ODCINEK PORUSZA TRUDNE TEMATY, TAKIE JAK SAMOBÓJSTWO.
ZALECAMY OSTROŻNOŚĆ.
Przyjdą do ciebie.
Ci, których zamordowano. Jak Cassandra.
I ja.
Tato?
Tato!
PRZEPRASZAM MUSIAŁEM WYJECHAĆ
Inni też przyjdą. Ci, których zamordowano.
Jak Cassandra.
I ja.
Laz!
Naokoło!
- Jest zielone. - Objedźcie mnie!
Objedźcie!
W porządku?
Przepraszam.
Mogę pomóc?
Nie.
Mój tata zmarł. Nie żyje.
Zanim nadamy wiadomości, czas na jeszcze jeden stary kawałek.
Nie rozumiem, jak mógł to zrobić.
DYLAN CIERPI NA ZABURZENIA OBSESYJNO-KOMPULSYWNE
I MA PROBLEMY Z FUNKCJONOWANIEM W SPOŁECZEŃSTWIE.
to nie koniec.
Usłyszę jakieś wytłumaczenie?
Chciałem wrócić do domu.
No, bez kitu. Dlaczego?
Czuję, że tracę tu zmysły.
Rozumiem. I żeby poczuć się lepiej, siedzisz tu
z zagadkowym listem pożegnalnym ojca?
Mam teorię.
Co do?
„Zagadkowego listu pożegnalnego”.
Słucham.
Wiem, że to pismo taty.
Ale dlaczego zaczynałby zdanie od małej litery?
Chciał się zabić.
Zasady pisowni pewnie go nie interesowały.
To wygląda raczej jak koniec zdania, nie początek.
A co, jeśli... była pierwsza strona?
Policja znalazła tylko to.
Kto był pierwszy, policja czy Margot?
Margot.
A jeśli zabrała pierwszą stronę?
Z jakiego powodu?
Nie mam pojęcia.
Ale sama mówiłaś, że list jest niedorzeczny.
Trzy słowa i dziwny rysunek.
To nie ostatnie słowo kogoś, kto zgłębiał ludzkie umysły!
Jesteś przemęczony.
Czytał książkę.
Krzew jałowca: Utrata niewinności CC Arnolda.
I?
To podręcznik do psychologii z 1954 roku. Krzew jałowca to symbol.
W Biblii malutki Jezus i jego rodzice ukryli się
pod jałowcem przed żołnierzami Heroda.
Chodzi o niewinność i stratę.
Sutton?
Laz, martwisz mnie.
Jeśli nie masz nic przeciwko...
zrobię sobie herbatę
i upiekę babeczki.
- Czekaj. - Spadajcie.
Dokąd to?
- Boisz się? - Aidan!
Hej!
Ej. Ty!
- Chcesz się bić? - Co?
To łatwy cel. Słabeusz.
Spróbuj się z kimś silniejszym.
Ty idź. A co do was... zapraszam.
Zjeżdżaj.
Zjeżdżaj?
Do szkoły.
- Wejdź. - Przejdę się.
Nie chcę, żeby cię dogonili.
Nie dogonią, bo idę bardzo szybko.
A jak pobiegną?
Nie pobiegną, bo nie będą wyglądać cool.
Uważaj na siebie.
To bezsensowne wyrażenie, bo to nie na siebie mam... uważać.
Zgoda.
- Kawy? - Jestem spóźniony.
Czyli pół godziny nie zaszkodzi.
Znowu pomyślą, że zachlałem.
A zachlałeś?
Tak, ale nie chcę, żeby tak myśleli.
To dość ważne.
Myślałem o samobójstwie taty. Coś mi nie gra.
Samobójstwo rzadko jest zrozumiałe dla bliskich.
Jego główną filozofią zawodową było:
„nie pozwól, by poczuli się porzuceni”.
Szczerze wierzył, że każdego da się uratować.
Tylko „kto pocieszy pocieszyciela?”
To ze Snoopy'ego.
Słuchaj. On nie miał broni.
Sprawdzili odciski palców?
Co, jeśli ktoś tam wszedł, jakiś klient, i upozorował samobójstwo?
To prosty reaktywowany pistolet. Nie da się go zidentyfikować.
A kryminalistyka?
Resztki prochu na rękach? Można to sprawdzić.
Tak, ale jest kolejka.
Samobójstwa nie są wysoko na liście.
Kto by chciał go zabić?
Najpierw sprawa Cassandry Rhodes sprzed 25 lat.
Czytałeś akta, które ci dałem?
Szukasz powiązań tam, gdzie ich nie ma.
Jesteś pewien?
Sutton i Cassandra zginęły wiele lat przed twoim tatą.
Wykorzystujesz naszą przyjaźń.
Ciesz się, że lubię twoją siostrę.
POUFNE OTWARTE
ARCHIWUM AKTA ŚLEDZTWA
GŁÓWNY PODEJRZANY: NEIL CROFT
MIEJSCE POBYTU NIEZNANE
Inni też przyjdą. Przyjdą do ciebie.
PODEJRZANY O ZABÓJSTWO LICEALISTKI ZWOLNIONY Z BRAKU DOWODÓW.
Boże.
Dzień dobry, doktorze L. To Neil.
Dzień dobry.
Wahał się, ale powiedziałam, że to pańska sugestia
i że obiecał pan oszczędzić mu... psychologicznego bełkotu.
Nie przepadam za taką terapeutyczną gadką.
Cóż...
Postaram się niczego nie komplikować.
Napij się. Może się napić?
Tak.
- Ja się napiję. - Ja nie chcę.
- Napij się. - Przestań.
- Neil, napij się... - Przestań!
Neil... może usiądziesz tutaj?
A ty, Cassandro, tutaj.
Idealnie.
Czyli... terapia małżeńska?
Neil, zacznijmy od ciebie. Jak sądzisz, dlaczego tu jesteś?
To był jej pomysł. Miał nam pomóc w związku.
Dobrze. Cassandro, to samo pytanie.
Na naszych sesjach zawsze zachęcał mnie pan,
by walczyć o siebie i...
Prowadzę pamiętnik, w którym piszę zawsze, kiedy...
Mogę?
Proszę.
Wielbię Cassandrę,
ale czasami, dla jej własnego dobra, muszę...
Wszystkiemu winna była jej matka.
- Boże. - Nie wzdychaj, Cassie.
Jej matka nie miała żadnych zasad. Powiedz mu.
Wychodziła na ulice, sprzedawała się za kasę...
- Nieprawda. - Nie kłam.
Spała z facetami za kasę.
By utrzymać dzieci, okej, ale...
Byłeś tam?
Dzieci myślały, że to normalne.
Czy jesteś osobą, która musi kontrolować wiele aspektów
swojego życia?
Myślę czasem o tym, jak powinien wyglądać świat.
A wtedy chcę, żeby świat taki był.
- Starczy. - Widzi pan?
- Powiedziałem, że starczy. - Chcę drugiego.
Trzymam alkohol w globusie.
Dzięki temu pamiętam, że na zewnątrz
jest cały wielki świat.
Dokąd byś pojechał, gdybyś potrzebował odetchnąć?
Do Indii.
Dlaczego?
Żyłbym oszczędnie, nikt by mnie tam nie znalazł.
- To jedź. - Może pojadę.
Nie odszedłbyś.
Odszedłbym, ale jak sobie poradzisz?
Poradzę sobie.
Skończyłabyś jak matka i ssała fiuty.
Przestań tak mówić.
Niedziwne, że masz stalkera. Przyznajmy to.
Celem terapii jest akceptacja tego, kim jesteśmy, tak?
Ssała fiuty za kasę.
Nie przyzna tego, bo kto powie, że jego matka była dziwką?
Tym była.
Cassandrę wychowała dziwka i zaakceptujmy to,
że niedaleko pada jabłko od jabłoni.
Jen!
Jen.
Figurka, którą rodzice kupili w podróży...
Jestem z klientką.
Dzień dobry.
Przepraszam.
Pamiętasz ją? Matka z dzieckiem.
Tak.
Była w gabinecie taty, ale już jej nie ma, czemu?
Nie wiem. Proszę cię, Laz.
Dobra.
No dobrze.
Zawsze zachęcał mnie pan, by walczyć o siebie.
Prowadzę pamiętnik, w którym piszę zawsze, kiedy...
Nie było chętnych na to mieszkanie.
Było puste przez lata.
Zostały tylko graty na poddaszu.
Cześć. Wychodzę.
Wciąż mam klientkę.
Dzień dobry.
Dziewiątka Mieczy.
Proszę uważać.
Powinnam się martwić?
Nie.
Dobrze.
To znaczy...
- Znowu pan. - Wiem, przepraszam.
Mówił pan, że przy kupnie mieszkania
poddasze nie było opróżnione.
Zgadza się. Ale jem właśnie obiad. Leci teleturniej.
Cassandra. Kobieta, która tu mieszkała...
Co zrobiliście z jej rzeczami?
To tylko kilka pudełek. Są na poddaszu. A co?
Chyba ostatnio mówiłem, że znała mojego ojca.
Ze względów sentymentalnych
chciałbym zobaczyć, co pozostawiła.
Nie wiem, kim pan jest. Przychodzi pan pod moje drzwi,
może być pan złodziejem, oszustem...
Dam panu portfel. Odda mi pan, jak stąd wyjdę.
Kluczyki?
Dobrze.
W porządku. Proszę za mną.
Ta figurka...
Co z nią?
Była Cassandry?
Tak, jest z poddasza.
Była mojego ojca.
Zaraz usłyszę, że mój 65-calowy telewizor także.
Stała w jego biurze.
Wiem tylko, że żona ją lubi.
Ostrożnie przy wchodzeniu.
To będą tamte rzeczy.
- Tamte? - Tak, to one.
Cholera.
Kiedyś myślałem,
że to będzie pokój do grania.
PlayStation, lodówka z piwem. Ale trzeba by tu sporo zrobić.
Zamontować mocniejszą podłogę. I zburzyć tę ściankę działową.
Bóg wie dlaczego ją wstawiła. Ale żona ukróciła moje plany.
Powiedziała, że bym przepadł.
Ja na to: „A to coś złego?”.
Kto ją wstawił? Cassandra?
Tak, proszę stuknąć. Tu jest cegła, a pośrodku karton-gips.
Coś tam jest.
Co?
Trzeba tam zajrzeć.
Musimy to zrobić teraz!
Musimy!
Z drogi, wariacie! Odsuń się.
Coś tam jest.
Ciężkie.
Wszystko w porządku?
Dochodzę do siebie.
Dlaczego tu przyszedłeś?
Cassandra była klientką taty. Sprzątałem w jego gabinecie.
Zobaczyłem jej nazwisko w aktach. Zaciekawiło mnie.
Co, jeśli to ciało jej chłopaka, Neila Crofta?
Zniknął, gdy została zamordowana.
Ale jeśli to jego ciało, to nie mógł zabić Cassandry.
Nie uprzedzajmy faktów. Nie wiemy, czyje to ciało.
Wiesz, że musisz złożyć zeznania?
Wsiadaj.
Muszę się przewietrzyć.
Wsiadaj do jebanego auta, jebany zjebie!
Jak, do chuja, znalazłeś ciało?
Powinieneś zapytać,
jak, do chuja, policja nie znalazła go w 1999?
Co tam robiłeś?
Ej, kutasie. To moja praca.
Wracasz, zaczynasz prosić o dziwne przysługi, okej.
Jesteś w żałobie, czaję. Ale sytuacja zrobiła się poważna.
Więc lepiej zacznij gadać albo się na ciebie wkurwię!
Dobrze, powiem prawdę.
Ale musimy się napić.
Rozmawiałem z tatą.
I Cassandrą Rhodes.
Wiem, nie żyją.
Coś więcej?
Zaczęło się od Cassandry.
Byłem w gabinecie taty, wycieńczony,
położyłem się na kanapie, żeby pobyć w jego przestrzeni...
Oczy zaczęły mi się przymykać. I wtedy nagle...
Wtedy ona weszła. Cassandra.
Jakby przyszła na sesję.
To nie był sen?
Nie.
Bierzesz leki?
Seth.
Dobra, co ona mówi?
- Ta martwa kobieta. - Nie uważa się za martwą.
Myśli, że przyszła na terapię.
Bierze mnie za mojego ojca i mówi...
Słyszy pan? Mówię, że znów mam te same myśli.
I co robisz?
Bo nie jesteś swoim ojcem.
- Udaję, że jestem. - Dlaczego?
Nie wiem.
Pomyślałem, że pomoże mi zrozumieć samobójstwo taty.
I pomogła?
Nie... Mówiła o swoim stalkerze
i Neilu, swoim chłopaku, który z nią dziś przyszedł.
OK. Jaki to ma związek z twoim tatą?
Wczoraj wieczorem wróciłem do jego gabinetu,
myślałem o pogrzebie, o Sutton.
Miałem różne myśli. I usłyszałem...
Patrzę do góry.
I oto on.
Co mówił?
Powiedział...
Inni też przyjdą, synu.
Ci, których zamordowano.
Jak Cassandra.
I ja.
Powiedział, kto go zabił?
Nie.
Spytałeś?
Nie.
Wiem, to szaleństwo.
Ale jeśli kłamię, jak wytłumaczyć dzisiejsze zdarzenie?
Istnieje sposób, by się dowiedzieć.
Tu stała figurka.
Neil mówił, a w Cassandrze... rósł gniew.
Nazywał jej matkę dziwką. Nagle złapała ją i...
Miała na sobie czerwony szal, którym została uduszona.
Więc mówisz, że ona zabiła... Przepraszam, mogła zabić
podejrzanego o jej morderstwo?
A jego śmierć, która mogła mieć miejsce 25 lat temu,
ty widziałeś dzisiaj.
- Laz... - Wiem, jak to brzmi.
Gdybym usłyszał to od pacjenta, zaniepokoiłbym się.
Poza tym pokojem jestem racjonalnym facetem, ale tu...
Dobra.
Dokonajmy rekonstrukcji zdarzeń.
Z uwzględnieniem ich kolejności.
Mamy zamknąć oczy?
Tak... Tak.
I ot tak się pojawią?
Najpierw jest dźwięk. Zawsze jest dźwięk.
A potem... potem się pojawiają.
Dobra... Nie umiem tego wyjaśnić.
Wiem tyle, że nie powiem nikomu w pracy,
że widziałeś, jak facet, być może martwy,
jest zaatakowany przez martwą kobietę
w gabinecie twojego zmarłego ojca,
który, przy okazji, powiedział, że nie popełnił samobójstwa
i że mamy szukać jego zabójcy.
Idę się wysikać.
KRZEW JAŁOWCA UTRATA NIEWINNOŚCI
Nie mów ludziom, że widzisz duchy, synu.
Wyślą cię do wariatkowa.
Seth?
Nie powinienem używać tego słowa w obecnych czasach.
Jest obraźliwe i tak dalej.
Ale już chyba nikt nie wie, jak co nazywać,
zwłaszcza ludzie w moim wieku. W wieku, w jakim byłem.
Jakim cudem tu jesteś?
Pochowaliśmy cię.
Co się ze mną dzieje? Dlaczego cię widzę?
- Jak myślisz? - Nie jestem pacjentem.
Wszyscy są pacjentami, synu. W tym pokoju czy poza nim.
Ale powiedz, jak się czujesz?
Dobrze. Tak. Poza tym, że widzę trupy.
Tak. Opowiedz mi o Cassandrze.
Gdy była tu ostatnio,
rozwaliła figurką głowę swojego chłopaka.
Tak?
Tak. W tym gabinecie.
Zawsze ją zachęcałem, by walczyła o siebie.
Zginęła rok po Sutton. Mówiła, że ktoś ją prześladuje.
Co, jeśli jest powiązanie?
Cassandra... Neil...
Myślą, że jestem tobą.
Te... duchy wchodzą tu
i jakby odtwarzają przeszłość.
Jakbym cofnął się w czasie.
Doświadczenie zawodowe mi podpowiada, że to niemożliwe.
Że mózg płata mi figle. Ale ja ich widzę.
- Są przede mną. - Dobrze.
Zastanówmy się.
Ci ludzie mówią
tak jak na moich sesjach.
A ten pokój usłyszał wiele historii.
Nasłuchał się tylu nieszczęść, że przesiąknęły one do ścian,
stały się częścią budynku, który je otacza.
A teraz wychodzą poza mury, bo nie żyjesz?
Być może.
Mówisz, że oni biorą cię za mnie,
ale to znaczy, że żyją w teraźniejszości.
Swojej.
To nie duchy, bo one wiedziałyby, że nie żyją.
A ty o tym wiesz?
Ale ja jestem Duchem Psychiatrycznej Przeszłości
i przybyłem tu po zemstę. „Choroba, gdzie moje łańcuchy?”
Tato, proszę.
Wybacz. Rzadko wychodzę.
Tęsknisz za tym, prawda?
Za wspólnym rozwiązywaniem zagadek?
Ale jesteś psychiatrą. Wiesz...
że śmierć to koniec.
Że nie będziemy już nigdy razem.
A z tym ciężko się pogodzić.
Czyli mówisz...
Że tak za tobą tęsknię, że ciebie wytworzyłem?
Kto cię zamordował? Proszę, tato.
Jeśli nie zabiłeś się sam, musisz znać sprawcę.
Kto cię zamordował?
- Nie wiem. - Proszę, tato.
Jeśli nie zabiłeś się sam, musisz znać sprawcę.
A jeśli ktoś cię zabił,
to może mieć związek z morderstwem Sutton.
Proszę.
Moja piękna Sutton.
Napisałeś... „to nie koniec”
w liście.
Chodziło o Sutton?
Tato?
Tato, chodziło o Sutton?
Laz.
Wszystko dobrze?
Z kim rozmawiasz?
Chodźmy stąd.
Znów pieczesz?
Tak.
Zainteresowałam się Krzewem jałowca.
To tylko książka. Niewarta uwagi.
Nie, posłuchaj.
W niektórych krajach jałowiec symbolizuje reinkarnację.
Palą jego jagody,
a dym jest częścią rytuału oczyszczającego.
Niektórzy wierzą, że pomaga zainicjować kontakt z innymi światami.
Jest też mroczniejsza interpretacja.
Jaka?
Że drewno z krzewu odpędza demony.
Jakiś kit.
Może położył tę książkę, by przekazać wiadomość.
Myślisz, że uwierzył, że może znów z nią być?
To możliwe. Wszystko jest.
Mógł pomyśleć, że on i Sutton...
Jen!
Przepraszam. Jestem zmęczony. Idę na górę.
NADKOMISARZ ALISON BROWN
Proszę.
Jeśli kryminalistycy potwierdzą, że to ciało Neila Crofta,
powinniśmy rozważyć możliwość, że to narzędzie zbrodni.
A jeśli ona go zabiła,
to kto zabił ją?
Napisałeś „to nie koniec” w notce. Chodziło o Sutton?
Tato, chodziło o Sutton?
GRATULACJE DLA ROCZNIKA '98
Halo?
Joel Lazarus?
Wybacz, nie powinienem był wchodzić.
Pukałem.
Chcesz lemoniady?
Wiem, co o mnie myślisz. A przynajmniej myślałeś.
Przyjmij moje kondolencje. Z powodu ojca.
Dziękuję.
I tak...
Długo myślałem, że zabiłeś moją siostrę.
Nie tylko ty.
Dziwnie zadać to pytanie, pijąc lemoniadę, ale...
Zrobiłeś to?
Wiesz, jak poznałem Sutton?
Tak w ogóle była uroczą dziewczyną. Bardzo uprzejmą.
Szukała psa.
Cukierka. Psa waszych dziadków.
Pomogłem go szukać po wszystkich ogródkach.
W końcu go znaleźliśmy. Była bardzo szczęśliwa.
Przyniosła mi tego pieska w podzięce.
Trudno mi było zrozumieć, czemu byłeś na ulicy.
Kręciłeś się na naszej ulicy tej nocy, której zginęła.
„Kręciłeś”. Widzisz?
Język dziennikarzy.
„Dziwak”, „samotnik”,
nie lubią każdego, kto jest trochę inny.
Były na ciebie skargi.
Ukradłeś bieliznę z domu jakiejś dziewczyny. Były podstawy.
Zrobiłeś kiedyś coś irracjonalnego?
Byłem młody.
Co tam robiłeś?
Joel...
Miałem dwadzieścia kilka lat.
Byłem prawiczkiem.
Podobała mi się kobieta spod piątki.
Nie byłem zbyt przebojowy, ale podsłuchałem na poczcie,
jak mówiła, że wieczorem wychodzi.
Próbowałem do niej zagadać.
Chciałem jej powiedzieć o awarii w aucie.
Którą sam spowodowałem.
Nie wiedziałem jednak, o której wyjdzie.
Jasne.
Oczywiście widziałem, jak wcześniej szliście na bal.
Powiedziałem to policji.
I to, że Billy Macintyre przyjechał pod wasz dom autem
i wasza siostra do niego wsiadła.
Billy?
Był na nią zły.
Prowadzili zażartą kłótnię.
Billy krzyknął jej w twarz i odjechał jak kierowca rajdowy.
Co w związku z tym zrobiłeś?
Nic.
Nie przykładałem do tego wagi.
Pomyślałem jak każdy, że to zwykła sprzeczka.
- Wróciłeś do domu? - Tak.
Nie czekając na kobietę spod piątki?
Wszedłeś do mojego domu bez pozwolenia.
Zadzwoniłem po policję?
Nie.
Dałem ci lemoniadę i odpowiedziałem na pytania.
Jeśli chcesz przesłuchiwać mnie, jakby był 1998...
to lepiej, żebyś poszedł.
Chcę wziąć pieska Sutton.
Pójdę po niego.
Powinienem wyjechać.
Ale wyszedłbym na winnego.
Myślałem, że to ucichnie.
Billy Macintyre korzystał z każdej okazji, by mnie oczernić.
A policja od tamtego czasu uwzięła się na mnie.
Gdy kogoś okradli albo obmacali, kogo przesłuchiwali najpierw?
W sieci wciąż krążą plotki,
mimo braku dowodów. Ale mają to gdzieś.
Wiesz, jak to jest...
gdy ludzie patrzą na ciebie z podejrzeniem?
Nawet teraz.
Co tam?
Przy okazji zapytam. Rozmawiasz z Billym Macintyre'em?
Rety, skąd go wziąłeś? Ukazał ci się?
Był na pogrzebie twojego ojca, ale szybko wyszedł.
- Masz jego numer? - Pewnie tak, o ile nie zmienił.
Mógłbym zapytać Margot.
Na pewno go ma, ale zamierzasz zadzwonić do niego tak od czapy?
Czemu nie? Z Bellą też długo nie rozmawiałem.
Niech pomyślę. Bo Billy był palantem?
Racja.
Ale jeśli mam nie gadać z palantami, to muszę się...
Bardzo dobrze.
Tak.
Dzięki.
DR JONATHAN LAZARUS SPRAWA NUMER 4899
WYNIKI BADANIA POD KĄTEM OSMOLENIA
Sutton?
Cześć, tato.
Napisy: Anna Szymczyk