Este episodio trata temas sensibles como o suicidio.
Recoméndase prudencia.
Sutton?
Sutton!
Por Deus.
Papá!
Está morta.
Sutton está morta.
Doutor Lazarus?
ACTUALIDADE
O paciente novo está listo.
Xuízo de Arlo Jones
Declárano culpable
A vida de Arlo…
UNIDADE PSIQUIÁTRICA SEGURA
CHAMADA ENTRANTE: PAPÁ
Vale, ben.
Arlo.
Sácame de aquí.
Non podo por agora.
Entón, de que me serves?
Estou aquí para que me fales dos teus sentimentos
e dos… pensamentos que che pasan pola cabeza.
Que pensamentos?
De que pensamentos queres falar?
De Deus.
Estiven falando con el.
E de que estiveches falando con Deus?
Dos teus crimes?
De ti.
Por que de min?
Pregunteille se podía confiar en ti.
E respondeu?
Dixo que non.
Dixo que eras un farsante
e pedinlle que te castigase, e sabes o que dixo?
Que dixo?
Que o ía facer
por ser eu.
Ola.
É papá.
Si, chamoume. Non lle collín. Que pasou?
Laz, está morto.
Como?
Pegouse un tiro no seu despacho.
Segues aí?
LAZARUS (DE HARLAN COBEN)
O famoso psiquiatra, o doutor Jonathan Lazarus,
acabou coa súa vida.
Era o pai da defunta Sutton Lazarus,
a quen asasinaron cruelmente hai 25 anos.
A busca do seu asasino causou moita expectación,
pero a día de hoxe segue en liberdade.
Ao doutor Jonathan Lazarus quédanlle os seus dous fillos,
Joel e Jenna.
A continuación, o tempo. Imos ata…
Siga cara a esquerda.
Vamos. Vamos, rapaz.
Sigue e vira á esquerda.
Non ten sentido.
Desde cando tiña unha arma?
Non a tiña.
Onde está a nota?
A policía ten a orixinal, pero déronme esta fotocopia.
Para dedicarse a afondar na mente dos demais
podería ser algo máis claro con nós.
"Non rematou."
NON REMATOU.
Que carallo significa iso?
Dimo ti.
E esa mesa? Tres patas. Parece unha especie de código.
E isto estaba…
na mesa do seu despacho.
Liberado por falta de probas o sospeitoso do asasinato dunha nena
Falou de Sutton?
Nunca falaba dela.
Non entendo por que fixo isto.
NON REMATOU.
Sutton?
Que carallo?
SETH: Saíndo do traballo. Ti?
Rapazas, hoxe é un día triste, porque Seth quedou fóra do mercado.
Que lle queres? Jenna ten bo gusto.
- Cala. - Dáme iso.
Seth!
Aí estás. Veña, ven aquí.
- Mírate. - Gústanme os dentes. De quen son?
Encántame a barba, tápache a papada.
Como te atreves?
Parabéns. Cando saes de contas?
Quita. É barriga cervexeira. Vamos ao Rosie Q?
A onde se non?
Alégrame ver que a xentrificación non chegou aquí.
Como di Bella: "Cambiar é morrer."
Que queres beber?
Vodka con tónica.
E iso?
Dieta FODMAP. Nada de trigo.
Estamos nun bar de mala morte e cumpres a dieta FODMAP?
Proba a ser un anarquista con inchazo abdominal.
Aí está Bella.
Collo eu as bebidas. Vaina saudar.
Estás ben?
- Nunca mellor. - Si.
Ola, preciosa.
Laz! O psicólogo está de volta!
Psiquiatra.
O que sexa. Por que volviches?
Morreu meu pai.
Vállame Deus.
Cando marchei dixo que perdera a mellor muller que ía atopar.
Tiña razón.
Poida que o fose.
Bella!
Teño que ir servir.
Síntoo moito, Laz.
É obvio que estivo pensando en Sutton.
Tiña isto enriba da súa mesa.
Creo que ningún de nós superou o que pasou esa noite.
A el iso desolouno. Sutton era a súa favorita.
Non, amigo.
Nunca o dixo, pero nós sabiámolo.
Ser o xemelgo non favorito é algo que se nota.
Oxalá tivese un peche ao ver a alguén condenado por iso.
Por certo, como está Jenna?
Está ben.
Debería chamala?
Depende de se cres que pode supor sexo de loito.
Que dis? Só é unha amiga, vale?
Só pregunto
se cres que agradecería unha chamada.
Si, creo que deberías chamar.
O sexo de loito existe. De feito, é moi común.
É pola necesidade de sentirse vivo.
Seino.
Soa xenial, non si?
- Outra? - Por suposto.
FODMAP ou anarquía?
Volvámonos tolos.
Pegouse un tiro no seu despacho.
O CIMBRO
Doutor L? Sinto chegar tarde.
Desculpa, son o seu fillo.
Ódiome. Dígome a min mesma: "Cassandra, dez minutos e marchas."
- Son o seu fillo. - Enredo ata que queda un minuto.
- Cassandra, son o seu fillo. - E logo vou mexar…
- Perdón? - E de súpeto vou tres minutos tarde.
E é como…
Falo adrede.
Si. Si! É como que necesito estar estresada e ansiosa.
Non sei funcionar doutro xeito.
Sinto dicirche que teño novas sobre o doutor L.
Volvín ter eses pensamentos.
Escoitáchesme? Dixen que volvín ter os pensamentos.
Que pensamentos?
Os de… asasinar.
Xa vexo.
E en que consisten estes pensamentos?
Nel. Morto.
Mírolle a cara morta.
Hai sangue saíndolle da cabeza, onde o golpeei,
e míroo fixamente tirado no chan e sinto…
nada.
Nin felicidade, nin alivio, nada.
E quen é o home?
El.
Neil, o meu mozo. O bicho raro.
Estes pensamentos son recordos?
Oxalá. Aínda respira.
Estame esperando na casa, díxome que non chegase tarde.
Ademais, teño que contarche que hai un home que me acosa.
Que te acosa?
Mírame, ségueme ás veces,
e na miña mente, mátoo.
Simplemente dá a volta e eu apuñáloo, e non sinto nada.
É que… Por que? Por que penso esas cousas?
Non ten sentido.
Cassandra, en canto ao home,
cres que os teus sentimentos por Neil
se están proxectando neste novo admirador?
Podo?
Queres un?
Por que non? Pequeno.
Mátoo, e míroo,
e non sinto nada.
Déixame enchercho outra vez.
É como o que xa me dixeras.
Como iso que dicías de vivir a vida con dor.
Recórdamo.
Cassandra?
Que fixeches onte á noite?
Pois… encontreime con Bella.
Como? No seu bar?
Que posibilidade había de atopala alí?
Está con…? Aínda está con…?
Como se chama? Paul.
Sempre dis "como se chama?".
Paul.
Entón por que engades "como se chama"?
Si, segue con Paul. Ódialo.
Non o odio. Simplemente… creo que é un pouco retrógrado.
"Retrógrado"? Non coma o antigo e estupendo Laz?
Ei, Bella é estupenda. É…
É unha persoa estupenda.
E Paul é un obseso do golf. Creo que non pegan xuntos.
Levan máis tempo casados do que estivestes vós.
Non é moi difícl, Jen. Casamos moi novos.
Era visto que non ía durar, se nos atopásemos agora, quen sabe?
Cantos anos ten o neno? Como se chama?
Aidan. Quince.
Volveuse máis raro?
Non é raro, Laz. É único… ao seu xeito.
Volveuse máis raro.
Si.
Escoita… Quería falar con Margot
sobre os últimos días de papá e esas cousas.
Ten en conta que segue bastante traumatizada por atopalo.
Ofrecinlle facer reiki.
Tiña a aura… amarela agrisada.
Deus, en serio?
Si, en serio. Se te atreveses coas enerxías do universo
cambiaríanche a vida.
- En serio? - En serio.
De que cor é a miña aura?
Da cor do ollo do cu.
Que profundo.
Os ficheiros dos clientes están aquí arriba.
O forte do teu pai non era a organización.
Xa o sei, Margot, por sorte tíñate a ti.
Así era.
E faciamos un bo equipo.
Síntoo, é que… Volver aquí…
Cassandra dixéchesme? Apelido?
Nin idea.
En fin, iso complícao. Arquivamos por apelido.
Non hai base de datos nin ordenador?
Teu pai prefería o papel.
Ás veces gravaba sesións para consultalas, pero non lle interesaba a tecnoloxía.
Es un bo rapaz, Joel.
Sei que estabades ocupados e non falabades moito,
pero el afagábase de ti, profesionalmente.
Supoño que coa túa carreira querías ser coma el.
Si, quizais.
Era moi bo meténdose na mente dos demais.
E ti metícheste na súa?
Algunha vez.
Falou algunha vez de Sutton e da noite que a asasinaron?
Un pouco. Por que?
Sempre sentín que el…
Te culpaba?
Pois eu non sei nada diso.
Agora, se me desculpas…
Síntome un pouco abafada ao volver aquí.
NOME DA PACIENTE: CASSANDRA RHODES
ÚLTIMA SESIÓN
1999.
Que carallo.
CASO PECHADO 12/06/99
NOME DA PACIENTE: Cassandra Rhodes ENDEREZO: Rúa Hazelton, 68
RÚA HAZELTON
Ola. A ver…
Estou buscando a Cassandra.
Ola.
Ola. Aínda vive aquí Cassandra?
Cassandra?
Si, Cassandra Rhodes.
Certo. Vaites.
Ti non…
Diso haberá uns 20 anos.
Seino. Ela é paciente do meu pai
e meu pai faleceu, así que era para…
Escoita, síntoo, pero morreu.
Morreu?
Máis ben, matárona.
Non…
Estiven con ela… onte.
Con Cassandra Rhodes?
Creme, asasinárona hai máis de 20 anos.
Eramos os únicos dispostos a comprar o piso.
Saíunos bastante barato, a verdade.
Estivo baleiro durante anos.
E quedou moito lixo no faiado.
Garántoche que non estiveches con ela onte.
Claro.
DENUNCIA POR MALTRATO DA ASASINADA
ATOPADE O ASASINO DE CASSANDRA
CHAMAR A MARGOT
- Ola. - A Cassandra esganárona
e nunca atoparon o seu asasino.
Non lembras iso? Unha paciente asasinada?
Porque parece memorable.
Síntoo, non te oio.
Dixen que asasinaron a Cassandra.
- E ti… - Síntoo, córtase.
Ola?
Ademais, teño que contarche que hai un home que me acosa.
CHAMADA ENTRANTE: SETH MCGOVERN
Si.
Ola, tío. O depósito de cadáveres deulle o corpo de teu pai á funeraria.
Revisei os ficheiros antigos de papá ao limpar o despacho
e atopei isto.
Outro asasinato sen resolver, en 1999, a seis quilómetros.
As circunstancias son moi distintas ás de Sutton.
Xa, pero son dous asasinatos sen resolver.
Cun ano de diferenza, e en ambos non se detivo o culpable.
Si, hai 25 anos.
Ela era paciente de papá. E pensaba que tiña un acosador.
Iso non é confidencial, Laz?
Está morta, Seth.
Poderías… investigar que pasou co seu caso?
Queres que me poña a usmar en arquivos de 1999?
En investigacións nas que non participei. Estás tolo?
Eu só…
Joel.
Alison.
Síntoo moito.
- Señora. - Seth.
Non entendo que nos deixase. Sobre todo así.
Que che pareceu a nota?
Desconcertante. Quizais ten que ver coa reencarnación?
A papá sempre lle gustou o críptico,
pero creo que esta vez se pasou un pouco.
Supoño que ninguén sabe o que pasa polas cabezas dos demais.
Alédome de verte.
- Jenna. - Ola, Alison.
Pensaba que teu pai fodía con ela.
Despois de morrer mamá pensaba que calquera muller
ía ser a miña nova nai.
Agora sei que os viúvos son irresistibles para certas mulleres.
Podes conseguirme esa información?
Temos que falar da túa tentativa de corromper a policía…
despois, cunha pinta.
Como?
Laz, foi un acto precioso.
Grazas. Graciñas. Ola, Paul.
Joel.
Podes… Laz, por favor.
Decántome por Joel.
Entón, como che vai co golf?
Ben. Agora teño un hándicap de dez.
Estupendo.
Si. Os greens do Montgomery son perfectos.
Usan un fertilizante rico en potasio e fosfato.
Corrixe calquera defecto no crecemento.
Tráioche unha bebida?
Estou ben. Grazas.
- Vou reencher as nosas. - Vale.
- Paul, queres vir? - Si. Vale.
Creo que ningún de nós superou o que pasou esa noite.
Laz.
Laz, vamos.
Sam Olsen, quedas detido
como sospeitoso do asasinato de Sutton Lazarus.
Non fai falta que digas nada.
E se o fas, usarase na túa contra.
Puxérono en liberdade.
Puxérono en liberdade, hostia!
Ao marchar onte á noite pasei pola casa de Sam Olsen.
A noite do funeral do teu pai vas á casa do home
acusado de matar a túa irmá?
Non digo que ambas cousas estean relacionadas.
Pero pasaba pola zona.
Quería volver ver o sitio.
Absolvérono, Laz.
Non había probas forenses nin testemuñas e papá cría que non era el.
Eu meteríao no cárcere polas chaquetas que leva,
pero eu non fago as leis.
Fixéchelo ben no funeral.
O discurso foi bonito. Gustoume o enfoque hippy.
Seguimos vivindo, Laz, cando abandonamos estes corpos.
De verdade?
De verdade.
Sei que Sutton está aquí.
Ás veces síntoa.
Vale, pois déixame preguntarche algo.
Cres que a xente ás veces pode ver persoas mortas?
Velas de verdade. Coma se estivesen…
xa sabes, xusto en fronte.
Estás pasando por un loito. Se cres que ves a papá…
Sei o que son as alucinacións por dó. Non che estou falando diso.
Vale, entón que me preguntas?
Esquéceo. Cando morres estás morto.
A Cassandra esganárona e nunca atoparon o seu asasino.
Non lembras iso? Unha paciente asasinada?
Garántoche que non estiveches con ela onte.
Ei! Es Aidan?
Es o fillo de Bella.
Que fas aquí?
Quería ver como eras.
Non deberías volver aquí.
Morreu meu pai.
Seino. Xa o oín.
Túa nai estivo no funeral. E teu pai.
Preguntei se podía ir.
Ao funeral do meu pai?
Teñen algo que me atrae.
Foi moi normal.
Non sei a cantos fuches,
pero neste houbo o habitual,
un ataúde, palabras bonitas, algo de música…
Xa sabes.
A que te dedicas?
Son psiquiatra forense.
Falas con tolos?
Si. Si, máis ou menos.
Asasinos en serie?
A maioría non son asasinos en serie.
Penso que podes tolear tratando con xente tola.
Creo que tes razón.
Fogar, querido fogar.
Non debiches volver.
Teño un mal presentimento.
Por favor, entra, Aidan. Eu…
Síntoo moito. Díxenlle que estabas aquí e métenselle ideas así na cabeza.
Non pasa nada. Ola, Paul.
Joel.
Vamos. Entra.
Vale, pois marcho.
Grazas por traelo, agradézocho moito.
Cústalle asimilar que teña dous maridos.
Supoño que é algo raro para un neno.
Si, claro.
Que?
É a forma en que dixeches: "Si, claro."
Sentín que volvía ter 19 anos.
Si. Xa o sei. Perdoa.
Adeus.
Ola, tío. Vémonos no Rosie Q. Teño algo para ti.
Desfrútao.
Es o mellor.
Vale. Queres a versión resumida?
Cassandra estaba tola, de atar. Nena conflitiva, en acollida varias veces.
Estivo en relacións de abuso, acabou morta,
case con seguridade foi o seu amante, Neil Croft.
Nunca o acusaron, fuxiu.
SOSPEITOSOS
É unha historia triste e sórdida.
Xa o vexo aquí. Pero era humana.
Véxoo nos cárceres, non sempre é real a interpretación que se fai.
E ás veces cáeche ben esa xente.
Que ten que ver isto?
O teu pai fodía nela?
Para ti só existe foder, non?
Sen sexo e sen diñeiro quedo sen traballo.
Non sei. O de Sutton, a relación…
Non a hai. Esta rapaza era conflitiva.
Tivo problemas e por iso a mataron. Caso pechado. Foi hai 25 anos.
Marchas?
Teño cousas que facer.
Quedaches con Jenna, non si?
Que?
Dáseche fatal mentir. Nunca cometas un crime, Seth.
Vale. É moi estraño, porque dixo
que o universo lle ía traer bondade á súa vida
e uns minutos despois chameina e inviteina a tomar algo.
Destino.
Si, Laz, destino. Moito destino.
- Non sabes nada de espiritualidade, non? - Nin idea.
Pero voulle contar o do destino.
Saúde, amigo. Adeus!
Estasme seguindo? Ei!
Estás ben?
Ei! Ei!
Ola!
Onde estás?
O CIMBRO A PERDA DA INOCENCIA
"Se invitas un pirómano á túa casa,
non lle deixes mistos no cuarto."
Así que coñeciches a Cassandra?
Vai haber máis, rapaz.
Tamén te van vir ver.
Outros aos que asasinaron.
Coma Cassandra.
E coma min.
Subtítulos: Yolanda Casás Fuentes
Supervisora creativa: Abraham Díaz López Nin idea.