SERIAL OPARTY NA FAKTACH. NIEKTÓRE NAZWISKA I WYDARZENIA ZMIENIONO.
Mgła, klima, wiatrak, Monopoly, granat, tymianek,
dziewczyna z okresem, piosenkarze, komicy,
robienie loda, MILF-y, Hitler, Portugalczyk, olimpiada, paraolimpiada…
MILF-y robią loda… mgła, klima, wiatrak,
Monopoly, granat, tymianek.
Ritalin, szkoła, Igor.
Serio, Igor?
Łysa głowa.
Tata odszedł, mama karmiła i kopciła, wypuszczałem z jej sutka dym, o tak…
Siusiak mały, ale cienki.
Chodziłem do Broshim. Wszyscy brali ritalin.
Całe dzieciństwo na nim jechałem.
Niemożność koncentracji to ściema. Ritalin to narkotyk. Nuda jest serio.
Czy ktoś mówi: „O rany, nie mogę się bić”?
Bez ritalinu siałbym w klasie chaos.
Zamęt, chaos…
Różnica jest zasadnicza.
Chaos bierze się z domowej traumy.
Strzelali we mnie ritalinem jak z dmuchawki do niedźwiedzi.
Zmulało mnie na przerwie i nie wracałem na lekcje.
Siedziałem cały dzień zahipnotyzowany przez ochroniarza.
Opowiadał mi takie historie, że…
Nie wiem, jak w trzeciej klasie to przeżyłem.
Mówił: „W Rosji mordowałem transwestytów”.
Naprawdę? Serio, Igor?
Serio, Igor?
Ale opowiadał mi też głupie i banalne historyjki.
„Kiedyś miałem fryz na boba”.
„Co?”
„Mówiłem ci, że miałem boba?”
„Co?”
„Kiedyś miałem boba. Tęsknię za nim”.
Mama nie robiła mi jedzenia,
więc raz przyniósł mi kanapki.
„Chcesz? To dla ciebie”.
20 LAT WCZEŚNIEJ…
- Weź to. - Nie chcę.
Zamknij się i otwórz usta. Masz.
Daj mi spokój.
- Czemu nie chcesz? - Bo tak.
Ale czemu? To żaden wstyd. Nauczycielki mówią, że to pomoże.
- Uspokoi cię. Nie zmyślam. - Nie wezmę.
Ani tej tabletki, ani żadnej innej.
Cicho.
Spróbujesz chociaż?
- Nie. - Tylko przez miesiąc.
Kto będzie cię chronił, jeśli się uzależnię?
Jesteś porąbany, wiesz?
Zdrowa się odezwała.
Dobranoc, mamo.
Dobranoc, skarbie.
Dobry wieczór. Tamara Shaiman? Matka Deana Shaimana?
Tak, ale…
- Mamy… - Co się dzieje?
Mamy nakaz rewizji.
Nakaz rewizji? Dlaczego? Po co?
Po co wam nakaz rewizji?
- Dobry wieczór. - Witam.
Po co nakaz? Dobry wieczór. Halo?
- Pobudka. - Wstajemy, Dean.
- Pora wstawać. - Cześć, Dean.
Jestem Renana, pracowniczka socjalna.
Policja przeszuka wasz dom. Mają nakaz.
- Chwila. - Ubierz się.
Mamo, co ja zrobiłem?
Nic nie zrobiłeś. Wyjaśnicie mi, co się dzieje?
Ubierz się, Dean.
Proszę zabrać stąd tego chłopca.
Przeszukamy dom, a potem zabierzemy go do aresztu.
Jakiego aresztu?
- Chodź, skarbie. - Wyprowadź małego.
Spokojnie, jest ze mną.
- Jesteś aresztowany. - Mamo, powiedz im.
- Wyjdźmy stąd. - Dobrze, ale…
- Wyjdźmy. Wszystko wyjaśnię. - Chodź, Dekel.
Szybko, Dean.
Weź to.
Mieli nie przychodzić. Zadzwoniłam, bo się bałam.
Weź torbę i się ubierz. Idziemy.
To mojego brata.
Mamy nakaz rewizji.
- Rewizji? - Pozwolenie, żeby przeszukać dom.
- Po co? Nic nie zrobiłem. - Chciałeś być dorosły? To bądź.
Wyjdę jak dorosły. Bez ubrań.
Spokojnie, Johnny. To tylko szczyl.
Proszę pani! Proszę tu przyjść.
Proszę pani!
Proszę spakować chłopaka.
Wrzucić koszulę, spodnie, bieliznę, kurtkę.
- W areszcie jest zimno. - Nie, mamo. Wracam za pół godziny.
Na pewno go przywiozą. Tak, kochanie?
Wszystko będzie dobrze.
Niech mama zostanie.
Proszę zostać.
Chodź tu.
Dean!
Wracaj tu!
- Puść mnie, skurwielu! - Cicho!
- Zamknij się! - Puszczaj!
- Johnny. - No już, skurwielu!
Nie martw się.
Nie chcę cię skrzywdzić, Dean.
- Puść mnie! - Wstawaj.
Puszczajcie!
Głowa do środka.
Jebane dupki…
Taksometr już chodzi?
ZŁY DZIECIAK
Meni, jak sytuacja z podejrzanym? Gdzie jesteście?
Dean Shaiman, Maoz Awiw, bez obrażeń. Jedziemy.
Dobra. Zawieźcie dowody do wydziału nieletnich.
Czemu mnie zabraliście?
Moja mama was wezwała?
To walnięta oszustka. Czemu jej ufacie?
Dawaj to, mały.
Nie oszukasz mnie!
- Przestań. - No dawaj!
- Puść. - Zamknij się.
Zeżrę ci śledzionę!
Gdzie twoje ubrania?
Nie wziąłem żadnych.
Nigdy nie zerżnąłeś ręki dziwki, co?
Mogę ci pomóc.
- Jak? - Szybko ci jakąś załatwię.
Jasne, nie są w idealnym stanie,
ale masz tu też Amnę, terrorystkę, która wysadziła nasze rodziny.
To też dobra opcja.
Dzięki.
Nie chcę, żebyś poszedł siedzieć, nie zaznawszy kobiety.
Nie będę siedzieć. Niedługo wracam do domu.
I nie mam pieniędzy.
Ja stawiam, mały.
Nie martw się. Mam siedem sióstr. Codziennie proszą mnie o hasz i perły.
Wszystko gra.
Pieniądze pójdą na szczytny cel.
Którą wolisz?
Chcesz zadzwonić?
Nie, zaraz wychodzę.
Masz minutę.
Halo?
Cześć, babciu.
Jak tam, skarbie? Jedziesz już do mnie?
Rozmawiałaś dziś z mamą?
Nie, a co?
Nic, po prostu…
Kiepsko cię słyszę.
Pojedź autobusem o 13.00, to przed kinem wstąpimy do Caduri.
I zadzwoń z przystanku, żebym się nie martwiła.
- Halo? - Babciu, nie mogę cię dziś odwiedzić.
Ojej. Dlaczego? Co się stało?
Nic się nie stało, po prostu…
Przyjadę we wtorek.
Dobrze, kochanie. Ale wszystko gra?
Tak, wszystko gra.
Gra i śpiewa.
Dobrze, mój śmieszku. Pa.
Pa.
Nie spoufalaj się z nimi.
Jasne?
Źle trafiłem?
Nie zamawialiście striptizerki?
Co się szczerzysz?
Nie wracaj z pustymi rękami, jasne?
Spierdalaj.
Odwal się.
Myślisz, że Freddy da ci żyć, jeśli nie będziesz go słuchać?
Nie masz dość tego Freddy’ego?
Przestań. To koniec, jasne? Nie wracam do Ofeku.
Z sądu idę do domu i tyle.
Co ty jesteś, książę z bajki? Masz moc spełniania życzeń?
Jestem bogiem, więc ja decyduję, i nie masz za dużych szans.
Jeden pies.
Co tam, gościu?
Jak masz na imię?
Jesteś malutki.
Dean.
Ankheisi.
Miło cię poznać.
Wiesz, co czeka cię w więzieniu?
Ofek to masakra.
Co to jest Ofek?
Więzienie dla nieletnich.
- Byłeś tam? - Tak.
To czemu wracasz?
Jak Bóg da, to nie wracam.
Chyba mnie dziś wypuszczą.
Mam nadzieję, że ciebie też. Raczej tam nie pasujesz.
Nie martw się.
- Wracam do domu. - Super. Pójdziemy na lody.
Ale najpierw się ubierz.
Elegancko.
- Pasuje ci. - Idealnie.
Ankheisi, znalazłeś sobie lalkę?
- Zajeb mu! - Dawaj!
Spuść mu wpierdol!
Dowal mu!
Dalej! Rozwal go!
Słuchaj uważnie. Nie pozwolę ci go zwerbować.
- Ty cipo. - Wstawaj.
Mam zasady, więc cię nie zabiję, bo jesteś nieuzbrojony,
ale zostaw dzieciaka w spokoju.
Słyszysz?
Dokończ to!
Ale szkoda.
No i miałem proces.
W wieku 13 lat stanąłem przed obliczem sądu.
Moja kartoteka miała długość…
Stenografka po raz pierwszy w życiu podniosła głowę znad komputera.
Widzi kartotekę, patrzy na nią, potem na mnie.
No i widzi dzieciaka.
Dostałem obrońcę z urzędu. Niezdarę, jakich mało.
Wiedziałem, że już po mnie.
Typ włożył odwrotnie długopis i wszystko poplamił.
Od razu pomyślałem, że dostanę dożywocie.
Proszę wstać.
Rozumiesz, co mówią?
Nie mogłem nic poradzić.
Za dużo spraw, za dużo zarzutów.
- Idziesz do Ofeku. - Żartuje pan, prawda?
Nie.
Bo moja mama dzwoniła?
Dzwoniła, ale nie dlatego.
Nie mogę podważyć wszystkich dowodów. Niestety, idziesz do więzienia.
Do więzienia? Popierdoliło was?
To twoja wina, ty fałszywa dziwko. Co im powiedziałaś?
- No co? - Uspokój się.
Co im powiedziałaś?
- Uspokój się. - Co? Dlaczego?
To wariatka. Nie znacie jej. Kłamie jak najęta.
Zohar Argow na sterydach. Ty jebana suko.
Komu mam dać jego torbę?
Opowiem wam, ale zacznę od końca.
- Słuchacie? - Tak.
Kiedy byłem nastolatkiem, spędziłem cztery lata w więzieniu.
Nie zaimponowałem ci, wiem. Siedziałeś dłużej.
Cztery lata w więzieniu, z czego trzy w zakładzie dla nieletnich.
Dostrzegli we mnie talent i przenieśli do Barcelony
na kolejny świetny sezon.
Jak się tam dostałem?
Jak we wszystkim innym, wspierali mnie rodzice.
Szczerze mówiąc, choć moja mama była problematyczna,
i to mocno, miała też różne pomysły.
Kiedy miałem dziesięć lat, adoptowała psy przewodniki.
Nie miałem w domu taty ani żarcia, ale mieliśmy psa.
Megasłodkiego labradora. Przywiązałem się i dali go niewidomemu.
Całe moje życie to seria zawodów.
Jakby przeczytała książkę Wychowywanie psychopaty dla opornych.
Uwielbiam, kiedy ludzie mają już dość.
Kiedy po występie mówią, że przesadziłem.
No wchodź.
Shaiman?
Tak.
- Gdzie twoja torba? - Nie mam.
Gdzie jego torba?
Nie ma torby.
Idź na tył.
Siedemdziesiąt sześć, jadę.
Wszystko gra?
Byłem pewien, że wracam do domu.
Pieprzone psy.
Tak.
Ale wszystko w porządku.
Jeśli w Ofeku uda mi się być grzecznym, to za miesiąc będę w domu.
Tylko miesiąc.
Trzymam kciuki.
Dałeś tam niezły pokaz, co?
NIE WCHODZIĆ
KOBIETY I SIOSTRY
Ładna trasa, nie?
Jak zostałeś przestępcą, czytając?
Wyglądam ci na przestępcę?
Jestem kryminalistą. Zachowuj się.
A co to za różnica?
Ogromna.
Przestępcy krzywdzą niewinnych ludzi.
- A kryminaliści? - Są zasady.
Nie krzywdzisz słabych.
Możesz obrabować bank czy sklep, żeby zarobić na życie,
ale nie będziesz czepiał się staruszek.
Nie ma w tym chwały.
Nie ma chluby.
Chluby?
Chluby.
O co chodzi z twoją mamą?
Nic, to nieważne.
Nie naciskam.
- Jest piękny. - Totalny obłęd.
Niesamowity.
Widzisz setki tysięcy gnu przekraczających rzekę.
Dosłownie szaleństwo.
- Pięknie. - Nie bałaś się?
Czego, Mirile? To natura. Patrz, jaka piękna.
Nie jest straszna.
Hej, skarbie. Jak było w szkole?
Cześć, Dean.
I co?
Dobrze było?
Przywitaj się chociaż z gośćmi.
Dean.
- Dean! - Spierdalaj!
Są okropni w tym wieku.
Hormony szaleją i zmieniają ich w pawiany.
Pawiany noszą zwykle broń w plecaku?
Ma swoje dziwactwa. Wielkie halo.
- Wszyscy je mamy. - To nie są „dziwactwa”.
Kiedyś wpadnie w szał i cię skrzywdzi.
Dobra.
- Pokazuj dalej. - Poczekaj.
- Posłuchaj. - Co?
Mój kolega z wojska, Pinny Drori,
otworzył właśnie taki ośrodek rehabilitacyjny.
Myślisz, że wyślę tam moje dziecko?
To świetny gość, serio.
Zrobi z nim porządek.
Dobrze.
SHAIMAN
Wkładam ci to do torby, obok książek.
- Spadaj. - Weź to albo już po tobie.
Wracaj na miejsce.
- Spierdalaj! - Wracaj na miejsce.
- Co ci zrobił? - Nic.
Nie wkurzajcie mnie.
Czemu nie powiedziałeś?
On i jego szef, Freddy Sussan, próbują mnie dorwać od roku.
Dlaczego?
Długo by opowiadać.
Ale czemu milczałeś?
Bo w więzieniu się nie sypie.
- Jasne. - Mówię poważnie.
Nie dadzą ci pić przez 16 godzin, a potem będą lizać przy tobie puszkę coli.
To czemu nie wziąłeś paczki?
Bo najgorzej jest być pionkiem.
Rozumiem.
Ale jesteś mały,
więc musisz naprawdę się postarać, żeby nie zginąć, jasne?
W kiciu nie ma Boga.
Ani mamusi i tatusia.
Tylko kosy i groźby.
Ale z ciebie poeta.
Ale nie bój żaby.
Masz mnie, stary.
Poproszę naczelniczkę, by dali nas do jednej celi.
- Tak? - Tak.
Najważniejsze jest to, z kim jesteś w celi.
Nie martw się, pomogę ci. Obiecuję.
- Naprawdę? - Przysięgam na moją matkę.
SŁUŻBA WIĘZIENNA
To Zion Zorro.
Psychopata. Bezlitosne zwierzę.
W jakim sensie?
Zabił dziewczynę kamieniem. Rozwalił jej mózg.
- Nie gadaj. - Serio.
Każdy może wyjść sam na dziedziniec?
Nie, to jego przywilej.
Dlaczego?
Jest pod ochroną.
Co to znaczy?
Ma wielu wrogów i wszyscy chcą go zabić.
Służba go pilnuje, więc nikt nie wchodzi do jego celi,
nikt go nie odwiedza i z nikim się nie widuje.
Ale dobrze mu tak. Jest pojebany.
Chory. Ma złe oprogramowanie.
Dobry wieczór. Mój syn tu jest. Mam jego torbę.
Nie teraz. Mamy godziny odwiedzin.
Mój syn tu jest.
Nie ma nawet bielizny. Muszę wejść.
- Mamy protokoły… - To proszę do kogoś zadzwonić.
I powiedzieć, że mama musi przynieść synowi torbę.
Pani naczelnik, mam przy bramie matkę więźnia z torbą.
I co ja mam z tym zrobić?
Chce ją pani przekazać.
Wyjaśnij jej, że to nie podstawówka.
Proszę, on nie ma nawet bielizny na zmianę.
Przyniosłam mu torbę. On nic nie ma.
Nie wyjaśnia pan sytuacji.
Pani naczelnik, przyjechał tu nagi. Nie ma torby, nie ma…
Blok A, zamykamy za pięć minut.
Co ty tu, do cholery, robisz?
Próbowałem. Przysięgam.
Za każdym razem mam przez ciebie nowe siwe włosy.
Naprawdę próbowałem.
Powitałem nawet naszego nowego pisklaka.
To nowy ja. Miły, pomocny dla innych.
Tęskniłam za tobą, ale wolałabym już cię nie widzieć.
- Ja też za panią tęskniłem. - Normalnie komedia romantyczna.
Jestem Chelli, naczelniczka więzienia.
- Dean. - Wiesz, co to znaczy, że tu jesteś?
Że jest 96% szans, że tu wrócisz.
Będziesz wchodził i wychodził, tak jak twój znajomy przestępca.
Kryminalista.
Bez takich, Dean Shaiman. Twoja kartoteka nie jest zachęcająca.
Czytała ją pani?
- Szacun. Czyta pani wszystkie? - Nie.
Tylko mistrzów szachowych.
Nie szkoda ci niszczyć sobie życia?
Tu będę miał lepsze życie.
Zrób coś dla nas i daj nas do jednej celi.
Jesteś tu pierwszy raz?
Przynajmniej do jednego bloku. Dla niego.
Rozdziel ich. Wezmę nowego.
Chwila, co…
Nie syp i poproś o X.
Nie martw się, pomogę ci. Dobrze jest!
Przejdźmy się.
Świeże mięsko!
Witaj w domu.
To jest teatr.
To jest restauracja.
A to lotnisko.
Chodź tu, gnoju.
Na końcu korytarza sala teatralna.
Dobrze ci zrobi, mogę się założyć.
Yosef.
Przynieś mu tu materac.
Rano spróbujemy poszukać mu celi.
Wszystkie miejsca są zajęte. Mam nadzieję, że się uda.
Pani naczelnik!
- Musi mnie pani dać z Ankheisim. - Uważaj, Shaiman.
Muszę to tylko płacić podatki.
Przepraszam…
- Pani naczelnik! - Muszę z nim być.
Inaczej nie przeżyję.
- Chelli! - Ani dnia. Proszę.
On mnie ochroni.
Pani naczelnik!
Dean!
C, kiedy rano przyjdą z poboru,
poproś ich, żeby dali Deana Shaimana, tego małego, do celi z Ankheisim.
Nawet jeśli trzeba będzie zrobić wymianę.
Ta kobieta wciąż tu jest.
Błaga o rozmowę z panią.
Niech mówi.
Proszę dać.
Dobry wieczór. Dziękuję, że zgodziła się pani odebrać tej porze.
Nie ma za co. I tak nie mam życia.
Mogę się z panią zobaczyć?
Nie.
A z Deanem? To mój syn.
Po to mamy godziny odwiedzin.
Dobrze, więc dam pani torbę i wyjdę.
Proszę zostawić ją przy bramie.
Ankheisi!
Strażnik!
Ankheisi!
Otwórz usta.
Chodź, Freddy!
ZAKA
Wygląda na to, że tak było. Pięć czy sześć minut po tym, jak wyszli.
Dziękuję.
Dajcie go do celi Ziona Zorro.
- Od lat nikt z nim nie siedział. - Nie może tu łazić.
Wszystko widział. Załatwią go.
Hej, kolego!
Chwila.
Brawa dla Daniela Chena!
Byłem winien 170 tysięcy. Wszystko mu oddałem, stary.
Dean Shaiman, mówi Freddy Sussan.
Niełatwo było zdobyć twój numer.
Jesteś teraz gwiazdą, co?
Wyszedłem z więzienia
i musimy wyrównać rachunki, nie?
Czas to załatwić.
Napisy: Marzena Falkowska