Kilos lang!
KAMPO NI OLAF DAAN PAPUNTANG VINGULMÖRK
Nasaan siya?
Hoy!
Nasaan si Olaf?
Dinukot!
Dinukot ni Forkbeard!
BASE SA SERYENG VIKINGS NI MICHAEL HIRST
Nauna ang pana ko.
Magluluto ka.
Hindi ganyan kabilis.
Tinamaan ng akin ang puso.
Hindi ka lang magluluto, bubuhatin mo rin 'yan.
HALOGALAND, NORWAY 200 MILYA SA HILAGA NG KATTEGAT
Papalitan ko 'yang balot.
Parang magaling na.
Ako ang magsasabi n'yan.
Patingin ako n'yan.
Selyado ang sugat.
Wala nang impeksyon.
Sabi sa 'yo.
Pero di pa magaling.
Pero sapat na… para pumunta ako sa Kattegat.
Balutin mo 'yan.
Freydis.
Di ako pwede rito habambuhay.
Dapat kong makita si Forkbeard at kunin ang akin.
At inaasahan mong ibigay niya lang sa 'yo ang Norway?
Sinumpaan ako ni Canute.
Oo, pero hindi ang ama niya.
Walang hukbo si Forkbeard para ingatan ang kasunduan.
Maiintindihan niya, ipaliliwanag ko.
Tinutugis niya si Olaf!
Akala mo di ka niya tinutugis?
Isa pa, di natin alam ang estado ng Kattegat ngayon
o kung sino pa'ng buhay.
Kaya mas dapat bumalik.
Di ako takot kay Forkbeard.
Baka dapat kang matakot.
Ano na lang ang gagawin mo?
Dito lang sa kagubatan?
Oo.
O saanmang bago.
Bakit di magpalaki ng mga bata sa payapa kaysa may gyera?
Kasi dapat mamuno sa Norway ang mga anak ko,
di magtago sa mga kagubatan!
Mga anak mo?
Mga anak natin.
Kung sobrang pagpapalain.
Freydis…
dapat akong bumalik.
Alam mo 'to.
Gusto kong sumama ka sa 'kin.
Alam kong mapanganib bumalik pero dapat kong gawin.
Dapat magbayad si Olaf.
Halika. Pakiusap.
Dapat magpatuloy.
Ina!
Maligayang pagdating sa Kattegat! Di ba't maganda?
Napakaganda.
-Masyadong mabuti sa 'yo ang kamatayan. -Halika, Kamahalan. Kilos!
Ganyan ka!
Magandang umaga, Kamahalan.
Dumating ang barkong may balita sa Denmark.
May balita si Haring Canute. Dalawa ang naipanalo nila sa mga Wend.
-May balita sa pagbalik niya sa bansa? -Wala ngayon, Kamahalan.
Nagpahayag siya ng pag-aalala sa kaligtasan mo.
Susulatan ko siya para tiyakin sa kanya ang kaligtasan ko
at ipadadala ko sa 'yo pag-alis mo.
Di mag-aalala ang asawa ko sa akin
kung di mo siya pinag-alala.
Ginawa ko ang trabaho kong tiyakin ang kaligtasan mo
at ng London habang wala siya.
May mga narinig ako sa mga inuman.
Di ako nag-aalala sa mga narinig mo sa mga inuman.
Napakagaling ng seguridad natin.
Di papayagan ng mga bantay ang banta sa loob ng mga pader
at titiyakin ko iyan kay Canute sa sulat ko.
Bakit aalis ka?
Isang oras pa akong di hahanapin ng reyna.
Hanggang bumalik si Canute at may basbas niya,
dapat nating ilihim ito sa reyna.
Kapag nalaman niya, ipadadala ka sa malayo.
Di ko kaya 'yon.
Nag-aalala ka sa kaligtasan ng reyna?
Nating lahat.
Nasa Denmark ang hari, nasa Kattegat si Forkbeard.
-Laging may banta. -Pero mula sa mga inuman.
Di sila mapaniniwalaan.
Mapaniniwalaan lahat ng banta.
Kapag nawala sa 'yo lahat tulad ng naranasan ko,
pinaghahandaan mo na ang pinakamalala
para di na 'yon maulit pa.
Dapat kang masanay sa akin.
Ganito ako.
Walang masyadong lugar sa kaligayahan.
-Ano'ng pangarap mo? -Pangarap?
Oo. Mga inaasahan mo.
Kapag pumipikit ka,
ano'ng nakikita mo sa atin 20 taon mula ngayon?
Maraming mga anak.
At mayroon silang pag-ibig mo, puro.
At lalaki silang wala ang takot ko.
Kapag malalaki na, ikakalat sa bansa,
may kanya-kanyang kaharian kung saan sila sasagana.
Liban sa panganay.
Espesyal siya.
Magiting na mandirigma, aral at matalino.
At isang araw…
magiging hari.
-Hari ng Inglatera? -Oo.
Hindi dugong bughaw ang pamilya ninuman sa atin.
At kahit ganoon sila,
ang mga anak ng reyna kay Aethelred
at ang mga sariling anak ni Canute
ay gagawing imposible 'yan.
Tinanong mo ang pangarap ko.
Kailan imposible ang mga pangarap?
Ano'ng nakita mo?
Ako…
Akala ko nakakita ako ng lobo
pero nagkamali ako.
Talaga?
Dahil lang wala rito, di ibig sabihing di mo nakita.
Natakot ka ba?
Hindi, ano lang…
nagulat, nasorpresa.
Mabuti.
Tandaan mo 'yan.
Bakit? Ano'ng ibig sabihin n'yan?
Nasa lahat ng dako ang mga senyales na desperada mong hinahanap
kung magtitiwala ka lang sa nakikita at nararamdaman mo.
Pagod na ako sa mga bugtong tungkol sa hinaharap.
Di mo ako sinasagot.
Mapayapang lugar ito,
pero di pa tumitigil ang mga iyak na tinakbuhan mo
dahil lang di mo naririnig 'yon.
Ayos ka lang?
Ano'ng ginagawa mo?
Sasama ako sa Kattegat.
Magandang pwesto sa palabas.
Sabi nila, bibitayin daw ni Sweyn Forkbeard si Olaf.
Pagbitay, tradisyong Ingles.
Madugong pagpapahirap.
Ang tamang pagpatay ng Viking.
Ganoon pa man, maraming lumang paraan ang nawawala na.
Lumayas ka.
Ikaw si Leif Eriksson?
Kapatid ni Freydis.
Ako si Jorundr.
Inumin?
Hindi.
Darating ang kapatid mo sa pagbitay?
Ano'ng pakialam mo?
Marami pa ring itinuturing siyang huling anak ni Uppsala.
Baka tiyakin niyang ang Kristyanong malupit na si Olaf Haraldsson
ay makuha ang nararapat.
Makukuha niya ang dapat.
Pinakakinamumuhian ko ang isang taksil.
At ikaw, Olaf Haraldsson…
ay isang taksil.
Hindi.
Sinulot ako ni Canute
at ipinangako ang dapat sanang akin sa kapatid ko!
Nasa karapatan ko ako.
Wala kang karapatan.
Hindi mo kailanman dapat kinuha ang Norway
pero lihim kang bumuo ng hukbo.
Nakipagsabwatan sa iba para kunin iyon sa emperyo ng anak ko.
Dapat kitang patayin.
Patayin mo ako!
Huwag mo lang akong pangaralan.
Pero ayaw kong patayin ka.
Iba ang plano ko.
Huwag!
Nasa labanan para sa Denmark si Canute, sasamahan ko siya.
Itatalaga ko ang apo kong si Svein
na hari ng Norway.
Si Svein?
Di siya tatagal ng isang buwan, papatayin siya ng mga jarl.
Hindi nila gagawin.
Kasi iingatan mo siya.
Kung akala mo babantayan ko ang batang 'yan
para lang mabuhay ako, baliw ka.
Mamatay na lang ako.
Oo, alam ko.
Kaya di buhay mo ang ililigtas mo.
Ama.
Sandali.
Magnus!
May alok ako.
Ingatan mo ang apo ko, gabayang maging hari,
isang Viking, lalaki,
ingatan sa mga kaaway na parang sarili mong kadugo
at gagawin ko rin sa anak mo.
Kung gagawin mo,
ipinapangako kong kapag dumating ang panahon,
ang korona ng Norway,
di man magiging iyo,
ay mapapasakanya.
Pero…
kung may mangyari kay Svein…
Nangangako ka ba?
Kamahalan.
-Ginawa ko 'yon… -Dahil sa walang habas mong kasakiman!
Nasa karapatan ko ako bilang asawa.
Binantaan mo ang kaharian ng anak ko!
Pero ang malala, sinuway mo ako!
Dapat kitang ipapatay.
Sa halip…
ito ang bago mong tahanan.
Dito? Sa Kattegat?
Oo, dito sa Kattegat! Bakit kita dinala rito sa tingin mo?
Para sunduin ang mga anak ko.
Iba ang plano ko.
Dinala mo ako sa dulo ng Mundo!
Aelfgifu!
Magpasalamat kang narito ka pa sa Mundo!
Mga mamamayan ng Kattegat!
Pinatawag ko kayo para ideklarang
ang apo kong si Svein Knutsson
ang magiging bagong hari ng Norway!
At ang ina niyang
si Reyna Aelfgifu ng Denmark
ay mananatili rito sa Kattegat bilang rehente niya.
At para tiyaking manatiling ligtas at protektado ang Kattegat,
nilalagay ko si Jarl Olaf Haraldsson,
dating kaaway,
pero kaibigan ngayon, bilang taga-ingat ng hari.
Umuwi kayo! Taksil!
Walang pagbitay ngayon.
Salamat, Haring Forkbeard.
Dismayado?
Oo!
Dapat nating baguhin 'yan.
Mga kaibigan!
Nanganganib ang Kattegat mula sa dating kakampi.
Ang kapatid ko, si Harald Sigurdsson,
naniniwala siyang siya ang karapatdapat na hari ng Norway
at nakumbinsi niya ang taksil na mangkukulam,
si Freydis Eriksdotter, na suportahan siya.
Sa ngayon, sila ay
bumubuo ng malaking hukbong pagano para patayin ang mga Kristyano
at magmartsa laban sa Kattegat!
Pero di ko 'yon hahayaang mangyari.
Ano'ng gagawin natin?
Ang baul na ito at dalawa pang tulad nito
para sa lalaki o pamilyang magdadala sa akin ng mga ulo nila.
Bilis.
Ina, siya po 'yon.
Siya po 'yon.
Nakita po n'yo?
Dapat tayong umalis. Halika na.
-Bumaba na ngayon. -Sasakay kami.
Saan sila pupunta?
-Makakaalis na pagkabayad. -S'ya nga 'yon!
Ikaw po 'yon, di ba?
-Sino? -Ikaw si Freydis!
Ang Tagapangalaga ng Pananampalataya?
Di ko kilala 'yon.
Pero nakita ko po ang pagsubok mo sa Kattegat.
Naalala ko ang espada mo!
Dumating po kayo para tumulong, ano?
Hindi.
Patawad pero nagkakamali ka.
Halika, magmadali tayo sa bangka.
Saan kayo pupunta?
Sinira ni Kare ang bayan namin bago nahulog ang Kattegat.
Di kami papayagan ng mga Kristyanong magtayo muli.
Hahanap kami ng bagong tahanan.
Pero di pandagat ang mga bangka.
Kung may bagyo, malulunod kayo.
May mga barko raw na naghihintay.
Saan kayo dadalhin?
Sa bagong Uppsala sa kabila ng dagat.
Sa Jomsborg.
-Tatlong barya. -Alis na tayo.
Bilis! Dapat nang umalis o mawawala ang alon.
Salamat.
May dalawa pang bakante!
Sa bangkang 'yon. Sakay na.
Amen.
Huwag, Kamahalan. Nilason 'yan. Gwardya, hulihin siya!
Pigilan siya! Tigil!
Hulihin siya!
Hulihin siya! 'Wag pakawalan!
Hulihin siya!
Umikot kayo!
-Hulihin siya! -Pigilan siya!
Pigilan siya!
Hulihin siya!
Dito ang daan!
Nasaan siya?
Aling daan?
Doon sa baba! Tara!
Dalhin siya sa selda.
Nakita ko sila.
Sigurado kang sila 'yon?
Lumaban ako kasama si Prinsipe Harald.
Alam ko ang mukha niya
at ang babae, tinawag siyang Tagapangalaga ng Pananampalataya.
Nasaan sila?
Hindi. Pero may presyo ang pagdala ko sa inyo roon.
Wala kang magagawa para tulungan sila.
Ni hindi ko maamin kung sino ako.
Tinitingnan nila ako para gumabay pero…
Pinagduda ko sila.
Ako dapat ang Tagapangalaga ng Pananampalataya.
Balang-araw…
di magiging ganoon.
Ingat, iho.
Isa pa.
Oras nang umalis.
Magpakabait ka.
Maupo ka.
Inaasahan ka ng ama mo.
Inaasahan kita.
Opo, Lolo.
Pagtiwalaan mo siya.
Iingatan ka niya hanggang makabalik kami.
Opo.
Batang mabait.
Tutupad ako.
Ako rin.
Tiwala ka kay Olaf?
'Di ako dapat magtiwala.
Siya ang magtiwala.
Di ako dapat nakinig sa 'yo.
Ambisyon mo ang pinakinggan mo, di ako.
Kung may ideya ka pa sa kapangyarihan, iyo na lang.
Makapangyarihan kang babae.
Reynang rehente ka ng dakilang lupain.
Hanggang patayin ako at ang anak ko ng jarl.
Di 'yan mangyayari. Di ko papayagan. Magtiwala ka.
Tiwala sa 'yo?
Hindi na kailanmang muli.
Makikita natin.
Olaf!
Ano 'yon?
May lokasyon kami ni Prinsipe Harald.
Tinutugis na siya.
Sige. Humandang sumunod. Tipunin ang mga kawal.
Kamahalan.
Handa ka na sa unang leksyon?
Mabuti. Pangakong di mo 'to malilimutan.
Takbo!
Leif!
-Ano 'to? -Tinutugis kayo.
Dapat kumilos.
Malapit na si Olaf.
Tara. Dapat tayong lumayo rito.
Tara na.
Bakit kayo bumabalik?
Para sabihin kay Forkbeard ang pangako sa akin ni Canute.
Huli na para riyan. Umalis siya sa Kattegat
at ginawang bagong hari ang apo.
Si Svein? Anak ni Canute?
Oo, at ginawang taga-ingat niya si Olaf.
Bakit tayo papunta rito? Haharapin ko ang kapatid ko.
Harald, taga-tugis ang mga lalaking 'yon.
Prinesyuhan ni Olaf ang ulo n'yo ni Freydis.
Walang ligtas sa inyo ngayon. Dapat tayong kumilos.
Mainit pa! Di pa sila nakalalayo.
Dalawang pares ng bakas ang narito.
Sinamahan sila ng isa pa papunta roon.
Papunta sila sa pampang.
Umalis na tayo!
Pasok.
Patawad, Kamahalan.
Tinitingnan ko kung may kailangan ka.
Ano'ng nalaman natin sa nanglason?
Kaunti pero may malalaman pa.
Nagdagdag ako ng bantay sa lahat ng pinto para ingatan ka.
Salamat, Earl Godwin.
Oo, salamat.
Patawad di ako nagtiwala.
May utang ang asawa ko sa 'yo.
May utang pa ako sa kanya.
Magandang gabi.
Nagbago ka.
-Walang nagbago. -Mayroon.
May tingin sa mata mo.
Panlalamig.
Nakita ko na 'yan…
kay ama pero… di pa sa 'yo kailanman.
Sa Novgorod tayo.
-Sa Novgorod? Mga Rus? -Oo.
Si Tiyo Yaroslav ko ang pinuno roon.
Sasabihin kong sumira si Forkbeard ng usapan.
Susuportahan niya ako.
Malayo ang Novgorod.
Ano pang pamimilian? Buhay na nagtatago?
Kung may pagkakataon akong kunin ang talagang akin,
dapat pumunta sa Novgorod at bumuo ng hukbo laban kay Olaf.
Leif Eriksson!
Sandali! Kaibigan ako!
Nakilala ko siya sa Kattegat. Ipinagtanong ka niya.
-Ano'ng gusto mo? -Ako si Jorundr.
-Di 'yan! -Ako si Jomsviking.
-Ano 'yon? -Mga pirata.
-Magnanakas sa dagat. -Naniniwala sa dati.
Narito ako para tumulong
pero kung gusto n'yong mabuhay, sumama kayo sa akin.
Di kami sasama sa 'yo.
-Ano 'to? -Lambat ng Skud. Agiw ng Tadhana.
Nakita ko na ito noon.
May dahilan kaya siya narito.
Di natin siya kilala.
Mauna ka.
Lahat sila naniniwala sa dating gawi?
Oo, mga refugee mula sa pagpatay ng mga Kristyano.
-Kung makita tayo, sukol tayo! -Hindi, mauuna ang bangka.
Di sa hamog. Walang naglalayag sa ganito.
Kami! Alam namin ang fog at mga alon dito.
Hintayin kami.
'Wag tayong manatili.
Masyadong mapanganib.
Di ko sila iiwan.
Kung dito ako huling tatayo,
sige lang.
Sasamahan kita.
Taga-Greenland.
Pinahihirapan mo.
-Tara. Magtago tayo. -Magtago tayo rito!
-Bilis! -Halina kayo, bilis!
Magtago.
Magiging maayos 'to.
Nakita kitang may kausap.
Si Liv 'yon?
Oo.
Sabi ko na.
Ano'ng sabi niya?
Kalimutan ko raw ang galit ko.
Oo. Parang siya nga 'yan.
Bakit siya narito kasama mo at wala sa Valhalla?
Kasi…
nang mamamatay na siya, ipinapangako niya akong magkita kami roon.
At di ko nagawa.
Bakit hindi?
Kasi di na ako naniniwala.
Baka hindi si Liv ang pipigil sa 'yo
kundi ikaw ang pipigil sa kanya.
Ngayon…
May sasabihin ako sa 'yo.
Nagdadalantao ako.
Alam ni Harald?
Hindi.
Ipangako mo sa aking…
-Ipangako mo sa aking di mo sasabihin. -Bakit hindi?
Kasi di ako dapat magkaanak
na mamumuno sa isang Kristyanong bansa.
Hihilingin ni Harald 'yan?
Hindi.
Kasi di ko papayagan.
Iniisip mo ang kapatid mo.
Kalahati.
Para akong pinagtaksilan.
Nagtaksil ako.
Pero mahirap lang,
umalis sa Norway.
Ang tadhanang inisip ko buong buhay ko.
Aalis ka pero di ka sumusuko.
Alam kong balang-araw, magiging hari ka nito.
'Yan ang tadhana mo.
Pero di akin 'yan.
Alam ko.
Isa pa, di ako mabuting reyna.
Di ako sang-ayon.
Mabuting reyna ka na.
Nakikita ko sa mata ng tao kapag kasama ka.
Di ko naiintindihan.
Alam ko.
'Yan ang regalo mo.
Nahanap namin sila.
-Parating sila! -Sa pampang! Takbo! Alis na.
-Takbo! -Diretsong takbo!
Sa pampang! Diretso! Bilis!
Bilis!
Takbo! Alis na! Diretsong takbo!
Tuloy lang! Takbo!
Walang puntahan!
Wala puntahan!
Walang awa!
Patayin silang lahat!
-Sa mga bangka! -Sa mga bangka!
Sakay! Takbo! Tulak!
Tulak!
Hindi!
Tingnan paano masunog!
Dumating kami para sa 'yo, Freydis.
Sumama ka sa amin sa Jomsborg.
Nakaligtas tayo.
Paalam, kapatid.
Di ka malalayo sa puso ko.
O ikaw sa akin.
Nasa Silangan 'yon.
At di ko balak magsagwan mag-isa maghapon.
Bakit hindi?
Akala ko kayang n'yong magsagwan saanman.
Kaya pero mas gusto naming may kasama.
Halika. Talikuran mo na 'yon.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Ewygene Templonuevo.