Kaza oranına bakarsanız yüksek olduğunu görürsünüz.
Önemli bir görevin kazasız geçmesi duyulmamış bir şey olmasa da
bu çok enderdir.
Son sezonuma başlamadan önce de,
şansımın fazla olmadığının farkındaydım.
Sadece kendimin değil, ekipteki herkesin hayatta kalmasını
sağlamak benim işimdi.
Bu görevin sorumluluğu, geceleri uykumu kaçırmama yetiyor.
Merhaba, nasılsın?
İyiyim, efendim.
Özür dilerim, ıskaladım.
Evet, mükemmel.
-Sizlere iyi günler. -Tamam, teşekkür ederim.
-Ortalığı inletin! Pekala! -Evet inleteceğiz. İnleteceğiz.
Sizler hava kuvvetlerinin en tecrübeli, en özenle seçilmiş havacılarısınız.
Thunderbirds insanlığın en iyi yanlarını ve dahasını ortaya koyar.
Thunderbirds, kendisini oluşturan kişilerin katkılarıyla
mükemmeliyeti temsil eder.
Başarılarımız insanlara ilham verecek.
Ülkemizi bir araya getiren bu harekete öncülük edeceğiz.
Bunu başarmak için sadece iyi olmamız yetmez,
olağanüstü de olmalıyız.
Bizim görevimiz de işte budur.
ŞAMPİYONLAR GİBİ UÇUN
Hava gösterileri podkestine hoş geldiniz.
İki bin yirmi üçün ilk bölümünde karşınızdayız.
Ben sunucunuz Matt Jolly. Her zamanki gibi meslektaşlarım Rick
Peterson ve Rob Reider da bizimle birlikte olacak.
İki bin yirmi üçün ilk bölümü.
Thunderbirds, kontrol!
Thunderbirds'den bahsediyoruz.
Mükemmelliklerinden bahsediyoruz.
Bu pilotlar gerçekten en iyinin de iyileri.
Thunderbirds, Hava Kuvvetlerinin hava akrobasi timidir.
Ve gelecek nesillere ilham vermek için dünyanın her yerinde gerçekleştirdikleri
hava gösterileriyle Birleşik Devletler Hava Kuvvetlerinin mükemmeliyetini
ortaya koyuyorlar.
Onlar Amerika'nın Top Gun'larıdır.
Sıradışı savaş manevralarını formasyon halinde gerçekleştiriyorlar.
Thunderbirds gerçek anlamda bu dünyanın Rock yıldızlarıdır. Herkesin dilindedir.
İki numara, üç numaraya ne kadar yaklaşıyor?
Kanopim ile onun kanadının arasında kırk beş santim var.
Tam hız.
Bu yıl altmış iki gösterimiz var.
Bu size imkansız gelebilir.
O üniformayla büyük bir sorumluluk almış oluyorsunuz,
çünkü birden bir Thunderbirds oluyorsunuz.
Bunlar olağanüstü atletler.
Bu eşi benzeri olmayan bir ekip.
Onlar Amerika'nın ekibi.
Hava gösterisi podkestine hoş geldiniz.
2023 sezonuna başlıyoruz ve Thunderbirds'de
çok sayıda yeni isim var.
Pilotlardan üçü değişiyor. Bunun nasıl sonuçlanacağını
birlikte göreceğiz.
Evet evet, kesinlikle. Günde iki üç kere uçuyorlar.
Biraz da patrondan bahsedelim. Astro Elliot, ah,
Thunderbirds'ün büyük komutanlarından.
Geçen sezon başarılıydı, ama bu sezon çok fazla değişken var.
Hazırlanmaları için üç ayları var.
Merhaba!
Çok alçaktasınız!
Bu sonuncu mu?
Pekala, arkadaşlar. Spacesport'a hoş geldiniz.
Uçuş hattına bakacak olursanız, ideal koşulları sağladığımızı
görebilirsiniz. Hava Kuvvetleri Thunderbirds
dışında hava trafiği yok. Bu ekibin eğitimi için en
ideal ortam burasıdır.
İki bin yirmi üç ekibi, altı pilot, ve üçü kıdemli.
Beş numara, Gök Gürültüsü, ekip lideri.
Jetine yerden baktığınızda beş numaranın ters uçtuğunu görebilirsiniz.
Neden mi? Çünkü genelde ters uçar.
Dört numara. Tehdit.
O eğitmendir.
Formasyonun en arkasında uçar. Kanatlardaki çaylaklara göz kulak olur.
Karo ileri.
Sıra Thunderbird'ün bir numarasında.
Astro.
Havada ve yerde gerçekleşen her şeyden,
ayrıca yüz otuz beş kişiden oluşan ekipten o sorumludur.
Kısaca, karar merciidir.
Thunderbirds'ü sıradışı yapan şey ekip üyelerinin her yıl değişiyor olması.
Her yıl pilotlarımızın yarısını değiştiririz.
Sıfırdan, yeni bir ekip kurarız.
Bu yıl üç yeni pilot katılıyor, iki yıl ekibin bir parçası olacaklar.
Halihazırda hava kuvvetlerinin en iyi savaş pilotlarıdır.
Ama hava gösterisi tamamen farklı bir olaydır.
Thunderbird altı Miami olacak. O takımın yeni solosu.
Yeni olduğum için kuralları öğrettiler.
"Yere çakılma."
Zeke, ekibe Thunderbird iki olarak katılıyor.
Sol destek pilotu olacak.
Sakinim, ama bir yandan gerginim de.
Eğitimin nasıl olacağını kestiremiyorum.
Sürece güveniyorum ve zamanla oturacağına inanıyorum.
Son olarak Primo var.
Primo, F-16 konusunda tecrübe sahibidir.
Çatışma uçuşlarında bulunmuş.
Bu yıl time Thunderbird üç olarak katılacak.
Uçuş gösterimizde olabileceğimizin en iyisi olmak istiyoruz.
Doğrusu çok da vaktimiz yok.
Pekala, söyleyeceklerim bu kadardı.
Önümüzdeki iki ay kolay olmayacak.
Hafta sonları, iki günlük uçuşlarımız olacak.
Bugün günlerden dokuz ocak.
Değerlendirmelerse iki ay sonra.
Sandığınızdan daha yakın.
Hafife almayın.
Biz bunun için buradayız.
Bunu gözü kapalı güvenle yapacağız.
Thunderbirds!
Değerlendirme süreci üstlerinde büyük bir baskı oluşturur. Bu, halkın önünde,
gösteriyi kusursuz gerçekleştirebilme yeteneklerini onaylayan bir süreçtir.
Değerlendirme kararını verecek kişiyse hava muharebesi komutanlığından sorumlu
olan dört yıldızlı bir generaldir. Bu bir evet ya da hayır kararı.
Gösteriler başlayana kadar hiç bir ekip kendine kıdemli diyemez.
Asla taviz vermediğimiz standartlarımız vardır.
Değerlendirme süreci beklentiyi karşılamazsa,
ekibin hiçbir şekilde Hava Kuvvetlerini ve ülkeyi temsil etmesine izin verilmez.
Kimseye geçit verilmez.
Son değerlendirme tarihi belirlenir ve bu da baskı yaratabilir.
Gösteriye hazırlanıyoruz.
Gösteri iki.
-Üç. -Dört.
Beş.
Altı.
Tamam. Karo formasyonu sağdan sola doğru bir çember çizerek havalanacak.
Sonra hattın arkasından gelip dalarak açılışı yapacağız.
Savaş pilotları muharebe uçuşlarına alışıktır. Yüksekten uçarlar,
hedefe ve düşmana odaklanırlar. Akrobasi gösterisi,
eğitimini aldığımız bir şey değildir.
Bu gösteriyi gerçekleştirebilmek için hayatta kalma içgüdülerinizden
arınmanız gerekir.
Kırk beş dakika süren tam bir kaos.
Karo'yu izlediğinizde, bir, iki, üç ve dördüncü jetleri görürsünüz.
Karo, ekibin formasyon yeteneğini sergiler.
Karo geçişi en sıkı formasyon uçuşudur.
Kırk beş santimetre arayla yüksek hızlarda uçmak için çelik gibi sinirler gerek.
Elimin titremesi bile dört jetin çarpışmasına sebep olabilir.
Thunderbirds beş ve altı olan solo pilotlar
kendi gösterilerini ortaya koyar.
İki jet, büyük bir hızla uçar.
Birbirlerine neredeyse saatte bin altı yüz kilometre hızla yaklaşırlar.
Hayatınıza mal olabilecek bir durumdan milisaniye uzaktasınız.
Neredeyse ses hızında birbirine kırk beş santimetre mesafede uçan altı
jet düşünmenizi istiyorum.
Herkesin ağzını açık bıraktıktan sonra,
gösterinin sonunda yüksek bomba infilakı performansıyla herkesin aklını
başından alırlar.
Seyirciler adeta sessizliğe bürünür. Herkes o anı telefonlarıyla
kayıt altına alır.
Yüksek bomba infilakı yaptığımız en tehlikeli şeylerden biri.
Jetlerin gökyüzüne doğru yükseldiklerini görürsünüz.
Sonra zirvede ayrılırlar!
Artık hazırız.
Dört farklı yöne doğru uçarız.
Dikeyden yataya geçeriz.
Üç kilometre kesiti!
İrtifa dört bin beş yüz!
Yüksel! Yüksel!
Milisaniyelik farkla birbirlerinin yanından geçerler.
Elinizden gelenin en iyisi yapın.
Sonunda, yeniden birleşirler.
Yeniden bir araya gelmek için pilotlardan bazılarının yüksek hızda ters
dönüş yapmaları ve kendilerini inanılmaz bir basınca maruz
bırakmaları gerekmektedir.
Destek pilotlarının büyük bir hızla yere yaklaşırken birleşme hattını
sadece bakarak…
…öngörmeleri gerekir.
Üç yüzdeyim, üç yüz on, üç yüz yirmi, üç yüz otuz, üç yüz kırk.
Üstesinden gelirlerse, hava gösterisi merkezinde
bir araya gelirler.
Üç beklemede.
Gösteri merkezi.
Muhteşem bir şey.
İki gün mü kalacaksın yani? Evet şimdi şöyle bir daire çizelim.
İşte şöyle. Tamam.
Bu görev ya ailenizi mahveder ya da sizi daha güçlü kılar. İkisinin ortası yok.
Üç yüz gün görevde olacağım ve iki yıl boyunca hafta sonları evde olmayacağım.
Pekala, ayakkabılarınızı giyin ve kahvaltınızı yapın.
-Tamam, ama siyahları giyeceğim. -Harika.
İyi karar.
Bütün gece kalacak mısın?
Evet.
Sadece bir gün daha.
Çocuklarımın, "baba, yarın kalacak mısın" diye
sormaları yürek parçalayıcı.
Cevap olarak "yirmi beş gün olmayacağım" demek zorundayım.
Okul için heyecanlı mısınız?
Tamam, çok iyi.
Thunderbird olmasını istemedim.
Eve gelip şöyle deyişini hatırlıyorum: "Hey,
bunu yapmamı ister misin?" Sonra Thunderbirds'de
gerçekleşen kazalara, çakılmalara ve ölümlere baktım ve
hesapladım ve sonuç yüzde on çıktı.
Thunderbirds pilotlarının yüzde onu ölmüş.
Yapmasını istemiyordum. "Olmaz" dedim.
Dört kere dört kaç?
Dört kere dört, eşittir on altı.
Vay canına.
Bunu biliyorum.
Nereden biliyorsun?
Çünkü, çünkü hiçbiri…
Ama gösteriyi izlemek muharebe uçuşundan ziyade bir sanat biçimini andırıyordu.
Neredeyse müzik gibi. Yani, sözleri olmayan bir müzik gibi,
kendi başına bir anlam taşımıyor, bunu seyircilere bırakıyorsunuz,
her biri gösteriyi kendine ait bir anı ve hikâye yaratıyor.
Yaptıkları şey gerçekten inanılmazdı. O zaman tamam dedim.
Git hadi.
Git ve katıl.
Geliyor.
İşte bu!
Oh, inanmıyorum.
Benim sıram! Benim sıram! Bu en güçlüsü.
Tamam. Tamam.
Hava kuvvetlerine katıldığınızda,
görevinize kendinizden daha fazla önem vermeniz kolaydır.
Çocuklarınız olunca,
bu öncelik değişiyor.
-En fazla sarılar yükseliyor, değil mi? -Bekle bekle!
Evet, biliyorum, ama ondan önce sıra bunda…
Artık sadece kendimi tehlikeye atmıyorum. Artık, bunu,
bu riski anlamaya başlayan ailemle yapıyorum.
Gel, babana sarıl hadi.
Nasıl yani?
Babanız uçmaya gidecek.
Haydi, gelin.
Tamam, biraz sıkı sarıldım değil mi?
Herkes için zor, özellikle de çocuklar için.
Justin için de zor.
Babalığının en güzel günlerini kaçırıyor.
Evet ezme beni, uçmam gerekiyor.
-Hadi iyi eğlenceler. Görüşürüz. -Güle güle.
Bebeğim gel buraya.
Seni seviyorum.
Ben de seni. Sakın ölme.
Tamam.
Sakın ölme.
Hep böyle der. Bu onun bir numaralı kuralı.
Böyle bir riskin var olduğunu biliyor.
Victoria'yla, çocuklarımızın,
kendimizden büyük bir amaca hizmet etmek için hedefler koyup
çalıştığımızı görmelerinin önemli olduğuna inanıyoruz.
DEĞERLENDİRMEYE 56 GÜN KALA
Şey, göremiyorum.
Oh, oradalar. Görüyor musun?
Evet.
Tamam.
Delta taklasında yer çekiminin dört katına maruz kalırlar.
Yükselirken vücut ağırlıkları da dört katına çıkmış olur.
Kan basıncınız yükselir, nabzınız ve nefes alışınız hızlanır.
Evet.
Ve aralıksız kırk beş dakika bunu yapmak zorundasınız.
G kuvveti dediğimizde yerçekimini katlarını kastederiz. Bir G,
dünyadaki yer çekimidir. Yani doksan kiloluk biri doksan kilodur.
Gösterilerde yedi sekiz G'ye maruz kalındığı olur. Pilot,
on on beş saniyeliğine neredeyse beş yüz kiloluk ağırlığa maruz kalır.
Küçük bir filin ağırlığına denk gelir.
Ortalama bir kişi yaklaşık dört G'ye kadar tolerans gösterir.
Bunun ötesinde kalbiniz beyninize kan pompalayamaz. Beş, altı, yedi,
sekiz G'ye çıktıkça beyninizdeki kan gittikçe
azalmaya başlar ve sekiz ve dokuz G'ye geldiğinizde kafatasınızda
kan kalmaz ve hepsi ayağınıza inmiş olur.
Bu durumda ayık kalamazsınız, çünkü beyin kan ve oksijene ihtiyaç duyar.
Anında vücudunuz tepki verir. İlk olarak her şeyi gri
görmeye başlarsınız.
Yedi, sekiz, dokuz G'ye çıktığınızda, görüş yetiniz kaybolmaya başlar.
Görüşünüz giderek kararır kararır kararır ve kararır.
Sonunda ufak bir nokta kalan dek.
Buna karşı koyamazsanız,
her şey kararır.
Bayıldığınızda vücudunuz gevşer, ellerinizin kontrolünü kaybedersiniz.
Yere bu kadar yakın ve bu kadar hızlı gidiyorsanız,
kendinize gelseniz bile, her şey için geç olabilir.
İyisiyle kötüsüyle, kayıtları izlerken şunu unutmayın,
başardınız.
Şimdi daha da iyisini yapacağız.
Standart değerlendirmeyle başlayalım. Yapacak işimiz ve öğrenecek
çok şeyimiz var. Bu yüzden buradayız.
Ve yanlış giden her şeyin üstünden geçeceğiz.
Ve kendinizi ezilmiş hissedeceksiniz.
Son değerlendirme on martta. Erteleme olmayacak.
Bu ekip olarak bizi sıkıştırabilir ve bazen zorlamak istemediğiniz kadar
sınırları zorlamak zorunda kalabiliriz.
Benim ve eğitim pilotumuzun bu sınırları ne kadar çabuk zorlayacağımız
konusunda aynı fikirde olmamız çok önemli.
Rüzgar değişimi ve türbülansa çekilecek olursanız,
sakin olmaya çalışın ve dümene hafifçe güç uygulayın ki,
bu şekilde kendilerine doğru gelen bir jetle burun buruna karşılaşmasınlar.
Çocukken hep savaş pilotu olmak isterdim. En büyük hayalimdi. İkinci sınıfta,
eve gelip savaş pilotu olmak istiyorum demiştim. Ne demek olduğunu bilmiyordum.
Lisedeyken bile en ufak bir ipucum yoktu.
İlk operasyon ekibime katılana kadar da tam olarak anlayamamıştım.
Bugün bile aşağı bakarım ve "aman Tanrım" diyesim geliyor.
Birbirlerinin dibinde uçan altı uçak düşünün.
Bu işi yapmak için para aldığıma inanamıyorum.
Şimdi, gördüğümüz şey, kanopi başından üç füze ucu uzaklıkta.
Kanadın ucunda da üçüncü statik fitili yer alıyor. Yani,
göründüğünden daha derinde aslında. Belli belirsiz görünüyor.
Ayrıca eğitim subayıyım. İki bin yirmi üç ekibinin
eğitiminden sorumluyum.
Bizzat yaparak öğrenen biriyim. Yeterince iyi değilsem, bu benim suçumdur.
Her şeye hazırlanmalıyım. Pilot eğitimine başlamadan önce
havacılık geçmişim yoktu. Ve doğal bir yeteneğe sahip değildim,
ama kararlıydım. Haftada altı yedi gün tekrar tekrar
çalışıp dururdum, çünkü, kötü bir uçuş yaşanırsa sorumlusu benim.
Temas noktası işte bu. İçeriden kaçırırsan ve
füze ucu da çok darsa, başarısız olursun.
Tamam.
Tehdit inanılmaz biri. Ondan öğrenmek istersiniz.
Daha iyi olmanızı isteyen birinin olması güzel.
Hedefi 2023'ün, 2022'den iyi olması, ama bu neredeyse imkansız geliyor.
Kariyerim boyunca hep F-16kullandım.
Dört yıl Japonya'da kaldım. Pasifik'te dolaşıyor,
tek gemi gösteri pilotu olarak çalışıyordum.
Filo komutanı yardımcım eski bir Thunderbird 1'di.
Bir gün beni çağırdı ve Thunderbirds'e katılmayı
düşünür müsün dedi. Hayır, dedim, Thunderbird olmak istemiyorum. Bilirsiniz,
onlar dar uçuş tulumlarıyla havacılığın primadonnalarıydı resmen.
Ama konuştukça, görev hakkında daha çok şey öğrendim.
Bu benim en zor uçuşumdu.
Mükemmeliyeti temsil eden,
profesyonel bir takım dinamiğinin parçası olma isteği içimde ilk kez o zaman uyandı.
Sanki bir adım ileri, iki adım geri atıyorum gibi geliyor.
Matematiksel olarak bu geri gitmek anlamına
gelse de umarım ilerliyorumdur.
DEĞERLENDİRMEYE 47 GÜN KALA
Ekibin sloganı "gözü kapalı güven"dir.
Bu,
birlikte uçtuğunuz insanların işlerini kusursuz yapacaklarına ve uçuşlarının en
ince ayrıntısına kadar mükemmel olacağına olan güvendir.
Bu şekilde siz de işinizi mükemmel yapabilirsiniz.
Lider, üç iki, sıfır, sekiz yönünde.
Pist üç-dörtten kalkış için izin verildi. Gösteri zamanı!
Sağ destek pilotuysanız,
vücudunuz doksan derece bu yöne döner ve dayanak düzleminiz sağınızdaki
Thunderbird Bir'dir.
Kırk dakika bu pozisyonda kalırsınız.
Seni görüyorum.
Destek pilotları, yerin ya da gökyüzünün nerede
olduğunu bilmezler. Sadece liderin nerede olduğunu bilirler.
Ona kayıtsız şartsız güvenirler.
Üç numara yerinde değilse ve dört görmeden uçuyorsa, bu durumda dört üçe çarpar.
Şimdi yaklaş!
Üçün yerinde olacağına gözü kapalı güvenmek zorunda.
Bu gözü kapalı güven olmazsa,
gösteri gerçekleşmez.
Gözü kapalı güveni tekrarlarla pekiştiririz. Eğitim sezonu bunu sağlar.
Karo geçişi hareketi ekibin performansını ortaya koyar.
Karo geçişi'nde asimetrik veya hizalı değillerse,
bu birbirlerine güvenmediklerini gösterir.
Karo geçişi seyirciye çok kolay görünen,
sadece sağdan sola doğru uçan uçaklardan oluşan bir formasyon gibi görünür.
Ama gerçekleştirmek için,
seyircinin önünde bir noktayı hedef almam ve yere çarpacakmış gibi bu noktaya
doğru gözümü kırpmadan uçmam gerekir. Çakılmamamın tek sebebi,
iki numaranın yerini alıp sol kanadımın altında yeterli taşıma kuvveti
oluşturarak jetimi çevirmesi ve vektörü seyircinin hemen önünde düzeltmesidir.
Birbirimize tamamen güvenmeden uçamayız, çünkü inişe geçtiğim anda,
ya Zeke yerini alır, ya da çakılırız.
Ne yazık ki, bu başımıza geldi.
Bin dokuz yüz seksen ikide, ekip için çok önemli olan
Karo Kazası yaşandı.
Ailem Hampton'da yaşıyor. Buraya döndüğüm için heyecanlıyım.
Gösteriyi izlemek için sabırsızlanıyorlar.
Dört Thunderbirds jeti saatte yedi yüz kilometreye
yakın bir hızda çöle çakıldı.
Amatör bir fotoğrafçı kazadan saniyeler sonra bu fotoğrafı çekti.
Thunderbirds bu etkileyici formasyona çalışıyordu.
Uçaklar çarpışmadı. Doğruca yere çakıldılar.
Thunderbirds ekip komutanı da dahil dört pilot öldü.
Lider uçağıyla çakılmıştı ve diğer tüm üyeleri
de onu takip etmiş ve çakılmışlardı.
Evet, o gün, on sekiz ocak bin dokuz yüz seksen
iki'de Thunderbirds'ün komutanını, iki, üç ve dört numaralı pilotları kaybettik.
Formasyon lideri olarak ekipteki pilotlar bana sonuna kadar güvenirler.
Bu her şeyi mümkün kılan gözü kapalı güvendir.
Ama bu güveni hak etmeliyim, çünkü bir hata yaparsam,
bedelini hepimiz öderiz.
Aceleye getirmeyeceğiz. Şu anda Karo hareketinde farklı uçuyorum,
çünkü senin jetinin kaldırma kuvveti gereken seviyede değil.
Bana biraz daha yaklaştığında, yönümü çakılacakmış gibi çevireceğim.
Kulağa korkutucu gelebilir, ama değil. Sonra sen,
gelip beni hizamı düzelteceksin. Girdiğinde işte böyle yükseleceğiz.
Baskı hissetme.
Illinois'da doğdum. Genç yaşta Florida'nın Gainesville
şehrine taşındık. Annemle babam boşandığında
henüz çok küçüktüm. Babam uyuşturucu bağımlısıydı ve
apaçık şekilde ailesi yerine bu bağımlılığı
seçmişti. Hiç unutmuyorum, lise birdeyken,
Noel'de babamı rehabilitasyona yatırmıştık.
Durumu gerçekten de çok ama çok kötüydü.
İşte o zaman kendi kendime şöyle söylemiştim
"bu hallere düşmek istemiyorum".
Kendi yolumu kendim çizdim ve havacılığa merak sardım.
Büyükbabamın büyük etkisi olmuştu bunda.
Hava Kuvvetlerindeki görevime başlamadan bir ay önce hastaneye kaldırıldı.
Durumunun nasıl olacağını bilemiyorduk.
"Alabama Üniversitesinde olacağım ve ilk asker selamını bana vereceksin" demişti.
Çok hastaydı.
Mississipi'nin Columbus şehrine geldi ve göğsüme kuş kanatlarını taktı.
Bana "Her uçuşumda sağ kanadına bak, orada olacağım," demişti.
Ah, şey, affedersiniz.
Vefat ettiği zaman cenazesine yetişemedim.
Sonra da uçmadan önce sağ kanatta fotoğraf çektirmeye karar verdim.
Çıktım ve fotoğrafı çektirdim. Bir destek pilotum vardı.
Ne zaman merdivenden tırmansam, sağ kanadıma bakarım ve "Sıkı tutun,
büyükbaba, sarsıntılı bir uçuş olacak," derim.
Tamam, şu hizanızı düzeltin.
Rüzgar kötü değil. Yunuslama yok.
Ekibin yerdeki değerlendiricisi olarak görevim seyirci gözünden nasıl
göründüklerini gözlemlemek.
Yatış iyi.
Biraz eğri. Dokuz sağa. Güzel formasyon. İlk yarı biraz yavaştı. Tamam mı?
Aradığım şey simetri. Soloların merkezden çaprazlama geçişleri.
Altı yüksek. Nizami olmalarını istiyorum.
Hazır. Şimdi ayrılın.
Çok iyi. Çok iyi.
Bütün bunlar devam ederken,
değerlendirmede hepsinin nasıl sonuçlanacağını
göreceğiz. Bu son derece önemli. Çantada keklik değil.
Ve o gün hızla yaklaşıyor. Astro'nun da sürekli bunu
düşündüğünü biliyorum. Bütün pilotların da kafasında
bu düşünce var. Hiçbiri işi mahveden kişi olmak istemiyor.
-Evet. -Özellikle de çaylaklar.
Primo, Ceza hukuku okumuş. Bu adamların nasıl pilot olduklarını
bile anlayamıyorum. Ceza hukuku okuyup nasıl
pilot olabilirsin ki?
Yüksek bomba infilakı dünyanın en zor hava gösteri manevrasıdır.
Bu yüzden bununla bitiririz.
Tamam, geliyorlar.
Burunda yedi bin. Otuz. Doğruca dörde. Ayrılmak için bekle. Şimdi ayrıl.
Nizamı koruyun.
İki, başla!
İrtifa, irtifa.
Yere o kadar yakın uçarız ki,
çakılmamızı engelleyecek güvenlik önlemlerini bile kapatırız.
-İçeri! İçeri! -Yüksel! Yüksel!
İrtifa! İrtifa! Uyarı! Uyarı!
Bin beş yüz kilometre!
Hizanızı düzeltmelisiniz. Duman darmadağınık.
Katılıyorum. Lanet olsun.
Bu manevrada Primo sadece pozitif G kuvvetine maruz kalmıyor,
ayrıca dümeni çevirdiği için vücudu yanal kuvvetlere de maruz kalıyor.
Az kaldı, beş, iki, iki.
Haydi, orada kal.
Buluşma hattı fazla agresif.
Üç yüz on, üç yüz yirmi, üç yüz otuz, üç yüz kırk.
Hatta gir, haydi, Primo hadi!
Hattı ıskaladılar.
Evet.
Bence yeniden denemeliyiz.
Belki de.
Bu sefer Primo hizayı koruyabilsin de.
Bu birleşme noktasında geç kalıyoruz.
Aman Tanrım.
Evet, bu hiç de iyi görünmüyor
Primo, yeniden buluşma hattında zorlanıyor. Bu,
birkaç saniye içinde ters yüz otuz beş derecelik bir dönüş yapıp beni
görüp kanadımın yanına yerleşmesi gereken nokta.
Bunu başa sarabilir miyiz?
Başta fazla G kuvveti var.
Burada hafifçe dokunup sonra arttırman gerek.
Şey gibi olmamalı.
Gösterideki çaylakların üzerinde bu şeyi doğru yapmak için büyük bir baskı var.
Eğitim sezonunda belirli bir vaktimiz var sonuçta.
Katılır katılmaz, çok alçalmış oluyorum.
Fazla mı uzaktayım bilmiyorum, özellikle,
ayrıldıktan sonra.
Ama, yedi g'ye maruz kalmak da istemiyorum.
Yüksek bomba infilakı özellikle ıı…
…herkes için zordur. Sadece ana manevramız olduğu için değil,
ayrıca son ölümlü kazanın da gerçekleştiği manevra olduğu için bizim adımıza
ayrı bir yeri var.
2018'deki kazada Binbaşı Cajun del Bagno o manevra sırasında hayatını kaybetmişti.
Son dakika haberi. Thunderbird pilotu Las Vegas dışında gerçekleşen kazada hayatını
-kaybetti. -Nellis hava kuvvetleri üssünün
yakınında bir F-16 uçağı düştü.
F-16 rutin eğitim uçuşu sırasında yere çakıldı.
Bu iki yıldan kısa bir süre içinde gerçekleşen
üçüncü Thunderbirds kazası.
Nellis Hava Kuvvetleri üssü pilotun adını Binbaşı Steven Del Bagno olarak açıkladı.
Rapora göre uçak dönerek yere doğru çakılırken pilot Binbaşı Steven Del Bagno
jetin kontrolünü kaybetmiş.
JOE VE CINDY DEL BAGNO CAJUN'IN EBEVEYNLERİ
SANTA CLARITA, KALİFORNİYA
Herkes çocuğunun önce anne ya da baba demesini ister.
Steven küçük bir bebekti ve henüz ilk kelimelerini söylememişti.
Ve bir gün üstümüzden bir uçak geçiyordu. Eliyle gökyüzünü gösterdi ve…
"Uçak, uçak, uçak," dedi. Sahi mi? Uçak diyorsun.
Anne demiyorsun, baba demiyorsun.
Uçak iki heceli bir kelime. Anne ise tek. Tek heceli.
Baba da demesi kolay, ama o uçak dedi.
Her şey böyle başladı. O zaman kaç yaşındaydı, iki ya da üç mü?
O sıralar bu yaşlardaydı.
Ne haber, baba? Sadece artık kesinleştiğini
söylemek için aradım. Bütün Thunderbird ekibi
arayıp yeni Thunderbird dört olacağım haberini verdi. Hepsi bu kadar,
sizi seviyorum. Umarım gününüz iyi geçiyordur.
Görüşmek üzere. Kendinize iyi bakın.
Herhangi bir gün gibiydi.
İşe gitmiştim.
Bilişim müdürü ofisime geldi ve "Joe, Joe, Joe,
Nellis Hava üssünde bir F-16 düşmüş" dedi.
Thunderbird müymüş diye sordum.
Hayır, dedi.
Tamam öyleyse, Thunderbird olmaması içimi
rahatlattı dedim. Steven'ın bir şeyi yoktur.
Her şey yolunda.
Sonra Cindy aradı. Eve iki üniformalı asker geldi.
"Ne yapayım" diye sordu.
Joe evde değildi. Onları içeri almak zorundaydım.
Zaten işleri zordu.
Papaz çok dostaneydi, bana sarıldı. Ağlamama izin verdi.
Subay soğukkanlılığını korumak için büyük çaba harcıyordu.
Nasıl dayanabildiklerine inanamıyorum.
Asla ama asla Steven'ın bir uçak kazasında öleceği aklıma gelmezdi.
Uçarken her zaman o kadar titiz ve dikkatli davranırdı ki.
Ayağının takılıp başını çarparak öleceğine daha çok ihtimal verirdim.
Evet bence öyle.
Soruşturmada, Steven'ın bir hata yaptığı
sonucuna varılmadı.
Yüksek İrtifa Bomba hareketinde birleşme sırasında kaza meydana gelmiş.
Maruz kaldığı G kuvvetindeki değişim,
onu bayıltmış ayılamayacak kadar yere yakınmış.
Uçuş güzergahı doksan dereceymiş.
Cesedinden geriye fazla bir şey kalmadı.
Bu dünyanın en kötü şeyi.
İnsan ebeveynlerine veda etmeyi bekler, ama çocuğuna veda etmeyi beklemez.
DEĞERLENDİRMEYE 27 GÜN KALA
Yaklaşan bölüme yunuslama deniyor. Bu,
gösterinin bittiği anlamına gelir ve inişe geçerler.
Birazdan iniş kodlarını duyacağız. İniş kodları birden altıya kadardır.
Bakım ekibine, ne üstünde çalışacağımızı
dair haber vermiş oluruz.
Thunderbirds piste döndü. Bir numara, kod iki.
Uçuş kontrol sistemi arızası açık değil.
Anlaşıldı.
İyi uçuştu.
Gösteri ve Hava Kuvvetlerindeki bütün jetler için her şeyin başladığı ve her
şeyin sona erdiği uçuş hattına hoş geldiniz.
Tüm bakımlar burada yapılır.
Burada teknisyenleri, jetleri, yağı,
yakıtı ve herkesin emeğini ve çabasını görebilirsiniz.
Dünyanın en ilgi çekici işi değil bu. Her şeyin gerçekleştiği yerdesiniz. Zor.
Ama adınız jetin kenarına yazıldığında ve işinize bağlı bir ekip şefiyseniz,
bu gururunuzu okşuyor. Sadece altı gösteri pilotu değil.
Hiç durmadan çalışan yüz otuzdan fazla kişi var burada.
Uçakla geçirdiğim süre ailemle ve dostlarımla
geçirdiğim süreden fazla. En iyisi olmasını istersiniz.
En iyi görünen, en iyi uçan, en beğenilen olmalı.
O sizin yavrunuz gibidir.
İşte her şey burada başlar. Bir tek büyük hata ölüm ya
da yaşam anlamına gelebilir.
Bakım en yüksek standartlara göre yapılsa da, bazen işler yolunda gitmez.
Bir uçaktaki fırlatma koltuğu muhteşem bir güvenlik özelliğidir.
Çok hızlı hareket eden bir uçaktan çıkmamızı
sağlar ve hayatımızı kurtarabilecek bir paraşütü vardır. Ama
bu uçaktan çıkmak için son derece ekstrem bir yöntemdir.
Altınızdaki roket motorunu tetikleyen kolu çekmek yer çekiminin yirmi beş
katına kadar g kuvvetine maruz kalmanıza sebep olur.
Miami, birkaç yıl önce o kolu çekmek
zorunda kaldı. Bu olay, onun boyunu iki buçuk santim kısaltmıştı.
Derin nefes al bakalım.
Kasları artık daha kısa ve zamanla katılaşıp
sırtında kas düğümlenmesine sebep oluyor. Ve maruz kaldığı sıkıştırıcı güçler
durumunu daha da kötüleştiriyor.
Yüksek G kuvvetine maruz kaldığınızda kaslarınız sıkışıyor.
Bu yüzden yapılabilecek en basit şey uzanıp rahatlamak ve kısa olan bacağı
aşağı doğru çekmektir.
Burada ağrın var mı?
Hiç esnek olmaması dışında sorun yok.
Biliyorum ben de daha sık yoga yapmalıyım.
Bu tür fırlatmalar, pilotları hem fiziksel hem de
psikolojik olarak etkiler.
Bir fırlatmadan sonra bile tekrar jet kullanabilmek pek olası değildir.
Ama iki kere fırlatılmak zorunda kalmışsa,
bu uçuş kariyerinin sonu olabilir.
Fırlatmadan sonra yere indiğimde ellerimin titremesini kontrol edemiyordum.
Bu şokun üstesinden gelmem gerekirdi.
Bana en çok yardım eden kişi beş numaralı Gök Gürültüsü oldu.
O her zaman yanımdaydı.
Odasına gittim, istediği bir şey olup olmadığını sordum.
Travma yaratan bir olay olduğu için onunla konuştum.
Bu olay ekipteki onun gibi insanlarla tanışmama vesile oldu.
Bana sorarsan, ilk yüz seksen derece irtifa kontrolün
olarak iyi iş çıkarmışsın. Ben üç yüz kırktan başladım.
Thunderbird beş akrobasi ekibindeki diğer eğitmenimizdi.
Oradaki ikinci yılıydı ve geçen yıl altı numara olarak uçmuştu.
Görsel olarak öğretmeyi severim.
Uçuş güzergâhını kullanarak doğru zamanlamayı belirlerim.
İçinizde hep bir parça ölüm korkusu olur,
ama bu adrenalin salgınızı arttırır ve odaklanmanızı sağlar.
İzle şimdi!
Bir numaralı kural, karoya çarpma. İki numaralı kural, yere çarpma,
üç numaralı kural bana çarpma.
Bu bir C-130 Herkül. Bugün paraşütçüleri bırakırken gördük.
Çok büyük.
Şu küçük parçada tekerleri bulunuyor. Bu tasarımı hep sevmişimdir.
İşte bu. Bu olabileceklerin en iyisi. Üstümüzden uçaklar geçiyor şu anda.
Bu adam kim?
Çok havalısın.
Evet.
Vay canına.
-Oh. -Vay canına.
Kamera açısına bak.
Harika çekim.
Evin her yerinde uçaklar vardı. Garajda bile olabildiğine
uçak maketi vardı. Ev ödevini eve gelmeden yolda bitirip,
bir an önce uçak maketi yapmaya koşardı. Kevin da,
çocukken onu hep yanında NASA'ya götürürdü. Bunlarla
büyümüştü Bu resmen kanına işlemişti.
"Astronot olacağım" diyordu.
Henüz dört yaşında, anaokulundayken,
öğretmeni uzayda yer alan bir şeyin resmini
çizmesini istemişti. Vay be dedik.
Onunkisi çok farklıydı. Çünkü dört yaşındakiler
için gökyüzü mavidir.
O ise uzayın karanlık olduğunu biliyordu.
Uzay mekiği onun için bir mihenktaşı oldu.
Peşini hiçbir zaman bırakmadı.
Onunla tanıştıktan sonra, astronot olmak istediğini söylediğinde,
şöyle düşünmüştüm: "Sana bol şans. Rüyanda
görürsün."
Nasa astronotları çoğunlukla hava kuvvetleri
ve donanma savaş pilotlarıdır, özellikle de test pilotları.
Uzaya gitmek istiyorsam, bunu yapmam gerektiğini biliyordum.
Askeri okula gittim ve sonra test pilotu okuluna geçiş yaptım. Bir yıl sonraysa,
hava kuvvetlerinin seçkin uçuş okullarının ikisini de bitiren üç kişiden biri
olarak mezun oldum.
Hayatımda ne yapacağımı bildiğimden son derece emindim.
Haydi uçaklarla da oynayalım.
Tamam gel bakalım. On sekiz bin aday arasından ilk bine girdim. Sonra ilk yüz
yirmi arasına kaldım. Şubat ayında oğlumun ilk doğum günü yaklaşıyordu ve
beni ikinci tur görüşmelere çağırdılar. Bu noktada geriye kırk elli kişi kalmıştık
ve finalist oldum. Bu resmen bir rüya gibiydi. Kendi kendime şöyle diyordum:
"Buraya kadar geldim. Bir şansım var. Gerçekten başarabilirim."
Ben de istiyorum ben de.
Sonra bir telefon geldi. Arayan, Thunderbirds'ün komutanı,
arkadaşım Tuğla'ydı.
Yerimi alacak kişinin kim olacağını çok düşündüm. Thunderbird Bir'in kim olacağı,
ekip liderinin kim olacağı epey önemlidir. Çünkü kültürü o oluşturacak,
ekibin genel karakterini o belirleyecek.
Hiçbir hataya yer vermemek son derece önemlidir.
-Sıra bende sıra bende. -"Hey Astro" dedi, "bu ekibe
katılmak için başvurmanı istiyorum" dedi.
"Kesinlikle olmaz" dedim.
NASA'ya daha yeni başvurmuştum. Görüşmeler başlamak üzereydi.
Hava gösterisinde bir geleceğimin olmadığını biliyordum.
DEĞERLENDİRMEYE 24 GÜN KALA
Uçuş sorumlusu olarak ana görevim, iyi uçmak,
pilotları anlamak ve güvenliklerini sağlamak.
Ama işimin sevdiğim parçalarından biri hava akrobasi gösterileri sırasında
Işık adındaki cihazı kullanmak.
Lider ve solo pilotlar bu ışık cihazından gelen sinyalleri her seferinde
kusursuz hizalanmak için kullanırlar.
Işığı gördünüz mü? Biraz daha yanaşacağız.
Saatte dokuz yüz altmış kilometre hızla giderken omzunun üstünden bakmak için
birkaç saliselik zamanı olur ve gördüğü bu ufak ışık "evet,
buna göre hizalanmalıyım" demesini sağlar.
Üç numara, uyumsuz giriş.
Koşullar harika. Hazırız. Yapabilirsin, dostum.
Eğitim sezonunun bu aşamasında hala üstesinden
gelmemiz gereken pürüzler var. Bir türlü mükemmel şekilde
gerçekleştiremedikleri bir manevra vardı.
Tamam millet, haydi bu sefer yapalım. Haydi bakalım.
Biraz ilerleme görmek istiyorum.
Evet işte böyle, aferin.
-Şimdi yüksel! -Yüksel, yüksel!
Güzeldi.
Lideri izle, haydi.
Evet, olağanüstü!
Üç yüz otuz, üç yüz kırk, üç yüz elli, üç yüz altmış, üç yüz yetmiş.
Arkada.
Haydi, ona yetiş.
Buluşma açısı hatalıydı.
Bu yaptığım hata beni sinir etmişti.
Yeniden buluşma noktasını bir türlü oturtamıyorum.
Gösteri merkezi.
Ölçü için endişelenme. Zamanında varalım yeter.
Hadi, hadi.
Haydi, yetiş!
Ah…
Geniş.
Bir de şöyle bakalım. Onun olduğu noktaya gitmek yerine,
olacağı noktaya doğru gitmelisin.
Haydi, yetiş onlara. Ah, geride kalma sakın.
Haydi. Haydi, ne oluyor orada?
Katılma çizgileri eşleşmedi.
-Hey, hey, hey, hey! Vay. -Tam üstteyken dönmeye devam ediyorum. Ama
yine de buluşma noktasını beceremiyorum.
38. PROVA
Biraz alçak, biraz alçak. Haydi. Merkezde değilsiniz. Yavaş kaldınız.
Üç yüz metre aşağıdasın. Bu da G kuvvetini ve kesmeyi etkiliyor.
Bu bir sorun. Her zaman bir sorun çıkar.
Ama ne olacağını ve kimin başına geleceğini bilemezsin.
Başarabilirsin dostum. Haydi toparlan.
İşte böyle işte böyle. Güçlü ol. Evet şimdi!
Sola! Sola!
Haydi ama!
Çok zz kalmıştı.
Bu hafta hareketli geçti doğrusu.
Uçağın ve pilotların risk altında olduğu güvenlik açığının bulunduğu iki
olay gerçekleşti.
Rüzgara doğru dengele. İki, üç, dört.
Evet, o anda sarsıntıyı hissedebiliyorum. Kasette görünüyor mu bilmiyorum.
Şey gibiyim…
Hizadayız. Dönüyoruz, bir, iki, üç ve dört.
Liderin altındaydım, çok yakın uçuyorduk.
Şu anki beceri ve deneyimime göre lidere bu kadar yakın uçmak kendimi
güvensiz hissettirdi. Bu yüzden Primo'ya doğru yanaştım.
Hayır, uzaklaşmak zorundayım.
Ve kanat uçuşlarımız, ne kadar yakındı bilmek bile istemiyorum.
Primo'nun, kendini formasyondan çıkarmaktan
başka seçeneği kalmamıştı.
Sonrasında, değerlendirmede bunu üst üste
defalarca kez izledik.
Yapabildiğin kadarıyla kanatlarını liderinkiyle
dengelemeye çalışmalısın. Oradaki hafif esnemeyi gördün mü?
Şöyle ki, hizayı olabildiğince korumalısın,
ama mümkün görünmüyorsa çekil ve…
Primo'yu böyle tehlikeli bir duruma düşürdüğüm
için kendimi suçluyordum. Bu, devamlı "Gerçekten çok yakındı,
hepimiz için bir felaket olabilirdi," diye düşüneceğim türden bir olaydı.
Ama ertesi gün işe bu düşünce ve endişelerle gidemem tabii ki.
Tamam, ah, öncelikle,
zaman ayırıp gösteriyi izlediğiniz için teşekkür ederim. Netice olarak…
İki bin on sekiz Ağustos'unda ekibe katıldığımda,
üç büyük olay yaşanmıştı. Bunlardan biri ölümle sonuçlanmıştı.
Akrobasi ekibinin geçmişini merak ediyordum. Doksanların başına,
seksenlere ait belgelerle dolu olan bir çekmecem bile vardı.
Bir gün aniden onları okurken buldum kendimi.
Yavaş yavaş ekibin önceki biçimlerini kafamda oluşturmaya başladım.
Farkında olmadan bazı noktalardan uzaklaşmaya başlamıştık.
Kazalar ya da yakın ıskalamalar olduğunda lider irtifayı yükseltmeye,
formasyonu genişletmeye başladı.
Bir kurumda kurum kültürünün yanlış yöne gitmesi son derece yaralayıcı olabiliyor.
Bazense tam tersidir.
Son yirmi yıldır, Thunderbirds,
Karo Geçişi hareketini şöyle gerçekleştiriyordu. Asimetrik.
Hizalı değil. Düzensiz. Bu kurumun var oluş amacı bu değil.
Meslekten olmayan biri uçaklar birbirinden uzakta daha güvenli olur
diye düşünebilir, haklılar da.
Uçaklar yere yakın değilken de güvenlidir. Ama, Tuğla geniş resmi görmeye
başladı ve şu teoriyi oluşturdu. Birbirimize daha yakın olursak daha
iyi bir gösteri sergileyebiliriz bu sadece görünüş
olarak güzel olmaz, ayrıca güvenli de olur.
Bunu görmek kolay bir iş değildi.
Ne kadar hızlanırsak, ne kadar zorlarsak, ne kadar hassasiyete odaklanırsak,
o kadar güvenli uçacağımızı gördü. Çünkü, bu noktada,
tek odaklanabildiğiniz şey budur.
Ve bu yüzden de gösteriyi daha kolay gerçekleştirmek yerine,
daha zor gerçekleştirmeye odaklandım.
Düzen, metodoloji.
Yakın uçmak zorundayız. Alçak uçuşun, güvenli bir yolunu bulmalıyız.
Bunun bir gecede olmayacağını biliyordum. Endişem,
benden sonra bu şeylerden bazılarının kaldırılma ihtimaliydi.
Deyim yerindeyse bayrağı alıp ileri taşıyacak birine ihtiyacımız vardı.
Bir askeri okul mezunu gibi stratejik düşünebilmeli,
hem de pilot okulu mezunu gibi fizikten ve aerodinamikten anlamalıydı.
Böyle çok insan yok. Sadece bir kişi vardı.
Proje üzerine düşünürken,
Hava Kuvvetlerinin bana kattığı özelliklerin
farkına varmaya başladım. Beni eğitmen olmam için askeri okula,
hassas uçuşun inceliklerini anlamam için de test pilotu okuluna göndermişlerdi.
Öyle ki, bir noktadan sonra,
bütün ülkeye ilham verebilecek bir ekibi yeniden oluşturmada böyle bir
katkımın olabileceği ihtimalini görünce çocukluk hayalimin peşinde
koşmak bencillikmiş gibi gelmeye başladı.
Artık elimi taşın altına sokma vakti gelmişti.
Uçuş hattından ayrıldım,
ofisime döndüm ve oturup hayatımın en zor e-postasını yazdım. Onlara,
Hava Kuvvetleri tarafından Thunderbird Bir olmak üzere seçildiğim için
başvurumu geri çektiğimi bildirdim.
Çok yaklaşmıştım.
Hayalimi gerçekleştirmenin ne kadar harika olacağını düşünmeye başlamıştım bile.
Şimdi başka bir konuya geçelim, Daytona 500'den bahsedelim.
Burada hava gösterisi meraklısı olmayan kişiler
gösteriyi izleme fırsatı yakalıyor.
Daytona bizim için önemli. Thunderbirds, on iki yıl üst üste,
toplam on üç kere Daytona Beş Yüz üzerinde uçuş gösterisi gerçekleştirdi.
Teknik olarak eğitim sezonu ortasına denk geliyor,
dolayısıyla bunu yapıp yapmama konusunda çok tartıştık.
Eğitimimize ara verip bu ülke çapındaki etkinliğine
katılmalı mıydık diye düşündük. Bir hafta boyunca insanların
bizi tanıma şansı olacaktı. Takım için bu epey önemliydi.
Yani, bir yandan avantajı var, ama eğitim sezonumuzu bölmüş olacaktı.
Ve tabii ki de değerlendirmeden önceydi.
Daytona Beş Yüz'de milli marş okunurken bu gösteriyi yapacaklarından onlar için de
-önemliydi. -Değerlendirmeden önce olduğu için,
tam olarak hava gösterisi değildi.
Sadece katılımcıların izlediği bir hava gösterisinin ötesinde,
bütün Amerika Daytona 500'ü izliyor. Herkesin gözü burada. Hiç baskı yok.
Milli marşta cesur kelimesinin C'sine gelindiğinde, tam o anda,
dünya merkezi yazısındaki M'yle E'nin arasından geçecektik.
Halkın önündeki ilk gösterimizde işte bu kadar dakik ve hassas olmamız gerekiyordu.
Milli marşımızı seslendirmek üzere sahneye çok satan şarkıcı ve bestekâr,
Breland geliyor.
O adam başlar başlamaz, lidere kalkış saatini bildirmeliyiz.
Ah, söyle, görebiliyor musun şafağın ilk ışıklarında,
Alacakaranlığın son pırıltıları içinde öylesine övünçle selamladığımızı.
Onda başlayalım.
Beş saniye, eksi kırk.
-Zamanında varacağız. -Üç yüz otuzda, beklemedeyiz.
Planlanan operasyon süresi bravo, bir dokuz dört sekiz dört beş.
-Anlaşıldı. -Biraz geri çekil.
Üç yüz.
Ve roketlerin kızıl ışığı
Beş saniye geçti.
Anlaşıldı.
Beş dokuz bir beş yeni varış süresi. Bir dakika.
Hızlanmalısınız, beş saniye geçsiniz.
Hızılanıyoruz. Üç yüz kırk.
Duman hazır.
Ayrılma noktasında.
Biraz yükselin arkadaşlar.
On saniye geç.
Kaçıracağız, çok geç kaldık.
…özgür insanların toprağı.
Haydi bakalım.
Breland'ı ve Birleşik Devletler Thunderbirds
hava akrobasi ekibini uçuşları için hep birlikte alkışlayalım.
Kırk yedideki başlangıcı kaçırdım, çünkü toplamaya çalışıyordum.
Kimsenin beklentisini karşılamadı. Ne organizatörlerin, ne de takımın.
Utanç vericiydi. Oh Tanrım, çok geç kaldılar,
yarışı bile kaçıracaklardı neredeyse.
Thunderbirds pilotları manevraları saniyesine kadar dakik yapmak için
eğitim alırlar.
Ve bugün milli marşı on saniyeyle kaçırdık.
Daha sıkı çalışmalıyız.
Liderimiz kızgın. Ekibin kendisi de öyle. Evet.
Gösterideki bu büyük hatanın yükünü herkes taşıyor doğal olarak.
Ekip olarak başarısız olmuştuk ve değerlendirmeye
çok az kalmıştı ve ben hala yeterli seviyede olmadığımı görebiliyordum.
Ayrılmak için bekle. Ayrılalım. Hazır, şimdi. Dumanı aç. Ve yeniden katıl.
Ters uçuş. Güç.
Üç hazır.
Yavaşla, ters uçuş, yüksel. Lider de üstümde.
Dümen aşağı. Yavaş geçiş.
İşte tamamdır…
Evet efendim. Bugün bir konuğumuz var. Kendisi yeni üç numara.
Karo geçişinin üyesi olarak işi yeni yeni öğreniyorsun. Şu anda neler düşünüyorsun?
Şöyle diyebilirim ki son gösteri uçuşu bizi mahcup etti.
Burada her şey tekrardan ibarettir.
Başarana kadar aynı hatayı yapmaya devam edersiniz.
Şimdi ayrıl.
Kanat uçları hizada.
Ekip, en zayıf halka kadar güçlüdür. Herkes zorluk çeker.
Önemli olan bu dönemi nasıl atlattığınızdır.
Haftanın altı günü çalışınca ne kadar ilerleme kat ettiğini göremiyorsun.
Çabalıyor, en iyi şekilde uçmaya çalışıyorsun.
Biraz erken. Hızlı olmanın da faydası olmuyor.
-Yani, çıkışını bekliyorsun. -Evet. Ben uçağı indirmeyi
öğrenene kadar üç dört uçak değiştirdim.
Vay canına. Lidere bakıyor ve şöyle diyor "o yapabiliyor, yapabiliyor."
Beğendim. Çok iyi.
Değerlendirme günü hızla yaklaşıyor. Bu baskıya sebep oluyor mu?
Çok fazla baskı var.
Hoş geldiniz. Bugünkü konumuz… Evet. Sanırım ilk denemeden daha iyi geçti.
Bulunduğun noktada kendinden emin olmak hiç kolay olmaz.
Bu kadar çok çalıştıktan sonra, "artık yeter" demek kolay gelebilir,
ama rehavete kapılmayacağız. Çünkü bu Thunderbirds'e yakışmaz.
Önemli olan markanın kendidir.
Değerlendirme günü gelene değin bir ekip olarak bir arada kalamamaktan korkuyorduk.
-Düşüp bayılacağım şimdi. -Burada ufak bir nüans var. Selam
dururken yanındakinin elini tutmaya çalışırsın. Tamam, haydi,
-bir kez daha izleyelim hadi. -Biliyorum.
Iskaladı!
Oh, dostum, Zeke! Zeke inanılmaz.
İki bin yirmi üç Thunderbird'ümüzsün.
DEĞERLENDİRMEYE 3 GÜN KALA
Hey, Tamayo! Buraya gel!
Bunu ISA'in ucuna tutar mısın? Dengelemesine yardım et.
Bu hafta çok zorlu geçti. Sağ stabilizasyon servo motoru arızalandı.
Hey, Tamayo, bana kablo kesici falan uzatabilir misin?
Şu anda rüzgar soğukluğu eksi onla on iki arası. Bizim için uzun bir gece olacak.
Gece bire ikiye kadar buradayız.
Hava çabuk karardı.
Ve çabuk da soğudu.
Yorgunuz, üşüyoruz.
Ayrıca açız.
Eve gidip yatmak istiyorsun.
Ama, o jetin yarın uçmasını istiyorsak, o jet yarın uçacak.
Hazırlan. Hazır. Sağa dön. Yirmi. Şimdi. Evet.
Yaklaşık olarak yüz otuz kesme geride.
Evet.
Bu yanal olarak pozisyonunla alakalı. Çünkü liderin bu manevrayı yapışını çok
defa gördün, artık nereye gideceğini biliyor olmalısın, öyle değil mi? Bu
yüzden lidere hep hangi hizada olacağını sorarım. Bu şekilde, hangi hizada
olacağını bildiğimden burada yeniden katıldığımda, nereye gittiğini
-görebilirim. -Evet.
Değerlendirmeye birkaç günümüz kaldı ve yüksek irtifa infilakı hareketinde
hâlen olmam gereken yerde olamadığımı düşünüyorum.
Ve takımın başarısızlığına sebep olan kişi olmak istemezsiniz.
Yeterince yükselemiyorum.
Bunu fazla düşünmemelisin, tamam mı?
Düşünmüyorum.
Çok çabalıyorsun.
Yere çakılmadığın sürece, daha iyisini başarabilirsin.
Ya da çakılırım…
Sorunu ortadan kaldırır.
DEĞERLENDİRMEYE 1 GÜN KALA
Kuyruk numaraları.
Kış eğitiminin sonuna geldik. Yarın,
hava muharebesi komutanlığının değerlendirmesine
tâbi tutulacağız. Hava kuvvetlerini temsil edecek kadar
iyi olup olmadığımıza karar verecekler.
Aldığımız eğitimin karşılığını yarın göreceğiz.
Tamam. Hazır.
Tamam. Bunu kaldırayım.
Bir kere bir, bir.
Ördeği görmek ister misin?
Dürüst olmam gerekirse, bu süreç yakınlaşmamızı sağladı,
ama bazı açılardan da uzaklaştık.
Çok yorucuydu,
ve bu açıdan da askeri hizmet tüm ailenin çabalarıyla gerçekleşebiliyor.
Dört dakika sonra arabayı çalıştırıyorum. Yani, orada ne varsa ye ve
-sonra… -Hayır, şeyli olanı yaptım.
Senin buriton içinde şey yok…
Her neyse, arabayı dört dakika içinde çalıştırıyorum.
İşler yolunda gitmese bile, çabalıyoruz,
üstesinden gelip bir sonraki aşamaya geçiyoruz.
Ah, Dee! Kes şunu!
-Hayır, DeeDee, onu kaldırır mısın? -Haydi, çocuklar, yemeğe inin.
-Yeter artık! -Tamam, git, konuş ama bağırma…
Tamam, babanıza sarılın. Babanız gidiyor.
Herkes "acaba düzeltemeyeceğim kadar çok mu zarar veriyorum" diye düşünür.
-Keşke gitmesen… -Meraklanma, babanız…
-Askerleriniz savaşacak. -Hepsini atlatacak. Buraya gel hadi.
Sizleri çok seviyorum.
Umarım bu konuda haklı çıkarım ve her şey yolunda gider.
DEĞERLENDİRME GÜNÜ
On.
-Beş, dört, üç nokta altı, iki, bir. -Fırlat.
Söz sende.
Tamam, millet. Hoş geldiniz. Saat dokuzu kırk geçiyor.
Dokuz ellide bir sonraki aşamaya geçeceğiz.
Değerlendirme için bugün Delta altmış iki üssündeyiz.
Saat on sekiz onda uçuşa geçeceğiz.
Burada ekipçe elimizden gelenin en iyisini ortaya koymak ve nasıl bir
ekip olduğumuzu göstermek için toplandık.
Elinizde mükemmelliğe ulaşmak ve hayatınızın
en iyi gösterisini ortaya koymak için tek fırsatınız var.
Çok çalıştık ve başarmak için tek bir şansımız var.
Daha önce böyle bir baskı hissetmemiştim.
En önemli olan da bu takımı olabileceğinin en iyisi haline getirmek.
Bu ekibin her üyesi herkesin elinden gelenin en iyisini yapmasını istiyor.
Bir hazır, kanopi kule hazır.
Büyük gün geldi çattı. Bugün Thunderbirds değerlendirme günü.
Bütün eksiklerini tamamladılar. Artık kalkışa hazırlar,
ya da hazırlar mı göreceğiz.
Bugün bütün gözler dostumuz Primo'nun üzerinde.
Kan, ter ve gözyaşı dökerek ekip olarak çalıştığımız
son iki üç aylık eğitim sezonu…
…bugün sona eriyor.
Beklemede kal, duman, duman, duman hazır. Thunderbirds, dumanı bırakın!
Motorları çalıştırın!
Gücü düşür.
Karo sağdan yaklaşıyor. İşte karşınızda iki bin yirmi
üç Karo Geçişi Hareketi!
Bu Thunderbird'lerin imza manevrası. Görünüşleri çok önemli.
Beni en çok endişelendiren yanı ise, güvenlik.
Ayrılmaya hazır olun.
Tam güç.
Sağdan sola beş, solunuzdan sağa altı.
Gösteri merkezi üstünde birbirlerine toplam bin altı yüz kilometre
hızla yaklaşıyorlar.
Hepsi bıçak sırtında.
Otuz metre solda otuz metre sağda mı olacak? İzleyen yüz bin kişi bunu fark
-edecektir. -Hazır, şimdi!
Evet. Harikaydınız, iyi iş çıkardınız.
Şimdi ise solunuzda, Karo Geçişi'nin yüksek bomba infilakı
hareketini göreceksiniz.
İşte bu, arkadaşlar. İyi şanslar!
Yavaşça, ileri.
Biraz hızlanalım.
Tam olarak aynı anda aynı yerde buluşmaları gerekiyor.
Beklemede kal. Şimdi ayrılalım!
Üç kilometre kesiti!
İyi gidiyor, iyi gidiyor. Dizginle.
Bir buçuk kilometre!
İşte böyle! Harikaydı!
Tamam, Primo, bütün gözler üzerinde.
Katılıyorum!
Zirvede. Beş, iki, iki, üç.
Şimdi dalış, dalışa geç dalışa.
İyi iş, dostum iyi iş. Gir oraya.
Haydi, Primo. Katıl onlara.
Üç yüzde. Üç yüz on.
Hattında değil.
-Üç yüz otuz, üç yüz kırk, üç yüz elli. -Farkı kapat.
Üç yüz altmış, üç yüz yetmiş.
Üç yüz seksen.
Hızlan! Haydi!
Gösteri merkezine!
Kanada yaklaş.
Anlaşıldı.
Evet! Muhteşemdi! Evet harika!
Üç adım ileri, bir adım geri, üç adım ileri, bir adım geri.
Primo sonunda yeniden buluşma noktasının üstesinden geldi.
Onunla gurur duyuyorum.
Primo'yu seviyorum.
Eğer bugünü özetlemek gerekirse. Bence bugüne kadarkilerin en iyisiydi.
Gerçekten etkileyici bir gösteri oldu.
Sanırım benden fazla Thunderbird kaydı izlemiş biri yoktur.
Son kırk yılda bu ekibin hem en iyi günlerini,
hem de kötü günlerini gördüm.
Siz şu anda Thunderbirds'ün en iyilerisiniz. Bundan iyisini görmedim.
Affedersiniz.
Önemli değil.
Amerika'nın sizin gibilere ihtiyacı var.
Oyunumuzun zirvesindeyiz.
Yani, kendinizi olduğunuz gibi gösterirseniz
insanlar sizi daha çok sevecektir.
Tamamdır, iki bin yirmi üç değerlendirmesinden
başarıyla geçtiniz. Başarılı olacaksınız.
İki bin yirmi üç ekibinin değerlendirme gösterisi hava muharebe komutanı
olarak gördüklerimin en iyisiydi. Bu, aylar öncesinden değil,
yıllar öncesinden başlayan bir çalışmanın meyvesi.
Geçmişi bugüne bağlayabildiğimiz için gurur duyuyorum. Ayrıca,
bu ruhu geleceğe de taşımış olduk. Ben, ekibi, olmasını istediğim noktaya,
mükemmeliyete taşıyacaklardan sadece biriyim.
Bizi Thunderbirds'ün altın çağı bekliyor.
Tek gereken onun için çalışmaya devam etmek.
Telefonumuza yine cevap verdi.
Evet.
-Merhaba, Primo, nasılsın? -İnanamıyorum. Ekibin değerlendirmeden
geçmiş. Bu demektir ki, ya sen de başardın, ya da sensiz yaptılar.
Muhteşem bir histi ve Rick yanılıyorsun ekipten
çıkmadım. Değerlendirmeye katıldım.
Bak şunu söylemeliyim senden hiç şüphe etmedim.
Rob ve Rick senden şüphe ettiler, ama ben hep senin arkandaydım.
Nevada'nın, Las Vegas şehrindeki Nellis
Hava Kuvvetleri üssündeyiz, karşınızda Amerika'nın mavi
üniformalı elçileri!
Hepiniz Thunderbirds'e hazır mısınız?
7. GÖSTERİ COCOA BEACH, FLORIDA
Bu akrobasi ekiplerini hep görürüz. Ama bu ekip üyelerinin arasındaki kimya,
dostluk duygusu gerçek anlamda bambaşka diyebilirim.
Ve bu performansa yansıyor, değil mi?
Kesinlikle öyle.
28. GÖSTERİ TRAVERSE CITY, MICHIGAN
34. GÖSTERİ SIOUX FALLS, GÜNEY DAKOTA
Amerika'nın her yerinde, Huntington Beach'teki Pasifik
gösterisinden tutun da, doğu kıyısına kadar pek çok yerde uçtular.
Thunderbirds gösterisinin sevdiğim yanı şovmenlikleri ve zaman ayırıp çitin
önünde buluştukları gençlere ilham vermeleri.
Pekala, arkadaşlar. Bu harikaydı.
En iyi gösterimiz olduğuna yemin edebilirim.
Yaptıkları işi seviyorlar. Ama yılın iki yüz elli gününü
yollarda geçirmek, ikinci yıldan sonra insanı yoruyor,
normal bir hayata dönmeye hazır oluyorlar.
İzlediğiniz gösteri,
duman püskürterek daireler çizen altı pilottan ibaret görünebilir,
ama aslında bunun arkasında her hafta iki farklı şehri ziyaret etmek zorunda olan,
yüz otuz kişiden oluşan bir ekip var.
Yaptıkları her şey için sizden ekibimiz adına bir alkış istiyorum.
Hoş geldiniz, millet. İki bin yirmi üç ekibinin,
son gösterisi. Bu inanılmaz.
Bir gün illa ki kullanacağımı bildiğim bir fotoğraf çekmiştim. Sizin
için şuraya koydum. Ve, bu fotoğrafı eğitim sezonunun başında,
hepimizin ilk kez bu odada toplandığı pazartesi günü çekmiştim. Dönüp
o güne bakmak ve şimdi yaptığımız işte bu kadar iyi olduğumuzu
görmek olağanüstü geliyor. Şimdi sizden derin bir nefes alıp,
söyleyeceğim şeye kendinizi hazırlamanızı istiyorum.
Ah, kısaca, yaptığınız işte dünyanın en iyilerisiniz.
Harika bir duygu bu.
Ve, bunu unutmayın ve tadını çıkarın, olur mu?
Haydi, gidelim. Hazır mısınız?
-Çok yaşa. -Hazırız, patron.
Bu anın büyüsünü mahvettin. Neyse.
Buraya kadarmış. Uçuş ekibine hem veda ediyor,
hem de başımızdan geçenler aklıma geldikçe size saygılarımı sunmak istiyorum.
Bu topraklarda,
fikirlerden ve aldığımız ilhamdan eşi benzeri görülmemiş değerler
üretebilme yeteneğine sahibiz. Değerlerimiz, Thunderbirds'ün değerleri,
halkımıza ilham veriyor.
Öne çıkmaya, risk almaya korkuyorsanız,
sonunda hiçbir şey başaramazsınız oğlumuz yaptığı işi çok seviyordu.
Pek çok insanın hayatını etkiledi.
Hala golf oynuyorum ve kendi sopalarımı onunkilerle değiştirdim.
Her gün onunla birlikte oynayabiliyorum ve bu benim başa çıkmamı sağlayan bir
yöntem oldu.
Her birimiz tek başımıza bir şey ifade etmiyoruz,
ama ekipteki yüz otuz kişiyi bir araya getirdiğinizde,
Thunderbirds'ü oluşturmuş oluyorsunuz.
Her şeyi geride bırakarak yapıyoruz, bunu bir fikirden fazlası için,
bir fikirden çok daha ötesi için gerçekleştiriyoruz.
Bir filo komutanı için başarı,
birbirimize ne kadar yakın uçtuğumuzdan ve seyircinin önünde formasyonu
nasıl oluşturduğumuzdan farklıdır. Thunderbird Bir olarak benim için başarı,
bizden sonra geleceklerin bizden de iyi olacağı gerçeğidir.
Thunderbirds'e hoş geldin.
Bu ekip gözü kapalı güven üzerine kuruludur
ve eğitim boyunca bu gözü kapalı güveni kazanacağız.
Ekip olarak en zayıf halkamız kadar güçlüyüz.
Bir ekibin, mevcut başarısının ilerisine geçmesi
bir mucizenin ürünüdür. Tüm sistemin çökmesi için tek bir
pilotun pes etmesi yeterlidir.
Buraya gelişim pek de tahmin edeceğiniz şekilde gerçekleşmedi.
Karavan parkında büyümüş Florida'lı bir çocuğuyum. Eğer benimle,
ufacık da olsa kendileriyle bir benzerlik görebilirlerse,
hayatta her şeyi başarabilirler, ben de bu mucizenin bir kanıtıyım.
Evet!
Her zaman, ekibi doğru şekillendirirsek,
ülkedeki herkese hedeflerimiz doğrultusunda
olağanüstü şeyler yapma ilhamı verecek bir kültür yaratabileceğimize inandım.
O, bu yıl, şimdiye kadarki en iyi gösterileri
sergileyen ekibi kurdu. Peşinden savaşa bile giderdim.
Ekibi, Sheik'e ve Thunderbirds'ün yeni nesline teslim etmeden önce,
şunun altını çizmek istiyorum. Thunderbirds, ya mükemmeldir, ya da hiç.
Pekala, çocuklar, işte oyun planımız. Declan, sen uçağının arkasında duracaksın.
Tamam. Bu, bu Thunderbirds üçün pozisyonu. Kanatlarınız hizada.
Havalanma pozisyonun güvenli. Revan, burası da senin. Uçağının arkasındasın,
bu senin uçağın. Sen Thunderbird ikisin. Sen de burada dur.
Beni arkaya attın.
Sen slottasın.
Sen Thunderbird dörtsün. Arayıp NASA başvurumu geri çekişim,
o noktaya kadar hayatta başardığım her şeyde beni yönlendiren çocukluk
hayalimin sona erişi anlamına geliyordu. Bir anda, hepsi yok olmuştu.
Geri dönüp baktığında buna değdiğini düşünüyor musun?
Belki.
Ah…
Evet, doğru kararı verdiğimi bilmek iyi olurdu. Ama bunu bilmemin bir yolu yok.
Bu iş, hayatım boyunca yaptığım
en tatmin edici işti. Gerçek anlamda hayatımı bu
iş olmadan hayal edemiyorum.
Neler olabileceğini düşünürsek, verdiğim karardan memnunum. Yine de,
astronot olmak için seçilen arkadaşlarımın aya ya da Mars'a gidişlerini
izlerken acaba orada olabilir miyim diye düşüneceğim evet bunu düşüneceğim.
Hazır, duman. Duman hazır. Duman devrede. Thunderbirds, frenleri bırak.
Motorları çalıştırın!
-Oh, hayır! Hayır! -Evet!
Çocuklarımızı birçok hedef doğrultusunda büyütüyoruz.
En önemlisi de devlet hizmetine kendinden çok değer vermek.
Bence bir sonraki mükemmel olacak.
Bence, Revan ve Declan,
şu anda her şeyi kavrayamıyor olsalar da,
ilerde bu günlerin anlamını ve değerini bilecekler ve bu sayede eminim çok daha
iyi insanlar olacaklar.
Düzeltmenin tek yolu annenin liderlik yapması.
Motor, hazır, şimdi!
-Oh, hayır, öldüm. Oh! -Oh!
Bugünkü en iyi formasyondu.
Birlikte inşa ettiğimiz her şeyden çok, bu takımın birlikteliğinden
gurur duyuyorum. Burada özveriyle çalışan yüz
otuz kişilik bir ekibim var. Keşke burada başardıklarımızı bütün
ülkede hayata geçirebilsek.
İlk bölümü unuttum.
Hazır, duman.
Duman devrede. Frenleri bırakıyorum.
Motorlar çalışsın! Evet! Evet!
Başardık! Gidiyoruz, gidiyoruz. Evet, bu en iyisiydi! Oh, hayır!
2023 TAKIMI, EN YAKIN FORMASYONUNU TARİHTEKİ
TÜM TAKIMLARDAN ÖNCE GERÇEKLEŞTİRDİ.
BAKIM EKİBİ, HİÇBİR UÇUŞUN BAKIMLA İLGİLİ BİR SEBEPTEN
İPTAL EDİLMEDİĞİ MÜKEMMEL BİR SEZON GEÇİRDİ
600 SAYFALIK YÖNTEMLER, TALİMATLAR VE SINIRLAR KILAVUZU
TUĞLA'NIN REFORMLARINI PEKİŞTİRDİ
CAJUN'DAN BERİ HİÇBİR KAZA YA DA AKSİLİK YAŞANMADI
Teşekkür etmek dışında ne diyebilirim bilmiyorum. İnsan,
hayatının önemli bir döneminin sonunda tatmin olmak istiyor.
Sen de bunu iki yıl sonra hissedeceksin, çünkü artık Thunderbird üçsün!
Oh!
Harika evet! Dostum!