SERIAL NETFLIX
NA PODSTAWIE SERIALU MICHAELA HIRSTA
Europa w XI wieku.
O dokonaniach wielkiego wikinga Ragnara Lodbroka pozostały tylko legendy…
W ciągu kolejnych stu lat
wikingowie opuścili swoje północne ziemie
i osiedlili się w Europie, wielu na terenie Anglii.
Gdy ich prosperujące osady
zaczęły zagrażać Sasom,
król Anglii Ethelred II musiał znaleźć rozwiązanie
dla problemu z wikingami…
DANELAW, OSADA WIKINGÓW
OKOLICE LONDYNU
Przyjaciele!
Przyjaciele, dziś, w dniu Świętego Brykcjusza,
żegnamy mojego braciszka,
księcia Haralda Sigurdssona, przyszłego króla Norwegii.
Myśli, że zaszczycił nas swoją wizytą,
ale my wiemy, że to raczej on na niej skorzystał.
- Skol! - Skol!
Niech Bóg poprowadzi cię do Norwegii, bracie.
Bądź zdrów, nim znów się spotkamy.
A ty dokąd?
- Miałeś odprowadzić mnie do łodzi. - Wiem.
Ale król nas wzywa.
Wyruszamy do Londynu.
Ktoś inny zgotuje ci lepsze pożegnanie.
Bracie.
Kiedy wrócisz do Anglii, księciu Haraldzie?
Nie wiem.
Może gdy znajdę dobry powód.
Książę, łódź czeka. Pora wypływać.
Książę Harald!
Miłej podróży.
Niech żyje książę Harald!
Książę?
LONDYN
PAŁAC KRÓLA ETHELREDA II
Sten. Moja wierna straż.
Wasza Wysokość, przybyliśmy czym prędzej.
Wiem, że dziś święto
i pewnie porzuciliście rodziny przy stołach.
Zatem zapraszam.
Mówiłeś, że to pilne, panie. Coś nam zagraża?
Tak.
Ponad sto lat temu,
aby zapewnić trwały pokój z waszym ludem,
moi poprzednicy ustanowili Danelaw.
Tak, panie.
Jesteśmy tu od tak dawna, że wielu zapomniało naszego języka.
Otóż to. Mają się za Sasów.
Tak.
W tym właśnie problem.
Bo nimi nie są.
To nie ich dom.
Gdy pośród jęczmienia rosną chwasty,
jest tylko jeden sposób, by je wyplenić.
Dlatego dziś na mój rozkaz
wszyscy wikingowie żyjący na tej wyspie…
zostaną wymordowani.
Podczas masakry w dniu św. Brykcjusza wymordowano wszystkich wikingów
osiedlonych na terenie Anglii…
Wieści o rzezi dotarły na północ,
gdzie król Danii Knut wezwał wszystkich wikingów,
by przybyli do Kattegat i stworzyli armię…
by dokonać zemsty.
MORZE PÓŁNOCNE OKOLICE KATTEGAT
Wiosłuj!
Leif!
Fiord!
Zawracać!
W tył, prędko!
Wiosłuj!
Pod prąd!
Wiosłuj!
Mocniej!
Wiosłuj!
Freydis, przywiąż się!
Wiosłuj!
- Wiosłuj! - Dalej!
Wiosłuj!
Trzymajcie się!
KATTEGAT NORWEGIA
Nie. To nie on.
Nie.
Kattegat…
Piękniejsze, niż sobie wyobrażałam.
I większe.
Tutaj. Podpłyńcie bliżej.
- Lina? - Tak.
Na Odyna, jak przetrwaliście sztorm?
Dopłynęły tu wczoraj jakieś łodzie z zachodu?
Nie, tylko dwie przed sztormem.
Możliwe.
Toke, Ulf, zostańcie i uzupełnijcie zapasy.
Freydis, popytaj w porcie.
Reszta przeszuka ze mną miasto.
Idę z wami.
Nie. Jeszcze nie teraz.
- Tak wielu. - Następny.
Ilu straciliśmy?
Setki.
Pomóż mi tutaj. Bardziej na prawo.
Zapach!
Woń!
Zapach! Perfumy!
Njal…
Ty, Yrsa i… Liv!
Przeszukajcie targowisko.
Sprawdzę, czy był w sali biesiadnej.
Spotkamy się na łodzi.
Skąd jesteście?
Z Grenlandii.
To długa przeprawa?
Długa. Pięć tygodni. Bez przerwy.
Pięć tygodni na oceanie w takim czymś?
Jestem pod wrażeniem.
Widocznie niewiele ci trzeba.
Nieprawda.
Mam wysokie standardy.
Ja też.
Jesteś z Kattegat?
Nie, z Ringerike.
Harald Sigurdsson.
A ty?
Jestem Freydis.
Po długiej przeprawie w takiej małej łodzi
komuś o wysokich standardach przydałaby się gorąca kąpiel.
Po takiej przeprawie nie tylko to by mi się przydało.
Witaj, bracie.
Dopiero przybyłeś?
Tak.
W takim sztormie? Schroniliście się?
Nie. Zaskoczył nas na morzu.
Przyłącz się.
Przedstaw się nam.
Leif. Leif Eriksson.
Pierwszy raz w Kattegat?
- W Norwegii. - Z Islandii?
Nie, z Grenlandii.
To długa droga.
Pewnie twoją rodzinę też spotkała rzeź.
Nie. Nie wiem, o czym mówisz.
O masakrze w dniu św. Brykcjusza.
Angielski król wymordował naszych.
Dlatego tu jesteśmy.
To wezwanie do zemsty.
Jeśli nie po to tu jesteś,
co sprowadza cię do Kattegat?
Szukam wikinga, który nosi ten krzyż.
Skąd masz ten kożuch? Odkupię go.
Za podwójną cenę.
Oto jego cena.
Podwójna byłaby zabójcza.
Wiesz, kim jestem?
Alfrun z Trundelike.
Gdy proszę o twój kożuch,
chcę usłyszeć: „Tak, Alfrunie. Już się robi”.
Rozumiesz?
Nie, Alfrunie.
Odejdź.
Dość!
Wiesz, gdzie jesteś? To święta ziemia.
Przepraszam.
Nie chciałem was urazić.
Potrafisz walczyć, ale nie stawiłeś się tu na wezwanie.
Czego chcesz od człowieka z krzyżem?
To moja sprawa.
To angielski krzyż, Grenlandczyku.
Widać po wykończeniach.
To krzyż wikinga, który spędził czas wśród Anglików.
Zawsze jesteś taka po podróży?
Coś ci się nie podoba?
Skądże.
Tak tylko pytam.
Coś nie tak?
Nie.
Ale czemu masz wannę, choć nie jesteś z Kattegat?
Jestem prawnukiem Haralda Pięknowłosego.
Nie znam.
To jego wanna?
Co robisz w Kattegat, Freydis z Grenlandii?
Szukam kogoś.
Kto ci to zrobił?
Ten, kogo szukam.
Co się stało?
Gdy byłam młodsza,
pod nieobecność ojca i braci odwiedził mnie mężczyzna.
Mówił, że jest chrześcijańskim wikingiem.
Pierwszy raz kogoś takiego spotkałam.
Gdy usłyszał, że jestem sama,
rzucił się na mnie i straciłam przytomność.
Gdy się ocknęłam, leżałam naga na brzuchu,
przywiązana do łóżka, a on był na mnie.
Zgwałcił mnie wiele razy, pobił i wyzwał od pogańskich dziwek.
Nawet nie znałam słowa „poganin”.
Gdy skończył,
wyciągnął nóż
i wyciął mi znak na plecach,
mówiąc, że mnie nawrócił.
Nigdy go nie widziałam, ale wiem, że to krzyż.
Jak się nazywa ten bandyta?
Może pomogę ci go znaleźć.
Nadpływa statek.
Olaf!
Harald.
Olaf.
To on.
Gunnar Magnusson.
Bracie.
- Witaj. - To z nim…
Tak. To on.
Sztorm was nie pokonał.
Łaska Chrystusa nas ocaliła.
Na widok chmur schroniliśmy się w Risce.
Nie teraz.
Chodź.
To krótka droga.
Zjedzmy i ruszajmy, nim się ściemni.
Toke, Yrsa, zbierzcie nasze rzeczy.
Na bogów.
To cała armia.
Wasza Wysokość pozwoli.
Olaf Haraldsson i Gunnar Magnusson.
Król Danii Knut.
Jarl Olaf. Sporo o tobie słyszałem.
Dzięki. A ja o tobie, panie.
Proszę. Pewnie zgłodnieliście po podróży.
Harald mówił, że jesteście spokrewnieni.
Mamy tę samą matkę.
To mój młodszy, bardziej ambitny brat.
Obaj jesteśmy ambitni.
Harald mówił o planie najazdu na Anglię,
by pomścić rzeź naszych ludzi.
Jak możemy się przysłużyć?
Z tego, co wiem, znacie się na angielskich obwarowaniach,
zwłaszcza wokół Londynu.
Mało powiedziane. To my je wybudowaliśmy.
Gunnar sam przy tym był.
Zatem wasz wkład będzie nieoceniony.
Planujemy zaskoczyć Anglików, wysyłając flotę Tamizą.
Nic z tego.
Tamiza jest obwarowana od ujścia aż do miasta.
Anglicy mają strażnice wzdłuż wybrzeża.
Posłuchajmy twojej strategii.
Nie teraz.
Najpierw muszę rozwiązać pewien problem.
Proszę, mów, w czym rzecz.
Zebrałeś tu wiele rodów.
Jestem pod wrażeniem, że tylu ludzi ci służy.
Ale wiele z nich to rody pogańskie.
Ta inwazja ma na celu pomszczenie naszych ludzi.
Wszystkich wikingów.
Nieważne, czy to poganie, czy chrześcijanie.
Dla mnie to ważne.
Nie będę walczył pośród nich.
Mój Bóg i Zbawca Jezus Chrystus
nie pochwaliłby takiej komitywy,
gdyż byłoby to świętokradztwo i czekałaby nas pewna porażka.
Jednak tu jesteś.
Pewnie masz jakieś rozwiązanie.
Owszem.
Masowe nawrócenie.
Oszalałeś?
To doskonała okazja.
Są tu przywódcy wszystkich pogańskich rodów.
To byłby początek wojny domowej.
Król Ethelred nie zaatakowałby Danelaw,
gdyby nie ufał własnym obwarowaniom.
Które to my wybudowaliśmy.
Bez wiedzy na ich temat będziecie atakować na ślepo.
To moja oferta.
W takim razie żałuję, jarlu Olafie.
Przybyłeś tu nadaremno.
To jakiś ważniacha.
Nadal jest w głównym namiocie.
To wiele zmienia.
Niczego to nie zmienia.
Czyżby?
To jaki masz plan?
Pójdziesz tam i się zemścisz?
Jeśli będę musiała.
Ja się w to nie mieszam.
Złamiesz słowo dane mojemu ojcu.
Nie obiecałem mu, że będę narażał się jak głupiec.
Co wiemy o tym miejscu?
Drzewa, miasta, wielkie armie?
To nie są nasi ludzie.
To wikingowie. Tacy jak wy.
Nie.
Jesteśmy Grenlandczykami.
I ty też.
Nikt z nas dotąd
nie widział ponad 40 ludzi naraz.
A tu jest ich więcej niż na całej Islandii i Grenlandii.
Musimy przyznać, że nasza misja jest stracona.
Źle, że powstrzymałeś mnie w porcie.
Byłoby po wszystkim.
Po tobie też.
Byłabym w Walhalli z innymi wojownikami,
ucztując z Odynem i bogami.
Ojciec byłby dumny.
Nie przybyłem tu, by uczynić go dumnym.
Jestem tu dla ciebie.
Co chcesz przez to powiedzieć?
Że to bez sensu?
Wiesz, że nie spocznę, dopóki się nie zemszczę.
Nie.
Proszę, byś mi zaufała.
Jak się masz, bracie?
Mogę wejść?
Czyżby Knut zmienił zdanie?
Nie.
To o czym mamy mówić?
O naszym bracie Stenie.
Przyrodnim, jak ty.
Nie mów, że nie był ci bliski.
Służyliście w gwardii króla.
Jesteś ojcem chrzestnym jego dzieci.
Zamordowanych podczas rzezi.
Tak.
Co noc modlę się za ich dusze.
Nie czujesz się w obowiązku,
by ich pomścić?
Zemstą kierują się poganie.
Chrystus Zbawiciel jej zakazuje.
Twój Zbawiciel nie gardzi złotem Anglików.
Znasz się nie tylko na ich obwarowaniach.
Ale i ich bogactwie.
Knut nie zmieni planów przez wzgląd na twoją pobożność.
A gdy podbije Anglię,
użyje tych bogactw, by powiększyć imperium.
I na co zda ci się ta twoja świątobliwość?
Radzę ci ująć swoją chrześcijańską misję w szerszej perspektywie, bracie przyrodni.
Na dłuższą metę opłaci się to zarówno tobie, jak i twojemu zbawcy.
Dobrze cię zna.
Co tu robisz?
Chodź, zanim zdybią cię przeklęci chrześcijanie.
Idź.
Gdyby ci od Jezusa zobaczyli, że tu węszysz,
nie uszedłbyś z tego cało.
Trzymaj. Pomóż mi.
Amen.
Witajcie, przyjaciele.
Ponad sto lat temu
wielka armia wikingów wyruszyła do Anglii, by pomścić śmierć Ragnara Lodbroka.
Osiągnęła swój cel.
Po wielu wspaniałych zwycięstwach
nasi ludzie otrzymali zgodę, by się tam osiedlić.
Z czasem dołączyli do nich nasi bliscy, by tam żyć i pracować.
Danelaw stało się ich domem.
Rok temu
sprawy uległy zmianie.
Dokonano rzezi.
Masakry.
Jakiej nasi ludzie dotąd nie zaznali.
Był to atak.
Nie na wojowników.
Lecz na niewinne kobiety i dzieci.
Dla jednej przyczyny.
By pozbyć się naszych ludzi z angielskiej ziemi.
Zostaliście tu wezwani w jednym celu.
By pomścić śmierć naszych ludzi
i pokazać Anglikom, że mordowanie wikingów
nie ujdzie im na sucho!
Nasi przodkowie na to by nie pozwolili.
Ani Ivar bez Kości, ani Bjorn Żelaznoboki.
Ani ja.
A wy?
Nie!
Jesteście tu, by bronić waszych rodzin!
By bronić waszego honoru!
Bo jesteście wikingami!
Będziemy walczyć z Anglikami. Ale nie u boku chrześcijan!
Wybili moją rodzinę.
To właśnie oni są moimi wrogami.
A tyś jest moim, poganinie.
To zwykli bałwochwalcy.
Tak!
Wyznawcy Szatana.
Już ja ci pokażę!
Tak! Dawaj!
Gorm!
Dość!
Jarlu Gormie!
Nie chcesz walczyć u boku chrześcijan.
A kim ja jestem?
Czyż za młodu nie spędziłem każdego lata z twoją rodziną?
Nie kochałeś mnie jak syna?
Jarl Nori, pobożny chrześcijanin.
Widziałem twoją siostrę tuż przed masakrą.
Co by powiedziała, wiedząc, że odmawiasz walki u boku braci?
Nie nazwałaby cię tchórzem?
Czy macie za Boga Odyna, czy Chrystusa,
to bez znaczenia!
Liczy się tylko wasz honor!
Wasza odwaga!
Ta krew…
nie jest moja.
To nasza krew! Krew wikingów!
I tak już pozostanie!
Jesteśmy z tobą, Haraldzie Sigurdsson.
My też.
Jak się nazywasz?
Freydis. Freydis Eriksdotter.
Córka Eryka? Z Jaren?
Nie obawiaj się. Przyjaźniliśmy się.
Gdzie teraz jest?
Z armią w tej dolinie?
Nie.
W naszym domu w Grenlandii.
To daleko stąd, Freydis.
Co cię tu sprowadza?
Mam tu pewną sprawę.
Więcej nie powiem.
To niebezpieczna ziemia dla wyznawców dawnej wiary.
Poza Kattegat.
Gdy wrócisz do ojca, pozdrów go od Estrid Haakon.
Pamięta mnie.
Leif wrócił?
Nie.
Armia wyruszyła.
Co robimy? Czekamy na Leifa?
Nie. Powiedział mi, co robić.
Wracamy do Kattegat.
To on. Eriksson.
Twój ojciec to Eryk Thorvaldsson? Eryk Rudy?
A bo co?
Jesteśmy Beckenami.
Twój ojciec zabił naszego brata Svena.
Nie odpowiadam za czyny ojca.
Twój ojciec to zabójca.
Zbiegł przed karą. Jak najbardziej odpowiadasz.
Popełniacie błąd.
Nie, Erikssonie.
Ty go popełniłeś.
Brać go!
Ty pogański bękarcie.
Jesteś jak swój ojciec.
Mylisz się.
Gdyby tak było, już byście nie żyli.
Eriksson!
Z Grenlandii.
Syn wikińskiego wojownika Eryka Thorvaldssona,
wygnanego z Norwegii i Islandii za morderstwo.
Zgadza się.
Przy takim ojcu jak Eryk Rudy
można nauczyć się tak walczyć.
Mam na imię Leif.
Harald Sigurdsson.
Spotkaliśmy się już.
Pamiętam.
Słyszałem twoją mowę.
Masz dar. Poruszyłeś wielu ludzi.
A ciebie?
Wiem od Freydis, że kierowałeś łodzią aż z Grenlandii.
Przydadzą nam się waleczni kapitanowie.
Czeka cię wielka chwała, jeśli się przyłączysz.
Chwała?
Myślałem, że szukacie zemsty.
Owszem.
Ale prawdziwy wiking zawsze szuka chwały.
To nasza cecha.
Jesteś dobrym mówcą.
Przemyślę to.
A przy okazji…
Twoja siostra
to wspaniała kobieta.
Chcę ją lepiej poznać.
Gdy dowie się, że jesteś chrześcijaninem,
poznasz ją wystarczająco.
Zobaczymy.
Obserwuj go.
Otworzyć bramę.
Jarla Haakon.
Król Knut.
Pragnę rozbić obóz pod twoimi murami
i wyruszyć do Anglii z twojego portu.
Zaręczam, że będziemy przestrzegać twoich praw.
W takim razie zezwalam.
Bądźcie moimi gośćmi.
Naprzód.
Znałem twojego męża.
Zacny człowiek.
Masz silny charakter, uchylając bram miasta
po tym, co go spotkało.
Nie myliłabym tolerancji z przebaczeniem.
Oczy mam zawsze otwarte.
- Grenlandczyku. - Co jest?
Nie macie tu wstępu.
Wynocha!
Wynoście się stąd.
Przyjaciele!
To wiekopomna chwila.
Podziękujmy jarli Haakon
za wsparcie dla naszej misji.
To zaszczyt być tu, w Kattegat,
w sali biesiadnej Ragnara Lodbroka i jego synów.
Zasiadać przy tym samym stole co Lagertha
i inni wielcy przed nią.
Chylimy czoła i podążamy za ich spuścizną.
Nasza kolej, by zapisać się w historii.
By pokazać tchórzliwym Anglikom,
że wikingowie, choć podzieleni,
nadal stanowią jeden lud.
Tak!
Jedno serce.
Tak!
Jedną duszę.
Słusznie.
Choć nie ze wszystkim się zgadzam.
Dalej nie pójdziesz.
Cokolwiek planujesz, nie rób tego.
Zabiję cię, jeśli trzeba.
To nie mnie się obawiaj.
Witaj, chrześcijaninie.
Teraz ja podaruję ci krzyż.
Brać ją!
Nie!
To nie twój dom, jarlu Olafie!
Tylko ja wydaję tu osądy.
Dopuszczasz morderstwo?
Byliście świadkami.
Żądam sprawiedliwości!
Ja też!
Ja też.
Ten człowiek mnie zgwałcił i został uznany za winnego w Grenlandii.
Mam prawo do zemsty.
Łże!
Zasłużyła na śmierć!
Ukarz ją albo puścimy miasto z dymem.
Próbujesz mi rozkazywać?
Ja jej wierzę!
Wierzę jej!
Pokaż im.
Puśćcie ją.
On jej to zrobił!
Gdyby żył, musiałby się przyznać.
Nie żal mi go!
Cisza!
Ukarać ją!
Wydam decyzję jutro rano.
Popieram jarlę Haakon.
Zaczekamy na jej decyzję.
Odprowadzić ich.
Napisy: Ewa Nowicka