EEN NETFLIX ORIGINAL-SERIE
kijk maar niet
deze show verpest je avond je hele leven en je dag
elke aflevering bestaat alleen maar uit ellende
dus kijk maar niet
kijk maar niet
de Baudelaires dwaalden ver op zee en spoelden ergens aan
gevolg door Olaf met een zwam en een val
het eindigt in een tragedie ergens op een zandbank
ik smeek het je kijk nou niet, red jezelf
dus kijk maar niet
kijk maar niet
er komen alleen maar gruwelen en ongemakken aan
als je een stabiel persoon vraagt of je moet kijken, zegt hij
kijk maar niet
Einde
Voor Beatrice...
Ik had je lief, maar jij verdween.
De wereld is een boze droom.
Waarheen? -Hotel Denouement.
Hotel Denouement is jaren geleden afgebrand.
Het is een berg as. Wat wil je daar?
Ik zoek iemand. -Ik hoop dat je 'm vindt, Miss...
Baudelaire.
In al die jaren heb je vast wel geleerd dat geluk makkelijker went dan wanhoop.
Van de dertiende rootbeer float geniet je minder dan van de eerste.
Je raakt gewend aan de smaak van vanilleijs met rootbeer.
Maar als je voor de dertiende keer ontdekt dat iemand je volgt...
...is je wanhoop groter dan de eerste keer...
...omdat je moe bent van al dat vluchten.
WIJ STOPPEN WEGENS NEPNIEUWS
Mijn naam is Lemony Snicket...
...en ik ben al jaren op de vlucht, en ik ben bekaf.
Ik was lid van een geheime organisatie...
...met vrienden, familieleden en mijn grote liefde.
Nu bestaan die mensen en de organisatie niet meer.
Ik drink nu alleen mijn rootbeer floats...
...terwijl ik de trieste zaak van de Baudelairewezen volg.
Maar de zaak is vastgelopen.
Ik kan ze niet meer vinden...
...nadat ze wegvoeren uit dat brandende hotel.
Ik weet niet wat er van ze gekomen is.
Ik weet alleen dat dit verhaal...
...geen happy ends kent. En met dat idee...
...vrees ik dat de Baudelaires en ik in hetzelfde schuitje zitten.
Wat een triomf.
Ik heb hotel Denouement verwoest en VBW voor altijd vernietigt.
En ik heb de Baudelairewezen eindelijk in mijn klauwen.
Eindelijk is hun fortuin voor mij.
We weten het. -Ik ga eerst een nieuwe auto kopen.
Iets met een dikke motor...
...zodat ik lekker te hard kan rijden en andere auto's rammen.
Wezens, naar de dichtstbijzijnde dealer.
Onmogelijk, er staat geen wind en wij zijn doodmoe.
Luiheid is geen excuus.
Jullie zijn echt mijn slechtste handlangers.
Dat zijn we niet. -Is er nog wat te eten?
Nootje? -Gaan we beledigen?
Jullie vergeten wie de kapitein is. Als jullie niet doen wat ik zeg...
...breek ik deze duikhelm open en zal het je spijten.
Als je de Medusa loslaat, gaan we er allemaal aan.d.
In hetzelfde schuitje.
Wat zijn we slim. Maar sinds jullie wezen zijn, klagen jullie alleen maar.
Maar terwijl jullie zeurden en nutteloos waren...
...heb ik een plan bedacht.
We hoeven niet midden op de oceaan te blijven drijven...
...op de Carmelita 2.
Want ik...
...ga de naam veranderen in de Olaf.
Ik kan wel een koers berekenen naar de stad.
Ik kan een kompas maken, met een magneet en een spil.
En graaf Olaf?
Duwen.
We hebben nog steeds een moreel kompas. Je kan niet iemand overboord gooien.
Ook Olaf niet? Met hem erbij, is niemand veilig.
Het is 'n vreselijk daad.
Ook met een vreselijk mens.
Wat voor keus hebben we?
Volgens mij is er storm op komst.
Figuurlijk gesproken.
Je bedoelt letterlijk.
EVENTUELE LOCATIES:
FRISDRANKWINKEL
BODEM VAN DE ZEE
Klaus?
Klaus. Sunny. -We zijn hier.
We hebben de storm overleefd.
Denk ik. -Waar zijn we?
Op een eiland, omringd door een muur. De storm heeft ons erover gespoeld.
En wij niet alleen.
We hoefden hem dus niet overboord te gooien.
Is ie... -Ik heb 'm nog nooit zo kalm gezien.
Ga koffie halen, het was een ruwe nacht. -Er is hier geen koffie.
Schei toch uit. Daar staat een espressomachine, naast dat meisje.
Schipbreukelingen.
Ik ben Violet Baudelaire, en dit zijn Klaus en Sunny.
Hoe heet jij? -Friday.
Mooie naam. Ben je ook schipbreukeling? -Ik woon op het eiland.
Ik heb een eiland ontdekt. Ik noem het Olaf-land.
Nee, er wonen al mensen. -Ze gaan me als een koning aanbidden.
Buig voor me, Friday.
Nee, dank u. Onze kolonie is geen monarchie.
Nog niet. -Kun je ons erheen brengen?
Je vriend ook? -Hij is geen vriend.
Dit zijn mijn onderdanen.
Breng me naar je leider.
Leidsman. Maar hij vindt je vast niet aardig.
Het is Juttersdag.
Dan brengen we alle aangespoelde spullen naar Ishmael.hmael.
Ishmael?
Hij bepaalt wat we bewaren en wat niet.
Wat heb jij gevonden, Alonso?
Deze vogelkooi.
Vast voor grote vogels, zoals adelaars.
Maar hier leven geen vogels, dus we hebben 'm niet nodig.
Ik zou dat zinloze ding weggooien. Maar ik dwing je niet.
Wie nog meer?
Kolonie? Dat stelletje yutsen?
Yurts. En het zijn tenten. -Ze komen wel relaxt over.
Een accordion. -Een beeldje van een zeemonster.
Ik heb schipbreukelingen.
Dit is onze leidsman Ishmael.
Zeg maar Ish.
Ik ben Violet Baudelaire, en dit zijn Klaus en Sunny.
En die man vormt een bedreiging. -Jij...
Ik eis dit eiland op, en deze kinderen...
...in naam van graaf Olaf.
En ga nu van mijn troon af.
Liever niet. Ik ken geen graaf Olaf.
Elke ouwe niet-eilander zonder baard...
...weet dat graaf Olaf beroemd is in theaterkringen.
Nu je het zegt...
Ik heb die naam gelezen in een aangespoelde recensie.
Ze noemden hem een amateur.
Leugens. -Een opschepper.
Laster. -Een praatjesmaker...
...met een waslijst aan misdaden...
...als moord, brandstichting, kindermishandeling...
...en het spelen van een rol waarvoor hij niet in aanmerking kwam.
Smaad.
Ongeloofwaardig. -Gemeen.
Minstens tientallen jaren te oud.
Luister jij eens eventjes.
Misschien ben jij hier de grote pief...
...maar ik heb de harpoen.
Nog wel. -Nog wel?
Je kan mij wel neerschieten, maar niet al die mensen.
Kom op, wat gaan die hippies nou doen?
Handlangers, doe iets.
Je hebt geen handlangers meer. -Da's waar.
Een compromis dan? Jij het eiland, ik de kinderen? Oké, dat was...
Alonso, breng die vogelkooi eens.
Ik denk dat we hem toch wel kunnen gebruiken.
Welk monster stopt nou iemand in een vogelkooi?
Wat kijk je nou, kontkrummel?
Breng hem naar de muur. We willen hier geen rotte appels.
Rotte appels?
Baudelaires, laat ze me niet meenemen. Ik weet geheimen over...
Hoe kan het nou dat jullie schipbreuk lijden met zo'n man?
Da's een lang verhaal. -Heel lang.
Drie seizoenen.
Maar we moeten terug. -Kunnen we van het eiland af?
Hangt ervanaf.
De muur beschermt ons tegen stormen...
...maar over die scherpe rotsen varen is vrijwel onmogelijk.
Dus we zijn gestrand. -Nee.
Een keer per jaar staat het water hoog genoeg...
...en kun je door het laagste punt.
Dat heet Besluitdag, en dat is toevallig morgen.
We hebben deze grote kano gereed liggen voor wie weg wil.
Maar niemand wil.
Onze schaapjes, ook aangespoeld. -Wat een vreemde kleur.
Net als flamingo's eten deze schapen garnaaltjes...
...vandaar die unieke koraalkleur.
Net als onze tenten en kleding. Iedereen is blij.
Best wel fijn.
Jullie zijn vast uitgeput. We geven je schone kleren.
En Alonso maakt...
Ceviche.
Dat is rauwe vis gemarineerd in citrus en kruiden.
Ja, maar dat hebben we hier niet dus het is alleen rauwe vis.
Shish kebab?
Waarom gebruik je geen vuur?
Muntsaus?
Of je eet de schapen op. Sorry, maar ze is dol op koken.
Vuur is een levensgevaarlijk ding.
Daar zijn we 't mee eens.
Hoe komen al die mensen hier?
Toen ik zwanger was van Friday raakte ons cruiseschip een ijsberg.
Door een storm. -Ongeval met een zeekoe.
Mis je je oude leven niet? -Ik herinner 't me nauwelijks.
Het is wazig. Als een droom.
We hebben een motto.
'Vergeet je zorgen.'
Wil je een drankje?
Het is gefermenteerde kokosmelk.
Ik vind het niet zo lekker. Moeten we het opdrinken?
Nee hoor, maar we hebben geen drinkwater...
...dus als je het niet drinkt, kun je uitdrogen.
Ishmael... -Zeg maar Ish.
Zijn we veilig voor graaf Olaf?
Hij kan ontsnappen en de harpoen pakken... -Of erger.
Zwam.
Maak je geen zorgen.
Alle gevaarlijke dingen liggen aan de andere kant van het eiland.
En we hebben graaf Olaf bij de muur gezet...
...en als morgen het water stijgt, verdrinkt graaf Olaf.
Is dat niet wreed?
Hangt ervan af hoe je 't bekijkt.
Lekker.
Wat me niet lekker zit is dat verdrinken. -Dat doen wij toch niet?
We doen er ook niks tegen. -Zonder graaf Olaf zijn we overal veilig.
Ik ben doodmoe van dat vluchten.
Ishmael zei: 'Vergeet je zorgen.' Misschien is het daar tijd voor.
Smaakloze ceviche is niet echt spannend.
Maar er gaat niets boven verse vis.
Hebben jullie wel eens aan een waterfilter gedacht?
Water-wat?
Met een waterfilter kun je van zout water drinkwater maken.
Dan hoef je geen kokosmelk te drinken en heb je zout voor op je eten.
Wat een goed idee.
Op onze nieuwste schipbreukelingen, de Baudelairewezen
Op de Baudelaires.
Laten we naar bed gaan, voor een goede nachtrust voor Besluitdag.
Ik voel een storm opkomen.
Storm komt hier altijd onverwacht opzetten.
Violet, wil jij even blijven?
Dus jij hebt een idee voor een uitvinding.
Een waterfilter, ik kan het zo maken van de aangespoelde spullen.
Wat als onze maag er niet tegen kan, na al die kokosmelk?
Wat als we ruzie krijgen over wat we moeten drinken?
Heb ik iets verkeerds gedaan? -De mensen hadden het vroeger zwaar.
Ze vertrouwen op mij dat het hier veilig blijft.
Het was maar een idee. -Maar dat leidt tot meer ideeën...
...en tot ruzies en tot schisma's.
Denk maar aan waarom je hier gestrand bent.
Nooit de boot laten wiebelen.
Hij bedoelt dat je geen problemen moet veroorzaken.
Ishmael is het probleem. We moeten weg.
Waarheen?
Het is niet zo dat we ergens een thuis hebben.
Wil je dan hier blijven en niets doen? -Nee. Ik weet het niet.
Ik denk steeds aan vroeger, maar het is zo wazig.
Dat hebben alle herinneringen.
Ik weet niet eens meer hoe ze eruit zagen.
Waarom hadden ze al die geheimen?
Al die nare dingen is hun schuld. Het is hun schuld dat we...
...wezen zijn.
Ishmael noemde ons de Baudelairewezen.
Dat hadden we niet verteld.
Hij verbergt iets. We moeten weten wat.
Dat zegt ie niet.
Misschien iemand anders wel.
Ik zei: 'Wel, wel, wel.'
Ik wist dat jullie nieuwsgierigheid je hierheen zou leiden.
Heb je een daiquiri voor me? -We hebben ceviche.
Dit is kouwe, rauwe vis.
Een graat? Wil je me dood hebben? Indrukwekkend.
Je wilde wat zeggen. Over Ishmael, hè?
Je bent niet zo stom als je lijkt, alhoewel dat niet kan.
Ik herkende hem eerst niet, door die idiote baard.
Maar hij herkende mij.
Daarom zit ik hier, ik ken zijn geheimen.
Welke geheimen?
Laat me eruit en ik vertel 't.
Eerst vertellen.
Eerst eruit. -Eerst vertellen.
Eerst eruit.
Als je niks vertelt, ga je dood.
Natuurlijk ga ik dood, zo zit de wereld in elkaar.
Iedereen is bezig met plannen om een ander af te troeven...
...en dan gaan ze dood.
Ishmael heeft me hier opgesloten...
...maar als je me eruit laat, troef ik hem af...
...en dan worden jullie mijn handlangers.
Dan varen we terug naar daar waar de actie is.
We willen niet met jou meedoen.
Kom, hij verspilt onze tijd. -Prima. Ga maar.
Ik kom er zelf wel uit, zoals altijd.
Ik kom terug in een nieuwe vermomming. De beste ooit.
Misschien zit ik in een kooi, maar ik kan het nog steeds.
Hoor je me?
Baudelaires.
Mag ik wel een deken?
Ishmael?
Hij is weg. Dat zijn z'n laarzen. -En zijn sporen.
Goed idee, we gaan 't onderzoeken.
Hij is weggeglipt toen iedereen nog sliep.
Dan heeft hij dus geheimen voor de hele kolonie.
Dit loopt dood. -Misschien niet. Ik vraag me af...
Dit leidt naar de andere kant.
Daar liggen alle gevaarlijke spullen.
Dit is allemaal aangespoeld.
Ishmael heeft ze hierheen laten brengen.
Hier kan je zoveel mee uitvinden. -Of onderzoeken.
En koken. Toch, Sunny?
Een huis in een boom.
Een waterfilter.
Beignets.
Iemand zat te lezen.
'Een figuur van vroeger is aangespoeld.
Ik heb hem laten opsluiten voordat hij me herkent.
Waarom noemt niemand me Ish?'
'Die kinderen baren me ook zorgen. Baudelairs laten altijd de boot wiebelen.'
Een voetnoot. 'Zie pagina 252.'
Dat lijkt wel... -Dat kan niet.
Ja, Baudelaires.
Dat is je moeders handschrift.
Hoe kan dat?
Omdat jullie ouders op dit eiland woonden.
Heb je ze gekend?
Wie ben jij echt? -Interessante vraag.
Ik was vroeger schooldirecteur.
Ja, heel lang geleden.
Op een school genaamd Prufrock.
Zoals de meeste scholen hadden we weinig geld.
Maar elk jaar waren er een paar kinderen...
...met diezelfde glans in hun ogen als jullie. De Snickets, de Quagmires.
Graaf Olaf. Jullie ouders.
En als ik zo'n kind zag...
...rekruteerde ik het voor een geheime organiseerde.
Mijn organisatie. -Jij begon VBW.
Als er brand uitbreekt, komt de brandweer.
Maar figuurlijke branden moet je ook blussen.
Mijn leerlingen hadden zo veel interesses. Literatuur, wetenschap, muziek, theater.
Diergedrag, kookkunst.
Ik dacht: wat als een groep nieuwsgierige jonge mensen bijeenkomt...
...om op te staan tegen de onwetendheid en het onrecht in de wereld?
Dan wordt het een stuk veiliger.
En voor een tijdje lukte dat. Daarna ging alles in rook op.
Het schisma.
Je kan vechten tegen alle wereldproblemen...
...maar het is als het tij.
Het komt altijd terug.
Na het schisma verliet ik mijn schepping en voer hierheen...
...om te leven in ballingschap. Later kwamen jullie ouders ook.
Ze wilden een veilige plek voor hun gezin, ze bouwden dit huis.
Ze schreef in dat boek, ze kookten lekkere dingen.
En ze bouwden de meest ongelofelijke uitvindingen.
Maar op een dag...
...vertrokken ze.
Ik waarschuwde ze, voor de vreselijke dingen in de wereld.
Toen ik in de Daily Punctilio las over de brand...
...wist ik dat die vreselijke dingen waren gebeurd.
Het is bijna Besluitdag, dus neem je besluit.
Ik kon jullie ouders niet beschermen, maar hun kinderen wel.
Drink van de drank.
En denk erover na.
Wat denk jij?
Ik wou dat zij hier waren en niet alleen hun handschrift.
Het verschil tussen je herinnering en een handschrift...
...is dat herinneringen meestal vervagen.
Je weet niet meer hoe het was als baby...
...net als ik niet meer weet hoe het is om bij daglicht te reizen...
...in plaats van door een tunnel, midden in de nacht.
Sommige herinneringen vervagen nooit...
...en dat betreft meestal mensen die we kwijt zijn.
We nemen ze mee zoals ik al mijn brieven van Beatrice meezeul.
Met haar zal ik nooit meer een rootbeer float delen.
Of een paardenpak.
Is hier iemand?
Attentie, kolonisten.
Het is weer Besluitdag.
Wil er iemand van het eiland?
Heel wijs.
Besluitdag is afgelopen.
Helemaal niet. -Wij willen weg.
Jullie ogen geïrriteerd. Neem een drankje.
Nee, en dat moeten jullie ook niet doen. Het is een opiaat.
Daar is niks mis mee.
Hij wil de macht over jullie. Daarom herinner je je oude leven niet.
En daarom wil niemand weg. -Jullie zijn in de war.
Duidelijk uitgedroogd.
Neem wat van de drank.
Ik raad het zeer sterk aan.
Een schipbreukeling.
Ze lijkt me gewond.
En zwanger.
Ik ben het, Kit Snicket.
Zoals je ziet, ben ik heel erg zwanger.
Nee, jij bent graaf Olaf. Dat ziet een kind.
Ik zou verwelkomd moeten worden.
Jij bent die schurk uit die kooi.
Ik heb medicijnen nodig, en je beste wijn.
Het is Kit. -Let niet op die vrouw op dat vlot.
Ze ademt.
Wat is er gebeurd? -Geen idee.
Ik verbind de enkel, jij pakt graaf Olaf.
Wat een hoop boeken. -Ik zie ze voor het eerst.
Die verraderlijke vrouw heeft ze meegenomen...
...om jullie in de problemen te brengen.
We trappen er niet in.
Ishmael. -Luister goed.
Ik twijfel nooit aan iemands geslacht.
Maar jij manipuleert mijn fatsoen.
Dus doe die belachelijke vermomming af.
Jij eerst, Ish.
Je bent nog steeds slecht, Olaf. Neem verantwoording voor je daden.
Dan moet jij dat ook doen. Jij liet een schooljongen geloven...
...dat boeken en poëzie en leren hem veilig zouden houden.
Nou, dat was niet zo.
Elk ouderfiguur dat ik had heeft me verlaten of is dood.
Dit is het eind.
Alleen voor jou. Ik weet niet hoe je ontsnapt bent...
Met een graat. -Ik stop je er weer in.
Dat denk ik niet.
Je had gelijk, Ish.
Met één harpoen bedreig je geen kolonie.
Maar wat vind je van een duikhelm gevuld met de dodelijkste zwam?
Je bedoelt toch niet... -Zeker wel.
Ik heb de Medusa Mycelium.
En ik laat 'm hier los...
...als je me niet die drie wezen geeft, en die kano.
De wezen vallen onder mijn bescherming, je krijgt ze niet.
En hoe wil je me tegenhouden? -Hiermee.
Sunny? -Kit...
Je bent op 'n eiland, alles komt goed. -Ik ben bang van niet.
Ik zag een helm met een gevaarlijke zwam aanspoelen. Heb je 'm gezien?
Ik weet waar ie is. Sunny, blijf bij Kit.
Nee. -Niet schieten.
Je hebt me doorboord.
Jij begon.
Jij bent begonnen.
Dat doet er niet toe. Dat is de Medusa Mycelium.
Medusa Mycelium?
Ik voel iets in mijn keel. -Ja, dat vreemde gevoel...
...is een giftige paddenstoel die je infecteert met dodelijke sporen.
Dodelijk? -Mierikswortel is het enige middel.
Of wasabi. -We hebben hier geen kruiden.
Dit is mijn moment van ultieme triomf.
Eindelijk heb ik alles wat ik ooit...
Ik heb alles...
Ik wil niet dood.
We hebben mierikswortel nodig.
Er zit een fabriekje in de Luizenlaan. We varen erheen en zijn gered.
We komen nooit op tijd. -Naar de boot.
Afduwen. -Wat als je 't niet redt?
Of je verspreidt de zwam?
Je maakt een grote fout. -Misschien wel.
Een leider is net een ouder, je waakt over je kinderen.
Maar soms doe je maar wat.
Vaarwel, Baudelaires.
Vaarwel.
Ze halen het nooit. -We moeten wat doen.
Je kan altijd één ding doen.
Doodgaan.
Snap je 't niet, Baudelaires?
Een groot deel van het leven bestaat uit wachten...
...tot mensen die je pijn gedaan hebben, eindelijk doodgaan.
Kit...
Baudelaires.
Graaf Olaf heeft de Medusa Mycelium losgelaten.
We hebben nog niet gefaald. Wat is er gebeurd in het hotel?
Hebben jullie de suikerpot? -Ook niet.
Maar wat zit er nou in die suikerpot?
Suiker.
Suiker? -Van een kruising...
...die VBW heeft ontwikkeld tegen de Medusa.
Dat was toch mierikswortel? -Dat geneest je.
De kruising maakt je immuun.
Sorry, ik had gezegd dat ik naar het hotel zou komen.
Maar toen kreeg ik een SOS van een heteluchtcamper.
Duncan en Isadora.
Waar zijn ze? -Zijn ze veilig?
Weet ik niet. Mijn duikboot werd aangevallen.
Het spijt me.
Het spijt ons ook.
Wij hielpen Olaf met het hotel in brand steken.
Soms moet je vuur met vuur bestrijden.
Dan gaat de wereld in rook op.
Dat zegt Dewey altijd.
Vertel, Baudelaires.
Is hij in veiligheid?
Dewey is dood.
Mijn baby zal nooit haar vader zien.
Ik voel de zwam in mijn keel.
Het uur is nog niet om. Klaus, blijf bij Kit.
Nee, Baudelaires...
Blijf bij elkaar.
We komen gauw terug.
Ik voel me niet goed. -We zijn er bijna.
Hopelijk kookten onze ouders met kruiden.
We zoeken mierikswortel, of een vervanger.
Wasabi, alsem.
Zie je wat?
Niets. Geen mierikswortel, geen wasabi.
Dit mag niet, we zijn er zo dichtbij.
Konden onze ouders ons maar helpen. -Misschien wel.
Misschien hebben ze iets opgeschreven. -Geen index.
Geen lijst met inhoud. We kunnen niet het hele boek lezen.
Kan het ook zonder lezen?
Snel doorlopen.
Doorlopen is niet hetzelfde als lezen.
Net als een programma snel vooruit spoelen niet hetzelfde is als kijken.
Maar als je ergens doorheen loopt, krijg je een raar beeld.
Verwarrende uitdrukkingen.
Gelukkig ben ik geen duizendpoot.
Zonder context.
'Mr Poe had een artiestennaam...'
En de wanhoop wordt steeds groter.
Sunny rilt, en ik krijgt geen lucht...
Helaas...
...blijft mijn zoektocht vruchteloos. -Wacht.
Maar soms als je iets doorloopt, vind je wel wat je zoekt.
Moeders handschrift.
'Mocht het verraad onze kust bereiken...
...de kruising zit in de knollen in het bladerdak.'
Kruising, dat is wat Kit zei.
Knollen in het bladerdak? Ik begrijp niet wat ze bedoelen.
Appel.
Wat zeg je? -Ze zei: 'Appel.'
Knollen in het bladerdak. -De appels aan de boom.
Het middel hangt boven ons.
We mogen niet doodgaan. Onze ouders gaven het antwoord.
Misschien is 't te laat.
Het eind van ons verhaal.
Ik hallucineer door die paddenstoelen.
Dat lijkt wel de dodelijke adder.
Bijt.
Bitter.
De eerste hap van een appel smaakt het best.
Wat is dit lekker.
We weten hoe we het gif kunnen neutraliseren.
Neem een hap. -Nee.
Je moet.
Nee, dat is slecht voor de baby.
Ik voel dat ze gauw komt.
Het water stijgt. Je moet van dit vlot af.
Ik kan niet.
Ik ben niet zo sterk als jullie.
Te veel mensen verloren. Mijn ouders...
Mijn broers...
Dewey... -Je baby heeft je nodig.
Ze moet naar de kant. -We zijn veel te zwak.
Hij helpt ons niet. -We hebben geen keus.
We gaan hulp halen.
Eindelijk buigen jullie voor de koning van Olaf-land.
We hebben je hulp nodig.
Mijn hulp?
Hoe vind je de appels?
Neem een hap. Het neutraliseert het gif.
Ik wil geen bitter fruit.
Ik heb al te veel verloren.
Mijn ouders, mijn enige liefde, mijn handlangers...
...een fortuin dat ik nooit heb verdiend.
Je moet doorgaan. Doe 's één keer iets goeds, Olaf.
Ik heb zo veel goeds gedaan.
Ik heb drie wezen opgevangen. -Jij had wezen van ons gemaakt.
Denk je dat?
We weten het. -Jullie weten niks.
Alsjeblieft, je moet Kit helpen. De baby komt, ze kan doodgaan.
Kit kan doodgaan?
Geef hier.
Dat ziet er niet goed uit.
Ik ben wel erger gewend.
Jakkes.
Jij...
Ik zou het nog één keer doen.
Jij bent een slecht mens.
Denk je dat ik je na één aardig ding al je misdaden vergeef?
Ik heb geen sorry gezegd.
Laat me je ogen zien.
Duizend ogen kent de nacht, maar de dag slechts één.
Met de zon die onder ging, ging het licht van de wereld heen.
De geest heeft duizend ogen, het hart slechts één.
Het licht des levens stierf toen de liefde verdween.
Ik ben je nooit vergeten.
Jij hebt mensen pijn gedaan. -Ja.
En mensen mij ook.
Het is nu allemaal voorbij.
Wat zei je broer ook alweer?
Hij die levens ellendig maakt...
...verdwijnt als een zandbank in de zee.
Ga daar weg, zo snel als je kan...
En neem vooral geen kinderen, o nee.
Het is gebeurd, Sunny.
Hij is dood.
De bevalling is het proces waarbij een vrouw een kind krijgt.
Maar het staat ook voor een zeer moeilijk opdracht.
Een meisje.
Hoe noem je haar?
We noemen haar naar je moeder.
Ik hoop net zo'n goede moeder te worden.
Dat word je ook.
Het is te laat.
De appel werkt niet.
Mijn baby wordt een wees.
Beloof me...
Beloof me dat ze niet alleen zal zijn.
Hé, stil maar.
Kit...
Blijf bij ons.
Niet doodgaan.
Kit. Verlaat ons niet.
Je ogen zijn dicht bij je geboorte.
Dus als je je moeders baarmoeder verlaat...
...of als je een zeepaardje bent, je vaders dooierzak...
...dan weet je niet welke mensen voor je gaan zorgen.
Terwijl je nog kleiner en veeleisender bent dan nu.
Als we konden zien welke misdaden en ellende ons ten deel zou vallen...
...zouden we in de baarmoeder blijven.
En dan waren er alleen nog maar zwangere, geïrriteerde vrouwen.
Al onze verhalen beginnen in het donker, met onze ogen dicht.
En zo eindigen ze ook...
...terwijl we onze laatste woorden mompelen...
...voordat we wegglijden in het donker...
...en in de stilte.
Violet...
Wat doen we nu?
Voor haar zorgen. -Hoe?
'Een bibliotheek is een eiland in een onwetende zee.'
'Met name als de bibliotheek hoog is met water eromheen.'
Onze ouders lieten ons dit boek na.
We beginnen bij het begin.
Bladzijde één.
'We beginnen aan een nieuwe reis en Bertrand wil dat we het opschrijven.'
'Geen enkel boek kan alle verhalen bevatten...
...ook al is het boek nog zo groot en wordt de wereld steeds kleiner.'
'Misschien dat andere reizigers ooit dit boek vinden...
...en lezen over hen die ze voorgingen.'
'De verhalen die zij achterlieten...'
'En deze hele reeks van ellendige avonturen.'
HOOFDSTUK VEERTIEN
Laatste hoofdstuk.
Voor Beatrice...
Wij zijn als schepen die voorbijgaan in de nacht.
Jij in het bijzonder.
Vandaag komt het water over de muur en we hebben besloten.
We verlaten het eiland in de boot die Bertrand naar mij vernoemde.
Terug naar de wereld om ons eerste kind ter wereld te brengen.
We zochten een veilige plek voor onze kinderen.
Maar we kunnen ze niet eeuwig beschermen.
Als het een meisje is, noemen we haar Violet.
En als het een jongen is...
Lemony.
Lemony? Echt? -Waarom was die naam zo belangrijk?
We kennen een Lemony. -Ze hebben nooit over hem verteld.
Ze hebben zo veel niet verteld.
Taart.
Klaar?
Eén, twee, drie...
Gefeliciteerd.
Alweer een jaar.
Vreemde plek om je verjaardag te vieren.
Zoals jij in die duikboot? -Of jij in de gevangenis?
Morgen komt het water weer over de muur en kunnen we weg.
Waarheen? -We kunnen hier niet eeuwig beschermen.
Wat treffen we dan aan?
De wereld is een ingewikkelde, verwarrende plek.
Met nog meer verhalen dan een eenzame researcher kan onthullen.
Over nobele broers en zussen die branden en adelaars overleven.
Over twee duikbootkapiteins die hun stiefvader zoeken.
Hier kapitein Widdershins, is daar iemand?
Een troep acteurs op zoek naar artistieke bevrediging.
Al was het maar één avond.
Een dappere slang die een enorme afstand zwom om een appel te brengen.
Maar er is nog zo veel onbekend.
We gaan niet met de Olaf.
De echte naam staat eronder.
Ja, zo heet jij. -Zo heette onze moeder ook.
Zijn we er klaar voor?
Als we wachten tot we klaar zijn wachten we ons leven lang.
Kom, Beatrice.
We gaan naar huis.
Soms is het hoofdstuk afgelopen, maar het verhaal nog niet.
Sommige verhalen gaan door...
...zelfs nadat de verteller is gestopt met vertellen.
Hoe vreemd ook, ik hoop nog steeds op het beste.
Alhoewel het beste, net als interessante post...
...zelden bezorgd wordt.
Maar de veertiende keer dat je gevolgd wordt naar je motel...
...is het misschien niet de politie of nog levende vijanden.
Misschien een familielid dat...
...een verhaal wil delen.
En een rootbeer float.
Mr Snicket?
Ik ben uw nichtje.
Beatrice Baudelaire...
...de tweede.
Wilt u een verhaal horen over onze familie?
Heel graag.
Violet, Klaus en Sunny Baudelaire waren slimme kinderen...
En aardig en vindingrijk en...
Aangename gelaatstrekken.
Ze woonden met hun ouders in een drukke stad.
Kent u het?
Gedeeltelijk.
Ook dat stuk over de piraten?
Piraten? -Vrouwelijke Finse piraten.
Na het vertrek van het eiland, maar voor we naar Zilt Strand gingen.
Violet had een stuurmechanisme bedacht en Klaus bestudeerde de kaart.
Sunny was bezig met een mangosalade en zei: 'Duizend bommen en granaten.'
Ondertiteld door: Richard Bovelander