Η ΣΕΙΡΑ ΕΙΝΑΙ ΔΡΑΜΑΤΟΠΟΙΗΜΕΝΗ. ΚΑΠΟΙΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΚΑΙ ΟΝΟΜΑΤΑ ΕΧΟΥΝ ΑΛΛΑΞΕΙ.
Πες του να μου φέρει πίσω το ρόπαλο.
-Τι; -Με τον Ζόρο τα πάτε καλά.
Αλλά πρόσεχε. Τον παλιό του συγκάτοικο…
τον τρέλανε κι αυτοκτόνησε.
Και το κορίτσι; Σου αξίζει να πεθάνεις!
Ήθελα να κάνω σαφές
ότι θα το εκτιμούσα πολύ αν μαχαίρωνες τον αράπη σήμερα.
Μου λείπεις, γιαγιά. Σ' αγαπώ.
-Ποιος σ' έθαψε; -Ο Ντρόρι.
Δεν αντέχω άλλο τα ψέματά σου. Ίδιος ο πατέρας σου!
Ίδιος ο πατέρας μου;
Στο βάθος, το εργαστήρι υποκριτικής. Θα σου κάνει καλό.
-Ποιος θ' αρχίσει; -Εδώ, ο ψάρακας.
Θες να έρθεις; Τα αστέρια μας έχουν ήδη βγει στη σκηνή.
Τον κατέστρεψα.
Πείτε του ότι η γιαγιά του δεν είναι καλά
κι ότι μόνο αυτήν αγαπάει το παιδί. Εγώ του το λέω και δεν με πιστεύει.
-Μίλα. Τι κάναμε; -Σκασμός!
Αν μέχρι αύριο δεν είστε φίλοι, ο ένας θα πάει στο Μπρος.
Ντιν Σάιμαν, είμαι ο Φρέντι Σούσαν. Με θυμάσαι;
Φέρ' τον μέσα.
Φρέντι.
Εγώ είμαι η Αλίζα.
-Φρέντι Σούσαν. -Χάρηκα.
Πλάκα έχεις.
Ό,τι πεις.
Παρλαπίπας σωστός.
Εσύ ποιος είσαι;
Βασικά…
μην το πω μπροστά στη γυναίκα σου. Είναι αγένεια.
Δεν είμαι γυναίκα του, μπορείς να…
Είσαι γυναίκα.
Σκέτο γυναίκα. Πες το.
Μου χρωστάς 380 σέκελ.
Τι;
-Σοβαρά μιλάς; -Πολύ σοβαρά.
Οι σωλήνες που παραδώσαμε, θυμάσαι;
Σωλήνες;
Τι; Πώς σου ήρθε αυτό;
Πώς μου ήρθε;
Το εμπόρευμα, η μεταφορά, είκοσι χρόνια τόκοι,
380 σέκελ.
Εντάξει, μπορώ να…
Να σου τα μεταφέρω τώρα;
Πλάκα κάνω. Τι μούτρα είναι αυτά;
-Χαλάρωσε, τι έπαθες; -Κόφ' το.
-Κωμικός δεν είσαι; -Λοιπόν…
Από πού γνωρίζεστε;
Από πού γνωριζόμαστε, Ντιν;
-Ντάνιελ. -Σωστά, Ντάνιελ.
Με τον Φρέντι ήμασταν στο…
Κάναμε ανακαινίσεις.
Ναι, σωστά.
Οικοδομές.
Ανακαινίσεις.
-Εντάξει. -Χρόνια πριν.
Εγώ πάω στην τουαλέτα.
Καλή γυναίκα βρήκες.
Σφιγμένο σε βλέπω. Τι έχεις;
Εσύ; Τι…
Τι κάνεις; Με τι ασχολείσαι;
Πλανόδιος κλειδαράς.
Εσύ;
Το πιστεύεις;
Τι λες τώρα.
Ξέμπλεξες πια.
Πώς είναι η μάνα σου, η μάνα σου κι η μάνα σου;
Δόξα τω Θεώ, δόξα τω Θεώ, και έφυγε, αιωνία της η μνήμη.
Τα συλλυπητήριά μου.
Η δική σου μάνα;
Δόξα τω Θεώ.
-Τσιγάρο; -Ευχαριστώ, με περιμένει η γυναίκα.
Λοιπόν, χάρηκα που σε είδα.
Και εις το επανιδείν, που λένε.
Και σου ορκίζομαι,
μόνο για να γελάσω ήρθα.
Καλά έκανες.
Πες μου…
Μιλάς με κανέναν από τότε;
Με όποιον ζει. Ξέρεις τώρα.
-Τους μισούς τους έφαγαν. -Τους μισούς;
Κάποιοι είναι μέσα.
Θυμάσαι τις μαλακίες που…
Που έλεγε η Χέλι; Πώς το 'λεγε;
-Τα ποσοστά; -Το 96% που θα επιβιώσει;
Ναι.
Τελικά, μάλλον ήξερε τι έλεγε.
Ναι.
Δεν άλλαξαν όλοι όνομα.
Ωραία.
Χάρηκα, παρλαπίπα.
Μήπως ξέρεις…
τι απέγινε ο Ζόρο;
Εμένα ρωτάς;
Δεν έχω ιδέα.
-Τίποτα; -Όχι.
Αν δεν ξέρεις εσύ πού είναι, θα 'χει πεθάνει μάλλον.
Να προσέχεις. Εντάξει;
-Τι; -Να προσέχεις.
Εντάξει.
Τα λέμε, Ντάνιελ.
Αντίο, Φρέντι.
Τι έπαθες; Με φοβάσαι;
Εντάξει.
Εντάξει, φαφλατάκο.
Είναι μικρό κελί. Δεν θ' αντέξεις για πολύ.
Καλημέρα, παιδιά. Τα βρήκατε;
Γιαγιά, συγκατοικώ με ψυχοπαθή.
Ηρέμησε και θα δω τι μπορεί να γίνει, εντάξει;
-Μ' ακούς; -Ναι.
Θα έρθω εκεί και θα δω, εντάξει;
Μόνο μη γυρίσεις στο δωμάτιό σου.
Βρες αλλού να μείνεις. Έρχομαι αμέσως, αγάπη μου.
Αντίο.
"Και μόνο επειδή…"
Ντιν, έτσι;
Να μαντέψω…
Εμπορία γυναικών;
Όχι; Καλά.
Γενοκτονία.
Όχι.
Κατοχή ναρκωτικών για πώληση.
Πιο κοντά.
Καλά, παραιτούμαι. Πώς ήρθες εδώ;
Με Λαμποργκίνι.
Αν θες να πας πουθενά, θα σε πάω εγώ.
Θα μπεις;
Θα έπρεπε. Είναι ασφαλής χώρος, αλήθεια.
Κοίτα, έχει κάγκελα, τα πάντα.
-Δεν εμπιστεύομαι τους άλλους. -Εντάξει.
Κι αν είμαστε μόνο εσύ κι εγώ;
Κι εσύ "άλλος" είσαι.
Καλώς.
Ας κάνουμε συμφωνία.
-Παίζουμε μια φορά και σ' αφήνω ήσυχο. -Να παίξουμε με τι;
Με ασκήσεις που πιάνουν πάντα.
Τι ασκήσεις;
Ξέρω ότι πολλά προβλήματα στη ζωή σου έχουν να κάνουν με τη μητέρα σου.
Και πίστεψέ το, δεν είσαι μοναδικός.
-Ευχαριστώ. -Τίποτα.
Οπότε, να τι θα κάνουμε. Θα καθίσω μπροστά σου
και θα γίνω μητέρα σου για λίγο.
Για να μου πεις όλα όσα σε βαραίνουν.
Γιατί είναι αστείο;
Ούτε η μάνα μου δεν μπορεί να παίξει τη μάνα μου.
Κι είναι κακό αυτό;
Ναι.
Τότε, αν όχι η μάνα σου, ο Σάνι Μπράχα.
Πού ξέρεις τον Σάνι;
Όντως τον έλεγαν Σάνι.
Σάνι Μπράχα, αλλά τι σημασία έχει;
Τέτοια ονόματα… Λένε οι γονείς
"Λέω να τον βαφτίσουμε κάτι προβληματικό".
Μα "Σάνι"; Τι θα το κάνετε το παιδί;
Σανίδα του σερφ; Τι όνομα είναι αυτό;
"Σάνι…"
-Λούσα! -Τι;
Έλα δω, αγάπη μου. Κάτσε εδώ.
Κάθισε.
Ντιν, από δω…
ο Σάνι Μπράχα.
Σάνι Μπράχα;
Μίλα του. Πες του πώς νιώθεις που σ' έκανε εγκληματία.
Ο Σάνι δεν μ' έκανε εγκληματία. Ήμασταν αδέρφια.
Ο Σάνι μ' έσωσε από τη βαρεμάρα. Επειδή, ειλικρινά…
Χτες σου πήρε 15 λεπτά. Τι έπαθες;
Τίποτα!
Δεν είχα πού να πάω, με ποιον να είμαι, τι να κάνω.
Η ζωή μου ήταν σκατά.
Κι ο Σάνι;
Ο Σάνι ζούσε το όνειρο.
Εγκληματίας, διάσημος σε όλη την πόλη,
και καλός.
Δεν είχε πατέρα.
Όπως εγώ.
Και η μάνα του ήταν απούσα, όπως η δική μου.
Εν ολίγοις, ήταν ο μεγαλύτερος κλέφτης.
Το χειρότερο ταίρι. Και λέω "Πρέπει να τον γνωρίσω".
Έπρεπε να τον γνωρίσω.
Ήθελες να γίνεις σαν κι εμένα, προφανώς.
Ε, ναι. Δες τι ωραίος κι αριστοκράτης είσαι
με το λεοπαρδαλέ καπέλο και τον βασιλικό μανδύα σου,
και το σπυρί στη μύτη.
Αλλά ναι, ήθελα να γίνω σαν τον Σάνι.
Αλλά ο Σάνι δεν ήταν κορόιδο. Δεν γινόταν φίλος με όλους.
Ήξερα ότι αν πήγαινα να του πω "Σάνι, θέλω να γίνω σαν κι εσένα",
θα με κορόιδευε.
Και τι έκανα;
Πώς γνωρίζεις έναν κλέφτη;
Δημιούργησε ευκαιρία και θα 'ρθει.
Διέδωσα φήμη ότι έκλεβα κι εγώ, και ήρθε και με βρήκε.
Καλά είμαστε.
Σας νιώθω ξαφνικά κουλ. Σαν να λέτε
"Πες μας κι άλλα για τις κλοπές…"
Έχω ακούσει για σένα.
Δεν σε φανταζόμουν τόσο μικρό.
Μικρός, λευκός, καλό για τη δουλειά.
Βλέπεις το γλυκό προσωπάκι;
Κλέβει ό,τι θες.
Μάλιστα.
Ήμασταν το ζευγάρι της συμφοράς.
Το χειρότερο ταίρι που είχα ποτέ.
Αποδείχτηκε κλέφτης, αλλά επαγγελματίας.
Ο χειρότερος μέντορας που είχα ποτέ.
Έκλεβε κατά μέσο όρο, σας ορκίζομαι,
60 πορτοφόλια τη μέρα.
Στατιστικά, εγώ έκλεψα πορτοφόλι από έναν γνωστό μου.
Και δεν το μετανιώνω.
Μη με κρίνετε, έχω ήδη κριθεί. Ακούστε με.
Γυαλιά ηλίου, πιστωτικές, ηλεκτρικές συσκευές.
Σε τρεις μήνες έφτιαξα στη μάνα μου πισίνα μ'έναν μικρό να κατουράει μέσα.
Εμάς.
Κάθε πρωί, ο Σάνι κι εγώ πηγαίναμε στο υδάτινο πάρκο.
Στη ζούλα. Με σήκωνε στα χέρια για να περάσω τον φράχτη.
Με ωθούσε στο έγκλημα. Και το έκανε πολύ επαγγελματικά.
"Θα σου δείξω πώς γίνεται".
Μ' έβαζε μέσα κι εγώ έμπαινα, άκουγα,
έκανα τον αθώο, σαν τώρα, που λέτε "τι γλυκός",
μάζευα πορτοφόλια και του τα πέταγα.
Κι όλα αυτά με σαγιονάρα. Τον παπάρα.
Πήγαινα στις νεροτσουλήθρες, γλιστρούσα μπροστά,
βούταγα το πορτοφόλι, έφευγα. Και τώρα λούνα παρκ.
Από ένα σημείο μπαίνεις κρυφά.
Ανεβαίνεις στον στύλο, έχει έναν φράχτη με σπασμένα γυαλιά πάνω,
πολύ δύσκολο να τον περάσεις. Κάνεις έτσι κι έχεις μπει.
Μόλις μπαίναμε, φορούσαμε τις κουκούλες μας.
Καθόλου ύποπτοι.
Το λούνα παρκ είχε όλο τα ίδια. Είχε την Tagada, μια διαδρομή…
Την ξέρετε;
Είναι ένας μεγάλος περιστρεφόμενος δίσκος με μουσική.
Πριν ανέβει ο κόσμος, άφηνε την τσάντα του χύμα σ' ένα κουτί.
Πολύ ασφαλές.
Κι ανέβαινε για ακριβώς οκτώ λεπτά.
Ούτε λεπτό λιγότερο.
Και γίνεται το εξής. Εκεί που διασκεδάζουν,
μας βλέπουν να κλέβουμε τα…
Κι αυτοί να χορεύουν δεκαετία '90.
Κι εμείς μπροστά τους να τους ανοίγουμε τις τσάντες.
Μας βλέπουν από ψηλά. "Καριόλη!"
Είχε κι άλλο. Στα πορτοφόλια που κλέβαμε,
βρίσκαμε ταυτότητες μέλους σε πισίνες.
Όλοι γέροι, γριές που κολυμπούν με το κεφάλι ψηλά. "Τι καλά!
Πόσο χαίρομαι να βλέπω νέους εδώ".
"Εγώ να δεις πόσο χαίρομαι".
Γυρίζει, της βουτάω το πορτοφόλι. Ωραία τα πορτοφόλια των γριών.
Συγγνώμη, παιδιά. Εντάξει, δεν…
Ελάτε τώρα, παλιές ιστορίες.
Της έπαιρνα το πορτοφόλι.
Αυτά τα πορτοφόλια έχουν σχήμα κύβου.
Οι γριές γράφουν μέσα και τον ΡΙΝ τους. "Μην ξεχάσω, 4582".
Πολύ χαιρόμασταν που τα βρίσκαμε.
Τον αγκάλιαζα. "Ναι!"
Έλεγε "Μη γρουσουζεύεις". Αφού εμείς ήμασταν η γρουσουζιά!
Τότε, όμως…
ήρθε η απληστία και το θράσος.
Οι πλούσιοι γονείς του κοκκινομάλλη φίλου μου
πήγαν την οικογένεια διακοπές στις Σεϋχέλλες.
Κι εγώ είχα σταμπάρει κάτι που έκρυβε ο πατέρας του στη σοφίτα.
"Κάτι";
Ναι!
Ήμασταν αυτοκράτορες.
Αλλά πάνω απ' όλα, ήμασταν φίλοι.
Με τον Σάνι ήμασταν φίλοι, συνεργάτες,
αδέρφια.
Και με τα λεφτά που βγάλαμε,
αγοράσαμε "μόλι" που τη διακινούσα στο σχολείο,
επειδή φαινόμουν αθώος και μου είχαν εμπιστοσύνη.
-Άσε ήσυχο το παιδί μου! -Τι κάνεις;
-Τι ζόρι τραβάς; -Μπες μέσα αμέσως!
Φύγε από δω.
-Τσακίσου! -Τέλεια.
Γιφτάχ "το σμέουρο", τι…
Τι λέει;
Καλά είμαι, αδερφέ. Εσύ;
Καλά, μια χαρά.
Πώς τα πας; Είσαι καλά εδώ;
Αμέ.
Κανείς εδώ δεν τα βάζει μαζί μου.
-Προσπάθησαν; -Ναι. Αλλά δεν θα το ξανακάνουν.
Εγώ συμβουλεύω τα τριτάκια.
Το σχολείο είναι άθλιο, σκατά όπως πάντα.
Ωραία. Χαίρομαι.
Πότε βγαίνεις; Να σου κρατήσω σημειώσεις;
Κράτα μου.
Έλα, τέλος χρόνου.
-Τι; Μα… -Τέλος.
-Μα η γιαγιά σου… Δεν θα τη δεις; -Ήρθε η γιαγιά; Πού;
Την έψαξαν επειδή σου έφερε πράγματα.
Γιαγιά!
Γιαγιά.
Τι έγινε, γιαγιά;
-Δεν έχει φαΐ η Ιερουσαλήμ; -Έχουμε ξηρασία.
Πρώτη φορά φέρνω πράγματα στον εγγονό μου στη φυλακή.
Ελπίζω να διάλεξα σωστά.
Το μαξιλάρι σου από το σπίτι της μαμάς.
Έφερα και κορνφλέικς, αλλά δεν μ' άφησαν να τα βάλω μέσα.
Τι κορνφλέικς φέρατε;
Το έψαξες;
Μιλήσαμε με δύο δικηγόρους και μ' αυτόν που σ' έβαλε σε παρατήρηση.
Είπαν ότι έχουμε την πιο λογική συμφωνία που γινόταν.
Εντάξει, έλεγα μήπως μπορούσα…
να έρθω να μείνω μαζί σου για να μην μπλέκω.
-Δεν… -Θα είμαι καλός, το υπόσχομαι.
Σου είπε η μαμά σου ότι είμαι άρρωστη;
Δεν ήταν ψέμα;
-Θα γίνεις καλά; -Φυσικά και θα γίνω.
-Είσαι σίγουρη; -Απολύτως.
Άκου. Κανένας δικαστής δεν θα σε στείλει σπίτι
αν κατηγορείσαι για διακίνηση ναρκωτικών.
Λένε ότι το καλύτερο που έχεις να κάνεις
είναι να φέρεσαι πολύ καλά
και τότε ίσως σου κόψουν λίγους μήνες από την ποινή.
Τι λίγους μήνες; Εγώ θέλω να φύγω τώρα.
Καλέ μου…
Μπορείς να κάνεις υπομονή;
Να προσπαθήσεις να ενταχτείς; Να μην μπλέκεις σε μπελάδες;
Μπορείς;
Για μένα;
Πάρε βαθιά ανάσα.
Αναπόφευκτος ο καβγάς στη φυλακή. Έξω, πού βασίζεται η αφοσίωση;
Πώς συνδέονται οι άνθρωποι; Με χόμπι, κοινά ενδιαφέροντα.
Σας αρέσει ο τζόγος; Γίνεστε φίλοι.
Στη φυλακή, σου επιβάλλουν τις φιλίες.
"Από την ίδια πόλη είστε. Δεν πηδάς όταν πηδάει;
Τι άνθρωπος είσαι;"
Χέστηκα αν είναι από την ίδια πόλη.
"Από την ίδια πόλη. Δεν θα του σταθείς;"
Κι είναι κι οι συγκάτοικοι.
"Συγκάτοικοι είστε, μίλα καλά, μη μαλώνετε".
Κι αν σε βιάσει τη νύχτα; Δεν τους νοιάζει. Είστε συγκάτοικοι!
Ο δικός μου, ας πούμε…
Ο Μόγλι Τόγλι σπάει κεφάλια κοριτσιών με πέτρα. Το έμαθε στην Αφρική.
-Έτσι δείχνουν την αγάπη τους. -Φτάνει, Ντιν.
Πες μας για το σχολείο. Τις εμπειρίες σου.
Το σχολείο; Ήμουν μαθητής του άριστα.
Του άριστα σε τι;
Στα μαθηματικά.
Το ορκίζομαι.
Άλλαξα σχολείο στη δ' δημοτικού.
Μπαίνω μέσα την πρώτη μέρα,
ντροπαλός, με την τσάντα μου, κοιτάζοντας το πάτωμα.
Ξαφνικά βλέπω ένα κορίτσι, την Όσριτ.
Ύπουλο βλέμμα, σαν κακιά μάγισσα.
Με πλησιάζει από πίσω και λέει
"Καινούριε!"
"Καινούριε!" Το παιδί δίπλα μου αγχώνεται: "Μη γυρίσεις".
Τι να μη γυρίσω; Θέλω να δω τι παίζει.
Δεν την ξέρω, είναι αγένεια.
Αμφιταλαντεύτηκα.
Κι εκείνη, ξανά. "Καινούριε!"
"Μη γυρίσεις!" επιμένει ο άλλος. Λέω "Θα γυρίσω, συγγνώμη". Και λέει…
"Κάνε ό,τι νομίζεις".
Γυρίζω, το ορκίζομαι, εκείνη με κοιτάζει στα μάτια και λέει…
Μια τρίχα από τ' αρχίδια σου για δέκα σέκελ.
"Ορίστε;" Κι εκείνος… "Είπα, μη γυρίσεις".
Μου φάνηκε καλή συμφωνία.
Της λέω "Θα σου τη δώσω στο διάλειμμα".
Θα της την έδινα επιτόπου.
"Δείξε μου το δεκάρικο". Αλλά δεν είχα.
Αλλιώς θα έβγαζα μία να της δώσω.
Τι έκανα, λοιπόν;
Πήγα στο άλλο παιδί που ήξερα και είπα…
"Τίνταρ". "Τι;" λέει. Και του λέω
"Μια τρίχα από τ' αρχίδια σου. Δέκα σέκελ".
"Για την Όσριτ, μαλάκα;"
Λέω "Έλα τώρα, μη με γαμάς".
Λέει "Έλα δω". Πάμε πίσω από το πόστο του Ίγκορ,
μας βλέπει ο Ίγκορ, "Αμάν αυτή η Όσριτ…"
Κατεβάζει το βρακί…
…και λέει κάτι που δεν περίμενα.
"Θες να διαλέξεις;"
"Δεν το είχα σκεφτεί, αλλά μια που το λες, θα πάρω αυτήν".
"Όχι, το 'χασες… Αυτή είναι ωραία, ναι, αυτή".
Διάλεξα μια ωραία τρίχα για την Όσριτ, κάτι συμβολικό.
Αλλά επειδή είμαι των υπηρεσιών, "Δεν θα τη δώσουμε έτσι.
Θέλει τύλιγμα". Σκίζω μια σελίδα από το τετράδιο,
τυλίγω την τρίχα, γράφω "Για την Όσριτ" και ζωγραφίζω μια μπούκλα.
Τη βρίσκω στο διάλειμμα…
"Έλα δω".
Με κοιτάζει. "Την έχεις;"
Πολύ γοητευτική, όλο θηλυκότητα.
Της δίνω τον φάκελο. Η παλαβή τον ανοίγει αμέσως.
Ούτε καν "Πάμε στην άκρη". Όλοι κατάλαβαν ότι…
Την κοιτάζει
και λέει…
"Του Τίνταρ, έτσι; Μαλάκα, φέρε πίσω τα λεφτά".
Τα σπας!
Έσκισες!
Έλα, πες κάτι.
Γεια!
Ο Μπρους Λι δεν άκουσε τη σερίφη Χέλι.
Κάνε τη σερίφη Χέλι.
Μιμείσαι τη Χέλι;
Δείξε μας, άντε.
Έλα, κάν' τη!
"Μόνο τα καλοπροαίρετα μαχαίρια μπαίνουν στην πτέρυγα".
"Κάθε καταμέτρηση
αρχίζει από το μηδέν".
Είδες; Σου το 'πα!
Κάνε το αστείο για τον αράπη!
Πτέρυγα Β, καταμέτρηση σε πέντε λεπτά".
Με μιμήθηκες;
Μπα…
Δείξε μου.
Για πλάκα ήταν.
Έλα, δείξ' του, ήταν καλό.
"Δεν γουστάρει Σούπερ Μάριο".
-Δείξε μου. -Κάνε τον αράπη!
Ο Μόγλης πάει στη ζούγκλα, κεφάλια τσακίζει
Δείξε μου. Φέρσου σαν άντρας.
Δεν σου δείχνω.
-Είσαι κότα. -Και τι, θα με βαρέσεις με κονσέρβα;
Ο Μόγλης πάει στη ζούγκλα Κεφάλια τσακίζει
Καταλαβαίνω γιατί με μισείς.
Επειδή τη σκότωσα.
Κι εσύ δεν μπορείς.
Αλλά σου ορκίζομαι, δεν θα σκοτώσω άλλον άνθρωπο.
Γιατί, όμως;
Δεν ξέρω.
Και πού ξέρεις ότι δεν θα ξανασυμβεί;
Το ξέρω.
Επειδή ήρθες εσύ.
Ωραίο μαξιλάρι.
Το μαξιλάρι!
Φέρε το καλαμπόκι.
Πάρε.
Δεν υπάρχει…
Λιώμα μ' έκανε.
Ποιος;
Έκανες δουλίτσα.
Λες;
Ζόρο.
Τι;
Συγγνώμη που ήμουν μαλάκας.
Μόγλι Τόγλι, έτσι;
Δεν τρέχει. Νερό κι αλάτι.
Ωραία.
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
ΜΑΡΤΙΟΣ
ΑΠΡΙΛΙΟΣ
Ζήτα άδεια από τη Χέλι, ξέρει πόσο αγαπούσες τη γιαγιά σου.
Δεν θέλω.
Γιατί; Γιαγιά σου είναι. Οι κηδείες είναι σημαντικές.
Δεν θέλω, στενοχωριέμαι πολύ.
Μαλακισμένε ασπρουλιάρη.
Ένα ένα.
Λούσα, εδώ!
Φρέντι!
Φρέντι, δώσε πάσα!
Μια ψηλή, από δω!
-Πάσα! -Από δω!
ΑΠΡΙΛΙΟΣ
Έλα, ένα στα γρήγορα.
Όχι, αρχιφύλακα, δεν κάνει.
Σάιμαν, κάν' το. Δεν έχεις επιλογή.
"Υπάρχουν 96% πιθανότητες να γυρίσετε εδώ,
επειδή είστε άχρηστοι στόκοι με τοσοδά μυαλό".
Πώς τον λένε;
Σου είπα, δεν ξέρω.
Ποιος δεν ξέρει τον πατέρα του;
Δεν θέλω. Η μάνα μου λέει ότι πήγε να μας σκοτώσει.
Σοβαρά.
Πώς το 'κανε;
Κάθε φορά αλλιώς.
Και δεν τον έχεις δει ποτέ;
Πήγα μια φορά να τον δω. Βρήκα τη διεύθυνση σ' ένα τετράδιό της.
Πήρα και δύο φίλους. Χτυπήσαμε την πόρτα, ήμασταν λιώμα.
Ανοίγει και βάζει τις φωνές.
"Εσείς, μπάσταρδα, πετάτε αυγά στο αμάξι μου; Ηλίθιοι!
Δρόμο μη φέρω αστυνομία!"
Αυτό ήταν.
-Τι μαλάκας. -Ναι.
Έλα!
-Τι ζόρι τραβάει ο γελοίος; -Φά' την!
Έλα… Δεν μπορώ, είναι…
Πώς το παίζεις αυτό;
Έπαιζε μαζί μας η μαμά…
Ήρθαν οι γκόμενες!
Ντάφνα.
Σκασμός!
Από δω, κορίτσια. Να σας εξηγήσω…
-Ντιν. -Αξίζει την απομόνωση.
Ξεκίνησα το σταντ απ στη φυλακή.
Σε μια αίθουσα υποκριτικής…
Ήμουν καλός.
Τέλος πάντων, ήμουν φυλακή
και σε λίγο καιρό μ' έστειλαν στο μάθημα υποκριτικής.
Η αρχιφύλακας με ερωτεύτηκε, με είχε σαν γιο.
Την έκανα ίδια, της το είπαν οι φύλακες.
Μια μέρα ήρθαν οι φύλακες
έξω από το κελί, με ρόπαλα. "Έξω!"
Ήμουν σίγουρος ότι θα μ' έσπαγαν στο ξύλο.
Με πήγαν στην αρχιφύλακα. Με κάθισε κάτω παρέα με 20 φύλακες.
"Έμαθα ότι με κάνεις".
Ακριβώς έτσι.
Λέω "Εγώ; Λάθος σου τα 'παν".
"Αν δεν με κάνεις, πας στην πτέρυγα 2".
Είναι των τρομοκρατών.
Λέω…
"Αμπουλάουα!
Μην ξύνεις τον κώλο σου και μετά πιάνεις το φαΐ, Αμπουλάουα!"
Έπαθε πλάκα.
Λέει "Είσαι αστείος". Κι αρχίζω τις πλάκες.
Πολλές φορές νόμιζα ότι θα με μαχαιρώσουν.
Μια φορά κάπνιζαν μπονγκ. Μισό γραμμάριο χόρτο σε 200 τσιγάρα.
Μισό γραμμάριο σε ολόκληρη κούτα τσιγάρα. Αηδία.
Είχα φτιαχτεί κι άρχισα τις μιμήσεις, έλεγα ιστορίες με ρίμα,
αηδίες δεκαετίας '90,
δεν ξέρω, είναι ηλίθιο.
Ξεκινούσα… "Εγώ και τα παιδιά στη Ρουμανία…
Εγώ, ο Μπέρτο, ο Ζίκο κι ο Λάτο
πήγαμε για κλοπή ποδηλάτων.
Κατεβάσαμε μπίρες αχτύπητες και κλέψαμε ποδήλατα με 21 ταχύτητες.
Εκεί δεν έχει διασκεδάσεις κι όλοι ξεκαρδίζονται.
Έρχεται ένας με μαχαίρι. Λέει "Έλα στο δωμάτιό μου".
Λέω "Τι θέλει αυτός;"
Με μπάζει μέσα, σκεπάζει την πόρτα με πανί. Λέω "Πάει, πέθανα".
Λέει "Κάνε αυτό με τα παιδιά στη Ρουμανία".
Λέω "Πού το άκουσες;"
"Έμαθα ότι λες ιστορίες με ρίμα".
Λέω "Ξέχνα το, ήσουν έτοιμος να με μαχαιρώσεις".
Βγάζει το μαχαίρι. "Με τα παιδιά στη Ρουμανία…"
Ζόρο.
Τι έγινε, Χέλι;
Έλα μαζί μου.
Πού;
Έλα, σήκω.
Τι έγινε; Είναι καλά ο Ζόρο;
Έλα, Ντιν.
Πού είναι ο Ζόρο;
-Ευχαριστώ. -Τι τρέχει, Χέλι;
Είναι η μεγάλη σου μέρα.
Δηλαδή;
Γυρίζεις σπίτι σου.
Τι;
Σου έκοψαν δύο μήνες.
Συγχαρητήρια.
Μάζεψέ τα γρήγορα, περιμένει το βαν.
-Ο Ζόρο; -Με την κοινωνική λειτουργό.
Μη σε πιάνουν τα συναισθηματικά, το βαν περιμένει στην πύλη.
Μη βάλεις τα κλάματα.
Γρήγορα, μικρέ.
Ξαναβγές στη ζωή.
Θυμάσαι τι σου είπα όταν ήρθες;
-Όχι. -Ότι πρέπει να νικήσεις τις στατιστικές.
-Ποιες απ' όλες; -Εσύ πες.
Πού πάω;
-Μίλησα με τη μαμά σου. -Δεν γυρίζω εκεί.
Το ξέρει κι έχει λύση.
Ντιν,
το ξέρω ότι δεν θα 'ναι εύκολα έξω,
αλλά φτάνουν οι στενοχώριες.
-Άντε. -Πού θα πάω;
-Nα χαιρετήσω τον Ζόρο. -Ναι;
-Άσε κάτω τα πράγματα. -Φεύγεις όταν πούμε εμείς.
-Όχι χωρίς αντίο. -Ηρέμησε.
-Δεν φεύγω! -Χαλάρωσε.
Δεν φεύγω.
-Δεν φεύγω χωρίς αντίο. -Δεν πιάνει το κόλπο.
-Μάζεψέ τα, πάμε σπίτι. -Δεν φεύγω!
Θα τον χαιρετήσω εγώ για σένα!
Δεν φεύγω χωρίς να πω αντίο! Δεν καταλαβαίνεις; Δεν φεύγω!
-Έλα δω. -Τι θες;
-Φτάνει, Ντιν. -Άσε με, καριόλη!
Φτάνει, ηρέμησε!
-Παράτα με! -Φεύγεις.
Άσε με, καριόλη!
-Με ή χωρίς τα ρούχα σου. -Άσε με!
Άσε με, καριόλη! Άσε με!
Αντίο, Ντιν.
Άσε με, καριόλη!
-Άσε με, καριόλη! -Ήρεμα!
Άσε με!
Κάτω τα χέρια σου. Άσε με!
Υποτιτλισμός: Σοφία Σκουλικάρη