SERIAL OPARTY NA FAKTACH.
NIEKTÓRE NAZWISKA I WYDARZENIA ZOSTAŁY ZMIENIONE.
Klima, wentylator, granat, tymianek, sylwester, okres, stand-up, gała, babcie,
Hitler, Portugalczyk, paraolimpiada.
Babcie robią gałę, klima, wentylator, tymianek, Ritalin, szkoła… Igor,
naprawdę Igor? Łysol.
Tata zniknął, mama karmi mnie dymem z sutka.
Może mam małego, ale za to cienkiego.
W mojej budzie wszyscy byli na Ritalinie. ADHD nie istnieje.
Widzieliście kiedyś walkę, w której ktoś powiedział: „Przepraszam,
jestem zbyt rozkojarzony, żeby walczyć”?
Bez Ritalinu na lekcjach bym przeszkadzał albo szalał. A to dwie różne sprawy.
Szalejesz tak…
Wtedy walili we mnie Ritalinem jak w niedźwiedzia.
Zaczynał działać dopiero na przerwie i już do klasy nie wracałem.
Gapiłem się tylko na ochroniarza.
Nie wiem, jak moja dusza trzecioklasisty
wytrzymała jego opowieści.
Na przykład: „Kiedyś zabiłem w Rosji transa”.
Serio, Igor?
A potem dodawał jakąś kompletną bzdurę typu: „Kiedyś nosiłem grzywkę.
Opowiadałem ci o grzywce? Strasznie za nią tęsknię”.
Łaziłem głodny, bo mama nie gotowała. Przyniósł kanapki i mówi:
„Mam coś dla ciebie”.
20 LAT WCZEŚNIEJ…
Bierz.
Nie.
-Milcz i otwórz buzię. -Daj mi, kurwa, spokój!
Co ci zależy?
Zależy.
Tabletki to żaden wstyd. Nauczyciele mówią, że ci pomagają.
Nie chcę ani tej, ani tej rano.
Nawet nie spróbujesz?
Nie.
Przez miesiąc?
Kto cię obroni, jeśli się uzależnię?
Jesteś naprawdę powalony.
Normalna się znalazła. Dobranoc, mamo.
Dobranoc, skarbie.
Tamara Shaiman? Matka Deana Shaimana?
Tak. O co chodzi?
Mamy nakaz przeszukania.
Nakaz? Ale dlaczego?
Dzień dobry.
O co chodzi? Możecie wytłumaczyć?
Dzień dobry, Dean.
Pobudka.
Witaj, Dean. Jestem pracownikiem pomocy społecznej.
Oficerowie przeszukają wasze mieszkanie. Mamy nakaz.
Ubierz się.
Co zrobiłem?
Możecie mi wyjaśnić, o co chodzi?
Ubierz się i idź z mamą.
Szybko się uwiniemy i zabierzemy go do ośrodka.
Gdzie?
Wyprowadź go.
Zostaje.
Jesteś aresztowany.
Nic nie zrobiłem.
Wyjdźmy na chwilkę.
To jakaś pomyłka. Chodź, Dekel.
Rusz się!
Rozmyśliłam się. Tylko mnie nastraszył.
-Wychodzimy. -To mojego brata.
-Mamy nakaz. -Co to znaczy?
Że możemy przeszukać twój dom.
Ale ja nic nie zrobiłem.
Podobno chciałeś być mężczyzną.
Dlatego się nie ubiorę.
Nie ciśnij dzieciaka.
Zapraszamy mamę!
Spakuj mu koszulę, spodnie, bieliznę i kurtkę.
Za pół godziny będę z powrotem.
Zrozumieją, że to pomyłka i go odstawią.
-Wszystko będzie dobrze. -Zatrzymaj matkę.
Wystarczy.
Dean!
Stój!
Puszczaj, skurwielu!
Puszczajcie!
Uspokój się!
Trzymaj go.
Licznik już bije?
ZŁY DZIECIAK
Manny, co z podejrzanym?
Dean Shaiman, brak obrażeń. W drodze.
Zawieź dowody do „nieletnich”.
Dlaczego przyjechaliście?
Co wam powiedziała? To wariatka i kłamczucha.
Witamy.
Cześć, młody. Widzę ogień w twoich oczach.
Dajcie go tu.
Gdzie twoje ciuchy?
Nie mam.
Waliła ci kiedyś prostytutka? Mogę pomóc.
Jak?
Może nie są w najlepszym stanie, ale mamy tu też Amnę, terrorystkę,
która wysadzała nasze rodziny.
Też dobra opcja.
Dzięki.
Nie chcę, żebyś trafił do paki, nie zaznawszy kobiety.
Zaraz wracam na chatę. I tak nie mam forsy.
Ja stawiam. Mam siedem sióstr,
które codziennie golą
mnie na hasz i perły.
Wolę wydać tę forsę w słusznej sprawie. Którą wolisz?
Chcesz zadzwonić?
Wracam do domu.
Masz minutę.
Cześć, babciu.
Cześć, skarbeńku. Jedziesz do mnie?
Rozmawiałaś dziś z mamą?
Nie, a co?
Nic, ja…
Nie słyszę cię. Złap autobus o pierwszej, to zdążymy jeszcze zjeść przed kinem.
Zadzwoń z przystanku, żebym się nie martwiła.
Babciu, nie mogę dziś przyjechać.
Dlaczego? Co się stało?
Nic… Przyjadę w następny wtorek.
Dobrze, skarbie. Wszystko gra?
Tak. Lepiej będzie po śmierci.
Mój żartowniś.
Nie zadawaj się z nimi. Jasne?
Pomyliłem adres? Nie dzwoniliście po striptizera?
Z czego rżysz?
-Z pustymi rękami na blok nie wrócisz. -Weź się odpierdol.
Myślisz, że Freddy pozwoli ci się tu włóczyć?
Nie znudził ci się ten Freddy? Po procesie od razu wracam do domu.
Masz się za wróżkę? Wypowiadasz życzenie i się spełnia?
Gadaj zdrów.
Co tam?
Jak się nazywasz?
Jesteś jeszcze dzieckiem.
Dean.
Ankheisi.
Miło mi.
Wiesz, co cię czeka w pierdlu? W Ofek jest ciężko.
A co to?
Więzienie dla nieletnich.
-Siedziałeś tam? -Tak.
To dlaczego tam wracasz?
Jeśli Bóg da, dziś mnie wypuszczą. Oby ciebie też,
bo nie wyglądasz na takiego, co się tam odnajdzie.
Spoko, dziś wracam do domu.
To skoczymy razem na lody.
Radzę ci się ubrać.
-Klasa. Pasuje ci. -Leży idealnie.
Znalazłeś sobie lalkę?
Słuchaj uważnie, gnoju. Nie zrekrutujesz go, jasne?
Mam zasady, więc nie wypatroszę bezbronnego.
Ale zostawisz go w spokoju.
No i zawlekli mnie do sądu. Mam 13 lat i kartotekę.
Ta od protokołu po raz pierwszy uniosła głowę znad klawiatury.
Patrzy na kartotekę, na mnie. I widzi dzieciaka.
Przydzielili mi prawnika. Od razu wiedziałem, że po mnie.
To był jeden z tych, co to im się długopis rozlewa w kieszeni.
Patrzę na niego i myślę: „Dostanę dożywocie”.
Rozumiesz, co mówią? Przykro mi, nic nie poradzę. Idziesz do więzienia. Do Ofek.
Pierdolisz?
Nie.
Przez telefon mamy?
Nie tylko. Nie obalę wszystkich tych dowodów.
Przykro mi.
Więzienie? Powaliło cię? To twoja wina, kurwo! Doniosłaś na mnie! Dlaczego?!
Uspokój się!
To wariatka. Nie znacie jej. Suka na sterydach.
Komu dać jego plecak?
Opowiem wam jedną historię od końca. Gotowi?
Jako nastolatek odsiedziałem cztery lata. Widzę, że nie jesteś pod wrażeniem.
Trzy z tego były w poprawczaku.
Widzieli we mnie potencjał i dostałem promocję do Barcelony.
To był dobry sezon. Jak się tam dostałem? Rodzice bardzo mnie wspierali.
Moja matka naprawdę sprawiała problemy. Gdy miałem 10 lat,
postanowiła hodować psy. Ojca nigdy nie miałem.
W domu nic do jedzenia, a ona psa tresuje. Uroczego labradorka.
Przywiązujesz się do niego, a po roku oddają go jakiemuś niewidomemu.
Całe życie tak miałem. Jakby przeczytała książkę:
„Jak wychować psychopatę w pięciu prostych krokach”.
Lubię, gdy publiczność chce więcej.
Potem mówią: „Gościu mnie zabił”.
Rusz się.
Dean?
Tak.
Gdzie twoja torba?
Nie mam.
Żadnej torby?
Żadnej.
Na tył.
Osiemdziesiąt sześć, ruszamy.
Trzymasz się?
Byłem pewien, że wracam do domu. Jebane psy.
Fakt.
To nic. Będę grzecznym chłopcem i wypuszczą
mnie przy następnym przesłuchaniu. Jeden miesiąc i mnie nie ma.
Obyś miał rację.
Dałeś tam niezły pokaz.
Niezłe widoki, co?
Jak zostałeś przestępcą, skoro tyle czytasz?
Kryminalistą. Grzeczniej proszę.
Co za różnica?
Duża. Przestępcy krzywdzą tych, którzy się tego nie spodziewają.
A kryminaliści?
Mają kodeks. Nie atakuj słabych. Obrób bank albo sklep, co tam chcesz,
ale nie atakuj staruszki na ulicy.
Tak nie zyskasz chwały.
Chwały?
Tak.
Co z twoją matką?
Nieważne.
Spoko.
Niesamowity.
A potem widzisz setki tysięcy gnu przekraczających rzekę.
Piękne.
Nie bałaś się?
To natura. Niby czego?
Cześć, skarbie. Jak w szkole?
Cześć, Dean.
W porządku? Przynajmniej się przywitaj, Dean.
Weź spierdalaj!
Taki wiek. Przez hormony stają się pawianami.
Czy pawiany noszą broń w plecaku?
Ma takie chwile, jak każdy.
Pewnego dnia mu odbije i zrani was oboje.
-Jasne. Dawaj dalej. -Posłuchaj.
Czego?
Byłem w woju z niejakim Pinnym Drorim. Założył schronisko dla trudnych dzieci.
Mam tam wysłać syna?
To naprawdę super facet. Naprostuje go.
Dobra.
Schowam to obok twoich książek.
Spadaj.
Bierzesz albo dziś umrzesz.
Wracaj na miejsce!
Spierdalaj.
Na miejsce!
Co ci zrobił?
Nic.
Mam was na oku.
Dlaczego mu nie powiedziałeś?
On i Freddy Sussan od roku próbują mnie w coś wrobić.
Dlaczego?
Długa historia.
Dlaczego nic nie powiedziałeś?
Bo w pierdlu się nie kapuje.
Wiem.
Nie wiesz. Nie dadzą ci pić przez dobę, a potem będą przy tobie lizać puszkę coli.
Dlaczego po prostu tego nie wziąłeś?
Najgorzej zostać czyjąś suką.
Jasne.
Jesteś mały, więc będziesz musiał się bardziej
postarać. Tam nie ma Boga, tatusia ani mamusi.
Tylko kosy i koksy.
Poeta, co?
Spokojnie. Osłaniam cię. Poproszę naczelnik Chelli o jedną celę.
Serio?
Bo najważniejsze, z kim w niej siedzisz.
Przysięgam, że będę cię bronił.
Na pewno?
Na życie matki.
Zion Zorro. Psychopata. Zwierzę bez uczuć.
Dlaczego?
Rozwalił dziewczynie głowę kamieniem.
-Serio? -Tak.
Wypuszczają nas pojedynczo?
Tylko jego.
Dlaczego?
Chronią go.
To znaczy?
Wszyscy chcą go zabić, dlatego służby go osłaniają.
Nikt nie wejdzie do jego celi, nikt go nie odwiedzi.
Jest zawsze sam. Ale zasłużył, to pojeb. Żadnego kodeksu.
Jest tam mój syn. Przyniosłam jego torbę.
Proszę przyjść w godzinach odwiedzin.
Ale on nie ma nawet bielizny.
Takie zasady.
Proszę kogoś powiadomić, że matka chce przekazać torbę synowi.
Pani naczelnik, jakaś matka przyniosła synowi torbę.
Co mi do tego?
Chce ją pani przekazać.
Powiedz jej, że to nie szkoła.
Błagam. On nawet nie ma bielizny. Przyniosłam jego torbę.
Zaciągnęli go tutaj nago. Nic przy sobie nie miał.
Co ty tu robisz?
Naprawdę się starałem.
Za każdym razem tracę rok życia.
Starałem się. Powitałem nawet świeżaka. Zostałem miłym altruistą.
Tęskniłam, ale wolałabym już cię nie oglądać.
Też tęskniłem.
Mamy wielkie szczęście.
Jestem Chelli, naczelnik.
Dean.
Wiesz, co oznacza pobyt tutaj? Że na 90 procent tu wrócisz.
I tak w kółko. Jak twój kolega, przestępca.
Kryminalista.
Deanie Shaimanie, twoja kartoteka kiepsko wygląda.
Wszystkie pani czyta?
Tylko te szachistów. Naprawdę chcesz zmarnować sobie życie?
Tutaj będzie znacznie lepsze.
Skarbie, daj nas do jednej celi.
Twoja pierwsza odsiadka?
To przynajmniej na to samo skrzydło.
-Zabierz go. Zostanę z nowym. -Chwileczkę…
Nie donoś i proś o skrzydło X. Osłaniam cię!
Przejdziemy się.
Witaj w domu.
Teatr Narodowy.
Restauracja.
Lotnisko.
I pokój dramatów. Dobrze ci zrobi.
Yosef, przynieś mu materac, a rano znajdź mu miejsce.
Mam komplet. Jakoś to będzie.
Pani naczelnik!
Musi mnie pani dać do niego.
Zważaj sobie. „Muszę” to tylko płacić podatki.
Przepraszam.
Ale to ważne.
Inaczej już po mnie. Zabiją mnie.
Dean!
Przekaż porannej zmianie, żeby dali Deana Shaimana do Ankheisiego.
Nawet jeśli trzeba będzie kogoś przenieść.
Ta kobieta nadal tu jest. Chce z panią rozmawiać.
No to pogadajmy.
Dawaj.
Dziękuję, że zechciała pani rozmawiać.
I tak nie mam życia.
Możemy się spotkać?
Nie.
A ja z Deanem? To mój syn.
Obowiązują godziny odwiedzin.
Tylko przekażę mu torbę.
Proszę ją tam zostawić.
Słoneczko poprzez chmury się uśmiecha,
a na dole słychać dzieci śpiew.
Nasza dzielnica zna ten świat.
Jest piękniejszy od obojga z nas.
Ankheisi!
Strażnik!
Otwórz gębę.
Freddy, chodź.
Z cel wychodzą o szóstej. Wtedy to się stało.
Jakieś pięć minut później.
Dajcie go do Zorra.
Od lat siedzi sam.
Wszystko widział. Nawet godziny tu nie przeżyje.
Chwileczkę…
To był Daniel Chen!
Wisiałem mu 170 tysięcy. Dostał co do grosza.
Shaiman, tu Freddy Sussan. Ciężko cię namierzyć.
Stałeś się sławny, co?
Wyszedłem i mamy niedokończone sprawy. Czas je dokończyć.