1
00:00:59,640 --> 00:01:01,240
(ราเชล ลาซารัส
ปี 1953 ถึง 1992)

2
00:01:01,320 --> 00:01:03,880
(ซัตตัน ลาซารัส
ปี 1980 ถึง 1998)

3
00:01:18,720 --> 00:01:24,720
ลาซารัสของฮาร์ลาน โคเบน

4
00:01:35,240 --> 00:01:36,080
แลซ

5
00:01:38,080 --> 00:01:39,720
- ทำอะไรน่ะ
- ขอโทษนะ

6
00:01:44,120 --> 00:01:45,080
แลซ

7
00:01:46,120 --> 00:01:48,200
แลซ ไม่นะ พี่ดื่มไปเยอะเลย

8
00:01:50,840 --> 00:01:52,560
- แลซ
- หลบไป

9
00:01:54,400 --> 00:01:56,520
ฉันทุบกระจกรถแน่

10
00:01:57,000 --> 00:01:59,320
- ดับเครื่องซะ
- หลบไป

11
00:01:59,400 --> 00:02:02,560
ฉันเอาจริงนะ อย่าลองดี

12
00:02:12,320 --> 00:02:13,560
ทำอะไรน่ะ

13
00:02:14,040 --> 00:02:16,440
มันอยู่ในห้องนอนซัตตันในคืนที่เธอตาย

14
00:02:16,520 --> 00:02:18,320
แล้วไอ้โอลเซนเอาไป

15
00:02:18,400 --> 00:02:19,400
เก็บไว้ในบ้านเขา

16
00:02:19,480 --> 00:02:20,960
วันก่อนเขาเพิ่งให้ฉัน

17
00:02:21,040 --> 00:02:23,280
- เออ รู้แล้ว
- ให้ตายสิ

18
00:02:23,360 --> 00:02:26,200
คืนนี้ฉันมัวแต่สนใจบิลลี แล้วช่วยโอลเซน

19
00:02:26,280 --> 00:02:28,200
เขาอยู่ข้างๆ ศพมาร์โกต์เลย

20
00:02:28,280 --> 00:02:30,600
เดี๋ยวนะ พี่คิดว่า
โอลเซนฆ่าซัตตันกับมาร์โกต์เหรอ

21
00:02:30,680 --> 00:02:33,280
เปล่า ไม่ได้คิด ฉันรู้ว่าเขาทำจริงๆ

22
00:02:33,680 --> 00:02:34,960
แล้วจะไปไหน

23
00:02:35,440 --> 00:02:36,840
ฉันรู้ว่าเขาอยู่ไหน

24
00:02:37,880 --> 00:02:40,200
เขาอยู่โรงพยาบาล
ฉันเลยจะเอานี่ให้เขาดู

25
00:02:40,280 --> 00:02:41,760
แล้วบอกว่าฉันรู้ว่าเขาทำอะไร

26
00:02:41,840 --> 00:02:44,680
โอเคๆ มันไม่ได้ผลหรอก

27
00:02:44,760 --> 00:02:47,400
แต่เขาฆ่าพี่น้องเรา เจน

28
00:02:47,480 --> 00:02:49,920
และคืนนี้ฉันช่วยชีวิตเขา ฉันช่วยเขาไว้

29
00:02:50,000 --> 00:02:53,920
นี่ ถ้าเอาตุ๊กตาไปให้โอลเซนดู
ก่อนที่ตำรวจจะคุมตัวเขา

30
00:02:54,000 --> 00:02:56,000
เขาก็ไหวตัวทันเปล่าๆ

31
00:03:01,240 --> 00:03:02,240
ใช่

32
00:03:02,840 --> 00:03:05,120
แต่พี่มาถูกทางแล้ว

33
00:03:05,680 --> 00:03:08,320
งั้นเราไปบอกคนที่รู้วิธีจัดการดีกว่า

34
00:03:11,640 --> 00:03:13,920
- ว่าไง นี่ฉันเอง
- อืม อยู่ในนี้

35
00:03:16,040 --> 00:03:16,880
อะไร...

36
00:03:22,840 --> 00:03:24,880
- หวัดดี
- หวัดดี

37
00:03:24,960 --> 00:03:26,160
ดีใจเสมอที่ได้เจอนะ

38
00:03:26,240 --> 00:03:29,320
แต่ถ้าเรียกมาตีสามครึ่ง
คงมีเรื่องอะไรแน่ๆ

39
00:03:29,400 --> 00:03:30,360
มาดูนี่เร็ว

40
00:03:30,440 --> 00:03:33,640
- ไม่ๆ อย่าทำแบบนี้กับฉันอีก แลซ
- เซ็ธ ไม่มีปอบหรือผี

41
00:03:33,720 --> 00:03:35,760
ฉันสัญญาว่าอันนี้เชื่อถือได้จริงๆ

42
00:03:35,840 --> 00:03:37,120
มาดูเถอะ

43
00:03:39,400 --> 00:03:41,320
นี่ เห็นไหม

44
00:03:42,080 --> 00:03:42,920
เห็น

45
00:03:43,400 --> 00:03:45,560
โอเค แล้วดูสิว่า
โอลเซนให้อะไรฉันเมื่อวันก่อน

46
00:03:46,400 --> 00:03:48,360
มันอยู่ในห้องเธอในคืนที่เธอถูกฆ่า

47
00:03:48,960 --> 00:03:50,200
และเรารู้ว่าเขาอยู่ไหน

48
00:03:51,560 --> 00:03:54,920
(แผนกอุบัติเหตุ)

49
00:04:21,240 --> 00:04:22,880
(แผนผังแผนก
แซม โอลเซน)

50
00:04:46,720 --> 00:04:50,120
โอเค คุมตัวเขา
ไปที่ทางเดินให้เร็วและเงียบที่สุด

51
00:05:08,480 --> 00:05:11,720
- ไร้สาระสิ้นดี เราแค่นั่งรอเฉยๆ
- มันมีขั้นตอน แลซ

52
00:05:15,960 --> 00:05:16,840
มาสักที

53
00:05:18,080 --> 00:05:21,000
ขอบคุณ เราขอวิดีโอเทปด้วย

54
00:05:21,080 --> 00:05:23,680
ได้สิ แล้วโอลเซนล่ะ จับเขาหรือยัง

55
00:05:25,120 --> 00:05:26,600
เราต้องทำตามกฎหมาย โจเอล

56
00:05:26,680 --> 00:05:30,760
โอเคไหม เราคงไม่ทะเล่อทะล่าเข้าไป
แล้วค่อยว่ากันหน้างานหรอก

57
00:05:31,360 --> 00:05:32,360
เราขอหมายศาลอยู่

58
00:05:32,440 --> 00:05:33,680
สองชั่วโมงก่อนก็พูดแบบนี้

59
00:05:33,760 --> 00:05:35,640
- มันมีขั้นตอนน่ะ
- อันนี้ก็พูด

60
00:05:35,720 --> 00:05:37,040
เพราะมันมีจริงๆ

61
00:05:37,120 --> 00:05:38,280
โอเค

62
00:05:38,360 --> 00:05:40,680
ระหว่างที่รอกัน ฆาตกรที่ฆ่าซัตตันยังฆ่า

63
00:05:40,760 --> 00:05:42,480
แคสแซนดรา แฮร์รี และมาร์โกต์ด้วย

64
00:05:42,560 --> 00:05:44,680
- แปลว่า...
- โทษนะ แฮร์รีเหรอ ใครคือแฮร์รี

65
00:05:44,760 --> 00:05:45,600
แฮร์รี แนช

66
00:05:46,360 --> 00:05:49,680
บาทหลวงที่ถูกจับในข้อหาฆ่าเขา
แต่ผมไม่คิดว่าเป็นฝีมือเขา

67
00:05:49,760 --> 00:05:51,560
และไม่ใช่เพราะบาทหลวงปฏิเสธข้อหา

68
00:05:51,640 --> 00:05:55,160
เพราะซัตตัน แคสแซนดรา แฮร์รีคนนี้
และมาร์โกต์เกี่ยวข้องกับพ่อผม

69
00:05:55,240 --> 00:05:56,800
แปลว่าโอลเซนฆ่าเขาด้วย

70
00:05:56,880 --> 00:05:58,880
ให้ตายเถอะ แลซ

71
00:05:58,960 --> 00:06:00,360
ไม่มีใครฆ่าพ่อนายทั้งนั้น

72
00:06:00,440 --> 00:06:03,640
- เขาฆ่าตัวตาย มันพิสูจน์ได้แล้ว
- เขาไม่ได้ฆ่าตัวตาย

73
00:06:03,720 --> 00:06:05,720
- นี่นาย...
- โอเค พอได้แล้ว

74
00:06:07,280 --> 00:06:08,120
ขอบคุณ

75
00:06:10,040 --> 00:06:11,760
ฉันว่าสิ่งที่นายมีอยู่

76
00:06:11,840 --> 00:06:15,040
เรื่องโอลเซนกับซัตตัน
ก็น่าเชื่อถือนะ แต่ไม่ใช่ข้อสรุป

77
00:06:15,120 --> 00:06:18,160
- รูปนี้ไม่ใช่...
- นี่ๆ ให้เธอพูดจบก่อน

78
00:06:18,240 --> 00:06:21,720
ตัวอย่างเช่น
นายบอกว่ามันอยู่ในบ้านโอลเซน

79
00:06:22,200 --> 00:06:23,120
ใช่

80
00:06:23,200 --> 00:06:26,040
แล้วถ้าโอลเซนบอกว่า
"เปล่า ผมไม่เคยเห็นมาก่อน" ล่ะ

81
00:06:26,560 --> 00:06:29,320
ก็ตรวจดีเอ็นเอสิ
มีดีเอ็นเอของเขาเต็มไปหมดแน่ๆ

82
00:06:29,400 --> 00:06:30,920
แล้วทีมกฎหมายเขาก็จะบอกว่า

83
00:06:31,000 --> 00:06:33,440
"รู้ได้ยังไงว่าตุ๊กตาเป็นตัวเดียวกับในรูป"

84
00:06:34,240 --> 00:06:36,240
แต่ซัตตันมีตั้งแต่เด็กๆ แล้ว

85
00:06:36,320 --> 00:06:39,200
ซัตตันมีตุ๊กตาหมาสองตัว
เลยยกให้คนอื่นตัวนึง

86
00:06:39,280 --> 00:06:40,600
- แต่เธอไม่ได้ให้
- บ้าบอมาก

87
00:06:40,680 --> 00:06:42,960
- เธอจะมีสองตัวไปทำไม
- พวกเขาจะพูดแบบนั้น

88
00:06:43,040 --> 00:06:45,600
ใช่ นี่มัน... ให้ตายเถอะ

89
00:06:47,200 --> 00:06:49,440
ได้หมายศาลแล้ว ไปพาตัวเขามา

90
00:07:06,600 --> 00:07:08,920
ตำรวจติดอาวุธ อย่าขยับ

91
00:07:09,760 --> 00:07:12,240
โอเค ด่วนที่สุดเลย
ก่อนเขาจะทำลายหลักฐาน

92
00:07:12,320 --> 00:07:14,760
- ทุกคน แสดงตัวซะ
- ทุกคน อย่าขยับ

93
00:07:14,840 --> 00:07:16,360
- ตำรวจติดอาวุธ
- ตำรวจติดอาวุธ

94
00:07:17,200 --> 00:07:18,720
- ตำรวจติดอาวุธ
- ตำรวจติดอาวุธ

95
00:07:18,800 --> 00:07:20,440
- ถอยไป
- ตำรวจติดอาวุธ

96
00:07:21,360 --> 00:07:22,640
เคลียร์

97
00:07:22,720 --> 00:07:25,080
- เคลียร์
- ตำรวจติดอาวุธ อย่าขยับ

98
00:07:25,160 --> 00:07:26,000
เคลียร์

99
00:07:28,800 --> 00:07:29,640
เคลียร์

100
00:07:30,880 --> 00:07:32,320
ตำรวจติดอาวุธ แสดงตัวซะ

101
00:07:35,000 --> 00:07:35,840
เคลียร์

102
00:07:47,440 --> 00:07:48,360
เคลียร์

103
00:07:52,760 --> 00:07:53,760
ไม่เจอเหรอ

104
00:07:54,160 --> 00:07:55,240
ไม่อยู่ในนี้

105
00:07:55,320 --> 00:07:58,680
โอเค ค้นให้ละเอียดทุกซอกทุกมุม
เอาให้ละเอียดนะ

106
00:08:08,520 --> 00:08:09,360
อะไร

107
00:08:10,800 --> 00:08:12,120
เขาไปแล้วเหรอ

108
00:08:13,000 --> 00:08:15,200
- ใช่ ไร้ร่องรอย
- อัจฉริยะจริงๆ

109
00:08:15,680 --> 00:08:18,000
ทำตามขั้นตอน และให้เวลาเขาเหลือเฟือ

110
00:08:18,080 --> 00:08:19,840
ในการหนีไปไหนก็ได้

111
00:08:20,600 --> 00:08:21,720
แลซ ฉันขอโทษ

112
00:08:21,800 --> 00:08:23,040
งั้นก็ไม่เป็นไร

113
00:08:30,400 --> 00:08:32,720
เราจะจับเขาให้ได้ โอเคไหม ขอโทษนะ

114
00:08:33,560 --> 00:08:34,400
รู้แล้ว

115
00:08:35,400 --> 00:08:36,320
ฉันตามเขาไปนะ

116
00:08:43,160 --> 00:08:44,000
นี่

117
00:08:46,520 --> 00:08:47,480
โอ้โฮ

118
00:08:48,320 --> 00:08:49,360
เลิกทำตัวเหมือน

119
00:08:49,440 --> 00:08:51,840
พี่เป็นคนเดียว
ที่ได้รับผลกระทบจากเรื่องพวกนี้ได้ไหม

120
00:08:51,920 --> 00:08:53,320
- ไม่ใช่แบบนั้นเลย
- ไม่เหรอ

121
00:08:53,400 --> 00:08:55,520
ไม่ แต่เธอมีพวก อะไรไม่รู้

122
00:08:55,600 --> 00:08:56,840
ผีสางมาหาเธอไหมล่ะ

123
00:08:56,920 --> 00:08:58,160
- ก็ไม่มี
- พี่ทำแบบนี้อีกแล้ว

124
00:08:58,240 --> 00:08:59,480
แล้วแน่ใจเหรอว่าตัวเองมี

125
00:09:03,480 --> 00:09:04,400
หมายถึง...

126
00:09:06,560 --> 00:09:08,120
ถ้ามันไม่มีล่ะ

127
00:09:10,040 --> 00:09:12,880
คิดว่าฉันไม่คิดว่า
มันเป็นไปได้อยู่ตลอดเวลาเหรอ

128
00:09:13,720 --> 00:09:16,520
ไม่คิดว่าฉันรู้ว่า
ตัวเองอาจเสียสติอีกรอบเหรอ

129
00:09:18,560 --> 00:09:19,640
มานี่มา

130
00:09:26,640 --> 00:09:27,760
เท็ดเจออันนี้ค่ะ จ่า

131
00:09:42,920 --> 00:09:43,960
นี่มันอะไร

132
00:09:45,280 --> 00:09:47,280
เสื้อผ้ามั้ง กางเกงในผู้หญิง

133
00:09:50,480 --> 00:09:53,440
ดีมาก ใส่ถุงเลย เช็กรูปอื่นด้วย

134
00:09:53,520 --> 00:09:54,360
ได้ค่ะ

135
00:10:50,200 --> 00:10:52,480
มาสิๆ

136
00:11:08,160 --> 00:11:09,000
พ่อ

137
00:11:16,680 --> 00:11:18,000
ขอโทษครับ พ่อ

138
00:11:21,880 --> 00:11:23,520
ขอโทษนะ พอมีเวลาไหม

139
00:11:25,560 --> 00:11:26,400
ให้ตายเถอะ

140
00:11:31,920 --> 00:11:33,720
ไม่นะ เงยหน้าสิ

141
00:11:36,000 --> 00:11:37,520
ฉันมองตาเขา

142
00:11:38,520 --> 00:11:39,400
ขอโทษครับ พ่อ

143
00:11:40,680 --> 00:11:41,920
ขอโทษนะ พอมีเวลาไหม

144
00:11:43,200 --> 00:11:44,800
พ่อมีเวลาไหมเหรอ

145
00:11:45,280 --> 00:11:47,920
เวลามันผ่านไปเร็วมาก

146
00:11:49,000 --> 00:11:50,960
นั่นไง ผ่านไปแล้ว

147
00:11:51,480 --> 00:11:52,680
พ่อมีเวลาไหมเหรอ

148
00:11:53,800 --> 00:11:55,040
เวลามันผ่านไปเร็วมาก

149
00:11:58,960 --> 00:11:59,800
นั่นไง

150
00:12:01,040 --> 00:12:02,000
ผ่านไปแล้ว

151
00:12:02,600 --> 00:12:03,720
โทษที นั่นสิ

152
00:12:14,360 --> 00:12:15,320
ขอคุยด้วยได้ไหม

153
00:12:16,080 --> 00:12:16,960
ได้สิ

154
00:12:19,120 --> 00:12:20,640
ผมหยุดคิดเรื่องซัตตันไม่ได้

155
00:12:22,360 --> 00:12:25,720
หยุดรู้สึกว่าผมสามารถและควร...

156
00:12:27,000 --> 00:12:28,440
อยู่ตรงนั้นเพื่อไม่ให้เกิดเรื่องนั้นขึ้น

157
00:12:29,480 --> 00:12:33,080
รู้สึกว่าที่น้องตาย
ที่น้องถูกฆ่าเป็นความผิดผม

158
00:12:34,080 --> 00:12:35,200
ทำไมเป็นความผิดลูกล่ะ

159
00:12:35,760 --> 00:12:37,360
ผมเห็นเธอออกจากงานเต้นรำ และ...

160
00:12:39,000 --> 00:12:40,360
เห็นว่าเธอหงุดหงิด แต่...

161
00:12:41,800 --> 00:12:42,640
ผมก็อยู่ต่อ

162
00:12:43,960 --> 00:12:46,000
แล้วอยากให้พ่อทำยังไงกับเรื่องนี้

163
00:12:47,200 --> 00:12:48,040
ไม่รู้สิ

164
00:12:49,080 --> 00:12:51,800
ผมคงอยากได้ความมั่นใจ

165
00:12:51,880 --> 00:12:54,120
ว่าการตายของซัตตันเป็นความผิดลูกเหรอ

166
00:12:54,640 --> 00:12:55,680
เปล่า

167
00:12:56,680 --> 00:12:57,840
ลูกอยากได้การให้อภัย

168
00:12:59,040 --> 00:13:00,160
"ยกโทษให้ผมนะ พ่อ"

169
00:13:02,240 --> 00:13:04,120
พ่อคงไม่ใช่พ่อแบบนั้น

170
00:13:06,840 --> 00:13:08,520
พ่อคงไม่ใช่พ่อแบบนั้น

171
00:13:10,360 --> 00:13:13,280
สิ่งที่ดีที่สุดที่พ่อให้ได้คือ
เรื่องความรู้สึกผิดชอบชั่วดี

172
00:13:14,360 --> 00:13:18,040
เช่น ถ้าลูกสัญญาว่า
จะเดินกลับบ้านกับน้องสาว

173
00:13:18,800 --> 00:13:21,520
คนเดียวที่จะให้อภัยลูกได้ก็คือตัวเอง

174
00:13:23,080 --> 00:13:24,160
เพราะมีแต่ลูก...

175
00:13:26,400 --> 00:13:27,520
ที่รับผิดชอบ...

176
00:13:29,200 --> 00:13:32,040
สิ่งที่ลูกเลือกทำลงไป
ที่กวนใจตัวเองอยู่ตอนนี้

177
00:13:35,120 --> 00:13:36,040
ผมคิดถึงเธอ

178
00:13:37,840 --> 00:13:38,760
คิดถึงเธอ

179
00:13:40,200 --> 00:13:41,960
เราไม่เคยห่างกัน

180
00:13:42,040 --> 00:13:42,880
ใช่

181
00:13:44,200 --> 00:13:45,760
ใช่ เพราะน้องเป็นแฝดของลูก

182
00:13:46,960 --> 00:13:48,920
เพราะลูกโตขึ้นมาด้วยกันตั้งแต่ในท้องแม่

183
00:13:50,400 --> 00:13:53,600
และมันเหมือนจู่ๆ
ครึ่งนึงของชีวิตก็หายไป แต่...

184
00:13:55,800 --> 00:13:57,040
ลูกยังอยู่ตรงนี้

185
00:14:00,840 --> 00:14:01,880
และมันเจ็บปวด

186
00:14:08,200 --> 00:14:10,440
และนั่นคือสิ่งที่ลูกกับพ่อ
ต้องเรียนรู้ที่จะอยู่กับมัน

187
00:14:26,920 --> 00:14:27,840
ลูกโอเคไหม

188
00:14:33,240 --> 00:14:34,840
ทำไมถึงปล่อยให้มันเกิดขึ้น

189
00:14:36,680 --> 00:14:38,800
ทำไมไม่ช่วยผม ทำไมล่ะ

190
00:14:40,600 --> 00:14:43,240
ทั้งที่พ่อแค่ต้องพูดว่า
"มันไม่ใช่ความผิดลูก"

191
00:14:44,640 --> 00:14:46,160
พ่อคิดว่าเป็นความผิดผม

192
00:14:46,240 --> 00:14:47,440
เปล่า ไม่เลย

193
00:14:47,520 --> 00:14:50,400
แล้วปล่อยให้เด็กที่ว่ายน้ำไม่เป็นจมน้ำทำไม

194
00:14:50,480 --> 00:14:52,520
เพราะพ่อทำแบบนั้นจริงๆ พ่อนั่นแหละ

195
00:14:53,240 --> 00:14:55,440
พ่อผมเอง คนสำคัญที่สุดของผม

196
00:14:55,520 --> 00:14:58,320
โทษผมที่น้องสาวตาย

197
00:14:58,400 --> 00:14:59,680
- เปล่า
- ใช่สิ

198
00:14:59,760 --> 00:15:00,960
แต่ลูกรู้สึกแบบนั้น

199
00:15:01,040 --> 00:15:02,240
และยังรู้สึกอยู่

200
00:15:02,320 --> 00:15:05,400
- แต่พ่อไม่เคยรู้สึกเลย
- แล้วทำไมไม่ช่วยผมล่ะ

201
00:15:05,480 --> 00:15:07,480
- โจเอล
- พ่อเห็นสภาพผมแล้ว

202
00:15:07,560 --> 00:15:12,760
โจเอล พูดจากใจเลย พ่อผิดเองจริงๆ

203
00:15:12,840 --> 00:15:16,720
แต่พอเรามีลูก แล้วลูกตายไป

204
00:15:16,800 --> 00:15:20,200
มันก็เกิดช่องว่างในใจขึ้น

205
00:15:21,640 --> 00:15:25,880
เพราะลูกก็เป็นลูกวันยังค่ำ
พวกเขาไม่ควรตายก่อนเรา

206
00:15:28,480 --> 00:15:29,920
และมันคือซัตตัน

207
00:15:30,960 --> 00:15:32,680
แต่ผมเป็นลูกพ่อเหมือนกัน

208
00:15:33,600 --> 00:15:38,080
รู้แล้ว ลูกกับเจนนา พ่อทำให้ลูกทั้งคู่ผิดหวัง

209
00:15:40,000 --> 00:15:43,640
แต่โดยเฉพาะลูก
เพราะพ่อเห็นว่าลูกรู้สึกผิดพอๆ กับพ่อ

210
00:15:43,720 --> 00:15:47,880
แต่ด้วยความเข้าใจว่า
หนทางเดียวสู่ความสงบที่แท้จริง

211
00:15:47,960 --> 00:15:50,000
คือต้องเผชิญหน้าและให้อภัยตัวเอง

212
00:15:50,080 --> 00:15:52,400
พ่อเลยใจร้ายกับลูกพอๆ กับตัวเอง

213
00:15:53,320 --> 00:15:56,400
และนั่นไม่ใช่หนทาง
ที่ควรส่งเด็กหนุ่มไปเผชิญตามลำพัง

214
00:15:56,480 --> 00:15:58,280
มันเหมือนพ่อไม่สนใจเลย

215
00:15:58,360 --> 00:16:00,720
พ่อก็อยู่ตามลำพัง พ่อเองก็รับมือไม่ไหว

216
00:16:04,120 --> 00:16:05,200
พ่อสนใจนะ

217
00:16:05,760 --> 00:16:07,960
แต่ไม่เคยแสดงออกมา

218
00:16:11,680 --> 00:16:13,960
พ่ออยากคิดมาตลอดว่าลูก...

219
00:16:16,280 --> 00:16:17,520
ผ่านมันมาได้

220
00:16:22,200 --> 00:16:23,040
ให้ตายเถอะ

221
00:16:25,320 --> 00:16:26,200
แต่ผมทำไม่ได้

222
00:16:42,000 --> 00:16:43,760
เจน อยู่ไหม

223
00:16:44,760 --> 00:16:46,160
แลซ เห็นเอเดนบ้างไหม

224
00:16:46,440 --> 00:16:47,960
- ฉันเห็น...
- ใช่

225
00:16:49,480 --> 00:16:51,160
เราพูดถึงตอนไหน

226
00:16:51,240 --> 00:16:54,200
เมื่อคืนเขาไม่กลับบ้านและไม่รับโทรศัพท์

227
00:16:54,280 --> 00:16:55,120
เห็นเขาบ้างไหม

228
00:16:56,120 --> 00:16:57,320
- เห็น โอเค
- จริงเหรอ

229
00:16:57,400 --> 00:16:59,920
ใช่ เจน เราขอเวลาหน่อยนะ

230
00:17:01,600 --> 00:17:02,760
ได้สิ โอเค

231
00:17:02,840 --> 00:17:05,240
โทษนะ นี่มันเรื่องบ้าอะไร
นายเห็นเขาหรือเปล่า

232
00:17:05,320 --> 00:17:07,640
เจน อยู่นี่แหละ ส่วนนายเริ่มพูดมาซะ

233
00:17:07,720 --> 00:17:10,240
เขามาหาฉันเมื่อคืน

234
00:17:10,320 --> 00:17:13,200
- หมายความว่าไง
- แล้วฉันก็ขับรถไปส่งเขาที่บ้านเธอ

235
00:17:13,280 --> 00:17:15,800
- ไม่ได้ขับมาส่งสักหน่อย
- เธอยืนอยู่ตรงนั้น

236
00:17:15,880 --> 00:17:17,720
ตรงหน้าต่างไง ฉันเลยขับออกไป

237
00:17:17,800 --> 00:17:19,840
ฉันเพิ่งบอกไปว่าเขาไม่กลับบ้าน

238
00:17:21,000 --> 00:17:23,800
แล้วโทษนะ เขาจะอยากเจอนายไปทำไม

239
00:17:23,880 --> 00:17:25,400
ฉันบอกแล้วว่าอย่าไปยุ่งกับนาย

240
00:17:28,760 --> 00:17:30,720
เขาไปตรวจความเป็นพ่อมา

241
00:17:32,800 --> 00:17:37,160
เขาทำเองคนเดียว
โอเคไหม ฉันไม่มีส่วนรู้เห็น เขา...

242
00:17:38,880 --> 00:17:41,840
เอาแปรงสีฟันฉันไป
ได้สิ่งที่ต้องการ แล้วส่งไป...

243
00:17:43,120 --> 00:17:46,560
เมื่อวานผลตรวจถูกส่งกลับมา
บอกว่าฉันเป็นพ่อเขา ไม่ใช่พอล

244
00:17:46,640 --> 00:17:48,640
- อะไรนะ
- อย่าเพิ่ง เจน

245
00:17:51,160 --> 00:17:54,880
ฟังนะ ฉันขอโทษที่ไม่ได้ไปเช็กเรื่องนี้

246
00:17:57,680 --> 00:17:58,600
แต่เรา...

247
00:18:00,040 --> 00:18:02,960
เจอกันแค่ครั้งเดียว
หลังจากพอลกับฉันคบกัน

248
00:18:03,840 --> 00:18:04,680
ใช่

249
00:18:07,160 --> 00:18:08,120
เอเดนเป็นลูกพอล

250
00:18:10,360 --> 00:18:12,720
จริงๆ พอลเลี้ยงเขามา

251
00:18:12,800 --> 00:18:16,200
ฟังนะ ฉันไม่มีเจตนาไปแย่งที่เขาเลย

252
00:18:16,280 --> 00:18:17,120
- เหรอ
- เบลลา...

253
00:18:17,200 --> 00:18:18,280
ทุกคน

254
00:18:18,360 --> 00:18:19,320
โทษที

255
00:18:20,440 --> 00:18:21,280
โทษที ฉันแค่...

256
00:18:22,760 --> 00:18:24,880
คิดว่านายคงอยากรู้
เราได้ภาพจากกล้องวงจรปิด

257
00:18:25,880 --> 00:18:28,240
รถโอลเซนขับขึ้นเหนือ
ออกจากเมืองเมื่อคืนกลางดึก

258
00:18:29,320 --> 00:18:32,200
- มุ่งหน้าไปไหน รู้ไหม
- พอออกนอกเมืองก็หาไม่เจอแล้ว

259
00:18:32,280 --> 00:18:33,520
- ขอดูได้ไหม
- ได้สิ

260
00:18:36,280 --> 00:18:37,880
ไม่เห็นอะไรหรอก แต่...

261
00:18:39,920 --> 00:18:41,640
มีคนไปกับเขาด้วย

262
00:18:41,720 --> 00:18:43,880
ใช่ แต่ภาพแตกมาก จนมองไม่เห็น

263
00:18:43,960 --> 00:18:45,000
- บ้าเอ๊ย
- อะไร

264
00:18:47,240 --> 00:18:49,400
นั่นมันแจ็กเก็ตตัวที่เอเดนใส่เมื่อคืน

265
00:18:50,040 --> 00:18:50,880
ขอดูหน่อย

266
00:18:52,400 --> 00:18:53,720
แต่... ทำไม...

267
00:18:53,800 --> 00:18:55,800
โทษนะ นี่จะบอกว่า
นายคิดว่าเป็นเอเดนเหรอ

268
00:18:57,440 --> 00:18:59,120
- เมื่อคืนเขาไม่กลับบ้าน
- ก็...

269
00:18:59,880 --> 00:19:00,720
โอเค เราจัดการเอง

270
00:19:09,880 --> 00:19:12,720
แค่เพราะเขาอยู่กับโอลเซน
ไม่ได้แปลว่าตอนนี้ยังอยู่นะ

271
00:19:13,520 --> 00:19:14,440
เราจะหาเขาให้เจอ

272
00:19:15,960 --> 00:19:19,120
เดี๋ยวฉันไปช่วยพอลหา
เธอรออยู่นี่ จะได้อยู่บ้านตอนเขากลับมา

273
00:19:19,200 --> 00:19:21,320
เด็กคนนั้นเป็นทุกอย่างของฉัน

274
00:19:21,400 --> 00:19:23,600
นายไม่เกี่ยวอะไรกับเขา ไม่ใช่พ่อเขา

275
00:19:23,680 --> 00:19:25,400
อย่ามาเริ่มอ้างสิทธิ์ในตัวเขาเชียวนะ

276
00:19:25,480 --> 00:19:27,320
- เบลลา ฉันไม่ได้ตั้งใจ...
- ตั้งใจสิ

277
00:19:44,960 --> 00:19:47,200
ตำรวจหมายหัวผมแต่แรก

278
00:19:47,280 --> 00:19:49,120
ทุกครั้งที่มีคนโดนปล้น

279
00:19:50,080 --> 00:19:51,480
ทายซิว่าพวกเขามาถามใคร

280
00:19:53,280 --> 00:19:54,760
นึกออกไหมว่ามันรู้สึกยังไง

281
00:19:54,840 --> 00:19:56,960
ที่คนมองคุณด้วยความระแวง

282
00:19:58,360 --> 00:19:59,720
เราได้ภาพจากกล้องวงจรปิด

283
00:19:59,800 --> 00:20:02,280
รถโอลเซนขับขึ้นเหนือ
ออกจากเมืองเมื่อคืนกลางดึก

284
00:20:03,480 --> 00:20:04,960
ผมกำลังออกนอกเมือง

285
00:20:05,040 --> 00:20:07,280
จะไปตกปลาชาร์อาร์กติก

286
00:20:16,360 --> 00:20:18,400
(ตกปลาชาร์อาร์กติกท้องถิ่น)

287
00:20:18,480 --> 00:20:21,040
(ทอลล์วอเตอร์ - เส้นทาง)

288
00:20:21,440 --> 00:20:24,000
(เวลา 23 นาที 9.65 กิโลเมตร
เส้นทางที่เร็วที่สุด)

289
00:20:30,760 --> 00:20:31,600
เซ็ธ

290
00:20:33,040 --> 00:20:34,000
โอลเซนหายไปเลย

291
00:20:35,080 --> 00:20:37,560
กล้องจับป้ายทะเบียนไม่เจอรถเขาเลย

292
00:20:37,640 --> 00:20:39,160
แปลว่าเขาต้องหลบอยู่สักที่

293
00:20:39,840 --> 00:20:41,800
โอเค หาต่อไป ดูนี่สิ

294
00:20:43,120 --> 00:20:46,120
นี่ภาพจากวิดีโอ
ส่วนนี่เป็นภาพที่นายเจอที่บ้านโอลเซน

295
00:20:47,640 --> 00:20:48,520
ห้องนอนซัตตัน

296
00:20:49,280 --> 00:20:50,320
ใช่

297
00:22:05,680 --> 00:22:07,480
(รถโอลเซนอยู่ตรงนี้)

298
00:22:18,320 --> 00:22:20,520
หัวหน้าครับ แลซเจอรถโอลเซนแล้ว

299
00:22:41,480 --> 00:22:44,880
ไม่ๆ

300
00:23:02,240 --> 00:23:05,120
ไม่นะ ให้ตายสิ

301
00:23:05,200 --> 00:23:08,120
เดี๋ยวก่อน ฉันหยิบเอง ดึงกลับมา

302
00:23:08,200 --> 00:23:09,800
ดึงกลับขึ้นมา ค่อยๆ ลากเข้ามา

303
00:23:10,200 --> 00:23:11,440
เราจะฆ่ายังไงดี

304
00:23:11,520 --> 00:23:13,440
เราไม่ฆ่าอะไรที่กินไม่ได้

305
00:23:14,640 --> 00:23:15,920
เราปล่อยกลับไป

306
00:23:16,640 --> 00:23:17,520
ลงไปแล้ว

307
00:23:18,800 --> 00:23:19,640
เอเดน

308
00:23:22,360 --> 00:23:25,960
เอเดน ไปรอในรถฉัน
จอดอยู่ข้างๆ คันที่นายนั่งมา

309
00:23:26,600 --> 00:23:28,160
ผมอยากอยู่ตรงนี้ ผมอยู่ได้

310
00:23:28,240 --> 00:23:30,280
เอเดน พ่อกับแม่นายเป็นห่วงมาก

311
00:23:31,080 --> 00:23:32,200
คุณเป็นพ่อผม

312
00:23:32,280 --> 00:23:33,200
แม่นายกับพอล

313
00:23:34,360 --> 00:23:36,080
- ผมอยากอยู่กับแซม
- เอเดน

314
00:23:36,160 --> 00:23:38,600
- ไม่อยากกลับบ้าน
- ให้ผมจัดการไหม

315
00:23:40,800 --> 00:23:41,640
ว่าไงนะ

316
00:23:41,720 --> 00:23:44,520
ฟังนะ ไม่มีอะไรเกิดขึ้น โอเคไหม

317
00:23:45,360 --> 00:23:46,280
ไม่มีอะไรเลย

318
00:23:47,560 --> 00:23:50,160
และผมบอกให้เขาโทรหาที่บ้าน
เพื่อบอกว่าเขาโอเคแล้ว

319
00:23:50,240 --> 00:23:51,440
แต่เขาต้องการพื้นที่

320
00:23:52,080 --> 00:23:54,240
ซึ่งเขามีสิทธิ์ ทุกคนมีสิทธิ์

321
00:23:56,240 --> 00:23:59,440
ถ่ายในคืนที่ซัตตันถูกฆ่า มุมซ้ายบน

322
00:24:00,080 --> 00:24:02,160
อยู่บนหุ่น เห็นไหม

323
00:24:03,400 --> 00:24:05,440
ตำรวจเห็นภาพแล้ว และกำลังมา

324
00:24:09,000 --> 00:24:10,160
ไปรอที่รถเถอะ

325
00:24:11,840 --> 00:24:12,680
ไสหัวไปซะ

326
00:24:20,120 --> 00:24:21,360
ผมไม่ได้ทำ...

327
00:24:23,560 --> 00:24:24,680
แกฆ่าเธอ

328
00:24:25,760 --> 00:24:27,840
อย่ามาปฏิเสธ

329
00:24:28,240 --> 00:24:30,280
ผมรักเธอ

330
00:24:33,640 --> 00:24:35,760
รักและปกป้องเธอ

331
00:24:36,880 --> 00:24:38,120
ทั้งตอนมีชีวิตและหลังความตาย

332
00:24:38,200 --> 00:24:39,840
ผมดูแลหลุมศพเธอ

333
00:24:40,720 --> 00:24:41,640
ไม่มีใครทำเลย

334
00:24:42,720 --> 00:24:43,840
คุณย้ายไปอยู่ที่อื่น

335
00:24:44,920 --> 00:24:47,520
ผมต้องพาคุณไปที่นั่น
ให้เห็นว่าผมทำอะไรให้เธอบ้าง

336
00:24:47,600 --> 00:24:49,160
เฮ้ยๆ

337
00:24:54,280 --> 00:24:55,840
(ซัตตัน ลาซารัส
ปี 1980 ถึง 1998)

338
00:24:55,920 --> 00:24:57,000
แกอยู่ไหน

339
00:24:58,480 --> 00:24:59,440
แกฆ่าเธอ

340
00:24:59,920 --> 00:25:01,720
ไม่ คุณไม่เข้าใจ

341
00:25:04,480 --> 00:25:06,760
ผมเคารพซัตตันเสมอ

342
00:25:11,480 --> 00:25:12,440
บอกมา

343
00:25:12,520 --> 00:25:15,120
บอกมาว่าคืนนั้นเกิดอะไรขึ้น

344
00:25:15,760 --> 00:25:18,680
แกงัดเข้าบ้านเราได้ยังไง

345
00:25:18,760 --> 00:25:21,200
- ยังไง
- เมื่อก่อนคุณซ่อนกุญแจไว้ใต้หิน

346
00:25:22,920 --> 00:25:24,480
ผมเข้าๆ ออกๆ อยู่หลายปี

347
00:25:26,520 --> 00:25:28,360
ไม่ได้ไปทำเรื่องสกปรก

348
00:25:29,440 --> 00:25:32,440
แค่เข้าไปใช้เวลาอยู่ในห้องซัตตัน

349
00:25:33,200 --> 00:25:34,680
ได้อยู่ใกล้ๆ ตรงที่เธอนอน

350
00:25:34,760 --> 00:25:35,840
หมาตัวนั้น

351
00:25:37,280 --> 00:25:39,200
เธอถือมันอยู่ ตอนผมเจอเธอครั้งแรก

352
00:25:39,680 --> 00:25:42,680
ผมอยากได้เป็นที่ระลึก
เพราะเธอกำลังจะเข้ามหาวิทยาลัย

353
00:25:43,600 --> 00:25:45,280
- ผมเลยไปที่นั่น
- โกหก

354
00:25:45,680 --> 00:25:48,560
- แกไปฆ่าเธอ
- มันไม่ใช่แบบนั้น

355
00:25:48,640 --> 00:25:50,040
ไม่ใช่แบบนั้น

356
00:25:50,120 --> 00:25:52,480
ไม่ใช่แบบนั้น ขอร้องละ ไม่ใช่แบบนั้น

357
00:25:57,640 --> 00:25:58,600
ขอโทษ

358
00:25:59,520 --> 00:26:01,000
โอเคๆ

359
00:26:07,520 --> 00:26:08,760
แล้วเป็นแบบไหน

360
00:26:10,200 --> 00:26:11,880
ขอร้องละ

361
00:26:15,720 --> 00:26:17,240
ซัตตันกลับมาก่อน

362
00:26:18,560 --> 00:26:19,400
จากงานเต้นรำ

363
00:26:20,200 --> 00:26:21,360
และสาบานเลย

364
00:26:23,040 --> 00:26:24,320
พอผมออกจากห้อง

365
00:26:26,040 --> 00:26:27,120
จู่ๆ เธอก็โผล่มา

366
00:26:28,880 --> 00:26:31,840
- ไม่ได้มาเฉยๆ เธอวิ่งเข้าหาผม
- เข้ามาได้ยังไง

367
00:26:32,640 --> 00:26:34,000
เธอมาหาผม

368
00:26:35,000 --> 00:26:36,320
แล้วเอาแขนเกาะผม

369
00:26:37,840 --> 00:26:39,040
เกาะคอผม

370
00:26:39,120 --> 00:26:40,720
เธออ่อยผม

371
00:26:40,800 --> 00:26:42,000
ปล่อยนะ

372
00:26:42,560 --> 00:26:43,640
นัวเนียผม

373
00:26:46,160 --> 00:26:47,280
ผมเลยจูบเธอ

374
00:26:47,760 --> 00:26:50,960
เอามือประคองหน้าและจูบเธอ
ด้วยความรักทั้งหมดบนโลก

375
00:26:51,040 --> 00:26:53,160
ไอ้โรคจิต

376
00:27:05,840 --> 00:27:07,600
เธอเริ่มก่อน

377
00:27:08,400 --> 00:27:09,920
เธอคว้าผม

378
00:27:10,760 --> 00:27:12,120
เธอรู้ตัวว่าทำอะไรอยู่

379
00:27:14,800 --> 00:27:16,800
แล้วผมก็ได้ยินเสียงคุณกลับบ้าน

380
00:27:16,880 --> 00:27:18,560
แลซๆ

381
00:27:19,000 --> 00:27:20,080
ผมไม่มีทางเลือก

382
00:27:21,200 --> 00:27:22,160
เธอบังคับให้ผมทำ

383
00:27:24,120 --> 00:27:25,320
บังคับให้ผมทุบหัวเธอ จน...

384
00:27:43,200 --> 00:27:45,000
ทำไมถึงปล่อยให้น้องออกจากงานเต้นรำ

385
00:27:54,960 --> 00:27:56,120
ปล่อยนะ

386
00:27:56,200 --> 00:27:57,040
ปล่อย

387
00:27:59,360 --> 00:28:00,200
พ่อ

388
00:28:35,120 --> 00:28:35,960
โจเอล

389
00:28:39,040 --> 00:28:40,120
แลซ

390
00:28:42,440 --> 00:28:43,280
แลซ

391
00:29:08,000 --> 00:29:10,160
ขอบคุณ ขอบคุณนะ ลูก

392
00:29:20,920 --> 00:29:24,560
เราเจอรูปห้องซัตตันในบ้านโอลเซน

393
00:29:25,760 --> 00:29:26,800
รูปข้าวของเธอ

394
00:29:28,160 --> 00:29:29,880
ถ่ายไว้ตอนที่เธอถูกฆ่า

395
00:29:33,280 --> 00:29:34,520
งั้นโอลเซนคือฆาตกรจริงๆ

396
00:29:38,080 --> 00:29:39,160
ทีนี้เชื่อผมหรือยัง

397
00:29:40,800 --> 00:29:41,960
เชื่อแล้ว

398
00:29:46,040 --> 00:29:48,480
นายจะทำอะไร
ถ้าเราไม่ได้มาถึงตอนนั้นพอดี

399
00:30:02,000 --> 00:30:04,640
พ่อนายคงอยากให้ฉันคอยช่วยนาย

400
00:30:07,280 --> 00:30:09,640
มีเบอร์ฉันอยู่แล้ว โทรมาได้ตลอดนะ

401
00:30:14,120 --> 00:30:15,200
เขาตัดสินคุณ

402
00:30:17,400 --> 00:30:18,360
หวังว่าคุณจะรู้นะ

403
00:30:21,960 --> 00:30:22,880
ฉันคิดถึงเขา

404
00:30:42,400 --> 00:30:43,720
เอเดนโอเคไหม

405
00:30:44,240 --> 00:30:45,160
ไม่รู้สิ

406
00:30:45,800 --> 00:30:47,240
เขาไม่ยอมคุยกับเรา

407
00:30:49,880 --> 00:30:51,120
ไม่ต้องขอโทษหรอก

408
00:30:51,200 --> 00:30:53,920
ไม่ได้จะขอโทษ

409
00:30:55,040 --> 00:30:56,640
แค่อยากบอกเธอว่า

410
00:30:57,800 --> 00:30:59,280
ฉันจะอยู่เคียงข้างเขาเสมอ

411
00:31:05,720 --> 00:31:06,920
ฉันเป็นห่วงเอเดน

412
00:31:08,080 --> 00:31:09,120
เป็นห่วงแบบไหน

413
00:31:11,760 --> 00:31:15,480
เรื่องที่เขาไม่เหมือนเด็กคนอื่น
หรือเด็กคนอื่นไม่ชอบเขา

414
00:31:15,560 --> 00:31:18,160
หรือไม่รู้สิ ถูกมองว่าแปลกๆ

415
00:31:19,280 --> 00:31:20,120
โอเค

416
00:31:22,320 --> 00:31:25,000
ฉันแค่อยากรู้ว่าในช่วงสั้นๆ ที่ได้อยู่กับเขา

417
00:31:25,080 --> 00:31:29,520
นายเห็นตัวเองในตัวเขาบ้างหรือเปล่า

418
00:31:31,440 --> 00:31:33,240
ฉันรู้ว่านายสติแตกเพราะเรื่องซัตตัน

419
00:31:33,320 --> 00:31:35,640
และอะไรแบบนั้น
ไม่เคยเกิดขึ้นกับเอเดน แต่ฉัน...

420
00:31:38,200 --> 00:31:41,040
แต่ก่อนซัตตันตาย ฉันมีปัญหาหรือเปล่า

421
00:31:41,120 --> 00:31:41,960
ใช่

422
00:31:43,080 --> 00:31:44,240
ขอโทษนะที่ต้องถาม

423
00:31:47,320 --> 00:31:49,520
ตอบตามตรงคือไม่รู้เหมือนกัน

424
00:31:51,120 --> 00:31:52,200
อืม

425
00:31:54,760 --> 00:31:57,960
พ่อนายเคยคุยกับเขาสองสามครั้ง
เขาไปบำบัดอยู่บ้าง

426
00:31:59,520 --> 00:32:01,760
แต่เอเดนไม่ชอบน่ะ

427
00:32:01,840 --> 00:32:04,160
และการบังคับให้เขาไป
มันแอบรู้สึกว่าเสียเวลาเปล่า

428
00:32:05,400 --> 00:32:06,600
ใช่

429
00:32:08,720 --> 00:32:10,920
เขาต้องอยากคุยเอง

430
00:32:16,560 --> 00:32:17,400
เรา...

431
00:32:18,720 --> 00:32:20,680
คอยติดต่อกันเรื่องนี้ได้ไหม

432
00:32:22,960 --> 00:32:23,960
ได้สิ

433
00:32:24,320 --> 00:32:25,280
ได้นะ

434
00:32:26,280 --> 00:32:27,600
แต่ฉันต้องบอกพอล ก็เลย...

435
00:32:28,040 --> 00:32:29,000
นั่นสิ

436
00:33:04,600 --> 00:33:05,880
ที่ฉันไม่เข้าใจคือ

437
00:33:06,600 --> 00:33:09,280
เอเดนปลอดภัยแล้ว โอลเซนถูกจับแล้ว

438
00:33:09,360 --> 00:33:12,040
แต่มันก็ยังรู้สึกค้างคา

439
00:33:12,120 --> 00:33:13,240
จริงด้วย

440
00:33:13,320 --> 00:33:16,240
เพราะไม่มีอะไรพาซัตตันกลับมาได้

441
00:33:17,040 --> 00:33:17,880
ไม่เลย

442
00:33:20,040 --> 00:33:22,800
คนที่อยู่ในสถานการณ์แบบเรา
คงหมายถึงแบบนั้น เวลาพูดว่า

443
00:33:23,840 --> 00:33:25,160
"เราเริ่มเศร้าได้แล้ว"

444
00:33:28,000 --> 00:33:29,560
ตอนนี้เราอาจจะอยู่ในจุดนั้น

445
00:33:31,880 --> 00:33:35,880
นี่ รู้ไหมว่า
เอเดนเคยไปคุยกับพ่อสองสามครั้ง

446
00:33:36,400 --> 00:33:37,360
ในฐานะคนไข้

447
00:33:39,680 --> 00:33:41,960
รู้สิ มาร์โกต์บอกฉัน

448
00:33:42,520 --> 00:33:46,640
เธอบอกว่าเห็นได้ชัดว่า
เขามีปัญหาจริงๆ ต้องมีคนช่วย

449
00:33:46,720 --> 00:33:49,160
แต่นั่นคือก่อนที่เราจะรู้ว่าเขา...

450
00:33:53,080 --> 00:33:56,320
แลซ อย่าคิดว่า
ปัญหาของเอเดนเป็นความผิดพี่เลย

451
00:33:56,400 --> 00:33:57,920
ไม่ใช่หรอก จะเป็นแบบนั้นได้ยังไง

452
00:34:00,680 --> 00:34:03,440
- โดยไม่ตั้งใจมั้ง
- นี่ ฟังนะ

453
00:34:04,520 --> 00:34:06,280
พี่กับเอเดนเจอเรื่องหนักๆ มาเยอะ

454
00:34:07,080 --> 00:34:11,040
ตอนนี้อาจจะเริ่มเยียวยาไปด้วยกันได้นะ

455
00:34:17,160 --> 00:34:19,360
ที่นายนั่งเฉยๆ คงแปลว่าฉันต้องเลี้ยง

456
00:34:19,440 --> 00:34:20,280
ใช่สิ

457
00:34:20,880 --> 00:34:21,800
เอาอะไรดี

458
00:34:22,240 --> 00:34:23,440
เยอะๆ

459
00:34:30,920 --> 00:34:31,760
- โอเคไหม
- อืม

460
00:34:34,160 --> 00:34:35,080
กอดฉันหน่อยสิ

461
00:34:38,320 --> 00:34:39,360
- แน่นๆ
- ได้

462
00:34:56,640 --> 00:34:58,760
- ฮัลโหล
- ว่าไง นี่แลซนะ

463
00:35:00,680 --> 00:35:02,200
ผมแค่อยากรู้ว่า...

464
00:35:04,680 --> 00:35:08,480
ขอบคุณนะ ขอบคุณมาก

465
00:35:09,480 --> 00:35:10,560
- จริงๆ
- ใช่

466
00:35:10,640 --> 00:35:14,120
แลซ ขอพูดหน่อยว่า
ฉันมักจะทำงานชั่วโมงปกติน่ะ

467
00:35:15,040 --> 00:35:19,960
ใช่ โอเค แล้วนี่ไม่ปกติใช่ไหม

468
00:35:20,040 --> 00:35:22,280
มันค่อนข้างดึกแล้ว

469
00:35:22,360 --> 00:35:23,960
ฉันว่าดึกไป

470
00:35:24,360 --> 00:35:26,280
- ดึกไป
- ที่จะมาบำบัด

471
00:35:27,000 --> 00:35:28,960
ที่จะมาบำบัด ใช่เลย

472
00:35:30,040 --> 00:35:31,080
โอเค

473
00:35:32,160 --> 00:35:34,240
ถ้านั่งดื่ม...

474
00:35:36,720 --> 00:35:39,200
แล้วอยู่ด้วยกันเฉยๆ ล่ะ

475
00:35:41,400 --> 00:35:44,680
- มันคงผิดจรรยาบรรณใช่ไหม
- ใช่ แต่ก็ดีนะ

476
00:35:45,240 --> 00:35:46,800
- ดีเหรอ
- ใช่

477
00:35:47,400 --> 00:35:48,920
เพราะเย็นนี้

478
00:35:49,440 --> 00:35:51,920
ก่อนจะโทรหาคุณ จู่ๆ ผมก็คิดได้ว่า...

479
00:35:53,160 --> 00:35:54,800
ผมหานักบำบัดคนอื่นได้

480
00:35:55,640 --> 00:35:58,600
แต่จะหาคุณอีกคนได้ไหม

481
00:36:04,520 --> 00:36:05,800
วันนี้เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า

482
00:36:06,560 --> 00:36:09,720
เยอะเลย ใช่ มีเยอะเกิน

483
00:36:09,800 --> 00:36:13,360
วันนี้ทำผมงงไปหมด

484
00:36:14,320 --> 00:36:15,800
โอเค งั้นขอหยิบสมุดก่อน

485
00:36:15,880 --> 00:36:18,640
- แล้วจองคิวให้คุณ...
- ไม่ๆ ไม่ต้องหยิบสมุดหรอก

486
00:36:18,720 --> 00:36:19,560
เราแค่...

487
00:36:21,520 --> 00:36:22,600
ไปข้างนอกกันดีกว่า

488
00:36:27,560 --> 00:36:29,720
หรืออยู่นี่แหละ

489
00:36:30,840 --> 00:36:32,760
หรือไม่รู้สิ อาจจะ...

490
00:36:34,760 --> 00:36:37,080
ไม่รู้สิ แล้วแต่คุณ

491
00:36:38,680 --> 00:36:39,520
โอเค

492
00:36:41,640 --> 00:36:43,320
นี่มันไม่เหมาะสมมากๆ

493
00:36:44,120 --> 00:36:46,400
- ขอโทษ
- และฉันไม่ใช่นักบำบัดของคุณแล้ว

494
00:36:46,480 --> 00:36:48,000
เข้าใจไหม

495
00:36:48,080 --> 00:36:49,240
คุณโกรธ

496
00:36:49,320 --> 00:36:50,200
ฉันจะไป

497
00:36:51,160 --> 00:36:55,000
เอาข้อมูลติดต่อของหมออีกสองคนมาให้คุณ

498
00:36:55,080 --> 00:36:55,920
โกรธมาก

499
00:36:56,000 --> 00:36:59,600
โอเค ผมอยากขอโทษ

500
00:37:03,360 --> 00:37:04,440
จากใจเลย

501
00:37:07,960 --> 00:37:08,920
ขอโทษครับ

502
00:37:09,600 --> 00:37:11,120
รับคำขอโทษค่ะ

503
00:37:16,560 --> 00:37:17,800
หมอเก่งทั้งคู่

504
00:37:20,520 --> 00:37:21,520
โอเค แล้ว...

505
00:37:23,720 --> 00:37:25,480
เราจะไปดื่มที่ไหนดี

506
00:38:09,240 --> 00:38:10,200
มีอะไร

507
00:38:12,360 --> 00:38:14,920
วันที่พ่อนายเสีย
โอลเซนอยู่ห่างออกไป 322 กิโลเมตร

508
00:38:15,960 --> 00:38:17,160
พยานที่อยู่แน่นหนามาก

509
00:38:18,440 --> 00:38:20,320
พิสูจน์ได้ เรามีหลักฐานเป็นเอกสาร

510
00:38:22,120 --> 00:38:23,200
รื้อบ้านเขาสิ

511
00:38:24,520 --> 00:38:27,520
เขาชอบเก็บของที่ระลึก
คงมีข้อความที่เหลือที่พ่อทิ้งไว้ด้วย

512
00:38:27,600 --> 00:38:31,240
เรามีแค่หน้าเดียว
ยังมีอีก มันต้องอยู่ในบ้านแน่ๆ

513
00:38:31,840 --> 00:38:33,640
เราค้นบ้านทุกซอกทุกมุมแล้ว

514
00:38:34,960 --> 00:38:36,720
ไม่มีอะไรที่เกี่ยวกับพ่อนายเลย

515
00:38:38,120 --> 00:38:39,480
ฉันรู้ว่ามันยากที่จะยอมรับ

516
00:38:40,800 --> 00:38:42,240
แต่มันชัดเจนแล้ว แลซ

517
00:38:44,240 --> 00:38:45,760
พ่อนายจบชีวิตตัวเอง

518
00:38:48,680 --> 00:38:49,520
เสียใจด้วยนะ

519
00:38:56,160 --> 00:38:58,480
แลซ ไม่เอาน่า พวก

520
00:39:01,240 --> 00:39:03,400
ฉันรักนายนะ งั้นเชื่อฉันเถอะ

521
00:39:04,080 --> 00:39:05,320
โอลเซนไม่ได้ฆ่าพ่อนาย

522
00:39:05,400 --> 00:39:07,200
ไม่มีใครฆ่าทั้งนั้น เขาฆ่าตัวตาย

523
00:39:07,280 --> 00:39:08,840
แล้วแคสแซนดรา

524
00:39:08,920 --> 00:39:10,440
กับแฮร์รีและมาร์โกต์ล่ะ

525
00:39:10,520 --> 00:39:12,640
ใช่ เขายังเป็นผู้ต้องสงสัยอยู่ แต่เขา...

526
00:39:13,680 --> 00:39:15,360
รับสารภาพแค่ซัตตันคนเดียว

527
00:39:15,440 --> 00:39:16,400
เซ็ธ

528
00:39:16,480 --> 00:39:19,000
เซ็ธ ฉันเห็นคนที่ตายไปแล้ว

529
00:39:19,080 --> 00:39:21,160
เห็นพวกเขาแบบที่เห็นนายอยู่ตอนนี้

530
00:39:21,240 --> 00:39:23,320
พวกเขาถูกฆ่าตาย ทุกคนเลย

531
00:39:23,400 --> 00:39:26,120
และพ่อฉันที่เป็นหนึ่งในนั้น
ก็บอกว่าเขาถูกฆ่าเหมือนกัน

532
00:39:26,600 --> 00:39:29,560
ไม่เอาน่า พวก
เรื่องทั้งหมดต้องเกี่ยวกันสิ

533
00:39:30,000 --> 00:39:32,120
ฉันเห็นซัตตัน ซัตตันมาหาฉัน

534
00:39:32,200 --> 00:39:34,040
และเรารู้ว่าเธอถูกโอลเซนฆ่า

535
00:39:36,400 --> 00:39:38,400
โอลเซนไม่ได้ฆ่าพ่อนาย

536
00:40:19,280 --> 00:40:21,840
โอเค เอาเลย

537
00:40:26,520 --> 00:40:27,360
มาสิ

538
00:40:28,080 --> 00:40:29,400
มาสิ ให้ผมรู้หน่อย

539
00:40:31,640 --> 00:40:35,240
พ่อไม่ต้องบอกอะไรเลย แค่นำทางผมก็พอ

540
00:40:35,960 --> 00:40:37,600
ขอร้องละ

541
00:40:41,800 --> 00:40:43,840
คุณหมอคะ

542
00:40:47,040 --> 00:40:48,800
แป๊บนึงนะ ขอเตรียมตัวหน่อย

543
00:40:50,080 --> 00:40:52,480
ฉันคิดเรื่องนี้มาทั้งวัน

544
00:40:53,920 --> 00:40:55,880
อย่าเข้ามา จนกว่าฉันจะเรียกนะ

545
00:41:00,400 --> 00:41:01,240
เดี๋ยวนะ

546
00:41:02,400 --> 00:41:03,240
ไม่

547
00:41:05,160 --> 00:41:06,120
ผมรู้จักคุณ

548
00:41:25,320 --> 00:41:26,960
(รายละเอียด: เหยื่อถูกพบเสียชีวิต
โดยฆาตกรทำให้ขาดอากาศหายใจ)

549
00:41:29,000 --> 00:41:31,080
(ถูกตัดสินว่ามีความผิด
ในข้อหาฆาตกรรมอิโมเจน คาร์สวูด)

550
00:41:33,080 --> 00:41:34,320
อาร์โล โจนส์

551
00:41:37,080 --> 00:41:38,960
ผู้ทรยศความลับที่ยิ่งใหญ่

552
00:41:39,040 --> 00:41:41,880
พระเจ้าตรัสว่า "การแก้แค้นเป็นของเรา

553
00:41:41,960 --> 00:41:44,520
ของเรากับอาร์โล โจนส์"

554
00:41:55,680 --> 00:41:56,680
เฮ้ย ดูสิ

555
00:41:58,160 --> 00:42:01,480
ไอ้คำเตือนน่าเบื่อเรื่องจูนิเปอร์ไร้สาระ

556
00:42:02,120 --> 00:42:04,440
เรามาอ่านออกเสียง
ในการบำบัดครั้งหน้าดีไหม

557
00:42:10,840 --> 00:42:12,160
คืออย่างนี้

558
00:42:12,240 --> 00:42:13,160
พระเจ้ามาหาผม

559
00:42:13,240 --> 00:42:16,080
แล้วพระองค์ก็ค่อนข้างยุ่ง
กับทุกอย่างที่เกิดขึ้นน่ะ

560
00:42:16,160 --> 00:42:19,800
พระองค์เลยบอกให้ผมช่วย
"ลงโทษ" แทนพระองค์ได้ไหม

561
00:42:20,360 --> 00:42:23,240
ผมก็ตอบว่า "ยินดีเป็นอย่างยิ่ง"

562
00:42:23,320 --> 00:42:24,280
ที่จริง

563
00:42:24,960 --> 00:42:28,680
มาดูกันว่าคุณหมอลาซารัส
จะทำได้ดีกว่าคนที่ชื่อเหมือนเขา

564
00:42:29,160 --> 00:42:30,760
และฟื้นจากความตายได้หรือเปล่า

565
00:43:14,400 --> 00:43:15,360
ลาซารัส

566
00:43:19,040 --> 00:43:20,480
ลาซารัส

567
00:43:22,280 --> 00:43:23,560
ผมรู้ว่าคุณเป็นอะไร

568
00:43:23,960 --> 00:43:26,200
- เร็วๆ สิ
- และมันยังไม่จบ

569
00:43:28,120 --> 00:43:29,360
(โทรออก - ที่ทำงาน)

570
00:43:29,800 --> 00:43:30,640
ลาซารัส

571
00:43:32,160 --> 00:43:34,000
- ฮัลโหล
- นี่โจเอล ลาซารัส

572
00:43:34,080 --> 00:43:37,360
- ว่าไง คุณหมอลาซารัส
- ใช่ ฟังนะๆ

573
00:43:37,440 --> 00:43:40,440
- นานมาก
- อาร์โล โจนส์ หุบปากซะ

574
00:43:40,920 --> 00:43:43,480
ไปที่ห้องอาร์โล โจนส์เดี๋ยวนี้เลย

575
00:43:43,840 --> 00:43:45,400
แล้วบอกหน่อยว่าเขาอยู่ไหม

576
00:43:45,480 --> 00:43:46,680
เขายังมีชีวิตอยู่ไหม

577
00:43:48,720 --> 00:43:50,800
(แผนกจิตเวชความปลอดภัยแน่นหนา)

578
00:44:08,080 --> 00:44:12,080
(มันยังไม่จบ)

579
00:44:12,160 --> 00:44:14,600
มันเหมือนตอนจบของประโยค
ไม่ใช่ตอนต้น

580
00:44:15,760 --> 00:44:16,880
งั้นถ้า...

581
00:44:18,160 --> 00:44:19,480
มันมีหน้าแรกล่ะ

582
00:44:21,280 --> 00:44:25,200
(โจเอลและเจนนา สุดที่รักของพ่อ)

583
00:45:33,360 --> 00:45:35,360
คำบรรยายโดย เรียวหญ้า ชูวาธิวัฒน์