EEN NETFLIX ORIGINAL-SERIE
kijk maar niet
deze serie verpest je avond je hele leven en je dag
elke aflevering bestaat alleen maar uit ellende
dus kijk maar niet
kijk maar niet
de Baudelaires bespioneren vanuit een hotel
een groep vreselijke mensen voor wie moord gewoon is
het lijkt of graaf Olaf eindelijk terecht wordt gesteld
maar waarom zou de kijker ons eigenlijk vertrouwen
dus kijk maar niet
kijk maar niet
er komen alleen maar gruwelen en ongemakken aan
als je een stabiel persoon vraagt of je moet kijken, zegt hij
kijk maar niet
Het voorlaatste gevaar: deel 2
Suiker?
Nee, ik vind dat thee zo bitter als alsem moet zijn.
Nou, deze suiker is ook bitter.
Ik ben dol op opera.
Lemony? Wil je thee?
Hij hoort je niet. Als Beatrice er is, hoort ie alleen maar haar.
Ik sliep niet. Mooi, ze zijn gestopt met zingen.
En jij met snurken.
Moet die schrijfmachine altijd mee? -Ik ben criticus bij de Daily Punctilio.
Criticus? Theatrale mensen moeten geen kritiek hebben.
Dit vind je wel interessant. Theatraal kan slaan op theater...
...of op iemand die heel dramatisch doet.
Daar gaat ie weer met woorden. -Het is een fase.
O, kijk eens wie daar staat.
Dank u.
Als commandant van de brandweer, gebruik ik dit intermezzo...
...om iets te zeggen over brandveiligheid...
Zo gênant. -Ik vind hem wel nobel.
Krachtig profiel, één wenkbrauw.
Zit in de familie.
Waar is Jacques? Ik mis die druiloor met zijn snor.
Hij zit op de taxi.
Beatrice... -Hoe was ik?
Je was stralend.
Wat fijn om jullie samen te zien.
Ik draag dit op aan mijn vrouw...
...die omkwam bij een brand.
En aan mijn zoon, die ergens in het publiek zit.
Ik hou van je, Olaf.
Voorzichtig en fijne avond.
En nu terug naar de tragedie waar u naar keek.
Het verleden blijft je achtervolgen, als het spook van de opera.
Gelijk de moord op kraaien boven een hotel.
Pas schieten als je de suikerpot ziet.
Ik kan nog een mug raken.
Het verleden raakt je keihard.
Het lokt je in de val als vliegenpapier.
Je draait rondjes, als een natte broek.
Het kan je veranderen...
...zoals deze twee minuten mijn leven zouden veranderen...
...voor altijd.
Mijn naam is Lemony Snicket.
Lemony? -Snicket.
Je bent net je moeder. -Kennen wij u?
De manager is neergeschoten. Ik was net aan het vogelen.
Die conciërges deden het. Ik was net mijn cummerband aan het strijken.
Het was een ongeluk.
Dat weten zij niet. -En wat nu?
In mijn taxi.
Pardon?
Als ik wel eens onterecht beschuldigd word van een moord...
...pak ik snel een taxi.
Waar is Kit? -Ik ben haar broer. Ik kom helpen.
Maar ga dan nu de taxi in.
Baudelaires.
Ik heb een paar aardige agenten opgetrommeld.
Laten we nu meteen gaan. Ik ben namelijk op de vlucht.
Wij ook. Laten we maar gaan.
Dan gaat Olaf niet de gevangenis in. En we kunnen niet eeuwig vluchten.
Ach, gewoon het gezag ontlopen, doen of je dood bent...
...en de rest van je leven in anonieme motels overnachten.
Klinkt eenzaam. -Klopt, maar je bent wel veilig.
Dat zweer ik.
Baudelaires, is alles oké?
Ik hoorde iets over een harpoen en een van de managers?
Het was een ongeluk. -Graaf Olaf.
Zit maar niet meer over hem in.
Ga met mij mee. Bij mij zijn jullie veilig.
We moeten die man met die taxi gedag zeggen.
Weg.
Hij kon zeker niet blijven. -Kom mee.
Daar zijn jullie.
Na het doden van de manager zag ik de manager.
Nee, dat kan niet. -Echt wel.
Dat zijn die kinderen die ik zag. -Ik ken ze uit de krant.
Ze hebben graaf Olaf vermoord. -Ik herken ze uit mijn dorp...
...waar ze graaf Olaf vermoord hebben.
Laten we nou niet zo snel oordelen.
Er is iets vreselijks gebeurd, maar we weten niet alle feiten.
Ga terug naar je kamer. Het proces tegen graaf Olaf begint morgen.
Die was toch dood?
Je moet niet alles geloven. Wie schrijft nou zulke onzin?
Je vrouw?
Het proces moet op donderdag, over twee dagen.
Nog lang niet iedereen is er.
Nobele vrijwilligers zijn altijd te vroeg.
En Kit Snicket? -Ik wil ook wel op haar wachten...
...maar het is ernstiger dan het lijkt.
Het proces is hier in de lobby. -Moet het niet in de rechtbank?
Meestal wel, maar mensen komen liever naar een chic hotel.
Edelachtbare, graaf Olaf zat in de heg.
Dank je, Frank. -Heel leuk, maar dit is Ernest.
Ik ben wel Frank. -Vervloekt.
Olaf... -Daar hebben we de nieuwsgierige buur.
Hopelijk doe jij mijn post.
Je krijgt voorlopig geen post meer...
...tenzij je je adres verandert in 'gevangenis'.
Waarom zou ik dat doen? -Omdat je een gevangene bent.
Sluit hem op.
Ja, sluit maar op. Geen verraderlijke types in het hotel.
Straks zijn er nobele mensen hier.
Die zijn hier ook.
VBW is hier en jij gaat eindelijk boeten.
Je nieuwe vrienden houden je in het donker.
Wat bedoel je? -Denk je dat VBW nobel is?
Vergeet 't maar.
Ze hebben vast nog nooit verteld wat er in de suikerpot zit...
...of hoe die gestolen kon worden. Ik kan dat wel.
Ik kan zo veel geheimen delen...
Over VBW, over jullie ouders.
Jullie denken dat je alles weet maar je kent niet eens het begin.
We komen er wel achter. -Niet als ik vast zit.
Ik ben jullie laatste kans.
Ik kan je dingen vertellen die je anders nooit zal weten.
We zien je liever in de gevangenis.
Wat jij wil.
Kom maar mee.
Frank, sorry van je broer. -Er zijn er nog steeds twee van.
Nog één ding.
Rechter Strauss, kan de Hoge Raad graaf Olaf wel aan?
Ik snap jullie twijfels.
Graaf Olaf heeft ook mij een keer bedonderd.
Maar er zijn nog twee rechters...
...en die ken ik al jaren.
Ze waren altijd zeer betrokken als ik over jullie vertelde.
Ik hoop dat jullie me vergeven en vertrouwen.
Zo niet...
...vertrouw dan op de wet.
Op slot. -Misschien verdienen we dat wel.
Door ons is Dewey dood. -Het was de schuld van graaf Olaf.
En morgen gaat ie achter de tralies.
Misschien neemt ie ook het hof in de maling.
We moeten ons voorbereiden.
Heb je gelezen over rechtszaken? -Weinig.
Dit is kamer 342, en dat is het nummer voor strafrecht.
Daarom...
Strafrecht.
Dan zul je heel snel moeten lezen.
Wetten zijn net worstjes. Als je weet hoe ze gemaakt zijn, hoef je niet meer.
Hoe maak je worstjes?
Niet vragen.
Al het vlees kan erin, met de botten erbij.
Ik dacht dat we op de thee gingen maar nu vermalen we dieren.
Geduld, schat.
Moeder noemde worstjes zoet wraak. Je kan er iemands ontbijt mee verpesten.
Onze levens waren perfect...
...totdat graaf Olaf en de Baudelaires verschenen.
Niemand maakt het ongestraft uit met Esmé Squalor.
Wat gaan we dan doen?
We gaan ze kraaien voeren.
Waarom moeten we vermomd gaan?
Kijk.
Van rechter Strauss.
'Ik hoop dat 't past. Jullie zijn gegroeid.'
En we zijn veranderd.
Kleed je om. Het proces gaat beginnen.
Ik moet jullie begeleiden en blinddoeken.
Blinddoeken? -Die draagt iedereen.
Vrouwe Justitia is blind.
Ja, maar dat betekent dat het recht onbevooroordeeld is.
Het hof wil dat we het letterlijk nemen dus iedereen moet z'n ogen bedekken.
Mijn zusje bedoelt dat dat nergens op slaat.
Interpretatie van de wet kan verwarrend zijn.
Net als die van worstjes.
Ik wacht op de gang.
Vierde etage, en snel.
Hallo, Esmé. -Kennen wij elkaar?
Ik ben Jerome. Je man?
O, die Jerome.
Ik was je naam vergeten. En je gezicht.
Kom je voor het proces?
Voor gerechtigheid, iets wat jij niet begrijpt.
Onrecht is helemaal in.
Daarom heet het injustice. -Wat doe jij dan hier?
We gaan de taartsnoepers aanpakken. -Mijn dochter, is ze niet schattig?
Het was gezellig.
Wat een stomme lift.
Deze moet voor.
Ik zie niks.
Waar ben ik?
Ik zie niets.
Heel goed.
We zijn zover. -Mooi. Ik draag ook een blinddoek...
...dus je moet een beetje voelen met je handen om mij...
Kom maar.
De blinden leiden de blinden. Heb ik zelf verzonnen.
Die bestond al. Het betekent dat de leiders net zoveel weten.
Onbelangrijk. Deze kant op.
Sorry. Pardon, mevrouw.
Ik moet wel zeggen...
Ik had meteen al mijn twijfels over graaf Olaf.
Vandaag zal iedereen de waarheid zien.
Dat wordt lastig met een blinddoek voor.
Een mooi beeld van een slang.
De lift moet daar ergens zijn.
Dat doet pijn.
Attentie, iedereen. De rechtszaak gaat beginnen.
Als u nog staat, ga dan zitten.
Maar we kunnen niets zien.
Iets naar links.
Nee, mijn links.
Nog een stukje. Nog een stukje.
Da's te ver.
Ze was angstaanjagend.
Die kleine kraaloogjes. Die bloeddorstige glimlach.
Ja, ik heb ook in de lift gestaan met Esmé Squalor.
Esmé? Ik heb 't over dat meisje.
Verkeerde plek, taartsnoeper.
Ik bedoel haar.
Als er iemand gluurt...
...is dat minachting van het hof. Zit iedereen?
Dat is Klaus. -Mooi.
Doe je blinddoek maar af.
We heb 'm net voor. -Niet zo mal, Klaus.
Het recht is blind maar de Hoge Raad wil wel het bewijs zien.
U doet de blinddoek weer voor bij de uitspraak.
Dat slaat nergens op.
Baudelaires, jullie hebben de kleren aan.
Ze passen perfect. Dank u.
Die Olaf moet boeten.
Hij heeft niet één keer een viooluitvoering bezocht.
Hij is me een heleboel snoep schuldig.
Niet zoals die aardige coach Genghis.
Ik heb ook op Prufrock gezeten. Doe de groeten aan de directeur.
'Aan de directeur.' De onderdirecteur is veel belangrijker.
En die directeur is verdwenen. Hij is al jaren niet meer gezien.
Graaf Olafs hoofd moet eraf.
Allemaal opstaan voor de rechters.
Voor mij en mijn gewaardeerde collega's.
Waarom daar?
De Hoge Raad neemt haar naam letterlijk.
Ga zitten.
Breng graaf Olaf.
Alstublieft, geen applaus.
Nee, niet klappen. We zijn niet in het theater.
Een hotel, toch?
Een hotel dat speelt voor rechtbank.
Dankzij de inspanningen van vele partijen, en een bankier...
...heb ik hier een allesomvattend dossier over de zaak Baudelaire.
Ik presenteer u...
...De Geschiedenis van Onrecht...
...of Ongelofelijk Laaghartig Azen op Fortuin.
Zelf verzonnen.
Verder presenteer ik u deze harpoen...
...waarmee gisteravond een hotelmanager werd gedood.
Maar daarover later meer.
De rechters horen nu de zaak...
...terwijl het gezag buiten wacht om schuldige partijen op te pakken.
Over partijen gesproken, na het proces is iedereen welkom op de afterparty.
Met name rijke dames.
Ik geef ook een party en modieuze mannen krijgen een cadeautje.
Op mijn party hoor je liedjes uit Broadwaymusicals.
Ik heb een tapdansertje. -Ik heb vuurwerk.
Ik heb worstjes.
Stilte.
We hebben het hier niet over een sociaal gebeuren.
Zo vaak wordt u vast niet uitgenodigd.
Genoeg.
Ik roep de eerste getuigen op.
Jullie, Baudelaires.
Jullie namen graag.
Dat is een standaardprocedure.
Violet Baudelaire. -Klaus Baudelaire.
Beroep?
Uitvinder. -Onderzoeker.
Bezwaar. Hun beroep is wees, of erfgenaam van een fortuin.
Bezwaar genoteerd, maar wilt u wel op uw beurt wachten?
Was ik voor m'n beurt? -Ja.
Baudelaires, jullie hebben een lange reis gemaakt...
...en veel geleden.
Maar jullie zijn eindelijk veilig. Onder vrienden, kennissen...
...klasgenoten, collega's...
...studiegenoten...
...talloze buren, reporters...
...theaterbezoekers...
...fashionista's...
...dokters, verpleegsters...
...kermisbezoekers, bergbeklimmers...
...telegrafisten...
...en diepzeeduikers.
Zij hebben over jullie gewaakt...
...en zijn bereid voor jullie te spreken.
Maar de belangrijkste verklaring is die van jullie.
Toe maar, vertel ons jullie verhaal.
Deze keer zullen we luisteren.
We moesten van onze ouders naar Zilt Strand.
We hadden het strand voor onszelf.
We zagen een figuur in de mist, het was Mr Poe, van de bank.
Hij vertelde ons...
Dat onze ouders omgekomen waren bij een brand.
We moesten bij graaf Olaf leven.
Hij sloeg Klaus. -Hij wilde met Violet trouwen.
Hij vergiftigde oom Monty. -Hij liet Josephine leegzuigen.
Met Esmé Squalor. -En Carmelita Spats.
Hij ontvoerde de Quagmire-drieling.
Hij vermoordde Jacques Snicket.
Hij probeerde Violet te onthoofden.
Hij gooide...
Hij gooide een dappere bibliothecaris voor de leeuwen.
We vertelden iedereen wie hij was en wat hij deed.
Maar ze luisterden niet. -Niemand.
Vreselijk. -We verloren alles.
Behalve elkaar.
Omdat we wisten dat we een veilige plek zouden vinden.
Waar ze wel luisteren. -En ons geloven.
En al dat leed is te wijten aan één man.
Die man daar. Graaf Olaf.
De wereld is pas veilig als hij gevangen zit.
En als alle nette mensen zich kunnen verdedigen.
Dank u.
Ze zijn zo dapper. -Zo georganiseerd.
Ze lijken op mij.
Jullie hadden moeten zeggen hoe erg het was.
Dank je, Baudelaires.
We zijn dankbaar om jullie moed.
Ga maar zitten.
Ik wilde andere getuigen oproepen...
...maar na jullie verklaring wil ik geen tijd meer verspillen.
Ik ga beraadslagen met de andere rechters, en als we het eens zijn...
...kunnen we een eind maken aan deze ellendige avonturen.
Wat een opluchting. In het boek stond dat het wel dagen kan duren.
Moet je graaf Olaf zien. Waarom is hij zo kalm?
Dat speelt ie.
Nee, er klopt iets niet.
Dank u.
Mijn mederechters zijn klaar om te beraadslagen.
Dus daar gaan we...
Een vioolsolo over een scheepsramp.
Nee, niet doen, alsjeblieft.
We trekken ons terug om te beslissen over het vonnis.
Wees gerust, Baudelaires...
...we hebben genoeg aan jullie verhaal.
Wacht. -Klaus, heb je bezwaar?
Wat doe je?
Ze zegt dat ons verhaal genoeg is, maar dat is nog nooit zo geweest.
Olaf weet dat. Ze moeten het van nog iemand horen.
Iemand die weet wat Olaf deed en zich durft uit te spreken.
Is er een probleem?
Nee, we willen graag een getuige oproepen.
Maar dat is zeer ongebruikelijk.
Volgens het strafrecht mag een getuige een andere getuige oproepen.
In de rol van advocaat. Je hebt je goed ingelezen.
Maar wil je hier geen eind aan maken?
Ja, daarom doen we dit.
Het podium is voor jullie. -Dank u, edelachtbare.
We roepen graaf Olaf op.
Klapt u maar.
Wat is uw naam? -Graaf Olaf.
Beroep? -Impressario.
Zweert u niets dan de waarheid te spreken?
Ik heb nog nooit gelogen. -Dat is een leugen.
Bewijs het maar. -Dat gaan we doen.
Ik was altijd eerlijk over wat ik wilde.
Jullie, levend of dood, en dan het fortuin in mijn handen.
Dat is meer dan deze mensen kunnen zeggen.
Zij helpen ons. -Helpen?
Kijk om je heen.
Een bankier die alleen aan promotie denkt.
Vicedirecteur van Wezen.
Een man die jullie niet kon beschermen...
...en een vrouw die papierwerk boven mensen stelt.
Een onderdirecteur die me graag ontving, zolang je zijn ego maar streelt.
Niet waar, hij streelde alleen maar...
...mijn viool.
Mensen die om jullie geven omdat je in bent...
...en schurken voor wie jullie klusjes moesten doen.
Vrijwilligers wiens ingewikkelde codes en literaire referenties...
...machteloos staan tegen het echte verraad.
Met als toezichthouder...
...een rechter die zo blind is dat ze mij met je liet trouwen.
Die zogenaamde nette mensen...
...hebben mij meer geholpen dan mijn compagnons.
Zij zouden hier moeten zitten. -Maar jij zit er.
Ja, maar jullie staan hier ook, Baudelaires.
Vertel eens, op de Schrikberg...
...wat deed je toen om je zusje te redden?
We hielden Esmé... -Harder, voor de rechtbank.
We hielden Esmé Squalor gevangen.
En toen je het VBW-hoofdkwartier wilde bereiken...
...waar hielp je me toen mee?
De kermis in brand steken, maar... -Een paar getuigen. Jij.
Wie zorgde voor al die ongelukken in de houtzagerij?
Klaus Baudelaire...
Jij. Wie stal de sleutels en brak in in de bibliotheek?
Violet Baudelaire, maar... -Jij met die kraai.
Nadat de Baudelaires beschuldigd werden van moord...
...accepteerden ze hun straf? -Die baby bevrijdde ze.
We moesten op de brandstapel. -Nou...
En ik hoef niet te vragen wie Dewey doodschoot...
...want daar was ik bij.
Het waren Violet, Klaus en Sunny Baudelaire...
...bij de vijver, met de harpoen.
Baudelaires, is dat waar?
Denk eraan, je staat onder ede.
Niet de hele waarheid.
Je manipuleert met de feiten. -Jullie ook.
Jullie zijn niet zulke onschuldige wezen.
Jullie hebben gelogen. Jullie hebben gestolen.
Mensen verlaten. Branden gesticht.
Met regelmaat...
...hebben jullie bedrogen om te kunnen overleven, zoals iedereen.
Want hier komt de echte waarheid die niemand wil zeggen:
Er zijn geen nobele mensen in de wereld.
Onze ouders.
Ze hebben je nooit verteld over de opera...
...en die doos giftige pijltjes.
Edelachtbare, ik roep Esmé Squalor op als getuige.
Naam.
Esmé Gigi Genevive Squalor.
Beroep. -Vrijgezel.
We zijn nog getrouwd.
Met liefde vrijgezel.
Steenrijk, krankzinnig knap.
De vierde financiële adviseur van de stad.
De zesde financiële adviseur.
De zesde.
U tart mijn geduld.
Worstje? -Wat ben je schattig.
Ze zijn niet giftig.
Geen vragen meer.
U mag de getuige ondervragen.
Nou, heb je geen brandende vragen?
Onopgeloste mysterieuze zaken die knagen aan je slimme hersenen?
Toe maar. Dat is leuk.
Ms Squalor, u bent bezeten van een suikerpot, we willen weten waarom.
Eindelijk de vraag.
We waren bij de opera en Beatrice had het over moraliteit of zoiets.
Het is verkeerd. Zoiets waardevols behoort niet aan één iemand toe.
Schat, ik pas er heel goed op. Ik ben rijk en knap.
Esmé, er zitten verraders in VBW die geen branden willen blussen.
Een man met baard zonder haar, een vrouw met haar zonder baard.
Zij willen alles oplossen met brand.
Wat als zij Gregors onderzoek in handen krijgen?
Wat als ze vrijwilligers rekruteren die zich verloren voelen?
Dan hebben we een schisma.
Eens wil je een gezin, en ik ook.
Wil je geen veilige wereld voor je kinderen?
Die suikerpot kan levens redden. -Hij hoort bij mijn theeservies.
Dan is er één optie. -Dat is slecht.
Het is voor een nobel doel.
Hier, je wil de voorlaatste scène niet missen.
Da's de scène die voor de laatste komt.
Wie zingt nou tijdens een duel? -Het is een opera.
Ik hou niet van muzikale nummers zonder reden...
...maar wellicht verander ik van gedachten.
Er moet meer suiker in.
Dieven.
Is dat een giftig pijltje? -Dat is helemaal in.
Ik kreeg 'm van een bewonderaar.
Ik ook. -Je gooit toch niet.
Jouw gave, naast kleding met libelles erop...
...is compassie.
Wat gebeurt er? -Darten? Da's leuker dan opera.
We zijn onder vrienden. Laten we praten.
Vrienden stelen geen suikerpotten.
Kalm blijven.
Olaf?
Jij...
Genoeg.
Het gaat om de Baudelaires, niet iets uit het verleden.
Wil je weten wat er toen gebeurde? -Wat toen?
Een glibberig pad.
De diefstal leidde tot het schisma...
...wat leidde tot twee huwelijks- aanzoeken en een serie branden.
Vrienden werden vijanden. Kinderen werden wezen.
En dat allemaal door...
Daar moet ie naar laten kijken.
Het spijt me. Vast iets verkeerds gegeten.
Niet die worstjes, dat schattige kind zei dat ze niet giftig waren.
Carmelita. -Medusa Mycelium.
Zoek maar lekker naar lucht. Prikkels in je keel?
Dat is mijn sensationele wraak...
...die net als recht en worstjes koud op je dak vallen.
Esmé Squalor heeft jullie vergiftigd met de dodelijke Medusa Mycelium.
Elke spore is dodelijk. Mierikswortel is het antigif.
Hoe heb je die gevonden? Ik had 'm zo goed verstopt.
Ik heb 'm niet gevonden.
Waarom hoest iedereen dan? -Vast de peper.
Dus jij hebt de hele rechtszaal vergiftigd...
...met worstjes met veel peper?
Niet zomaar worstjes.
Het vlees was donker, want het is van de donkerste vogel.
Jullie hebben me vernederd, en nu gaan jullie naar de kraaien.
Is dit kraai? -Smaakt net als kip.
Allemaal water drinken.
U komt zo nog aan de beurt. Ga zitten.
Baudelaires, ga zitten. Jij, zitten.
Nu geen onderbrekingen meer, afleidingen of bijzaken.
Graaf Olaf, is er nog iets dat u tegen het hof wil zeggen?
Maar niet met een lied.
Ik ben onschuldig. -Prima.
Ik ben zo onschuldig...
...dat het op mijn voorhoofd moet staan.
De O staat voor 'onschuldig'.
De N staat voor 'Niets verkeerd gedaan.'
De Z staat voor...
Zo spel je dat niet. -Spelling telt niet mee.
Altijd.
Dan moet je onschuldig spellen als O-L-A-F.
En dat is wat ik pleit.
Het spijt me, Baudelaires.
Maar mijn mederechters willen weten wat jullie pleiten?
Maar wij staan niet terecht. -Graaf Olaf staat terecht.
Ik vind het ook niet leuk...
...maar gezien die bewijzen heb ik geen keus.
Wat pleiten jullie?
Onschuldig.
Kun je dat wel zeggen, na alles wat we hebben gehoord?
We zijn onschuldig...
...genoeg.
De rechters komen nu bijeen om een oordeel te vellen.
Baudelaires, ga zitten. Iedereen doet weer z'n blinddoek voor.
Jullie ook, Baudelaires. -Dat wil ik niet.
We willen zien dat er rechtgesproken wordt.
Dan zien we juist niets.
Ik doe het wel voor je.
Niet doen.
Stop, ik heb...
Rechter Strauss? -Die kan even niet antwoorden.
Ze concentreert zich op deze zaak.
Ze heeft niets.
Ze maakte dat geluid omdat ze genoot van zoete broodjes.
Bekende stem. -We gaan kijken.
Dat mag niet. -We moeten wel.
Gluur.
Ze doen hun blinddoek af. -Minachting van het hof.
Ja, want dit hof is waardeloos. -Twee rechters werken voor graaf Olaf.
Onzin. We werken al jaren samen met rechter Strauss.
Maar ze kan niks zeggen vanwege haar zwijgplicht.
Rechter Strauss, die rechters...
Allemaal blinddoek af. Graag Olaf heeft de rechter gekidnapt.
Die rotkinderen liegen.
Ik geloof ze. Ze weten wat schurken zijn.
Ze zijn altijd lastig.
Ze spreken de waarheid. -Tenzij ze liegen.
Moordenaars. -Taartsnoepers.
Dapper, zoals hun moeder. -Wezen, zoals hun vader.
Schuldig. -Onschuldig.
Gehypnotiseerd. -Fans van Herman Melville.
Wie zijn blinddoek af doet, wordt gearresteerd.
Niemand is te vertrouwen. -Ze ontsnappen.
Ze gaan voor de lift. Pak ze.
Naar beneden? -Waar jij naar toe gaat.
Ik ga naar de linnenkamer.
Ik moet de suikerpot hebben en daarna de Medusa Mycelium.
Daarna vergiftig ik iedereen in de lobby en vlucht ik over het dak.
Een paar keer op en neer, maar het zij zo.
Je hebt de code niet.
Jawel, je kan hier alles vinden, als je maar één ding hebt.
Een catalogus? -Een gijzelaar.
Deze hints kreeg ik van de ober.
En alles staat vast in dat zwarte boek.
Vertel of anders. -Nooit.
Help me die schurk te overmeesteren zodat het recht kan zegevieren.
Die andere rechters werken met hem samen.
Maar ik ken ze al jaren, ze zijn altijd belangstellend naar jullie.
Natuurlijk, stommeling. Ze staan aan mijn kant.
Dat proces was een toneelstuk. -Heb ik jullie weer teleurgesteld.
En mij ook als je me niet helpt met dat slot.
De eerste hint is een afwijking die de Baudelaires delen.
Nou...?
We zijn allergisch voor pepermunt. -Wat doe je?
Niemand helpt ons, waarom zouden we de suikerpot beschermen?
PEPERMUNT
Opzij, ik weet de volgende vraag. G-Y-F...
Dat is geen goeie spelling.
Spelling telt niet. -Jawel.
Ik voer het wel in. -Prima.
De tweede zin is het wapen dat me een wees schonk.
Die avond bij de opera.
Giftige pijl. -Ja.
Voer in.
GIFTIGE PIJL
Ik ruik de suikerpot al.
De derde hint is de beroemde, onpeilbare vraag...
...in de roman van Richard Wright.
Interessante vraag.
Dat doet er niet toe. Invoeren.
Waarom doe je dit? -Omdat...
De suikerpot staat hier niet.
Natuurlijk wel. Ik zag hoe die suikerpot in de waskoker viel.
Die komt hier niet uit.
Het slot is een afleiding.
Waar is ie dan? -Dat wist alleen Dewey.
Dan sterven er vandaag nog meer vrijwilligers.
Als ik niet krijg wat ik wil, dan niemand.
Ik laat de Medusa Mycelium los en vernietig alles en iedereen.
Die vrijwilligers vinden me niet nobel genoeg? Ik zal ze.
En de rechters vinden me niet slecht genoeg? Ik zal ze.
Ik neem op iedereen wraak.
Vrijwilligers en schurken zullen een pijnlijke dood sterven.
Jij ook. -O nee.
Ik duw de Carmelita 2 van het dak en vaar weg.
Dat kan niet, door de zwaartekracht valt ie in stukken.
Dan is de zwaartekracht ook een vijand van me.
Ik haal de boot van het dak. -Violet.
Wat doe je?
Graaf Olaf moet hier gewoon ver vandaan.
Kom op.
We gaan het hotel vergiftigen.
Brand hotel plat.
Wat zei dat rotkind? -Brand het hotel plat.
De kleinste wees treedt in mijn voetsporen.
Was ik toch een goede voogd.
Helemaal niet. Sunny weet niet wat ze zegt.
Brand het hotel plat.
Ik had 't zo druk met wraak dat ik mijn hobby's vergat.
Ik gooi de brandbare stoffen op de lakens.
Nu raken onschuldigen gewond.
Vlucht.
Als we waarschuwen voor de zwam, luisteren ze niet.
Maar als er brand is...
Evacueren ze het gebouw. -En zijn ze gered.
Hier kom je niet mee weg. Ik heb hier alle bewijs van je verraad.
Bedankt voor dit aanmaakblok.
Tijd voor de dodelijke zwam.
Ik hoop dat je weet wat je doet.
Wat doe je?
Als we op elke etage stoppen, kan ik niet iedereen vergiftigen.
Maar dan kunnen we wel iedereen waarschuwen.
En redden.
Alleen zij die jullie geloven.
Het hotel staat in brand.
In brand? Olaf, je gaat eindelijk groot denken.
Er is helemaal gaan brand.
En blijf waar je bent.
Ruiken jullie de rook niet?
Dat is de barbecue voor de cocktailparty.
Typisch Olaf, een party in plaats van een brand.
En we hebben het slechte voorbeeld gegeven.
Dit was de laatste teleurstelling. -Zeker weten.
Je bent een schande voor de wet.
Brand.
Klaus, vals alarm slaan is ook een misdrijf.
Straks zeggen ze dat graaf Olaf er is.
Die is hier, en er is echt brand. Jullie moeten weg.
Kom, ik kan de uitgang blind vinden.
De blinden leiden de blinden.
Ik heb u vast, meneer.
Brand. -Brand? O nee.
De trap is die kant op. -Die kant op.
Geen ruzie. We blijven gewoon hier staan.
Het hotel staat in brand. Jullie moeten eruit.
Ik luister niet naar taartsnoepers. -Jullie zijn net zo oneerlijk als mijn ex.
Nee, echt. Een grote brand, ik zweer het.
En de suikerpot is niet in de linnenkamer.
Hij liegt. We gaan hem meteen halen.
Eindelijk is de suikerpot voor mij.
Het was niet mijn bedoeling, maar er is nu wel brand.
Er zullen veel mensen ontsnappen.
Maar wat als sommige mensen dat niet doen?
Ik bewaar de Medusa Mycelium wel voor een andere keer.
Anders zou Olaf iedereen vergiftigen. We hadden geen keus.
Het gebouw wordt zwakker, we moeten weg.
Klaus, help eens.
Hier kunnen we een remparachute van maken.
Misschien lijkt vluchten de oplossing, maar dat is niet zo.
Toen ik zo oud was als jullie, was ik paardendief en...
We hebben weinig tijd. Klaus, Sunny, help me.
Ik geef de leiding. -Jij duwt de boot af.
Anders gaan we eraan. -Prima.
Rechter Strauss, ga mee. -Nee, je mag niet vluchten.
Ga mee en we leggen alles uit aan het gezag.
Die geloven ons niet. -Of het zijn vijanden.
Dat is geen reden om te vluchten.
Rechter Strauss, het recht is niet altijd recht.
Dat kan wel zijn, maar ik geef jullie een thuis.
Bij mij ben je veilig.
Ik volg jullie al zo lang maar kon jullie niet bereiken.
Maar nu heb ik jullie. Ik laat jullie niet meer gaan.
Het spijt ons.
Ik ben de kapitein.
En ik zeg, duizend bommen en granaten.
Wat een vreselijke brand.
Iedereen weet nu wel dat de Laatste Veilige Plek niet veilig meer is.
En ze weten nog veel meer.
Dat ik heb gewonnen. Bedrog heeft gezegevierd.
En dat ik eindelijk de Baudelairewezen in mijn klauwen heb.
Sinds ik mijn leven wijd aan de Baudelaires...
...moet ik nog veel mysteries oplossen.
Ik moet nog weten waar de laatste rustplaats van suikerpot is.
Ik heb een theorie over een geheime kelder...
...en een postkoker vermomd als waskoker.
Ik weet alleen niet waarom mijn zus niet terug naar het hotel kwam.
Ik vrees het ergste.
Maar ik weet wel het antwoord op die onpeilbare vraag...
...in de roman van Richard Wright.
'Wie weet wanneer een lichte schok...
...de balans verstoort tussen sociale rust en brandende ambitie...
...en de wolkenkrabbers zal laten omvallen?'
Een kleine gebeurtenis...
...zoals een man die drie kids geen lift geeft...
...ook een gebouw kan laten omvallen.
Heb je Violet, Klaus en Sunny Baudelaire gezien?
Ze zijn weg.
Ik reisde ze overal achterna, en onderzocht alles wat ze meemaakten.
En nu is alles in vlammen opgegegaan.
Het enige wat nog over is van De Geschiedenis van Onrecht...
...is deze foto.
Die arme kinderen. Had iemand ze maar kunnen beschermen.
Mag ik dit houden?
Het is veel te pijnlijk...
...en ik snap ook niet wat jij ermee moet.
Dit is niet het verhaal van Lemony Snicket.
Anders had ik wel verteld over een man, een vrouw...
...en het vreselijke misdrijf tijdens de opera.
Ik heb dat pijltje gegooid.
Ik heb de suikerpot gestolen.
Geef je leven niet voor mij. -Jouw leven is meer waard.
Beatrice.
Ik hou van je, al zie ik je nooit meer, of alleen elke dinsdag.
Als een ijsberg van een schip, als passagiers van reddingsboten.
Als het slagveld van jongemannen en als pepermunt van jouw allergie.
Ik hou van je, ook nu we ouder zijn en ouder worden.
Tot alle branden zijn geblust en alle huizen weer opgebouwd...
...en elke code en hart is gebroken.
Ik hou van je als je een ander trouwt, en als je een kind krijgt...
...of twee, of drie, dat is wel een mooi aantal.
Ik hou van je, Beatrice.
Voor altijd.
Je kan het altijd zo mooi zeggen.
Hij is daar.
Blijf...
Zo gaat het verhaal niet.
Het verhaal van Lemony Snicket...
...gaat over dappere mensen die een organisatie oprichtten...
...met nobele bedoelingen.
Maar het werd verscheurd door een schisma, vele branden...
...en tragische vergissingen.
Beatrice zal hiervoor boeten. -O nee.
Ze zal branden.
Het verhaal van Lemony Snicket zou lang, eenzaam en incompleet zijn.
Maar zo is dit verhaal niet.
Dit verhaal gaat over de Baudelairewezen.
Ik ben slechts de verteller.
Mijn naam is Lemony Snicket.
Het is mijn plicht onderzoek te doen naar het leven van de Baudelairewezen.
Want als ik dat doe...
...vind ik ze misschien weer terug.
misschien denk je dat de Baudelaires overwinnen
en ergens hoog en droog zitten
dat graaf Olaf wegrot in een cel
met geen handlanger in de buurt
maar er is geen happy end niet hier en niet nu
dit verhaal bestaat alleen maar uit pijn
dus droom maar dat recht en vrede zegevieren
maar zo is dit verhaal niet
je denkt dat twee ouders dapper en oprecht
een mooie oude dag beleven
maar dan heb ik slecht nieuws voor je
het doek is voor hen gevallen
er is geen happy end niet hier en niet nu
dit verhaal bestaat alleen maar uit pijn
dus droom maar dat recht en vrede zegevieren
maar zo is dit verhaal niet
er is geen happy end niet hier en niet nu
dit verhaal bestaat alleen maar uit pijn
dus droom maar dat recht en vrede zegevieren
maar zo is dit verhaal niet
er is geen happy end niet hier en niet nu
dit verhaal bestaat alleen maar uit pijn
dus droom maar dat recht en vrede zegevieren
maar zo is dit verhaal niet
sommige mensen glimlachen
Het is vele jaren en slapeloze nachten geleden...
...sinds ik begon met het onderzoek.
Maar ondanks alles heb ik ze nog steeds niet gevonden.
Ik kan ze niet helpen, alleen maar hopen dat ze veilig zijn.
Waar ze nu ook zijn.
Ondertiteld door: Richard Bovelander