Zaparzyłam świeżą.
Długa noc w biurze?
Przygotowywałam prezentację.
I nie miałaś gdzie spać?
Jestem 373. na liście oczekujących na mieszkanie.
Dzisiaj śpię u Colina. Bun jest u Tinga. Do czasu, aż dostanę własny kąt.
Wyprowadziłaś się przeze mnie?
Wyprowadziłam się przez nią. I przez siebie.
Dopiero potem przez ciebie.
Jesteś na trzecim miejscu. Chciałabym mieć już tę
prezentację z głowy, ale będzie mi ciebie brakowało.
Żadnych emocji przed kawą.
Cokolwiek się stanie, pamiętaj, żeby prezentacja wychodziła stąd.
Z piwnego brzuszka?
Z serca. Nie mam piwnego brzuszka.
Spoko. Męski tłuszczyk jest w modzie.
NA PÓŁNOC OD PÓŁNOCY
Idzie pani? Chcę zapłacić.
Przykro mi, zamknięte.
Pozwoliła mi pani wejść.
Tak bywa. Jesteśmy zamknięci. Wzięłam wolne.
Witajcie w naszym pięknym zakątku.
Pokażemy wam, dlaczego najlepszym miejscem na nową
stację badawczą jest właśnie…
Ice Cove, Nunavut!
Nie jest łatwo się zsynchronizować.
Ale praktyka czyni mistrza.
Zamierzacie często przybijać piątki?
Rozrzedziłbym je. Jedna i tyle.
Ludzie, jeśli to się uda, sfinansujemy mój program kulturalny,
więc skupcie się.
Cholercia. Turysta obciął sobie palec.
Kiepsko.
Pewnie chodzi o część palca, ale wspomina o pozwie, więc lepiej pójdę.
Poradzimy sobie.
Czyżby? Potrzebujemy tego. Obcinają nam fundusze.
Jeśli wygramy, pieniędzy wystarczy na wszystko.
A ja będę mogła ci płacić. Wam też.
Musimy wygrać.
KOŚCIÓŁ ANGLIKAŃSKI W ICE COVE
SZUKASZ ZNAKU OD BOGA? OTO ON
Chcesz mnie sprzątnąć? Śmiało. Masz ostatnią szansę.
Tak myślałam.
Znowu wygrywam.
Tchórz.
Nie radzę.
Dziś wielki dzień. Przyjdzie cała społeczność.
Podekscytowana?
Pewnie. Helen nalegała, żebyśmy wyuczyły się prezentacji
na pamięć. Chichotów też.
Muszę to usłyszeć.
Dziwaczne.
Dokąd idziesz?
Uwieść komisję wiejskim jedzeniem.
Kończycie?
Tak. Wylatujemy w poniedziałek.
Boże.
Szybko. Bez ciebie to miasto nie będzie takie
samo. Przepraszam za tamten wieczór. W sensie za szachy.
Colin powiedział mi o Tingu.
Nie byłabym fajnym towarzystwem. Jestem wrakiem człowieka.
Tak? A nie wyglądasz.
Pójdę już.
Co tu robisz?
Tamten znak? Myślałam, że tu też się pośmieję.
Wiesz, że cię nie lubię.
Ja ciebie też nie lubię.
Ale cię widzę.
Wiesz, że byłam w tej samej szkole z internatem, co twoja mama?
Nie wiedziałam.
Trudno być dobrą mamą, gdy nigdy nie widywało się własnej mamy.
Nauczyli nas dochowywać tajemnic. Im dłużej je w sobie skrywasz,
tym bardziej ciążą.
Tak.
Ja swoje wyznaję Bogu. A ty komu?
Początkowo nie lubiłam Siaji.
Myślałam, że jest taka jak ty. Puszczalska. Bezbożna. Bezwstydna.
Dobra, rozumiem.
Ona kocha tę społeczność.
Jesteś grzesznicą, ale wychowałaś ją na dobrego dzieciaka.
Nie pozwól, by tajemnice was poróżniły.
Skończyłam. Możesz iść.
Dzięki.
Jemu podziękuj.
Nie.
Raczej tu nie wrócę.
Dobrze. Bo masz na wszystkich zły wpływ.
Ice Cove, Nunavut.
Mamy to! Jadę na lotnisko po komisję. Ile mam czasu?
45 minut.
Jak nastrój?
Rozwarta i gotowa. To było niewłaściwe. Denerwuję się.
Dajemy radę. Spójrz. Zero nerwów.
Od razu się zdenerwowałem. Czas ucieka. 44 minuty 48 sekund.
-Jadę. -46.
Jadę!
Wygramy, prawda?
To możliwe.
Ty mściwy kutasie.
Teraz ty wybierz. Ja zdecydowałam, że Nepal albo Kalifornia,
ale ostateczna decyzja należy do ciebie.
Urocze. Przypomnij mi, czemu Kalifornia?
Mam robić relację z Coachelli.
No tak. Fajnie.
Też tak myślę. To duża zaleta Kalifornii.
Zyskałaby na tym moja kariera. Tobie też dobrze to zrobi.
Oczyściłbyś głowę po trudnym roku. Zastanowiłbyś się,
czego chcesz. Ja już wiem, że tego chcę. Chcę nas. A ty wiesz, czego chcesz?
Siajo, twoja mama potrzebuje pomocy.
Jej problemy to nie mój problem.
Mówię poważnie. Zalało jej sklep, a ona nic.
Masz 38 minut.
Lepiej się pośpiesz.
Coś w niej pękło. Potrzebuje cię.
Niańczenie Neevee, jak zwykle.
Jasny gwint.
Jeśli to nie jest znak, nie wiem, co nim jest. Szkoda,
że nie sprzedajesz rurek do snurkowania.
Musimy porozmawiać.
Spóźniłaś się 26 lat.
Zamilcz i posłuchaj. Zanim się pojawiłaś, miałam dziecko.
Co takiego?
Odebrano mi ją. Zabrał ją ojciec.
Biały człowiek.
Mam siostrę?
Tak.
Miałam 16 lat.
On był sporo starszy.
Nie miałam pieniędzy ani adwokata.
Powiedział, że jadą odwiedzić jego rodzinę.
Nigdy nie wrócili.
Gdy się urodziłaś,
nie mogłam ryzykować, że cię stracę.
Dlatego odtrąciłaś Alistaira i nic nie powiedziałaś.
Mamo.
Kocham cię, mamo.
Straciłam twoją siostrę.
Nikogo nie straciłaś.
Została skradziona.
Jesteś moim dzieckiem.
Już dobrze.
Jestem.
Nigdzie się nie wybieram.
A potem znalazłam inną skałę, bardziej różową.
To wszystko wydarzyło się tutaj, w Ice Cove,
Nunavut. A teraz filmik. Jak wam idzie?
Już prawie.
A skąd!
Zadzwoń do Siaji. Bez niej nie dam rady.
Zamknijcie oczy i wyobraźcie sobie ośnieżony fiord.
Odbierzesz?
To tylko Helen.
Dziś masz prezentację?
Nie odejdę.
Nie zawalisz tego przeze mnie.
A ten bajzel?
Nic nowego.
Nad nami para lagopusów, przemierzająca przestworza.
Mamy tu wiele gatunków zwierząt. Małych, przy ziemi.
Dzięki Bogu.
Jestem. Przepraszam.
Zachowaj te przeprosiny na później.
Jasne.
Witajcie znajomi i nieznajomi. Dzięki, że przyszliście.
Nie mamy hasła.
No tak. Hasło to Hasło123.
-Czy wy już…? -Kilka razy.
Mogę przeszkodzić?
Śmiało.
Włączaj.
Ice Cove, Nunavut. Populacja dwa tysiące 200 osób.
Klimatyczne lotnisko, sklepy ze sprzętem, mamy wam wiele do zaoferowania.
Ze względu na nasze centralne położenie można się od nas dostać do
wszystkich regionów Nunavut. Ważne są dla was koszty operacyjne, więc…
Możesz to wyłączyć?
Posłuchajcie. Jestem nowa w tej pracy, ale znam to miasto. To cudowne miejsce.
W Tuktuktalik też na pewno są dobrzy ludzie,
a ich miasto jest bardziej wypolerowane.
Widzicie tę dziurę?
-Nie musicie patrzeć. -Moja poprzedniczka miała zły dzień.
Mogliśmy ją załatać, ale po co? To historia tego miejsca. Jak to
szło? „Pęknięcia wpuszczają światło”?
Myślę, że jest odwrotnie. Czasami dzięki pęknięciom
światło może się wydostać. Jeśli chcecie poznać prawdziwą Arktykę,
musicie być tutaj.
Ludzie przyjeżdżają tu, żeby nas zmienić. A ja proszę, pozwólcie,
żeby to miejsce zmieniło was.
Robimy własne badania od 20 tysięcy lat. A teraz Helen powie o budżecie,
terminach i zaleceniach.
Dziękuję.
Trudno będzie to przebić.
Przygotowałabym się, gdybym wiedziała, że będziemy improwizować.
Jak myślicie, o czym rozmawiają? Nie mogli tak szybko podjąć decyzji.
Nieważne, co myślą garnitury.
To jedyne, co jest ważne.
Idą. Zachowajcie spokój.
Dziękujemy. Bezpiecznego lotu.
Świetnie się spisałaś. Miałem ci to przekazać.
Ale w Tuktuktalik jest lepsza infrastruktura i Internet.
I nowa restauracja sushi.
Ale…
Ta podstępna suka Ellen kupiła kontrakt.
To nie fair.
Fair srer. W tej pracy porażka jest niczym nowe buty,
które obcierają, dopóki nie przywykniesz do bólu.
Są też dobre wieści. Spodobał im się plan B.
Mieliśmy plan B?
Zgodzili się otworzyć biuro satelickie. Nie będą to takie pieniądze,
jak przy budowie stacji, ale zawsze coś.
Zaproponowałem, że je poprowadzę.
Zostajesz?
No dobrze. Mieliśmy świętować,
wiec wskoczę w spodnie do
tańca i rozkręcę imprezę.
Zostaję, więc pewnie.
No dobra.
Czyli zostajesz?
Na to wygląda.
Dla nich.
Nie dla nas.
Zwierzę imprezowe! Zatańczymy?
Pewnie!
Za cicho.
Brzęk, brzęk.
Przemowa!
Nie spojleruj. Chciałbym wznieść toast. Za drugie najlepsze miasto w Nunavut.
Za Ice Cove!
Chwila. Jeszcze jedno.
Chciałam podziękować wszystkim, że docenili moją ciężką pracę.
Jestem dumna z naszej prezentacji. Sama nie poradziłabym sobie tak dobrze.
Mam prezent dla mojej asystentki Siaji. Chodź.
To dla ciebie.
Przymierz.
Podkreśli oczy.
To rozumiem!
Uwiecznię to. Jak bliźniaczki.
Pięknie.
Oprawię w ramkę.
Jak miło!
Tańczmy!
Nie ma zmiłuj.
Hej.
A co ważniejsze, dałaś czadu.
To prawda.
Fajnie, że Alistair zostaje.
A właśnie. Przyda mu się pomoc, więc ja też jeszcze tu posiedzę.
Naprawdę?
Tak. To pierwsze miejsce, gdzie poczułem się jak w domu.
Nie jestem gotowy by odejść.
Wiadomo.
Muszę cię uprzedzić, że…
Siajo! Powiedział ci? Chciałam zrobić to razem. Zostajemy!
Będziemy psiapsiółkami!
Fajnie.
Mamy tu ogromne pole do popisu. To czysta kartka.
Już rozmawiałam z Helen o moich pomysłach.
Moje kontakty i jej doświadczenie usprawnią działanie miasta.
Może nawet będziemy razem pracować!
Tańcz!
Czy to my jesteśmy problemem?
Pewnie tak.
Jakieś matczyne rady?
Czynsz płatny w pierwszy piątek miesiąca. I nie wkurzaj właścicielki.
Chodź tu, mężulku.
Mamo?
Tak?
Mamy w rodzinie szamanów?
PAMIĘCI EMERALDA „BABOO” MACDONALDA