1
00:00:05,000 --> 00:00:09,040
(เลขที่ 19 เดอะแกลเลอรี)

2
00:00:12,000 --> 00:00:13,920
คืนนั้นนายอยู่กับใคร บิลลี

3
00:00:16,280 --> 00:00:17,320
เจนนา

4
00:00:36,680 --> 00:00:37,680
อะไร

5
00:00:39,480 --> 00:00:40,880
เธอโกหกเรื่องคืนนั้น

6
00:00:43,240 --> 00:00:44,200
เธอจูบบิลลี

7
00:00:47,360 --> 00:00:48,280
อะไรนะ

8
00:00:50,160 --> 00:00:53,400
- ไม่...
- เธอจูบบิลลี

9
00:00:53,720 --> 00:00:55,280
ขอเวลาหน่อย

10
00:00:55,800 --> 00:00:59,240
- เลิกโกหกซะ
- ไม่ได้โกหก ฉัน...

11
00:01:00,760 --> 00:01:03,080
จำได้ไม่หมด มัน...

12
00:01:04,320 --> 00:01:06,200
ขาดๆ หายๆ

13
00:01:06,280 --> 00:01:09,160
- และฉันเกลียดมัน ฉัน...
- เกิดอะไรขึ้นกันแน่

14
00:01:10,080 --> 00:01:10,920
ฉันเมา

15
00:01:15,240 --> 00:01:17,880
คงวูบไปหรืออะไรสักอย่าง แล้ว...

16
00:01:23,240 --> 00:01:24,560
ฉันจูบบิลลี

17
00:01:28,920 --> 00:01:30,040
บิลลี

18
00:01:30,720 --> 00:01:33,800
ไอ้คนชั่ว

19
00:01:39,080 --> 00:01:40,200
เรื่องนั้นจำได้

20
00:01:41,320 --> 00:01:42,440
รู้ว่ามันเกิดขึ้น

21
00:01:42,520 --> 00:01:45,680
เพราะจำได้ว่าโดนซัตตันจับได้ และ...

22
00:01:47,400 --> 00:01:49,120
สีหน้าเธอ...

23
00:01:50,240 --> 00:01:52,720
นั่นคือเหตุผลที่เธอออกจากงานเต้นรำ

24
00:01:54,200 --> 00:01:55,760
ไม่อยากเชื่อเลย

25
00:01:55,840 --> 00:01:57,880
แลซ ฉันยังเด็กอยู่ ฉัน...

26
00:01:57,960 --> 00:02:01,240
เธอโตพอจะรู้ว่า
อะไรถูกอะไรผิดแล้ว เจนนา

27
00:02:01,320 --> 00:02:03,280
แค่นี้ฉันก็เกลียดตัวเองแล้ว

28
00:02:04,120 --> 00:02:04,960
โอเคไหม

29
00:02:08,720 --> 00:02:09,760
แล้ว...

30
00:02:10,400 --> 00:02:14,320
ฉันคงตามซัตตันกลับบ้านไป
เพราะฉันอยู่ในห้องตัวเอง ตอน...

31
00:02:17,960 --> 00:02:20,080
ได้ยินเสียงพี่ร้อง

32
00:02:24,880 --> 00:02:25,920
เดี๋ยวๆ

33
00:02:28,800 --> 00:02:29,640
เธอ...

34
00:02:30,480 --> 00:02:31,760
อยู่บ้าน ตอน...

35
00:02:33,560 --> 00:02:36,040
เธออยู่ในบ้าน ตอนซัตตันถูกฆ่าเหรอ

36
00:02:38,680 --> 00:02:40,400
ใช่ ต้องอยู่แน่เลย

37
00:02:42,040 --> 00:02:44,640
- ให้ตายเถอะ
- แต่ฉันไม่เห็น หรือ...

38
00:02:45,160 --> 00:02:47,320
ได้ยินอะไรเลย แค่...

39
00:02:48,000 --> 00:02:48,920
ฉัน...

40
00:02:49,000 --> 00:02:50,280
พอออกมาจากห้อง

41
00:02:50,360 --> 00:02:53,520
พี่ก็คงไปตามพ่อแล้ว เพราะนั่นคือ...

42
00:02:57,720 --> 00:02:59,280
ตอนที่ฉันเห็น...

43
00:03:09,040 --> 00:03:11,560
ไม่นะ ซัตตัน ตื่นสิ

44
00:03:18,240 --> 00:03:19,720
มีเลือดเยอะมาก

45
00:03:20,800 --> 00:03:25,840
แล้วฉันก็จำได้ว่าออกไปข้างนอก
และคงไปหาคนช่วย

46
00:03:25,920 --> 00:03:31,400
แล้วพอย้อนกลับมาบ้าน ตำรวจก็มาแล้ว

47
00:03:31,880 --> 00:03:34,800
และฉันล้าง...

48
00:03:35,920 --> 00:03:36,760
ฉัน...

49
00:03:39,920 --> 00:03:43,400
ขอโทษที่ไม่เคยบอกพี่ แลซ ฉันแค่...

50
00:03:44,200 --> 00:03:46,000
พูดออกมาไม่ไหว

51
00:03:47,440 --> 00:03:49,680
ไม่ๆ เธอทำแบบนี้ไม่ได้

52
00:03:49,760 --> 00:03:51,840
ขอโทษนะ แลซ ขอร้องละ ฉัน...

53
00:03:53,160 --> 00:03:54,600
- ฉันไม่ฟังแล้ว
- เดี๋ยวสิ

54
00:04:03,520 --> 00:04:09,520
ลาซารัสของฮาร์ลาน โคเบน

55
00:04:13,520 --> 00:04:16,720
(โรซี่ คิว)

56
00:04:16,800 --> 00:04:18,520
ฉันไม่คิดว่าเราจะผ่านเรื่องนี้ไปได้

57
00:04:19,240 --> 00:04:22,960
เธอไม่บอกฉันได้ไงวะ

58
00:04:23,040 --> 00:04:26,000
แลซ คนเรามีเหตุผลในการทำเรื่องพวกนี้

59
00:04:26,080 --> 00:04:29,600
ฉันรู้ว่านายยังชอบเธออยู่
แต่ไม่เอาน่า เธอทำผิดเห็นๆ

60
00:04:29,680 --> 00:04:30,640
ก็ผิดไง

61
00:04:31,520 --> 00:04:33,400
ฉันเห็นด้วย แต่...

62
00:04:35,240 --> 00:04:38,040
ถ้าเธอไม่บอกใครว่า
คืนนั้นเกิดอะไรขึ้นจริงๆ

63
00:04:38,120 --> 00:04:40,800
ก็อาจแปลว่าเธอไม่รู้สึกว่าเป็นเรื่องจริง

64
00:04:43,600 --> 00:04:46,040
บางครั้งเราก็ต้องหลอกตัวเอง

65
00:04:46,400 --> 00:04:49,840
ไม่หรอก ก็แค่วิธีสูงส่ง
ในการหาเหตุผลให้การโกหก

66
00:04:52,800 --> 00:04:54,960
แล้วนายเป็นคนลึกซึ้งตั้งแต่เมื่อไหร่

67
00:04:55,040 --> 00:04:57,600
นี่ ฉันมีความล้ำลึกซ่อนอยู่ โอเคไหม

68
00:04:57,680 --> 00:04:59,360
แล้วไปเรียนคำนั้นมาจากไหน

69
00:05:00,200 --> 00:05:01,160
ทวีต

70
00:05:03,920 --> 00:05:07,720
เธอปล่อยให้ฉันโทษตัวเองมาหลายปี
เพราะไม่ได้ตามซัตตันกลับบ้าน

71
00:05:07,800 --> 00:05:09,320
เพราะอยู่ที่งานต่อกับเบลลา

72
00:05:09,960 --> 00:05:14,000
ฉันต้องปลอบเธอ
เธอเสียใจกับเรื่องดราม่าโง่ๆ ของวัยรุ่น

73
00:05:15,960 --> 00:05:18,120
แต่จริงๆ แล้ว เจนนาคือเหตุผล

74
00:05:18,200 --> 00:05:20,360
ที่ซัตตันกลับไปตั้งแต่แรก

75
00:05:30,000 --> 00:05:30,840
เฮ้ย

76
00:05:32,560 --> 00:05:33,560
เห็นเธอไหม

77
00:05:35,440 --> 00:05:37,440
เห็นสิ สวยอยู่นะ

78
00:05:37,880 --> 00:05:39,320
งั้นเธอเป็นคนจริงๆ เหรอ

79
00:05:43,480 --> 00:05:45,200
เดี๋ยวนะ นายเห็นเธอตอนเป็นผีเหรอ

80
00:05:45,920 --> 00:05:47,280
เดี๋ยวนี้มีผีสวยๆ แล้วเหรอ

81
00:05:48,280 --> 00:05:51,280
ผมเห็นคนสวย

82
00:05:51,360 --> 00:05:53,160
ไม่ใช่เธอหรอก

83
00:05:57,320 --> 00:05:58,800
ฉันกลับบ้านดีกว่า

84
00:05:59,920 --> 00:06:01,080
ไม่ใช่หรอก

85
00:06:04,640 --> 00:06:05,720
แต่ก็สนุกดีนะ

86
00:06:06,280 --> 00:06:08,600
ใช่ ฉันควรถูกเมินบ่อยขึ้น

87
00:06:39,960 --> 00:06:41,720
- อ้าว ว่าไงคะ
- ว่าไง

88
00:06:44,240 --> 00:06:46,120
ผมอยากขอโทษ

89
00:06:46,200 --> 00:06:47,200
ไม่ต้องหรอก

90
00:06:48,240 --> 00:06:49,520
อย่างน้อยก็ขอ...

91
00:06:49,600 --> 00:06:51,040
อ๋อ ไม่ต้อง ฉันจ่ายเอง

92
00:06:51,800 --> 00:06:52,800
ขอบคุณค่ะ

93
00:06:54,800 --> 00:06:55,760
ขอบคุณ

94
00:06:56,560 --> 00:06:57,400
ครับ

95
00:06:57,920 --> 00:07:00,080
พ่อผมเพิ่งตาย

96
00:07:00,160 --> 00:07:03,480
และผมไม่ได้บอกเพื่อขอความเห็นใจนะ

97
00:07:03,560 --> 00:07:04,720
แต่บอกเพราะ...

98
00:07:06,040 --> 00:07:09,640
คุณหมอลาซารัสที่คุณจองคิวคือเขา

99
00:07:10,760 --> 00:07:11,680
ไม่ใช่ผม

100
00:07:13,800 --> 00:07:14,640
รู้ค่ะ

101
00:07:15,440 --> 00:07:18,280
ฉันหาข้อมูลคุณหลังจากคุยเสร็จ
หรือหาข้อมูลพ่อคุณน่ะ

102
00:07:20,560 --> 00:07:22,560
- โอเค
- เสียใจด้วยจริงๆ ค่ะ

103
00:07:24,280 --> 00:07:25,360
แต่คุณก็...

104
00:07:27,080 --> 00:07:28,960
- เนียนเป็นเขาด้วย
- ใช่

105
00:07:30,880 --> 00:07:32,680
ขออธิบายหน่อย

106
00:07:33,960 --> 00:07:37,200
อย่างแรกเลย ผมเป็นจิตแพทย์

107
00:07:39,240 --> 00:07:42,120
อย่างที่สอง
ผมไม่ได้เนียนเป็นเขา จริงๆ นะ

108
00:07:43,240 --> 00:07:44,240
แค่...

109
00:07:45,160 --> 00:07:47,000
คนไข้บางคนของพ่อ...

110
00:07:48,440 --> 00:07:49,520
แวะมา...

111
00:07:50,280 --> 00:07:51,320
คุยกับผมน่ะ

112
00:07:52,000 --> 00:07:52,920
ไม่ใช่เขา

113
00:07:54,280 --> 00:07:58,000
คุณไม่ได้อยากนัด...

114
00:07:59,800 --> 00:08:03,680
ไม่ เข้าใจครับ
คุณไปหานักบำบัดคนอื่นแล้ว โอเค

115
00:08:06,600 --> 00:08:08,200
ถึงคุณจะสร้าง...

116
00:08:09,280 --> 00:08:11,040
ความประทับใจแรกที่น่าจดจำมาก

117
00:08:12,240 --> 00:08:14,160
พอจะให้โอกาสผมเป็นครั้งที่สองได้ไหม

118
00:08:18,560 --> 00:08:19,800
แม่ทิ้งบ้านไว้ให้ฉัน

119
00:08:20,840 --> 00:08:23,720
บนถนนลินทอลล์ อยู่บนเนินที่วิวสวยมาก

120
00:08:24,080 --> 00:08:25,480
กับประตูหน้าที่น่าเกลียดมาก

121
00:08:26,800 --> 00:08:30,280
มีครบทุกสีบนโลก
กับดอกไม้เล็กๆ เต็มไปหมด

122
00:08:30,360 --> 00:08:31,400
ฟังดู...

123
00:08:31,480 --> 00:08:33,960
"อัปลักษณ์" น่าจะเป็นคำวิเศษณ์ที่คุณหาอยู่

124
00:08:34,040 --> 00:08:35,680
อัปลักษณ์ ใช่เลย

125
00:08:36,920 --> 00:08:39,240
ฉันว่าแม่อยากให้เพื่อนบ้านโมโหเฉยๆ

126
00:08:41,640 --> 00:08:43,280
เอาเป็นว่า ฉันบอกตัวเองว่า...

127
00:08:44,760 --> 00:08:47,920
จะอยู่ที่นั่นแค่ตอนเก็บข้าวของแม่ และ...

128
00:08:48,000 --> 00:08:51,000
นั่นคือสองปีที่แล้ว

129
00:08:51,080 --> 00:08:52,040
สองปีเหรอ

130
00:08:55,120 --> 00:08:59,720
งั้นอีกสองปีผมจะยังรู้สึกฝังใจ
กับความเศร้านี้อยู่เหรอ

131
00:09:00,480 --> 00:09:04,120
ผมนึกว่าตัวเองจะเลิกเศร้าได้เร็วกว่านั้น

132
00:09:08,720 --> 00:09:09,560
ใช่

133
00:09:11,400 --> 00:09:12,240
มัน...

134
00:09:13,080 --> 00:09:14,440
ไม่เป็นแบบนั้นหรอก

135
00:10:31,240 --> 00:10:32,160
มาร์โกต์

136
00:10:37,560 --> 00:10:38,400
บ้าเอ๊ย

137
00:10:45,080 --> 00:10:46,160
ฉันรู้ว่าคุณรู้

138
00:10:48,200 --> 00:10:50,520
รู้เรื่องอะไรนะ

139
00:10:54,160 --> 00:10:57,640
ขอบคุณมาก
ที่พยายามรักษาน้ำใจฉัน คุณหมอแอล

140
00:11:03,040 --> 00:11:05,400
แต่ถึงเวลาต้องยอมรับแล้ว
ว่ามันมีปัญหาจริงๆ

141
00:11:05,480 --> 00:11:07,600
(นัดวันนี้ 13 กรกฎาคม 1998)

142
00:11:08,960 --> 00:11:10,320
หมายถึงบิลลีน่ะ

143
00:11:11,640 --> 00:11:12,480
ใช่

144
00:11:15,880 --> 00:11:16,720
บิลลี

145
00:11:17,400 --> 00:11:19,680
เขาต้องให้หมอช่วย

146
00:11:20,480 --> 00:11:21,760
ฉันก็อยากให้เป็นคุณนะ

147
00:11:21,840 --> 00:11:24,400
แต่เขาคงอายมุดดินก่อน

148
00:11:26,120 --> 00:11:28,000
เพราะเขาเป็นแฟนลูกสาวคุณ

149
00:11:29,160 --> 00:11:32,440
แล้วเขาก็ตื่นเต้น
กับงานเต้นรำอาทิตย์หน้ามากๆ

150
00:11:32,920 --> 00:11:38,920
ใช่ บิลลีกับซัตตัน
อาจจะไม่ควรไปงานเต้นรำ

151
00:11:39,000 --> 00:11:43,720
และเราอาจจะ
ให้บิลลีไปหาหมอเร็วขึ้น และ...

152
00:11:43,800 --> 00:11:45,600
คุณคิดว่าเราควรบอกวัยรุ่นสองคนว่า

153
00:11:45,680 --> 00:11:48,040
เราจะไม่ให้พวกเขา
ทำสิ่งที่เพื่อนทุกคนทำเหรอ

154
00:11:48,960 --> 00:11:50,520
เอาเป็นว่า ฉันแค่อยาก...

155
00:11:51,280 --> 00:11:53,920
ขอโทษอย่างเป็นทางการ
เรื่องพฤติกรรมของบิลลี

156
00:11:54,360 --> 00:11:58,240
มาร์โกต์ บิลลีทำอะไรกันแน่

157
00:12:03,160 --> 00:12:05,160
บิลลีมาป้วนเปี้ยนอยู่แถวตึกนี้

158
00:12:07,760 --> 00:12:08,840
ตรงทางเดิน

159
00:12:10,640 --> 00:12:11,560
ห้องน้ำ

160
00:12:14,360 --> 00:12:15,200
มารอ

161
00:12:17,600 --> 00:12:18,960
แอบดูคนไข้คุณ

162
00:12:20,880 --> 00:12:22,520
เขาขโมยบัตรผ่านฉันเข้ามา

163
00:12:26,400 --> 00:12:27,560
ช่วงหลังๆ มานี้...

164
00:12:29,600 --> 00:12:30,840
เขาร้ายมาก

165
00:12:30,920 --> 00:12:31,880
ฉันไปดีกว่า

166
00:12:33,240 --> 00:12:35,640
ไม่ มาร์โกต์ ไม่ต้องไปหรอก

167
00:12:35,720 --> 00:12:37,800
ฉันจะไม่ยอมให้ใครเจ็บตัว คุณหมอแอล

168
00:12:38,360 --> 00:12:39,200
สัญญาค่ะ

169
00:12:40,520 --> 00:12:42,160
เจ็บเพราะบิลลีเหรอ

170
00:12:42,800 --> 00:12:44,080
ไม่นะ มาร์โกต์

171
00:12:53,840 --> 00:12:55,840
(โทรหา มาร์โกต์ แม็กอินไทร์)

172
00:12:55,920 --> 00:12:58,840
สวัสดีค่ะ นี่มาร์โกต์ แม็กอินไทร์
กรุณาฝากข้อความค่ะ

173
00:12:58,920 --> 00:12:59,760
(ยกเลิก)

174
00:13:00,720 --> 00:13:02,080
บ้าเอ๊ยๆ

175
00:13:11,240 --> 00:13:12,120
มาร์โกต์

176
00:13:36,280 --> 00:13:37,120
มาร์โกต์

177
00:13:51,120 --> 00:13:52,040
มาร์โกต์

178
00:15:22,680 --> 00:15:23,520
ให้ตายสิ

179
00:15:43,600 --> 00:15:45,280
- เฮ้ย ให้ตายสิ
- ทำอะไรน่ะ

180
00:15:46,040 --> 00:15:46,880
หมายความว่าไง

181
00:15:46,960 --> 00:15:49,040
- แล้วนายทำอะไรล่ะ
- ผมเห็นคุณแอบเข้ามา

182
00:15:49,120 --> 00:15:50,800
เลยคิดจะเข้ามาด้วยเหรอ

183
00:15:51,680 --> 00:15:52,640
ใช่

184
00:15:53,120 --> 00:15:55,840
ฟังนะ แล้วนายมาทำอะไรแถวนี้

185
00:15:55,920 --> 00:15:58,400
ผมขี่จักรยานอยู่
แล้วเห็นคุณตอนผ่านไปพอดี

186
00:15:59,400 --> 00:16:02,080
นึกว่าเราอาจจะ
ไม่รู้สิ ใช้เวลาด้วยกันได้

187
00:16:02,560 --> 00:16:06,840
ตอนนี้ไม่ค่อยสะดวกน่ะ เอเดน

188
00:16:08,400 --> 00:16:10,800
เซ็ธ แมคโกเวิร์น
กรุณาฝากข้อความหลังเสียงสัญญาณ

189
00:16:12,160 --> 00:16:14,400
เซ็ธ โทรหาฉันหน่อย
โอเคไหม มีเรื่องสำคัญ

190
00:16:15,000 --> 00:16:17,360
มาร์โกต์ ผู้ช่วยพ่อน่ะ เธอ...

191
00:16:19,920 --> 00:16:21,440
อาจจะตายแล้ว

192
00:16:23,000 --> 00:16:24,160
โทรมานะ

193
00:16:25,240 --> 00:16:28,480
ชายผิวขาว วัย 30 กว่า
คาดว่าเป็นนีล ครอฟต์

194
00:16:30,280 --> 00:16:32,080
คิดว่าเสียชีวิตมานานแค่ไหน

195
00:16:32,560 --> 00:16:34,840
ฉันประเมินว่าอยู่ระหว่าง 20 ถึง 30 ปี

196
00:16:36,160 --> 00:16:37,280
ไปเจอเขาได้ยังไง

197
00:16:37,360 --> 00:16:39,120
ลางสังหรณ์น่ะ ของเพื่อนเขา

198
00:16:39,760 --> 00:16:41,120
เจอเขาอยู่หลังกำแพง

199
00:16:43,320 --> 00:16:44,320
สาเหตุการตายล่ะ

200
00:16:45,000 --> 00:16:47,120
เหมือนจะถูกตีด้วยของแข็งที่ศีรษะ

201
00:16:50,880 --> 00:16:54,920
แล้วคิดว่าอันนี้เป็นอาวุธที่ใช้ฆ่าได้ไหม

202
00:16:55,480 --> 00:16:58,040
ตรงกันเลย ไปเจอได้ยังไง

203
00:16:58,640 --> 00:16:59,680
ลางสังหรณ์อีกแล้ว

204
00:17:01,000 --> 00:17:02,160
มีลางสังหรณ์เยอะเลยนะ

205
00:17:13,160 --> 00:17:15,520
เซ็ธ โทรหาฉันหน่อย
โอเคไหม มีเรื่องสำคัญ

206
00:17:16,400 --> 00:17:17,720
มาร์โกต์ ผู้ช่วยพ่อน่ะ

207
00:17:18,520 --> 00:17:21,240
เธออาจจะตายแล้ว

208
00:17:22,040 --> 00:17:22,880
โทรมานะ

209
00:17:27,400 --> 00:17:28,240
นี่

210
00:17:29,680 --> 00:17:31,160
- นายไม่รับโทรศัพท์
- ใช่

211
00:17:31,240 --> 00:17:34,720
เพราะฉันอยู่กับศพ
ที่เราค่อนข้างแน่ใจว่าเป็นนีล ครอฟต์

212
00:17:34,800 --> 00:17:36,920
- บอกแล้วไง
- เออ รู้ว่าบอกแล้ว

213
00:17:37,440 --> 00:17:39,200
แต่ตอนนี้มันเป็นเรื่องจริง และฉันสติแตก

214
00:17:40,880 --> 00:17:41,960
ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม

215
00:17:42,640 --> 00:17:45,280
ครับ แลซแค่...

216
00:17:46,120 --> 00:17:47,080
อยากคุยด้วย

217
00:17:48,720 --> 00:17:51,680
รู้อะไรไหม แลซ
ฉันก็น่าจะอยากคุยเหมือนกัน

218
00:17:59,200 --> 00:18:00,480
เกิดอะไรขึ้น แลซ

219
00:18:05,160 --> 00:18:06,000
ผม...

220
00:18:08,360 --> 00:18:10,520
คิดว่าบิลลี แม็กอินไทร์อาจจะฆ่าพ่อผม

221
00:18:12,880 --> 00:18:14,040
ทำไมล่ะ

222
00:18:14,120 --> 00:18:14,960
ก็...

223
00:18:15,600 --> 00:18:18,960
หลายปีที่ผ่านมา
มีการตายที่น่าสงสัยหลายครั้งแถวนี้

224
00:18:19,040 --> 00:18:22,320
และบิลลีมีความเกี่ยวข้องกับเหยื่อทุกคน

225
00:18:23,560 --> 00:18:26,000
ถ้าพ่อผมเริ่มถามคำถามล่ะ

226
00:18:26,480 --> 00:18:28,440
พูดถึงการตายที่น่าสงสัยของใคร

227
00:18:28,520 --> 00:18:30,880
ซัตตัน แคสแซนดรา โรดส์

228
00:18:31,320 --> 00:18:34,080
ฉันเข้าใจความเกี่ยวข้อง
ระหว่างบิลลี แม็กอินไทร์กับซัตตัน

229
00:18:34,840 --> 00:18:37,120
แต่เขาเกี่ยวข้องกับ
แคสแซนดรา โรดส์ยังไง

230
00:18:37,200 --> 00:18:38,840
เธอกับบิลลีรู้จักกันด้วยเหรอ

231
00:18:39,640 --> 00:18:42,040
เธอเป็นคนไข้ของพ่อ

232
00:18:42,120 --> 00:18:44,640
แล้วบิลลีก็ขลุกอยู่แถวออฟฟิศพ่อตลอด

233
00:18:44,720 --> 00:18:46,240
พวกเขาคงเคยเจอกัน

234
00:18:46,320 --> 00:18:50,840
แลซ มีข้อมูลใหม่
เกี่ยวกับบิลลี แม็กอินไทร์เหรอ

235
00:18:50,920 --> 00:18:53,920
อะไรสักอย่างที่ทำให้นายสงสัยเขาขึ้นมาน่ะ

236
00:18:54,000 --> 00:18:58,560
ผมรู้มาว่าซัตตันวางแผนจะบอกเลิกเขา

237
00:18:58,640 --> 00:19:01,440
เขารู้ตัวก่อน ก็เลยโมโห

238
00:19:02,080 --> 00:19:04,400
ถ้าพ่อผมรู้ทันบิลลี

239
00:19:04,920 --> 00:19:08,200
มันคงมีเหตุผล
ที่บิลลีจะฆ่าเขาใช่ไหม หมายถึง...

240
00:19:09,280 --> 00:19:10,960
คงมีเหตุผลมากกว่าฆ่าตัวตายเยอะ

241
00:19:12,640 --> 00:19:14,400
ผมรู้ว่าพ่อไม่มีทางฆ่าตัวตาย

242
00:19:19,560 --> 00:19:22,480
ผมเป็นห่วงมาร์โกต์ด้วย แม่บิลลีน่ะ

243
00:19:22,560 --> 00:19:25,560
เธอไม่รับโทรศัพท์
ผมแวะไปหา แล้วเธอไม่อยู่บ้าน

244
00:19:28,320 --> 00:19:30,600
ผมเป็นห่วงว่าบิลลีอาจทำอะไรเธอ

245
00:19:33,160 --> 00:19:34,720
โอเค เดี๋ยวเราเช็กให้

246
00:19:35,720 --> 00:19:36,880
แลซ

247
00:19:36,960 --> 00:19:41,200
นายบอกว่าบิลลีเกี่ยวข้องกับ
การตายที่น่าสงสัยแถวนี้ทั้งหมด

248
00:19:41,280 --> 00:19:42,440
ใช่

249
00:19:43,760 --> 00:19:44,640
นายก็เหมือนกัน

250
00:19:54,840 --> 00:19:58,600
โอเค ก่อนนายจะเริ่ม
เรากำลังหามาร์โกต์จากกล้องวงจรปิด

251
00:19:58,680 --> 00:20:00,920
แล้วพรุ่งนี้จะจัดทีมค้นหา พอใจหรือยัง

252
00:20:01,680 --> 00:20:04,600
น่าจะไม่ทันแล้วละ เธอน่าจะตายไปแล้ว

253
00:20:04,680 --> 00:20:08,480
โอเค นายต้อง
หยุดพูดอะไรแย่ๆ แบบนี้ แลซ

254
00:20:09,120 --> 00:20:10,600
โมโหอะไรนักหนา

255
00:20:10,680 --> 00:20:13,120
นี่นายหมกมุ่นกับตัวเอง
จนไม่เห็นว่าฉันอยู่จุดไหนเหรอ

256
00:20:15,960 --> 00:20:19,680
ให้ตายเถอะ ใช่จริงๆ
โอเค ฉันขอพูดชัดๆ นะ

257
00:20:19,760 --> 00:20:25,160
ตอนนี้โทรศัพท์ฉันมีข้อความจากนาย
ที่บอกว่ามาร์โกต์น่าจะตายแล้ว

258
00:20:25,240 --> 00:20:27,080
งั้นสมมติว่าเธอตายขึ้นมาจริงๆ

259
00:20:27,160 --> 00:20:29,520
และสมมติว่าข้อความนั้น
สอดคล้องกับเวลาตายของเธอ

260
00:20:29,600 --> 00:20:31,000
แล้วฉันควรทำยังไงล่ะ

261
00:20:32,360 --> 00:20:36,280
ลบทิ้งเพื่อปกป้องนาย
แล้วยังไง เสี่ยงติดคุกเองเหรอ

262
00:20:36,360 --> 00:20:39,320
- โอเค ใช่ มันโง่มาก
- เพราะการไปเจอ

263
00:20:39,400 --> 00:20:41,600
ศพอายุ 20 ปีโดยบังเอิญมันก็เรื่องนึง

264
00:20:41,680 --> 00:20:45,360
แต่การทำนายเหตุฆาตกรรม
ระหว่างที่มันเกิดขึ้นคืออีกเรื่องเลย

265
00:20:45,440 --> 00:20:47,840
แล้วยังไปด้อมๆ มองๆ แถวบ้านเหยื่ออีก

266
00:20:47,920 --> 00:20:50,320
- ขอโทษที่ฝากข้อความพวกนั้น
- แล้วนายก็มาที่นี่

267
00:20:50,400 --> 00:20:53,240
และบอกหัวหน้าฉัน
เรื่องบิลลี แม็กอินไทร์หมดเปลือก

268
00:20:53,320 --> 00:20:55,760
ซึ่งมันโคตรจะไม่มีเหตุผลเลย

269
00:20:55,840 --> 00:21:00,200
- บิลลีน่าสงสัยเห็นๆ
- นายต่างหากที่น่าสงสัย นายนั่นแหละ

270
00:21:01,240 --> 00:21:04,680
เรื่องทั้งหมด
ดูเหมือนนายสติหลุดหลังจากพ่อเสีย

271
00:21:04,760 --> 00:21:09,280
นายฆ่ามาร์โกต์
แล้วมาที่นี่เพื่อทำให้ตำรวจสงสัยบิลลี

272
00:21:09,360 --> 00:21:11,880
ก่อนเจอศพมาร์โกต์

273
00:21:11,960 --> 00:21:14,320
นายดูเหมือนมีความผิด

274
00:21:14,400 --> 00:21:15,280
บ้าเอ๊ย

275
00:21:16,400 --> 00:21:21,000
บ้าเอ๊ยๆ ฉันไม่...

276
00:21:22,000 --> 00:21:23,560
ขอโทษนะ เซ็ธ

277
00:21:23,640 --> 00:21:25,680
ฟังนะ มันพังไปแล้ว โอเคไหม

278
00:21:26,360 --> 00:21:29,520
นายทำได้แค่ภาวนา
ให้เราเจอตัวมาร์โกต์เร็วๆ

279
00:21:29,600 --> 00:21:32,720
เพราะถ้าเธอตายจริงๆ แลซ นายซวยแน่

280
00:21:38,640 --> 00:21:41,400
แล้วอย่าว่าเจนนาด้วย

281
00:21:41,480 --> 00:21:43,920
ที่บิดเบือนข้อเท็จจริงในคืนที่ซัตตันตาย

282
00:21:44,000 --> 00:21:48,840
เพราะนายก็ทำแบบเดียวกันมาหลายปี
และฉันไม่เคยแก้ไขนายเลย

283
00:21:48,920 --> 00:21:51,200
นายรู้เหตุผล
ที่คืนนั้นตัวเองอยู่ที่งานเต้นรำต่อ

284
00:21:51,280 --> 00:21:52,960
และไม่ใช่เพื่อปลอบเบลลา

285
00:22:20,080 --> 00:22:24,840
ทีนี้ก็รู้เหตุผลที่พ่ออยากให้ลูกกลับบ้าน
พร้อมซัตตันหลังจบงานเต้นรำแล้วนะ

286
00:22:26,000 --> 00:22:29,200
พ่อกังวลเรื่องบิลลี แม็กอินไทร์

287
00:22:30,920 --> 00:22:32,280
พ่อรู้จักลูกดี

288
00:22:33,120 --> 00:22:36,200
ลูกอยากคุยเจาะลึกเรื่องบิลลี

289
00:22:37,560 --> 00:22:40,880
อะไรกันแน่ที่ทำให้มาร์โกต์กังวลขนาดนั้น

290
00:22:43,160 --> 00:22:47,520
และเหตุผลที่อยากเจาะลึก
ก็เป็นเพราะลูกอยาก

291
00:22:47,600 --> 00:22:50,880
ตำหนิพ่อใจจะขาด

292
00:22:50,960 --> 00:22:53,200
ที่ยอมให้ลูกสาวไปงานเต้นรำกับเขา

293
00:22:54,080 --> 00:22:55,760
ลูกคงไม่ไปไกลถึงขั้นบอกว่า

294
00:22:57,640 --> 00:23:01,040
"เป็นความผิดพ่อที่ซัตตันถูกฆ่าตาย"

295
00:23:01,120 --> 00:23:03,040
แต่คงบอกเป็นนัยมากพอ

296
00:23:03,120 --> 00:23:05,680
ที่เราสองคนจะสนใจประเด็นนั้น

297
00:23:05,760 --> 00:23:09,200
และไม่สนใจ ไม่รู้สิ มาลองคิดกัน...

298
00:23:11,520 --> 00:23:12,360
ลูก

299
00:23:14,000 --> 00:23:17,960
และการที่ลูกไม่พาซัตตันกลับบ้าน

300
00:23:18,880 --> 00:23:20,760
ตามคำสั่ง

301
00:23:30,920 --> 00:23:32,280
มันเป็นเรื่องดีมาก

302
00:23:32,800 --> 00:23:36,880
ที่ลูกอยู่ที่งานเต้นรำต่อ
เพราะเบลลากำลังเสียใจ

303
00:23:37,360 --> 00:23:41,920
และเหตุผลที่เป็นเรื่องดีมาก
ก็เพราะมันทำให้ลูก

304
00:23:42,000 --> 00:23:43,240
ดูเป็นคนดี

305
00:23:43,880 --> 00:23:49,240
คนดีๆ จะไม่ทอดทิ้งแฟนตัวเอง

306
00:23:49,320 --> 00:23:50,760
ตอนเธอเสียใจหรอก

307
00:23:52,360 --> 00:23:53,200
ใช่ไหม

308
00:23:55,280 --> 00:23:56,120
ปัญหาคือ...

309
00:23:58,200 --> 00:23:59,760
เธอไม่ได้เสียใจ

310
00:24:02,120 --> 00:24:02,960
ใช่ไหมล่ะ

311
00:24:05,880 --> 00:24:09,560
ป่านนี้ลูกคงเกือบรู้สึกว่ามันจริงแล้วใช่ไหม

312
00:24:10,200 --> 00:24:11,880
มันเรียกว่าปรากฏการณ์ความจริงลวง

313
00:24:11,960 --> 00:24:14,720
- เป็นปรากฏการณ์ทางจิตวิทยาทั่วไป
- ผมรู้จักอยู่แล้ว พ่อ

314
00:24:14,800 --> 00:24:16,120
ไม่ต้องอธิบายหรอก

315
00:24:16,200 --> 00:24:19,400
เราโกหกบ่อยๆ จนเริ่มรู้สึกว่ามันจริง

316
00:24:21,760 --> 00:24:24,080
และถ้าคำโกหกมันสบายใจกว่าความจริง

317
00:24:25,880 --> 00:24:27,840
ก็ยิ่งมีเหตุผลให้โกหกต่อไป

318
00:24:30,400 --> 00:24:32,320
แต่ความจริงคืออะไร โจเอล

319
00:24:32,400 --> 00:24:34,960
- ผมไม่อยากพูดถึง
- แต่เราต้องพูดอยู่ดี

320
00:24:36,960 --> 00:24:39,360
นี่แหละที่ผมบอก

321
00:24:40,440 --> 00:24:42,760
พ่อกดดันคนอื่นมากไป

322
00:24:42,840 --> 00:24:45,440
ลูกผลักคำวิจารณ์ออกมา
เพื่อเลี่ยงการมองเข้าไปข้างใน

323
00:24:45,520 --> 00:24:48,680
- ลูกอยู่ที่งานเต้นรำต่อทำไม
- พ่อรังแกคนไข้ตัวเอง

324
00:24:48,760 --> 00:24:51,160
- เกี่ยวกับเพื่อนหรือเปล่า
- พ่อรังแกผม

325
00:24:51,240 --> 00:24:53,600
ลูกเมาเหรอ ซัตตันถึงกลับคนเดียวใช่ไหม

326
00:24:53,680 --> 00:24:55,400
- พ่อ ฟังก่อนนะ
- เมายาเหรอ

327
00:24:55,480 --> 00:24:57,160
ผมไม่อยากพูดถึงมัน

328
00:24:57,240 --> 00:25:00,640
ทำไมถึงไม่ตามซัตตันกลับบ้านคืนนั้น

329
00:25:00,720 --> 00:25:02,520
ผมไม่อยากพูดถึงมัน

330
00:25:06,400 --> 00:25:09,080
เพราะผมจะได้แอ้มสาว โอเคไหม

331
00:25:10,040 --> 00:25:11,480
นั่นแหละความจริง

332
00:25:16,760 --> 00:25:21,200
ผมเป็นเด็กวัยรุ่นคนนึง
และมีคนบอกว่าเบลลาอยาก...

333
00:25:32,360 --> 00:25:35,960
ผมนึกถึงตัวเองก่อน
และน้องก็มาตาย เธอ...

334
00:25:54,560 --> 00:25:55,400
ให้ตายเถอะ

335
00:26:03,320 --> 00:26:06,080
นี่เป็นภาพยืนยันสุดท้าย
ของมาร์โกต์ แม็กอินไทร์

336
00:26:07,600 --> 00:26:08,480
นั่นแซม โอลเซนเหรอ

337
00:26:09,240 --> 00:26:11,320
เป็นไปได้ บ้านเขาอยู่ใกล้ๆ

338
00:26:11,400 --> 00:26:13,400
เดี๋ยวผมไปคุยเอง
เผื่อเขารู้ว่าเธอไปไหน

339
00:26:14,560 --> 00:26:18,400
โอเค ปล่อยภาพออกสื่อด้วย
ลองดูว่ามันจะช่วยอะไรได้ไหม

340
00:26:18,960 --> 00:26:19,800
โอเค

341
00:26:40,720 --> 00:26:42,960
ช่วงหลังๆ มานี้ เขาร้ายมาก

342
00:26:58,400 --> 00:27:01,520
- ยังไม่มีอารมณ์คุยอยู่ดี
- นายเป็นเพื่อนที่ดีมาก ฉันงี่เง่าเอง

343
00:27:01,600 --> 00:27:03,560
เออ เรื่องนั้นไม่เถียง แต่ฉันต้องไปแล้ว

344
00:27:03,640 --> 00:27:06,400
มีพยานบอกว่า
เห็นมาร์โกต์เดินเข้าเส้นทางซิตีพาร์ก

345
00:27:06,480 --> 00:27:07,960
กับหมาเธอเมื่อสองคืนก่อน

346
00:27:08,040 --> 00:27:10,280
- ทีมค้นหาไปที่นั่นแล้ว
- บิลลีรู้ไหม

347
00:27:10,360 --> 00:27:13,200
รู้สิ เขากำลังจะถึงแล้ว

348
00:27:13,280 --> 00:27:14,360
ฉันกำลังไป

349
00:27:14,440 --> 00:27:15,880
ไม่ต้องมา ไม่เป็นไร

350
00:27:15,960 --> 00:27:16,920
เซ็ธ

351
00:27:17,000 --> 00:27:17,960
บาย แลซ

352
00:27:31,040 --> 00:27:34,760
ครอบครัวของมาร์โกต์ แม็กอินไทร์
แสดงความกังวลที่เธอหายตัวไป

353
00:27:34,840 --> 00:27:37,720
โดยพวกเขาบอกว่ามันผิดวิสัยอย่างมาก

354
00:27:37,800 --> 00:27:40,560
คุณย่าของหลานๆ สองคน
ที่คาดว่าอยู่ในวัย 60 กว่า

355
00:27:40,640 --> 00:27:43,160
หายตัวไปเกิน 24 ชั่วโมงแล้ว

356
00:27:43,240 --> 00:27:45,600
และทางตำรวจ
ได้ขอความช่วยเหลือจากประชาชน

357
00:27:45,680 --> 00:27:48,200
ในการค้นหาพื้นที่ป่าใกล้ๆ โดยละเอียด

358
00:28:11,880 --> 00:28:14,200
มีปัญหาจริงๆ หมายถึงบิลลีน่ะ

359
00:28:14,280 --> 00:28:17,720
- หนูจะเลิกกับบิลลี
- ฉันอยากทำให้เธอเจ็บจริงๆ

360
00:28:43,080 --> 00:28:43,920
มาร์โกต์

361
00:28:44,640 --> 00:28:45,520
มาร์โกต์

362
00:28:47,880 --> 00:28:48,720
มาร์โกต์

363
00:28:49,360 --> 00:28:50,200
มาร์โกต์

364
00:28:51,040 --> 00:28:51,880
มาร์โกต์

365
00:29:02,920 --> 00:29:03,760
มาร์โกต์

366
00:29:08,600 --> 00:29:09,800
มาร์โกต์

367
00:29:09,880 --> 00:29:11,080
มาร์โกต์

368
00:29:49,120 --> 00:29:49,960
เท็ดดี้

369
00:29:55,480 --> 00:29:56,840
ว่าไง เท็ดดี้ มาร์โกต์อยู่ไหน

370
00:30:04,640 --> 00:30:05,960
มาเร็ว เขาน่าจะอยู่ทางนั้น

371
00:30:07,600 --> 00:30:08,720
นั่นนายเหรอ บิลลี

372
00:30:09,280 --> 00:30:10,400
เขาน่าจะอยู่ทางนั้น

373
00:30:12,240 --> 00:30:13,080
มาเร็ว

374
00:30:23,640 --> 00:30:25,760
เร็วเข้า มานี่สิ

375
00:30:25,840 --> 00:30:26,680
บิลลี

376
00:30:29,320 --> 00:30:30,200
มานี่ๆ

377
00:30:30,920 --> 00:30:32,640
ฉันรู้ว่านายอยู่แถวนี้ ได้ยินเสียงนาย

378
00:30:35,320 --> 00:30:36,880
มาเร็ว เขาน่าจะอยู่ทางนั้น

379
00:30:36,960 --> 00:30:38,080
ต้องการอะไร

380
00:30:56,680 --> 00:30:58,080
อย่าให้มันหนีไปนะ

381
00:31:00,480 --> 00:31:01,320
นี่

382
00:31:01,400 --> 00:31:02,560
ไปไหนไม่รอดแล้ว

383
00:31:02,640 --> 00:31:05,640
นี่อะไร เกิดอะไรขึ้น โอลเซน

384
00:31:05,720 --> 00:31:07,400
โอลเซน ไอ้ฆาตกร

385
00:31:07,880 --> 00:31:10,880
- เธออยู่ไหน แม่ฉันอยู่ไหน
- เฮ้ย บิลลี ใจเย็นๆ

386
00:31:11,840 --> 00:31:14,600
- เฮ้ยๆ อย่าทำอะไรเขา
- ครั้งนี้แกไม่รอดแน่

387
00:31:14,680 --> 00:31:15,880
- เธออยู่ไหน
- บิลลี เฮ้ย

388
00:31:15,960 --> 00:31:17,280
ไอ้โรคจิต

389
00:31:18,320 --> 00:31:19,640
แม่ฉันอยู่ไหน

390
00:31:48,280 --> 00:31:49,440
พวกเขาต้องระวังหน่อย

391
00:31:49,960 --> 00:31:50,800
ระวังอยู่แล้ว บิลลี

392
00:31:52,640 --> 00:31:53,480
มาเถอะ

393
00:31:56,560 --> 00:32:00,320
บิลลี แม็กอินไทร์ คุณถูกจับในข้อหา
ทำร้ายร่างกายและก่อความรุนแรง

394
00:32:01,040 --> 00:32:03,000
คุณมีสิทธิ์ที่จะไม่พูด
แต่อาจไม่ได้รับการคุ้มครอง

395
00:32:03,080 --> 00:32:05,800
ถ้าคุณพูดอะไรในศาล
ที่ไม่ได้พูดตอนให้ปากคำ

396
00:32:44,840 --> 00:32:45,680
หนักแค่ไหน

397
00:32:46,280 --> 00:32:48,400
เขาบอกว่าผมต้องนอนโรงพยาบาล

398
00:32:51,120 --> 00:32:52,520
แต่มันไม่ได้เจ็บขนาดนั้น

399
00:32:53,480 --> 00:32:55,120
คุณไม่ต้องทำแบบนั้นก็ได้

400
00:32:55,600 --> 00:32:56,600
ก็ไม่ได้ทำอะไรมาก

401
00:32:57,240 --> 00:32:58,520
เขาฆ่าคุณได้นะ

402
00:32:59,680 --> 00:33:03,120
เขายกพวกนักเลงมาทำร้ายคุณ โอลเซน

403
00:33:03,200 --> 00:33:04,640
ไม่โกรธมากกว่านี้หน่อยเหรอ

404
00:33:05,920 --> 00:33:06,840
ชินแล้วน่ะ

405
00:33:13,400 --> 00:33:15,120
แล้วมันก็อาจเป็นเรื่องดี

406
00:33:15,640 --> 00:33:18,120
เพราะตำรวจเพิ่งบอกว่าอยากคุยกับผม

407
00:33:20,440 --> 00:33:22,240
ข่าวลือจะได้มีประเด็นใหม่น่ะ

408
00:33:24,400 --> 00:33:26,760
แล้วไปทำอะไรแถวนั้น คุณ...

409
00:33:26,840 --> 00:33:28,280
อยู่ในทีมค้นหาเหรอ

410
00:33:30,000 --> 00:33:31,240
ผมไม่ได้ตั้งใจจะมา

411
00:33:31,680 --> 00:33:34,360
แต่ได้ยินจากวิทยุ เลยตัดสินใจมาช่วย

412
00:33:36,320 --> 00:33:37,920
ผมกำลังออกนอกเมือง

413
00:33:39,160 --> 00:33:41,040
จะไปตกปลาชาร์อาร์กติก

414
00:33:42,240 --> 00:33:43,080
ตกปลาเหรอ

415
00:33:44,160 --> 00:33:45,000
ตอนกลางคืนเนี่ยนะ

416
00:33:47,440 --> 00:33:48,280
ปลามันมีตา

417
00:33:49,680 --> 00:33:51,920
ตอนกลางวันมันมองเห็นเราอยู่บนฝั่ง

418
00:33:55,320 --> 00:33:56,680
ไม่เคยคิดแบบนั้นเลย

419
00:33:57,880 --> 00:33:58,880
แถมยังสงบดี

420
00:34:01,200 --> 00:34:02,200
การอยู่คนเดียวน่ะ

421
00:34:14,520 --> 00:34:15,400
แลซ

422
00:34:17,640 --> 00:34:18,480
ขอบคุณนะ

423
00:34:43,560 --> 00:34:44,960
ให้ตายสิ

424
00:34:50,080 --> 00:34:52,480
- เลิกทำแบบนี้สักที
- ผมอยากคุยด้วย

425
00:34:53,280 --> 00:34:54,200
โอเค ขึ้นมาสิ

426
00:34:57,080 --> 00:34:58,000
ให้ตายเถอะ

427
00:35:10,640 --> 00:35:11,480
คุณเป็นพ่อผม

428
00:35:18,160 --> 00:35:19,840
ผมตรวจดีเอ็นเอแล้ว

429
00:35:19,920 --> 00:35:22,240
เดี๋ยวๆ ทำอะไรนะ

430
00:35:22,960 --> 00:35:24,160
ผมขโมยแปรงสีฟันคุณ

431
00:35:24,240 --> 00:35:26,400
ขโมย... ให้ตายสิ เอเดน นาย...

432
00:35:26,960 --> 00:35:28,920
- ผมอยากรู้
- อะไร แล้ว...

433
00:35:32,280 --> 00:35:36,360
ผลเป็นบวกเหรอ
ดีเอ็นเอเราตรงกันเหรอ

434
00:35:36,840 --> 00:35:39,160
ไม่ได้พูดเพื่อแกล้งกันเฉยๆ ใช่ไหม

435
00:35:42,360 --> 00:35:43,880
เดี๋ยวส่งผลให้ทางอีเมล

436
00:35:43,960 --> 00:35:46,720
- โอเค
- คุณจะได้เห็นเอง

437
00:35:50,640 --> 00:35:51,480
โอเค

438
00:35:54,840 --> 00:35:56,240
ก่อนอื่นเลย ฉันไม่รู้จริงๆ

439
00:35:57,920 --> 00:35:59,000
ไม่รู้เลย

440
00:36:01,080 --> 00:36:02,960
โอเคไหม สาบานเลย ไม่รู้จริงๆ

441
00:36:03,040 --> 00:36:04,120
โอเค

442
00:36:04,200 --> 00:36:05,200
แม่นายไม่บอก...

443
00:36:06,800 --> 00:36:08,760
เดี๋ยวนะ มันเป็นไป...

444
00:36:11,600 --> 00:36:14,800
แค่ครั้งเดียวเอง หลังจากเราเลิกกัน

445
00:36:15,720 --> 00:36:17,240
ฉันนึกว่าเราระวังแล้ว

446
00:36:21,080 --> 00:36:22,080
โอเค...

447
00:36:25,240 --> 00:36:27,480
แล้วนายตรวจทำไม

448
00:36:31,240 --> 00:36:32,600
ผมรู้สึกแตกต่าง

449
00:36:33,960 --> 00:36:35,040
รู้สึกไม่เหมาะกับที่นี่

450
00:36:36,160 --> 00:36:39,600
คิดว่ามันคงช่วยได้
ถ้ารู้ว่าตัวเองมาจากไหน

451
00:36:40,200 --> 00:36:41,720
- แล้วช่วยไหม
- ไม่รู้สิ

452
00:36:42,600 --> 00:36:43,680
คุณไม่รู้จริงๆ เหรอ

453
00:36:44,160 --> 00:36:45,440
ไม่เลย

454
00:36:49,600 --> 00:36:52,160
- ตอนนี้โกรธแม่ผมหรือเปล่า
- ไม่รู้สิ เอเดน

455
00:36:52,240 --> 00:36:53,640
เธออาจไม่รู้ด้วยซ้ำ

456
00:36:53,720 --> 00:36:56,040
อาจคิดว่าพอลเป็นพ่อนายจริงๆ น่ะ

457
00:36:57,600 --> 00:36:58,440
บ้าเอ๊ย

458
00:37:03,360 --> 00:37:04,200
ฟังนะ

459
00:37:06,760 --> 00:37:09,280
ตอนนี้นายคงรู้สึกอะไรหลายอย่าง

460
00:37:09,880 --> 00:37:12,760
เป็นเรื่องปกติที่จะหัวหมุน

461
00:37:13,320 --> 00:37:14,600
ถ้าอยากคุยกับฉัน

462
00:37:16,240 --> 00:37:17,080
เมื่อไหร่ก็ตาม

463
00:37:18,560 --> 00:37:19,560
ฉันอยู่นี่เสมอนะ

464
00:37:25,560 --> 00:37:27,160
ถ้ารู้ว่าตัวเองเป็นพ่อผม

465
00:37:28,320 --> 00:37:29,480
คุณจะอยู่ในชีวิตผมไหม

466
00:37:35,400 --> 00:37:38,920
ฉันไม่แน่ใจหลายเรื่อง เอเดน

467
00:37:39,000 --> 00:37:39,840
แต่...

468
00:37:41,280 --> 00:37:42,120
ไม่ใช่เรื่องนี้

469
00:37:46,920 --> 00:37:49,800
ถ้าได้เห็นตอนนายเกิด

470
00:37:52,600 --> 00:37:57,560
ถ้ารู้ว่านายเป็นลูกฉัน
ถ้าได้อุ้มนายตอนเป็นทารก

471
00:37:59,680 --> 00:38:01,640
คงไม่มีอะไรบนโลกมาลากฉันออกไปได้

472
00:39:16,520 --> 00:39:17,360
ผม...

473
00:39:19,120 --> 00:39:21,240
ไม่กล้าขอเบอร์คุณ

474
00:39:21,320 --> 00:39:23,360
เลยคิดว่ามาบ้านฉันเลยดีกว่าเหรอ

475
00:39:24,360 --> 00:39:26,080
ไม่ดีกว่าแอบส่องในอินเทอร์เน็ตเหรอ

476
00:39:29,560 --> 00:39:31,480
ผมว่าจะชวนคุณไปเดต

477
00:39:31,560 --> 00:39:33,600
ตั้งใจอย่างนั้น

478
00:39:33,680 --> 00:39:37,360
แต่คิดได้ว่าผมไม่ต้องการเดต ผม...

479
00:39:38,400 --> 00:39:39,440
ต้องการนักบำบัด

480
00:39:42,960 --> 00:39:43,800
ผม...

481
00:39:45,200 --> 00:39:48,320
เจอศพสองศพในสองสามวันที่ผ่านมา

482
00:39:48,920 --> 00:39:53,320
แต่มันไม่กระทบจิตใจเท่าที่ควร
เพราะใจผมพังอยู่แล้ว

483
00:39:56,560 --> 00:39:58,520
น้องสาวผมถูกฆ่า

484
00:39:59,760 --> 00:40:01,360
นานมาแล้ว สมัยมัธยมปลาย

485
00:40:02,680 --> 00:40:04,240
แต่ผมไม่เคยทำใจได้ ไม่เคย...

486
00:40:05,040 --> 00:40:06,400
ปล่อยให้มันเป็นอดีต

487
00:40:06,960 --> 00:40:09,680
แล้วเรื่องความสัมพันธ์กับผู้หญิง

488
00:40:10,520 --> 00:40:13,160
ก็มีแค่คนเดียวที่ดูใช่สำหรับผม

489
00:40:13,240 --> 00:40:15,200
และตอนคบกัน เราไม่มีความสุขด้วยซ้ำ

490
00:40:15,280 --> 00:40:16,760
นี่มันอะไรล่ะ

491
00:40:18,480 --> 00:40:19,680
ผมแค่อยาก...

492
00:40:20,320 --> 00:40:22,160
ผ่านเรื่องทั้งหมดไปได้

493
00:40:23,200 --> 00:40:24,600
แต่คงไปไม่ถึง...

494
00:40:26,440 --> 00:40:27,440
ถ้าไม่มีคนช่วย

495
00:40:30,920 --> 00:40:31,760
แป๊บนึงนะ

496
00:40:38,600 --> 00:40:40,120
ไม่ต้องแอบส่องในอินเทอร์เน็ต

497
00:40:43,720 --> 00:40:45,040
ใช่ ขอบคุณครับ

498
00:40:47,560 --> 00:40:48,400
บาย

499
00:40:50,680 --> 00:40:51,640
แลซ

500
00:40:53,120 --> 00:40:55,040
ผู้หญิงที่คุณไม่เคยมีความสุขด้วยน่ะ

501
00:40:55,360 --> 00:40:57,360
พวกคุณคบกันตอนมัธยมปลายหรือเปล่า

502
00:40:57,840 --> 00:40:58,960
ใช่

503
00:40:59,040 --> 00:41:02,280
เธอผูกกับช่วงเวลา
ที่น้องสาวคุณยังมีชีวิตอยู่

504
00:41:03,680 --> 00:41:07,400
นั่นคือเหตุผลที่มันรู้สึกใช่ ทั้งที่มันไม่ใช่เลย

505
00:41:12,440 --> 00:41:13,800
โทษที ผมต้องรับสายนี้

506
00:41:14,520 --> 00:41:15,600
บาย

507
00:41:18,760 --> 00:41:20,040
- ว่าไง
- ว่าไง

508
00:41:20,960 --> 00:41:24,200
ฟังนะ เราอยากรู้ว่า
นายอยากแวะมาที่สถานีตำรวจไหม

509
00:41:24,280 --> 00:41:25,800
เรื่องที่บิลลีทำร้ายฉันเหรอ

510
00:41:27,120 --> 00:41:27,960
ใช่

511
00:41:31,080 --> 00:41:32,560
นายโกหกไม่เก่งเลย เซ็ธ

512
00:41:50,920 --> 00:41:53,560
มาร์โกต์ แม็กอินไทร์
ถูกแทงที่บริเวณหน้าอก

513
00:41:54,400 --> 00:41:56,720
ด้วยมีดหั่นขนมปังรูปทรงแปลกๆ

514
00:41:56,800 --> 00:42:00,440
ดูเหมือนว่าศพเธอ
ไม่ได้ถูกย้ายไปไกลหลังถูกฆ่า

515
00:42:00,520 --> 00:42:03,200
- แปลว่าเราคิดว่า...
- มีคนเอามีดเข้ามาในป่า

516
00:42:06,120 --> 00:42:07,400
นี่เป็นการไตร่ตรองไว้ก่อน

517
00:42:08,960 --> 00:42:12,920
บิลลีบอกว่าเขาอยู่แคริบเบียน
ตอนพ่อผมถูกฆ่า

518
00:42:13,000 --> 00:42:14,520
แต่ผมไม่เชื่อ

519
00:42:14,600 --> 00:42:16,360
ถูกต้อง เขาโกหก

520
00:42:17,400 --> 00:42:21,080
บิลลี แม็กอินไทร์
อยู่ในสถานบำบัดตอนพ่อนายเสีย

521
00:42:21,160 --> 00:42:22,000
สถานบำบัดเหรอ

522
00:42:22,080 --> 00:42:24,240
สมมติว่าบิลลีฆ่าแม่ตัวเองจริงๆ

523
00:42:24,320 --> 00:42:28,400
สมมติว่าทักษะจิตวิเคราะห์
ของนายแม่นยำมาก

524
00:42:28,800 --> 00:42:31,840
ฉันก็ไม่เข้าใจอยู่ดีว่า
นายรู้ได้ยังไงว่ามันจะเกิดขึ้นตอนนี้

525
00:42:32,400 --> 00:42:35,080
ผมเพิ่งเจอบิลลีเมื่อเร็วๆ นี้

526
00:42:35,880 --> 00:42:37,680
เราคุยกัน และผมมี...

527
00:42:39,200 --> 00:42:40,920
ไม่รู้สิ ความรู้สึก

528
00:42:41,000 --> 00:42:42,320
ความรู้สึกเหรอ

529
00:42:42,400 --> 00:42:47,960
รู้อะไรไหม
คุณเองก็มีแต่ความรู้สึก คุณรู้สึกสงสัยผม

530
00:42:48,560 --> 00:42:51,320
แต่ไม่มีหลักฐานเป็นชิ้นเป็นอัน
มาเอาผิดผม และไม่มีวันมีด้วย

531
00:42:51,400 --> 00:42:54,000
เพราะผมไม่ได้ฆ่ามาร์โกต์

532
00:42:54,080 --> 00:42:57,080
- เรายังไม่ทันเริ่มสืบสวนเลย
- งั้นก็เริ่มเลยสิ

533
00:42:57,160 --> 00:42:58,840
เก็บลายนิ้วมือกับดีเอ็นเอผมไปเลย

534
00:42:58,920 --> 00:43:01,800
กวาดทุกช่องที่ผมมี เอาให้เต็มที่เลย

535
00:43:04,920 --> 00:43:07,040
ฉันรู้ว่านายไม่ได้ฆ่ามาร์โกต์ แม็กอินไทร์

536
00:43:09,200 --> 00:43:10,800
เพราะฉันแอบตามนายอยู่

537
00:43:20,400 --> 00:43:21,320
คุณทำอะไรนะ

538
00:43:24,360 --> 00:43:25,680
ฉันไม่ไว้ใจนาย

539
00:43:26,320 --> 00:43:27,320
และยังไม่ไว้ใจอยู่ดี

540
00:43:42,760 --> 00:43:44,760
ก่อนหน้านี้ฉันไม่ได้พูดเล่น

541
00:43:46,800 --> 00:43:50,280
นายเป็นเพื่อนที่ดีมาก และฉันงี่เง่าเอง

542
00:43:55,600 --> 00:43:56,440
ไม่เป็นไร

543
00:43:57,000 --> 00:43:57,840
เป็นสิ

544
00:43:58,760 --> 00:43:59,600
เป็นจริงๆ

545
00:44:01,000 --> 00:44:02,600
รู้ได้ยังไงว่ามาร์โกต์ตายแล้ว แลซ

546
00:44:04,840 --> 00:44:05,680
ฉันเห็นเธอ

547
00:44:09,080 --> 00:44:10,000
เป็นผีน่ะ

548
00:44:12,040 --> 00:44:14,600
ไม่เอาน่า รู้จริงๆ ได้ยังไง

549
00:44:18,200 --> 00:44:20,920
ที่ผ่านมานายไม่เชื่อฉันจริงๆ เหรอ

550
00:44:21,640 --> 00:44:24,440
ฟังนะ หลังจากซัตตันตาย
นายสติแตกหนักมาก

551
00:44:24,520 --> 00:44:26,640
และถ้ามันเกิดขึ้นอีกตอนนี้

552
00:44:26,720 --> 00:44:28,560
ฉันก็อยากคอยช่วยนาย แค่นั้นเอง

553
00:44:30,800 --> 00:44:31,760
แต่คือ...

554
00:44:33,920 --> 00:44:35,520
เห็นผีเนี่ยนะ

555
00:44:36,480 --> 00:44:37,520
ไม่เอาน่า

556
00:44:38,200 --> 00:44:39,480
ฉันเข้าใจ เซ็ธ

557
00:44:41,560 --> 00:44:42,520
นายแค่เล่นตามน้ำไป

558
00:44:43,320 --> 00:44:47,160
เปล่า ไม่ได้เล่นตามน้ำ แลซ ฉัน...

559
00:44:48,080 --> 00:44:52,840
แค่คิดว่า ไม่รู้สิ
นายกำลังสะเทือนใจเรื่องพ่อ

560
00:44:53,520 --> 00:44:56,840
หรืออาจจะอดนอน แล้วฝันแบบสมจริง

561
00:44:56,920 --> 00:44:59,320
หรืออาจเป็นผลข้างเคียงจากยาตัวใหม่

562
00:44:59,400 --> 00:45:01,560
แล้วความทรงจำแปลกๆ ก็ย้อนกลับมา

563
00:45:01,640 --> 00:45:04,240
และมันเหมือนภาพหลอนหรืออะไรสักอย่าง

564
00:45:05,360 --> 00:45:10,320
มีคำอธิบายตั้งเยอะ นอกจากผีตัวเป็นๆ

565
00:45:11,080 --> 00:45:12,160
ผีเนี่ยนะ

566
00:45:12,880 --> 00:45:16,640
ฉันไปต่อไม่ถูกแล้ว แลซ
เพราะการที่มาร์โกต์มาตายตอนนี้

567
00:45:17,240 --> 00:45:18,760
และนายรู้ล่วงหน้า

568
00:45:18,840 --> 00:45:22,240
มันไม่สมเหตุสมผลกับคำอธิบายที่ฉันได้เลย

569
00:45:25,040 --> 00:45:26,040
งั้นขอร้องละ

570
00:45:27,320 --> 00:45:29,200
มันเกิดอะไรขึ้นวะ

571
00:45:29,840 --> 00:45:31,600
ฉันไม่เปลี่ยนคำตอบหรอก

572
00:45:35,360 --> 00:45:36,200
มันคือเรื่องจริง

573
00:45:42,240 --> 00:45:45,120
ฟังนะ ที่จริงฉันเอาให้นายดูไม่ได้

574
00:45:45,920 --> 00:45:49,720
แต่ปรากฏว่าพ่อนายเป็นคนเขียน
จดหมายส่งตัวฉบับแรกให้บิลลีไปบำบัด

575
00:45:50,440 --> 00:45:51,480
เมื่อ 20 กว่าปีก่อน

576
00:45:53,960 --> 00:45:57,240
และเขาอธิบายเหตุผล
ที่บิลลีมาด้อมๆ มองๆ แถวออฟฟิศ

577
00:46:01,840 --> 00:46:05,040
บิลลีเคยขโมยเทมาซีแพมจากพ่อ

578
00:46:07,600 --> 00:46:11,120
มาร์โกต์ให้พ่อเขียนจดหมายส่งตัว...

579
00:46:12,160 --> 00:46:13,720
(จดหมายส่งตัว
เพื่อรักษาอาการติดยาและเหล้า)

580
00:46:13,800 --> 00:46:15,880
ให้รักษาอาการติดยาเบนโซไดอาเซพีน

581
00:46:16,960 --> 00:46:19,320
อาการเสพติดที่เขารับมือมาทั้งชีวิต

582
00:46:22,800 --> 00:46:24,240
มาบอกฉันทำไม

583
00:46:26,880 --> 00:46:28,880
มันไม่ใช่ความผิดเธอ เจนนา...

584
00:46:30,160 --> 00:46:31,160
ที่จูบบิลลี

585
00:46:32,840 --> 00:46:33,680
เพราะ...

586
00:46:35,000 --> 00:46:37,560
เขาน่าจะแอบเอายา
ใส่เครื่องดื่มเธอในคืนงานเต้นรำ

587
00:46:39,120 --> 00:46:41,640
บิลลีคิดว่าซัตตันจะบอกเลิกเขา

588
00:46:41,720 --> 00:46:45,600
เขารู้ว่าเธอชอบเขา
เลยวางยาและหลอกใช้เธอ...

589
00:46:46,800 --> 00:46:48,040
เพื่อทำให้ซัตตันหึง

590
00:46:49,920 --> 00:46:50,840
ให้ตายเถอะ

591
00:46:52,800 --> 00:46:55,160
เขาเอาเครื่องดื่มให้ฉันจริงๆ

592
00:46:57,200 --> 00:46:58,600
จำได้ว่าเขา...

593
00:47:06,960 --> 00:47:08,040
ใส่ยาเหรอ

594
00:47:09,920 --> 00:47:11,720
เธอเลยจำอะไรไม่ค่อยได้

595
00:47:12,480 --> 00:47:14,880
สาเหตุที่มันออกฤทธิ์แรงมาก

596
00:47:20,360 --> 00:47:25,160
สมองส่วนที่ใช้ในการตัดสินใจของเธอ
บกพร่องอย่างรุนแรง

597
00:47:25,240 --> 00:47:29,480
แปลว่าเธอควบคุมร่างกายตัวเอง
ได้น้อยมากหรือถึงขั้นไม่ได้เลย

598
00:47:39,120 --> 00:47:42,720
มันไม่ใช่ความผิดเธอ
ที่ซัตตันออกจากงานเต้นรำ

599
00:47:45,440 --> 00:47:46,360
และฉันรู้ว่า...

600
00:47:49,920 --> 00:47:51,600
ซัตตันคงเข้าใจ

601
00:47:55,400 --> 00:47:56,240
ให้ตายเถอะ

602
00:47:59,920 --> 00:48:00,760
ขอบคุณนะ

603
00:48:04,960 --> 00:48:06,760
แต่ฉันก็น่าจะบอกความจริงอยู่ดี

604
00:48:11,360 --> 00:48:12,200
ขอโทษนะ

605
00:48:15,480 --> 00:48:16,320
ฉันก็ขอโทษ

606
00:48:19,880 --> 00:48:22,040
สาวๆ นี่เป็นวันน่าเศร้า

607
00:48:22,120 --> 00:48:23,600
เพราะเซ็ธ

608
00:48:23,680 --> 00:48:25,680
- มีเจ้าของแล้ว
- พี่กับเซ็ธ

609
00:48:25,760 --> 00:48:28,280
ทรงผมนี้เป็นความผิดเธอเต็มๆ

610
00:48:29,280 --> 00:48:31,600
สิ่งที่อยู่บนหัวพี่เป็นความผิดฉันได้ไง

611
00:48:32,600 --> 00:48:34,160
เธอเงียบจนมันเกิดขึ้น

612
00:48:36,160 --> 00:48:37,000
มานี่เลย พ่อ

613
00:48:38,080 --> 00:48:39,560
เธอสวยจังเลย

614
00:48:41,960 --> 00:48:42,880
สวยจริงๆ

615
00:48:45,920 --> 00:48:46,760
ว่าไง

616
00:48:48,160 --> 00:48:49,000
ไม่ต้องสนใจฉัน

617
00:48:51,640 --> 00:48:56,160
อ๋อเหรอ สวยมาก แต่สว่างไปหน่อยนะ

618
00:49:03,320 --> 00:49:05,760
ไม่เห็นสว่างเลย
นายไม่รู้เรื่องแฟชั่นหรอก

619
00:49:06,720 --> 00:49:07,560
ชอบไหม

620
00:49:08,400 --> 00:49:09,320
มีอะไร

621
00:49:11,320 --> 00:49:12,520
ชอบมากเลย

622
00:49:21,360 --> 00:49:23,480
สองสามวันก่อนฉันไปบ้านแซม โอลเซน

623
00:49:24,520 --> 00:49:27,640
และเขามีตุ๊กตาหมา

624
00:49:29,360 --> 00:49:31,800
โอลเซนบอกว่า
เขาช่วยซัตตันตามหาหมาของย่า

625
00:49:31,880 --> 00:49:33,160
ตอนซัตตันเด็กๆ

626
00:49:33,640 --> 00:49:36,000
และเธอเอาตุ๊กตาหมา
ให้เขาเป็นการขอบคุณ

627
00:49:37,440 --> 00:49:38,400
โอเค...

628
00:49:39,600 --> 00:49:40,520
แล้วยังไง

629
00:49:40,600 --> 00:49:41,440
แล้ว...

630
00:49:44,880 --> 00:49:46,640
นั่นไง

631
00:49:48,680 --> 00:49:49,520
หมาตัวนี้แหละ

632
00:49:52,400 --> 00:49:53,560
ในห้องนอนเธอ

633
00:49:56,120 --> 00:49:57,600
ในคืนที่เธอถูกฆ่า

634
00:49:59,000 --> 00:50:01,240
แปลว่าเธอไม่เคยให้เขาตอนเด็กๆ

635
00:50:03,600 --> 00:50:05,240
เขาคงหยิบมาจากห้องนอนเธอ...

636
00:50:07,000 --> 00:50:08,120
ตอนที่เธอถูกฆ่า

637
00:51:07,840 --> 00:51:09,840
คำบรรยายโดย
เรียวหญ้า ชูวาธิวัฒน์