Co, do…?
- Dziś odbierają gabaryty. - Możemy później?
ZAKAZ PASOŻYTOWANIA
Chodź.
Ledwo to utrzymuję.
Niby wyglądasz na silną, a tu proszę.
Nie ćwiczyłam, bijąc się w barach.
Pamiętasz, jak mnie aresztowali?
Pozwolono ci na jeden telefon i zadzwoniłaś, że nie wrócisz na kolację.
Czasem myślę o innych.
- Dobra, stój. - Dobra.
Skoro tak sobie wspominamy, to pamiętasz,
jak powiedziałaś, że mój tata to astronauta o nazwisku Ziggy Stardust?
Byłaś taka łatwowierna.
Tak.
Wczoraj go poznałam.
Ma na imię Alistair i pochodzi z Ottawy.
Czekaj, jeszcze nie!
Nie jestem gotowa!
Fajnie, że pogadałyśmy.
NA PÓŁNOC OD PÓŁNOCY
Czemu jesteś jeszcze w piżamie?
Tęsknię za Puszkiem i Charlie.
Kochanie.
Wiem, że jest teraz dziwnie, ale te kilka nocy u babci będzie fajnych.
A ja wpadnę do domku i przywiozę ci Puszka i Charlie.
Hurra!
Puszek i Charlie!
- Jaki masz plan, geniuszko? - Plan?
Tak.
Nie wiem, mamo. Nie planowałam tego.
Wszystko, co mam, wciąż jest w domu Tinga. Portfel, klucze…
Kolczyki!
Może macie z Tingiem trudny okres.
Żaden okres. Chodzi o moje życie!
Nie.
To co, poczekasz, aż Ting wyjdzie, a potem włamiesz się do jego domu
i zabierzesz rzeczy?
To wspaniały pomysł.
Jesteś w tym świetna.
Boże, nie!
Żartowałam. Weź się w garść.
Nie możesz go ciągle unikać.
Unikać? A ty kiedy chciałaś powiedzieć o Alistairze?
Nie ma o czym mówić. Zaszłam w ciążę i mnie zostawił. Tyle.
Super Shamou!
Cześć, Super Shamou. Plecak.
Chodź tutaj.
Do zobaczenia, babciu!
Mój stary pokój stoi pusty. Może Bun i ja…?
Nie! Korzystam z tego pokoju.
Przechowuję w nim rupiecie.
Rupiecie?
Tak. Rupiecie.
Jakie?
Wszystkie!
Dobra, ale muszę dziś zabrać rzeczy, więc biorę skuter.
Odbiorę cię po szkole.
Dobrze. Nie zapomnij o Puszku i Charlie.
Obiecuję!
Ma się za nie wiadomo kogo.
Ciekawe, czy Ting jest wolny.
HOTEL DISCOVERY
Telewizor nie działa.
Chyba pomyliłam pokoje. Szukam kogoś innego.
Znam ten głos.
Kto to?
Kuuk. Mój współpracownik. Nie mieli oddzielnych pokojów.
Miło mi.
Musisz stąd wyjechać.
Ciebie też miło widzieć.
Mówię poważnie.
- Obowiązuje mnie kontrakt. - Tak?
- To się nie uda. - Czemu nie mówiłaś, że mam córkę?
- Kuuk? - Tak?
- Zostawisz nas? - Dobrze.
Chcesz kawę, czy coś?
Może być.
Kawa. Wziąć jedną czy dwie?
- Kuuk! - Jasne!
Miło było poznać.
- Czemu nie powiedziałaś? - Po co? Wyjechałeś.
Tak, bo kazałaś mi się wynosić.
Nie musiałeś tego brać na poważnie!
Spaliłaś mi auto.
Wymówki.
Nic się nie zmieniłaś.
- A ty przytyłeś. - A ty wyglądasz świetnie.
Posłuchaj. Siaja przechodzi teraz trudny okres.
Trzymaj się od niej z dala, jasne?
I ubierz się. W tym miasteczku są małe dzieci.
Jezu.
Twoja strata.
- Dobrze? - Dzięki.
- Co robisz w domu? - Myślimy o tobie.
Mogę porozmawiać z kontrolą lotów?
Brian, napiszesz mi, kiedy Ting przyjedzie do pracy?
Dobrze.
Dziękuję.
Tak. Znowu jest singlem.
Puszek, Charlie, jeszcze tu wrócę.
Nie…
Nie!
Rozbijaczka małżeństw!
Źle użyłaś tego określenia, Lucy!
Jest sprawa, słuchacze.
Ktoś musi mi przynieść dwie kanapki z bekonem i srirachą
i izotonik.
Jak najszybciej. Od tego zależy moje życie.
Przepraszam, że tak wpadam, ale mam sytuację awaryjną.
Naprawisz skuter?
No weź. Jestem Maorysem i ledwo pomalowałem paznokcie.
Poproś Millie.
Fajne okulary przeciwsłoneczne. W budynku…
Jakim cudem nie masz kaca?
Nienawidzę cię teraz.
Nikomu ani słowa, ale muszę się włamać do Tinga.
Wiem, że to przestępstwo, ale potrzebuję swoich rzeczy.
A do tego jakiegoś pojazdu. Mogłabym pożyczyć któryś z waszych?
- Mój ma Jason. - A ja swój rozbiłam.
A Liam?
Zerwaliśmy dawno temu.
Szlag. Przykro mi. Powinnam była wiedzieć.
I będę lepszą przyjaciółką po tym wszystkim.
- Jestem ofermą? - Nie.
- Czemu pytasz? - Rozwaliłam sobie życie i nie mam planu.
Nie mam pracy, wozu ani domu.
- Ani pojęcia. - Millie!
Ma rację.
Nie mam pojęcia, co robić.
Długo się czeka, ale złóż wniosek o zakwaterowanie u Elisapee.
Dziękuję. Tak zrobię.
Siaja.
Musiałaś to zrobić.
Prawda, Millie?
Śmietnik!
No dobra.
- Pójdę. - Zajmę się nią.
- Wyrzuć z siebie wszystko. - Skąd ta kukurydza?
Dobrze się bawiłyśmy.
Kogo tu diabli niosą?
Cześć, Elisapee. Mogę wniosek o zakwaterowanie?
Nie nastawiaj się.
Posłuchaj. Jeffrey, czemu miałabym okazywać ci brak szacunku?
Nie możesz przyjąć moich przeprosin?
Nie słuchasz mnie, Helen.
Wiesz, jak mi zależy na społeczności.
Mówię tylko, że jestem jeden, a pracuję za trzech.
I tyle? Odejdziesz? Bez ostrzeżenia?
Louise stoi przed budynkiem.
Wracam do mojego buta!
Ja to zrobię.
- Co takiego? - Odbiorę gabaryty.
Brakuje ci pracownika, więc zatrudnij mnie.
Nie.
Jestem ci to dłużna po tym, jak wyszło.
Po tym, jak wyszło? Siaja…
Daj spokój!
Uraczyłaś całe miasteczko palcem.
Elisapee ma rację.
Starszyzny tam obecnej pewnie nigdy nie uraczono palcem.
Siaja, to centrum jest moim domem.
Nie godzi się tak traktować gości.
Z całego serca żałuję.
Daj mi szansę, żeby ci to wynagrodzić. Choćby tylko dziś.
Poprowadzisz auto z platformą?
Dobra. Nie.
Żartuję.
Boże.
Musisz?
Co?
Tak się gapić.
Wybacz, ja tylko…
WZIĘŁAŚ LISTĘ ADRESÓW?
Idź do pracy, stary.
Raz odśnieżył schodki członkowi starszyzny.
A to dla wszystkich, którzy próbują sobie poukładać życie.
Alanis Morissette w utworze You Learn z 1995 roku.
GDZIE TY JESTEŚ?! LUDZIE WYDZWANIAJĄ!!!
W DRODZE. WSZYSTKO GRA!
Jak dobrze jest pływać na swym brzuchu
Poczekaj, aż opadnie kurz
…uczy, klęska uczy…
STARSZA ANNIE WYRZUCA QAMUTIK.
DLA: NEEVEE RZĄDZISZ MOIM ŚWIATEM – ALISTAIR
ŚMIESZEK BOB DZWONIŁ W SPRAWIE KUCHENKI.
Może to się przyda.
Dziękuję, Siaja.
TING BĘDZIE ZA GODZINĘ
Tak!
Dobra, muszę kończyć.
Jesteś teraz śmieciarką?
Zero pasożytnictwa, nie?
Wiesz, że platformę można opuścić?
Tak?
Tak. Pociągnij tamtą dźwignię.
WYSYPISKO PROSIMY NIE STRZELAĆ DO ŚMIECI
Jesteś nowym mną?
Tylko dzisiaj.
Ostrożnie.
Helen wykończy cię dodatkowymi obowiązkami.
I nic nie dopłaci.
Dlatego odszedłeś?
Odszedłem, bo nie słucha.
Rozumiem.
I jest niemiła.
Dwoję się i troję, żeby jej pomóc, a ona na to:
„Nikogo nie uratujesz, gdy w bucie rezydujesz”.
Jeffrey, to takie jej powiedzenie.
Jak ajurnarmat.
Że nic nie poradzisz.
Myślałem, że mnie wyśmiewa, bo mieszkam na wysypisku.
Helen może i jest nieprzyjemna, ale ta praca jest niewiarygodna.
Tylko ty jesteś w stanie ją wykonać.
Muszę popełnić przestępstwo dla Bun.
Oby Ting zostawił klucz tam, gdzie zawsze.
Najlepiej wejdź tylnym oknem.
Halo? Ting?
Mam twoje ulubione danie.
Makaron z parówkami.
To dla ciebie, Bun.
Ting?
Halo?
Ting?
- Nie. Gdzie Charlie? - Ting.
Wiem, że jesteś teraz samotny.
- Charlie! - Nie zamykaj się!
Judy, nie mów Tingowi, że byłam.
Kobieca solidarność.
Przepraszam!
Siaja…
Wiszę ci zapiekankę.
Nie podoba ci się, jasne.
Dziękuję za telefon.
Cholera, czemu wszyscy narzekają na sól na schodkach?
To twoja sprawka?
Tak. Żeby nie było ślisko.
Sól niszczy nam kamiki.
Buty ze skóry fok.
Wiem, co znaczy kamik.
Podeszwy się niszczą,
bo nie są zabezpieczone chemicznie, więc może spróbuj z piaskiem?
Posypywałam schodki solą od lat. Czemu nikt mi nie powiedział?
Dziękuję, że dzielisz się ze mną wiedzą.
Proszę.
Namaste.
To twoja zapłata.
- Dziękuję. - Za dziś.
Dzięki raz jeszcze.
Mówi Helen.
Tak.
Wiem, to powinien być piasek. Nie wiem, kto posypuje schodki solą.
Niedorzeczne.
Poważnie?
Co ty tu robisz?
Przyprowadził mój skuter, więc go zaprosiłam.
Rozumiem. Dzięki.
Możesz już iść.
Siaja, martwimy się o ciebie.
Nie jest sobą.
Co? Czuję się świetnie.
Wręcz wspaniale!
Odbierałam dziś gabaryty.
Wszyscy widzą piżmowołu?
To z czasów, kiedy się zeszliśmy, pamiętasz?
Boże.
Taki miałeś plan?
Przypomnieć mi o lepszych czasach pluszowym piżmowołem?
- Przypominał ci o naszej miłości. - Nie.
Tobie przypominał.
Już dobrze, spokojnie.
Mogę przyznać, że popełniłem wczoraj błąd.
Ale ty popełniłaś… więcej.
Bałaś się i postąpiłaś nieracjonalnie.
- Nie rób ze mnie wariatki. - Włamałaś się do nas.
Dobrze, tak. Włamałam się.
No weź!
Wpuściłbym cię. Nie jestem potworem!
Wiem o tym, Ting.
Jesteś ujmujący
i świetny z ciebie ojciec, ale…
Umieram w środku od bardzo dawna, a ty nawet tego nie zauważyłeś.
Sądzisz, że znajdziesz kogoś lepszego?
Ataata!
Moja mała Shamou.
Wracamy do domu?
Bun, pamiętasz?
Ty i ja zostajemy u babci.
Ataata odbierze cię jutro ze szkoły.
Tak. Jasne.
Zabawa będzie super!
Zobacz, kogo przyniosłem. Puszka i Charlie.
- Dziękuję! Moje świnki! - Wiesz co, Bun?
Mam na to świetne miejsce.
Chodź.
Popełniasz wielki błąd.
- Cześć, Helen. - Cześć.
Wszyscy dzwonią, żeby cię pochwalić.
Naprawdę?
Wiem, że to dziwne, ale…
podobało mi się pomaganie ludziom w wyrzucaniu, co im wadzi.
Ale przyda mi się szczepienie na tężec.
Dzwonił też Jeffrey.
Mówił, że mu wszystko wyjaśniłaś i wróci w przyszłym tygodniu. Dzięki.
Proszę.
Wiesz co? Może się co do ciebie myliłam.
Potrzebny mi ktoś, kto umie rozmawiać z ludźmi, i…
chciałabym zaproponować ci pracę mojej asystentki.
- Nie tego chciałaś… - Zrobię to!
Świetnie.
Od poniedziałku.
Tak się cieszę. Na razie.
I kto tu jest ofermą, szmato?
Mamo!
Tutaj.
Dziękuję, mamo.
Mam nadzieję, że wiesz, co robisz.
Samotne macierzyństwo to ciężka praca.
Skoro mowa o pracy, to dziś ją dostałam.
U Helen.
Co?
Co cię tak bawi?
Napisy: Krzysztof Bożejewicz