1
00:00:01,000 --> 00:00:03,800
(เรื่องนี้มีเนื้อหาเกี่ยวกับประเด็น
ที่ละเอียดอ่อนรวมถึงการฆ่าตัวตาย)

2
00:00:03,880 --> 00:00:04,960
(ควรใช้วิจารณญาณในการรับชม)

3
00:00:10,080 --> 00:00:11,520
พวกเขาจะมาหาลูกเหมือนกัน

4
00:00:11,600 --> 00:00:14,520
คนอื่นๆ ที่ถูกฆ่า เหมือนแคสแซนดรา

5
00:00:15,360 --> 00:00:16,520
กับพ่อ

6
00:00:20,240 --> 00:00:21,320
พ่อ

7
00:00:25,480 --> 00:00:26,320
พ่อ

8
00:00:29,280 --> 00:00:30,280
พ่อ

9
00:00:33,680 --> 00:00:38,680
(ขอโทษนะ ฉันต้องไปแล้ว)

10
00:00:45,560 --> 00:00:48,640
จะมีคนอื่นอีก คนอื่นๆ ที่ถูกฆ่า

11
00:00:50,080 --> 00:00:51,280
เหมือนแคสแซนดรา

12
00:00:52,920 --> 00:00:54,040
กับพ่อ

13
00:00:54,120 --> 00:00:55,880
- แลซ
- แลซ

14
00:01:04,760 --> 00:01:06,920
แซงไปสิ แซงไป

15
00:01:07,000 --> 00:01:09,280
- ไฟเขียวแล้ว
- แซงไปเลย

16
00:01:09,760 --> 00:01:13,120
แซงไป ก็แซงไปสิ

17
00:01:17,120 --> 00:01:18,280
คุณโอเคไหม

18
00:01:20,160 --> 00:01:21,280
โทษที

19
00:01:22,440 --> 00:01:23,840
ให้ช่วยอะไรไหม

20
00:01:25,160 --> 00:01:26,200
ไม่

21
00:01:30,320 --> 00:01:34,280
พ่อผมตายแล้ว เขาตายแล้ว

22
00:01:42,480 --> 00:01:46,320
ก่อนไปฟังข่าว
เรายังมีเวลาฟังอีกหนึ่งเพลงดังยุคเก่า

23
00:02:11,840 --> 00:02:14,520
ไม่เข้าใจจริงๆ ว่าทำไมพ่อถึงทำแบบนี้

24
00:02:24,400 --> 00:02:30,400
ลาซารัสของฮาร์ลาน โคเบน

25
00:02:34,520 --> 00:02:36,400
(ดีแลนมีอาการของโรคย้ำคิดย้ำทำขั้นรุนแรง)

26
00:02:36,480 --> 00:02:38,400
(และมีปัญหากับการดำเนินชีวิต
ในสังคมปัจจุบันเนื่องจากอาการของเขา)

27
00:02:38,480 --> 00:02:42,160
(มันยังไม่จบ)

28
00:02:42,920 --> 00:02:47,400
แล้ว... ฉันจะได้คำอธิบายไหม

29
00:02:49,160 --> 00:02:52,160
ฉันว่าจะกลับบ้านน่ะ

30
00:02:52,640 --> 00:02:55,760
ใช่สิ ทำไมล่ะ

31
00:02:57,040 --> 00:02:59,480
อยู่ที่นี่แล้วประสาทเสีย

32
00:02:59,560 --> 00:03:02,920
โอเค แล้วเพื่อสงบลง พี่เลยมาอยู่กับ

33
00:03:03,000 --> 00:03:05,440
ข้อความลาตาย
คลุมเครือที่น่ารำคาญของพ่อ

34
00:03:11,920 --> 00:03:13,280
ฉันมีทฤษฎีนึง

35
00:03:13,920 --> 00:03:14,840
เรื่องอะไร

36
00:03:15,400 --> 00:03:17,600
"ข้อความลาตาย
คลุมเครือที่น่ารำคาญ" น่ะ

37
00:03:18,520 --> 00:03:19,520
ว่ายังไง

38
00:03:20,680 --> 00:03:23,720
ฉันรู้ว่าเป็นลายมือพ่อ

39
00:03:24,240 --> 00:03:27,360
แต่เขาเริ่มประโยค
โดยไม่เขียนตัวพิมพ์ใหญ่ตั้งแต่เมื่อไหร่

40
00:03:27,960 --> 00:03:29,520
ตอนคิดฆ่าตัวตาย

41
00:03:29,600 --> 00:03:32,200
เครื่องหมายวรรคตอน
คงไม่ใช่สิ่งสำคัญที่สุดของพ่อ

42
00:03:32,280 --> 00:03:35,360
มันเหมือนตอนจบของประโยค
ไม่ใช่ตอนต้น

43
00:03:35,440 --> 00:03:39,840
งั้น... ถ้ามันมีหน้าแรกล่ะ

44
00:03:39,920 --> 00:03:41,600
ตำรวจเจอแค่นี้

45
00:03:41,680 --> 00:03:44,320
ใช่ แล้วใครเจอข้อความก่อนล่ะ
ตำรวจหรือมาร์โกต์

46
00:03:45,160 --> 00:03:46,160
มาร์โกต์

47
00:03:46,240 --> 00:03:48,920
ถ้าเธอเอาหน้าแรกไป
ด้วยเหตุผลบางอย่างล่ะ

48
00:03:49,320 --> 00:03:50,480
เธอจะทำแบบนั้นทำไม

49
00:03:50,560 --> 00:03:52,520
ฉันก็ไม่รู้หรอก ไม่รู้สิ

50
00:03:53,000 --> 00:03:55,960
เธอบอกเองว่า
นี่เป็นข้อความไร้สาระที่ไม่บอกอะไรเลย

51
00:03:56,040 --> 00:03:57,880
แค่คำสามคำกับรูปวาดแปลกๆ

52
00:03:57,960 --> 00:04:00,920
นี่ไม่ใช่ข้อความสุดท้าย
ของคนที่ชอบเจาะลึกจิตใจคนหรอก

53
00:04:02,960 --> 00:04:04,600
ฉันว่าพี่เหนื่อยเกินไป

54
00:04:05,760 --> 00:04:07,360
พ่ออ่านหนังสือเล่มนึง

55
00:04:08,280 --> 00:04:11,520
พุ่มไม้จูนิเปอร์ การสูญเสียความบริสุทธิ์
โดย ซีซี อาร์โนลด์

56
00:04:13,280 --> 00:04:14,680
แล้ว...

57
00:04:14,760 --> 00:04:19,560
มันเป็นตำราจิตวิทยาปี 1954
พุ่มไม้จูนิเปอร์ เป็นการเปรียบเทียบ

58
00:04:19,640 --> 00:04:22,560
ในคัมภีร์ไบเบิล
พระเยซูที่เป็นทารกกับพ่อแม่เขาซ่อนตัว

59
00:04:22,640 --> 00:04:24,640
จากทหารของเฮโรดอยู่ในพุ่มจูนิเปอร์

60
00:04:24,720 --> 00:04:26,840
มันพูดถึงความบริสุทธิ์และการสูญเสีย

61
00:04:27,680 --> 00:04:28,920
ซัตตันเหรอ

62
00:04:32,200 --> 00:04:34,120
แลซ พี่ทำฉันอารมณ์เสียแล้ว

63
00:04:34,840 --> 00:04:36,960
ถ้าไม่ว่าอะไร ฉัน...

64
00:04:37,680 --> 00:04:42,480
ฉันจะไปชงชา

65
00:04:42,960 --> 00:04:44,880
และอบเค้ก

66
00:04:58,920 --> 00:05:00,600
- เดี๋ยวสิ
- ไปให้พ้น

67
00:05:00,680 --> 00:05:02,360
จะไปไหน พวก

68
00:05:03,880 --> 00:05:06,520
- กลัวเหรอ
- เฮ้ย เอเดน

69
00:05:06,600 --> 00:05:07,920
เฮ้ยๆ

70
00:05:10,360 --> 00:05:13,800
เฮ้ยๆ นายน่ะ

71
00:05:14,360 --> 00:05:16,320
- อยากมีเรื่องเหรอ
- อะไรนะ

72
00:05:16,400 --> 00:05:18,840
เขาง่ายดี เด็กผอมแห้งแรงน้อย

73
00:05:18,920 --> 00:05:20,480
ลองเจอคนตัวโตกว่าไหมล่ะ

74
00:05:22,200 --> 00:05:27,720
นายไปซะ ส่วนที่เหลือ ฉันอยู่นี่แล้ว

75
00:05:28,600 --> 00:05:29,640
ไสหัวไปซะ

76
00:05:30,280 --> 00:05:31,480
ไสหัวไปเหรอ

77
00:05:36,320 --> 00:05:37,640
ไปโรงเรียนซะ

78
00:05:52,560 --> 00:05:54,160
- ขึ้นรถสิ
- ผมจะเดินไปเอง

79
00:05:54,680 --> 00:05:56,440
ฉันไม่อยากให้พวกนั้นตามนายทัน

80
00:05:56,520 --> 00:05:58,800
ไม่ทันหรอก เพราะผมเดินเร็วที่สุดแล้ว

81
00:05:58,880 --> 00:06:00,240
ถ้าพวกเขาวิ่งล่ะ

82
00:06:00,320 --> 00:06:02,640
ไม่หรอก ถ้าวิ่งก็ดูไม่เท่สิ

83
00:06:03,840 --> 00:06:05,240
ดูแลตัวเองด้วยนะ

84
00:06:05,320 --> 00:06:10,760
พูดไปก็เท่านั้น
เพราะการดูแลตัวเองไม่ใช่ปัญหาหรอก

85
00:06:11,840 --> 00:06:13,160
ก็จริง

86
00:06:32,080 --> 00:06:33,480
- ดื่มกาแฟไหม
- ฉันสายแล้ว

87
00:06:34,240 --> 00:06:36,080
งั้นสายอีกครึ่งชั่วโมงก็ไม่เป็นไรหรอก

88
00:06:38,440 --> 00:06:40,600
พวกเขาคงคิดว่าฉันเมาค้างอีกแล้ว

89
00:06:40,680 --> 00:06:41,840
แล้วจริงไหม

90
00:06:41,920 --> 00:06:44,920
จริงสิ แต่ฉันไม่อยาก
ให้พวกเขาคิดแบบนั้นไง

91
00:06:45,880 --> 00:06:47,520
มันค่อนข้างสำคัญน่ะ

92
00:06:49,120 --> 00:06:52,640
ฉันมาคิดเรื่องการฆ่าตัวตายของพ่อ
มันมีบางอย่างแปลกๆ

93
00:06:52,720 --> 00:06:55,680
จากประสบการณ์ของฉัน
คนใกล้ชิดมักจะรู้สึกแบบนั้น

94
00:06:56,880 --> 00:06:59,240
แต่ปรัชญาในการทำงานของพ่อ

95
00:06:59,320 --> 00:07:01,680
คือ "อย่าให้พวกเขารู้สึกถูกทอดทิ้ง"

96
00:07:01,760 --> 00:07:05,880
เขาเชื่อจริงๆ ว่า
เราช่วยคนที่แตกสลายได้

97
00:07:05,960 --> 00:07:08,240
ใช่ "แล้วใครจะให้กำลังใจ
คนที่ให้กำลังใจคนอื่นล่ะ"

98
00:07:09,280 --> 00:07:11,280
จากการ์ตูนสนูปี้

99
00:07:11,840 --> 00:07:15,320
ฟังนะ... พ่อไม่มีปืน เซ็ธ

100
00:07:16,160 --> 00:07:17,960
ได้ตรวจลายนิ้วมือไหม

101
00:07:18,560 --> 00:07:22,760
ถ้ามีใครสักคน เช่น คนไข้
เข้าไปทำให้ดูเหมือนฆ่าตัวตายล่ะ

102
00:07:22,840 --> 00:07:26,560
มันเป็นปืนเก่าเอามาซ่อม
ที่หาได้ทั่วไป ตามรอยไม่ได้

103
00:07:27,280 --> 00:07:28,720
แล้วนิติเวชล่ะ

104
00:07:28,800 --> 00:07:31,320
เขม่าดินปืนบนมือเขาล่ะ
เรื่องพวกนี้ตรวจได้นี่

105
00:07:31,400 --> 00:07:33,800
ได้สิ แต่เรามีงานค้าง แลซ

106
00:07:33,880 --> 00:07:36,600
แล้วการฆ่าตัวตาย
ขอโทษนะ แต่มันไม่ถูกจัดเป็นงานด่วน

107
00:07:36,680 --> 00:07:38,440
ใครจะอยากฆ่าพ่อนายล่ะ

108
00:07:39,320 --> 00:07:42,640
อย่างแรกเลย
เรื่องแคสแซนดรา โรดส์คือ 25 ปีที่แล้ว

109
00:07:42,720 --> 00:07:45,880
ได้อ่านแฟ้มตำรวจที่ฉันให้ไปหรือเปล่า

110
00:07:46,440 --> 00:07:49,120
นายกำลังหาความเชื่อมโยง
ทั้งที่มันไม่มีเลย

111
00:07:50,240 --> 00:07:51,800
แน่ใจเหรอ

112
00:07:53,080 --> 00:07:56,320
เรื่องซัตตันกับแคสแซนดรา
และพ่อนายห่างกันหลายปี

113
00:07:56,880 --> 00:07:58,680
และนายใช้มิตรภาพของเราในทางที่ผิด

114
00:07:58,760 --> 00:08:00,920
โชคดีนะที่ฉันชอบน้องสาวนาย

115
00:08:09,800 --> 00:08:11,760
(เอกสารลับ - เปิด)

116
00:08:11,840 --> 00:08:14,080
(เก็บถาวร - แฟ้มคดีตำรวจ)

117
00:08:15,760 --> 00:08:18,160
(แฟ้มคดีตำรวจ
ผู้ต้องสงสัยหลัก: นีล ครอฟต์)

118
00:08:18,240 --> 00:08:20,240
(ไม่ทราบที่อยู่)

119
00:08:29,680 --> 00:08:31,240
(แคสแซนดรา โรดส์)

120
00:08:40,520 --> 00:08:44,600
จะมีคนอื่นอีก ลูกพ่อ
พวกเขาจะมาหาลูกเหมือนกัน

121
00:08:44,680 --> 00:08:46,640
(ผู้ต้องสงสัยในคดีฆาตกรรมนักเรียนหญิง
ถูกปล่อยตัว ตำรวจไม่พบเบาะแสเพิ่ม)

122
00:09:38,440 --> 00:09:40,600
ให้ตายเถอะ

123
00:10:06,560 --> 00:10:10,160
สวัสดีค่ะ หมอแลซ นี่นีลค่ะ

124
00:10:10,480 --> 00:10:11,600
คุณหมอลาซารัส

125
00:10:12,320 --> 00:10:15,440
เขาลังเลนิดหน่อย
แต่ฉันบอกว่าคุณคงแนะนำแบบนี้

126
00:10:15,520 --> 00:10:19,240
และจะคอยคุมให้มันไม่ "วู้ฮู" เกินไป

127
00:10:19,320 --> 00:10:22,360
ใช่ ผมแค่ไม่ชินกับ
การ "พูดคุย" แบบนี้ในห้อง

128
00:10:22,440 --> 00:10:23,720
งั้น...

129
00:10:26,960 --> 00:10:30,400
ผมจะพยายามเต็มที่
ให้มันตรงไปตรงมาแล้วกัน

130
00:10:32,200 --> 00:10:34,160
ดื่มอะไรหน่อย เขาดื่มได้ไหม

131
00:10:35,160 --> 00:10:36,040
ได้สิ

132
00:10:36,120 --> 00:10:38,360
- ฉันดื่มนะ
- ผมไม่อยากดื่ม

133
00:10:38,440 --> 00:10:40,000
- ดื่มเถอะ
- ไม่เอา

134
00:10:40,080 --> 00:10:42,040
- นีล ดื่มเถอะ...
- ไม่เอา

135
00:10:42,600 --> 00:10:47,680
นีล คุณมานั่งตรงนี้ดีไหม

136
00:10:52,800 --> 00:10:54,240
แคสแซนดรานั่งนี่

137
00:10:56,640 --> 00:10:57,920
ดีมาก

138
00:11:04,520 --> 00:11:08,800
เอาละ ปรึกษาปัญหาชีวิตคู่ใช่ไหม

139
00:11:09,960 --> 00:11:13,800
นีล เริ่มจากคุณก่อนดีไหม
คิดว่าตัวเองมาที่นี่ทำไม

140
00:11:13,880 --> 00:11:17,080
เป็นไอเดียของเธอ
เพื่อช่วยความสัมพันธ์ของเรา

141
00:11:20,440 --> 00:11:23,800
โอเค แคสแซนดรา คำถามเดียวกัน

142
00:11:23,880 --> 00:11:27,400
ในการบำบัดของเรา คุณสนับสนุนให้ฉัน

143
00:11:27,480 --> 00:11:30,320
สู้เพื่อตัวเองมาตลอด และ...

144
00:11:32,320 --> 00:11:36,400
ฉันเขียนไดอารี่สั้นๆ ทุกวัน
และทุกครั้งที่ฉัน...

145
00:11:36,480 --> 00:11:37,680
ผมขอพูดได้ไหม

146
00:11:39,000 --> 00:11:40,320
เอาเลย

147
00:11:42,000 --> 00:11:44,680
ผมชื่นชมแคสแซนดรานะ

148
00:11:45,160 --> 00:11:47,800
แต่บางครั้ง
เพื่อตัวเธอเอง เธอก็ต้อง...

149
00:11:48,680 --> 00:11:50,760
ทุกอย่างมันย้อนกลับไปที่แม่เธอน่ะ

150
00:11:50,840 --> 00:11:52,720
- ให้ตายเถอะ
- อย่าถอนหายใจ แคสซี่

151
00:11:53,280 --> 00:11:56,320
แม่เลี้ยงเธอมา
โดยไม่มีขอบเขต บอกหมอสิ

152
00:11:56,880 --> 00:11:59,640
แม่เธอจะออกไปตามถนน
นอนกับผู้ชายแลกเงิน...

153
00:11:59,720 --> 00:12:01,480
- เปล่านะ
- อย่าโกหกหมอ

154
00:12:01,880 --> 00:12:05,040
แม่เธอนอนกับผู้ชายแลกเงิน

155
00:12:05,600 --> 00:12:07,400
เพื่อหาเลี้ยงลูกๆ มั้ง แต่เขา...

156
00:12:07,480 --> 00:12:09,080
อยู่เคียงข้างเสมอ แล้วคุณล่ะ

157
00:12:10,320 --> 00:12:13,800
และพวกเขาโตมา
โดยคิดว่ามันเป็นเรื่องปกติ

158
00:12:22,280 --> 00:12:27,240
คุณจะอธิบายตัวเองว่าเป็นคนชอบควบคุม

159
00:12:27,840 --> 00:12:29,480
สิ่งต่างๆ ในชีวิตมากกว่าปกติไหม

160
00:12:32,280 --> 00:12:35,520
ผมมีความคิดในหัวว่า
โลกใบนี้ควรเป็นยังไง

161
00:12:35,600 --> 00:12:38,120
พอมันอยู่ในนั้นแล้ว
ผมก็อยากให้โลกเป็นแบบนั้น

162
00:12:38,200 --> 00:12:39,640
- แก้วเดียวพอแล้ว
- เห็นไหม

163
00:12:39,720 --> 00:12:42,880
- ผมบอกว่าแก้วเดียวพอ...
- ฉันอยากดื่มอีกแก้ว

164
00:12:44,200 --> 00:12:46,880
ผมเก็บเหล้าไว้ในลูกโลก

165
00:12:48,080 --> 00:12:50,240
มันช่วยให้ผมจำได้ว่านอกห้องนี้

166
00:12:50,320 --> 00:12:52,320
ยังมีโลกกว้างอยู่ทั้งใบ

167
00:12:54,680 --> 00:12:58,080
คุณจะไปไหน ถ้าต้องการพื้นที่

168
00:13:01,800 --> 00:13:02,840
อินเดีย

169
00:13:02,920 --> 00:13:03,760
ทำไมล่ะ

170
00:13:03,840 --> 00:13:06,680
ค่าครองชีพถูก
ได้ผ่อนคลาย ไม่มีใครหาเราเจอ

171
00:13:07,440 --> 00:13:09,400
- ก็ไปสิ
- ผมอาจจะไปนะ

172
00:13:10,240 --> 00:13:11,560
คุณทิ้งฉันไม่ได้หรอก

173
00:13:11,640 --> 00:13:13,800
ผมไปได้อยู่แล้ว แต่คุณจะอยู่ยังไงล่ะ

174
00:13:13,880 --> 00:13:14,960
อยู่ได้แล้วกัน

175
00:13:15,040 --> 00:13:17,120
น่าจะลงเอยแบบแม่ตัวเอง
อมให้ผู้ชายแลกเงิน

176
00:13:17,200 --> 00:13:18,720
หยุดพูดแบบนั้นสักที

177
00:13:18,800 --> 00:13:21,160
ไม่แปลกใจที่คุณมีคนโรคจิตแอบตาม
เราต้องยอมรับความจริงนะ

178
00:13:21,240 --> 00:13:24,200
นั่นเป็นส่วนหนึ่งของห้องนี้ไม่ใช่เหรอ
เราต้องยอมรับตัวตนของเรา

179
00:13:24,280 --> 00:13:25,640
แม่เธออมให้ผู้ชายแลกเงิน

180
00:13:25,720 --> 00:13:29,360
เธอไม่ยอมรับหรอก
เพราะใครจะอยากคิดว่าแม่ตัวเองขายตัว

181
00:13:29,440 --> 00:13:30,560
แต่มันเป็นความจริง

182
00:13:30,640 --> 00:13:33,040
แคสแซนดรามีแม่เป็นโสเภณี
และเราต้องยอมรับว่า

183
00:13:33,120 --> 00:13:35,960
บางครั้งลูกไม้ก็หล่นไม่ไกล...

184
00:14:02,200 --> 00:14:03,400
เจน

185
00:14:04,840 --> 00:14:05,920
เจน

186
00:14:06,000 --> 00:14:08,600
รูปปั้นที่พ่อกับแม่ซื้อตอนไปฮันนีมูน...

187
00:14:08,680 --> 00:14:10,640
ฉันมีลูกค้า

188
00:14:11,680 --> 00:14:12,720
ว่าไงคะ

189
00:14:13,760 --> 00:14:14,760
โทษที

190
00:14:15,800 --> 00:14:17,920
จำได้ไหม คุณแม่ไกวเปลน่ะ

191
00:14:18,000 --> 00:14:18,960
จำได้

192
00:14:19,040 --> 00:14:21,800
พ่อวางไว้ในห้องทำงาน
แต่มันไม่อยู่แล้ว ทำไมล่ะ

193
00:14:21,880 --> 00:14:24,200
ไม่รู้สิ ขอร้องละ แลซ

194
00:14:25,200 --> 00:14:26,240
ได้

195
00:14:27,120 --> 00:14:28,240
โอเค

196
00:14:43,760 --> 00:14:46,960
คุณสนับสนุนให้ฉันสู้เพื่อตัวเองมาตลอด

197
00:14:47,080 --> 00:14:49,840
ฉันเขียนไดอารี่สั้นๆ ทุกวัน
และทุกครั้ง...

198
00:14:49,920 --> 00:14:51,920
มีแต่เราที่คิดจะซื้อที่นี่

199
00:14:52,000 --> 00:14:53,680
มันร้างมาเป็นชาติแล้ว

200
00:14:53,760 --> 00:14:56,440
นอกจากขยะต่างๆ
ที่ถูกทิ้งไว้บนห้องใต้หลังคา

201
00:15:00,520 --> 00:15:03,800
บาย ฉันไปข้างนอกนะ

202
00:15:03,880 --> 00:15:05,440
เออ ก็ยังมีลูกค้าอยู่

203
00:15:06,160 --> 00:15:07,080
ว่าไงคะ

204
00:15:08,960 --> 00:15:09,960
ดาบเก้าเล่ม

205
00:15:12,000 --> 00:15:13,560
ระวังตัวนะ

206
00:15:15,440 --> 00:15:17,360
มีอะไรต้องกังวลไหม

207
00:15:17,440 --> 00:15:18,800
ไม่ๆ

208
00:15:18,880 --> 00:15:20,240
โอเค

209
00:15:21,800 --> 00:15:23,400
ก็...

210
00:15:31,320 --> 00:15:33,480
- คุณอีกแล้ว
- ผมรู้ ขอโทษครับ

211
00:15:33,560 --> 00:15:36,080
คุณบอกว่าตอนซื้อบ้านนี้

212
00:15:36,160 --> 00:15:38,720
ห้องใต้หลังคา
ไม่ได้ถูกเก็บกวาดให้เรียบร้อย

213
00:15:38,800 --> 00:15:42,040
ถูกต้อง แต่ผมกินมื้อเย็นอยู่
ดูรายการเคานต์ดาวน์อยู่ด้วย

214
00:15:42,120 --> 00:15:44,560
แคสแซนดรา ผู้หญิงที่เคยอยู่ที่นี่...

215
00:15:45,040 --> 00:15:47,080
คุณทำยังไงกับข้าวของเธอ

216
00:15:48,560 --> 00:15:51,800
แค่ไม่กี่กล่องเอง
อยู่ในห้องใต้หลังคา ทำไมเหรอ

217
00:15:55,760 --> 00:15:59,600
คราวก่อนผมน่าจะบอกแล้วว่า
เธอรู้จักพ่อผม

218
00:15:59,680 --> 00:16:02,480
และด้วยเหตุผลทางจิตใจ

219
00:16:02,560 --> 00:16:04,920
ผมอยากเห็นว่าเธอทิ้งอะไรไว้บ้าง

220
00:16:08,320 --> 00:16:11,280
คุณเป็นใครก็ไม่รู้ มาที่ประตูบ้านผม

221
00:16:11,360 --> 00:16:13,880
อาจเป็นโจร หรือนักต้มตุ๋น หรือ...

222
00:16:13,960 --> 00:16:17,400
ผมจะให้กระเป๋าสตางค์ไว้
แล้วคุณค่อยคืนตอนผมจะกลับ

223
00:16:22,640 --> 00:16:23,960
กุญแจรถล่ะ

224
00:16:26,440 --> 00:16:27,640
ครับ

225
00:16:28,440 --> 00:16:30,280
ก็ได้ มาเลย

226
00:16:54,600 --> 00:16:55,640
รูปปั้นนี้...

227
00:16:55,720 --> 00:16:56,920
ทำไมเหรอ

228
00:16:59,520 --> 00:17:00,920
ใช่ของแคสแซนดราหรือเปล่า

229
00:17:01,000 --> 00:17:02,760
ใช่ จากห้องใต้หลังคา

230
00:17:09,240 --> 00:17:10,720
มันเคยเป็นของพ่อผม

231
00:17:10,800 --> 00:17:13,600
ต่อไปคงบอกว่า
ทีวีจอกว้าง 65 นิ้วเป็นของพ่อคุณ

232
00:17:13,680 --> 00:17:14,880
มันอยู่ในห้องทำงานเขา

233
00:17:15,800 --> 00:17:18,800
ผมรู้แค่ว่าเมียชอบน่ะ

234
00:17:40,480 --> 00:17:42,120
ขึ้นดีๆ นะ

235
00:17:46,400 --> 00:17:48,360
ของที่คุณอยากได้อยู่ตรงนั้น

236
00:17:49,440 --> 00:17:51,120
- กองนั้นเหรอ
- ใช่ นั่นแหละ

237
00:17:53,720 --> 00:17:54,720
บ้าจริง

238
00:17:57,040 --> 00:17:58,360
ตอนเราซื้อบ้านนี้

239
00:17:58,880 --> 00:18:00,760
ผมนึกว่าจะทำเป็นห้องเล่นเกมได้

240
00:18:00,840 --> 00:18:06,400
ตั้งเพลย์สเตชัน ตู้แช่เบียร์
แต่ต้องทำใหม่หมดเลย

241
00:18:06,480 --> 00:18:10,960
เสริมพื้นให้แข็งแรง
และต้องรื้อฉากกั้นด้วย

242
00:18:11,400 --> 00:18:14,840
ไม่รู้จะปิดทำไม เมียผมห้ามไว้

243
00:18:15,280 --> 00:18:17,000
บอกว่าคงไม่ได้เจอผมอีกเลย

244
00:18:17,080 --> 00:18:19,360
ผมบอกว่า
"คุณพูดเหมือนเป็นเรื่องไม่ดีเลย"

245
00:18:22,240 --> 00:18:24,000
เธอปิดไว้เหรอ แคสแซนดราน่ะ

246
00:18:24,080 --> 00:18:28,520
ใช่ เคาะดูสิ ด้านนั้นเป็นอิฐ
ส่วนตรงกลางทั้งหมดเป็นแผ่นปิดผนัง

247
00:18:32,120 --> 00:18:33,880
มีของอยู่ข้างหลัง

248
00:18:33,960 --> 00:18:34,920
อะไร

249
00:18:35,360 --> 00:18:36,360
มาดูสิ

250
00:18:37,520 --> 00:18:39,320
แต่เราต้องดูเดี๋ยวนี้เลย

251
00:18:40,720 --> 00:18:42,160
- บ้าเอ๊ย
- เราต้องดู

252
00:18:42,240 --> 00:18:45,720
หลบไป ไอ้บ้าเอ๊ย หลบไป

253
00:18:52,960 --> 00:18:54,800
มีบางอย่างอยู่ข้างหลัง

254
00:19:04,760 --> 00:19:06,160
หนักจัง

255
00:20:39,320 --> 00:20:40,600
โอเคไหม

256
00:20:42,160 --> 00:20:43,360
ครับ ตกใจนิดหน่อย

257
00:20:43,880 --> 00:20:45,200
มาที่นี่ทำไม

258
00:20:45,280 --> 00:20:50,320
แคสแซนดราเป็นคนไข้ของพ่อ
ผมเก็บของในห้องทำงานเขาอยู่

259
00:20:50,400 --> 00:20:54,040
เห็นชื่อเธอในแฟ้มนึง แล้วสงสัยน่ะ

260
00:20:57,200 --> 00:21:01,480
ถ้าศพนั้นคือนีลล่ะ แฟนเธอที่ชื่อนีล ครอฟต์

261
00:21:01,560 --> 00:21:03,960
เขาหายตัวไป ตอนเธอถูกฆ่า

262
00:21:04,040 --> 00:21:07,960
แต่ถ้าเขาอยู่บนนั้นจริงๆ
ก็คงไม่ใช่คนฆ่าเธอ

263
00:21:08,040 --> 00:21:11,120
อย่าเพิ่งคิดไปก่อนเลย
เรายังไม่รู้ว่าศพเป็นใคร

264
00:21:14,000 --> 00:21:17,000
เข้าใจใช่ไหมว่าเราต้องบันทึกคำให้การ

265
00:21:52,240 --> 00:21:53,640
ขึ้นรถเลย

266
00:21:53,720 --> 00:21:55,000
ขอสูดอากาศหน่อย เซ็ธ

267
00:21:55,080 --> 00:21:58,000
ขึ้นรถซะ ไอ้เวรเอ๊ย

268
00:22:10,960 --> 00:22:13,360
ไปเจอศพได้ยังไงวะ

269
00:22:13,440 --> 00:22:15,200
ที่นายควรถามคือ

270
00:22:15,280 --> 00:22:18,240
ตำรวจไม่เจอศพในปี 1999 ได้ยังไงวะ

271
00:22:19,000 --> 00:22:20,160
ไปที่นั่นทำไม

272
00:22:21,840 --> 00:22:24,960
เฮ้ย ไอ้เบื๊อก นี่มันงานฉัน

273
00:22:25,920 --> 00:22:29,360
นายกลับมาแล้วเริ่มขอ
ให้ช่วยอะไรแปลกๆ ก็ไม่เป็นไรหรอก

274
00:22:29,440 --> 00:22:33,080
นายกำลังเศร้า ฉันยอมทำให้
แต่นี่มันไปกันใหญ่แล้ว

275
00:22:33,160 --> 00:22:36,680
งั้นเริ่มพูดมาซะ
ไม่งั้นนายกับฉันได้แตกหักแน่

276
00:22:37,880 --> 00:22:39,440
โอเค ฉันจะบอกความจริง

277
00:22:43,160 --> 00:22:44,560
เราอาจต้องไปดื่มกันหน่อย

278
00:22:52,360 --> 00:22:54,400
ฉันได้คุยกับพ่อ

279
00:22:57,160 --> 00:22:58,560
และแคสแซนดรา โรดส์

280
00:23:00,760 --> 00:23:02,400
ฉันรู้ว่าพวกเขาตายแล้ว

281
00:23:06,040 --> 00:23:07,280
ช่วยอธิบายหน่อย

282
00:23:09,640 --> 00:23:11,160
มันเริ่มจากแคสแซนดรา

283
00:23:11,240 --> 00:23:14,640
ฉันอยู่ในห้องทำงานพ่อ กำลังหมดแรง

284
00:23:14,720 --> 00:23:18,320
นอนบนโซฟาเพื่อจะอยู่ในพื้นที่ของพ่อ

285
00:23:19,440 --> 00:23:22,640
ตาเริ่มปิด แล้วจู่ๆ...

286
00:23:27,320 --> 00:23:29,560
แล้วแคสแซนดราก็เดินเข้ามา

287
00:23:29,640 --> 00:23:32,040
เหมือนจะมาบำบัด

288
00:23:32,920 --> 00:23:34,240
ไม่ได้ฝันใช่ไหม

289
00:23:36,200 --> 00:23:37,560
ไม่ใช่ความฝัน

290
00:23:38,440 --> 00:23:39,920
โทษนะ นายกินยาอยู่หรือเปล่า

291
00:23:40,600 --> 00:23:41,440
เซ็ธ

292
00:23:41,520 --> 00:23:43,960
โอเค แล้วเธอว่าไงบ้าง

293
00:23:44,040 --> 00:23:46,800
- ผู้หญิงที่ตายไปน่ะ
- เธอไม่คิดว่าตัวเองตายแล้ว

294
00:23:46,880 --> 00:23:48,680
คิดว่ามาบำบัด

295
00:23:48,760 --> 00:23:51,040
เธอคิดว่าฉันเป็นพ่อ และเธอบอกว่า...

296
00:23:52,400 --> 00:23:55,840
ได้ยินไหม ฉันบอกว่า
คิดเรื่องพวกนั้นอีกแล้ว

297
00:23:57,120 --> 00:23:59,320
แล้วนายทำยังไง

298
00:23:59,640 --> 00:24:02,000
เพราะนายไม่ใช่พ่อตัวเอง

299
00:24:02,080 --> 00:24:04,280
- ฉันก็ตามน้ำไป
- ทำไมล่ะ

300
00:24:04,840 --> 00:24:06,280
ไม่รู้สิ

301
00:24:06,360 --> 00:24:09,800
ฉันนึกว่าเธออาจช่วยให้
ฉันเข้าใจว่าพ่อฆ่าตัวตายทำไม

302
00:24:10,400 --> 00:24:11,320
แล้วช่วยไหม

303
00:24:12,040 --> 00:24:15,120
ไม่ เธอพูดเรื่องคนโรคจิตแอบตามเธอ

304
00:24:15,200 --> 00:24:18,040
กับแฟนชื่อนีลที่อยู่ด้วยวันนี้

305
00:24:26,280 --> 00:24:28,400
โอเค แล้วพ่อนายเข้ามาตรงไหน

306
00:24:29,480 --> 00:24:31,960
เมื่อคืนฉันกลับไปที่ห้องทำงานเขา

307
00:24:32,040 --> 00:24:33,840
กำลังคิดเรื่องงานศพ เรื่องซัตตัน

308
00:24:33,920 --> 00:24:36,480
คิดอะไรเยอะมาก แล้วก็ได้ยินเสียง...

309
00:24:40,320 --> 00:24:41,360
ฉันมองขึ้นไป

310
00:24:44,000 --> 00:24:45,320
แล้วพ่อก็อยู่ตรงนั้น

311
00:24:46,000 --> 00:24:47,560
เขาพูดว่าไง

312
00:24:48,320 --> 00:24:49,720
พูดว่า...

313
00:24:49,800 --> 00:24:51,320
จะมีคนอื่นอีก ลูกพ่อ

314
00:24:51,400 --> 00:24:53,360
คนอื่นๆ ที่ถูกฆ่า

315
00:24:54,040 --> 00:24:55,440
เหมือนแคสแซนดรา

316
00:24:57,320 --> 00:24:58,480
กับพ่อ

317
00:24:59,400 --> 00:25:00,760
เขาบอกไหมว่าใครฆ่าเขา

318
00:25:01,720 --> 00:25:02,680
เปล่า

319
00:25:03,480 --> 00:25:04,880
ได้ถามหรือเปล่า

320
00:25:10,240 --> 00:25:11,400
เปล่า

321
00:25:14,240 --> 00:25:15,840
ฉันรู้ว่ามันฟังดูบ้าสิ้นดี

322
00:25:15,920 --> 00:25:19,040
แต่เรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้
จะมีเหตุผลได้ยังไง ถ้าฉันโกหก

323
00:25:23,240 --> 00:25:25,400
คงมีทางเดียวที่จะรู้คำตอบได้

324
00:25:25,480 --> 00:25:28,000
รูปปั้นนั่นวางอยู่ตรงนี้

325
00:25:28,080 --> 00:25:32,360
นีลกำลังพูดอยู่ แคสแซนดราเริ่มโมโห

326
00:25:32,440 --> 00:25:36,800
เขาพูดเรื่องที่แม่เธอขายตัว
แล้วจู่ๆ เธอก็คว้ารูปปั้น และ...

327
00:25:38,400 --> 00:25:41,560
เธอใส่ผ้าพันคอสีแดง
ผืนที่ใส่ตอนถูกฆ่าตาย

328
00:25:41,640 --> 00:25:44,720
งั้นนายจะบอกว่าเธอฆ่า...
โทษที อาจจะฆ่า

329
00:25:44,800 --> 00:25:46,600
คนที่เราสงสัยว่าเป็นคนฆ่าเธอ

330
00:25:46,680 --> 00:25:49,920
และเหตุฆาตกรรม
ที่อาจเกิดขึ้นเมื่อ 25 ปีก่อน

331
00:25:50,000 --> 00:25:51,680
นายเห็นมันเกิดขึ้นวันนี้

332
00:25:52,240 --> 00:25:55,080
- แลซ...
- ฉันรู้ว่ามันฟังดูเป็นยังไง เซ็ธ โอเคนะ

333
00:25:55,160 --> 00:25:58,000
ถ้าคนไข้เริ่มพูดอะไรแบบนี้ ฉันคงกังวล

334
00:25:58,080 --> 00:26:01,880
นอกห้องนี้ ฉันเป็นคนมีเหตุผล แต่ในนี้...

335
00:26:01,960 --> 00:26:02,920
โอเค

336
00:26:07,680 --> 00:26:09,680
เรามาจำลองสถานการณ์กัน

337
00:26:09,760 --> 00:26:12,880
ตามที่มันโผล่มาเป๊ะๆ เลย

338
00:26:20,760 --> 00:26:22,760
เราควรหลับตาไหม

339
00:26:23,440 --> 00:26:26,760
เอาสิ หลับเลย

340
00:26:32,440 --> 00:26:33,720
แล้วจู่ๆ ก็โผล่มาเหรอ

341
00:26:34,440 --> 00:26:37,600
มีเสียงก่อน เสียงมาก่อนทุกครั้ง

342
00:26:37,680 --> 00:26:40,400
แล้วพวกเขาค่อยมา

343
00:26:58,960 --> 00:27:02,280
โอเค แลซ ฉันอธิบายไม่ถูกเลย

344
00:27:03,040 --> 00:27:05,400
รู้แค่ว่าฉันบอกเพื่อนร่วมงานไม่ได้

345
00:27:05,480 --> 00:27:07,800
ว่านายเห็นคนที่น่าจะตายไปแล้ว

346
00:27:07,880 --> 00:27:10,240
โดนผู้หญิงที่ตายไปแล้วแน่ๆ ทำร้าย

347
00:27:10,320 --> 00:27:12,360
ในห้องทำงานของพ่อที่ตายไปแล้วของนาย

348
00:27:12,440 --> 00:27:16,440
แล้วยังบอกว่าเขาไม่ได้ฆ่าตัวตาย

349
00:27:16,520 --> 00:27:18,960
และเราควรตามหาคนที่ฆ่าเขา

350
00:27:27,240 --> 00:27:28,680
ฉันไปฉี่นะ

351
00:27:37,160 --> 00:27:39,920
(พุ่มไม้จูนิเปอร์ การสูญเสียความบริสุทธิ์
โดย ซีซี อาร์โนลด์)

352
00:28:00,840 --> 00:28:03,280
ลูกบอกคนอื่นว่าเห็นผีไม่ได้นะ

353
00:28:03,360 --> 00:28:05,160
เดี๋ยวโดนส่งเข้าโรงพยาบาลบ้า

354
00:28:10,120 --> 00:28:11,000
เซ็ธ

355
00:28:11,080 --> 00:28:14,080
พ่อรู้ว่าไม่ควรใช้คำว่า
"โรงพยาบาลบ้า" สมัยนี้ห้ามใช้

356
00:28:14,160 --> 00:28:16,560
มันมีคำเหยียดแฝงอยู่หรืออะไรสักอย่าง

357
00:28:16,640 --> 00:28:18,960
แต่ก็ไม่มีใครรู้ว่าต้องเรียกอะไรแล้ว

358
00:28:19,040 --> 00:28:22,800
โดยเฉพาะคนรุ่นพ่อ ตอนยังไม่ตายน่ะ

359
00:28:24,320 --> 00:28:25,800
พ่ออยู่นี่ได้ยังไง

360
00:28:28,880 --> 00:28:30,440
เราฝังพ่อแล้ว

361
00:28:33,680 --> 00:28:36,360
เกิดอะไรขึ้นกับผม ทำไมผมเห็นพ่อล่ะ

362
00:28:36,440 --> 00:28:38,840
- คิดว่าทำไมล่ะ
- ผมไม่ใช่คนไข้

363
00:28:38,920 --> 00:28:42,840
ทุกคนเป็นคนไข้
ไม่ว่าจะอยู่ในห้องนี้หรือไม่

364
00:28:44,640 --> 00:28:46,680
แล้วลูกเป็นไงบ้าง

365
00:28:46,760 --> 00:28:50,120
ก็ดี สบายดี นอกจากเห็นคนตายนะ

366
00:28:50,640 --> 00:28:52,840
เออ เล่าเรื่องแคสแซนดราให้ฟังหน่อย

367
00:28:52,920 --> 00:28:54,320
ครั้งล่าสุดที่มาที่นี่

368
00:28:54,400 --> 00:28:56,880
เธอเอารูปปั้นทุบหัวแฟน

369
00:28:56,960 --> 00:28:58,160
จริงเหรอ

370
00:28:58,240 --> 00:29:00,720
จริงสิ ในห้องทำงานนี้เลย

371
00:29:00,800 --> 00:29:05,720
พ่อก็สนับสนุน
ให้เธอสู้เพื่อตัวเองมาตลอดนะ

372
00:29:07,080 --> 00:29:11,400
เธอตายหลังซัตตันหนึ่งปี
บอกพ่อว่ามีคนแอบตามเธอ

373
00:29:11,480 --> 00:29:13,040
ถ้ามันเกี่ยวข้องกันล่ะ

374
00:29:13,600 --> 00:29:15,680
แคสแซนดรา... นีล...

375
00:29:15,760 --> 00:29:17,160
พวกเขาคิดว่าผมเป็นพ่อ

376
00:29:18,600 --> 00:29:22,920
พวกเขาเดินเข้ามา... ผีพวกนี้น่ะ

377
00:29:23,000 --> 00:29:26,080
มันเหมือนภาพจำลองเหตุการณ์

378
00:29:26,160 --> 00:29:27,720
เหมือนเครื่องย้อนเวลา

379
00:29:27,800 --> 00:29:30,880
ความรู้ทั้งหมดในอาชีพผม
บอกว่ามันเป็นไปไม่ได้

380
00:29:30,960 --> 00:29:33,480
สมองผมต้องเป็นอะไรแน่ๆ
แต่ผมเห็นพวกเขา

381
00:29:33,560 --> 00:29:35,720
- ตรงหน้าเลย
- โอเคๆ

382
00:29:35,800 --> 00:29:37,760
ได้ เรามาสร้างทฤษฎีกัน

383
00:29:39,040 --> 00:29:42,240
คนพวกนี้พูดเหมือน

384
00:29:43,080 --> 00:29:45,640
ตอนมาบำบัดกับพ่อ

385
00:29:47,160 --> 00:29:52,000
และห้องนี้ได้ฟังเรื่องราวมากมาย

386
00:29:52,080 --> 00:29:55,920
ความทุกข์ทรมาน
ถูกพูดถึงหลายครั้งจนซึมเข้าผนัง

387
00:29:56,000 --> 00:29:59,000
กลายเป็นส่วนหนึ่ง
ของโครงสร้างที่พยายามกักเก็บมันไว้

388
00:29:59,080 --> 00:30:03,760
แล้วตอนนี้มันไหลออกจากผนัง
เพราะพ่อตายเหรอ

389
00:30:03,840 --> 00:30:05,240
ก็อาจจะใช่

390
00:30:05,320 --> 00:30:07,240
ลูกบอกว่าพวกเขาคิดว่าลูกเป็นพ่อ

391
00:30:07,320 --> 00:30:09,520
แต่นั่นแปลว่าพวกเขาอยู่ในปัจจุบัน

392
00:30:10,160 --> 00:30:11,760
ปัจจุบันของพวกเขา

393
00:30:11,840 --> 00:30:15,440
งั้นก็ไม่ใช่ผี ผีคงรู้ว่าตัวเองตายแล้ว

394
00:30:15,520 --> 00:30:16,680
พ่อรู้ไหมว่าตัวเองตายแล้ว

395
00:30:16,760 --> 00:30:21,560
แต่พ่อเป็นผีอดีตจิตแพทย์

396
00:30:21,640 --> 00:30:25,080
ที่มาล้างแค้น "ให้ตายสิ โซ่ฉันอยู่ไหน"

397
00:30:27,360 --> 00:30:30,200
พ่อ... ขอร้องละ

398
00:30:33,320 --> 00:30:35,800
โทษที ไม่ค่อยได้ออกไปข้างนอก

399
00:30:38,680 --> 00:30:40,840
ลูกคิดถึงมันใช่ไหม

400
00:30:41,880 --> 00:30:45,320
เราสองคนถกเถียงกัน

401
00:30:47,680 --> 00:30:49,480
แต่ลูกเป็นจิตแพทย์

402
00:30:51,040 --> 00:30:52,480
รู้อยู่แล้วว่าความตายคือจุดจบ

403
00:30:54,840 --> 00:30:58,400
รู้ว่าลูกกับพ่อจะไม่ได้อยู่ด้วยกันอีกแล้ว

404
00:30:59,200 --> 00:31:04,480
และมันยากที่เราทั้งคู่จะยอมรับ

405
00:31:05,200 --> 00:31:07,000
งั้นพ่อจะบอกว่า...

406
00:31:09,440 --> 00:31:12,320
ผมคิดถึงพ่อมาก
จนเห็นพ่อขึ้นมาจริงๆ เหรอ

407
00:31:16,480 --> 00:31:19,920
พ่อโดนฆ่าหรือเปล่า ขอร้องละ พ่อ

408
00:31:21,520 --> 00:31:24,400
ถ้าไม่ได้ฆ่าตัวตาย พ่อต้องรู้ว่า...

409
00:31:27,360 --> 00:31:28,720
ใครฆ่าพ่อ

410
00:31:28,800 --> 00:31:31,680
- ไม่รู้สิ
- ขอร้องละ พ่อ

411
00:31:31,760 --> 00:31:34,760
ถ้าไม่ได้ฆ่าตัวตาย พ่อต้องรู้ว่าถูกใครฆ่าสิ

412
00:31:34,840 --> 00:31:36,280
และถ้ามีคนฆ่าพ่อ

413
00:31:36,360 --> 00:31:39,680
ก็แปลว่ามันอาจเกี่ยวข้อง
กับการตายของซัตตัน

414
00:31:39,760 --> 00:31:40,960
ขอร้องละ

415
00:31:45,120 --> 00:31:47,000
ซัตตันคนสวยของพ่อ

416
00:31:51,600 --> 00:31:55,200
พ่อบอกว่า "มันยังไม่จบ"

417
00:31:56,080 --> 00:31:57,200
ในข้อความนั่น

418
00:31:57,280 --> 00:31:58,880
เรื่องซัตตันเหรอ

419
00:32:00,800 --> 00:32:02,040
พ่อ

420
00:32:06,480 --> 00:32:09,440
พ่อ เรื่องซัตตันเหรอ

421
00:32:13,120 --> 00:32:13,960
แลซ

422
00:32:17,400 --> 00:32:18,400
นายโอเคไหม

423
00:32:20,680 --> 00:32:21,880
คุยกับใครน่ะ

424
00:32:32,040 --> 00:32:33,520
ไปจากที่นี่กันเถอะ

425
00:33:01,160 --> 00:33:02,240
อบขนมอีกแล้วเหรอ

426
00:33:03,200 --> 00:33:04,240
ใช่

427
00:33:06,360 --> 00:33:08,840
ฉันหาข้อมูลเรื่องพุ่มไม้จูนิเปอร์อยู่

428
00:33:08,920 --> 00:33:11,360
ก็แค่หนังสือเล่มนึง ฉันไม่ควรพูดถึงมันเลย

429
00:33:11,440 --> 00:33:13,320
ไม่ๆ ฟังนะ

430
00:33:13,400 --> 00:33:17,200
ในบางประเทศ
มันหมายถึงการกลับชาติมาเกิด

431
00:33:17,280 --> 00:33:19,280
มีวัฒนธรรมที่เผาเบอร์รี

432
00:33:19,360 --> 00:33:22,680
และควันเป็นส่วนหนึ่ง
ของพิธีชำระล้างแบบนึง

433
00:33:22,760 --> 00:33:26,720
และบางคนคิดว่า
มันช่วยให้เกิดการติดต่อกับโลกอื่น

434
00:33:27,920 --> 00:33:30,640
แล้วก็มีการตีความที่มืดมนกว่า

435
00:33:31,200 --> 00:33:32,120
คืออะไร

436
00:33:32,200 --> 00:33:34,360
ไม้จูนิเปอร์ช่วยไล่พวกปีศาจร้าย

437
00:33:34,920 --> 00:33:36,360
ไร้สาระสิ้นดี

438
00:33:36,440 --> 00:33:39,200
ไม่ แต่พ่ออาจจะวางมัน
ไว้ตรงนั้นเพื่อบอกอะไร

439
00:33:39,280 --> 00:33:42,720
คิดว่าเขาจะมีความคิดว่า
อาจได้อยู่กับเธออีกไหม

440
00:33:42,800 --> 00:33:44,720
เป็นไปได้ อะไรก็เป็นไปได้

441
00:33:44,800 --> 00:33:46,960
พ่อจะคิดว่าตัวเองกับซัตตันอาจ...

442
00:33:47,040 --> 00:33:48,120
เจน

443
00:33:51,160 --> 00:33:54,360
ขอโทษนะ ฉันเหนื่อยแล้ว
ขึ้นข้างบนก่อนนะ

444
00:34:11,800 --> 00:34:13,200
(สายสืบอลิสัน บราวน์)

445
00:34:13,280 --> 00:34:14,480
เข้ามาเลย

446
00:34:19,800 --> 00:34:23,080
ถ้านิติเวชระบุอย่างเป็นทางการ
ว่าเป็นศพนีล ครอฟต์จริงๆ

447
00:34:23,600 --> 00:34:27,200
ผมว่าเราควรพิจารณาว่า
นี่อาจเป็นอาวุธที่ใช้ฆ่า

448
00:34:29,400 --> 00:34:30,680
และถ้าเธอฆ่าเขา

449
00:34:32,160 --> 00:34:33,960
แล้วใครฆ่าเธอล่ะ

450
00:34:37,400 --> 00:34:40,320
พ่อบอกว่า "มันยังไม่จบ" ในข้อความนั่น
เรื่องซัตตันเหรอ

451
00:34:44,080 --> 00:34:46,120
พ่อ เรื่องซัตตันเหรอ

452
00:34:50,120 --> 00:34:53,000
(ขอแสดงความยินดี
รุ่นปีการศึกษา 1998)

453
00:35:39,720 --> 00:35:40,680
สวัสดีครับ

454
00:35:51,440 --> 00:35:52,600
สวัสดีครับ

455
00:37:08,480 --> 00:37:09,520
โจเอล ลาซารัส

456
00:37:10,480 --> 00:37:12,840
ขอโทษ ผมไม่ควรเข้ามาในบ้าน

457
00:37:15,800 --> 00:37:17,160
ผมเคาะประตูแล้ว

458
00:37:23,400 --> 00:37:25,120
เอาน้ำมะนาวไหม

459
00:37:30,240 --> 00:37:33,600
ผมรู้ว่าคุณคิดยังไงกับผม
หรืออย่างน้อยก็เคยคิด

460
00:37:35,280 --> 00:37:38,000
แล้วก็เสียใจด้วยนะ เรื่องพ่อคุณ

461
00:37:41,320 --> 00:37:42,280
ขอบคุณ

462
00:37:44,280 --> 00:37:45,240
ใช่...

463
00:37:47,440 --> 00:37:50,080
ผมคิดว่าคุณฆ่าน้องสาวผมอยู่นานมาก

464
00:37:52,120 --> 00:37:53,480
ไม่ใช่คุณคนเดียวหรอก

465
00:37:56,720 --> 00:38:01,000
ถามแบบนี้
ตอนดื่มน้ำมะนาวมันคงแปลกๆ แต่...

466
00:38:04,960 --> 00:38:05,880
คุณฆ่าเธอหรือเปล่า

467
00:38:07,920 --> 00:38:09,680
ผมเล่าให้ฟังไหมว่าเจอซัตตันยังไง

468
00:38:11,120 --> 00:38:14,400
แล้วเธอเป็นเด็กน่ารักด้วย สุภาพมากๆ

469
00:38:15,360 --> 00:38:17,120
เธอตามหาหมาอยู่

470
00:38:18,120 --> 00:38:21,120
แรซเซิลส์ หมาของคุณปู่คุณย่าคุณ

471
00:38:22,880 --> 00:38:25,520
ผมช่วยเธอหาทุกสวนเลย

472
00:38:27,200 --> 00:38:30,280
ในที่สุดเราก็เจอมัน เธอดีใจมาก

473
00:38:31,800 --> 00:38:35,520
และเอาตุ๊กตาน้องหมา
มาให้ผมเป็นการขอบคุณ

474
00:38:38,000 --> 00:38:40,720
สิ่งที่ยากสำหรับผมคือ
ทำไมคุณอยู่บนถนนบ้านเรา

475
00:38:40,800 --> 00:38:43,800
คุณป้วนเปี้ยนอยู่แถว
ถนนบ้านเราในคืนที่เธอตาย

476
00:38:43,880 --> 00:38:45,520
"ป้วนเปี้ยน" เห็นไหม

477
00:38:46,200 --> 00:38:48,080
ภาษาหนังสือพิมพ์

478
00:38:48,160 --> 00:38:50,600
"คนประหลาด" "คนสันโดษ"

479
00:38:51,640 --> 00:38:53,800
ต่างจากคนอื่นนิดหน่อย คนก็ไม่ชอบแล้ว

480
00:38:54,320 --> 00:38:56,120
คุณเคยโดนร้องเรียนว่า

481
00:38:56,200 --> 00:38:59,720
ขโมยกางเกงในจากบ้านเด็กสาวคนนึง
จะเรียกว่าไม่มีมูลเลยก็คงไม่ได้

482
00:38:59,800 --> 00:39:01,800
คุณไม่เคยทำอะไรขาดสติเหรอ

483
00:39:02,560 --> 00:39:03,680
ผมยังเด็กอยู่

484
00:39:07,200 --> 00:39:08,800
แล้วไปแถวนั้นทำไม

485
00:39:10,000 --> 00:39:11,080
โจเอล...

486
00:39:15,720 --> 00:39:17,320
ตอนนั้นผมอายุ 20 กว่าๆ

487
00:39:18,480 --> 00:39:19,880
ยังซิงอยู่

488
00:39:20,600 --> 00:39:23,040
และแอบชอบผู้หญิงที่อยู่บ้านเลขที่ห้า

489
00:39:23,120 --> 00:39:26,760
ผมไม่ใช่คนมั่นใจ
แต่บังเอิญได้ยินเธอพูดในไปรษณีย์

490
00:39:26,840 --> 00:39:28,920
ก่อนหน้านั้นว่าคืนนี้จะออกไปเที่ยว

491
00:39:29,840 --> 00:39:32,200
ผมก็เลยพยายามหาทางคุยกับเธอ

492
00:39:32,840 --> 00:39:35,240
ผมคิดจะบอกเธอว่ารถเธอมีปัญหา

493
00:39:35,640 --> 00:39:37,160
ปัญหาที่ผมสร้างเอง

494
00:39:38,120 --> 00:39:40,920
แต่ติดตรงที่ผมไม่แน่ใจว่า
เธอจะออกไปตอนไหน

495
00:39:41,000 --> 00:39:41,840
โอเค

496
00:39:42,360 --> 00:39:45,440
แน่นอนว่าผมเห็นพวกคุณ
ออกไปงานพรอมกันก่อนแล้ว

497
00:39:45,520 --> 00:39:47,400
เรื่องนี้ผมบอกตำรวจแล้ว

498
00:39:47,480 --> 00:39:50,880
และบอกด้วยว่า
หลังจากนั้นผมเห็นบิลลี แม็กอินไทร์

499
00:39:50,960 --> 00:39:53,480
ขับรถกลับมาที่บ้านคุณ
แล้วน้องสาวคุณก็ขึ้นรถไป

500
00:39:53,560 --> 00:39:54,400
บิลลีเหรอ

501
00:39:56,800 --> 00:39:58,200
เขาดูไม่พอใจเธอ

502
00:40:01,600 --> 00:40:03,600
พวกเขาทะเลาะกันค่อนข้างแรง

503
00:40:07,680 --> 00:40:10,880
แล้วบิลลีก็ตะคอกใส่หน้าเธอ
แล้วบึ่งรถออกไปเหมือนขับรถแข่ง

504
00:40:13,240 --> 00:40:15,560
แล้วคุณทำยังไงหลังจากเห็นแบบนั้น

505
00:40:16,120 --> 00:40:17,280
ไม่ทำอะไรเลย

506
00:40:17,880 --> 00:40:19,880
มันเป็นเหตุการณ์เล็กๆ ในคืนของผม

507
00:40:20,600 --> 00:40:23,720
ผมคิดเอาเองอย่างที่ทุกคนคงคิดว่า
คนเป็นแฟนมีปากเสียงกัน

508
00:40:24,560 --> 00:40:26,040
- แล้วกลับบ้านเหรอ
- ใช่

509
00:40:27,320 --> 00:40:30,600
แทนที่จะรอผู้หญิงที่อยู่บ้านเลขที่ห้าเหรอ

510
00:40:37,720 --> 00:40:39,800
คุณเข้าบ้านผมโดยไม่ขออนุญาต

511
00:40:43,040 --> 00:40:44,280
ผมได้โทรแจ้งตำรวจไหม

512
00:40:46,000 --> 00:40:47,000
ก็ไม่

513
00:40:48,240 --> 00:40:50,960
ผมเอาน้ำมะนาวให้คุณดื่มและตอบคำถามคุณ

514
00:40:52,920 --> 00:40:55,680
ถ้าอยากสอบปากคำผม
เหมือนปี 1998 อีกครั้ง...

515
00:40:59,760 --> 00:41:01,200
ผมว่าคุณกลับไปเถอะ

516
00:41:10,200 --> 00:41:12,200
ผมขอตุ๊กตาของซัตตัน

517
00:41:15,480 --> 00:41:16,920
เดี๋ยวหยิบให้

518
00:41:26,800 --> 00:41:28,120
น่าจะย้ายไปอยู่ที่อื่น

519
00:41:28,200 --> 00:41:30,280
แต่มันคงดูเหมือนผมผิดจริง

520
00:41:32,360 --> 00:41:34,360
ผมนึกว่าเรื่องจะซา

521
00:41:37,120 --> 00:41:40,640
บิลลี แม็กอินไทร์ไม่เคยพลาดโอกาส
ที่จะพูดให้ผมเสียหาย

522
00:41:43,080 --> 00:41:45,880
และตำรวจหมายหัวผมแต่แรก

523
00:41:46,440 --> 00:41:50,040
ทุกครั้งที่มีคนโดนปล้นหรือลวนลาม
ทายซิว่าพวกเขามาถามใคร

524
00:41:51,040 --> 00:41:53,360
ยังมีข่าวลืออยู่ในโลกออนไลน์

525
00:41:53,440 --> 00:41:55,720
ไม่มีหลักฐานสักชิ้น แต่พวกเขาไม่สนหรอก

526
00:42:02,000 --> 00:42:04,160
นึกออกไหมว่ามันรู้สึกยังไง...

527
00:42:06,280 --> 00:42:08,800
ที่คนมองคุณด้วยความระแวง

528
00:42:12,040 --> 00:42:13,360
แม้แต่ตอนนี้

529
00:42:29,200 --> 00:42:30,760
ว่าไง มีอะไร

530
00:42:31,280 --> 00:42:35,040
ถามไปเรื่อยนะ
นายยังคุยกับบิลลี แม็กอินไทร์อยู่ไหม

531
00:42:35,120 --> 00:42:38,120
ว้าว มาจากไหนเนี่ย
เห็นเขาในภาพหลอนเหรอ

532
00:42:38,640 --> 00:42:41,360
เขาไปงานศพพ่อนาย แต่กลับค่อนข้างเร็ว

533
00:42:41,800 --> 00:42:45,080
- ยังมีเบอร์เขาอยู่ไหม
- น่าจะมีนะ นอกจากเขาเปลี่ยนเบอร์

534
00:42:46,440 --> 00:42:47,840
น่าจะขอมาร์โกต์ได้

535
00:42:48,360 --> 00:42:52,160
แม่เขาต้องมีอยู่แล้ว
แต่อยู่ๆ นายจะโทรหาเลยเหรอ

536
00:42:52,240 --> 00:42:55,240
ทำไมล่ะ ฉันกลับมาคุยกับเบลลา
ทำไมจะคุยกับบิลลีไม่ได้

537
00:42:55,320 --> 00:42:58,640
ขอคิดก่อนนะ เพราะบิลลีมันงี่เง่า

538
00:43:00,240 --> 00:43:02,160
ก็จริง

539
00:43:02,240 --> 00:43:05,480
แต่ถ้าฉันเลิกคุยกับคนงี่เง่า
ก็คงไม่คุยกับ...

540
00:43:08,560 --> 00:43:09,960
ดีมาก

541
00:43:13,440 --> 00:43:14,480
อืม

542
00:43:16,080 --> 00:43:17,080
ขอบคุณนะ

543
00:43:19,680 --> 00:43:21,200
(ชื่อแฟ้ม คุณหมอโจนาธาน ลาซารัส
หมายเลขคดี 4899)

544
00:43:21,280 --> 00:43:23,280
(ผลการตรวจเขม่าดินปืน
เบื้องต้นอย่างเป็นทางการ)

545
00:44:05,280 --> 00:44:06,360
ซัตตัน

546
00:44:08,480 --> 00:44:09,640
ว่าไงคะ พ่อ

547
00:45:07,040 --> 00:45:09,040
คำบรรยายโดย
เรียวหญ้า ชูวาธิวัฒน์