W ŚWIECIE PARAGRAFÓW
Kurcze.
POWODZENIA!
Tak?
Panie Yoon,
przyszła pani Seol.
Hashi jest twardy, już po jednym dniu mu lepiej.
Mówiłem, że go odbiorę.
I tak jechałam do centrum.
Teraz ja go będę odbierał.
Nie woź go do hotelu.
To daleko.
Nie może tam czekać?
Bez przesady.
Dobrze.
Jak chcesz.
To, co powiedziałam wczoraj…
Nie rozmawiajmy o tym.
Nie chcę tracić czasu
na bzdury.
Rozumiem.
Dużo o tym myślałam.
Byłoby lepiej,
gdybyś zabrał Hashiego.
Naprawdę?
Ale jest warunek.
Jaki?
Czy to współlokator,
czy żona,
znajdź kogoś, z kim go wychowasz.
Wtedy ci go oddam.
Co ty na to?
Zgoda.
Logika serca
nie opera się na tradycyjnym dobieraniu w pary.
Używamy AI do analizy
preferencji klientów i dobierania par.
Zamienimy pańskie upodobania w dane
i dopasujemy idealne kandydatki.
Przed spotkaniem
nie zobaczy pan zdjęć i profilu kobiety.
To dosłownie randka w ciemno.
Bez zdjęć i profilu?
Tak. Skuteczność jest wyższa,
gdy klient nic nie wie.
Nie ma limitu
ilości randek jak w innych biurach matrymonialnych.
Nie będzie pan czuł presji.
Będzie pan miał
nieograniczone randki przez rok.
Chciałby pan…
Mamo, siusiu.
Poproś tatę.
- Rozumiem. - Tak.
Weryfikujecie klientów?
Oczywiście!
Przeprowadzamy manualną weryfikację.
MAMA I TATA
Wychodzę.
Mam jedno spotkanie i wracam.
A odbierzesz Mina po drodze?
Dlaczego?
Idę na kolację z Sang-minem.
Poważnie?
Myślałem, że zjemy kolację we trójkę.
- Jutro zjemy. - Dobra.
Nadal tylko ze sobą piszecie
czy to coś więcej?
Wolę z tobą o tym nie rozmawiać.
Jesteś moim mężem, to trochę dziwne.
Dobra, to idę.
Pa.
Już jestem.
Gdzie byłeś?
Min mówił, że poszedłeś wyrzucić śmieci.
A gdzie on jest? Śpi?
Tak.
Piłeś coś?
Trochę.
To…
wspólne mieszkanie…
na pewno ci odpowiada?
O co ci chodzi?
Ja…
chyba
coś do ciebie czuję.
Gdy myślę, że z kimś się spotykasz,
jestem zazdrosny.
Czuję,
coś gorącego
- w piersi. - Min-chan.
Łamiesz umowę.
Nasza umowa rodzicielska
nie ma mocy w Korei.
O czym ty mówisz?
Na pewno dobrze robimy?
Myślisz, że jesteśmy
szczęśliwi
w rodzinie bez miłości?
Miłość z czasem się zmienia.
Rodzina oparta tylko na niej
w końcu przestaje działać i dochodzi do rozwodu.
Nie chcemy, by Min
miał rozwiedzionych rodziców.
Ale ja…
naprawdę cię kocham.
Przykro mi.
Nie chcę
rozbić naszej rodziny.
Dobrze.
W takim razie
rozwiedźmy się.
Bardzo mi przykro,
ale nie chcę tak żyć bez miłości.
Chcę być w prawdziwym związku.
ROZDZIAŁ 12 WIĘCEJ NIŻ PRZYSIĘGA MAŁŻEŃSKA
Złamanie umowy?
Jakiej umowy?
Umowy rodzicielskiej.
O wychowaniu dziecka, nie będąc w związku.
Chyba nie rozumiem.
Min-chan i ja pobraliśmy się bez miłości.
Wierząc w stabilność takiego małżeństwa,
zaszłam w ciążę przez in vitro, ale nie wtrącamy się w swoje sprawy.
Nie utrzymuje pani z mężem stosunków fizycznych?
Nie. Ani razu.
Poznałam Min-chana w Stanach.
Znalazłam tam ludzi
wierzących, że miłość niszczy małżeństwo.
Jest portal łączący takie osoby.
Tam go poznałam.
Rozumiem.
Oboje dorastaliśmy
z rozwiedzionymi rodzicami.
Widzieliśmy,
jak niestabilne są związki oparte o miłość.
Stąd ta decyzja.
W niektórych stanach USA
takie umowy mają moc prawną.
Są nikłe szanse na to,
że zostanie ona uznana przez koreański sąd.
Jeśli jest sprzeczna z porządkiem publicznym i obyczajami,
może zostać unieważniona.
Co to dokładnie znaczy?
Podstawowe wartości moralne i porządek w społeczeństwie.
Umowa konkubencka sprzeczna z monogamicznym systemem
została z tego powodu unieważniona.
Konkubencka?
Tak.
Inna sprawa dotyczyła umowy,
w której mężatka zgodziła się rozwieść i poślubić innego.
Też została unieważniona, bo była sprzeczna z obyczajami.
Ale nasza umowa to nic z tych rzeczy.
Wzięcie sobie konkubiny albo zgoda na drugi ślub
są sprzeczne z etyką,
a my znaleźliśmy tylko lepszą formę małżeństwa,
która nie polega na zawodnych uczuciach.
Rozumiem panią.
Ale sąd może to odebrać
jako zaprzeczenie
tradycyjnej koncepcji małżeństwa.
Współżycie seksualne i więź emocjonalna są podstawą
relacji małżeńskiej.
No tak.
Dlaczego mówi pani o złamaniu umowy?
Mąż się we mnie zakochał.
Chce żyć jak inne małżeństwa.
Nie zgodziłam się.
Teraz on chce rozwodu,
a ja nie chcę mu go dać.
Podoba mi się, jak jest teraz.
Wedle naszej umowy.
Czy to współlokator,
czy żona,
znajdź kogoś, z kim go wychowasz.
Wtedy ci go oddam.
AGENCJA MATRYMONIALNA
LOGIKA SERCA SWATKA AI
KONSULTACJA
ZAPISZ SIĘ
YOON SEOK-HOON
NUMER TELEFONU
WYŚLIJ
WYSŁANO
Min-ji mówiła, że prowadzi pani agencję matrymonialną.
Zgadza się.
Jesteśmy bardziej progresywni niż tradycyjne agencje.
To nasza broszura, proszę przeczytać.
LOGIKA SERCA
Może za wcześnie na małżeństwo,
ale może pani już się rozglądać.
Min-ji też się zapisała.
Mówiła mi.
Mamy zniżkę dla znajomych.
Dobrze.
Co za ironia.
Osoba, która nie wierzy w miłość, swata ludzi.
Dlatego jestem w tym dobra.
Małżeństwo to nie uczucie, a rzeczywistość.
To nie obietnica wiecznej miłości,
tylko umowa na wspólne życie.
Taka umowa powinna opierać się na czymś więcej niż uczucia.
Trudno poznać kogoś ot tak.
Zwłaszcza kogoś, kto do nas pasuje.
W agencji matrymonialnej
jest większy wybór,
więc szanse wzrastają.
- Cieszę się na współpracę. - Ja też.
Jak to? Mają dziecko,
a ze sobą nie spali?
To Maryja Dziewica?
In vitro.
Metoda dla bezpłodnych par?
W tych czasach nie tylko.
Mąż chce się rozwieść, bo…
Bo zakochał się w swojej żonie.
Co to za wymysły?
Chce się rozwieść, bo ją kocha?
A czego chce klientka?
Wyegzekwować prawnie porozumienie rodzicielskie.
Żąda też miliona wonów kary,
wymienionej w umowie.
Chodzi nie tyle o pieniądze,
a zagrożenie mężowi,
by uniknąć rozwodu i żyć jak dotychczas.
Sędziowie w ogóle uznają tę umowę?
Mówiłam jej, że może być nieważna
przez niezgodność z obyczajami.
Nie wytrzymam.
Co się stało?
Ta kobieta
narusza świętość małżeństwa.
Proszę nie brać tego osobiście.
A biorę?
W niejednym małżeństwie są zdrady lub brak seksu.
Są parą na pokaz.
Ta para wykluczyła uczucia od początku umowy,
a pary na pokaz to ukrywają.
Tak czy siak, małżeństwa bez miłości.
Wcale nie.
Większość par się kocha,
ale uczucie z czasem gaśnie.
Może ślub to nie kulminacja miłości,
a początek jej śmierci.
Co z wami?
Skąd takie nastawienie do małżeństwa?
Ja tak nie myślę.
Mówię tylko, jak teraz jest.
Ludzie żartują, że przysięgi
powinno się odnawiać co 20 lat.
Gdy powstała instytucja małżeństwa, ludzie żyli po 60 lat.
Teraz dożywają setki,
więc idea kochania kogoś całe życie
jest mało prawdopodobna.
Może data ważności
motywowałaby pary…
Gadanie.
W nosie mam, co myślą i robią inni.
Ja chcę poślubić kogoś, kogo naprawdę kocham.
Zalewać ją miłością
nawet na starość. Całym sobą…
Dobrze, wystarczy.
Co pan o tym myśli?
Jest sens się pobierać
tylko po to, żeby wychować dziecko?
Bez intymności i uczuć?
Niektórzy rozważają małżeństwo ze względu na psa.
Słucham?
Widzicie,
miłość to uczucie,
a te mogą się nieoczekiwanie zmienić.
Za to małżeństwo
to tak naprawdę dożywotni kontrakt.
Różnica jest wyraźna.
Rozumiem, że ktoś może chcieć założyć rodzinę
na podstawie obowiązku współrodzicielstwa,
zamiast polegać na zmiennych emocjach.
Ciekawy pogląd jak na romantyka.
Romantyk?
Pan Yoon?
Chyba już nie.
Chcę wziąć tę sprawę.
Porządek publiczny i obyczaje są dyskusyjne.
Mogą być różnie rozumiane
w zależności od czasów i norm.
Wierzę, że małżeństwo
powinno być dziś rozumiane na wiele sposobów.
Mogę zająć się tą sprawą?
Tak.
Przyłączę się.
- Proszę. - Rany boskie.
Proszę mówić, jak zaboli.
Dobrze.
Wcale nie boli.
Prawda?
To teraz najpopularniejszy zabieg.
Po regularnych wizytach
zobaczy pani poprawę.
Dziękuję.
- Super. - Zapoznam ich.
Pani Heo, tutaj!
- Dzień dobry. - Witam.
To moja koleżanka, Lee Gyeong-hui.
Starsza siostra Jin-woo.
Jak się pani ma?
Miło mi.
Dzięki pani zaczęłam od nowa.
Chciałam się odwdzięczyć
i zaprosiłam też Gyeong-hui.
To ona mi panią poleciła.
Świetnie.
Usiądźmy.
Pracujecie z Jin-woo w tym samym zespole?
Tak. Razem zaczynaliśmy.
Rozumiem.
Musi być pani w podobnym wieku.
W tym samym.
Co Jin-woo?
Nie.
- Co my. - Poważnie?
- Ma pani 42 lata? - Tak.
Musi pani o siebie dbać.
Myślałam,
że jest pani w wieku Jin-woo,
a jest między wami 10 lat?
Nie ma pani nawet przebarwień.
Piękna cera.
Wczoraj byłam u dermatologa.
Tak?
To dlatego tak pani promienieje!
Jaki miała pani zabieg?
Na przebarwienia.
Po nim są jaśniejsze,
a faktura skóra też się poprawia.
Przy takiej różnicy wieku
Jin-woo to dla pani pewnie dzieciak.
Nie, wcale tak nie uważam.
Tylko ty tak go widzisz.
Ma już 32 lata.
- Wiem. - Tak.
Mógłby się już ożenić,
ale o nikim nie mówi.
Nie ma dziewczyny?
Chyba nie.
Ma kogoś?
Cóż,
nie mam pojęcia.
Pani Heo,
proszę się nim opiekować
jak młodszym bratem.
Może zna pani kogoś dla niego…
Ale pani znajome będą od niego starsze.
Mam rację?
Raczej tak.
A nie może być starsza?
Żartujesz sobie?
Jin-woo nie lubi starszych.
Rodzice by się wkurzyli.
Kilka lat różnicy to nie problem.
Nie ma mowy. Musi mieć dziecko.
- No tak, dziecko. - Właśnie.
- Ale pycha. - To znana knajpka.
Smacznego.
Dzięki.
Co tam?
Nasza kolacja…
- Tak? - Coś mi wypadło.
Co takiego?
Inne plany.
Przełóżmy to.
Co jej się stało?
Gyeong-hui.
Tak.
Kiedy?
Z panią Heo?
Chodź na słówko.
Naprawdę coś ci wypadło?
Tak.
Nie kłam.
Poznałaś moją starszą siostrę?
Co powiedziała, że mnie unikasz?
Nic takiego.
Oboje wiemy, o co chodzi.
Jednak nie umiem tego ignorować.
Tak, jesteś 10 lat starsza
i jesteś rozwódką z dzieckiem.
Ale i tak cię kocham.
Za każdym razem będziesz uciekać?
Będziesz chciał się ożenić.
Czy my do siebie pasujemy?
Możesz spotykać się z każdą,
- ale ślub to co innego. - Z każdą?
Posłuchaj.
Ślub bierze się, gdy jest się zakochanym.
To chyba dobry powód?
Miłość nie jest najważniejsza?
Rany.
Wyjdź za mnie.
Co?
Powiedzmy rodzicom i się pobierzmy.
Twoi z pewnością będą zachwyceni.
I co? Będziesz ze mną, nie z nimi.
Słuchaj.
Skończyłam z poświęcaniem się
dla miłości.
Kocham cię, ale muszę myśleć o sobie.
Siebie kocham bardziej.
Tylko tak mogę odpłacić się mamie.
Co?
Co powiedziałaś?
Że co?
Powtórz, co powiedziałaś.
Siebie kocham bardziej.
Nie, wcześniej.
Kocham cię, ale…
Zaskoczyłaś mnie.
Brak mi słów.
Zaufaj mi.
Nie pozwolę, byś poczuła się gorsza.
Nigdy.
Gdzie pani Kwon?
Wyszła na chwilę.
Miałam zadzwonić.
O co chodzi?
Dzwonił Ban Gi-seung.
Tak jak sądziliśmy,
pan Ko wszystko zaaranżował.
Wiedziałem.
Musimy znaleźć dowody.
Tak.
Zgodził się nam je przekazać.
Aż tak się nie lubią?
No jasne.
Dlatego do mnie przyszedł.
Z perspektywy Bana,
jeśli przyzna, że Ko wszystko zaplanował,
straci licencję za naruszenie zasad OEM.
Jeśli powie, że wszystkim zajmowała się firma zarządzająca,
odpowie za szkody warte 80 miliardów wonów.
Tak czy siak, jest skończony.
Słyszałam też, że pan Ko
próbuje zrzucić wszystko na Bana.
LEE JIN-WOO
Pana Bana wspierała organizacja
Seunghun Foundation, zarządzana przez pana Ko.
Powiedziała pani, co wiemy?
Pytał, gdzie ukryłam dokumenty techniczne.
Odparłam, że ich nie mam.
Że istnieją tylko w głowie pana Lee.
- Co? - Nie wygląda na to, żeby Ban
chciał zdradzić Ko.
A jeśli Ko wysłał go na przeszpiegi?
Skąd taki pomysł?
Dostał wsparcie z organizacji pana Ko.
Tak?
Czyli Ban jest jednym z protegowanych Ko.
Protegowanych?
Tak.
W kancelariach chodzi o ludzi,
a pan Ko rozumie to jak nikt inny.
Pozostałe firmy też prowadził w oparciu o tę wiedzę.
Rozwijał talenty przez sponsorów korporacyjnych
i budował sieci klientów.
Ma dryg do rozwijania talentów ludzi i wykorzystywania ich.
Ban może być jednym z nich.
Protegowani Ko Seung-choela.
Jeśli jest zagrożony,
i tak będzie chciał się ratować.
Pojutrze o 16.00
przekażą nam wszystkie dowody.
Wtedy poznamy prawdę.
Dobrze.
- Powodzenia. - Nawzajem.
Może pójdziemy po pracy na drinka?
Coś się stało?
Chodzi o najważniejszą sprawę w moim życiu.
- Proszę mnie wysłuchać. - Dobrze.
Mogę zaprosić też Hyo-min?
Dlaczego akurat ją?
Nie wiem, czy mi pomoże,
ale potrzebuję kobiecej perspektywy.
Dobrze.
Dziękuję.
Spotykam się z Min-jeong.
Wiedziałam.
Od tamtego lunchu byliście dziwni.
Zero zaskoczenia.
Chcę się ożenić.
- Z kim? - Z kim?
Przecież mówię.
Spotykam się z Min-jeong. Z kim innym?
To takie dziwne?
To trochę za szybko.
Właśnie. Bardzo szybko.
- No i? - No i?
Boże.
Co ty? Robisz za echo?
Proszę mówić.
W czym problem?
Planuję się oświadczyć,
ale wydaje mi się,
że ona nie chce ślubu.
Stwierdziłem, że spytam o radę,
jak poprosić ją o rękę.
Klasyka górą.
Może samodzielnie napisana przysięga?
Proste i osobiste. Podoba mi się.
Co mam napisać?
Chciałabym pomóc,
ale nie mam pojęcia.
Nie wiem nawet,
czy miłość i małżeństwo idą w parze.
Nie pomagasz.
A pan?
Ja?
Myślę,
że małżeństwo buduje się na miłości,
a z czasem ta miłość zmienia kształt.
Jak to?
Miłość dwóch osób
zaczyna się od pasji, przechodzi w rzeczywistość,
a kończy się jednością.
Utrata pasji
nie oznacza końca miłości.
Solidarność, lojalność, partnerstwo.
To wszystko rodzaje miłości.
Już wszystko wiem.
Chwila.
Mogę użyć tego w przysiędze?
Pożyczę sobie.
Co pan mówił?
„Miłość zaczyna się od pasji”.
„Przechodzi w rzeczywistość”.
Wiem.
„Przechodzi w rzeczywistość”.
„Kończy się jednością”.
- Jeszcze kolejka. - Ostatnia.
- Jeszcze raz! - Jeszcze raz!
Możecie zostać.
Dobrze, ale tylko jedna.
Tak jest!
Duszkiem.
- Przepraszam! - Tak?
- Jeszcze jedno soju! - Jasne.
Dzięki.
Na zdrowie! Dziękuję.
Dasz radę, Jin-woo!
Przyszły pan młody!
SĄD
Jak powiedzą to, musimy o tym wspomnieć.
Dobrze?
Już są.
Kopę lat, pani Kang.
To całkiem ciekawa sprawa.
No dobrze.
Dlaczego powód nie może żądać rozwodu?
Powód żąda rozwodu, twierdząc, że pozwana zakochała się
w innym mężczyźnie.
Według Artykułu 841 Kodeksu cywilnego,
nie można wnieść o rozwód,
jeśli jedna ze stron wyraziła zgodę
na przewinienie drugiej.
W tym przypadku, powód i pozwana pobrali się
bez emocjonalnej i fizycznej więzi,
pozwalając na inne związki
i dzieląc się tylko obowiązkami rodzicielskimi.
To stanowi uprzednią zgodę według Artykułu 841 Kodeksu cywilnego.
Czyli jak ktoś pozwolił na zdradę albo ją wybaczył,
nie może wnieść pozwu o rozwód?
Zgadza się.
Dobra jest.
Niezła argumentacja.
Stanowisko powoda jest takie,
że nie dość, że pozwana miała romans,
to nie może on dłużej trwać w małżeństwie bez pożycia.
Nawet jeśli wcześniej wyraził zgodę,
teraz ją wycofał.
Nie rozumie pan, na czym polega umowa?
Czy wycofanie się z niej nie oznacza unieważnienia?
Umowa?
Tak. Jest nieważna.
Umowa zakładała wykluczenie miłości i intymności,
a wręcz pozwalała na inne związki.
To przeciwieństwo małżeństwa.
Umowa sprzeczna z obyczajami jest nieważna.
Małżeństwo bez miłości i współżycia jest sprzeczne z obyczajami.
Skoro tak, czy wszystkie małżeństwa
oparte na warunkach praktycznych są nieważne?
Pary, które przestały się kochać,
powinny się rozwieść.
Małżeństwo to nie tylko uczucia,
ale wspólne cele i intencje.
Powód i pozwana
zawarli umowę, by wychować dziecko
i udało im się podtrzymywać życie rodzinne.
Powód chce teraz zaburzyć te stabilne warunki,
powołując się na zmianę uczuć.
Wysoki sądzie,
ta umowa zaprzecza małżeńskim obowiązkom
wspólnego mieszkania, wsparcia i współdziałania z Artykułu 826.
Jeśli sąd na to pozwoli,
to wywoła nieporozumienia
w systemie prawnym regulującym związki.
Sąd Najwyższy utrzymuje,
że relacje seksualne są kluczowe w małżeństwie,
a odmawianie ich bez podania powodu jest podstawą do rozwodu.
Jeśli pozwanej tak zależy,
powinna sypiać z powodem.
Każe jej pan sypiać z mężczyzną, którego nawet nie kocha?
Po co się pobrali,
skoro go nie kochała?
Bo miłość jest niestabilnym, nietrwałym uczuciem.
Nie każda zakochana para się pobiera,
a nie każde małżeństwo się kocha.
Coś pan o tym wie.
Wysoki sądzie,
przytoczony przypadek dotyczył standardowego małżeństwa.
Nie ma zastosowania w przypadku jasnej umowy
o braku współżycia.
Dobrze, to mam pytanie.
Zapomnijmy o uczuciach i seksie.
Chce pani, by sąd
pozwolił mężatce spotykać się z innym?
Wypraszam sobie, pan mnie obraża.
Uważa pan, że nasza umowa jest sprzeczna z obyczajami.
Słyszałam coś o umowie konkubenckiej.
To nieobyczajny przypadek.
Nie zawarliśmy niemoralnej, wymyślnej umowy.
On coś o tym wie. Wysługuje się prawnikiem.
Przestanę spotykać się z Sang-minem.
Czy to wystarczy?
Pozwana,
proszę o spokój.
Wysoki sądzie,
jeśli usuniemy z umowy
zapis o otwartym związku, problem zniknie?
Jeśli umowa jest nieważna tylko dlatego,
że to małżeństwo bez pożycia,
czy nie jest to przestarzały osąd?
Sąd wyda wyrok,
uwzględniając okoliczności sprawy.
Wysoki sądzie,
umowę zawarto w oparciu o prawo do seksualności
i odpowiedzialność rodzicielską,
co nie zaburza porządku publicznego.
Instytucja małżeństwa zmienia się z czasem i kulturą.
Dwoje ludzi z rozwiedzionych rodzin zawarło umowę,
by zapewnić dziecku lepsze warunki.
Jasne zasady są konieczne
w codzienności i wychowaniu dziecka.
Rozumiem.
Sąd rozstrzygnie, czy umowa opisuje
nową formę małżeństwa, czy strukturę, która podważa
samą instytucję.
Prawo reprezentuje dolną granicę moralności.
W tej sprawie rozpatrzymy
naturę małżeństwa i zasady obyczajowe.
Proszę złożyć dodatkowe dokumenty.
Wyznaczymy datę kolejnej rozprawy.
Porozmawiajmy.
O czym?
Co tydzień chodzę na randki w ciemno.
Nawet co drugi dzień.
No i?
Za każdym razem żałuję.
Sam nie wiem,
dlaczego ci to zrobiłem.
Wierzę w to, co mówiłem w sądzie.
W małżeństwie musi być miłość.
Nawet jeśli poznam lepszą,
co mi po tym bez miłości?
Nie chcę cię.
Dlaczego nie?
Poprawię się.
Zapomnij o miłości. Nie jesteś lojalny.
Nie chciałabym być z kimś takim, a tym bardziej za niego wyjść.
HOTEL LIELSIUM
Minęło 20 minut, gdzie on jest?
Zadzwonię.
DYREKTOR CHOI CHIL-HYEON
Dzwoni pan Choi z Hynic Core.
- Kto to? - Szef działu technologii.
Proszę odebrać.
Słucham.
Tak.
Co? Teraz?
Proszę podpisać na dole.
Gdy pan podpisze,
otrzyma pan 20 miliardów wonów.
Oferta jest ważna tylko do 18.00.
Zostało 18 minut.
To jedyny sposób.
Z tymi pieniędzmi spłacimy długi twoje,
Sang-juna, Geon-taeka i Seung-nama.
Nie pozwól, by rodzina
straciła dach nad głową.
Ufaliśmy ci i pożyczyliśmy pieniądze na badania.
Jak podpiszesz,
wreszcie będziemy wolni.
Jeśli podpiszę,
nie zwolnicie pracowników z Hynic Core?
Nie.
Przecież czytał pan umowę.
Wstęp tylko dla upoważnionych.
Z drogi.
Umowa zawarta pod przymusem jest nieważna.
Nie mój problem.
Kazano mi nikogo nie wpuszczać.
Hynic Core
to nie tylko miejsce pracy.
To dziedzictwo powstałe z pracy, pasji
i młodego ducha pracowników.
Proszę pozwolić moim ludziom zachować pracę.
Ma pan moje słowo.
Panie Lee,
czas podjąć decyzję.
STRONA B, CEDENT LEE SEONG-BIN
Pani Kwon!
No co?
Z drogi, osiłki!
Panie Lee!
- Seong-bin! - Halo!
Ręce precz, bo cię pozwę!
Puszczajcie!
Z drogi!
Puśćcie mnie!
- Seong-bin! - Panie Lee!
Skąd wy…
Cholerny kapusiu!
Pracujesz z Optalynem?
Co z tobą?
Nie podpisuj tego.
Wyprowadźcie ich!
Co ty wyprawiasz?
Panie Lee,
to niedopuszczalne.
Ma pan 10 minut.
Po 18.00 oferta wygaśnie automatycznie.
Chwileczkę.
Jeszcze chwilę.
Zapędzono mnie do rogu.
Mój dom już jest na licytacji.
A ty, Seung-nam i cała reszta
wzięliście dla mnie pożyczki.
To nie twoja wina.
Hynic Core to nie tylko ty.
Zainwestowaliśmy w firmę i technologię.
To była nasza decyzja.
Dlaczego masz za to odpowiadać?
Panie Lee,
tak nie można.
Panie Lee.
Proszę dać nam szansę to naprawić.
Przykro mi,
nie podpiszę umowy.
Panie Lee!
Panie Ban, to pan nazywa pracą?
Składamy skargę na Bluestone
i oskarżamy wszystkich o oszustwo.
Dobrze.
A może
znajdziemy sposób, by wszyscy przetrwali?
Możemy iść z tym do sądu.
I wygracie.
Jest jeszcze kwestia długów.
Bluestone już rozdysponował 120 miliardów wśród beneficjentów.
Nie ma pieniędzy.
Nawet jeśli sąd obwini firmę lub pana Bana,
nie mają z czego zapłacić.
Nawet pozwem niczego pan nie ugra.
Przecież pan wie.
Odsprzedajcie Hynic Core
Bluestone’owi za 120 miliardów.
Upewnię się, że będą w stanie zapłacić.
Poczyniliśmy już kroki oparte na ich technologii.
Bez niej, nawet jeśli odzyskamy te 120 miliardów, dużo stracimy.
Chcę dowodów na pana Ko.
Co pani z tym zrobi?
Wyrzuci go pani z Yullim?
Tak.
Wystąpimy o jego odwołanie w związku z naruszeniem umowy partnerskiej.
Poza tym
dopilnujemy, by więcej nie dopuścił się takiej zdrady.
Wierzy pani, że taka płotka
może zagrozić panu Ko?
Pan Ko ma swoją armię.
Protegowani tacy jak ja
i dyrektorzy operacyjni obsadzani przez Ko
są w całej branży prawniczej, finansowej i politycznej.
I tak spróbuję.
Pan Lee dokończy pracę nad technologią
i da Optalynowi wyłączną licencję na jej używanie.
Odda prawo do użytkowania,
ale zachowa technologię?
Tak. Kod źródłowy będzie w czarnej skrzynce
w formacie AIP.
To jedyny warunek.
Szyfrowanie i ochrona przed inżynierią wsteczną.
Odezwiemy się w sprawie licencji.
A jak odmówię?
Ha Du-sik pomógł nam zdobyć dowody.
Wystarczą,
bym mogła go pogrążyć.
Po prostu chcę mieć ich więcej. To wszystko.
Proszę…
pokazać te dowody.
Bez pana Lee
technologia nie zostanie ukończona.
Nawet jeśli pan wygra,
bez technologii starci pan miliardy.
Jeśli nie uda się panu wprowadzić jej na rynek,
straty się powiększą.
Oferta jest ważna tylko tu i teraz.
Przekonam innych beneficjentów
do oddania 120 miliardów Optalynowi.
Oddamy Hynic Core poprzednim udziałowcom,
gdy nasza inwestycja 15 miliardów
zostanie oddana z odsetkami.
Te liczby się nie zgadzają.
Dodam coś jeszcze.
Dziękuję.
W porządku.
Dobrze, przyjmiemy ofertę.
Dzień dobry.
Rezerwacja?
Na Logikę serca.
Osoba towarzysząca już jest.
Proszę za mną.
- Tędy. - Dziękuję.
Dzień…
Co?
Co pani tu robi?
A co pan tu robi?
Niemożliwe. Logika serca?
Proszę nie mówić,
że jest tak, jak myślę.
Chyba tak.
Halo?
Przyszła o 11 lat młodsza kobieta,
która nie była jeszcze mężatką.
Szukałem rozwódki w podobnym do mnie wieku.
Program analizuje pańskie preferencje i kompatybilność,
a potem sugeruje najlepszą kandydatkę.
Według naszego AI
pasujecie do siebie. Dlatego was sparował.
Odwołujemy dzisiejsze spotkanie.
Następnym razem zerwę umowę.
Musi być pan zaskoczony,
że kandydatka jest panną i to młodszą.
Następnym razem skupimy się na preferencjach,
a nie analizie AI.
Proszę zjeść kolację
i miło spędzić czas.
Wolałbym nie.
Do widzenia.
Halo?
Nie.
Myślę, że świetnie do siebie pasujemy.
Kupiłam na dziś nową sukienkę i byłam u fryzjera.
Restauracja też jest świetna.
Tak, dobrze.
Mogę przyjąć zamówienie?
Jeszcze chwilę.
To jakieś nieporozumienie.
Pójdę już.
Smacznego. Ja stawiam.
Proszę ze mną zjeść.
Mają pyszne jedzenie.
Założę się, że pan nie jadł.
Nie trzeba.
Mogę zamówić dla jednej osoby?
Przykro mi, zamówienia są od dwóch osób.
To zamówię dwie porcje.
Przykro mi, ale to dobry stolik, musi się pani przesiąść.
Może usiądę przy barze?
Zamówimy dla dwóch osób.
Dobrze.
- Czemu mnie pan nie lubi? - To nie tak.
Nie pasujemy do siebie.
Dlaczego nie?
Pracujemy razem,
jest pani młodsza i nie jest rozwódką.
Nie sądziłam, że to wady.
To nie są wady.
Czyli mam zbyt wysokie kwalifikacje.
„Kang Hyo-min ma za wysokie kwalifikacje dla Yook Seok-hoona”.
To jedna randka, nie ślub.
Proszę spędzić ze mną wieczór.
I tak przeznaczył pan na to czas.
Co robimy po kolacji?
A musimy coś robić?
Seok-hoon…
Seok-hoon?
Jesteśmy na randce.
Nie będę do ciebie mówić per pan.
Zapłacisz za kolację, prawda?
Tak.
Nie mogę jeść na twój koszt
i nie postawić ci nawet kawy.
Nie przeszkadza mi to.
Ale mi przeszkadza.
Jest ładna pogoda.
Zbyt ładna na zwykłą kawę.
Może spacer po parku i piwo?
Uśmiechnąłeś się.
To ustalone.
Czyli tego szukasz na randkach w ciemno.
Rozwódki
przed czterdziestką, która lubi psy.
Cóż.
Moja partnerka nie musi idealnie pasować.
Ale byłoby łatwiej, gdybyśmy mieli podobne doświadczenia.
„Partnerka”.
Lubię to słowo.
Małżeństwo jest trudne.
Miłość to nie powód do ślubu,
a małżeństwo nie gwarantuje miłości.
Nie można rozdzielić tych terminów,
ale jednak się różnią.
W jakim sensie?
Cóż,
jeśli miłość to patrzenie na siebie nawzajem,
małżeństwo
to patrzenie w tym samym kierunku.
Zgadza się.
Podoba mi się to, co powiedziałeś.
Co takiego?
„Miłość zaczyna się od pasji,
przechodzi w rzeczywistość i kończy się jednością.
Utrata pasji
nie oznacza końca miłości”.
Je też się z tobą zgadzam.
„Może ślub to nie kulminacja miłości,
a początek jej śmierci”.
Myślałem, że ideał
to życiowa towarzyszka,
idąca ze mną do tego samego celu.
W rzeczywistości
małżeństwo było jak wygaszanie miłości.
Czasami…
czuję, że zawiodłem w życiu.
Dlaczego?
Bo się rozwiodłeś?
Tak.
Nie sądzę.
Jedna miłość jest jak epicka powieść,
a inna jak krótka nowela.
To, że napisałeś krótki utwór, nie znaczy, że zawiodłeś.
Tak myślisz?
Tak.
To nie porażka.
Jedna książka się skończyła,
więc musisz napisać kolejną.
Namiętny romans.
Tak.
Co się stało?
Obcas się poluzował.
Kończymy spacer?
- Wracamy do domu? - Nie.
Pospacerujmy jeszcze.
Jest przyjemna pogoda.
Proszę.
Zmieniłeś wodę kolońską?
Tak.
Dlaczego?
Żeby napisać nową książkę.
Był tam pan Yoon?
Tak.
Jak to?
Jak było? Od razu wyszliście?
Zjadłaś z nim kolację?
Mów wszystko ze szczegółami.
Oboje byliśmy zaskoczeni, ale poprosiłam,
żebyśmy kontynuowali randkę.
Chciał wyjść,
ale zjedliśmy kolację i poszliśmy na spacer.
Chodziliśmy
pod ramię.
Pod ramię?
Jak było?
- Dobrze. - I co jeszcze?
Pocieszyłam go,
a on mnie.
Rany, mówią, że pocieszenie to ziarno miłości.
Miłości?
To mój szef! Nie przesadzaj!
Twoja mina mówi co innego.
Mówiłaś, że nie potrzebujesz miłości.
Że my ci wystarczymy.
Jeszcze w to wierzysz?
Tak się mówi po kłótni albo zerwaniu z facetem.
- Pogódź się z tym. - Czym?
Zawsze będziemy dla siebie na drugim miejscu.
Nie ma mowy.
To coś złego?
Mnie się podoba.
Bycie drugą?
Tak, bo patrzcie.
Faceci, rodziny, przyszli mężowie i dzieci
będą na pierwszym miejscu.
Ale to nie będą idealne relacje.
Będą nas ranić i zawodzić.
Czasem zdradzać.
Nie szkodzi.
Bo zawsze będziemy miały wsparcie.
Będziemy swoimi strażniczkami.
To my.
Wzruszające.
Masz rację.
Mogę znów się zakochać i znosić wzloty i upadki,
bo będziecie przy mnie.
- Chodźcie. - Rany.
Kocham was.
Ja nie.
- Kocham cię. - Przestań.
Wystarczy.
Czyli
żeby wyrzucić Ko Seung-cheola,
potrzebuje pani mojej zgody.
Zgadza się.
Panie Kim,
tu chodzi o honor i przetrwanie Yullim.
Rozumiem.
Muszę się zastanowić.
Dobrze.
Proszę pomyśleć i dać mi znać.
Proszę nic nie robić, dopóki nie zadecyduję.
Tak jest.
Rety.
Dawno tego nie robiliśmy.
Gdy pracowałem w sprzedaży,
piłem duszkiem, bez delektowania się.
Wtedy nie wylewaliśmy za kołnierz.
Pamięta pan?
Pracując w sprzedaży, piliśmy tyle,
że we trzech z Myeong-jinem trafiliśmy do szpitala.
Pamiętam.
Na Boga.
Wtedy kancelarie były jak lobbyści,
zatrudniały byłych pracowników Komisji Handlu i Nadzoru Finansowego,
żeby obniżyć kary korporacyjne i negocjować sankcje.
Tak się wtedy robiło.
Teraz mielibyśmy przez to kłopoty.
Niektóre rzeczy
wtedy działały, a teraz nie.
No dalej.
Słucham?
Łazisz za mną od kilku dni, wyduś to z siebie.
Cóż…
No co?
Była u ciebie Kwon Na-yeon?
Tak.
Pamięta pan,
co powiedział pierwszego dnia w Yullim?
Co powiedziałem?
Spytałem pana,
dlaczego daje mi pan tyle udziałów,
choć niewiele zrobiłem.
Odparł pan,
że te udziały będą ostatnią linią obrony Yullim.
Tak powiedziałem?
Wtedy tego nie rozumiałem,
ale teraz rozumiem.
Byłem pańskim zabezpieczeniem
na wypadek zagrożenia.
Mógł pan stworzyć strukturę,
z której nie dałoby się pana wyrzucić,
ale założył pan sobie blokadę.
Wybrał mnie pan na ostanie zabezpieczenie,
by powstrzymać się od przekrętów
i ochronić Yullim.
Myślisz, że jesteś taki ważny?
Rety.
Masz rację.
Wybrałem cię,
bo wierzyłem, że zawsze podejmiesz
bezinteresowne decyzje, by pomóc Yullim.
Nie jestem tak dobrym prawnikiem,
ale wierzę, że mam oko do talentów
i mam wiedzę, by je edukować.
Te talenty będą podstawą Yullim,
a forteca, którą zbudują,
stanie na mocnych fundamentach,
nie na ruchomych piaskach.
Nazwa Yullim powstała
ze znaku z mojego imienia.
W oparciu o lojalność wobec pana,
będę kontynuować misję,
którą kiedyś mi pan powierzył.
Nawet jeśli już pan tego nie chce.
Nie pytam o zgodę.
Informuję pana.
To Hyo-min?
Co tu robisz?
Cześć, Hyo-min.
Masz nowy strój?
Elegancki.
Cherry jest głodna.
Nakarmię ją.
Wejdź.
- Cherry, jesteśmy. - Rany.
Jadłaś już?
Jadłaś obiad?
A, obiad.
Nie.
Nakarmię Cherry i też coś zjemy.
Miło, że wpadłaś.
Idź umyć ręce.
Kochanie, przebierz się.
- Ja to zrobię. - Dobrze.
Usiądź.
Mamo…
Ciociu.
Pewnie zaskoczyłam was swoją wizytą.
Ty umiesz mówić?
Słyszysz mnie?
Ja…
czytam z ruchu warg.
DLA CHERRY
Dziękuję.
Hyo-ju.
Zobaczymy się jeszcze?
Nauczyłam się języka migowego,
żeby móc z tobą rozmawiać.
Przepraszam.
Miałam wyrzuty sumienia.
Córciu.
Przepraszam.
Spodziewałam się tego, więc nie przychodziłam,
ale dlatego dziś tu jestem.
Byłam i jestem szczęśliwa.
I tak pozostanie.
To dobrze.
Od razu przejdźmy do rzeczy.
Chce mnie pani odwołać?
Tak.
Pani Kwon, nie ma pani wyczucia?
Razem z Shin Myeong-jinem, Ko Seung-cholem, Kim Yul-seongiem,
Ko Tae-seopem i mną, mamy większość udziałów.
Pani propozycja
nie przejdzie pod żadnym warunkiem.
I tak spróbuję.
Kto wie?
Ktoś z pańskiej strony może mnie poprzeć.
Nie wierzę.
Jakie są pani warunki?
Wyznaczył mnie pan na przewodniczącą, więc wykonam swoją pracę.
Na czas mojej kadencji
odda pan prawo głosu pana Shina
i swoje w moje ręce.
Ponad to,
już nigdy więcej nie próbujcie mnie wygryźć
przez swoje spiski.
Przede wszystkim
zaprzestanie pan swoich sztuczek
i fabrykowania skandali z młodzieńcami.
Z młodzieńcami?
To…
Rozumiem. Zgadzam się.
- Panie Ko. - Podpiszę dokumenty.
Może pan to przemyśli?
Może pan już iść.
Ale panie Ko…
Tak jest.
Dołączyła pani do Yullim,
gdy nie mieliśmy nawet
trzydziestu prawników.
Zgadza się?
Tak.
Osobiście mnie pan rekrutował.
Pamiętam ten dzień.
Na rozmowie wypadła pani świetnie.
Pan Kim do mnie przyszedł.
Na chwilę zapomniałem,
co znaczy dla mnie Yullim.
Nie odchodzę przez pani presję.
Robię to z miłości do Yullim.
Ta firma to moje dziecko.
Dałem jej wszystko, co miałem.
Ale ostatnio czuję,
że Yullim potrzebuje zmian,
bo stare porządki donikąd nas nie zaprowadzą.
Daję pani szansę
na wprowadzenie tych zmian.
Tak, panie Ko.
Jedni używają prawa jako broni,
a inni jako narzędzia.
Jaka jest różnica?
Nie wiem.
Pierwsi próbują trzymać się prawa,
a drudzy rządzić ponad nim.
Ci drudzy to ja. Pani należy do pierwszych.
Niestety ci pierwsi
nigdy nie pokonali drugich.
Z całym szacunkiem,
ale wykorzystywanie luk prawnych
dla własnego zysku i manipulacja taka jak pańska,
to nie droga dla mnie.
Użyję prawa jako broni
i zbuduję sprawiedliwy system.
Tak,
w pani wieku też tak myślałem.
Wierzyłem, że umiejętności wystarczą.
Niestety to nie takie proste.
Sama spróbuję i wyrobię sobie zdanie.
Proszę bardzo.
Tylko proszę się nie złamać.
Prawdziwa siła leży w umiejętności ugięcia się,
a nie złamania.
W tej kwestii
proszę polegać na panu Yoonie.
Może okazać się bezcenny.
Dziękuję za radę.
Mam kolejne spotkanie.
Jasne. Pójdę już.
Proszę…
opiekować się Yullim.
Oczywiście.
Gratulacje.
Zróbmy to, jak należy.
Ogłoszę werdykt.
Od początku
powód Ko Min-chan i pozwana Park Heyon-yeong
nie zamierzali utrzymać fizycznego ani emocjonalnego związku,
a od tamtej pory żyli bez tych elementów małżeństwa.
Powód jasno zakomunikował,
że nie może kontynuować małżeństwa,
a pozwana nie wyraziła szczerych chęci
rozwiązania sytuacji. Biorąc to pod uwagę,
sąd uznał, że sprawa podlega
pod Artykuł 840, paragraf 6 Kodeksu cywilnego.
Okoliczności uniemożliwiające kontynuację małżeństwa.
Daje to powodowi możliwość
uzyskania rozwodu.
Od lat zajmuję się sprawami rozwodowymi
i chcę coś dodać.
Miłość nie jest idealna,
a małżeństwo to proces wspólnego życia w tym uczuciu.
To trudne i może się nie udać.
Czasem dochodzi do rozwodu.
Jednak gdy od początku wykluczymy miłość
tylko dlatego, że jest trudna,
stracimy największą wartość
w podróży, jaką jest małżeństwo.
Choć związek małżeński się zakończy,
mam nadzieję, że szczere intencje i odpowiedzialność
pozostaną jeszcze na długo.
Zamykam posiedzenie sądu.
Dobrze pani poszło.
Ten wyrok postrzega miłość jako podstawę małżeństwa,
ale według mnie może nią być też wspólna odpowiedzialność.
Proszę pamiętać, że ten wyrok nie neguje
pani obowiązków rodzicielskich
ani szacunku i szczerości z nimi związanych.
Nie myślałam tak.
Dziękuję,
panie Yoon i pani Kang.
Dziękuję.
Pojadę
i odbiorę Mina.
Jeśli masz czas…
Rany.
Nieważne.
Pójdę już.
Pojadę z tobą.
Zjemy razem kolację.
Poważnie?
Masz na to czas?
W takim razie zjemy we trójkę.
Ostatnio często jemy na mieście.
Ty zresztą też.
A jak Min znowu dostanie egzemy?
Znalazłem organiczną knajpkę.
Żadnych sztucznych dodatków.
Tak? Gdzie?
Wszystko gra?
Proszę się nie stresować.
- Nie stresuję się. - Nie?
To dlaczego ja się stresuję?
- Ja też. - Prawda?
Już postanowione, prawda?
To tylko formalność?
- Nie. - Jak to?
Czyli może odmówić?
Tak.
Szaleństwo.
I tak na pewniaka nas zaprosiłeś?
Wiecie, że mieszkanie razem jest inne niż małżeństwo?
Jak to?
Mieszkanie razem to umowa dwóch osób,
a małżeństwo to deklaracja przed rodziną, znajomymi i światem.
Nawet zaręczyny potrzebują świadków.
Zwłaszcza przy kimś takim jak pan Yoon.
Będą bardziej wiążące.
Racja.
Hyo-min ma zakryć Min-jeong oczy.
Włączcie muzykę, gdy się zjawią.
- Tak jest! - Dobrze.
Idą.
Szybko!
Jeszcze tego nie robiłam.
Ostrożnie.
Nierówna podłoga.
Powoli.
W prawo.
- Daleko jeszcze? - Już prawie.
- Co to jest? - Ostrożnie.
- Proszę tu stanąć. - Tutaj?
Mogę otworzyć oczy?
Nie klaszczcie.
Co tu się dzieje?
Min-jeong.
Cześć.
Napisałem wczoraj
kilka słów
specjalnie na tę okazję.
To moja przysięga miłości, kochanie.
Kochanie?
No co jest?
Dalej.
„Przysięga miłości”.
„Z tobą będę wspominał
pierwszą iskierkę naszej miłości nawet po wielu latach.
Dalej będę cię szanował i ufał ci bezkreśnie.
Niech dzisiejsza miłość trwa do jutra,
a jutrzejsza trwa w nieskończoność.
Ta nieskończoność…”
Teraz, jak to czytam,
dziwnie to brzmi.
To zbyt idealne słowa.
Nie brzmią jak moje.
Prawda?
Trochę.
Powtarzam, że cię kocham
i obiecuję, że zawsze tak będzie,
ale tak naprawdę,
chyba nie wiem, czym jest miłość.
I nic dziwnego.
Przecież
nikt nas nie uczy,
jak mamy się kochać.
Chyba uczymy się,
czym jest miłość,
gdy zostaniemy zranieni.
Poznajemy jej wartość, gdy ją stracimy.
I tak, krok po kroku,
w końcu
rozumiemy miłość.
Dla mnie jest ona
podróżą przez wątpliwości,
refleksje i doświadczenia
w poszukiwaniu
własnej odpowiedzi.
Chcę…
odbyć tę podróż z tobą.
Nie przysięgnę ci wiecznej miłości,
jak tu napisałem.
Chcę ci obiecać coś innego.
Chcę dotrzeć z tobą do samego końca
i sprawdzić, czym jest miłość.
Jako twój mąż
będę stał u twojego boku, obserwując,
jak się zmieniamy i starzejemy.
Chcę cię chronić
do samego końca.
Trzymaj.
Ja…
kupiłem spory pierścionek.
Wyjdziesz za mnie?
Często tu pan przychodzi?
Tak.
Gdy muszę pomyśleć.
O czym pan dziś myśli?
O tym, co powiedziała dziś sędzia.
Też o tym myślę.
Już kiedyś kochałem.
Wiem, jak nieidealne to uczucie.
Byłem raniony
i zawodziłem,
więc myślałem, że będę mądrzejszy
i poszukam dopasowanej partnerki,
by mieć stabilne, nudne życie,
zamiast szukać miłości.
Stąd biuro matrymonialne.
Ale dobrze się bawiliśmy, prawda?
Nie było źle.
Pocieszyła mnie pani.
Mówiłam, że będzie fajnie.
Ale nie jest pan sam.
Ja też tak myślałam.
Że mniej miłości to mniej bólu.
Uważałam,
że jak znajdę odpowiedniego faceta,
może będzie łatwiej.
Jednak słowa sędzi naprawdę mną wstrząsnęły.
Idąc na łatwiznę,
mogłam zapomnieć o tym, co ważne.
Tak.
Ale rozumiem pańskie słowa o tym,
że podstawą małżeństwa może być odpowiedzialność.
Jedno i drugie jest ważne.
Miłość i odpowiedzialność.
Nie przychodzą łatwo.
Dlatego są rozwody.
A rozwód to wcale nie koniec.
Zwłaszcza w takim przypadku.
Właśnie.
Mąż pani Park chciał rozwodu,
a nie, żeby zakończyć związek,
a zacząć nowy.
Czyli rozwód to nie koniec,
a nowy początek.
Może przegrałam, ale było fajnie.
W jakim sensie?
Niezależnie od rezultatu,
nauczyłam się czegoś o miłości.
Słowa sędzi do mnie dotarły,
a oświadczyny pana Lee były idealnym zakończeniem.
Miała pani łzy w oczach.
„Nie wiem,
co leży za przysięgą miłości”.
Gdy to usłyszałam, zachciało mi się płakać.
Czasem płaczę na ślubach.
Powiedziała to pani w sądzie?
Czy mówiła to pani jako prawniczka?
Pół na pół.
Jak powiedział pan Lee, nie wiem, co to jest miłość,
ale wiele się nauczyłam podczas pracy w Yullim.
Jak dzisiaj.
Czego?
Miłości?
Tak, miłości.
Miłość kobiety i mężczyzny.
- Brawo. - Dzięki.
Dziękuję.
Miłość rodziców do dzieci.
Miłość dzieci do rodziców.
Oraz…
miłość małżonków.
Przepraszam.
Nawet ta, którą okazujemy innym.
Dziękuję za przypomnienie, że miłość przybiera różne formy
i nauczenie mnie,
jak rozumieć i goić rany,
które się z nią wiążą.
Ale wciąż nie rozumiem,
czym naprawdę jest miłość.
Jak pan myśli?
Cóż…
Dla mnie miłość to…
W ŚWIECIE PARAGRAFÓW
Napisy: Zuzanna Falkowska