Skąd jestem? A gdzie najdalej na północy byliście?
Idźcie dalej.
Jeszcze dalej.
Tak, tu mieszkamy.
Ice Cove, Nunavut.
Samo serce Arktyki.
Większość południowców ma nas za…
Teoretycznie wszystko się zgadza,
ale ja jestem nowoczesną Inuitką.
Cokolwiek to znaczy.
Od samego początku staram się żyć jak należy.
Wzięłam ślub po liceum,
założyłam rodzinę, a teraz to on zgarnia laury, a ja jestem…
jego żoną.
W Arktyce nadeszła wiosna, a to u nas prawie jak Nowy Rok.
A w tym roku wreszcie postawię na siebie.
Zdobędę pracę,
odezwę się do dawnych znajomych, będę świetną mamą, a może nawet…
No dalej. Nikt na ciebie nie będzie patrzył.
Już idę!
Mówiłam, że zmienię życie?
NA PÓŁNOC OD PÓŁNOCY
Pa, skarbeńki!
- Pa! - Pa! Kocham cię!
A ja ciebie!
Czemu ataata zawsze jeździ autem?
Skuter babci jest o wiele lepszy.
To się nie utrzyma.
No coś ty.
Cześć!
Widzę coś… czerwonego!
- Cześć! Pomachaj. - Cześć!
ŚWIĘTO WIOSNY I POLOWANIE NA FOKI
Cześć!
Dzień dobry, mamo!
- Mamo? - Cześć.
Miałaś podrzucić Bun o dziesiątej.
Przepraszam, jestem za wcześnie, ale…
- Cześć. - Cześć, skarbie.
Będę się dziś starać o pracę.
Taką prawdziwą?
To dziwne?
Co to było?
Muszę otworzyć sklep.
Bun?
Nie!
Daj mi to. Chodźmy…
Włączysz światło.
Chodź! Otworzymy sklep.
Czemu nagle potrzebujesz pracy?
Nie potrzebuję. Chcę ją mieć.
Coś z Tingiem? Piloci dobrze zarabiają.
Nie chodzi o Tinga!
Ani pieniądze.
Chodzi o mnie.
Chcę mieć zajęcie.
To naucz się szyć, bo mam dość cerowania ci parek.
Dzień dobry paniom.
Pomyliłeś drzwi.
Czekaj!
Gdzie byłeś jesienią 1998 roku?
To zabrzmi dziwnie, ale… jesteś moim tatą?
Co?! Myślałam, że mój dziadek to Święty Mikołaj!
Niezręczna sytuacja. Pójdę już.
Nie dasz za wygraną?
- Kocham cię. - A ja ciebie.
Bądź grzeczna!
Nigdy!
- Posortujemy naboje? - Tak!
Harmonogram festynu jest już dostępny online.
Dziś po południu polowanie na foki. Poznamy również króla i królową festynu.
Pozostańmy w klimacie święta wiosny i posłuchajmy klasyki.
Cześć, Helen!
Kawy?
Dziękuję, to miłe, ale jako wolontariuszka mogłabyś zająć się 50 innymi rzeczami.
Masz może pięć minut? Przedstawię ci pewien pomysł.
Pięć minut maks. U mnie.
Dobrze.
Przy okazji, gratuluję kolejnego udanego festynu.
Lizuska.
Bogu dzięki już się kończy. Nie dam razy dłużej pracować po 14 godzin.
No tak. To zbyt wiele dla jednej osoby.
I wszystko na mojej głowie.
Odbiór śmieci, awarie prądu, informowanie o niezdatności wody…
Ale najważniejszy jest nasz czterodniowy festyn.
I właśnie o tym chciałam porozmawiać.
Streszczaj się, Siaja.
Mam dużo do roboty.
Podczas festynu na święto wiosny cieszymy się, że przetrwaliśmy zimę.
- Chodzi raczej o celebrowanie życia. - Właśnie!
Dlatego pomyślałam o większej liczbie inicjatyw kulturowych.
Nie słyszałaś? Jestem wykończona.
Zatrudnij mnie.
- Co? - Jako koordynatorkę programu.
Przygotowałam listę dotacji i różnych możliwości.
Robi mi się zimno, kiedy muszę być wobec kogoś szczera.
Siaja, masz wspaniałą wyobraźnię.
I jesteś zadowalającą festynową wolontariuszką.
Ale nie masz doświadczenia, a tym bardziej umiejętności przywódczych.
Ale wszędzie widzę życie i piękno, więc…
Gdzie te rybie głowy?
- Do zamrażarki w bufecie. - Dziękuję.
W tej chwili myślisz o swoich potrzebach.
Jestem tu już trochę i zdążyłam zauważyć,
że w kulturze inuickiej najważniejsze są potrzeby społeczności.
Pozdrów Tinga.
Jego pierwsze festynowe polowanie! Pewnie rozpiera cię duma!
Oto plan na dziś.
Bifor u ciebie, potem ceremonia zamknięcia tutaj i…
- Impreza do północy. - Nie!
- Impreza do świtu, Colin. - Do świtu?
To za długo.
Coś nie tak?
Rozpisałam tu całą propozycję. Helen nawet nie spojrzała.
Czemu chcesz tu pracować? Nie lubisz bawić się w dom?
No bo…
chcę sprawić, żeby tu było lepiej.
No dobra!
Chcę mieć coś dla siebie.
Bun chodzi do szkoły, poszerza horyzonty.
No i jej zazdroszczę. Dziecku!
Potrzebna mi ta praca, bo inaczej wykituję. Albo gorzej…
Staniesz się grzesznicą jak twoja mama?
Nie. Twoja mama jest legendą.
Nie bez powodu nazywają mnie zaklinaczem Helen.
- Nikt cię tak nie nazywa. - Ona tego nie wie.
Próbowałaś płakać?
Millie, zestawienie kosztów! Colin, radio! Siaja, plaża!
- A może petycja? - Co?
Dowiodę, że społeczność chce takich inicjatyw.
- I wtedy mnie zatrudnisz? - Nie.
Helen, proszę, daj mi szansę się wykazać.
- Zbierz 500 podpisów. - Co?
To ćwierć miasteczka.
Do końca dnia.
Bułka z masłem!
Elisapee, chcesz złożyć pierwszy podpis?
Nie.
Inuusiq, podpiszesz petycję?
Dziękuję.
Cześć. Podpisz tutaj.
Raz, dwa, trzy!
Start!
Dziękuję.
- Cześć. - Cześć.
Mogę prosić o macchiato?
- Przykro mi, Toto, to już nie południe. - Czemu masz mnie za południowca?
- Ale płaszcz ładny. - Tak? Dzięki.
- Nabijasz się. - Nie śmiałabym.
Nie prosto w twarz,
tylko dyskretnie, jak szanująca się nowoczesna Inuitka.
- Potrzebne mi podpisy. - Jasne.
Co to?
Petycja o program kulturowy.
Zajęcia językowe, szycie parek, wieczorki kawowe.
Mam wrażenie, że brakuje nam poczucia wspólnoty.
Zapiszę swój numer…
- Siaja! Muszę pogadać z żoną! - Jasne.
Mój asystent dostał zakażenia po ugryzieniu foki. Zastąpisz go.
Ting, ja pracuję.
Jesteś wolontariuszką. Nie zauważą, że cię nie ma.
- Włożyłam tyle starań… - Przykro mi.
Wiesz, ile to dla mnie znaczy. Tata co roku wygrywał.
Chce mu przynieść dumę.
Dobrze, tylko odłożę…
- Muszę odłożyć rzeczy! - Chodź.
Musimy się przygotować. Skup się.
- Podpisze pani petycję? - Jasne.
Wykorzystajmy tę chwilę, by podziękować fokom i myśliwym!
Pamiętajcie, w tym polowaniu nie chodzi o nagrody ani o chwałę,
tylko o to, żebyśmy się najedli!
W imię ojca i syna, amen!
- Dość! To nie kościół! - Amen!
Pamiętajcie, że Ocean Arktyczny jest przeraźliwie zimny!
Uważajcie przy krawędzi lodu!
Dziękuję, Helen, za twe mądre słowa!
A teraz do startu…
- Gotowi… - Start!
Do zobaczenia przy krawędzi!
- Ting, pogadamy? - Jasne, skarbie.
Wspaniale, co? Ależ mamy życie!
Poszczęściło się nam. Zrób mi zdjęcie.
Dawaj.
Ting…
Podoba ci się? Teraz na pewno.
Nieźle!
Dobrze wyglądam.
- Ting, posłuchaj. - Hasztag: „Król Ting”.
Hasztag: „Inuicki Myśliwy”.
Poprosiłam o pracę.
Co?
Muszę się za coś wziąć.
Coś poza byciem twoją żoną.
- Nie możesz teraz zacząć pracować. - Miałam czekać, aż Bun pójdzie do szkoły.
Ma siedem lat, prawda?
Dobra, miałem poczekać i powiedzieć wam razem,
ale…
będziemy mieli drugie dziecko!
Nie jestem w ciąży, Ting.
Nie, moja kuzynka jest.
Poprosiła nas o adopcję dziecka.
Zgodziłem się.
Nie zapytałeś mnie.
Potrzeba ci tego. I Bun też.
Nie powinna być jedynaczką. Dobrze wiesz.
Nie chcę drugiego dziecka!
Chcę mieć własne życie.
To popaprane poglądy.
Mama powtarzała, jak to dobrze, że mnie urodziła.
- Ting, za tobą. - Jaka Inuitka…?
- Ting, foka! - Szlag!
Tak! Dawaj niksik!
Siaja!
Masz szczęście, że żyjesz.
Doznałaś wstrząsu, ale będzie dobrze.
Nasza polisa tego nie pokryje.
Nie byłaś tam jako wolontariuszka.
Jasne, straciłem fokę, ale czymże jest foka w obliczu życia?
Dobrze, że byłeś w pobliżu.
Przepraszam.
Do zobaczenia.
Zrobiłaś ze mnie idiotę.
Gównianego myśliwego.
Rozumiesz, prawda?
Przyniosłaś mi wstyd.
Muszę iść po sprzęt.
Wszystko dobrze?
Podwieziesz mnie do mamy?
Jasne.
Masz 20 dolców?
Wiem, Ting.
Daj jej trochę czasu.
Tak, porozmawiam z nią. Zgoda.
Twój mąż dzwonił już dziewiąty raz.
Nie chcę z nim gadać.
Jasne, ale Ting to Inuita.
Nie stanie z gitarą przed oknem jak na tych twoich filmach.
Mam dość bycia perfekcyjną panią domu.
Opiekowałam się tobą, a teraz nim.
Jestem trzeźwa od dziesięciu lat.
A ja miałam tylko chwilę dla siebie.
Muszę się przewietrzyć.
Nie zgrywaj białaski, która ma wiele możliwości!
Ale Bun może nocować?
- Pewnie. - Dziękuję!
SKARBIE, GDZIE JESTEŚ?
KOCHAM CIĘ
HALOOOOO?
CO NA OBIAD?
Dobrze ci w tym stroju.
Nie byłam na imprezie od jakichś siedmiu lat.
Ting jest zaborczy.
Dobrze, że przyszłaś.
Imprezowanie jest jak jazda na rowerze po pijaku.
Dobra. Upić się umiem.
Jestem gotowa zacząć nowe życie. Do dzieła.
Jesteś gotowa podbić cały świat.
W oceanie chyba zobaczyłam Nuliajuk.
Słucham?
Uwielbiam ten kawałek!
Zatańczmy!
Zostawcie dla mnie trochę.
Kim jest ten tatusiek?
Alistair.
Jakiś doradca ekologiczny.
Ostrożnie!
- Ting wie, że tu jesteś? - Nie.
- Nie jesteś go warta. - Wiesz co, Lucy?
Skoro tak bardzo kochasz Tinga, to może idź się z nim przerżnąć.
Fuj! To mój kuzyn.
Trudno spamiętać te koligacje.
Chodź. Tędy.
No nie wierzę!
- Gość w płaszczu! - Laska z petycją!
Słyszałem o twoim wypadku. Jesteś cała?
- W głowie się nie mieści. - Martwiłeś się o mnie?
Tylko troszkę.
Ja się martwię.
- Widziała Nuliajuk, boginię morza. - Że co widziałaś?
Nie wiem.
Coś tam widziałam.
O kurde. Miałaś jakichś szamanów w rodzinie?
- Twoja mama pewnie wie. - Co?
Ale tubylcze klimaty!
Wypas!
- Mówicie poważnie? - Tak.
Dobra, to ja…
- Kupiłem plastikowe kubki! - Pójdę po miotłę.
To co, kręcą cię szamani?
Słuchaj, jest mi bardzo miło, ale nie chcę, żeby były problemy.
Powodzenia.
Twój mąż jest trochę nadopiekuńczy i nie chcę…
Daj spokój, mieszczuchu.
Jestem silną i niezależną Inuitką,
która może rozmawiać z kim tylko zechce.
Przerzuć się na wodę.
Źle to ująłem.
Mam dość słuchania, co mogę, a czego nie! Ulani, jeszcze jeden!
Szlag.
Cześć.
No dobra. Ktoś tu ma kiepski wieczór.
Skąd ten pomysł?
Proszę.
Podobno jesteś jakimś niesamowitym doradcą.
Tylko za dnia.
A wiesz, jak mam na imię?
Nie.
- Alistair. - Alistair.
A ja mam na imię Siaja.
A co tu porabiasz, Siaja?
Teoretycznie jestem bezrobotna.
Ale mam wielkie plany.
Nawet jeśli wszyscy uważają, że nic nie znaczę.
Nie takie odnoszę wrażenie.
Nie?
Wydajesz mi się dość śmiała.
Jesteś kobietą, która wie, czego chce, i po prostu… po to sięga.
Tego się nie spodziewałem.
Szefie.
- Cześć. - „Szefie”?
Zostawiłaś to na plaży.
- Miałem dać Colinowi… - Moja petycja?
- Tak. - Wszystkie podpisy!
Rety, dziękuję!
Słuchajcie!
Spóźnimy się na ceremonię zamknięcia! Wypad! Wrócimy na aftera!
Panowie…
Życzę wam miłego wieczoru. Ja idę spełnić marzenie.
- Jasne. - Powodzenia.
Brawa dla zespołu z Ice Cove!
Helen, 500 podpisów.
Nie teraz!
Nie ma to jak szkoccy wielorybnicy, którzy pokazali nam, północnikom,
nowe kroki taneczne.
A teraz najzabawniejsza nagroda festynu.
Wiecie, o czym mowa.
To nagroda dla najlepszego puposkoczka.
Otrzymuje ją Alethea Aguille!
Najlepsza puposkoczka w mieście. Patrzcie tylko!
A teraz najlepszy qaviiq.
Szlag!
Iluuta Nakasuk!
- Gratuluję. - Gdzie ty byłaś?
Piłaś?
Tak, ale to nieważne.
Co ci się stało?
Ty mi się stałeś.
Narobisz sobie wstydu. Znowu.
Wracaj do domu.
Ja narobię wstydu?
Nie będziesz już za mnie decydował.
Co?
A teraz upragniona nagroda!
Co ty…?
- Zaraz! Na to czekam. - Król i królowa polowania.
Nagroda powędruje do…
naszego wspaniałego Tinga Miaqa!
- Tak! - I jego żony, Siaji!
Król Ting!
- Musimy tam iść. - Nie, Ting.
Chodź, królu.
Król Ting!
Gratuluję!
Siaja, stań z królem!
Chodź, skarbie!
Siaja!
Siaja, no już. Chodź.
Dalej. Wejdź na scenę!
Siaja!
Nie! Mam dosyć!
Koniec z nami!
Walcie się wszyscy!
Boże!
Co ją ugryzło?
- Ja ci nic nie zrobiłam! - To córka Neevee.
Brawa dla Tinga!
Miło było. Jesteśmy w kontakcie.
- Jasne. - Cześć.
Cześć.
Siaja! Co ty wyprawiasz?
Neevee?
Alistair?
Mama?
„Mama”?
Co ty tu robisz? Mówiłeś, że nigdy nie wrócisz!
O nie.
Zaraz…
Nie.
Nie!
Widzę, że wreszcie poznałaś ojca.
Oferma.
Napisy: Krzysztof Bożejewicz