KONSTANTYNOPOL
Harald!
Tak właśnie wygląda chwała!
Co? Ej!
Powitanie godne bohaterów! Nie smuć się!
Harald!
Boże Wszechmogący, przyjmij ich do grona Twych aniołów,
broń ich Swą siłą i miej ich pod Swoją opieką.
- Amen! - Amen!
Wróciła dziś do nas nasza ukochana armia…
Świętujmy ich zdecydowane zwycięstwo na Sycylii!
Zwycięstwo waszych synów,
synów najpotężniejszego ludu na świecie,
ludu Konstantynopola.
Imperium sięgającego od Alp po Azję!
Przed wami moja żona, cesarzowa Zoe.
Georgiosie Maniakes… i Haraldzie Sigurdsson,
jesteście prawdziwymi synami Konstantynopola.
Jesteśmy waszymi dłużnikami.
W nagrodę za wasz triumf na Sycylii
nadajemy wam tytuł spatharokandidatos,
najwyższy zaszczyt cesarskiego wojownika, status, który potwierdza nowa zbroja.
Oto wasi bohaterowie!
Wróciłeś.
WIKINGOWIE: WALHALLA
Przyszedłem po Wilhelma.
Jestem jego krewnym. Nie masz do niego prawa.
Stoi za mną książę, który zostawił go pod moją opieką.
Jego ojciec nie żyje! On jest księciem. Jego miejsce jest z rodziną.
Zależy ci tylko na jego tytule.
Nigdzie nie pójdzie.
Wstawaj, Wilhelmie. Idziesz ze mną.
Willu… to ja, Alfred.
Miałem obudzić cię, kiedy przyjadą.
Już są!
Znowu ten koszmar?
Niebawem poznasz mój.
ZAMEK BAYEUX NORMANDIA
Zamknąć bramę!
- Droga siostro… - Ryszardzie.
- Król Knut. - Ryszardzie.
Witam w moim domu.
Dobrze już być na miejscu.
Podróż do Rzymu okazała się owocna?
Owszem.
Choć męcząca.
Dobrze być blisko domu.
Chcę zobaczyć chłopców.
- Matko! - Alfredzie!
Urosłeś.
Zbyt długo mnie nie było.
Co z Rzymem? Spotkałaś papieża?
Tak. Wszystko ci opowiem.
Gdzie twój brat?
Jestem.
Tu, gdzie mnie zostawiłaś.
Edwardzie, przywitaj króla jak trzeba.
Panie… minęło mnóstwo czasu.
Owszem.
Widzę, że nic się nie zmieniłeś.
Wasza Wysokość, Wilhelm, książę Normandii.
Wasze Wysokości. Witamy w Normandii.
Nie pamiętasz mnie, ale jestem Emma, twoja ciotka.
Ja jestem Walter, opiekun księcia, brat jego matki.
Rządzę w jego imieniu, póki nie osiągnie pełnoletności.
Zaszczyt poznać Wasze Wysokości.
Chcę rozszerzyć handel wełną…
- Idź z Alfredem. - …na kontynent.
Do pokojów! Tędy.
- Matko. - Dziękuję.
Kto pomoże nam lepiej niż nasi kuzyni?
Normandia nie potrzebuje angielskiej wełny.
Słyszałem co innego.
Może się przesłyszałeś.
Spytajmy, co myśli Jego Wysokość.
Wilhelmie, wydajesz się mądrym młodym mężczyzną.
Może powinienem poczekać rok, aż osiągniesz pełnoletność,
i porozmawiać z tobą.
Wuj mówi w moim imieniu.
Jeśli Anglia obniży cenę wełny,
Normandia być może by ją kupiła.
Dorobił się na chłopaku.
Anglia nie musi obniżać ceny.
Kontroluje Normandię. Wyciska, co się da.
Wilhelm niedługo skończy 15 lat. Przejmie władzę.
Raczej spotka go wypadek spowodowany przez opiekuna.
A księstwo trafi do Waltera.
Obawiam się, że brak mu krwi Rolla.
Być może.
A może czeka na swój czas.
A co z tobą?
Jako że wierzymy w nasz lud…
Myślę o moich synach i o tym, co z nimi będzie.
Powiedz ojczymowi, co widziałeś.
Normańska wełna jest wspaniała.
Myślę o przyszłości.
…mój obowiązek wobec Normandii.
I co? Wie, o czym mówi.
DANIA ŚWIĘTO MIDSOMMAR
Mężu!
Gida! Co tu robisz?
Nie jesteś w Roskilde?
Byłam, ale nie mogłam przegapić midsommar.
- Ojcze! - Harold! Tostig!
Co cię tu sprowadza?
Knut kazał mi dostarczyć jego ojcu porozumienie z Rzymu.
Widłobrodego tu nie ma.
Pojechał z babką nad wodospad,
by złożyć ofiarę Landvaettir.
Co to? Kościół?
Nie. To duchy, które chronią tę ziemię.
A myślałem, że jesteście chrześcijanami.
Chodź, musisz kogoś poznać.
Zajęcza Stopo! Chodź poznać mojego męża.
Mężu, to książę Harald Zajęcza Stopa, syn króla Knuta.
To mój mąż, earl Godwin.
Godwinie, właśnie ciebie chciałem widzieć.
Naprawdę?
Jesteś nagi.
Wejdź!
Gida twierdzi, że mój ojciec na tobie polega.
To dobrze, bo chcę być następnym królem Anglii.
Anglii?
Wiesz, że przed tobą są inni.
Twój brat Swen, syn Knuta i Emmy, Hardekanut
i jej dzieci z pierwszego małżeństwa, Edward i Alfred.
Nie przejmuję się nimi.
Może powinieneś.
Dlatego cię potrzebuję.
Powiedz, co musiałbym zrobić?
Na początek się ubierz.
Czemu nie jesteś z przyjaciółmi, by słuchać pochwał cesarza?
Ponieważ jestem odpowiedzialny za coś, czego nie należy świętować.
Co takiego?
Wiedza.
Szukałem jej siedem lat.
I pogubiłem się.
Co teraz?
Wrócę tam, gdzie byłem sobą.
Cesarzowo.
Nigdy nie widziałem tyle złota w jednym miejscu!
Bo nigdy nie byłeś w pałacu cesarskim.
- Cesarzowo. - Cesarzowo.
Dobrze was widzieć. Gdzie Leif?
Nie widzieliśmy go od czasu wjazdu do miasta.
Cały Leif. Chadza własnymi drogami.
Już nie pamiętam Eleny, którą poznaliśmy na Dnieprze.
Ja też nie. Ale pamiętam miłe chwile.
Ja też.
Cesarzowo.
Spatharokandidatos.
Wyglądasz pięknie.
Małżeństwo ci służy.
Tyle osiągnąłeś…
Czy wciąż chcesz być królem Norwegii?
Moje pragnienie wciąż jest silne. To moje przeznaczenie.
Przeznaczenie można zmienić.
Co jest? Haraldzie!
Spatharokandidatosie, chodź z nami.
Wybacz tajemnicę, ale nikt nie może wiedzieć, gdzie jest to miejsce.
Mogę ci ufać, Haraldzie Sigurdsson?
Myślę, że zasłużyłem na zaufanie.
Więc wejdź do cesarskiego skarbca.
Skarby z wieków podbojów.
Niesamowity widok.
Skarby nie są do oglądania.
Są dla ciebie.
To tradycja, która ma już setki lat.
Możesz wziąć, co zechcesz.
Ale jak w życiu…
twój czas jest ograniczony.
Chodź, Zoe.
Niech Harald wybierze.
Nie musisz wybierać. Możesz mieć wszystko.
Królowa jest coraz potężniejsza.
Jestem pewien, że to ona kazała mnie tu wysłać.
Teraz Zajęcza Stopa?
Królem Anglii?
Skończyłeś?
Knut zawsze będzie cię potrzebował.
Musisz mu o tym czasem przypomnieć.
I nie jesteś już jego sługą.
Jesteś rodziną.
Nie wiem.
Tym razem to coś innego.
Chodzi o Emmę.
Nie mów już o Emmie.
- Wendowie! - Wendowie!
Atakują nas! Uciekać!
Wendowie!
Weź chłopców, zostańcie w centrum!
Tostig! Harold!
Nie!
Gida!
Uciekaj!
Matko!
Bracie.
Wszystko na miejscu. Możesz za to kupić dwie armie.
Nie zmieniłeś planów?
Moje cele są niezmienne.
Cieszę się.
Myślałem, że Romanos wtrąci cię do więzienia za rozmowę z Zoe.
Nie martw się o mnie, Kaysanie.
Powiedz mi…
Widziałeś Leifa?
Od naszego przybycia nie.
Poszukać go?
Nie.
Sam to zrobię.
Leifie!
Leifie?
Co ty wyprawiasz?
Walczyłeś o te rzeczy.
Z każdego miejsca coś zabierałeś.
Chciałem, by dzięki mojej wiedzy świat był lepszy.
Sprawiłem, że jest gorszy.
To, co stało się w Syrakuzach, to nie twoja wina.
A czyja?
Kto odkrył, jak łączyć pierwiastki, by powstał ogień?
Kto stworzył coś tak okrutnego?
Co pomyślałaby Mariam?
Ona… byłaby zawiedziona.
Tak. Ostatnia.
Ostatnia.
Nie ma odwrotu.
Jesteś ostatnią…
Ostatnia córka Uppsali.
Musisz przeżyć.
Harald!
Wciąż żyje. Stígr jest przy nim.
Freydis…
Co z nim?
Jest silny.
Jak jego matka.
Chwała bogom. Nic ci nie jest.
Baliśmy się, że cię stracimy.
Leż. Bogowie nad tobą czuwają.
Ilu straciliśmy?
Co najmniej połowę.
Większość starszych osób…
a ci, którzy przeżyli, są słabi.
Trucizna była w mące z Kattegat.
Genialna strategia.
Jomsborg trudno zaatakować, więc znaleźli inny sposób.
Ale kto to zrobił?
Myślę, że wkrótce się dowiemy.
Ten, kto to zrobił, będzie chciał zobaczyć rezultat.
Musimy być gotowi.
Gotowi? Na co, Freydis?
Mamy garstkę wojowników, a wszyscy są osłabieni.
Możemy uciec.
Zanim przypłyną.
Dokąd? Jesteśmy otoczeni przez chrześcijan.
Dostałem wiadomość.
Od początku naszej przyjaźni
wszystko robiliśmy razem.
Most Londyński…
Kattegat…
Dniepr.
Nie chcę się żegnać.
Nasza przyjaźń jest niezmienna.
Ja się zmieniłem.
Nie będę tego potrzebował.
To dla ciebie.
Podobnie jak ja, zawsze mówi prawdę.
Ale musisz go używać.
Niech przypomina ci, co osiągnąłeś.
Jesteś najlepszym nawigatorem, jakiego poznałem.
Życzę ci, żebyś znalazł to, czego szukasz.
Powinnam była to przewidzieć.
Nie możesz się winić, Freydis.
Mogę. Zostałam wybrana.
W wizji widziałam nasz nowy dom.
Walczyłam o to miejsce.
Zabiłam Olafa i innych wrogów, ale…
Teraz…
kiedy najbardziej potrzebuję bogów…
oni odebrali mi siłę.
Może nie chcą, żebyś walczyła.
Ale to właśnie ja.
Może to nie jest wasz ostateczny dom.
Może chodzi o inne miejsce.
Jakie?
Może o Grenlandię. Tam jest twój lud.
Na Grenlandii nie ma drzew.
Widziałam inne miejsce.
Ja nie znam odpowiedzi. Tylko ty to wiesz.
Wiedz, że nie wiemy wielu rzeczy o świecie.
Świat czeka za horyzontem,
a odkrywają go tylko ci,
którzy mają cel i odwagę.
Haraldzie!
Coś cię dręczy.
Moi synowie…
Są jak obcy.
Alfred się nie zmienił, ale… Edward nienawidzi mnie za to, że go tu wysłałam.
Gdybyś zostawiła ich wtedy w Anglii…
byliby w niebezpieczeństwie.
Nawet nasze małżeństwo by ich nie uratowało.
Wiedziałaś o tym.
Mogłam po nich posłać, kiedy wróciłeś.
Nie posłałam.
Edward mną gardzi.
Bo cię poślubiłam.
Dla siebie.
Ten dzikus skradł koronę naszego ojca. Ja powinienem być królem.
Oszczędził nas.
Co z tego? Jestem królem bez królestwa.
Ruszę z armią Normanów na Anglię.
Popełnisz błąd.
Nie jesteś gotowy.
Musisz zaczekać.
Niech nie uważają cię za zagrożenie. Niech o tobie zapomną!
Zawsze musisz zgadzać się z Walterem?
Tak.
Bóg mi świadkiem,
kiedy czas nadejdzie, odbiorę, co mi się należy!
Odważnie.
Przysięgam.
A ty?
Za odebranie, co nasze.
Za odpowiednią chwilę.
To barwy Olafa?
Tak.
Zabiłaś go.
Miał syna. Magnusa.
Gdybyśmy mieli tuzin wojów, zatopilibyśmy ich z łatwością.
Wie, że ich nie mamy.
Co teraz?
Opuścimy Jomsborg.
Co? Jest za późno!
Nie. Magnus nie ma floty,
bo myśli, że już po bitwie.
Ma rację. Zostały tylko trupy.
Właśnie.
To nam wystarczy.
Nie wracaj do Norwegii.
Tu jest twoja przyszłość.
Jedyne, co musisz zrobić…
to ją sobie wziąć.
NA PODSTAWIE SERIALU WIKINGOWIE MICHAELA HIRSTA
Napisy: Jakub Jadowski