COMEDY CLASS BY ERIC AND RAMZY
Eerlijk? Ik zou nee zeggen.
-Ik ben fan van deze jongen... -Ramzy...
-Hoe vaak... -Jullie zijn gecharmeerd.
-Ja. -Wij zijn gecharmeerd.
Ze hebben ons vaak afgewezen
in het begin,
dat we niet goed waren,
maar sommigen zagen iets in ons
en kozen ons toch uit.
We bedanken hen enorm vandaag.
Voor mij is het een ja.
-Dat wil zeggen, ja. -Het is ja, Sofiane.
-Bedankt. -Bedankt, Sofiane.
De volgende keer kun je maar beter alles geven.
Verras ons volgende keer.
Ik ben zo overtuigd dat die jongen veel talent heeft.
Ondanks zijn mislukking vandaag,
wil ik hem houden.
We mogen hem niet aan ons voorbij laten gaan.
Dat zijn de hersenen.
-We vroegen ons af of jij dat was. -Het gaat snel.
Zoals we zeiden...
-Éric? Florence? -Florence.
Zoals Florence zei...
Haar naam is moeilijk te onthouden.
Dat klopt, hij staat me niet.
O, verdorie.
Vandaag is het thema praten over jezelf.
Er zijn er nog tien over,
vijf werden er geselecteerd. Er zijn vijf plaatsen over.
Met de mogelijkheid om de mensen
die op stand-by staan, op te vissen.
-Er komen er nog goeden aan. -Dat wordt moeilijk.
Hoe dan ook, als het slecht is, lachen we onder ons.
Grapjes zoals: 'Zag je zijn kop?'
Dat is een zegelring.
Zoals zijn vrouw, zij is ridder.
Nee, ruiter.
-Nee, zegelring... -Dat is de ring, de zegelring.
-Je zei: 'Hoe dan ook?' -Laat vallen.
We kijken naar het vervolg.
Wie zien we nu?
Adel Fugazi. Kandidaat.
Kandidaat voor de titel. Heel sterk.
Het doel van vanavond.
Het publiek, Éric en Ramzy laten lachen
en ervoor zorgen dat ze meer over mij weten.
Het belangrijkste is dat de mensen weten wat ik doe, wat mijn humor is.
ADEL FUGAZI 28 JAAR
Adel.
Hoi.
Hallo.
Alles bounce? Het is gênant, ik kan maar niet starten.
Dat is me nooit gelukt.
Nee, ik ben blij. Daarbij,
ik probeer me mooi te kleden voor de gelegenheid, dat is cool.
Dat is mijn zwakte, ik kan me niet kleden, ik vergeet de mode.
Ik heb die nooit begrepen.
Ik heb de kringloopmode gemist.
Kent iedereen die?
Ja.
Goedkope kleren die stinken.
En beschikbaar zijn.
In kringloopwinkels. Ik kom er niet,
maar de mensen die zich daar kleden,
zijn mensen die graag koopjes zoeken
en ze willen dat iedereen het weet.
Ze komen je zeggen: 'Zie je dat?
'Noem een prijs.'
Je weet het niet.
'Tien euro?' Ze zeggen altijd: 'Minder.'
'Vijf euro?' 'Minder.'
'Twee euro?' Ze zeggen: 'Maar nee, het is leer.'
'Drie euro.'
En ze zijn tevreden.
Ze hebben een koopje gevonden. T-shirt 3 euro, broek 5, schoenen 2.
Hij wandelt gewoon door Parijs in een 10 eurobiljet.
Gekroond tot vrek van het jaar.
'Wie is de grootste rat? Ik.'
Ik meen het...
Kringloopwinkels zijn typisch voor Parijs. Ik lach erom, ik kom uit de voorstad.
Daar kleed je je niet in tweedehands.
Je schept niet op in de kleren van een onbekende.
In de voorstad investeer je in kleren, vooral in schoenen.
Je komt een man op straat tegen. Hij zegt: 'Oké, ik heb geen tanden,
'maar moet je mijn schoenen zien.
'Al heb ik geen tanden, Kader,
'mijn schoenen wel.'
Hij is gestoord.
Bij de duurste merken zie je niet dat het merken zijn.
Vaak zijn dat Noordse merken.
Type Shleck.
-'Hoe schrijf je dat?' -'Heel eenvoudig: S-H-E-J-L-L-R-K...
'Maar de R hoor je niet.' Begrepen.
Je kijkt hem aan en hij zegt: 'Dit is een Shleck.'
'Je zou een wit T-shirt zeggen.'
'Die lijken op elkaar.'
'Noem een prijs.'
'Meer.'
'Dan wil ik er een.'
Bedankt voor het luisteren.
Bedankt.
Adel Fugazi.
Adel Fugazi, alsjeblieft.
Adel Fugazi.
Zoals je ziet, is er een fysieke drang.
Als we stijgen, vinden we het leuk.
Als we dalen, niet.
De tweede sketch van Adel
heeft me zijn wereld bevestigd.
Zijn eerste was absurd en we waren er dol op.
Nu was het niet dezelfde sketch met dezelfde absurditeit
en toch was het dezelfde wereld,
met een personage, Adel Fugazi,
dat ik beter begin te begrijpen, net als zijn humor.
Ik sta helemaal bovenaan.
-Dat is positief. -Ongetwijfeld.
Florence?
Om zich te onderscheiden van het aanbod stand-up dat er bestaat,
hebben we echte personages nodig.
Jij hebt een echte aard en daar houden we van.
Je hebt een aard die anders is,
apart,
en dat is al een droomtroef.
Je hebt een manier van praten,
een nonchalance die heel grappig is.
Het lijkt me vanzelfsprekend dat we het vervolg willen zien.
Natuurlijk. Ik vind het alleen jammer dat je niet meer over jezelf sprak.
Je zei: 'Ik kan me niet kleden' en je sprak over tweedehandskleding.
We hadden meer willen weten,
maar het is goed, want nu willen we je terugzien.
-Hij heeft ons belazerd. -Volledig.
Nee, het maakt niet uit.
-Bravo, Adel. -Het is ja.
Bedankt, Adel.
Bedankt.
-Nu... -Blijf je daar?
Ik ben hier graag.
Je stuurt wel een fout signaal.
-Ik wil zeggen 'ik hou ervan'. -Pas op, we zullen zien.
De volgende, vonden we die leuk in Nantes?
-Ik geloof het wel. -Het was Brussel.
Ik zei Brussel.
-We verwelkomen meneer Bénin. -Kom op.
BÉNIN 28 JAAR
Dag, Parijs, alles goed?
Heel blij om hier te zijn en Brussel te vertegenwoordigen.
Voor België ben ik opgegroeid in Zuid-Afrika in de jaren 90.
Mijn president toen was Nelson Mandela.
Zag je dat? Nu, vandaag,
ben ik in Parijs, in Frankrijk: Emmanuel Macron.
Wat een opwaartse mobiliteit, dat is gestoord.
Het was niet gemakkelijk. Ik ben in de sloppenwijken opgegroeid.
Mijn ouders kwamen naar Europa
om me een kans te bieden.
Ze hebben in me geïnvesteerd. Ze dachten
dat ik dokter zou worden en nu maak ik grappen.
's Ochtends kijkt mijn vader naar me als een bitcoin die niks heeft opgebracht.
België is leuk, maar er zijn moeilijkheden zoals in Afrika.
Er zijn ook natuurrampen en dat is vreemd voor me.
Normaal zie je dat in Indonesië, Haïti, Fukushima.
Het is vreemd voor me om op de Belgische tv
witte mensen in moeilijkheden te zien.
Dat gezegd hebbende, ik kan rijst sturen om ze te helpen.
Die kan dienen als eten of als spons.
Ik herinner me dat ik zwart ben
en witte mensen heb geholpen.
Dan ben ik succesvol geweest.
Ik vond die activiteit zo leuk
dat ik zin heb om een wit, Belgisch kind van zeven jaar te adopteren.
Een roodharige zevenjarige,
hem liefhebben, Kevin noemen,
maar ik wil dat hij Afrikaanse gewoontes heeft.
Ik wil dat Kevin een accent heeft. Ik heb er geen, maar hij
zal er een hebben.
Kevin, 25 jaar, heeft een accent. Hij belt voor een lening,
ze weigeren die.
Dat is niet leuk. Ik heb nog geen wit kind. Dat komt nog.
Mijn project is gestart. Vroeger was ik met een Belgische.
Voor een zwarte uit Afrika, jongens,
is uitgaan met een Belgische opwaartse mobiliteit.
Ze houden te veel van activiteiten.
Ze nodigden me uit op een camping.
Ik vertrok uit Afrika om de camping te verlaten.
Ik kwam voor het comfort, de luxe. Ik wil verwarming.
Bedankt, mensen. Het was leuk. Bedankt, Parijs.
-Bénin, maak lawaai. -Bedankt, mannen.
Bedankt, Parijs.
Bravo, Bénin.
Je bent af, hè? Je hebt een frasering,
een eigen ritme, veel potentieel.
Ik hou veel van Bénin.
-Ik ben dol op je. -Bedankt.
Ik geef Éric gelijk.
Je hebt veel stijl, we willen met je meelachen.
Ik wil Bénin blijven zien.
Wat denk jij, mijn liefste Florence?
Ik ben volledig gecharmeerd.
Je hebt een mooie persoonlijkheid,
ik was dol op het verhaal waarin je een wit kind adopteert.
In stand-up wordt veel gepraat over racisme, maar je invalshoek was origineel.
Ga je echt een wit kind adopteren?
Is er hier een?
Want ik heb er vijf. Ik dacht...
We zien elkaar terug, Bénin. Bedankt.
-Bedankt, Parijs. -Bravo, Bénin.
-Hij is schattig. -Ja.
Hij is schattig.
Hij is onze zevende.
Het zijn frisse jongeren.
Natuurlijk. Ik, op hun leeftijd,
vergeet niet dat ik caissière bij Decathlon was,
-als dat niet... -Echt?
Wat was het topproduct?
Dat was 60 jaar geleden, weet je?
-Wat kocht Edith Piaf? -Ze was dol op rolschaatsen.
Was Vercingétorix klant?
Hij was heel vriendelijk.
Kom op.
Nu ontvangen we de mooiste komiek uit Frankrijk.
Vincent Seroussi.
VINCENT SEROUSSI 27 JAAR
Als ik met mijn vrienden over het werk praat,
heb ik de indruk op een AA-meeting te zijn.
Ze zijn helemaal op en slaan door. Ik vraag: 'Alles goed op het werk?'
'Gaat het niet?'
'Nee, ik haat mijn werk, mijn baas, mijn leven,
'ik kan het niet meer aan.'
'Ga je naar je werk of naar Oekraïne?'
Er is speelruimte.
Ik deed mijn kantoorbaan niet graag, ik verveelde me.
Ik vond de sollicitatiegesprekken leuk.
Ik moest me voorstellen.
'Vincent Seroussi, 25 jaar.
'Mijn technische vaardigheden zijn een aanwinst,
'vooral tijdens mijn proeftijd.
'Ik spreek vier talen, waaronder grote bek.
'Ik beheers administratieve tools,
'de drieling PowerPoint, Excel, Pornhub,
'perfect om collega's te doen opleven tijdens lange vergaderingen
'en om ze te laten begrijpen
'dat als ze hun luie reet niet bewegen, ze worden ontslaan.'
Wat een waanzin.
Het ontbrak aan volwassenheid.
Het was te groen, we willen je zien groeien.
-Houden we hem in afwachting? -Ja.
Niet nee, misschien.
Thomas GT, een applaus.
THOMAS GT 28 JAAR
Je zou het niet zeggen met mijn garnalenlichaam,
mijn kop 'eerste van de klas',
maar ik ben een avonturier.
Het probleem is dat mijn moeder heel ongerust is.
Mijn moeder is een verkeerstoren, letterlijk.
In het vliegtuig weet ze meer over mijn vlucht dan ik.
Met de wifi aan boord
stuurt ze me tijdens de vlucht berichtjes.
'Hoi, lieverd, alles goed? Is zetel 20A comfortabel?
'Je hebt een mooi zicht.'
Hoe weet ze dat?
Ze is waardeloos in IT
en kan onmogelijk het vliegtuigsysteem hacken.
'Dames en heren, goedenavond en welkom aan boord.
'Ik hoop dat dit een aangename vlucht wordt.
'Ik wil ook uw speciale aandacht vragen
'voor de knappe jongeman in zetel 21A.
'Dat is mijn zoon. Hoi, lieverd.
'Eet je broodje op
'en stuur een berichtje als je aankomt. Kusjes.'
Het ontbrak aan levendigheid.
In het begin ben ik afgehaakt.
Sorry, ik begreep het niet.
Volledig.
Dat is omwille van het thema, niet van jou.
Oké.
Veel succes in het vervolg. Bedankt.
Thomas GT.
In het echt heb ik geen probleem met mijn kinderen.
-'Nee, verdwijn.' -Ik ook niet.
'Wil je dat ik je liefde geef, het antwoord is nee.'
En ik ga de showbizz in.
Ik praat met mijn echte familie. Maar hier is het moeilijk.
-Ken je Lou-Anne Protin nog? -Absoluut.
-Heel grappig. -Ze lijkt heel jong.
Geselecteerd, want ze is grappig.
Jong en grappig,
grappig en niet grappig, we gaan zien wat ze voorstelt.
Ik doe nu zo'n twee jaar stand-up.
Ik was enkele weken geleden nog banker, van 9u tot 18u,
met gewone klanten die me hun geld toevertrouwden. Hun slechtste idee ooit.
Het was beter dat ik stopte
en ik ga niet terug.
Over mezelf praten inspireert me.
Ik wil om alles lachen, in de eerste plaats om mezelf.
Ik zou graag hebben dat men denkt: ze durft.
Ze gaat ervoor.
LOU-ANNE PROTIN 24 JAAR
Hallo, alles goed?
Ja.
We praten over mijn celibaat,
want ik heb te hoge normen. Ik verwacht te veel.
Ik wil een man als mijn vader, mijn mannelijk ideaal.
Van A tot Z zoals mijn vader, met één verschil,
dat mijn man nog leeft na zijn 50e.
Mijn vader werd met 50 gecremeerd.
Zoals Jeanne d'Arc zei: het vuur brandde niet lang.
Zodat jullie het thema een beetje begrijpen,
mijn vader werd ziek door zijn verslavingen.
Om jullie op weg te helpen,
als hij een dessert was, was hij een rum baba.
De houtskool vatte snel vlam.
De grote ontgoocheling
was de urn.
Op mijn 15e stelde ik me een potje voor naast een mooie foto.
Wat een teleurstelling om met mijn vader thuis te komen in een soort pastadoos.
We hebben zijn as op zee uitgestrooid.
Stel je voor, wij drie samen,
met de urn in dezelfde richting gekeerd.
Tegen de wind in.
Ja, as smaakt naar niks.
O, verdomme.
Ik leidde eruit af dat ik, om iemand als mijn vader te verleiden,
als mijn moeder moest zijn.
Men heeft me altijd met haar vergeleken.
Altijd zeiden ze: 'Je moeder is superknap,
'jullie lijken helemaal niet op elkaar.'
Grappig.
Als alleenstaande heb ik een veronderstelling:
als ik alleenstaand ben, is dat de fout van mijn moeder.
Ze gaf me als raad: 'Lou-Anne, een man bind je aan je met twee dingen:
'eten en seks.'
Ze kookt lekker, maar is twee keer gescheiden, dus het ligt aan iets anders.
Dat was het, bedankt voor het luisteren.
Lou-Anne Protin.
-Bravo, Lou-Anne. -Bedankt.
Het is lastig, jouw thema's zijn zo persoonlijk
en gewelddadig.
Alles is waar, neem ik aan?
Dat is het probleem.
Maar het is een stijl...
-De therapeutische lach. -Een fantastische stijl.
Je gebruikt de lach
om al die pijn van die gebeurtenissen
te sublimeren, nietwaar?
-Juist. -Ziezo.
Ik hou ervan,
Ramzy, ook al voel ik me ongemakkelijk.
We zijn er dol op. Humor moet raken.
Het zijn geen presentatoren, ze moeten hun inspiratie zoeken.
Dat verdeelt, we lachen niet allemaal om hetzelfde,
gelukkig maar.
-Ik hield ervan. -Dat is zeker.
-Ik hou haar. -Ik ben voorstander.
Ik ga akkoord.
-Zie je? -Ik ook. Je blijft.
Bedankt.
-Ze heeft talent, dat meisje. -Dat klopt.
Nog vijf talenten te zien.
Er zijn maar twee plaatsen.
In het ergste geval, als er echt eentje is
die ons verbijstert, doen we haar weg.
We hebben dat recht.
Je bent stout.
Ik heb zin om je te meppen, met je gele zetel.
Ramzy, over naar jou.
Doe jij de aankondiging?
Nadim.
NADIM 40 JAAR
-Hij is ook goed. -Hij ziet er zo uit.
-Hallo, iedereen. -Hoi.
Alles goed? Jullie hebben veel geluk,
ik ga een liedje zingen over de wedergeboorte,
de herontdekking van jezelf.
We beginnen.
In het begin dachten jullie dat ik gek was
Maar het blijkt dat ik zoals jullie ben
Mens, ben ik
Mens, blijf ik ongeacht de omstandigheden
Mens, ben ik Mens, blijf ik
Ongeacht het bewijs
Dankzij jullie
Rijs ik als een feniks uit mijn as
Ik spreid mijn vleugels en maak mezelf begrepen
En mijn blik en mijn schoonheid
Verlichten jullie
Over naar jullie.
Nadim, dames en heren.
Humor is subjectief.
Ik zag je af en toe perplex staan bij dit lied.
Ik lag in een deuk.
Ik lachte me dood.
Dit lied...
Je denkt dat iedereen meezingt,
maar je bent alleen.
De teksten zijn niet zo slecht, dus het is slecht.
-Ze zijn gemiddeld slecht. -Juist.
Je hebt me aan het lachen gemaakt.
Een komische aard.
-Bedankt. -Ongelooflijk.
Ik zal heel snel zijn.
We doen een wedstrijd om grappige mensen te vinden,
je deed je ding, ik lag in een deuk. Punt uit.
Voor mij is het een grote ja.
Maar Florence...
Ik begrijp het plezier van het personage,
alleen in zijn waanzin. We zijn allemaal getuige en gijzelaar.
Heb je een volledig optreden?
-Ik heb acht uur optreden. -Acht uur?
Ik help je te knippen.
We zien je voor de volgende sessie.
-Bedankt, Nadim. -Bravo.
En bravo.
Hij heeft ons aan het lachen gemaakt.
-Ja. -Echt laten lachen.
Het is sterk om te laten lachen.
We filmen in de middag, laten lachen is moeilijk.
Ik weet niet meer wie zei:
-'Humor, nooit overdag...' -Hitler.
Ja, dat was hij.
'Nooit overdag met kinderen...'
-Dat was echt Hitler. -Nee, maar het klopt.
Humor is iets voor volwassenen en 's avonds.
Ik ga akkoord.
Ik ben te ernstig, verdomme.
-Ik luister niet meer. -Ik schiet mezelf neer.
Alleen grappig op het podium.
Titi.
-En de volgende? -Camille Lorente.
Ik heb verschillende beroepen.
Ik heb een podcast,
video's op het internet, ik organiseer feestjes.
Stand-up
is een van mijn vier beroepen,
dat doe ik 's avonds. Bij valavond.
Stand-up is een manier voor mij
om te zeggen wat ik denk. Ik praat over mijn misvallen in de liefde.
Alles komt aan bod.
Ik heb materiaal.
Goedenavond. Bedankt.
CAMILLE LORENTE 34 JAAR
Alles goed, Parijs?
Ongelooflijk, ik ben blij bij jullie te zijn.
Wie een relatie heeft, geef eens applaus.
-Ik heb een relatie. -Er zijn er veel.
Ik niet.
Ik ben samen met een hond.
Maar met opzet.
Ik gaf mezelf een hondenleven.
Ik ben gestopt met mannen.
Ik ben gestopt samen met de sigaret.
Het is moeilijker te stoppen met roken, want dat geeft me plezier.
Stop. Die arme heteroseksuele mannen, het is hun schuld niet.
Het is eigenlijk de fout van de porno.
Ze kijken porno en daarna zijn ze verward:
'Is dit de clitoris of de huig?
'Ah, de huig.'
Stop, dat is walgelijk.
In het weekend geef ik apneu-stages.
We praten er straks over.
Voor ik met mannen stopte,
twijfelde ik aan mezelf. Misschien maak ik slechte keuzes.
Het is moeilijk je normen te handhaven als je honger hebt.
Ja.
Iedereen kent dat, hongerig boodschappen doen.
Dan is er geen lijstje meer.
Je ontdekt je trek 's morgens. Surimi.
Rond hun 25e begonnen mijn vrienden te trouwen.
Op je 30e is het fijn, dan gaan ze scheiden.
Dat is jammer voor hen,
maar je bent blij voor jezelf.
Voor hen is dat verschrikkelijk, mensen die op hun 30e scheiden.
Je laat ze weer los in de natuur, ze zijn gedesoriënteerd.
Ze zijn verloren, als dolfijnen uit een show.
Als ze weer in zee worden losgelaten.
Ze weten niets meer.
Ze hebben 10 jaar een relatie, doen moeite.
Terug de natuur in.
Ik ben de vriend van de dolfijn, al tien jaar de zee niet uit geweest.
Mijn vriendin komt terug.
'En, heb je geleerd om door een hoepel te springen?
'Daar heb je hier niks aan.
'Apneu, ken je dat?'
Dat was alles voor mij, bedankt. Jullie waren super.
Cam-Cam. Camille Lorente.
Camille Lorente heeft duidelijk iets.
Ze is duidelijk een artieste.
Bravo voor je tekst, je nonchalante personage, heel tof, heel zonnig.
-Bravo. -Bedankt.
Ze heeft haar stijl, we kunnen geen nee zeggen.
Je bent sterk.
-Bedankt. -Bravo, echt waar.
Super.
Je gaat naar de volgende ronde.
-Bedankt. -Bravo.
Bravo.
Alles goed?
-Ik keek naar jullie. -Hij is mooi.
-Jij mag er ook zijn. -Bedankt.
-Zijn dat je echte haren, die vlecht? -Nee.
-Een valse vlecht. -Ja.
-Hij staat je goed. -Vind je?
-Op mij staat die denderend. -Je mag hem lenen.
Ik leen je mijn vlecht.
Het is tijd voor Popi.
POPI 31 JAAR
Dat opstapje was er niet.
Alles goed?
Ja.
Ik stel me voor, ik heet Popi.
Zoals je dat uitspreekt.
P-E-N-I-S.
Popi.
Zij die me niet kennen in de zaal, zeg
'wacapichou', laat zien?
Wacapichou.
Het werkt.
Ik wil het kort houden. Ik praat over drie onderwerpen.
Maar ik maak geen overgang.
Ik haat fietsers,
hoewel Johnny muziek is.
Het zijn niet de fietsers. Ik ben voor fietsen.
Laat me niet iets zeggen wat ik niet heb gezegd.
Ik fiets. 'Wie is fiets?
'Dat is Popi.'
Popi biedt iets anders
dan stand-up.
Maar deze keer was het te raar.
Voor mij was het onverteerbaar.
Hij is meer een clown.
De eerste keer werkte het, nu niet.
Het is zover, Simon, over naar jou.
SIMON PINTAULT 28 JAAR
Ik vertel over iets wat ik graag doe.
In mezelf praten.
Overal, voortdurend.
'De afwas is gedaan, de was ook.
'Ik moet de planten water geven.'
Je praat tegen je planten als een idioot.
'Sorry, meisjes, ik was jullie vergeten.'
Ik heb een te gekke fietsbril gekocht
en ik heb hem meegebracht om hem te tonen.
Hebben jullie er zin in?
Ja.
Goedenavond.
Dit is mijn snelheidsbril.
Hiermee voel ik me een draaier-frezer uit de Aisne.
De transparante zijn niet voldoende, ik nam er andere.
En ziehier, de summer-versie.
Bedankt.
Het is altijd mooi met deze bril, er zijn geen seizoenen meer.
Oké, ik stop.
Ik heb gelogen.
Je hebt die persoonlijkheid,
heel vertederend. Ik heb niet zoveel gelachen als eerst, het was braaf.
Je zit tussen debiel en alledaags en we weten het niet goed.
Voor mij hetzelfde, ik weet niet wat ik moet zeggen.
-Beslissen we later? -We vinden hem leuk.
We zijn streng.
Nee, hoor. Ik ben een goed publiek.
Ik consumeer zo veel mogelijk humor.
Veel hechter met artiesten dan met haar dochter.
Ik verwaarloos mijn gezin.
Zover gaat haar passie.
-Hoe ze heet? Geen idee. -Daar mag je trots op zijn.
Tom Bodet.
Boudet. Tom Boudet.
Goedenavond.
TOM BOUDET 21 JAAR
Als ik bel, denken ze dat ik een vrouw ben.
Ze zeggen: 'Dag, mevrouw.'
Heerlijk.
Ik heb een andere identiteit. Als ik bel, ben ik niet Tom,
ik ben Catherine.
Ik beeld me het leven van Catherine in.
'Hoi, ik heet Catherine, ik heb twee kinderen met Didier.'
Ik doe nu wel een stemmetje,
maar het is mijn normale stem die dat effect heeft.
De laatste keer werd ik wat kwaad.
Ik nam een diepe stem aan.
'Hallo, goedendag.'
Ze zeiden: 'Bent u verkouden, mevrouw Catherine?'
Ik ontmoette mijn beste vrienden op de middelbare school.
We gaven feestjes, beste vrienden onder elkaar.
Altijd eindigden die met ontboezemingen in het donker.
Elk in zijn bed, een vriend zei:
'Hé.
'Tom.
'Slaap je?'
'Nee.'
'Ben je ook verliefd op Pauline?'
'Ja.'
'Hoezo, jij ook?'
'Je mag haar hebben.'
Zie je.
We maakten afspraken.
Zonder filter. Dankzij het donker. We waren eerlijk.
Als deze methode werkt,
waarom gebruiken we die niet voor grote criminelen?
We zetten ze in het donker, geven ze een kussen,
halen er een puber bij die zegt: 'Hé,
'slaap je?
'Heb jij al die mensen gedood?'
'Ja.'
-Hij is schattig, hè? -Ja.
Hij is een acteur.
'Ja, want ze waren allemaal verliefd op Pauline.'
Heel erg bedankt.
Tom Boudet. Applaus.
We hebben de zetels gestopt.
Dat betekent niet dat we het niet goed vonden.
Integendeel.
Je stijl is vrij klassiek.
De thema's ook.
Maar het werkt.
Hij is af, je tweede sketch.
Je bent 20 of 21, als ik me niet vergis.
Ik ben 21.
-Verdorie. -Dat is waanzinnig.
Ik vind dat ongelooflijk, de volwassenheid die je hebt.
Het tweede ongelooflijke is dat je al optreedt.
Dat is het precies,
een uitstekende acteur in wording.
-Ja. -Dat staat er hier.
-Acteur. -Schrijf maar over.
Het fysiek van een hoofdrolspeler, we willen je in een film zien.
Dit is een sterkte voor op het podium, dat zie je zo,
je wilt rollen spelen.
-Het is dus een nee. -Het is nee.
-Jammer. -Natuurlijk is het een ja.
Tom Boudet, bravo.
Bravo, bedankt.
Hij heeft een goede kop.
Dat is belangrijk, je kop. Als je te mooi bent,
kun je geen komiek zijn. Te lelijk ook niet.
-Wie is de mooiste? -Bourvil?
-Fary. -Dat klopt.
-Mooi. -Knappe gozer.
-Panayotis is ook knap. -Mooi.
-Ik klets onzin. -Ziezo.
We hebben iedereen gezien.
Een heel mooie selectie.
We hebben mensen geselecteerd die ons lieten lachen.
Audrey Baldassare,
Yassir,
Eliott Doyle,
Léandre,
Adel Fugazi,
Bénin,
Lou-Anne Protin,
Nadim,
Camille Lorente,
Tom Boudet
en Sofiane Soch.
Zijn er niet te veel?
We moesten tien talenten kiezen en we houden er elf.
-En er zijn de herkansers. -Ja.
Zij zijn er ook nog.
-Klopt, Ramzy. -Ja.
Nietwaar, Florence?
We kunnen ze opvissen.
-We hebben het beloofd. -We hebben veel plek.
We kunnen er één opvissen.
We hebben er meer dan voorzien.
We gaan nu overleggen.
Dat is een verschrikkelijke taak.
Nu moeten we echt kiezen.
Tussen Brahms,
Ayrton,
Simon,
Vincent
en Manola.
Ik ben er niet. Ik ben weg.
Je moet je nek niet uitsteken in deze operatie.
Ik hoop dat ze zich net zo amuseren met de volgende gasten als met mij.
We zeggen niet graag tot ziens, maar...
We gaan er twee opvissen.
We houden...
Vertaling: Kristien Dubois Pizarro
Creatief Supervisor Xander Purcell r...