NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Değiştir, kanalı değiştir
Bu dizi insanda ne huzur bırakır Ne ağız tadı
Ki her bölümde apayrı bir can sıkıntısı
O yüzden değiştir kanalı
Değiştir, kanalı değiştir
Baudelaireler mahsur kaldı Karla kaplı dağlarda
Kötü adamlar çoğaldı Ve kaçacak yerleri kalmadı
Üçüncü ve son sezonu Başlatmak için korkunç bir yol bu
Hâlâ izleyen varsa Belli ki bağı kalmamış mantıkla
Değiştir, kanalı değiştir
Çünkü burada göreceğin tek şey
Keder ve dehşettir
Aklı başında birinin
Sana diyeceği şey tektir
Değiştir, kanalı değiştir
Değiştir, değiştir kanalı
KAYGAN YAMAÇ: İKİNCİ KISIM
Değiştir, değiştir kanalı
-Quigley Quagmire'sın sen. -Bir yangında öldüğünü duymuştuk.
Kurtuldum.
Benim adım Lemony Snicket
ve ben yıllarımı, aylarımı
sayısız ardışık ve ardışık olmayan günü, insanın yangından
nasıl sağ çıkabileceğini araştırmaya harcadım.
Eğer bir insanı uyku tutmadıysa, kardeşleriyle
yatakta olmak yerine mutfakta annesiyle
sıcak elma suyu içiyorsa ve annesi dumanın kokusunu
alıp onu evin altındaki
gizli tünele götürdüyse ve sonra ailenin kalanını almaya
gittiyse, o insan yangından sağ kurtulabilir.
Bir daha dönmedi.
Yetim kalmıştım.
Nasıl hissettiğini biliyoruz.
Bildiğinizi biliyorum.
Sağ çıkan kişi tüneli takip ederek bir eve varabilir...
O ev bir zamanlar dünyanın en iyi sürüngen koleksiyonunu
barındıran boş kafeslerle dolu boş bir ev olabilir.
Monty amcamız yaşıyordu orada.
Artık kimse yaşamıyor.
Şeftali kompostosu bulup yiyebilir.
Kitaplar bulup okuyabilir.
Biraz araştırınca, gizli bir örgüt olduğunu ve
hizipleşerek dağıldığını öğrenebilir.
Başka şaşırtıcı bilgiler de edinebilir.
DUNCAN İLE ISADORA KAÇIRILDI!!!
Sırada Prufrock Hazırlık!
Sıradaki durak Karanlık Bulvar!
Sıradaki durak, Ücra Köşe, Mortmain Dağları,
ve çok daha tehlikeli bir sürü yer daha!
Hatta dağda gizli bir merkez olduğunu okuyup,
evini yakan insanlar hâlâ etraftaysa diye
kılık değiştirip bir Kar İzcileri grubuna katılabilir.
Burası kardeşlerimi bulmak için son ümidimdi.
Duncan ile Isadora güvende.
Kendi kendine yetebilen bir balonla kaçtılar.
-Nerden biliyorsun? -Yardım ettik.
-Onlar dostumuz. -Neredeler?
Emin değiliz ama güvendeler.
Ebeveynlerimizden birini bulmayı umuyorduk.
Ama seni bulduğumuza sevindik.
Sunny'yi de bulacağız.
Siz kardeşlerimi kurtardınız.
Ben de sizinkine yardım edeyim.
Demek Sunny Baudelaire bu.
Kardeşlerini dağdan aşağı attım, onu da hizmetçim yaptım.
Birisi o kadar da hüsran değilmiş meğer!
Bebek hizmetçi. Hizipleşmeden önce bende de vardı.
Hizipleşme çok eskidendi. Bebek büyümüş olmalı.
Pek sayılmaz.
Korkmuyorum.
Sen de neredeyse annenle baban kadar sorun çıkardın.
Ama sorun çözmeyi biliriz, değil mi?
Yangın dünyadaki her sorunu çözer.
Meselâ bir yangından sağ çıkan birinin G.İ.T. merkezinde
saklandığını duyduk.
Biz de oraya gittik.
Artık sağ kimse yok.
Pardon, açıklık getirirsek, sağ kimse yok derken
öldürdünüz mü, yoksa bulamadınız mı?
Kafam karıştı.
Merkez boştu. Dedikodular asılsızmış belli ki.
Eski ortaklarından birine rastladık.
Snicket kızına.
-Ne yaptınız ona? -Kaçtı.
Fazla uzağa gidemez ama. Dağların ortasında.
Ve tek başına.
Uyanmışsın!
İçin geçmişti ve sadece can sıkıntısından değildi.
Kahvaltılık almaya gittim. Bu yemişleri buldum.
Onlar zehirli.
Bay Poe, yardım için, granola bar ve
oje kokan at örtüsü için minnettarım
ama şehre dönmem lazım. Ateş olmayan yerden duman çıkmaz...
-...ve çok duman gördüm. -Gençken Kar İzcisi'ydim.
Ve acemiyken bırakmış biri bile dağda yürüyecek
durumda olmadığınızı anlar.
Kaymayı planlıyorum.
Belki arkadaşça davranıp sizi bırakabilirim.
-Arabanız mı var? -Şehre gitmeyi düşünüyordum.
Ayrılık sevgiyi arttırır derler ve umarım
Bay Tamerlane için de öyledir.
Giderken bana çok kızgındı.
Sizi bırakmaktan fazlasını yapmama ne dersiniz?
Finans sektöründe masa başı işi ister misiniz?
-Ayakta çalışmayı yeğlerim. -Açık kadro var.
Eski sekreterim Winnipeg'e döndü.
Galiba annesi ölmüş ve kendisi düşes filan olmuş.
Çok heyecanlı olacak.
"Ateş olmayan yerden duman çıkmaz" yanlış gibi görünen şeylerin
genelde yanlış olduğunu belirten bir deyimdir.
Ofisin vızır vızır işleyeceğine söz verebilirim.
Şimdiden duyar gibiyim.
Çok hızlı ve sessizce bana doğru gelmelisiniz.
Buz arıları!
Beni bırakmanız gerekecek.
Maalesef Endişe Dağı'nın tepesinde yanlış giden
pek çok şey vardı.
Özellikle de Sunny Baudelaire için.
Benim açımdan pek çok şey yanlış gidiyor!
Dünyanın zirvesinde olmam gerekirken
o ikisi gelip beni azarlamaya ve aşağılamaya çalışıyor.
Yeteneğini fark edemeyen insanları
memnun etmeye uğraşmak nasıl bir his, bilir misin?
-Hiç bilmem. -Bana sigara lazım,
ya da o yeşil çubuklar her ne ise, ondan.
Hallederim.
Stresli gibisin, Patron.
Derin nefes almalısın. Biraz gaz salsan?
Arabayı çalıştıracak vaktim yok şu anda!
Akıl hocalarıma dehşet başarılı olduğumu düşündürmeliyim!
-Bir gösteri mi yapsam? -İyi bir fikir mi bu?
Sanattan pek hoşlanmıyor gibiler.
İyi değil, muhteşem bir fikir bu!
Biraz şarkı, biraz dans,
Hırçın Macbeth'ten bir monolog.
Yemekli tiyatrodan güzel şey mi var?
-Kahvaltılı. -Bebek hazırlarsa tabii.
Bu sefer sıcak olursa iyi olur, bebek!
Sunny Baudelaire'in çözmesi gereken bir sürü sorun vardı.
Dağın tepesinde kötü adamlar tarafından tutsak edilmişti
ve kaçması gerekiyordu.
Aynı adamlar için birkaç soğuk somonla
sıcak bir kahvaltı hazırlaması gerekiyordu.
Kısa süre önce dağda olduğunu öğrendiği ve
kendisini kurtaracağını umduğu G.İ.T. ajanına
haber uçurmanın yolunu bulmalıydı.
Bir bebek nasıl ateş yakmasını bilmez ki?
Sigara sağlığına çok ama çok zararlıdır.
O yüzden sadece yemek pişirirken kullan.
Anladın mı?
Acele et, çok açım!
Korkunç bir durumdu.
Ama Sunny kardeşlerinin birçok korkunç durumdan
akıllıca fikirlerle kurtulduğunu görmüştü.
O yüzden Kont Olaf o tuhaf yeşil sigarayı verince
aklına bütün sorunlarını çözebilecek bir fikir geldi.
Füme balık!
O tuhaf yeşil sigarayla somon mu tütsüleyeceksin?
Çok akıllıca bir fikir.
Tamam.
Bakın, yeşil bir duman.
Garip. Endişe Dağı'ndan geliyor gibi.
Gizli İtfaiye Teçhizatı bu.
G.İ.T.'in işaret için kullandığını okumuştum.
-Yani G.İ.T.'den biri olabilir. -Belki de Sunny'dir.
-Oraya çıkmalıyız. -Çok uzak.
Giriş İçin Tuşlanan kapıdan geri gidip
Geniş İs Tahliyesi'nden inmemiz ve
Kar İzcileri'nin yolundan yürümemiz gerek.
-Daha kısa bir yol var. -Hayır. Haritaya bak.
Şelaleye bak.
Ben de, "Buldum! Asansöre bineceğiz," dedim.
Sonra da onları ittim!
Ne hoş.
-Başarısız olsa da. -Kesinlikle korktular.
Gözleri yuvalarından fırlayacak sandım!
Olaf senden çok şey öğrenebilir. Çok cafcaflı ve teatral kendisi.
Her şeyi illa büyük bir olaya dönüştürüyor.
Davullar! Perde!
Kaldırın.
Yani, indirin.
Bayan ve bay, saçlarınızı diken diken
edecek kadar dehşet dolu bir hikâyeye hazır olun.
Yok.
Dökecek kadar.
O da olmaz...
Bu bir kundakçılık ve
cinayet hikâyesi.
Kendi zehriyle zehirlenen sürüngen bilimci.
Besili sülüklere yem olan besili kadın.
Çeşitli güzel manzaralı mekanlarda öldürülen gönüllüler.
Ama en önemlisi,
bu hikâye...
...benim hikâyem...
...çünkü bütün bu korkunç işleri yapan benim.
Ben, Kont Olaf,
gelmiş geçmiş en yakışıklı, en başarılı,
takdiri en çok hakeden insan!
Tamam, özel numaramıza geçsek iyi olur belki de.
Bir, iki, üç, dört, beş!
Yeter!
Seni yanımıza her yeri yakıp yıkmak için aldık biz.
Kendilerine aktör diyen bir avuç yeteneksizle
hoplayıp zıpla diye değil.
Şahsen aktrisliği hiç düşünmedim. Finans sektöründeyim.
Siz içine edene kadar her şey su gibi akıyordu.
Su gibi demişken, füme somon çok güzel kokuyor.
Aptallar!
Duman kesildi.
Belki Gizli İşaret Teçhizatı bitmiştir.
Belki de işareti gönderen yakalandı.
Gizli İşaret Teçhizatı'nı Sunny'ye verirken aklın neredeydi?
-Bir bebeğe nasıl sigara verirsin? -Ben vermedim ki.
O sigara değil. İşaret gönderme aracı.
Bebek 160 kilometre çapındaki her G.İ.T. ajanına yerimizi gösterdi!
Senin tutsak olduğunu sanıyordum ama galiba ajansın.
Agu gugu.
-Ajan gibi durmuyor. -Zavallı bir bebek gibi duruyor.
Evet, konuşmasına bakın.
Yapmayın. Zil çalan maymunlar bile daha iyi rol yapıyor.
O sadece zavallı bir bebek rolü yapıyor.
Bilirim, ben de aktörüm.
Bebekler hep insanlara karşı komplo kurarlar.
Bu da en fenalarından.
Minik haini şu an dağdan aşağı atardım ama
Baudelaire servetini alabilmem için yaşaması lazım.
Baudelaire serveti mi?
Uzun zamandır peşindeyim ve nihayet ele geçirdim.
Baudelaire serveti hava civa.
Yok, para olduğuna eminim.
Sana büyük düşün dedik.
Evet, büyük bir para düşünüyorum.
Hepsi senin olabilecekken...
Neden tek bir servetle yetinesin?
Kulağa hoş geliyor.
Gel, Olaf. Siz de, Bayan Squalor.
Neden bu dağda olduğumuzu öğrenme vaktiniz geldi.
Orada korkunç bir şey oluyor galiba.
Umarım Violet şelaleden çıkmanın yolunu bulur.
Bakın ne buldum.
Bunları enkazdan çıkardım. İsimleri gördünüz mü?
Doktor Toronado.
Babam bizi onun mühendislik derslerine götürürdü.
C. M. Comstock. Annem kadın korsanlarla ilgili kitabını vermişti.
Biliyorum. Şeytan Dili Düğümü'nü ordan öğrendim.
L. Snicket kim?
Haritalarla ilgili kitabını ve akordiyon etüdünü okudum.
Ailelerimiz bizi G.İ.T. için eğitiyormuş da haberimiz yokmuş.
Bir gün burada olmayacaklarını biliyorlarmış sanki.
Bize verdiklerini kullanalım.
Çoğu zaman hayatımızda ebeveynimiz olmayan ama
bize önemli şeyler öğreten insanlar olur.
Onlara akıl hocaları denir.
Baudelaire vakasının en üzücü taraflarından biri
Violet'ın dağdaki bu gizli merkezde G.İ.T.'in büyük mucit ve
araştırmacılarıyla çalışamamış olması.
Ama anne babasının verdiği kitaplardan çalışmalarını okumuştu.
Quigley, şamdanı versene.
Dolayısıyla hasarlı çatalları şamdanla döverken Doktor Toronado'nun
"Dişlere dikkat et, Violet. Kırılabilirler," dediğini
duyar gibiydi.
Yanmış bir ukulelenin tellerini sökerken
dostum Bayan Comstock'un "Sumak düğümüne ne dersin?"
dediğini hayal ediyordu.
Sonra şöyle dediğinde de...
Dayanıklılık testi vakti.
... Snicket adlı bir adamın "Bu işe yararsa herkese benden...
...şam fıstığı!" dediğini duyar gibiydi.
Çalışıyor.
Herkese benden şam fıstığı!
Tabii bütün akıl hocaları iyi değildir.
Yıllar yıllar önce benim örgütümde,
çabuk etkilenen zihinleri özellikle kaybolmuş ve
kırılgan hissettikleri bir dönemlerinde
yanlarına alarak ağına düşüren insanlar vardı.
Kaybolmuş gibisin.
Nasıl kaybolabilirim ki? Her taraf tabela dolu,
ki bu bir gizli örgüt için epey aptalca
Mecazen yani.
Kimsiniz siz? Bir dakika.
Saçlı adamla sakallı kadın, ya da tam tersisiniz siz.
Sizi duymuştum.
Biz de seni. O gece ne olduğunu biliyoruz.
O günden beri geceleri neler yaptığını da.
Tünellerde dolanıyorsun.
-Amaçsızca. -Yalnız.
-Beni takip mi ediyorsunuz? -Bir süredir, ilgiyle.
G.İ.T.'deki dostların sana ihanet etti.
Ama senin gibi becerikli bir gencin dosta ihtiyacı yok.
-Yönlendirilmeye ihtiyacı var. -Almayayım.
Ben zavallı, karamsar ve yalnızım artık.
Günlük tutmaya bile başladım.
Yalnız olsam daha iyi.
Neden? Yazık ama.
Sana öğretebileceğimiz çok şey var.
İster yıllar sonra dağın tepesinde karşılaşın,
ister tiyatro ekibinin parçası olun, kötü akıl hocaları sizi
kaygan bir zemine sürükleyebilir.
Bir süredir çadırdalar. Acaba ne planlıyorlar?
-Umarım çocuk oyuncağıdır. -Hiç öyle olmuyor.
Artık.
Doğal karizmamı dizginleyip gösteri sanatlarında
bir kariyere çevirmek gibi şeyleri öğretecek diye katıldım Kont Olaf'a.
Ama hayattaki seçimlerimi sorgulamaya başladım.
Seni anlıyorum. O ciddi pisliklerde ciddi bir pislik var bence.
Karnaval ucubelerini öldürdüler kesin.
-Evet. -Nalları dikmişlerdir.
Sence ne iş çeviriyorlar, bebek?
Bela.
-Şelale kaygan olacaktır. -Çatalların dişleri
-buza saplanabilir. -Bunu görmelisin bence.
Yangından kurtulan kitap var mı diye bakıyordum.
-Şiir bölümünde bunu buldum. -"Odlar" mı?
-"Kodlar". -Kitaba göre
G.İ.T.'in yangınlarda şifreli mesaj bırakma yöntemleri var.
Şimdi de gizli bir mesaj olabilir.
O zaman bulmak gerek.
Quigley, şifre kırmada nasılsın?
Denerim ama harita okumakta daha iyiyim.
Tırmanmakta da öyle.
Geniş İs Tahliyesi'nde gördüm seni.
Sunny'yi kurtarabilirsin. Ben kalıp bir şeyler öğrenirim.
Emin misin?
Sen dağa çıkan bir yol buldun. Sıra benim yeteneklerimde.
Sunny oradaysa onu getireceğiz.
Biliyorum.
Gönüllü olduğun için teşekkürler.
Bunlarla kendimizi çekip, düşmemek için buz ince mi diye bakacağız.
Düşmemek harika bir plan.
-Hazır mısın? -Hazır olmayı beklersek...
Bir ömür bekleriz.
Dinlenmeliyiz.
Bir çıkıntı görüyorum.
Az ileride.
Utanç verici.
Ben de rahatsızım, tamam mı?
-Hep aynı şey. -Hiç de bile!
Seni kuş kafesine son kapattığımız zaman gibi değil bu.
Kafes daha büyük.
Neden?
Kartal kafesi galiba çünkü.
Neden Olaf'a yardım ediyorsun?
Bir yetişkine neden ahlaken tartışmalı
davrandığını mı soruyorsun?
Büyüyünce anlarsın.
Gel, tutun.
Bu çıkıntı sağlam. Güç toplamak için biraz oturalım burada.
-İyi fikir. Çok iyi tırmanıyorsun. -Sen de çok iyi bir mucitsin.
Teşekkürler. Ama henüz kutlamayalım, yolumuz uzun.
"İşi yarısında kutlama, bitirmek keyifli olmaz sonra."
Kızkardeşim yazmıştı.
Sunny'yi bulunca Duncan'la Isadora'yı da ararız.
Eldivenin!
Aşağı inince alırız.
Bir merkezi saklamak için güzel bir yer.
Manzara müthiş.
Çok hem de.
Evlerini ve ailelerini kaybettiklerinden beri
Baudelaireler'in elinden pek çok şey alınmıştı.
Bunlardan biri de mahremiyetleriydi.
O yüzden iki dostun soğuk bir günde, donuk bir şelalenin
ortasında paylaştığı bir anı anlatmak yerine
Baudelaire kardeşlerin büyüğüne nezaket gösterip....
...onu biraz yalnız bırakacağım.
Bak, ben yardakçı ya da aktör olmak istemiyordum.
Deniz biyoloğu olacaktım.
Sunny orada. Sağ salim.
O kanca elli adam başında dikilirken nasıl kurtaracağız?
Susadım.
Bir dolu buzlu su var.
Gazlı bir şey tercih ederim.
Patronun yolda yarım şişe saparnayı attığını gördüm
ama seni yalnız bırakmamam gerek.
Agu?
Ah, öyle bakma bana.
Gidiyorum.
-Sunny. -Klaus nerede?
Merkezde. Seni kurtarmaya geldik.
Duncan?
Bu kardeşi Quigley. Yangından sağ çıkmış. Anlatacak çok şey var.
Ah, bebelaire!
Saklanın!
Yapacağın birkaç aşağılayıcı iş daha geldi aklıma.
Çok şık, çok "moda" bir yemek pişireceksin.
Bu akşam Yalancı Bahar'ı kutluyoruz!
Tek kutladığımız şey bu değil.
Kancalı nerde? Burada bekle demiştim.
Astlarını kontrol edemiyor gibisin sanki.
Ah, evet. Gezmelerine müsaade ediyorum.
Bilirsin, serbest gezen yardakçılar.
İkinize bir görev vereceğiz. Ormanda bir kamp yeri var.
Orada bir branda var. Onu getirip yola serin.
Baya bir iş gibi. Neden yapmamız gerekiyor?
Biz öyle istediğimiz için.
İyi bir noktaya değindiniz. Bebeğe bağırdık zaten.
Yapacak pek bir şey kalmamıştı burada.
Bebek için fazla endişeleniyorsun, Olaf.
Bu geceden sonra sayısız yetim ve servetleri bizim olacak.
Hepsi yetim mi? Emin misiniz?
Henüz değiller.
O korkunç insanlar kim?
Kundakçılar.
G.İ.T. merkezini yakanlar onlar mı?
Gidelim. Seni sırtıma bağlayıp taşıyabilirim.
-Gitmiyorum. -Gidiyorsun tabii ki. Kurtarmaya geldik.
Mata Hari.
Mata Hari de kim?
Birinci Dünya Savaşı'nda Alman ajanlığı yapan Hollandalı bir metres.
Sunny kalıp ajanlık yapmak istiyor.
İhaneti araştırayım. Sonra kaçarım.
Birilerini yetim bırakmaktan söz ediyorlardı.
Sunny planlarını öğrenebilirse bizim yaşadıklarımızı
yaşamalarını engelleyebiliriz.
-Tam isabet. -Onu bırakamam.
-Bebek kardeşim o! -Bebek değilim ben.
Bebek, başını belaya sokmadın umarım!
Geliyor. Gitmeliyiz.
Seni bırakamam. Nasıl kaçacaksın?
Bir şey icat ederim.
Maymuncuğumu al.
Şuradaki kızakla kaçabilirsin.
Violet!
Nasıl bu kadar cesur biri oldun sen?
Hadi.
Saparnayı bulamadım. Ama bak ne buldum.
Maydanoz sodası!
Sunny'yi buldunuz mu?
İşareti o göndermiş. Güvende.
Merkezi kimin yaktığını da öğrenmiş.
Saçsız ama sakallı bir adam.
Ve sakalsız ama saçlı bir kadın. Olaf'ı bile korkutuyorlar.
-Sunny kaldı mı? -Kötü bir şey planlıyorlar.
Birilerini yetim bırakmaktan bahsediyorlardı.
Sunny ajanlık yapıp öğrenmek istedi.
-O bir bebek. Ajanlık yapamaz. -Artık bebek değil.
Bir şey öğrenir öğrenmez bizimle burada buluşacak.
Kendi fikriydi. Israr etti.
-Israr mı etti? -Gönüllü oldu.
-O zaman ona güvenmeliyiz galiba. -Başka çaremiz var mı ki?
Sen bir şey buldun mu?
G.İ.T.'yi buldum. Yanmak üzere olan bir binadaysanız
ve bir şeyi korumanız gerekiyorsa
-nereye saklarsınız? -Kasaya.
Varsayalım kasayı açacak vaktiniz yok.
-Buzdolabı. -Aynen. Ben de dolaba baktım.
Ne buldun?
Gıda İletişim Taktiği.
Ne?
Gıda İletişim Taktiği. Acil durumlarda kullanılan bir kod.
Mesaj gönderemiyorsan, buzdolabındaki gıdalarla mesaj bırakabilirsin.
Dinleyin.
"Üç reçelin en koyusu içerir göndereni, bak da gör en iyisi."
Isadora'nın şiirlerine benziyor.
Beyit yazmayı anne babamızdan öğrenmişti.
Şiir, mesajı gönderen kişinin adının en koyu reçelde
olduğunu söylüyor.
En koyu reçel böğürtlen.
J.S.
-Jacques Snicket. -Ama o öldü.
Mesajdaki tek tuhaflık bu değil.
"Toplantılar kuru meyve bazlı bir takvim kullanır
ve yer de baharat bazlı soslarda bulunabilir."
J.S. bütün G.İ.T.'yi toplantıya çağırıyor.
Zeytinler haftanın kaçıncı günü olduğunu söylüyor.
Pazar bir, Pazartesi iki.
-Beş zeytin var. -Perşembe.
Mesaj yangın sırasında bırakıldıysa...
toplantıya bir haftadan az var.
Peki nerede?
Baharat bazlı tek sos bu hardal.
İçindekileri oku.
"Sirke, hardal tohumu, tuz, zerdeçal,
Son Güvenli Yer."
Son Güvenli Yer.
Orayı bulursak, G.İ.T.'yi bulabiliriz.
Neresi olduğunu bilmiyorum.
Cevap bu kütüphanedeyse, yandı kül oldu demektir.
Belki Sunny bir şey öğrenir.
Ona göz kulak olacağız.
Yalancı börekler.
"Şuraya git. Şunu yap."
Patronluk taslıyorlar.
Şunu gördünüz mü?
Yine gördüm.
Bir ışık parlaması.
-Büyüteç gibi. -Bir gönüllü.
Git yakala onu, Olaf.
Ben mi? İstemiyorum. Bebek gitsin.
Bebek işi değil bu. Orada bir gönüllü varsa...
-Şekerlik onda olabilir. -Ben giderim!
Memnuniyetle yaparım.
Daha korkutucu bir şeyler giyip aşağı iniveririm.
Bebek bizi izliyor.
-Kafesi örtün! -Kafesi örtün!
Kafesi örtün!
Önce ben diyecektim.
Üzgünüm, bebek.
Biri yamaçtan aşağı iniyor!
Sunny olmalı!
Sanmıyorum. Her kimse, Sunny olamayacak kadar uzun.
Tuhaf. Sanki alev almış gibi.
Alev değil o.
-Moda. -Esmé.
Siz gönüllülerin zeki olduğunuzu sanıyordum
ama biriniz hâlâ sinsice geziniyorsa çok aptalca.
Merkeziniz yıkıldı,
en büyük düşmanlarınız o dağın tepesinde ve
ben de burada...
...giyinip kuşanmış haldeyim.
Gönüllü olamayacak kadar kısasın ama
okumanın büyümeyi engellediğini söylerim hep.
Kaçma. Şekerliğin yerini söyleyene
dek sana işkence yapmak istiyorum sadece.
Bir kere burada maskeli balo verip beni çağırmamıştınız.
Umurumda olduğundan değil.
Böyle muhteşem bir surat maskenin ardına gizlenmemeli.
Mutfakta mısın?
Belki de şeyde... Bu oda her ne ise orada saklanıyorsundur.
Ah, doğru.
Jakuzi odası.
Dışarı çıksan iyi olur.
Seni yakalayınca canlı canlı derini yüzmek, bir jakuzide yaptığım
ikinci kötü şey olacak.
Galiba Esmé Squalor'ı şaşırtıcı derinlikte
bir jakuzinin dibine kıstırdık.
Yaşıyor mu?
Beni derhal çıkarın burdan!
Bir jakuzide mahsur kalmak, bilerek girmekten bile daha az "moda".
Yaşıyor.
-Onu çekecek bir makara yapabilirim. -Ya da...
-Ya da? -Çıkarın beni burdan!
Olaf sevdiğiniz birini aldı. Biz de onun sevdiğini aldık.
-Değiş tokuş yapabiliriz. -Rehine değişimi.
Erkek arkadaşım beni buraya kıstırdığınızı öğrenince
çok sinirlenecek!
Olaf istediğini almak için insanları esir alıyor.
Sen de onun yaptığını mı yapacaksın?
Bazen ateşle karşılık vermek gerekir.
Herkes öyle yaparsa dünya toza dumana karışır.
Klaus haklı. Başka bir yolu olmalı.
Klaus mu?
Ah, çok güzel.
Siz gönüllü filan değilsiniz. Baudelairelersiniz!
Olaf sizi dağdan aşağı attığında ölmediğiniz
için çok üzülecek.
Tabii sizi tekrar öldürebileceği için de çok sevinecek.
Sen...
Bir sürü balonla uçup gitmemiş miydin sen?
Ben Quigley. Yangından sağ çıktım.
Üf, bazı günler bir huzur bulamıyor insan.
Seni ancak kızkardeşimizi almaya yardım edersen çıkarırız.
Peki ya reddedersem?
Hizipleşmede sizin tarafın sorunu bu işte.
Erdemli ve okumuş olmak bir işe yaramıyor.
Sizin yaşınızdayken bütün yazı Anna Karenina okuyarak
geçirmem gerekmişti.
O aptal kitabın işime yaramayacağını bildiğim için şömineye attım.
Şimdi bana bir bakın!
Güzelim ve şıkım!
Bir jakuzide mahsursun.
Yine de sizden iyi durumdayım!
Kardeşinizi asla kurtaramayacaksınız.
Tıpkı Yalancı Bahar'ı kutlamak için
Endişe Dağı'na çıkan o zengin çocukları gibi!
Yalancı Bahar mı?
-"Sayısız yetim." -"Sayısız servet."
Kar İzcileri'ni kaçırıp ailelerini öldürecekler.
Carmelita!
Carmelita, belki de dönmeliyiz.
Ayaklarımı hissetmiyorum ve çanta çok ağır.
Ancak ben Endişe Dağı'nın tepesinde
Yalancı Bahar Kraliçesi seçildikten sonra
dönelim dersem dönebilirsin.
Dediğim gibi, Yalancı Bahar Kraliçesi demokratik yöntemlerle seçilir.
Demokrasiyi anca züğürtler takar!
Sana kim yetki verdi ki?
Zengin aileleriniz verdi ama sizi vahşi doğaya göndermek için
bazı sebepleri olabileceğinden şüpheleniyorum.
Belki de kedi kokan bir kadından emir almaktan bıkmışımdır.
Kim izci başının yolun kenarında bırakılarak aç kalmasını,
vahşileşmesini ve toprak yiyerek yaşamak zorunda kalmasını ister?
Şimdi beni kraliçeymişim gibi takip edin!
Mırş! Mırş!
Ama...
Özgürüm.
Mırş! Mırş!
Mırş! Mırş! Mırş!
Keşke şunu söylemeyi bıraksan. İyi olmuyor.
Keşke siz de biraz hızlı olsanız.
Bu planı hâlâ sevmiyorum.
Ben de ama başka çaremiz mı var?
Mırş! Mırş! Mırş!
En büyük zaferimizin eşiğindeyiz.
Şehrin en zengin ailelerinden gelen bir grup Kar İzcisi
şu anda buraya doğru yoldalar.
O uniformalı veletlerin her birini yakalayacağız
ve her birine bize katılma fırsatı verilecek.
Kabul etmezlerse?
Evlerini bir bir yakacağız.
Aileleri içerdeyken.
Bizim eve de öyle oldu.
Ailemize de öyle oldu.
Yani bir grup zengin çocuğu kaçıracağız, bir dizi
kundaklamayla ailelerini saf dışı bırakacağız
ve sonra servetlerini alabilmek için reşit olmalarını beklerken
duygusal mesafe ve Stockholm Sendromu kombinasyonuyla
beyinlerini mi yıkayacağız?
Ah, Olaf. Biz mesafeli değildik. Sen övgüyü hak etmiyordun sadece.
Seni en zor zamanında yanımıza aldık çünkü sende
binlerce yangına yetecek bir kıvılcım gördük.
Ama şu haline bak.
Baudelaireler konusundaki saplantın utanç verici.
Yenilmene ve aşağılanmana sebep oldu.
Ama hepsi geçmişte kaldı. Baudelaireler benim için ölü.
Hepsi değil.
Bebeği öldürürsem Baudelaire servetini asla alamam.
Aynen öyle. Sence saygımızı hak ediyor musun?
Sevgimizi?
O zaman acınası hayatında bir kez olsun bir şey yap!
Sunny Baudelaire'i uçurumdan aşağı at!
-Ama... -Erkek ol da gebert şu bebeği.
Ahmak.
Tiyatroda dediğimiz gibi...
Atın onu.
Size bir emir verdim. Bebeği uçurumdan aşağı atın!
-Olmaz. -Ne demek "olmaz"?
-Olmaz demek. -Planlarına alet olmaktan bıktık.
Biz de evimizle ailemizi yangında kaybettik.
Tesadüf değilmiş sanki.
Kızkardeşimizi de kaybettik.
Geç kalmış bir geçmiş hikâyesi dinlemek istemiyorum ben!
Derhal emirlerime itaat edeceksiniz!
-Seni seviyoruz. -Aşk için her şeyi yaparız.
Ama bunu yapamayız.
Siz...
Peki. O soluk benizli kocakarılara ihtiyacım yok zaten!
Sen, kurtul şu bebekten!
Kaygan bir zemin bu.
Hayır, donuk bir şelale. Git bebeği ordan at.
Mecazen demiştim.
Biraz yalnız kalmam lazım.
Hayattaki seçimlerimi sorguluyorum.
Hayattaki... seçim...
Esmé'ye iyi bak.
Bütün astlarını kaybettin galiba.
Onlara ihtiyacım yok.
Hiçbirine yok.
Ben bireysel bir uygulamacıyım ve bir bebeği kendi başıma da atabilirim!
Yalnız değilsin, Patron. Ben varım.
Hayır...
Servetim!
Sonunda, bunca yıl sonra...
Baudelaireleri yok ettik.
Bu konuda kötü haberlerim var.
-Servetim! -Baudelaireler!
Bakın başka kimi buldum.
-Bu Quigleforth Quagmire. -Quigley.
Siz veletleri gördüğüme hiç bu kadar sevinmemiştim!
Onları nasıl yakaladın, canım?
O bizi yakalamadı. Biz rehine değiş tokuşuna geldik.
Daha önce dağa çekilen bir sandalyeden hiç kurtulmadım sanki.
Bu büyük bıçağı kullanarak kendimi zorla taşıtacaktım
ama bu gönüllüler gönüllü oldu.
Çok aptallar.
Rehinemiz olmayabilir ama Sunny'yi almadan gitmeyiz.
Sunny Baudelaire öldü.
-Olamaz! -Olur. En sevdiğim yardakçım
birkaç saniye önce onu uçurumdan attı.
-En sevdiğin mi?
Yolda görmemiş olmanıza şaşırdım.
Bunu nasıl yaparsın?
Çok kolaydı. Öylece kaldırıp...
Olamaz.
Üstelik her şey yolunda çünkü artık siz varsınız!
Seçmek zorunda bıraktınız
ama ben hâlâ istediğim her şeye sahibim!
Çünkü ben Akıllara zarar, Bilge,
Cesur, Dayanıklı, Etkileyici,
Fesat, Güçlü, Haklı,
İ... İ'yle başlayıp beni tanımlayan ne var?
İdiot. Bizi hayal kırıklığına uğrattın, Olaf.
Sonrakilerde daha başarılı oluruz.
İşte geliyorlar.
...Basit, Candan, Dürüst,
Evrensel, Fingirdek, Güleç,
Hatırşinas, İnsancıl, Jilet gibi, Ketum,
Latif, Mistik, Neşeli, Oyunbaz, Planlı...
Şık, Tertipli...
-Siz züğürtler ne arıyorsunuz burada? -Carmelita...
Merhaba, küçük kız.
Yalancı Bahar'ı kutlamana yardım etmeye geldik.
Carmelita, Yalancı Bahar'ı kutlamaya gelmediler.
-Sizi kaçırmaya geldiler! -Kaçırılmayacak kadar tatlıyım.
Bayrak direğini ver!
Lütfen Kar İzcileri'ni güvenli bir yere götür!
Şu ağlakları dikkate almayın.
Yaklaşsana biraz.
Carmelita, dur!
Kendimi Yalancı Bahar Kraliçesi ilan ediyorum!
Diğer çocuklar, siz de birkaç adım yaklaşıp
bu özel kutlamaya katılsanıza.
-Hayır! -Bu bir tuzak!
-Hayır! -Hayır!
Hizipleşmenin iyi tarafının posta kargaları ve
eğitimli sürüngenleri var...
Ama kartallar bize çalışıyor.
-Bu çocuklar da öyle yapacak. -Hayır.
Seni geri almaya gelmiştik, Olaf.
Senin yerine arabanı alıyoruz.
-Anahtarımı nasıl çaldınız? -Teması koparmayalım.
-Bu bir ilk olur. -Bayan Squalor'a dedim.
Çalışmalarınızdan etkilendik.
Yeni görevinizi size bildireceğiz.
Tanrım! Gerçekten mi? Çok tatlısınız!
İyi yolculuklar!
-Gitmeliyiz buradan. -Hiçbir yere gidemezsiniz!
Servetinize konmak için biriniz canlı kalsanız yeter.
Acaba hanginiz olsa?
Klaus kalsın!
Gözlüklerini kırıp bir şeylere çarpmasını izlersin!
Ne tatlı bir kız çocuğu. Bize katılmak ister misin?
Önce bunu konuşmalıyız.
Hey, züğürtler! Artık sizden dört fazla ebeveynim var!
Son sözlerinizi alayım?
Bir tek sözüm var.
Rosebud!
Peşlerine düşelim!
Neyle, patron? Arabamız yok ki.
Yemin ederim ki kafesteydi, patron.
Seninle sonra görüşeceğiz.
-İyi ki kavuştuk, Sunny. -Bence de. Ama tehlike geçmedi.
Quigley, haritan derenin varış yerini gösteriyor mu?
Nehir gibi geniş sularla birleşiyor ve nehirler de...
-Quigley! -Violet!
-Quigley!
Yıllardır Baudelaire yetimleri vakasını araştırmama rağmen
hâlâ bilmediğim çok şey var.
KANIT
Violet Baudelaire, Quigley Quagmire ile Mortmain Dağları'na
bir daha gitmiş midir, bilmem.
Son Güvenli Yer!
Seni Son Güvenli Yer'de bulacağım!
Kont Olaf'ın ekibinin eski üyeleri Endişe Dağı'ndan aşağı
yürüdükten sonra ne oldu, bilmiyorum.
Belki ufak bir çiftlik alıp şalgam yetiştiririz.
Bir müzikhole gidip denizci tavlarız diyordum ben.
Ne yapacağız şimdi?
Yol ayrımına geldik.
Ama bildiğim bir şey var.
Kızakları Kederli Dere'nin donuk sularında hızla kayan
Baudelairelerin nereye gittiğini biliyorum.
Uzun ve karmaşık bir şiirde, sıkı bir gönüllü, cesur bir anne ve
sadık bir kardeş olan bir kadının işaretlediği bir dörtlük
sayesinde biliyorum bunu.
Dörtlük şöyle diyor:
Hiçbir ömür ebediyen yaşanmıyor...
Hiçbir ölü mezarından kalkmıyor...
En yorgun nehir bile...
Sonunda sağ salim denize varıyor.
Beni şehre getirdiğiniz için ne kadar teşekkür etsem az.
Hiç sorun değil. Gerçi 'bırakayım' dediğinizde arabanız var sanmıştım.
Uçurumdan aşağı düştüğünü unutmuşum.
Neyse ki taksiniz yarım gün yürüme mesafesindeydi.
-Kardeşimin taksisi. -Benim yerime teşekkür edin ona.
Öldü o.
Granola?
Benimki.
Başından beri telefonunuz mu vardı?
-Evet, Bay Tamerlane. -Ofiste misin?
Hayır, Bay Tamerlane. Şehre dönüyorum.
Uğursuzluk getirmek istemem ama galiba yönetici asistanı
kadrosu için mükemmel bir aday buldum.
Kimin umurunda? İşine dön. Bütün şehir yanıyor.
Yanıyor mu?
Bir sürü yangın mı?
Aman Tanrım, nerede?
Tüm şehirde mi?
Yetimleri düşünün.
Servetleri düşünün.
Yetim İşleri Müdürlüğü arı gibi çalışacak, Bay Tamerlane!
Ateşe ateşle karşılık vermeye...
Ve dünyanın yanıp kül olmasını izlemeye...
Alt yazı çevirmeni: Elif Günay