ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Στρέψε το βλέμμα αλλού
Αυτή η σειρά θα σου χαλάσει τη βραδιά Και τη ζωή και τη μέρα
Κάθε επεισόδιο Είναι εξαιρετικά αποκαρδιωτικό
Γι' αυτό στρέψε το βλέμμα αλλού
Οι Μποντλέρ ναυαγούν σε μακρινό νησί Μετά από καταιγίδα
Ο Όλαφ τούς ακολουθεί Με τον μύκητα και μια παγίδα
Η ιστορία τελειώνει με τραγωδία Κοντά σε ένα φράγμα
Σε εκλιπαρώ να μην τη δεις Μην κάνεις τέτοιο πράγμα
Απλώς στρέψε το βλέμμα αλλού
Μόνο φρίκη
Και ταλαιπωρίες ακολουθούν
Ρώτα συνετούς ανθρώπους "Να το δω;"
Και θα σου πουν
Στρέψε το βλέμμα αλλού
ΤΕΛΟΣ
Στρέψε το βλέμμα αλλού
ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΠΕΑΤΡΙΣ
ΕΓΩ ΛΑΤΡΕΨΑ, ΕΣΥ ΠΕΘΑΝΕΣ.
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΕΓΙΝΕ ΕΦΙΑΛΤΗΣ.
Πού πας, νεαρή;
Στο ξενοδοχείο Ντενουμάν.
Το ξενοδοχείο κάηκε ολοσχερώς πριν από χρόνια.
Είναι ένας σωρός στάχτης. Γιατί πας εκεί;
Ψάχνω κάποιον.
Ελπίζω να τον βρεις, δεσποινίς...
Μποντλέρ.
Μπορεί να έχετε προσέξει
ότι ευκολότερα συνηθίζετε την ευτυχία από την απελπισία.
Τη 13η φορά που θα πιείτε σαρσαπαρίλα με παγωτό,
δεν θα σας αρέσει όσο την πρώτη,
επειδή θα έχετε συνηθίσει τη γεύση
της σαρσαπαρίλα με παγωτό βανίλια.
Όμως, τη 13η φορά που ανακαλύπτετε ότι κάποιος σας παρακολουθεί,
η απελπισία σας είναι πολύ μεγαλύτερη απ' ό,τι την πρώτη,
γιατί είστε φυγάδες εδώ και χρόνια και είστε εξαντλημένοι.
Η ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΑΚΡΙΒΟΛΟΓΙΑ ΚΛΕΙΝΕΙ ΛΟΓΩ ΨΕΥΔΩΝ ΕΙΔΗΣΕΩΝ!
Με λένε Λέμονι Σνίκετ.
Είμαι φυγάς εδώ και χρόνια και είμαι εξαντλημένος.
Κάποτε ήμουν μέλος μυστικής οργάνωσης,
με τους φίλους, τα αδέλφια και την αγαπημένη μου.
Τώρα, όλοι αυτοί, καθώς και η οργάνωση, έχουν φύγει
και περνώ την ώρα πίνοντας σαρσαπαρίλα με παγωτό,
ενώ διερευνώ τη θλιβερή, μουσκεμένη ιστορία των Μποντλέρ.
Αλλά τώρα η υπόθεση στέρεψε.
Δεν βρίσκω πού πήγαν οι Μποντλέρ
όταν σάλπαραν από το φλεγόμενο ξενοδοχείο πριν από χρόνια.
Ούτε ξέρω τι απέγιναν έκτοτε.
Ξέρω μόνο ότι σε αυτήν την ιστορία...
δεν υπάρχει αίσιο τέλος.
Και από αυτήν την άποψη...
φοβάμαι ότι με τα ορφανά Μποντλέρ είμαστε στην ίδια βάρκα.
Θριάμβευσα!
Έκαψα το ξενοδοχείο Ντενουμάν,
κατέστρεψα το ΠΣΕ μια για πάντα,
και τα ορφανά Μποντλέρ είναι επιτέλους στα χέρια μου!
Επιτέλους, η περιουσία τους είναι δική μου!
-Όλο έτσι λες. -Πρώτα θα αγοράσω καινούργιο αυτοκίνητο.
Ένα με μεγάλη μηχανή,
για να ξεπερνάω το όριο ταχύτητας και να τρακάρω άλλους απαρατήρητος.
Ορφανά, πάμε στην πλησιέστερη αντιπροσωπία.
Δεν πάμε πουθενά. Ο αέρας έπεσε και εξαντληθήκαμε στο κουπί.
Η τεμπελιά δεν είναι δικαιολογία. Είστε τα χειρότερα τσιράκια που είχα ποτέ.
-Δεν είμαστε τσιράκια! -Τι θα φάμε;
Καρύδια;
Πώς μιλάς έτσι;
Ξεχνάς ποιος είναι ο καπετάνιος.
Αν δεν κάνετε ακριβώς ό,τι σας λέω,
θα ανοίξω αυτό το κράνος και τότε θα μετανιώσετε.
-Κι εσύ, αφού θα δηλητηριαστούμε όλοι. -Είμαστε στην ίδια βάρκα.
Το παίζετε έξυπνοι.
Αλλά από τότε που ορφανέψατε, μόνο παραπονιέστε.
Ενώ εσείς είστε κλαψιάρηδες και άχρηστοι,
εγώ κατέστρωσα ένα σχέδιο.
Δεν χρειάζεται να μείνουμε στη μέση του ωκεανού,
στο Καρμελίτα Δύο.
Επειδή...
θα το μετονομάσω σε Όλαφ!
Διάβασα τους χάρτες στο Κουίκουεγκ. Θα χαράξω πορεία επιστροφής.
Εγώ θα φτιάξω πυξίδα.
Με μαγνητισμένο μέταλλο και βάση.
Και ο Όλαφ;
Σπρώξε.
Δεν έχουμε πυξίδα πλεύσης, αλλά έχουμε πυξίδα ηθικής.
-Δεν ρίχνουμε κάποιον στο νερό. -Ούτε τον Όλαφ;
Όσο είναι εδώ, κινδυνεύουμε.
Είναι απαίσια πράξη.
Ακόμα και προς ένα απαίσιο άτομο.
Τι επιλογή έχουμε;
Λοιπόν.
Για δες.
Ο καιρός γύρισε και έρχεται καταιγίδα.
Το εννοούσα μεταφορικά.
Όχι, κυριολεκτικά.
ΜΕΡΗ ΟΠΟΥ ΙΣΩΣ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΟΙ ΜΠΟΝΤΛΕΡ.
ΑΝΑΨΥΚΤΗΡΙΟ
ΠΑΤΟΣ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ
Εδώ είμαστε.
Είμαστε καλά. Γλιτώσαμε από την καταιγίδα.
Νομίζω.
Πού είμαστε;
Σε μια βραχονησίδα που περιστοιχίζεται από φράγμα.
-Η καταιγίδα μάς ξέβρασε εδώ. -Πολλά ξεβράστηκαν.
Ο Όλαφ.
Δεν χρειάστηκε να τον ρίξουμε στη θάλασσα.
-Λες να είναι... -Ποτέ δεν ήταν τόσο γαλήνιος.
Φέρτε μου καφέ, ορφανά. Πέρασα δύσκολη νύχτα.
-Είμαστε σε βραχονησίδα. Δεν έχει καφέ. -Μην είστε χαζοί. Υπάρχει μηχανή εσπρέσο
δίπλα στο κορίτσι.
Ναυαγοί!
Μη φοβάσαι. Είμαι η Βάιολετ,
και τα αδέλφια μου Κλάους και Σάνι.
-Πώς σε λένε; -Παρασκευή.
Όμορφο όνομα. Κι εσύ ναυαγός είσαι;
Ζω στο νησί.
Ανακάλυψα ένα νησί!
Θα το ονομάσω νήσο Όλαφ.
Δεν το ανακάλυψες. Έχει ήδη κατοίκους.
Θα με λατρέψουν ως βασιλιά τους.
Υποκλίσου, Παρασκευή!
Όχι. Η αποικία μας δεν είναι μοναρχία.
Προς το παρόν.
Θα μας πας στην αποικία;
-Και τον φίλο σας; -Δεν είναι φίλος.
Είναι υπήκοοί μου.
Πήγαινέ με στον αρχηγό.
Θα σε πάω στον οργανωτή, αλλά δεν θα του αρέσεις.
Έχουμε Κυνήγι Θησαυρού Καταιγίδας.
Μαζεύουμε ό,τι ξεβράστηκε και τα πάμε στον Ισμαήλ.
Στον Ισμαήλ;
Μας βοηθάει να ξεχωρίσουμε τι θα κρατήσουμε.
Και τι βρήκες μετά την καταιγίδα, Αλόνσο;
Βρήκα αυτό το κλουβί.
Είναι μεγάλο. Θα είναι για μεγάλα πουλιά, όπως αετοί.
Αφού δεν έχουμε πουλιά στο νησί, δεν νομίζω ότι το χρειαζόμαστε.
Στη θέση σου, θα πέταγα αυτό το άχρηστο πράγμα.
Αλλά δεν σε αναγκάζω.
Ποιος άλλος βρήκε κάτι;
Αποικία το λες αυτό; Είναι μια χούφτα γιούχου.
Εννοείς γιουρτ. Είναι σκηνές.
Δεν βλέπω κανένα θέατρο εδώ.
Βρήκα ακορντεόν.
Βρήκα το γλυπτό ενός τέρατος.
Εγώ βρήκα ναυαγούς!
Από δω ο οργανωτής μας, ο Ισμαήλ.
Λέγετέ με Ις.
Βάιολετ Μποντλέρ. Από δω τα αδέλφια μου.
Αυτός ο άνδρας είναι απειλή.
Εσύ!
Διεκδικώ το νησί και τα παιδιά
στο όνομα του Κόμη Όλαφ.
-Φύγε από τον θρόνο μου. -Θα προτιμούσα να μην το κάνω.
Δεν έχω ακουστά τον Κόμη Όλαφ.
Όποιος δεν είναι γεροξεκούτης σε ένα έρημο νησί
ξέρει ότι είναι διάσημος σε επιφανείς θεατρικούς κύκλους.
Τώρα που το λες,
είδα αυτό το όνομα σε μια κριτική που ξεβράστηκε.
Έλεγε ότι είναι καραγκιόζης.
-Ψέματα. -Κουραστικό ψώνιο.
-Συκοφαντία. -Κορδωμένος ηλίθιος,
που το χειρότερο έγκλημά του δεν είναι μια σειρά
από φόνους, εμπρησμούς και κακομεταχείριση παιδιών,
αλλά η αχαλίνωτη έπαρση να παίξει ρόλο πάνω από τις δυνατότητές του.
Δυσφήμιση!
-Καθόλου πειστικό... -Κακόβουλο!
Και ξεπερασμένο εδώ και δεκαετίες.
Για κοίτα εδώ!
Μπορεί να είσαι μεγάλος και τρανός σ' αυτό το ψωρονήσι,
αλλά εγώ κρατάω το ψαροντούφεκο.
-Για την ώρα. -Για την ώρα;
Χτύπησέ με, αν θέλεις.
-Το θέλω. -Δεν θα τους χτυπήσεις όλους.
Έλα τώρα, τι θα κάνει ένα τσούρμο χίπις;
-Τσιράκια, κάντε κάτι! -Δεν έχεις τσιράκια.
-Σε εγκατέλειψαν. -Σωστά.
Προτείνω συμβιβασμό.
Κρατάς το νησί, παίρνω τα παιδιά. Εντάξει; Αυτό δεν...
Αλόνσο, φέρε το κλουβί.
Τελικά, βρήκαμε τι να το κάνουμε.
Τι είδους τέρας χώνει κάποιον σε κλουβί πουλιών;
Τι κοιτάς, ανθρωπάριο;
Κάρμα.
Πηγαίνετέ τον στο φράγμα.
Δεν θέλουμε σάπια φρούτα εδώ.
Σάπια φρούτα;
Μποντλέρ! Μην τους αφήσετε να με πάρουν!
Όχι όταν ξέρω μυστικά για...
Πείτε μου, πώς τρία παιδιά σαν εσάς
ναυάγησαν με κάποιον σαν αυτόν;
-Μεγάλη ιστορία. -Πολύ μεγάλη.
Τρεις σεζόν.
-Δεν τελείωσε. Πρέπει να γυρίσουμε. -Πώς θα φύγουμε;
Εξαρτάται από το πώς το βλέπεις.
Το φράγμα μάς προστατεύει από τις καταιγίδες,
αλλά το να περάσετε πάνω από τα μυτερά βράχια
είναι πανδύσκολο.
-Αποκλειστήκαμε. -Όχι.
Μια φορά τον χρόνο,
το νερό ανεβαίνει και γίνεται να περάσει βάρκα
από το χαμηλότερο σημείο του φράγματος.
Είναι η Μέρα Αποφάσεων και τυχαίνει να είναι αύριο.
Έχουμε ένα κανό με ισορροπιστή έτοιμο,
για όποιον θέλει να φύγει.
Κανείς δεν φεύγει.
Να το κοπάδι μας με τα πρόβατα. Κι αυτά ναυάγησαν.
-Παράξενο χρώμα για πρόβατα. -Αλλά όχι για φλαμίνγκο.
Όπως τα φλαμίνγκο, τα πρόβατα τρώνε γαρίδες,
που δίνουν στο μαλλί τους κοραλί απόχρωση.
Ίδιο με τα ρούχα και τις σκηνές μας.
Όλοι είναι ευτυχισμένοι.
Είναι αρκετά όμορφα.
Θα είστε εξαντλημένοι. Θα σας φέρουμε ρούχα.
-Είστε τυχεροί. Ο Αλόνσο φτιάχνει... -Σεβίτσε!
Πιάτο της Ν. Αμερικής με ωμά θαλασσινά και μαρινάδα.
Συνήθως. Αλλά δεν έχουμε υλικά για μαρινάδα,
είναι σκέτο ωμό ψάρι.
Σις κεμπάπ;
Ρωτάει γιατί δεν τα ψήνετε σε φωτιά.
Αρνί με σάλτσα μέντας;
Γιατί δεν τρώτε πρόβατα; Συγγνώμη, η αδελφή μας μαγειρεύει.
Η φωτιά είναι ένα από τα πιο επικίνδυνα στοιχεία.
Συμφωνούμε ολόψυχα.
Πώς κατέληξαν τόσα άτομα εδώ;
Ταξίδευα όταν ήμουν έγκυος στην Παρασκευή.
Το κρουαζιερόπλοιο έπεσε σε παγόβουνο.
-Εγώ από καταιγίδα. -Εγώ από ατύχημα με μανάτο.
Σας λείπει η παλιά σας ζωή;
Ούτε που τη θυμάμαι. Είναι μια θολή ανάμνηση, σαν όνειρο.
Έχουμε ένα σλόγκαν στο νησί.
"Ξέχνα τα βάσανά σου".
Θέλετε ένα ποτό;
Είναι λικέρ καρύδας.
Δεν μας αρέσει η γεύση. Πρέπει να το πιούμε;
Δεν θα σας αναγκάσω, αλλά δεν έχουμε γλυκό νερό,
κι αν δεν το πιείτε, ίσως πεθάνετε από αφυδάτωση.
Ισμαήλ...
-Λέγε με Ις. -Σίγουρα είμαστε ασφαλείς από τον Όλαφ;
Αν δραπετεύσει και βρει το ψαροντούφεκο ή...
Κάτι χειρότερο.
Μύκητας.
Μην ανησυχείτε γι' αυτό.
Στέλνουμε κάθε τι επικίνδυνο στην άλλη πλευρά του νησιού,
για ασφάλεια.
Όσο για τον Κόμη Όλαφ, βάλαμε το κλουβί δίπλα στο φράγμα.
Αύριο που θα πλημμυρίσει,
ο Κόμης Όλαφ θα πνιγεί.
Δεν είναι σκληρό;
Εξαρτάται από το πώς το βλέπεις.
Άνετο.
Ίσως, αλλά εγώ δεν νιώθω άνετα να πνιγεί ο Όλαφ.
-Δεν το κάνουμε εμείς. -Ούτε το σταματάμε.
Αν χαθεί, μπορούμε να πάμε όπου θέλουμε.
Είμαστε φυγάδες εδώ και πολύ καιρό, έχω εξαντληθεί.
Ο Ισμαήλ είπε να ξεχάσουμε τα βάσανα. Καιρός να αρχίσουμε.
Το άνοστο σεβίτσε δεν είναι συναρπαστικό.
Μα τα ολόφρεσκα θαλασσινά είναι υπέροχα!
Σκεφτήκατε να φτιάξετε φίλτρο νερού;
Τι φίλτρο;
Φίλτρο που διαχωρίζει το θαλασσινό νερό σε γλυκό νερό και αλάτι.
Θα πίνετε νερό αντί για λικέρ καρύδας και θα αλατίζετε το φαγητό.
Καλή ιδέα.
Πίνω στους νέους μας ναυαγούς, τα ορφανά Μποντλέρ!
Στην υγειά των Μποντλέρ!
Προτείνω να αποσυρθούμε
και να ξεκουραστούμε πριν από τη Μέρα Αποφάσεων.
Νιώθω ότι έρχεται καταιγίδα.
Οι καταιγίδες έρχονται ξαφνικά εδώ.
Βάιολετ, θα μείνεις λίγο;
Λοιπόν, είχες την ιδέα για μια εφεύρεση.
Φίλτρο νερού. Είναι εύκολο. Θα το φτιάξω με ξεβρασμένα αντικείμενα.
Κι αν τα στομάχια μας δεν το αντέξουν; Έχουμε συνηθίσει στο λικέρ.
Κι αν αρχίσουμε να τσακωνόμαστε για το τι θα πιούμε;
Συγγνώμη, έκανα λάθος;
Αυτά τα άτομα είχαν σκληρή ζωή προτού βρουν το νησί.
Μένουν επειδή είναι ασφαλές, πράγμα που εξασφαλίζω εγώ.
Μια ιδέα ήταν.
Ναι, αλλά οι ιδέες οδηγούν σε άλλες ιδέες,
που οδηγούν σε διαφωνίες, που οδηγούν σε σχίσματα.
Θυμάσαι την αρχική αιτία που βρέθηκες εδώ;
Μην ταράζεις τα νερά.
Σημαίνει "Μην κάνεις κάτι που θα φέρει προβλήματα".
Ο Ισμαήλ είναι πρόβλημα. Να φύγουμε.
Και να πάμε πού;
Δεν έχουμε σπίτι.
Πουθενά.
Θες να μείνουμε εδώ και να μην κάνουμε τίποτα;
Όχι. Δεν ξέρω.
Θυμάμαι τη ζωή με τους γονείς μας, μα είναι θολή, σαν όνειρο.
-Είναι φυσικό να ξεθωριάζουν οι μνήμες. -Σχεδόν ξέχασα τα πρόσωπά τους.
Γιατί κράτησαν τόσα μυστικά από εμάς;
Εκείνοι φταίνε για όλα τα κακά. Και που μείναμε...
ορφανά.
Στο δείπνο, ο Ισμαήλ μάς αποκάλεσε ορφανά.
Δεν του το είπαμε.
Κάτι μας κρύβει. Πρέπει να βρούμε τι.
Δεν θα μας πει.
Αλλά κάποιος άλλος μπορεί.
Είπα "Για δες!"
Ήξερα ότι η ενοχλητική σας περιέργεια θα σας έφερνε εδώ.
Φέρατε ντάκιρι μπανάνα;
Σου φέραμε σεβίτσε.
Αυτό είναι κρύο, ωμό ψάρι!
Με κόκκαλο; Πάτε να με σκοτώσετε;
-Εντυπωσιάστηκα. -Έχεις πληροφορίες. Για τον Ισμαήλ;
Δεν είστε τόσο ηλίθιοι όσο φαίνεστε, αν και θα ήταν αδύνατον.
Δεν τον αναγνώρισα αρχικά, με τη γελοία γενειάδα.
Αλλά με αναγνώρισε αυτός.
Γι' αυτό με κλείδωσε εδώ, για να μην πω τα μυστικά του.
Ποια μυστικά;
Βγάλτε με από δω και ίσως σας πω.
Πες μας και ίσως σε βγάλουμε.
Βγάλτε με πρώτα.
Πες μας πρώτα.
-Βγάλτε με πρώτα! -Ο Ισμαήλ θα σε πνίξει.
Λέγε, αλλιώς θα πεθάνεις.
Φυσικά θα πεθάνω!
Έτσι γίνεται στον κόσμο, Μποντλέρ.
Όλοι ασχολούνται με μυστικά και σκευωρίες,
προσπαθώντας να ξεγελάσουν τους άλλους, και μετά πεθαίνουν.
Ο Ισμαήλ με κλείδωσε εδώ,
αλλά αν με βγάλετε, θα τον ξεγελάσω.
Μετά, μπορείτε να γίνετε τσιράκια μου.
Θα πάρουμε το σκάφος και θα πάμε εκεί που είναι η δράση.
Δεν θα γίνουμε τσιράκια, ούτε παίζουμε παιχνίδια.
-Πάμε. Χάνουμε τον χρόνο μας. -Καλά.
Φύγετε.
Θα βγω μόνος μου! Πάντοτε το κάνω!
Και θα γυρίσω με νέα μεταμφίεση. Την καλύτερη ως τώρα!
Μπορεί να είμαι σε κλουβί, Μποντλέρ, αλλά το 'χω ακόμα.
Με ακούτε;
Μποντλέρ;
Μπορώ να έχω μια κουβέρτα;
Ισμαήλ;
Έφυγε.
-Άφησε τις μπότες του. -Και ίχνη.
Σέρλοκ.
Καλή ιδέα. Ας ερευνήσουμε.
Ο Ισμαήλ θα το σκάει όταν νομίζει ότι όλοι κοιμούνται.
Άρα δεν κρατάει μυστικά μόνο από εμάς, αλλά από όλη την αποικία.
-Είναι αδιέξοδο. -Ίσως όχι.
Αναρωτιέμαι...
Το πέρασμα θα οδηγεί στην άλλη πλευρά.
Εκεί στέλνει κάθε τι επικίνδυνο.
Όλα αυτά θα ξεβράστηκαν στο φράγμα.
Ο Ισμαήλ είπε ότι τα έστειλε εδώ.
Σκέψου τι θα εφευρίσκαμε με αυτά.
-Και τι θα ερευνούσαμε. -Και τι θα μαγειρεύαμε. Έτσι, Σάνι;
Ένα σπίτι μέσα στο δέντρο.
Κάποιος έφτιαξε φίλτρο νερού.
Τηγανίτες.
Κάποιος διαβάζει ένα βιβλίο.
"Ήρθε κάποιος από το παρελθόν.
Κατάφερα να τον κλειδώσουμε πριν με αναγνωρίσει.
Απορία: Γιατί δεν με φωνάζουν Ις;"
"Οι άλλοι ναυαγοί με ανησυχούν. Είναι μικροί,
αλλά οι Μποντλέρ ταράζουν τα νερά".
Υπάρχει σημείωση. "Δες σελίδα 252".
-Μοιάζει... -Δεν μπορεί.
Ναι, Μποντλέρ.
Ο γραφικός χαρακτήρας της μαμάς σας.
Γιατί είναι στο βιβλίο;
Επειδή, Μποντλέρ, οι γονείς σας έζησαν σε αυτό το νησί.
Έζησαν εδώ; Τους γνωρίζατε;
-Ποιος είστε, αλήθεια; -Ενδιαφέρουσα ερώτηση.
Ήμουν διευθυντής σχολείου.
Ήταν πριν από πολλά χρόνια,
στο Προπαρασκευαστικό Σχολείο Πράφροκ.
Όπως όλα τα σχολεία, δεν είχαμε επαρκή χρηματοδότηση.
Αλλά κάθε χρόνο, υπήρχαν κάποια παιδιά που είχαν την ίδια λάμψη στα μάτια με σας.
Οι Σνίκετ. Οι Κουάγκμαϊρ.
Ο Κόμης Όλαφ. Οι γονείς σας.
Κι όταν συναντούσα τέτοια παιδιά,
τα στρατολογούσα σε μια μυστική οργάνωση.
Τη δική μου οργάνωση.
Ιδρύσατε το ΠΣΕ.
Όταν ξεσπάει φωτιά, η επίσημη Πυροσβεστική σπεύδει.
Αλλά και οι μεταφορικές φωτιές θέλουν σβήσιμο.
Οι μαθητές μου ενδιαφέρονταν για πολλά.
Για λογοτεχνία, επιστήμες, μουσική, θέατρο,
συμπεριφορά των ζώων, μαγειρική.
Σκέφτηκα, γιατί να μην ενωθεί μια ομάδα φιλομαθών και ικανών νέων,
ενάντια στην άγνοια και την αδικία αυτού του κόσμου;
Θα κάναμε τον κόσμο πιο ήσυχο και ασφαλή.
Και για λίγο, τα καταφέραμε. Αλλά μετά όλα καταστράφηκαν.
-Το σχίσμα. -Ναι.
Αντιστέκεσαι στα δεινά του κόσμου, αλλά τα δεινά είναι σαν την παλίρροια.
Πάντα επιστρέφουν.
Όταν ξέσπασε το σχίσμα, εγκατέλειψα τα πάντα και ήρθα εδώ.
Για να ζήσω στην εξορία.
Αργότερα, ήρθαν και οι γονείς σας.
Ήθελαν να κάνουν οικογένεια σε ασφαλές μέρος.
Έχτισαν αυτό το σπίτι,
έγραφαν στο βιβλίο, μαγείρευαν νόστιμα φαγητά και...
έφτιαξαν τις πιο απίστευτες εφευρέσεις.
Και μετά, μια μέρα...
έφυγαν.
Τους προειδοποίησα.
Τους είπα ότι τρομερά πράγματα τους περίμεναν εκεί έξω.
Όταν η Ημερήσια Ακριβολογία ξεβράστηκε και διάβασα για τη φωτιά,
κατάλαβα ότι αυτά είχαν συμβεί.
ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΕΠΑΥΛΗΣ ΜΠΟΝΤΛΕΡ
Κοντεύει η Μέρα Αποφάσεων και πρέπει να αποφασίσετε.
Απέτυχα με τους γονείς σας.
Δεν τους προστάτεψα, αλλά θα προστατέψω εσάς.
Πιείτε το λικέρ.
Και σκεφτείτε το.
Τι σκέφτεσαι;
Μακάρι να ήταν εδώ οι γονείς μας, αντί για τα γραπτά τους.
Η διαφορά μεταξύ των αναμνήσεων και των γραπτών
είναι ότι αντίθετα με ό,τι γράφεται με μελάνι, οι αναμνήσεις ξεθωριάζουν.
Πιθανώς δεν θυμάστε πώς νιώθατε όταν ήσασταν μωρά,
όπως εγώ δεν θυμάμαι πια
πώς ήταν να κυκλοφορώ με τρόλεϊ την ημέρα,
αντί μέσα από μυστικά τούνελ τη νύχτα.
Κάποιες αναμνήσεις δεν ξεθωριάζουν ποτέ.
Τέτοιες είναι και των ανθρώπων που έχουμε χάσει.
Τις κουβαλάμε,
όπως κουβαλάω κάθε γράμμα που έλαβα από την Μπεατρίς,
με την οποία δεν θα μοιραστώ σαρσαπαρίλα με παγωτό
ή στολή μεταμφίεσης σε άλογο, ποτέ ξανά.
Ναι;
Είναι κανείς εδώ κάτω;
Προσοχή, άποικοι!
Έφτασε άλλη μια Μέρα Αποφάσεων.
Θέλει κανείς να φύγει από το νησί;
Σοφή απόφαση.
Κηρύσσω τη Μέρα Αποφάσεων λήξασα!
-Δεν έληξε ακόμα. -Γιατί εμείς θα φύγουμε.
Φαίνεστε αγχωμένοι.
Δεν πίνετε ένα λικέρ;
Όχι, και να μην πιει κανείς!
Διαβάσαμε εδώ ότι έχει όπιο!
-Δεν κάνει κακό λίγο όπιο στον λαό. -Ο Ισμαήλ σάς ελέγχει.
Γι' αυτό δεν θυμάστε τη ζωή σας
και δεν θέλετε να φύγετε.
Οι Μποντλέρ είναι σε σύγχυση.
Έχουν προφανώς αφυδατωθεί.
Σας προτείνω λίγο λικέρ.
Το προτείνω πολύ επίμονα.
Ναυαγοί!
Μοιάζει τραυματισμένη.
Και πολύ έγκυος.
Η Κιτ.
Ναι;
Εγώ είμαι, η Κιτ Σνίκετ.
Κι όπως βλέπετε, είμαι πολύ έγκυος.
Είσαι ο Κόμης Όλαφ. Κι ένα παιδί το βλέπει.
Είμαι ναυαγός, καλωσορίστε με με δώρα.
Είσαι ο αχρείος που βάλαμε στο κλουβί.
-Χρειάζομαι φάρμακα και καλό κρασί. -Η Κιτ είναι.
Μη δίνετε σημασία στη γυναίκα στη σχεδία.
Αναπνέει.
-Τι λες να συνέβη; -Δεν ξέρω.
Θα της δέσω τον αστράγαλο, ανάλαβε τον Όλαφ.
-Δεν έχω ξαναδεί τόσα βιβλία. -Δεν έχω ξαναδεί ποτέ βιβλία.
Αυτή η ύπουλη γυναίκα έσυρε αυτά τα βιβλία εδώ,
για να φέρει προβλήματα στον φτωχό λαό σας.
Δεν θα τσιμπήσουμε!
-Ισμαήλ. -Κοίτα.
Ως αξιοπρεπές άτομο, δεν προεξοφλώ το φύλο κάποιου.
Αλλά πας να το εκμεταλλευτείς.
Βγάλε, λοιπόν, τη γελοία μεταμφίεση!
Πρώτα εσύ, Ις.
Είσαι ακόμα σάπιος, Όλαφ.
Ώρα να αναλάβεις τις ευθύνες σου.
Μόνο αν το κάνεις κι εσύ.
Πήρες έναν γενναίο μαθητή
και τον έπεισες ότι τα βιβλία κι η γνώση θα του παρείχαν ασφάλεια.
Λοιπόν, αυτό δεν συνέβη.
Κάθε γονική φιγούρα στη ζωή μου είτε με απογοήτευσε είτε πέθανε.
Αυτό είναι το τέλος.
Μόνο για εσένα.
Δεν ξέρω πώς βγήκες από το κλουβί...
-Άνοιξα το λουκέτο με ψαροκόκκαλο. -Θα πας πίσω.
Δεν το νομίζω.
Είχες δίκιο, Ις.
Ένα ψαροντούφεκο δεν είναι απειλή για ολόκληρη αποικία.
Αλλά τι λες για ένα κράνος γεμάτο με τον πιο θανατηφόρο μύκητα;
Δεν εννοείς...
Ακριβώς!
Βρήκα το Μεδουσοειδές Μυκήλιο.
Και θα το ελευθερώσω στο νησί,
εκτός αν μου δώσεις τα τρία ορφανά και το κανό.
Τα ορφανά είναι επαναστάτες, αλλά τα προστατεύω.
Δεν θα σε αφήσω να τα πάρεις.
Και πώς λες να με σταματήσεις;
Με αυτό.
-Ξεβράστηκες σε νησί. Θα γίνεις καλά. -Κανείς μας δεν είναι καλά.
Είδα ένα κράνος γεμάτο με έναν επικίνδυνο μύκητα.
Νομίζω ότι ξέρω πού είναι. Σάνι, μείνε εδώ.
-Όχι! -Μη ρίξετε!
Μου έριξες καμάκι.
Εσύ το άρχισες.
Εσύ κυριολεκτικά το άρχισες.
Δεν έχει σημασία. Οι σπόροι είναι το Μεδουσοειδές Μυκήλιο!
Το Μεδουσοειδές Μυκήλιο;
-Νιώθω κάτι παράξενο στον λαιμό. -Ναι. Αυτό το παράξενο
είναι ένα δηλητηριώδες μανιτάρι που σε μολύνει με θανατηφόρους σπόρους.
-Είναι θανατηφόρο; -Χρειαζόμαστε χρένο!
-Το μόνο αντίδοτο! -Ή γουασάμπι.
Δεν έχουμε μπαχαρικά στο νησί!
Είναι η στιγμή του απόλυτου θριάμβου μου!
Επιτέλους, έχω όλα όσα...
Έχω όλα...
Δεν θέλω να πεθάνω.
Χρειαζόμαστε χρένο ή ένα υποκατάστατο!
Έχει εργοστάσιο χρένου στην Οδό Χάλια. Θα πάμε με το κανό και θα σωθούμε.
Δεν θα προλάβετε!
Στο κανό!
-Σπρώξτε. -Αν δεν προλάβετε;
Θα μεταδώσετε τον μύκητα παντού!
Κάνετε τρομερό λάθος!
Ίσως και να κάνω.
Ένας αρχηγός είναι σαν γονέας. Προστατεύεις τα παιδιά σου.
Δεν ξέρεις πάντοτε τι κάνεις.
Αντίο, Μποντλέρ.
Αντίο!
-Δεν θα προλάβουν. -Πρέπει να κάνουμε κάτι.
Πάντα υπάρχει κάτι που μπορείς να κάνεις.
Μπορείς να πεθάνεις.
Δεν καταλάβατε, Μποντλέρ;
Δεν καταλάβατε ότι περνάμε τη ζωή μας
απλώς περιμένοντας αυτοί που μας πλήγωσαν
επιτέλους να πεθάνουν;
Η Κιτ.
Μποντλέρ.
Δεν εμποδίσαμε τον Όλαφ να ελευθερώσει το Μυκήλιο.
Δεν αποτύχαμε ακόμα. Πείτε μου, τι έγινε στο ξενοδοχείο;
-Πήρατε τη ζαχαριέρα; -Κι εκεί αποτύχαμε.
Είπες ότι θα μας βοηθούσε. Τι περιέχει;
Ζάχαρη.
-Ζάχαρη; -Από ένα φυτικό υβρίδιο
που έφτιαξε το ΠΣΕ ως όπλο ενάντια στο Μυκήλιο.
-Δεν είναι το χρένο; -Το χρένο σε θεραπεύει.
Το υβρίδιο εξασφαλίζει ανοσία.
Μποντλέρ, σας απογοήτευσα.
Σας είπα ότι θα γυρίσω.
Αλλά είδα ένα σήμα κινδύνου από ένα σπίτι-αερόστατο.
Ο Ντάνκαν κι η Ισιδώρα.
-Ξέρεις πού είναι; -Είναι καλά;
Δεν ξέρω.
Το υποβρύχιο δέχτηκε επίθεση πριν τους βρω.
Λυπάμαι πολύ.
Κι εμείς λυπόμαστε.
Βοηθήσαμε τον Κόμη να κάψει το ξενοδοχείο.
Ενίοτε πρέπει να πολεμήσεις τη φωτιά με φωτιά.
Αν το κάνεις αυτό, ο κόσμος καίγεται.
Αυτό είναι του Ντιούι.
Πείτε μου, Μποντλέρ.
Είναι ασφαλής;
Ο Ντιούι πέθανε.
Το μωρό μου δεν θα γνωρίσει πατέρα.
Νιώθω τον μύκητα στον λαιμό μου.
Η ώρα δεν πέρασε ακόμα. Μείνε με την Κιτ.
Όχι. Μποντλέρ...
μη χωριστείτε.
Κουράγιο. Θα γυρίσουμε.
-Βάιολετ, δεν νιώθω καλά. -Φτάνουμε.
Ελπίζω οι γονείς μας να είχαν μπαχαρικά.
Πρέπει να βρούμε χρένο ή κάποιο υποκατάστατο.
Γουασάμπι, αψιθιά!
Βλέπετε τίποτα;
Δεν έχει χρένο, ούτε γουασάμπι!
Δεν μπορεί να ήρθε το τέλος τώρα που κοντεύουμε.
-Μακάρι να βοηθούσαν οι γονείς μας. -Ίσως μπορούν.
Ίσως έγραψαν για άλλο αντίδοτο.
Δεν έχει ευρετήριο.
Δεν έχει πίνακα περιεχομένων.
Δεν προλαβαίνουμε να το διαβάσουμε. Υπάρχει άλλος τρόπος να ψάξεις βιβλίο;
Η εστιασμένη ανάγνωση.
Η εστιασμένη ανάγνωση δεν είναι σαν την κανονική,
όπως το να προχωράμε γρήγορα ένα βίντεο δεν είναι ίδιο με το να το παρακολουθούμε.
Όταν εστιάζεις, αποκτάς μια παράξενη αντίληψη της ιστορίας,
γεμάτη μπερδεμένα λόγια...
Ευτυχώς, δεν είμαι έντομο.
Ξεκάρφωτες αποκαλύψεις...
"Ο κος Πόε είχε θεατρικό όνομα..."
Αυξανόμενη απελπισία, καθώς πλησιάζεις στο τέλος.
Η Σάνι τρέμει. Και δεν μπορώ να αναπνεύσω.
Δυστυχώς...
-η έρευνά μου παραμένει άκαρπη. -Στάσου.
Αλλά ενίοτε όταν εστιάζεις,
βρίσκεις αυτό που ψάχνεις.
Τα γράμματα της μαμάς.
"Για την περίπτωση που η δολιότητα φτάσει εδώ,
φτιάξαμε φυτικό υβρίδιο στην κονδυλώδη κομοστέγη".
Υβρίδιο. Το περιεχόμενο της ζαχαριέρας.
Δεν ξέρω τι σημαίνει κομοστέγη. Δεν ξέρω τις λέξεις.
Μήλο.
Σάνι, τι είπες;
Είπε "μήλο".
Κομοστέγη... Οι ρίζες ψηλά.
Τα μήλα του δέντρου.
Το φάρμακο είναι από πάνω μας!
Δεν θα πεθάνουμε εδώ.
Οι γονείς μας μας έδωσαν απαντήσεις χωρίς να το ξέρουν.
Ίσως είναι αργά.
Ίσως είναι το τέλος της ιστορίας.
Θα έχω παραισθήσεις από τα μανιτάρια.
Μοιάζει με την Απίστευτα Θανατερή Οχιά.
Δάγκωσε.
Είναι πικρό.
Λένε ότι η πρώτη δαγκωνιά είναι η καλύτερη.
Ό,τι καλύτερο έχω φάει.
Θα γίνεις καλά. Βρήκαμε αντίδοτο.
-Δάγκωσε. -Όχι, δεν μπορώ.
-Πρέπει. Είσαι άρρωστη. -Δεν μπορώ. Θα βλάψει το μωρό.
Νιώθω ότι θα έρθει σύντομα.
Το νερό ανεβαίνει. Κατέβα από τη σχεδία!
Δεν μπορώ να κουνηθώ.
Δεν είμαι δυνατή σαν εσάς, Μποντλέρ.
Έχασα τόσο πολλούς ανθρώπους. Τους γονείς μου.
Τους αδελφούς μου.
Τον Ντιούι.
Το μωρό σε χρειάζεται.
-Να την πάμε στην ακτή. -Είμαστε αδύναμοι.
-Δεν θα μας βοηθήσει. -Τι επιλογές έχουμε;
Φέρνουμε βοήθεια.
Επιτέλους, υποκλίνεστε στον βασιλιά της νήσου Όλαφ.
Δεν έχουμε χρόνο. Θέλουμε βοήθεια.
Από εμένα;
Για δες!
Πώς σας φαίνονται τα μήλα;
Δάγκωσέ το. Θα αραιώσει το δηλητήριο.
Δεν θέλω το πικρό σου φρούτο!
Έχασα πολλά για μπορώ να συνεχίσω.
Τους γονείς μου, την αγάπη μου, τα τσιράκια μου,
μια τεράστια περιουσία που δεν κέρδισα ποτέ.
Πρέπει να συνεχίσεις. Κάνε και κάτι καλό στη ζωή σου, Όλαφ.
Έχω κάνει πολλά καλά στη ζωή μου.
-Κάποτε μάζεψα τρία ορφανά. -Εσύ μας έκανες ορφανά!
Αυτό νομίζετε;
-Το ξέρουμε. -Τίποτα δεν ξέρετε.
Σε παρακαλώ. Βοήθησε την Κιτ.
Έρχεται το μωρό. Θα πεθάνει!
Η Κιτ μπορεί να πεθάνει;
Δώσ' το αυτό.
Φαίνεται άσχημο.
Ήμουν και χειρότερα.
Γεια σου.
Αηδία.
Εσύ.
Σου είπα ότι θα το κάνω μια τελευταία φορά.
Είσαι κακός άνθρωπος.
Νομίζεις ότι με μια καλή πράξη θα συγχωρήσω όσα έχεις κάνει;
Δεν ζήτησα συγγνώμη.
Κοίταξέ με.
"Η νύχτα έχει χίλια μάτια
και η μέρα μόνο ένα.
Αλλά το φως του λαμπρού κόσμου χάνεται όταν ο ήλιος δύσει".
"Ο νους έχει χίλια μάτια και η καρδιά μόνο ένα.
Αλλά το φως μιας ολόκληρης ζωής χάνεται όταν η αγάπη σβήσει".
Ποτέ δεν σε ξέχασα.
Πλήγωσες ανθρώπους.
Ναι.
Και πληγώθηκα από ανθρώπους.
Τώρα, τελείωσαν όλα.
Πώς το έλεγε εκείνο ο αδελφός σου;
"Ο άνθρωπος μεταδίδει τη μιζέρια του παντού..."
"Γίνεται υφαλοκρηπίδα βαθιά".
"Φύγε όσο νωρίτερα μπορείς γι' αλλού...
Και μην κάνεις ποτέ παιδιά".
Όλαφ;
Έφυγε, Σάνι.
Είναι νεκρός.
Όπως σίγουρα ξέρετε, μιλάμε για "ωδίνες τοκετού",
όταν μια γυναίκα γεννάει.
Η λέξη "ωδίνες" σημαίνει "πόνοι" και μεταφορικά, μεγάλες δυσκολίες.
Είναι κορίτσι.
Πώς θα την ονομάσεις;
Με το όνομα της μητέρας σας.
Πάντα ήλπιζα να γίνω το ίδιο καλή μητέρα.
Θα γίνεις.
Είναι πολύ αργά.
Το μήλο δεν είχε επίδραση.
Το μωρό μου θα μείνει ορφανό.
Μόνο υποσχεθείτε μου...
Υποσχεθείτε μου ότι δεν θα είναι μόνη.
Μη φοβάσαι.
Μείνε κοντά μας.
Μη φύγεις, σε παρακαλώ.
Μη μας αφήνεις!
Πιθανόν να γεννηθήκατε με κλειστά μάτια,
κι όταν αφήσατε την ασφάλεια της μήτρας της μητέρας,
ή, αν είστε ιππόκαμπος, του επωαστικού σάκου του πατέρα,
δεν ξέρατε τα άτομα που θα σας φρόντιζαν στην αρχή της ζωής σας,
τότε που ήσασταν ακόμα πιο μικροί και απαιτητικοί από όσο είστε τώρα.
Ίσως αν βλέπαμε το μέλλον,
και τα εγκλήματα και τις ατυχίες που θα αντιμετωπίζαμε,
να μέναμε όλοι μέσα στη μήτρα...
οπότε δεν θα υπήρχε κανείς,
παρά μόνο έγκυες, εκνευρισμένες γυναίκες.
Πάντως, όλες οι ιστορίες αρχίζουν στο σκοτάδι,
με τα μάτια κλειστά.
Κι όλες οι ιστορίες τελειώνουν με τον ίδιο τρόπο,
καθώς λέμε τα τελευταία λόγια μας...
προτού γλιστρήσουμε ξανά στο σκοτάδι...
και τη σιωπή.
Τι θα κάνουμε;
Θα τη φροντίσουμε.
Πώς;
"Η βιβλιοθήκη είναι νησί σε απέραντη θάλασσα άγνοιας".
"Ειδικά αν είναι ψηλή και η περιοχή έχει πλημμυρίσει".
Οι γονείς μας άφησαν αυτό.
ΜΙΑ ΗΜΙΤΕΛΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑ
Ας το πιάσουμε από την αρχή.
Σελίδα ένα.
"Ξεκινάμε ένα νέο ταξίδι,
κι ο Μπέρτραντ επέμενε να το καταγράψουμε εδώ".
"Κανένα βιβλίο δεν περιέχει κάθε ιστορία στον κόσμο,
ακόμη κι αν είναι μεγάλο και ο κόσμος μικραίνει συνεχώς".
"Αλλά ίσως μετά από πολλά χρόνια, το βρουν άλλοι ταξιδευτές
και διαβάσουν για τους προηγούμενους..."
"Τις ιστορίες που άφησαν πίσω..."
"Και όλη τη σειρά των ατυχών γεγονότων".
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14
Τελευταίο κεφάλαιο.
ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΠΕΑΤΡΙΣ
ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΑΝ BΑΡΚΕΣ ΠΟΥ ΠΕΡΝΑΝΕ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΝΥΧΤΑ...
ΕΙΔΙΚΑ ΕΣΥ.
Σήμερα, το φράγμα θα πλημμυρίσει και πήραμε την απόφασή μας.
Θα φύγουμε με τη βάρκα που έφτιαξε ο Μπέρτραντ
και έχει το όνομά μου,
και θα γυρίσουμε στον κόσμο, για να γεννηθεί το πρώτο μας παιδί.
Ήρθαμε για να έχουν ασφάλεια τα παιδιά μας,
αλλά τελικά δεν γίνεται να τα φυλάμε για πάντα.
ΜΠΕΑΤΡΙΣ
Αν είναι κορίτσι, θα την πούμε Βάιολετ.
Κι αν είναι αγόρι...
Λέμονι.
-Λέμονι; Θα με έλεγαν Λέμονι. -Γιατί είναι σημαντικό όνομα;
-Συναντήσαμε έναν Λέμονι. -Αλλά δεν τον ανέφεραν.
Εκείνοι πολλά δεν ανέφεραν.
Τούρτα.
Έτοιμες;
Ένα, δύο, τρία...
-Χρόνια πολλά! -Χρόνια πολλά!
Πέρασε ένας χρόνος.
Περίεργο μέρος να γιορτάσεις τα πρώτα γενέθλια.
-Και τα δικά σου στο υποβρύχιο; -Ή τα δικά σου στη φυλακή;
Πέρασε ένας χρόνος. Το φράγμα θα πλημμυρίσει αύριο.
Ευκαιρία να φύγουμε.
Να πάμε πού;
Δεν θα την προστατεύουμε για πάντα.
Τι λες να βρούμε αλλού;
Ο κόσμος είναι περίπλοκος και μπερδεμένος.
Με πολλές ιστορίες,
που ούτε ο πιο αφοσιωμένος ερευνητής δεν μπορεί να ανακαλύψει.
Ιστορίες για ευγενή αδέλφια,
που γλίτωσαν από φωτιές και αετούς και επιτέλους επανενώθηκαν.
Ή για δυο συγκυβερνήτες υποβρυχίου, που ψάχνουν τον αγνοούμενο πατριό τους.
Ναι! Εδώ καπετάν Γουίντερσινς. Είναι κανείς εκεί έξω;
Ή για έναν θίασο ηθοποιών που ένιωσαν απολύτως ολοκληρωμένοι.
Τουλάχιστον για μια νύχτα.
Άκουσα για ένα γενναίο φίδι,
που κολύμπησε μεγάλη απόσταση, για να μεταφέρει ένα μήλο σε ένα κανό.
Αν και, φυσικά, υπάρχουν ακόμα ερωτηματικά.
Δεν θα σαλπάρουμε με βάρκα ονόματι Όλαφ. Το αρχικό όνομα θα είναι από κάτω.
ΟΛΑΦ
ΜΠΕΑΤΡΙΣ
Ακριβώς. Είναι το όνομά σου.
Και της μητέρας μας.
Είμαστε έτοιμοι γι' αυτό;
Όχι, αλλά ποτέ δεν θα είμαστε έτοιμοι.
Έλα, Μπεατρίς.
Πάμε σπίτι.
Καμιά φορά τελειώνει ένα κεφάλαιο, αλλά δεν τελειώνει και η ιστορία.
Κάποιες ιστορίες συνεχίζονται,
ακόμα κι όταν ο αφηγητής σταματήσει να τις λέει.
Όσο παράξενο κι αν ακούγεται, ακόμα ελπίζω το καλύτερο,
παρόλο που το καλύτερο, όπως και ένα ενδιαφέρον γράμμα,
έρχεται πολύ σπάνια.
Όμως, τη 14η φορά που σε ακολουθούν στο δωμάτιο του μοτέλ,
ίσως να μην είναι η αστυνομία, ούτε κάποιος επιζών εχθρός. Ίσως...
είναι κάποιος συγγενής...
με...
μια πρόσκληση για να μοιραστεί μια ιστορία.
Και σαρσαπαρίλα με παγωτό.
Κύριε Σνίκετ;
Είμαι η ανιψιά σας.
Η Μπεατρίς Μποντλέρ.
Η νεότερη.
Να σας πω μια ιστορία για την οικογένειά μας;
Θα το ήθελα πάρα πολύ.
Όπως ξέρετε, οι τρεις Μποντλέρ ήταν ευφυή παιδιά.
Ήταν χαριτωμένα και ευρηματικά, με...
-ευχάριστη φυσιογνωμία. -Ευχάριστη φυσιογνωμία.
Ζούσαν με τους γονείς τους στο κέντρο της πόλης.
Ξέρετε την ιστορία;
Κάποια μέρη.
-Ξέρετε αυτό με τους πειρατές; -Πειρατές;
Φινλανδές πειρατίνες.
Ήταν αφού φύγαμε από το νησί,
πριν από το τρίτο ταξίδι στην παραλία Μπράινι.
Η Βάιολετ ετοιμαζόταν να εφεύρει πηδάλιο
κι ο Κλάους μελετούσε χάρτες,
όταν η Σάνι σήκωσε το βλέμμα από τη σαλάτα με μάνγκο που ετοίμαζε
και είπε "Ρίγησε το σκαρί μου!"
Υποτιτλισμός: Ελιάνα Τσακίρη