale musimy dostosować oczekiwania.
Przynajmniej na krótką metę.
Musisz czuć się pewny siebie, żeby mnie tym drażnić.
I to bardzo.
Charlotte.
Niech leci.
- Gotowa? - Zróbmy to.
Do dzieła.
Dobry chłopak.
Zmęczyłeś się?
Leć coś zjeść.
Zajebiście duża kwota.
Geoff?
Tak, panno Charlotte?
Sporo myślałam
o swoim dzieciństwie.
Zdałam sobie sprawę,
że nauczyłeś mnie wszystkiego, co umiem.
Tyle razy jeździliśmy na biwak do lasu.
To ty nauczyłeś mnie rozpalać ognisko i jeździć konno.
Łowić łososie.
Zawsze ty.
Prawda?
Jestem tylko gajowym, Charlotte.
Na pewno?
Bo czasem tak się zastanawiam i…
To miałoby sens.
Dobra.
Nieważne.
Charlotte.
Nie chciałem, żebyś się wstydziła.
Nie wstydziłabym się.
Jesteś najwspanialszym człowiekiem, jakiego znam.
Są cztery oferty.
Na stole.
Każda wyższa od ceny wywoławczej. Brawo.
Zauważyłem, że na jednej są wasze nazwiska.
To ci niespodzianka.
Chcę, abyście wiedzieli, że każdą ofertę
będę oceniał indywidualnie.
- Jasne. - Idealnie.
A zatem czyja oferta wygrała?
Niestety nie jest to takie proste.
Jak wiesz, konkurencja była duża
i nie my złożyliśmy najwyższą ofertę.
Więc kto wygrał?
Wujek Stan.
Byłem pewny, że moja oferta będzie konkurencyjna.
Dobrze, że w końcu się udało.
Pan Stevens uda się do banku
i wyda dyspozycję przelania środków na konto pana Glassa.
Był gotów słono zapłacić,
więc pan Glass rozważył jego ofertę.
Widzę, że masz wątpliwości, mamo. I słusznie.
Aktywowałem Henry’ego Collinsa,
którego księgowy wiedział, gdzie pan Johnston zakopuje ciała.
Dziękuję, że znalazł pan czas.
Do usług.
Ciała te, czyli jego dane podatkowe,
zostały przekazane odpowiednim organom
w urzędzie skarbowym.
Wujka Stana aresztowano za uchylanie się od podatków,
a jego aktywa zamrożono.
Nie mógł więc domknąć transakcji.
Skoro wuj Stan wypadł z gry, czy nie oznacza to,
że wygrał Pete Spencer-Forbes?
Tak myśli Mercy.
Lepki Pete.
Twoja oferta była druga.
Nie martw się, mamo. Nie wygrał.
- Mówiłeś, że wygrał. - Tak powiedziałem Mercy.
Moi wspólnicy przylatują z Bogoty.
Nie zaakceptują odmowy.
Trudno jest wyprowadzić pieniądze z Rosji,
co daje pewne możliwości dla kogoś takiego jak ty.
Gdzie znajdę tego Pete’a?
Na Mercy silną presję wywierali przełożeni z Ameryki Południowej.
Własnoręcznie utorowała sobie drogę.
Z kolei nią zajął się Henry Collins.
Dobrze, że ktoś się zaopiekował tą biedną kobietą.
Czy to nie Henry Collins ustawił walkę?
A i owszem.
Powiedz, że z nim nie pracujesz.
Henry jebany Collins.
Nim się nie przejmuj.
Był zdesperowany, więc wykorzystałem go do sprzątania.
Piętnaście baniek. Jak ustaliliśmy.
Usiądź.
Powiedziałem, że sprzedaję interes w jednym celu: aby was obudzić.
Nie kupujecie tego biznesu.
Inwestujecie w niego.
Tak byśmy razem poszerzyli nasze interesy.
Rozumiem, że nie idziesz na emeryturę.
Ani mi się śni.
Ale musiałem wiedzieć, że jesteście gotowi zaryzykować własną skórą.
Wspólne obowiązki mają swoje zalety.
A korzyści płynących z ciągłości władzy
też nie należy lekceważyć.
Eddie, jesteś żołnierzem. I arystokratą.
Ale ja widzę człowieka, którego nie określają tytuły.
Ani go nie ograniczają.
Więc umowa stoi.
To 235 milionów funtów.
Teraz macie cel.
Nie urodziłeś się, aby słuchać rozkazów, ale by je wydawać.
Aby budować i poszerzać imperia.
Nie widzę kapitana. Widzę jebanego generała.
Nie trzeba było.
Chcesz to zrobić?
To prośba?
Nie. Nie musisz.
Pomyślałam, że może chcesz.
W ramach swojej… „podróży”.
TRZY MIESIĄCE PÓŹNIEJ
Nie przesadź z sosem.
Nie martw się. Więzienie nie jest złe, jak się przywyknie.
Dużo się śpi, regularnie ćwiczy
i rzadko ci zakłócają spokój.
A ponieważ pan Kawasaki nie dostał warunkowego,
gwarantuję jakość kuchni przez co najmniej rok.
Cudownie.
Mogło być znacznie gorzej.
Uwaga godna prawdziwego dżentelmena.
Napisy: Przemysław Rak