W ŚWIECIE PARAGRAFÓW
Dzień dobry.
Ja po Hashiego.
Yoon Seok-hoon.
Musimy pogadać.
Co jej powiedziałeś?
Posmutniała od dnia,
gdy poprosiłeś o spotkanie.
Mówi, że czuje pustkę.
Muszę odpowiadać?
Parę twoich słów jej do tego wystarczyło.
Było ich trochę więcej.
Nie o to chodzi.
Dlatego się na mnie zaczaiłeś?
Tak jakby.
Mów. Masz pięć minut.
Gdy urodzi się Cud…
Cud?
Nasze dziecko.
Jak urodzi się Cud, przeprowadzamy się do Singapuru.
Dostałem tam posadę.
Jak skończy się mój kontrakt,
zmieniam pracę i zostajemy tam na zawsze.
Lepiej tam wychowywać dzieci.
- A Hashi? - Jedzie z nami.
Kto tak powiedział?
Chcecie wojny?
To nie tak…
Nie ma mowy.
Hej.
Z tobą jest tylko w weekendy.
My się nim opiekujemy.
Od kiedy jesteś jego opiekunem?
Jesteś tylko mężem opiekunki Hashiego.
Kim jesteś, żeby nas rozdzielać?
Nie rozdzielam…
Dosyć tego.
Pozwę cię, więc lepiej pomyśl dwa razy.
Po co się odzywałem…
Chodźmy.
Dlaczego każesz mi wziąć kota?
Kolejny kłopot.
Poczujesz się samotna, jak będę w Daegu.
Samotna?
Nie licząc ostatnich lat, pracowałeś w sądach rejonowych.
Skąd ta nagła troska?
Tylko popatrzymy.
Koty są łatwiejsze w opiece niż psy.
Nasze kocięta zostają z matką przez trzy miesiące.
Są łagodne i zdrowe.
Najpopularniejsze rasy
to brytyjczyki, ragdolle i munchkiny.
To córeczka czempiona.
Czempiona?
Jej tata ma na imię Tristan. To brytyjski kot krótkowłosy,
zwycięzca międzynarodowych wystaw.
Ma świetny rodowód.
Lubi się przytulać jak piesek.
Chce pani potrzymać?
Jasne. Weź ją.
Testy przeciwpożarowe zawsze robią tyle hałasu…
Prosiłam, żeby byli ciszej,
bo straszą nam kociaki.
KANG HYO-MIN, 28 LAT WCZEŚNIEJ
Nic się nie stało. Już idę.
Przepraszam, kochanie. Przestraszyłam cię?
Przepraszam, nie płacz.
KANG HYO-JU
Zaczekaj, kochanie.
Kochanie?
Mamusia cię ochroni.
A co nie tak z tym?
Nie jest do wzięcia.
Przybłęda. Wymaga specjalnej opieki.
Jest głucha, nawet nie miauczy.
Rety, wszystkie się schowały.
Zaraz wyjdą.
Możecie dać im smaczki.
Przepraszam.
Skarbie.
ROZDZIAŁ 11 DWUNOŻNA BESTIA
Dzień dobry.
Pan Yoon Seok-hoon?
Tak, to ja.
Fajnie.
Jeszcze nie poznałem prawnika.
Zróbmy selfie…
z tej okazji.
Raz, dwa.
Mecenas Kang Hyo-min z mojego zespołu.
- Dzień dobry, Kang Hyo-min. - Dzień dobry.
Pozew o naruszenie prywatności przeciw TK Telecom?
Proszę przybliżyć sprawę.
Przy zakupie telefonu chciałem w sklepie
przenieść na niego stare pliki,
a potem zapomniałem wylogować się z chmury.
Pracownik sklepu zobaczył filmik i zgłosił go na policję.
Co to za filmik?
Chyba lepiej, jak go pokażę.
Chwileczkę.
CHOCO, GUHYEON-DONG SEOLGI, HONGYEON-DONG
Kolejny elektryczny dzień?
Zabawimy się trochę.
Rozumiemy, proszę wyłączyć.
Wabi się Dubu.
Jest taki kochany.
Rozumiemy.
To wystarczy?
Możesz wyjść.
Słucham?
Sam poprowadzę tę sprawę.
Dobrze.
Z nagrania wynika,
że donos pracownika jest usprawiedliwiony.
Znęcanie się nad zwierzętami to przestępstwo,
więc donos na policję to czyn legalny,
podjęty dla dobra publicznego.
Jak to legalny?
To moje prywatne życie i mój prywatny film.
A on zgłosił go na policję.
To jest legalne?
Dobra osobiste są chronione prawem.
Są wyjątki,
gdy w grę wchodzi przestępstwo.
Naprawdę?
Zostanie więc pan moim obrońcą?
Sprawę zgłoszono prokuraturze.
Niestety nie możemy się nią zająć.
Dlaczego?
Jest pan topowym prawnikiem.
Mam inne spotkanie.
To jakiś absurd.
Pracownik TK doniósł na niego policji,
a on płacze, że ujawnili jego dane?
Co za śmieć.
Nieźle pograł z tym spotkaniem.
Będziemy reprezentować tego pracownika.
Wnieście o pełnomocnictwo.
Wprawdzie nie przyjęliśmy sprawy,
ale to konflikt interesów, bo informację mamy
od niedoszłego klienta.
Etyka jest istotna.
Ale prawo zawodzi w kwestii praw zwierząt.
Nie mogę rozwodzić się nad stroną techniczną problemu.
W takim razie zgłosimy pełnomocnictwo,
przedłożymy opinię prokuraturze,
wnosząc o surowy wyrok.
Zawiadomcie organizacje ochrony zwierząt. Złożymy skargę obywatelską.
Przygotujcie się na pozew cywilny.
Zażądamy odszkodowania finansowego.
Zawiadomić też media?
Jak rozdmuchamy sprawę,
mamy szansę na duży wyrok.
Były protesty w kilku podobnych sprawach,
ale prawo tu nie nadąża.
Prewencja jest ważniejsza od kary.
Jednakże…
pewnie stanie przed sądem, nie będąc w areszcie, a jak apeluje,
to potrwa dwa lata.
Ile krzywdy wyrządzi w tym czasie?
Możliwe, że wcale nie pójdzie siedzieć.
To się rzadko zdarza przy znęcaniu się nad zwierzętami.
Zróbmy to, na co pozwala nam obecne prawo.
Wystąpcie o zakaz posiadania zwierząt
i zbliżania się do schronisk.
Dobrze, mecenasie.
Z taką historią może mieć tendencje psychopatyczne.
Może krzywdził też ludzi.
Może w jego okolicy są nierozwiązane sprawy
napaści na bezdomnych
czy na starsze, samotne osoby.
Dobrze, rozumiem.
Zajmijcie się tym.
Panie Lee, proszę na słowo.
Ja? Oczywiście.
To nonsens.
Hashi to nie byle pies.
Odrzucony przez matkę, dzięki twej trosce
wyrósł na dobrego człowieka…
To znaczy na dobrego psa.
Uspokój się i siadaj.
Co zamierzasz?
Wystąpię o zakaz tymczasowy.
Nie chcę tego robić sam, więc komuś to zlecę.
Znasz kogoś, kto się tym zajmuje?
Sprawdzę.
Chwila. Ja też jestem prawnikiem.
Nie szukaj daleko. Ja ci pomogę.
Co to za wzrok?
Tylko nie mów,
że kwestionujesz moje umiejętności.
To nie to.
Bynajmniej.
Prowadziłeś sprawy dotyczące zwierząt?
Jak wspominałeś,
zwierzęta są uznawane przez prawo za własność,
więc to będzie zakaz majątkowy.
To ciągle robię.
Kto zna twoją sytuację lepiej ode mnie?
A ja…
dam z siebie wszystko.
Wypatruję współpracy.
To kosztuje.
Pewnie.
Zajmę się papierkową robotą.
Przestraszyłaś mnie.
Panie Lee.
Co tu robisz?
Chciałam zapytać.
O co chodzi?
Nie musisz wiedzieć.
- Muszę. - Nie.
Co jest grane?
KUCHNIA JAPOŃSKA
Poważnie?
To niedobrze.
No właśnie.
Hashi to nie jakiś tam pies.
- To jego syn. - No tak.
Chcę w tym pomóc.
Dlaczego?
Robię to po godzinach.
To nie wpłynie na twoją ewaluację.
Wiem o tym.
To czemu?
Chcę się czegoś od ciebie nauczyć.
Daj spokój. Czego cię mogę nauczyć?
Na pewno coś się znajdzie.
Ale najpierw zapytaj pana Yoona.
Musi się zgodzić.
Może nie chce zdradzać prywatnych spraw.
Tobie zdradził?
Jestem jego bezpośrednim podwładnym.
Ty jesteś dwa stopnie niżej.
Teraz uważaj.
Ty jesteś tu, a ja tu.
Pani Heo tu.
Mecenas Yoon tutaj.
Rozumiesz?
Tak.
Dobrze.
Nasze jedzenie.
Ale wielka porcja.
- Dziękuję. - Pycha.
Dziękuję.
Smacznego.
- Dobrze to wygląda. - O tak.
Co ty robisz?
Umiem kroić mięso.
- Wystarczy. Już! - No bierz.
Ty, nowa.
Idź tam jeść. Nie przeszkadzaj.
Nie krzycz na nią, przecież je.
Jedz sobie.
Też coś.
Ale pyszne.
Potrafią tutaj gotować.
Poważnie.
Smaczne.
Cholera, kto dzwoni w porze lunchu?
Dzień dobry. Nie, w porządku.
Co za prawnik nie pracuje w porze lunchu?
Jasne.
Tak, oczywiście.
TATA
Wiesz, że przenoszą mnie do Daegu, prawda?
Będę wracał na weekendy.
Pilnuj mamy, córeczko.
Kocham cię.
Wzdychasz, jakby świat się kończył.
Pani Heo.
Ta kobieta wtedy w kawiarni, to była pani córka?
Tak.
Chyba nawet matkom ciężko,
gdy córki dają im popalić?
Matki to też ludzie.
Relacje między matką a córką
są skomplikowane.
Miłość i nienawiść.
Nie znoszą się i zarazem tęsknią.
Wszystkie matki i córki tak mają?
Chyba większość.
Nie ma idealnych matek i córek.
- Dlaczego tak jest? - Nie wiem.
Z braku doświadczenia?
To pierwszy raz dla matek i córek.
Dlaczego pytasz? Masz problem z mamą?
Chyba sprawiłam jej przykrość.
Cokolwiek to było, pewnie ją zraniłaś. Bo jesteś jej córką.
Ale wiesz, że tę ranę bardzo łatwo uleczyć?
Bo jesteś jej córką.
Naprawdę?
Moja córka też mnie kiedyś zraniła.
Ale jak wtedy zawołała mnie…
Mamo.
Było pozamiatane. Rozpłynęłam się.
- Tak? - Zobaczysz, jak sama będziesz matką.
Ciągle to słyszę.
Miłość jest wspaniała i szlachetna,
ale miłość matczyna jest szczególna.
Nie zrozumiesz, póki sama nie przeżyjesz.
Najgorsze, co matka może powiedzieć córce:
„Oby twoja córka była taka jak ty”.
Nie chciałabym tego.
Brzmi jak frazes, ale traktuj ją dobrze, póki możesz.
Doceniaj, że wciąż jest w pobliżu.
Troszcz się o nią.
Masz dobre relacje z matką?
Ona nie żyje.
Widząc własną matkę w grobie,
przeżywasz szok.
Zastanawiasz się, czy zawsze była taka mała.
Nie pożegnasz się bez wyrzutów sumienia.
Ale mimo to…
nie zamykaj serca.
Traktuj ją czule dla własnego dobra.
Bierz po cegiełce i buduj z miłości mur,
żeby potem mniej bolało.
Dobrze, pani Heo.
Teraz jedz.
Gdzie mój termos?
Idźcie. Zostawiłam termos.
- Okej. - Na razie.
Szybciej. Pospiesz się.
Wariat.
Jak można być takim roztargnionym?
Co ty wyprawiasz?
Weź megafon i powiedz to światu.
Mogę?
- Zako… - Przestań.
Rety.
Wariat.
- Tadam! - Co to?
Może moja kobieta jest zmęczona.
Jestem troskliwym partnerem.
Nie jem już słodyczy. Rzuciłam.
Te są bez cukru.
W sercu mam dla ciebie full słodyczy.
Daj mi jednego.
Zrób „a”.
Ale dobre.
Prawda?
Jem je na okrągło.
Daj jeszcze.
Zjesz dwa?
Dwa naraz.
Też masz psa?
Masz problemu, draniu?
Jeszcze nic nie zrobiłem.
Pani Kang, proszę wyjść.
Okej.
To boli.
Dodajcie go do systemu rozpoznawania twarzy.
Niech więcej tu nie wejdzie.
Tak, mecenasie. Idziemy.
Co za psychol.
Dobrze, że był pan Yoon.
Co wy? Znam się na taekwondo.
Nie żartuj.
W takiej sytuacji najlepiej się wycofać.
Tak.
Mama ci odpisała?
Nie.
Tylko jej o tym nie mów.
Nie powiem.
Wkurzysz się na mnie jak wtedy.
Nie dzwonię już do niej.
Ani ona do ciebie?
Nie rozmawiałyśmy.
Biedna. Pewnie jej smutno.
Ignoruje moje wiadomości, nie dzwoni do Ji-eun.
Może do niej zadzwoń.
Dzwoniłam. Nie odbiera.
Pewnie pani Choi.
Halo?
Pani Kang, gdzie pani jest?
W domu.
Coś się stało?
No…
Jestem w szpitalu. Potrącił mnie samochód.
Co?
Jesteś ranna?
Nie, nic mi nie jest.
Bo ja dorabiam, rozwożąc jedzenie.
Dlaczego?
Spłacasz dług mamy?
Nie, w tej kwestii jesteśmy dogadane.
Chciałam kupić karnet na siłownię,
ale uznałam, że tak trochę poćwiczę i oszczędzę na mieszkanie.
Dorabiam w wieczory wolne od pracy.
Rozumiem.
Wypiszą mnie w niedzielę.
Co z dziewczynkami?
Są u cioci. Dziś ona się nimi zajmuje.
Ale jutro jest problem.
Obiecałam, że je odbiorę, bo jest weekend.
Mam się nimi zająć?
Mogłabyś? Poważnie? Nie masz planów?
Nie.
Naprawdę?
Początek przyjaźni, a ja już robię problemy.
Nie mów tak.
Nie martw się. Zajmę się nimi.
Bardzo dziękuję.
Nie przejmuj się i zdrowiej.
- Kto to był? - Ho-yeon.
- Jest ranna? - Tak.
Miała wypadek, ale nic poważnego.
Jestem genialna.
Hashi, to też pakujemy.
KANG HYO-MIN
Halo?
Panie Yoon, coś się stało?
Nie, nic.
Przepraszam.
Zadzwoniłam przez przypadek.
W porządku.
Ja…
Tak?
Zastanawiałam się, czy ma pan plany na jutro.
Mam parę spraw.
Rozumiem.
Oczywiście.
Wszystko okej?
KANG HYO-JU
Już dobrze.
Mamusia cię ochroni.
Proszę pani, o tej porze?
Mamy inne kocięta zdrowe i z rodowodem.
Może być z nią ciężko komuś bez doświadczenia.
Nie, wezmę ją.
Nauczę się wszystkiego.
Dobrze.
Dam pani wyprawkę na pierwszą noc.
Na pewno przyda się kuweta.
Zaraz opowiem pani więcej.
Dobrze.
Pobawimy się dziś?
Dzień dobry.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Jak się macie?
- Dobrze. - Jedziemy.
No chodźcie.
Dasz radę
Tylko powiedz
Razem zrobimy wszystko
Co tylko się da
Uważajcie.
Seo-yeon, Mi-yeon, czekajcie.
Ale tu ładnie.
Był pan tu wcześniej?
Często tu przychodzę z Hashim.
Aha.
Dziewczynkom też się podoba.
Na pewno. Domek jest przyjazny dzieciom i zwierzętom.
Przepraszam, że popsułam panu weekend z Hashim.
Nie chciałam.
Ależ skąd. Tak jest nawet lepiej.
Hashi lubi towarzystwo.
Zarezerwowałem pokój dla ciebie i dziewczynek.
Dziękuję, mecenasie.
Hashi, nie!
Hej!
Już dobrze, Hashi.
Mi-yeon, podnieś rękę.
- Masz. - Seo-yeon.
Nie śpi pan?
Relaksuję się. Gdzie dziewczynki?
Od razu odpłynęły.
Zmęczyły się.
Hashi chyba też.
Na to wygląda.
Opieka nad dziećmi jest męcząca.
Było nam dzięki niemu łatwiej.
Prawda.
Hashi to anioł.
Jest mądry i lubi bawić się z dziećmi.
Podobno…
Hashi wyjeżdża za granicę.
Słyszałam waszą rozmowę.
Naprawdę?
Też chcę pomóc.
To sprawa osobista.
Nic skomplikowanego.
Może, ale to ważne.
Jaki sens być prawnikiem,
skoro nie możemy sobie nawzajem pomagać?
Prawdziwa satysfakcja płynie z pomagania.
Po tym, jak zobaczyłam pana z Hashim,
chcę pomóc jeszcze bardziej.
Wie pan, że potrafię być przydatna.
Jestem pana najlepszym dziełem.
Dobrze, zgadzam się.
Dziękuję.
Dam z siebie wszystko.
Ale…
sam nie wiem, co będzie dobre.
Była żona jest malarką. Pracuje w domu.
Jak coś się stanie, pomoże jej mąż.
Ja jestem sam.
Dlatego bardziej potrzebuje pan Hashiego.
Tak myślę, ale czy Hashi…
nie będzie przez to bardziej samotny.
Prawdziwa miłość.
Hashi pewnie był słodkim szczeniakiem. Ma pan zdjęcia?
Był taki jak kuleczka.
Malutki.
Śliczny i słodki.
Patrz.
Dzień dobry.
Polecony.
- Proszę podpisać. - Jasne.
Proszę. Dziękuję.
SĄD OKRĘGOWY W SEULU
Zakaz transportu własności…
Jakbym nie wiedział, że jesteś prawnikiem.
Nieźle przywaliłeś.
Kto to?
Polecony z pracy.
Dobrze, że dziś pracuję zdalnie.
Tak chcesz pogrywać? Dobrze.
- Chińszczyzna? - Na co masz chęć?
Miałem zjeść kanapkę.
Może duszone kiełbaski?
Do tego ramyeon.
PROTOKOŁY, MAILE, NOTATKI HYNIC CORE
KOPIOWANIE
Co taki nerwowy?
Przestraszyłem się.
Nie idziesz jeść?
Idź sam. Muszę to dokończyć.
Zrobisz to później. Teraz myśl o sobie.
Tak mi przykro, Yun-geun.
Mamią cię fałszywą nadzieją.
Myślisz, że jak zapracujesz,
zostaniesz tu prawnikiem?
Pani Kwon.
Ubierz się.
Słucham?
Kto?
Kto cię w to wrobił?
Jak to?
Otwórz drzwi.
Wiedziałem, że jest pani mężatką.
Wiem, że cudzołóstwo jest moralnie niedopuszczalne,
ale uległem pani czarowi…
Wystarczy.
Wcale nie chcę
niszczyć ci świetlanej przyszłości.
Jak będziesz współpracował,
oszczędzę cię.
Dacie nam chwilę?
Znasz mnie, tak?
Tak.
Pracowałem z panem przy sprawie Wiz Securities.
Pamiętam, że dobrze sobie radziłeś.
Tak.
Dzięki pana rekomendacjom
zaczęto mnie przydzielać do ważnych spraw.
Tylko pan jeden…
uczciwe mnie ocenił.
Szantażowali cię? Obiecali awans?
W tej sytuacji tylko ja mogę ci pomóc.
I jedno, i drugie.
Żeby opłacić studia,
dorabiałem w rozrywce dla dorosłych.
Tym mnie szantażowali.
- Kto? Ha Du-sik? - Tak.
Obiecał, że zrobi ze mnie prawnika.
Sprawdziłem twój zegar pracy.
Byłeś w zespole, gdy Hynic Core
dostał środki od Bluestone i został sprzedany Optalynowi.
Jakie miałeś obowiązki w tej sprawie?
Zawsze dostaję byle jakie zlecenia.
Protokoły spotkania, kserokopie,
niszczenie dokumentów, takie sprawy.
Nie możemy obiecać awansu na prawnika.
Ale mogę obiecać stworzenie systemu,
w którym będziesz oceniany na podstawie wyników osiągniętych w Yullim,
a nie studiów czy wyniku egzaminu adwokackiego, które się za tobą ciągną.
Pana Ha Du-sika wspiera…
pan Ko Seung-cheol.
Wiemy.
Nie będzie stał z boku.
Dopilnują, żebym był spalony w świecie prawników.
Myślisz, że pani Kwon tego nie zrobi?
Musisz wybrać stronę.
Nieważne, którą wybierzesz, zostaniesz odsunięty
z zawodu, jeśli sprawy pójdą nie tak.
Ale mamy nad nimi jedną przewagę.
Jaką?
Dotrzymujemy obietnic.
Jak nam pomożesz, będziesz bezpieczny.
Obiecuję, że otrzymasz uczciwą ewaluację.
Co…
mam zrobić?
Podobno wszystko masz skopiowane.
Dokumentację Bluestone i Optalynu też?
Tak.
Mam wszystko.
Poufne papiery też.
Dlaczego?
Przysięgam, że chciałem się uczyć…
Wiesz, czego szukamy?
Tak.
KOPIOWANIE ZAKOŃCZONE
KO SEUNG-CHEOL
Wejść.
Przyszedł pan Ban Gi-seung.
Mecenasie.
Możesz odejść.
Co jest? Miałeś tu nie przychodzić.
Przepraszam, ale sprawa nagli.
Proszę spojrzeć.
Co to?
Optalyn wniósł pozew
przeciw Bluestone Fund.
Pozew? Dlaczego?
Za naruszenie gwarancji sprzedającego.
O czym ty mówisz?
Optalyn kupił Hynic Core dla technologii NPU.
Żeby z niej korzystać,
potrzebują danych i logiki operacyjnej.
Język oprogramowania jest zaszyfrowany.
Nie można odkodować danych.
Nie da się wdrożyć systemu.
Co?
Inaczej mówiąc,
Optalyn kupił tylko opakowanie.
Dopiero teraz się o tym dowiadujemy?
Technologia nie jest naszą siłą.
Przekazaliśmy materiały związane z Hynic Core.
Które punkty kontraktu zostały złamane?
Klauzula piąta i trzynasta.
GWARANCJE SPRZEDAJĄCEGO
Optalyn chce zakończenia umowy,
zwrotu kosztów zakupu i odszkodowania.
Ile?
Szacunkowo 200 miliardów wonów.
Mecenasie.
Co robimy?
Dlaczego mnie pytasz?
Za Bluestone odpowiada spółka zarządzająca aktywami.
Niech oni się tym zajmą.
Chwila.
Jak może pan tak mówić?
Idź już. Pełno tu wścibskich spojrzeń.
Będziemy w kontakcie.
Mecenasie.
Dobrze.
Rozumiem.
TATA
Cześć, tato.
Nie mogę się skontaktować z mamą.
Jest może z tobą?
Nie. Właśnie miałem dzwonić i zapytać, czy jest w domu,
bo ode mnie też nie odbiera.
Od ciebie też?
Myślałam, że się na mnie obraziła.
Sprawdzę, czy jest w domu.
Na pewno tu jest.
Mamo?
Może śpi?
Mamo?
Co się stało?
Hyo-min.
Przestraszyłam się.
Nie widziałam jej w takim stanie.
A co z kotkiem?
Efekt uboczny szczepienia.
Zabierz go do weterynarza.
Już z nim była.
Dali mu antybiotyk. Już mu lepiej.
Ale ona nie chce go zostawić. Płacze rzewnymi łzami.
Dobrze, zaraz będę.
Okej, pospiesz się.
Mamo, Ji-eun tu jedzie.
Po co? Już późno.
Jej rodzina ma sześć kotów.
Zna się na nich.
Poważnie?
Jadłaś coś?
Nie jestem głodna.
Pewnie nic nie spałaś. Wyglądasz okropnie.
Ugotuję coś.
Nie.
Ją trzeba nakarmić.
Po szczepieniu nic nie chce jeść.
Od dwóch godzin wmuszam w nią jedzenie.
Muszę jej dać lekarstwo.
Ja to zrobię.
Najpierw coś ugotuję.
Mamo, chodź jeść.
Mamo.
Rety.
Śpi się w łóżku.
- Gdzie twoja mama? - Zasnęła, jak gotowałam.
Nie spała po nocach, opiekując się kotką.
A kotka gdzie?
W swojej budce na łóżku.
Trzeba ją nakarmić i dać leki.
Zrobię to, tylko umyję ręce.
Dzięki.
RAPORT Z TRANSFERU
DO: KO SEUNG-CHEOL
PROTOKÓŁ SPOTKANIA
METODA NABYCIA UDZIAŁÓW
Chyba mamy już zarys.
Pewnie nie wiedzą, że mamy te dokumenty.
To nie wystarczy.
Pan Ko jest bardzo ostrożny.
Słowa Ha Du-sika nie posłużą
za niezbity dowód.
Nie dowiedziemy, że stoi za tym pan Ko.
Wszystko w rękach Bluestone.
Tak myślę.
Po co mieliby to robić? Grają do jednej bramki.
Przeklęte gnojki.
Właściwie to…
Optalyn wniósł pozew przeciw Bluestone.
Dlaczego?
Optalyn zakupił Hynic Core
dla ich technologii NPU.
Po zakupie zorientowali się, że software jest zaszyfrowany
i brak dokumentacji logiki operacyjnej.
Więc nie mogą korzystać z technologii.
To znaczy?
Hynic Core zataił przed nimi dokumenty techniczne?
Nie, to nie tak.
Bluestone zgarnął wszystko, co się dało.
Pracując na technologią,
nie dokumentowaliśmy wszystkiego.
To jak wdrożyć technologię?
Zwyczajnie, tak po prostu.
Wszystko jest tu.
Dlatego podejrzewali mnie o defraudację.
Dokumentację finansową też tu trzymam.
„Płytka rozwojowa FPGA zakupiona za 8,8 miliona wonów,
wliczając VAT, 21 marca 2023”.
„Moduł pamięci HBM3 zakupiony za 13,2 miliona wonów,
wliczając VAT, 12 marca”.
- Odzyskamy waszą firmę. - Co?
- Naprawdę? - Tak.
Musimy się spotkać ze spółką zarządzającą.
Doprowadzimy do rozłamu między nimi.
Cherry.
Skarbie?
Jest z nią Ji-eun.
Tak?
Odpocznij. Ji-eun zna się na kotach.
Nakarmiła ją i dała jej lekarstwo.
Wyśpij się porządnie.
Połóż się.
Chyba jej lepiej. Bawi się z Ji-eun.
Nie martw się. Prześpij się.
Dlaczego nagle wzięłaś kota?
Twój tata uznał,
że nie będę się czuć samotna.
O jeny…
A mnie nie pozwoliliście.
Nie chciałam, bo nie byłam pewna, czy sobie poradzę.
Ale u hodowcy zobaczyłam Cherry.
Przypominała mi Hyo-ju.
Hyo-ju?
Cherry nie słyszy.
Nawet nie miauczy.
Poważnie?
Najpierw miała się dobrze.
Wiedziałam, że zawiodę.
Jestem beznadziejną matką.
Nie umiem się nikim zająć.
Nie mów tak.
Szczepienia mają efekt uboczny.
Nie możesz się obwiniać.
Z Hyo-ju bez przerwy coś się działo, jak była mała.
Może dlatego, że nie słyszała. Ciągle gdzieś się raniła,
ale prawie nie płakała.
Struny głosowe miała w porządku. Umiała wydawać dźwięki.
W końcu to stało się moją obsesją.
Stresowałam się, gdy nie było przy mnie Hyo-ju.
Dlatego…
obserwowałam ją
i chodziłam za nią cały dzień.
Dziś wiem, że byłam nadopiekuńcza.
Może dlatego
trochę wolniej się rozwijała.
Woniej?
A potem zdarzył się ten wypadek.
Jaki?
Coś się stało Hyo-ju?
Nie.
Nie Hyo-ju, ale tobie.
Ciągle byłam zajęta pilnowaniem Hyo-ju,
że prawie zupełnie zapominałam o tobie.
Nie mogłam być w dwóch miejscach naraz.
Pamiętasz?
Jak wtedy…
spadłaś ze schodów.
Ledwie.
Złamałam prawą rękę i lewą nogę.
To było straszne.
Hyo-ju nie rozwijała się normalnie, bo wokół niej biegałam,
a ty się połamałaś,
bo o ciebie nie dbałam.
Naprawdę jestem…
zupełnie do niczego.
Nie mów tak.
A więc…
to dlatego…
ciocia adoptowała Hyo-ju?
To nie stało się od razu.
Ja…
wyrządziłam twojej cioci wielką krzywdę.
Jaką?
Przedstawiła mnie swemu przyszłemu mężowi.
Był głuchy od urodzenia.
Nie wiem czemu, ale mnie to zezłościło.
Powiedziałam jej wiele strasznych rzeczy.
Pragnęła mieć dziecko,
ale jej odradziłam,
mówiąc, że po co mieć głuche dziecko.
To okropne.
Wiem.
Może…
moje słowa się spełniły.
Wyszło, że ciocia jest bezpłodna.
Patrząc na Hyo-ju…
myślałam, że moja córka poniosła karę
za straszne rzeczy, które mówiłam własnej siostrze.
Poczułam, że muszę ją przeprosić.
Zadzwoniłam i przyszła od razu.
Nie była nawet matką,
ale instynktownie wiedziała, czego potrzebuje Hyo-ju.
Sprawiła, że Hyo-ju pierwszy raz…
uśmiechnęła się.
Nawet roześmiała.
Zastanawiałam się,
czy kiedykolwiek wcześniej słyszałam jej śmiech.
Hyo-ju to jedno,
ale obwiniałam się, że zaniedbuję ciebie.
Też tęskniłaś za matczynym dotykiem.
Nawet nie zauważyłam, jaka jesteś bystra.
Nigdy nie przeczytałam ci książki.
Mimo to sama nauczyłaś się alfabetu.
Byłam niesamowitą córką.
Wciąż jesteś.
Ta.
Jesteś głodna?
Trochę.
Zjemy ramyeon?
Nie wygłupiaj się.
Zjemy?
Cztery porcje?
Zadbajmy o dobre stosunki.
Mój klient ma nadzieję uniknąć procesu.
Nikt tu nie dąży do procesu.
To jest ostateczność.
Chodzi o dobro Hashiego.
Dobro Hashiego?
To nam na tym zależy.
Nasz klient jest jak ojciec dla Hashiego.
Jak Hashi odnajdzie szczęście daleko na obcej ziemi,
nie mając ojca pod ręką?
Powoli.
Odkładając emocje, spójrzmy na to od strony prawnej.
W świetle prawa Hashi
jest własnością wspólną naszego klienta i strony pozwanej.
Prawa do opieki są zastrzeżone.
Próby wywiezienia go za granicę
są jawnym naruszeniem
umowy oraz prawa naszego klienta do sprawowania opieki.
Jeśli nie osiągniemy porozumienia,
złożymy wniosek sądowy
o tymczasowy zakaz wywożenia Hashiego.
Yoon Seok-hoon, wyjdźmy na chwilę.
Nie wolno.
Seol Yeon-a jest pozwaną w tym wniosku.
A także stroną w ugodzie rozwodowej.
A pan…
Panie Jung Won-jun.
- Panie Jang Won-jun. - Jung Won-jun.
Racja, panie Jung Won-jun.
Pan nie ma związku ze sprawą.
Jakie prawo ma strona trzecia
do rozmowy z naszym klientem?
Jeśli musi pan coś powiedzieć,
proszę zrobić to przez pełnomocnika.
Panie Yoon.
- Jedzie pan po Hashiego? - Tak.
Proszę. To dla niego.
Podziękowanie za pomoc przy dziewczynkach.
Nie trzeba było.
Moja mama adoptowała kota,
kupiłam to przy okazji w sklepie.
Twoja mama została kociarą?
Tak.
Tak dużo?
Smaczki i zawieszka.
Hashi chyba nie ma.
Nie lubi zawieszek.
To nie jest zwykła zawieszka.
Ma GPS i podaje lokalizację.
Ma też inne inteligentne funkcje.
Jest mała, nie będzie mu przeszkadzać.
Naprawdę?
Dziękuję.
Jeśli nie ma pan nic przeciw, chciałabym sama mu to dać.
Stęskniłam się.
Zaraz potem pójdę.
Jasne. Zapraszam.
Podłączę zawieszkę do telefonu.
Mogę telefon?
Sam to zrobię.
Przeczytałam instrukcję, mogę?
Poproszę.
Dobrze.
Dzień dobry.
Witam.
Jestem kuzynem Yoon Seok-hoona. Przyszedłem po Hashiego.
Trochę wcześnie.
Wiem.
Muszę to sprawdzić w księdze odbiorów.
Zadzwonię do niego.
Zaraz.
Mówił, że ma dziś rozprawę.
Nie trzeba.
Chwileczkę.
Jak to ktoś inny go odebrał?
No cóż,
przedstawił się jako pański kuzyn.
Niemożliwe.
Panie Yoon, proszę zgadnąć, gdzie jesteśmy?
NIE WZYWAĆ POLICJI
„Tatusiu, bądź jego adwokatem.
Dlaczego tak się z nim droczysz?”
Jeśli chce pan bronić tego klienta,
proszę tu przyjechać.
Adres to…
tajemnica!
Z taką historią może mieć tendencje psychopatyczne.
DANE OSOBOWE
Może krzywdził też ludzi.
Może w jego okolicy są nierozwiązane sprawy.
SERIA ZAGINIĘĆ ZWIERZĄT, HUIWON-DONG
Panie Yoon.
Niech pan się pozbiera.
Odnajdźmy Hashiego.
Proszę jechać szybciej.
Panie Yoon, proszę się wziąć w garść.
Musimy teraz sprowadzić Hashiego do domu.
Panie Yoon, tutaj.
- To chyba tu, tak? - Tak.
Hashi.
Tutaj, za wami.
Hashi.
Cholera.
Ty!
Brawo, trafiliście.
Myślałem, że będziesz sam,
przyszedłem cię powitać.
Ale widzę, że sprowadziłeś koleżankę.
Nazywam się Kang Hyo-min.
Przyszłam tu,
bo było mi źle z tym, jak został pan przyjęty
w naszej kancelarii.
Teraz gdy pana widzę,
chyba rozumiem, o co panu chodzi.
Jak to?
Będziemy pana bronić.
Zadbamy, by nie poszedł pan do więzienia.
To możliwe?
Wybrał nas pan przez sławę pana Yoona?
Tak. Ma świetną opinię.
Ale ludzie mogą mieć swoje zdanie. Więc przygotowałem niespodziankę.
Nie było łatwo.
Na szczęście mam niewinne spojrzenie.
Ludzie i zwierzęta do mnie lgną.
Tylko ja tak uważam?
Nie budzą zaufania?
Ależ tak.
Panie Jung.
Proszę posłuchać.
Obiecuję, że tylko Yoon Seok-hoon
w całej Korei może pomóc panu uniknąć więzienia.
Jak odda pan Hashiego, nie robiąc mu krzywdy,
będziemy pana bronić, tak, panie Yoon?
Dziękuję za propozycję.
Ale mam kłopot z zaufaniem do ludzi.
Zatrzymam Hashiego do zakończenia sprawy.
Adwokatura to nie technika, to forma sztuki.
Jeśli prawnik z wiarą przedstawi swoją prawdę sędziemu,
ma większą szansę na wygraną.
Jeśli nie może włożyć serca w obronę,
wyrok może być niepomyślny.
Jeśli będzie pan więził Hashiego,
gorliwa obrona nie będzie możliwa.
Jeśli odda nam pan Hashiego,
z wdzięczności zrobimy, co w naszej mocy,
by pana uratować.
Prawda?
Jestem wzruszony.
Zróbmy tak. Wierzę wam.
Dobrze.
Będziesz mnie bronił?
Tak.
Wiesz, co będzie, jak spróbujesz sztuczek?
Co będzie z Hashim?
Do tej pory
zająłem się 14 psami i 13 kotami.
Nie chcemy, żeby to był 15.
Dam z siebie wszystko.
To mi się podoba.
Chodź.
Nie jesteś na mnie zły?
Gramy teraz w jednej drużynie.
Nie ma miejsca na żale.
Liczę na ciebie.
Nie mogę się doczekać współpracy.
Cześć, Hashi.
Pobawimy się innym razem.
Hashi.
Przepraszam.
Przepraszam, Hashi.
Na szczęście nie ma poważnych urazów,
tylko drobne pęknięcie żebra.
Funkcje żołądkowo-jelitowe są zaburzone w wyniku wielkiego stresu.
Złamanie nie jest poważne,
powinno się zrosnąć.
Teraz priorytetem jest komfort psychiczny.
- Moje biedactwo. - Do cholery, co z tobą?
Nie krzycz.
Słyszałeś, że potrzebuje spokoju.
Wezmę Hashiego.
Dobrze?
Okej.
Yoon Seok-hoon, chodź pogadać.
Wiem, że to nie moja sprawa, ale proszę to zrobić później.
Pan Yoon miał dziś ciężki dzień.
WOLNE
Panie Yoon!
LOKALIZACJA, ODLEGŁOŚĆ
Następna w prawo, proszę.
Liczę na ciebie.
Cześć, kociaki. Wróciłem.
Chodźcie, zjemy coś.
Tu jest martwy punkt. Kamery mnie nie widzą.
Tak, tutaj.
Sukinsynu.
- Co się dzieje? - Może to rodzina ofiary.
Ofiarą jest starzec, bez rodziny.
Może właściciel dręczonego zwierzaka?
Chyba nie.
Znęcał się nad przybłędami.
Wiedział, że ujdzie mu na sucho,
jak nikt się nie upomni o ofiarę.
To jeszcze bardziej wkurzające.
Co za parch.
Niech zrobi z niego miazgę.
O kurde.
Przerwiemy mu?
Czekaj. Niech dokończy.
Ty gnoju.
Tato!
Tatuś zbił Hashiego.
Boli, tatusiu!
Po co ze mną zadzierałeś.
Teraz to jedz.
Wszyscy mają cię za śmiecia.
Cholerny świr.
Zobaczymy, czy ci się spodoba.
Hej!
Jung Wu-sol, masz prawo zachować milczenie.
Masz prawo do sądownego uzasadnienia zatrzymania
i do samodzielnej obrony.
- Walcie się. - Leż.
Puśćcie mnie.
Proszę pana.
Tam są kamery.
Lepiej tędy.
Co z nim?
Aresztujecie go?
Pobił starszego człowieka.
Walczy o życie.
Co z Hashim?
Śpi.
Wejdź do środka.
Nie trzeba.
Zabiorę go jutro.
Dobrze.
Co ci się stało?
Cześć.
Won-jun mi powiedział.
Wniosłeś o tymczasowy zakaz?
Musiałeś to robić?
Mam ci pozwolić wywieźć go za granicę?
Miałam to z tobą omówić.
Jest jeszcze dużo czasu.
Won-jun się trochę pospieszył.
W końcu by do tego doszło.
Co mam zrobić?
Porzucić go w Korei?
Porzucić?
Moją opiekę nazywasz porzuceniem?
Nie.
To nie tak.
A jak ty tam porzucisz Hashiego?
Co ty wygadujesz?
Czemu by nie?
Zrobiłaś to z naszym dzieckiem.
Jak powierzyć Hashiego komuś bez serca?
Znowu do tego wracasz?
Długo ci to zajęło.
Jasne, jestem bez serca.
Mówiłam, że nie chcę dziecka.
Chciałam, żeby zniknęło.
Nie do wiary.
Mówisz to tak lekko.
Dla mnie to też trudne.
Myślałam o tym, ale jak do tego doszło,
wahałam się.
Naprawdę się wahałam.
Tylko na tyle cię stać?
Nie byłam pewna. USG nie wyszło dobrze.
Podejrzenie wady cewy nerwowej.
Abstrahując od nas,
co byłoby z dzieckiem?
Byłoby szczęśliwe?
Mogłaś mi powiedzieć.
Mogłaś mi powiedzieć, Yeon-a.
Wtedy kazałbyś mi je urodzić.
Bez względu na wadę, bez względu na decyzję…
i tak byś cierpiał.
Mimo to mogłaś powiedzieć.
Mogłaś mi wytłumaczyć.
A dawałeś mi szansę?
Trzeba było wtedy to zrobić.
Powiedzieć, że jestem bez serca, wkurzyć się i zapytać, czemu to zrobiłam.
Wtedy mogłabym ci wytłumaczyć.
Skupiłeś się na unikaniu tematu.
Jak był program o rodzicielstwie, od razu zmieniałeś kanał.
Unikałeś dzieci.
Bliskości ze mną.
Robiłem to…
ze względu na ciebie.
Chciałem dać ci czas.
Nie.
To było takie…
Dusiłam się, byłam w pułapce.
Bez względu na intencje
zaniedbaliśmy nasz związek.
Zamienił się w rutynę.
Nie dla mnie.
Pomyśleć, że teraz o tym rozmawiamy.
Mogłaś mi w ogóle nie mówić.
Jesteś…
Jesteś taka…
YOON SEOK-HOON
To niegrzecznie nie oddzwaniać na nieodebrane połączenie.
Tak nagle wybiegł.
Martwię się o niego.
Może śpi?
Halo? Pan Yoon?
Nie śpi pan?
Co?
Panie Yoon?
Co się stało?
Źle to wygląda.
Jest tu apteka w pobliżu?
Jak to się stało?
Mój Boże.
W ŚWIECIE PARAGRAFÓW
Nie chcę żyć w rodzinie bez miłości.
- To złamanie kontraktu? - Jak to?
Zgodziliśmy się wychować dziecko razem.
To zaprzecza istocie małżeństwa.
To nieważne.
- Porozmawiajmy. - O czym?
Co? Teraz?
- Co ty wyprawiasz? - To nie do przyjęcia.
Sugerujesz zwolnienie?
Potrzebujesz mojej zgody.
Był tu pan Yoon?
Czemu mnie nie lubisz?
- Seok-hoon… - Seok-hoon?
Niech to będzie nasza randka.
Napisy: Anna Zeller