NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Değiştir, değiştir kanalı
Bu dizi insanda ne huzur bırakır Ne de ağız tadı
Ki her bölümde ayrı bir can sıkıntısı
O yüzden değiştir kanalı
Değiştir, değiştir kanalı
Baudelaireler mahsur kaldı Karla kaplı dağlarda
Kötü adamlar çoğaldı Ve kaçacak yerleri kalmadı
Bu üçüncü ve son sezonu Başlatmak için korkunç bir yol bu
Hâlâ izleyen varsa Belli ki kalmamış bağı mantıkla
Değiştir kanalı
Değiştir
Çünkü burada göreceğin tek şey
Keder ve dehşettir
Aklı başında birinin
Sana diyeceği tek şeydir
Değiştir kanalı, değiştir
KAYGAN YAMAÇ: BİRİNCİ KISIM
Değiştir kanalı, değiştir
Beatrice'e...
Tanıştığımızda sen çok güzeldin, ben yalnız.
Şimdiyse ben çok yalnızım.
Tıpkı tokalaşmak, ev hayvanları ve çiğ havuçta olduğu gibi
bazı şeyler kaygan olmadığında daha iyidir ve
ve en tercih edilmeyecek kaygan şey de bir zemindir.
Bu nedenle kanalı değiştirmenizi istirham ederim.
"Kaygan zemin" görünürde zararsız, küçük eylemlerin bile
sizi feci yanlış bir yola düşürebileceğini
anlatan bir deyimdir.
Benim adım Lemony Snicket ve
üzülerek belirtmek zorundayım ki, Baudelaire yetimlerinin
hayatındaki her yol feci yanlış yerlere vardı.
Baudelaireler okulda yeni arkadaşlar edinmeyi seçtiler
ve bu seçimleri çılgınca bir kötülüğe,
gereksiz bir fiziksel forma ve bir kaçırılmaya sebep oldu.
Arkadaşlarını kurtarma girişimleri daha çok kötülüğe,
karanlıkta uzun bir düşüşe ve...
...şüpheli bir işe sebep oldu ve bu araştırıldığında da
asil bir kardeşin ölümüne...
...asılsız cihayet suçlamalarına
ve kaçak bir hayata sebep oldu
ve bunlar da bahsedemeyeceğim kadar feci şeylere,
yaşı tutmadan araba sürmeye,
balon kazalarına,
tıbben şüpheli bir ameliyata,
sirkte bir kariyere,
gizli bir örgütle ilgili şaşırtıcı keşiflere,
evlerini küle çeviren yangından kurtulmuş olabilecek birine, aslanlara
ve son olarak da...
dağdan aşağı düşmekte olan bir karavana sebep oldu.
Klaus ve Violet Baudelaire'in de fark ettiği üzere...
... kaygan zemin aynı zamanda esas anlamıyla da kullanılabilir.
Ne oldu öyle?
Ölmedik!
Şimdilik!
Karavanı nasıl durduracağız?
Bir tür fren sistemi icat etmeliyiz!
Violet, bir fikir bulmanın tam zamanı.
Violet, acele et! Yol bitiyor!
Karavanda tekerlere uzanacak kadar uzun bir şey bul.
Bu olur mu?
Harika. Şimdi tekerin arasına sok.
Bunları bağlayıp kuyruk paraşütü yapacağım.
Hızlı yap, yol sonsuza dek düz gitmeyecek.
Galiba oldu. Biraz daha sürtünme gerekiyor.
Nasıl gidiyor?
Pek iyi değil.
Olsun. Bunu yapmam için zaman kazandırdın.
UYARI KARAVAN ÇOCUKLARA UYGUN DEĞİLDİR.
Düşmeyi düşünmemeye çalış.
Başka bir şey düşünmek mümkün değil ki.
Yaşıyoruz.
Yaşıyoruz ama iyi değiliz.
Sunny hâlâ Kont Olaf'ın elinde. Onu kurtarmalıyız.
Çok korkmuş olmalı.
Sunny güçlüdür. Aciz bir bebek gibi durabilir ama mücadelecidir.
Hem de ısırır.
-Haritadan bir şey hatırlıyor musun? -Çok uzun bakamadım
ama dağlara giden tek yol bu.
Takip edersek bizi Kont Olaf'a götürür.
-Bir de Sunny'ye. -Bir de Sunny'ye.
Gitmesi bizim suçumuz.
Serveti ancak birimiz hayattaysa alabilir.
Öldüğümüzü sandığı sürece Sunny güvende.
Biz birleşene dek güvende olmayacak.
O zaman yürüsek iyi olur.
-Bebek beni ısırıp duruyor! -Torpidoya koy.
Kokuyu alıyor musun, Esmé? Bu Z-A-R-E-F'in taze dağ kokusu!
Neyin, canım?
-Zaferin! -Sanki yanlış hecele...
Yıllarca, yani yıllar sürmüş kadar uzunca bir süre
bir dizi muhteşem ama kısmen başarılı
plan yaparak Baudelaire servetinin peşinde koştum.
Ama şimdi, nihayet, doğru yoldayım!
Şu taraftan.
Şimdi, nihayet doğru yoldayım.
Baudelaire yetimlerinin ikisi
uçurumdan aşağı yuvarlandı ve dümdüz oldu.
Dümdüz.
Gizli G.İ.T. merkezine doğru ilevvvliyoruz ve orada düşmanlarımızı
sonsuza dek yok edeceğiz.
Baudelaire ebeveynlerinin hangisi yangından kurtulduysa o da dahil.
-Muhtemelen annedir. -Kadınlar daha dayanıklı.
En güzeli de, Baudelaire servetinin ya da en azından bu bebeğin
elimde olması.
Gazyağını ilk kokladığımdan beri bu kadar dikkatli ve odaklı olmamıştım.
Bir tek bir karavanın uçurumdan düşüp zengin çocukları ezerken
çıkardığı ses her ne ise, onu duyamadığıma pişmanım.
-Tek pişmanlığın bu mu? -Peki ya dövmelerin?
Herkes dövmelerine pişman olur.
-Biz pişmanız. -Ben değilim.
Bence Violet ile Klaus'un öldüğünden emin değiliz.
Kendilerini bir sürü tehlikeli durumdan kurtardılar.
Bir açıdan, insan takdir etmeden duramıyor.
İnsan takdir etmeden durabilir!
Hem öldüklerine de eminim.
Uçurumdan yuvarlandılar.
Lütfen yani, bu abartılı bir melodram değil sonuçta.
İzninizle bir uyarıda bulunacağım:
Olur da kendinizi kaygan bir zeminde bulursanız dikkatli olun.
Ahlakî bir eşik ya da bir dağ gibi bir şeyin tepesindeyseniz
Bir dağın tepesindeyim!
...aşağı düşmekten başka çareniz yoktur.
Bu tavsiyeyi bana tanıdığım en cesur kadınlardan biri,
tam o sırada canı pahasına bir uçurumun kenarına
doğru koşmakta olan bir kadın vermişti.
Neyse ki her kadın gibi
kız kardeşim de imkânsızı başarmakta ustaydı.
Gel hadi, kaçacak yer kalmadı.
-Uçurum hariç. -Biz de zaten seni itmeyi planlıyoruz.
Ama belki şiddetle bitmesi şart değildir.
Şekerliği bize verirsen gidebilirsin.
Yemin ederiz.
Ölümü gör.
Ne dersin Snicket?
Uçurumdan atlamayı yeğlerim.
Peşinden gidelim mi?
Kartalları göndeririz. Muhtemelen çok açlardır.
Çok iyiydin, ufaklık.
Ben ilk delta kanat dersimi yedi yaşımda almıştım.
Ama tehlike geçmedi.
Dünyanın tepesindeyim, Esmé.
Esasen ve mecazen zirvedeyim.
Teknik olarak, burası bir yayla.
Burası G.İ.T. merkezine benzemiyor.
Çatalda yanlış yöne sapmış olmalıyız. Biri haritayı yanlış okumuş.
Benim suçum yok. Okumayı hiç sevmem, bilirsin.
Hem daha önce geldiğini söylemiştin.
Gözüm bağlıydı.
Aptal gizli örgütler ve aptal gizlilikleri.
Sensin aptal!
Kaç kere çimdikledim, hâlâ şikayet ediyor bu bebek.
-Ah! -Gördün mü, bak?
Hayatta kalan ebeveyn G.İ.T. merkezinde saklanıyorsa
yakmak tüm sorunlarımızı çözer.
Seni durduracağız!
Bizi durduramayacaksınız, demek istediğin oysa.
Demek istediği o.
Gece burda kamp kuralım, sabaha da yakarız.
Kundakçılık yapmadan önce dinlenmek önemlidir.
O gönüllüleri çaylarının, kahvelerinin ya da o özentiler
her ne içiyorsa, onun ortasındayken şaşırtacağız.
Çadırları kurun!
Sen de o ucubeleri bagajdan çıkarsan iyi olur.
Tuvalet kağıdı yok.
Çıkın dışarı, ucubeler!
Vakti gelmişti. Zor nefes aldık burada.
Ah, kıymetli kar tanesi nefes de almak istermiş.
Bu buz gibi rüzgarlar zavallı çarpık bedenimi titretiyor.
Ah, aynı derecede güçlü ellerim de aynı şekilde eldiven istiyor.
Eşit derecede güçlü ellerin gidip bize biraz odun kessin.
Güzel bir ateşimiz olur bari.
Hayır, olmaz.
Siz kamp alanımızda kalamazsınız.
Kont Olaf'ın ekibindeki ilk gecemde bir çadırım mı vardı ki?
Bagajda uyudum ben.
Biz de bagajda uyuduk.
Git, odun kes, ucube.
Kont Olaf'a çalışmak havalı ve eğlenceli olur sanmıştım.
Ama çalışanı olduğum şu kısa zamanda
kaçırmaya ve cinayete yardımcı oldum,
bir araba bagajında engebeli bir yolculuk yaptım
ve özdeğerimi düşürerek yıllarca süren terapiyi
boşa çıkardım.
Hayattaki seçimlerimi sorgulamaya başlıyorum.
Açıkçası, siz de sorgulamalısınız!
Ah, kıymetli kar tanesi hayattaki seçimlerini sorgulayacakmış.
Bizim gibi değilsiniz!
-Bizim gibi değilsiniz! -Dikilmeyi bırakın.
Ucubeler.
Yol ayrımına geldik.
Teknik olarak bir çatal bu.
Mecazen yani. Ne yöne gideceğimize karar vermeliyiz.
Bu yol Gizemli İncir Tohumu Vadisi'ne gidiyor.
Haritaya göre merkez orada saklı.
Yani G.İ.T. bu yönde.
Şu saparna şişesine bak.
İçinde biraz sıvı var ve donmamış.
Yani kısa süre önce, doğayı kirletmeyi önemsemeyen biri atmış.
Kont Olaf bu tarafta.
Merkeze gidersek G.İ.T. Sunny'yi kurtarmamıza yardım eder.
O kadar bekleyemeyiz. Sunny şu an tehlikede!
Eğer ailemizden biri hayattaysa sorunu çözebilir.
Eğer biri hayattaysa, karşısına Sunny olmadan mı çıkalım?
Hayır.
Bence bu yöne gitmeliyiz.
Bence de bu yöne.
Duyuyor musun?
-Olamaz. -Ne bunlar?
Kar sinekleri. Gizli bir kitapta okumuştum.
-Ne okudun? -Aksi ve organizeler.
-Başka? -Şey, bir de sokuyorlar.
-Bence bu yöne gitmeliyiz. -Katılıyorum.
-Onları ne durdurur? -Duman.
Duman mı? Nereden bulacağız dumanı burada?
Bilmiyorum!
Şuraya bak!
Kar sinekleri durdu.
Mağarada onları korkutan bir şey olmalı.
Umarım kış uykusundaki bir hayvan değildir.
Olamaz.
Merhaba, züğürtler.
Adına slogan denir ve
akılda kalıcı söz anlamına gelir.
Sanatçının repertuarısındaki en önemli araçlardan biridir.
Kundaklama planlarıyla dolu takviminden
vakit ayırıp oyunculuk dersi vermen çok hoş, patron.
Sadece patronunuz değilim.
Lütfen, beni akıl hocanız gibi düşünün.
Hem hayatta istediğim her şeyi elde etmek üzereyim
ve cömert hissediyorum.
Slogan havalı ve enerjik olmalı.
Ayrıca her durumda kullanılabilir olmalı.
Meselâ "ya sev, ya yollan" gibi.
Ya da, "ver o küpeleri bana, Rachel".
Ve...
kökleri...
gerçeğe dayalı olmalı.
Bu yüzden sahne alırken
senaryoyu görmezden gelip aklıma geleni söylüyorum.
-Pijama altı, absint, köşe savunmacı. -Hadi deneyelim.
İşaret ettiğimde aklınıza gelen ilk şeyi söyleyin.
-Sana aşığım. -Fena değil.
-Ben daha aşığım. -İşte bu akılda kalıcı.
Kız arkadaşına aşığım.
Ahlakî görelilik felsefesi etik olarak karmaşık
bir dünyada yaşamanın tek yolu mu, yoksa
yaptığımız kötülükleri aklamak için bahane mi?
Biraz parlatılabilir.
Ben de aşığım...
Bak ne buldum, canım!
Karda öylece duran bir paket tuhaf yeşil sigara.
Sanki biri canı pahasına kaçarken düşürmüş.
Sigara sağlığa çok zararlıdır.
Yardakçılara akıl hocalığı yapıyordum, güzelim.
Kancalı bana sloganını söylemek üzereydi.
-Hey, bebek gitmiş. -Korkunç bir slogan bu.
Hey, bebek gitmiş.
Ne?
Kaçabileceğini mi sandın?
Şimdiye anlamış olman gerekirdi.
Ya seversin, ya yollanırsın.
-Gidersin. -Terk edersin.
Etrafına bir bak, kılıç dişli velet.
Kaçacak yerin yok.
Dağlarda bir başına ölürsün.
Sana hep o gıcık kardeşlerin bakıyordu.
Ama artık yoklar.
O yüzden yaşamak istiyorsan
biraz daha az gıcık olsan iyi olur.
-Prufrock Hazırlık'taki kız gibi. -Hangi kız?
Ah, senden önceydi, birtanem.
Bana ne, gözünü oyarım onun.
Ne? Küçücük bir kızdı o.
Güzel broşu ve pirinç muştasıyla kısa, şirin bir kız.
Adı neydi?
Carmelita Spats.
Defolun, züğürtler! Burası özel bir mağara!
Carmelita, kiminle konuşuyorsun?
Mağaramıza girdiklerine göre belli ki züğürtler.
Durun.
Siz Prufrock Hazırlık Okulu'nda yangında evini
kaybeden ve muavin Princie'nin attığı yetimlersiniz.
-Prufrock Hazırlık'a hiç gitmedik. -Bizi atmadı.
-Biliyordum. Baudelaireler! -Umarım değillerdir.
The Daily Punctilio'da okumuştum o korkunç çocukları.
Katil ve kundakçılarmış.
Hâlâ Ücra Köşe'de devam eden devasa bir yangın çıkarmışlar.
-Biz onlar değiliz. Biz... -Dağcıyız.
Dağcıyız. Kız kardeşimizi arıyoruz.
Şu boylarda, güzel dişleri var ve bir grup
tehlikeli görünümlü insanla seyahat ediyor.
Onu gördünüz mü?
Hayır. kar sineklerinden kaçmak için mağaraya
sığınmıştık ama haritamıza bakabilirsiniz.
Olmaz!
İzci başı Brucie!
Bu mağara Kar İzcileri'ne ait!
Onlarsa belli ki Baudelaireler! Küçük yetim suratlarına bakın!
Ama Carmelita...
Kar İzcileri arkadaş canlısı olmalı. Yeminimizin ilk kelimesi bu.
Kar İzcisi misiniz?
113. kol, şehirdeki en özel Kar İzcileri kolu.
Sadece anne babaları zengin ve hayatta olan anti-züğürtler katılabilir.
Öyle değil mi, Brucie?
Çantalarını taşımam gerek.
Özel tasarım o çanta.
Kendi çantanı taşımalısın, Carmelita.
Siz de ateşin başına gelin.
Üşüdüyseniz fazladan parka ve tulum var.
Fazladan maske de var.
Neden maske takalım ki?
Dışarıda kar sineklerini uzak tutuyor.
İçerideyken de
Güzel İzci Takkesi oluyor.
Sunny Baudelaire'in Kont Olaf'ın esiri olduğu zamanı araştırmam
çok zor oldu.
Tanıklar ya ölmüş, ya kaybolmuş ya da kartallar tarafından götürülmüş.
Aşağı yukarı aynı durumu anlatan bir hikâye var ve
bu hikâyenin adı Sindrella.
Belki bize biraz tavsiye verir.
Sindrella çeşitli kötü insanların
yanına verilmiş genç bir insandı.
Bu insanlar onu eziyor, bütün işleri ona yaptırıyorlardı.
Şu işe yaramaz bebeğe bak.
Donuk bir göletten su almayı bile bilmiyor.
Kovayı taşımaya çalışmasına bak!
Büyüyle özel bir elbise yaratıp baloya gitmesini ve
prensle evlenmesini sağlayan bir iyilik meleği tarafından kurtarılıyor.
Sunny Baudelaire'in hikâyesini istiyorsanız
Sindrella hikâyesini alın; sonra içinden iyilik meleğini,
özel elbiseyi, baloyu, prensi, evliliği,
arabaya dönüşen balkabağını ve sonsuza dek
mutlu yaşadıkları sonu çıkarın.
Al bakalım, bebek.
Ben...
Sana bu giysiyi yaptım.
Özel bir şey değil, biliyorum ama o paçavradan daha sıcak tutar.
Hem Kont Olaf servetini
almadan donup ölürsen çok sinirlenir.
Ne yapıyorsun sen?
Şey var...
Yüzünde is lekesi var.
Chabo.
Öyle bakma bana.
Konuşuyordum seninle!
Sonra Sindrella, Yakışıklı Prens'e
Carmelita adında daha da güzel bir kız kardeşi olduğunu söylemiş.
Prens de onunla evlenmiş.
Sonra Carmelita onu boşayıp bütün parasını almış. Son.
Şimdi de Uyuyan Güzel'in daha da güzel kız kardeşinin hikâyesi...
Carmelita, dokuz hikâye anlattın zaten.
Belki başkası anlatmak ister.
Eminim dağcıların ilginç hikâyeleri vardır.
Evet, başınıza gerçekten korkunç bir şey geldi mi hiç?
Paylaşmasak daha iyi.
Daha arkadaş canlısı olmalısın. Sonuçta...
Kar izcileri Arkadaş Canlısı, Basit, Candan, Dürüst, Evrensel,
Fingirdek, Güleç, Hatırşinas, İnsanî, Jilet gibi,
Ketum, Latif, Mistik, Neşeli, Oyunbaz,
Ölçülü, Planlı, Rahat, Sade,
Şık, Tertipli, Uyumlu, Üfürük,
Vakur, Yenilikçi ve Zillidir...
Her sabah, her gün, her akşam, her zaman!
Yemininiz bu olamaz.
İnsan nasıl "üfürük" olur ki?
Sıfat değil ki o.
Kar İzcileri Alfabe Yemini'nin sözlerini değiştiremeyiz.
Kar İzcileri'nin olayı aynı şeyi tekrar tekrar yapmamızdır!
Aynı parkaları giyeriz, aynı yemini ederiz ve
her yıl Yalancı Bahar'ı Endişe Dağı'nın tepesinde kutlarız.
Çantalarımızı da hep Brucie'ye taşıtırız.
Yalancı Bahar nedir?
Züğürt olmayan herkes Yalancı Bahar'ın havaların
soğumadan önce garip bir şekilde ısındığı dönem olduğunu bilir.
Özel bir direğin etrafında dans ederiz
ve sonra ben Yalancı Bahar Kraliçesi seçilirim!
-Sen olmak zorunda değilsin. -Zorundayım!
Çünkü ben en Arkadaş Canlısı, Basit, Candan, Dürüst...
Hikâyeniz olmadığından emin misiniz?
Garip İnsan Trajedisi dinlemek çok güzel olurdu.
Bir sürü hikâyemiz var.
Giderek İşkillendiren Tehlike hakkında hikâyeler.
Genç İnce Tiyatrocular bir de.
Anna Karenina'yı okudunuz mu?
Annemiz okumuştu bize.
Çok küçük olduğumuz için kelimeleri ve temaları açıklardı.
Sıkıcı!
Anna Karenina bir Rus edebiyatı klasiğidir!
Başka bir deyişle sıkıcı.
-Ölü ebeveynlerle ilgili hikâyeler gibi. -Carmelita haklı.
Neyse, geç oldu ve çok şekerleme yediğim için midem bulanıyor.
O yüzden herkes uyku tulumlarına!
Siz de gece burada kalın, gezginler.
Üzerine yatabileceğiniz at battaniyeleri var.
Siz züğürtler bizden uzakta uyumalısınız.
Battaniyeler oje gibi kokuyor.
Üstlerine oje döktün de ondan.
İyi geceler, gezginler. Ateş birkaç saate söner.
Bazı şeyler karanlıkta daha rahat bulunur.
Meselâ?
Kayıp kişiler.
Kimsin sen?
Mağarada fısıldayan züğürtler. Daha tatsız bir şey olabilir mi?
Hadi, yetimlerle arkadaşlık etmiyoruz biz.
-Sence ona güvenebilir miyiz? -G.İ.T.'ten olmalı.
Ama neden Kar İzcisi kılığında?
Ve neden Anna Karenina'dan bahsetti?
Ve neden bir tek o maske takıyor?
Ateş sönünce anlarız. Bir konuda haklıydı.
Karanlıkken ve Kont Olaf uyurken Sunny'yi bulmak daha kolay olur.
-Violet. -Efendim?
Eğer ebeveynlerimizden biri yaşıyorsa,
sence hangisidir?
Bilmemize imkân yok.
Yine de merak ediyorum.
Ben de.
Bu herhalde bir test. Kont Olaf'a geceyi bu karanlık, soğuk,
muhtemelen perili ormanda geçirebileceğimizi
kanıtlarsak sabah o kadar etkilenir ki
kollarını açıp babamın bana hiç söylemediği güzel şeyleri söyler.
Gitmemize gerek yok.
Karnavalda biriktirdiğim param var.
Bir tarla alıp topraktan geçinebiliriz.
-Ne yetiştireceğiz? -Her şeyi yetiştirebiliriz.
Belirli bir şeyi hayal etmek iyi olabilir.
Şalgam olur mu?
Her şeyi yetiştirebiliriz!
Yani evet, şalgam olur.
-Şalgam sevmem. -Şalgamı unut!
Yani diyorum ki, hayatımıza başka bir yön verebiliriz hâlâ.
Bir başımıza olursak, bize ucube diyen de olmaz.
Ne Kont Olaf, ne ekibi.
Ne de baban.
Madam Lulu hep "Daha iyisine layıksın," derdi.
Aslanlara yem olan Madam Lulu mu, taksiye binip giden mi?
Ona ne oldu acaba?
Selam, yabancı.
Hugo? Colette? Kevin?
Yabancı adımızı nasıl biliyor?
Dinleyin, dağda tehlikeli insanlar var.
Biliyoruz. Beraber geldik.
Gitmeniz lazım, yoksa...
Onları oyalarım.
Dur! Ateş yakmayı biliyor musun?
Teşekkürler.
Daha iyisine layıksınız.
Manyağa bak.
Evet, bizi tanıyormuş gibi yaptı. Tuhaftı.
Hamileyken gece vakti ormanda koşturması iyi bir şey mi?
-Esas ucube o, biz değiliz! -Bizim gibi değil!
Bizim gibi değil!
Başka üşüyen var mı?
Ah, merhaba.
Güzel bir gece.
Kimsiniz?
Ben olsam böyle sıkıcı sorularla uğraşmazdım.
-Güzel bir yer, değil mi? -Gözlerden uzak.
-Sıcacık bir ateş. -Evet, işimizi görür.
Gitmeniz lazım. Dağda tehlikeli insanlar var.
Evet, biziz. Kont Olaf'ın ekibinden tehlikeli suçlularız.
Buraya küçük Olaf'la mı geldiniz?
Kendisi şu tepede.
Bağırmamız yeter; koşa koşa gelir.
-Şirin bir teori. -Hadi deneyelim.
Sansardır, sansar.
Sansar değildi bu.
Hadi, Snicket. Tek yapman gereken dağdan inip
düşmanlarından ve kartallarından kaçmak ve şekerliği korumak.
Şekerlik.
Gösterebilmem için ateşin sönmesini beklemem gerekiyordu.
Geniş İs Tahliyesi
Bu sadece bir baca değil. Gizli bir geçit.
-Orada olduğunu nerden anladın? - Gizli Teşkilatların
Yarım Kalan Tarihi diye bir kitapta okumuştum.
-Kitabı biliyoruz. Ama nasıl... -Ne yapıyorsunuz?
Ver o küpeleri bana, Rachel.
Kim olduğunu bilmiyoruz. Sana nasıl güveneceğiz?
"Ürkek" Ü ile başlayan bir sıfattır.
Yabancılardan çekinen kişilere denir.
Kelime dağarcığımın iyi olması iyi biri olduğumu göstermez.
Ama çok okuduğumu gösterir.
Deneyimlerime göre, iyi okuyan insanlar daha az kötü oluyor.
Yalnızca internet televizyonu izlerim.
Maskeni çıkarabilirsin. Uyuyorlar.
Ama düşmanlar her yerde.
Beni takip edin.
Züğ...
Belki de küçükken
biri sizi uyutmak, uzun bir araba yolculuğunda eğlendirmek
ya da gizli bir şifre öğretmek için
özel bir şarkı söylemiştir.
Şarkının adı "Mini Mini Bir Örümcek"tir.
Kendisi yazılmış en hüzünlü şarkılardan biridir.
Bir su borusuna tırmanmaya çalışan minik örümceğin hikâyesini
anlatır ama örümcek hep suya geri düşer
ve hedefine hiç varamayacak gibi görünür.
Baudelaireler bitmek bilmeyen Geniş İs Tahliyesi'nden tırmanırken
o zavallı örümcek gibi hissediyorlardı.
Örümcek!
Midilli partisi mi? Bana mı?
Klaus elini örümcek yuvası olarak işlev gören
bir oyuğa koyduğunda kendini daha ziyade
su borusu gibi hissetti.
Az kaldı.
Sence ne bulacağız orada?
Ne bulmayı umduğumu biliyorum.
Seni bağladığımı sanıyordum.
Ne yaptığını sanıyorsun?
Yemek.
Acele et.
Millet, uyanın!
Bugün büyük bir gün.
Ne giyeceğime karar vermek için zamana ihtiyacım var.
Modaya uygun bir şey giymeden gizli bir merkezi
yakmak hiç de "moda" değil.
Hadi, çabuk.
Bebek kahvaltı hazırlıyor. Yardakçılar da sofrayı kurar.
Ah, açık havada yemek de çok "moda".
Al Funcoot'u düşünüyorsun.
İnan, düşünmüyorum. Biri bana kahve getirsin!
Brendili kokteyl de olur.
Hanımefendiyi duydun. Kahvaltı!
Donmuş.
Bence daha iyisini yapabiliriz.
Buz epey ince. Yalancı Bahar geliyor olmalı.
Kederli Dere'nin kaynağındayız, yani...
buralarda...
bol somon olmalı!
Evet, işte.
Al bakalım. Hey...
Buzda balığa çıktın mı hiç? Beni üvey babam götürürdü.
Yetim misin?
Yok, artık görüşmüyoruz sadece.
Hayattaki bazı seçimlerimi onaylamadı.
Aileyi kaybetmek zor oluyor.
Bilmez miyim?
Kardeşlerini ölüme göndermek benim fikrim değildi.
Yardakçı.
Yani, her kariyerin zorlukları var.
Tiyatroculuk derken genelde suç dolu bir hayata sürükleniyorsun.
Bahane değil bu.
Ah, aynı üvey babam gibisin.
Açlıktan ölüyorum!
Bak, bu söylediğimi kimseye anlatma
ama ebeveynlerinden biri hayattaysa sevineceğim.
Açlıktan ölüyorum!
Acele et, velet.
Kısa bir süre önce, Stockholm şehrinde
bir grup banka soyguncusu soygun sırasında
birkaç kişiyi esir almıştı.
Bütün servetleri bu kasada tutuyoruz ama
balyalarca para görmenin ilginizi çekeceğini hiç sanmıyorum.
Kasanın şifresini masamda tutuyorum.
Delgeçe yapıştırdım.
Şimdi, burası da...
Soyguncularla esirler günler boyunca
yakın mesafede yaşadılar.
Bu kelime, "polis dışarıda toplanıp nihayetinde
soyguncuları hapse atana dek" anlamını taşıyor.
Dokuzlun var mı?
Pas.
Eğlenceli değil mi?
-Kıpırdamayın! -Kıpırdamayın!
-Kimse kıpırdamasın! -Durun!
Ancak esirler serbest kaldıktan sonra yetkililer
onların soyguncularla arkadaşlık kurduklarını fark ettiler.
Görüşürüz!
O zamandan beri "Stockholm Sendromu" terimi
esirlerin kendilerini tutsak edenlere
ilgi duymaya başladığı durumları tarif ederken kullanılır.
Ama ayrıca tutsak edenlerin esirlerine ilgi duymaya başladığı
durumları tarif eden bir terim de vardır.
Bu terim de "Endişe Dağı Sendromu" olarak bilinmektedir.
Bakın, bebek neler yaptı.
Sorbe, saşimi ve tost tartar.
Bebeğe yemek yaptırmak konusunda şüpheciydim.
Ama bu çok lezzetli.
Toplu iyiliğimiz için becerilerini beslemek varken
onu sürekli kullanıp tehdit etmemiz utanç verici.
Nedir bu? Portakal suyu istedim, portakallı buz geldi!
Tost da çiğ kalmış. Çiğ tost yemek tehlikeli değil mi?
Tabii ki tehlikeli. Bebek bizi zehirlemeye çalışıyor!
Güzel, sıcak bir kahvaltı istedim
ama sen bu soğuk, iğrenç saçmalığı getirdin.
Belki de seni Endişe Dağı'ndan aşağı
atarsam dersini alırsın.
Dalga geçiyorum.
Seni asla dağdan aşağı atmam.
Servetini almak için sana ihtiyacım var.
Sadece korkutmak istedim.
Tehditkâr hava, belirli insanların gelişine eşlik eden
belirgin bir kötücüllük hissidir.
Tehditkâr bir havaya sahip olmak, evde sansar beslemek gibidir
çünkü evinde sansar besleyen biriyle pek karşılaşmazsınız
ve gördüğünüzde masanın altına saklanmak istersiniz.
Ama bazı insanlarda öylesine derin ve kalıcı bir tehditkâr hava var ki,
bunca yıl sonra bile isimlerini söylemekte zorlanıyorum ve onlara
neredeyse herkesin hitap ettiği şekilde hitap edeceğim:
sakallı ama saçsız adamla, sakalsız ama saçlı kadın.
Gerçi... Onları görünce başka isimleri de haykırabilirsiniz.
Annecim! Babacım!
Biraz saygılı ol, Olaf.
Seni yetiştiren insanları böyle mi karşılıyorsun?
Patron, bunlar annenle baban mı?
Mecazen.
-Benim akıl hocamdılar. -Evet.
Eğitiminde önemli bir rol oynadık, değil mi, Olaf?
Sana yangın çıkarmayı öğrettik.
Birkaç karınca, bir de büyüteç.
Biz seni bulduğumuzda kaybolmuştun.
-İtici güce ihtiyacın vardı. -Güzelce dürtülmeye.
Söylesene, neler yaptın hayatta?
Şey...
Oyuncuyum.
Pek çok küçük derginin tiyatro eleştirilerinde
övgüler aldım.
Bunlar da ekibim.
Bir sürü karnaval ucubesi de bir yerlerde dolanıyor.
Artık dolanmıyorlar.
Bu kız arkadaşım.
Evet!
Kız arkadaşım var.
Günaydın.
-Ben Esmé Gigi... -Kim olduğunu biliyoruz.
Karanlık Bulvar, 667 numaradaki çatı katına taşınmıştın.
Ne oldu o iş?
Jerome'la ayrı yaşamayı deniyoruz.
Quagmirelardan bahsediyoruz.
Ha, Quagmirelar...
-O kadar oldu ki... -Gerçekten hatırlayamıyorum.
-İzninizle hatırlatalım. -O üçüzleri kaybettiniz.
Aslında ikizlerdi.
Peru'da anne babalarını zapt etmek için o kadar uğraşmıştık.
Quagmireları duydunuz mu?
Bütün ufak şanssızlıklarını duyduk, Olaf.
O gıcık gönüllülerin seni nasıl engellediğini.
O üç cesur çocuğu.
Tekrar tekrar hem de. Nasıl açıklayacaksın?
Benim suçum yok!
Onların suçu!
Etrafım yetersizlik ve sadakatsizlikle çevrili!
Hey, haksızlık bu.
Gayet de haklı, tamamen doğru!
Şu aptallar kahvaltıyı bekleyelim diye ısrar etmeseydi
Ben G.İ.T. merkezini şu anda yakıyordum!
Ah, Olaf.
Ben olsam merkezi dert etmezdim.
Burası evin altında bulduğumuz tünele benziyor.
G.İ.T. bu geçitleri her yere yapmış.
Yeraltı örgütüne yeraltında yolculuk edecek yol lazım.
Gizli Teşkilatların Yarım Kalan Tarihi'ne göre
-merkez bu kapının ardında. -Etkileyici bir kilit.
-Nasıl açılıyor? -Giriş İçin Tuşlanan kapı deniyor.
-Yani kelimelerle açıyoruz. -Tuşlar menteşelere bağlı.
-Doğru kelimeleri girmeli. -Üç kelime grubu.
Yanlış girerseniz sonsuza dek kilitlenir.
İlk grup, yerçekimini keşfiyle
tanınan bilimadamının adı.
Kolay. Sör Isaac Newton.
Sıradaki?
Ücra Köşe'de bulunan aslanların Latince adı.
-Panthero Leo. -G.İ.T. hizipleşmeden önce
onları eğitirmiş.
Son kelime grubu ne?
Üçüncü grup Anna Karenina
romanının ana teması ama ben okumadım.
Demek bu yüzden sordun.
Kapıyı açmak için birine ihtiyacın var.
Birilerini arıyorum.
-Kaybettiğim insanları. -Biz de.
-Annemizi. -Babamızı.
Sunny'yi.
Onları bulabiliriz ama Anna Karenina romanının ana temasını
söylemeniz gerek.
Anna Karenina romanının ana teması...
Ahlaken basit taşra hayatının...
sonunda trajediye dönüşen, içgüdüsel tutkuyla dolu cesur bir hayata
-tercih edilmesi. -tercih edilmesi.
Annemiz ezberletmişti bize.
Sanki bizi bu ana hazırlıyormuş.
Onu hayal kırıklığına uğratmayacağız.
Neden açılmıyor?
Son kelimeye kadar çalışıyor gibiydi.
Belki sıkışmıştır.
Belki de tutkuyla dolu cesur hayat başka bir şeye dönüşüyordur.
İçgüdüsel tutkuyla dolu cesur bir hayat pek çok şeye dönüşebilir.
Donmuş bir derenin kenarında korkunç bir
kaybın yasını tutan cesur ve olağanüstü bir kadına meselâ.
Şekerliği kaybettim.
Her şeyi kaybettim.
Karakterine aykırı, şaşırtıcı bir dönüş yapan
bir bankacıya dönüşebilir.
Pardon, hanımefendi.
Haritamı kaybettim ve nerede olduğumu bilmiyorum.
Burada olmamalısınız. Dağ çok tehlikeli.
Şehir de öyle. Kısa süre önce bir banka soygunu yaşadım.
Bay Tamerlane benim suçum olduğunu düşünüyor
ve ben de hemen şehirden ayrılıp yanlış bir yere
verdiğim yetimleri aramaya karar verdim.
Komik.
Çok tuhaf hissettim demin.
Sanki yakınlarda birinin zor durumda olduğuna dair
cesur, içgüdüsel bir tutku gibiydi.
Zor durumda olan birini görmediniz, değil mi?
Sizin durumunuzdaki bir kadın burada tek başına gezmemeli.
Hayır...
Gezmemeli.
Yardım edeyim.
Teşekkürler.
Benim durumumda ise içgüdüsel tutkuyla dolu cesur bir hayat
asılsız suçlamalara ve...
...kaçak bir hayata dönüştü.
Fakat Anna Karenina'nın durumunda
içgüdüsel tutkuyla dolu cesur bir hayat yalnızca trajediye dönüşür.
Violet haklıydı.
Mekanizma sıkışmıştı.
Bütün örgütü toplantıdayken yakalayabiliriz.
Ya da ebeveynlerimizden birini.
-Anne? -Baba!
Merkez hakkında endişelenmene gerek yok.
Çünkü bizzat biz yaktık.
Önce mutfağı yaktık.
Olamaz!
Ardından salonu, sonra kılık değiştirme odasını, sonra balo salonunu
ve altı icat laboratuarını yaktık.
Sınıfları, sinema salonunu ve epey zorlansak da
jakuziyi yaktık.
En sonunda da kütüphaneyi yaktık.
En sevdiğim kısım orasıydı. Kitaplar, kitaplar...
Hepsi kül oldu, artık kimse okuyamayacak.
Onca sır...
Artık kimse öğrenemeyecek.
Hepsi yandı kül oldu.
BURADA DÜNYA SESSİZ
-Olamaz! -Olamaz!
-Aman da aman. -Kimler varmış burada?
Ah, buna bayılacaksınız.
Hepsi gitmiş.
Hepsi bizi buraya yönlendirdi. Haritalar, şifreler...
Snicket Dosyası.
Annemiz ya da babamız burada olmalı!
Jacques Snicket yangından birinin sağ çıktığını söyledi!
Çıktı.
-Nerede? -Burada.
Evimi yıkan yangından sağ çıktım.
Duncan?
Quigley.
Quigley Quagmire.
Alt yazı çevirmeni: Elif Günay