GERÇEK OLAYLARDAN UYARLANMIŞTIR
İSİM VE OLAYLAR DEĞİŞTİRİLMİŞTİR
Dean, arkadaşına söyle sopamı getirsin.
-Ne? -Bakıyorum da Zorro'yla aran iyi.
Dikkatli olmalısın.
Eski hücre arkadaşı Shmuel Ben Achia
onun yüzünden delirip intihar etti.
Ya o kız? Ölmeyi hak ediyorsun pislik!
Açık konuşacağım.
Kara dostunu bugün bıçaklarsan çok anlamlı olacak.
Seni özledim anneanne. Seni seviyorum.
-Kim seni gömdü? -Pinny Drori.
Yalanlarına katlanamıyorum. Baban gibisin!
Babam gibiyim ha?
Koridorun sonu drama odası. Sana iyi gelecektir.
-Kim başlamak ister? -Çaylak başlasın.
Buraya gelsene. Yıldızlar sahneye çıktı. Mecbur değilsin.
Hayatını mahvettim.
Hakimle konuş, anneannesinin hasta olduğunu söyle.
Bu çocuğun sevdiği tek kişi anneannesi.
Bana inanmıyor.
-Söylesene. Ne yaptık? -Kapa çeneni!
Yarına kadar kanka olmazsanız biriniz Brosh denen çukura gidecek.
Dean Shaiman, ben Freddy Sussan. Beni hatırladın mı?
Onu buraya gönder.
Freddy.
Ben Aliza.
-Freddy Sussan. -Tanıştığımıza memnun oldum.
Komiksin.
Yapma ya!
Tam bir şebeksin.
Sen kimsin?
Şey…
Zevce önünde anlatılacak şey değil. Uygunsuz olur.
Sorun yok, zevcesi değilim. Yani…
Sen kadınsın.
Evet, kadınım. Konuş.
Bana 380 şekel borçlusun.
Ne?
-Sen ciddi misin? -Çok ciddiyim.
Boru teslimatlarını hatırladın mı?
Boru mu?
Ne? Bunu nereden çıkardın?
Nereden mi?
Mal, kurye, 20 yıllık faiz,
380 şekel.
Peki, tamam, ben…
Transfer yapabilir miyim?
Şaka yapıyorum. Neden bu kadar ciddisin?
-Rahat ol, neyin var? -Kes şunu.
-Sen komedyensin, değil mi? -Yani…
Nereden tanışıyorsunuz?
Nereden tanışıyoruz Dean?
-Daniel. -Daniel, doğru.
Freddy ve ben birlikte…
Tadilatta çalıştık.
Doğru.
İnşaat.
Tadilat mı?
-Tamam. -Uzun zaman önce.
Ben tuvalete gideceğim.
İyi bir kadın bulmuşsun.
Neden gerginsin? Sorun ne?
Peki ya sen?
Sen neler yapıyorsun?
Seyyar çilingir oldum.
Sen mi?
İnanabiliyor musun?
Vay canına.
Suçtan sıyrılmışsın.
Annen, annen ve annen nasıl?
İkisi iyi, diğeri rahmetli oldu. Nur içinde yatsın.
Bunu duyduğuma üzüldüm.
Ya annen?
Çok şükür iyi.
Sigara içer misin?
Hayır, sağ ol, eşi bekletmeyelim.
Tamam dostum, seni görmek güzeldi.
Eskilerin dediği gibi, iyi günlerde görüşelim.
Yemin ederim,
sadece gülmeye geldim.
İyi ki geldin.
Söylesene…
O günlerden kimseyle görüşüyor musun?
Hâlâ sağ olanlarla.
-Yarısı öldürüldü. -Yarısı mı öldürüldü?
Bazıları hapiste.
Saçma bir şey vardı.
Chelli söylerdi. Neydi?
-Yüzdeler mi? -Sadece %96'sı hayatta kalır.
Doğru.
Neden bahsettiğini biliyormuş.
Evet.
Herkes kimliğini değiştirmedi.
Harika.
Seni görmek güzeldi şakacı.
Şeyi biliyor musun…
Zorro'ya ne oldu?
Bana mı soruyorsun?
Hiç bilmiyorum.
-Haber yok mu? -Hayır.
Nerede olduğunu bilmiyorsan toprağa karışmıştır.
Kendine iyi bak. Tamam mı?
-Ne? -Kendine iyi bak.
Tabii.
Görüşürüz Daniel.
Hoşça kal Freddy.
Hey!
Sorun ne? Benden korkuyor musun?
Tamam.
Pekâlâ, Tavşan.
Hücre küçük. Eninde sonunda pes edeceksin.
Günaydın beyler. Barıştınız mı?
YİRMİ YIL ÖNCE
Anneanne, hücremde bir psikopat var.
Sakin olmalısın.
Ne yapabileceğime bakarım, tamam mı?
-Beni duyuyor musun? -Evet.
Seni görmeye geliyorum, tamam mı?
Sakın odana dönme.
Başka bir yer bul. Hemen geliyorum tatlım.
Hoşça kal.
"Ve sadece…"
Dean, değil mi?
Dur tahmin edeyim…
Kadın ticareti mi?
Hayır mı? Tamam.
Soykırım.
Hayır.
Satış amaçlı uyuşturucu bulundurmak.
Yaklaştın.
Pes ediyorum. Buraya nasıl geldin?
Lamborghini'yle.
Araç gerekirse söyle, seni alırım.
Sahne alacak mısın?
Denemelisin. Güvenli bir yer, bana güven.
Bak, parmaklık falan var.
-İnsanlara güvenmem. -Tamam.
Ya sadece ikimiz olursak?
Sen de bir insansın.
Tamam.
Anlaşma yapalım.
-Bir şans ver, seni rahat bırakayım. -Neye şans vereyim?
İşe yarayan egzersizlere.
Ne egzersizi?
Hayattaki birçok sorununun annenle ilgili olduğunu biliyorum
ve inan bana yalnız değilsin.
-Sağ ol. -Rica ederim.
Ne yapacağımızı söyleyeyim.
Karşında oturacağım ve bir süreliğine annen olacağım.
İçine attığın şeyleri bana söyle.
Bunun nesi komik?
-Annem bile annemi oynayamaz. -Gerçekten mi?
O kadar mı kötü?
Evet.
Tamam, anneni unut. Sunny Bracha da olabilirim.
Onu kim söyledi?
Adı gerçekten "Sunny"ydi.
Sunny Bracha. Ama isim önemli değil.
Ne isim ama! Ailesi şöyle demiştir,
"Adı ne olsun? Sorunlu bir isim seçelim."
Sunny! Bu çocuk büyüyünce ne olacak?
Motosiklet mi? Bu nasıl bir isim?
Sunny.
-Lusha! -Ne?
Gel buraya canım. Gel buraya otur.
Otur.
Hey.
Dean, sizi tanıştırayım.
Sunny Bracha.
Sunny Bracha mı?
Konuş. Seni suçluya dönüştüren kişiye hislerini anlat.
Sunny beni suçlu yapmadı. Biz kan kardeşiydik.
Sunny beni sıkıntıdan kurtardı, işin aslı…
Dün 15 dakikanı almıştı. Sorun ne?
Hiçbir şey!
Gidecek bir yerim, arkadaşım ya da amacım yoktu.
Hayatım boktandı.
Ya Sunny?
Hayatı bir rüya gibiydi.
Sabıkalıydı, herkes onu tanıyordu
ama nazik biriydi.
Babası yoktu.
Benim gibi.
Annesinin varlığıyla yokluğu birdi, benimki gibi.
Özetle, gördüğüm en büyük hırsızdı.
Korkunç bir arkadaş. "Onunla tanışmalıyım" dedim.
Onunla tanışmam gerekiyordu.
Belli ki benim gibi olmak istemişsin.
Elbette, çok yakışıklısın ve çok asilsin.
Panter şapkan, krallara layık cübben
ve burnundaki sivilceyle.
Ama evet, Sunny gibi olmak istedim.
Ama Sunny aptal değildi. Önüne gelenle arkadaş olmazdı.
Onun yanına gidip "Sunny, sana özeniyorum" diyemezdim,
yüzüme gülerdi.
Peki ben ne yaptım?
Hırsızla nasıl tanışılır?
Fırsat yaratırsın, o sana gelir.
Herkese hırsız olduğumu söyledim, o beni buldu.
Burayı sevdim.
Hoş bir ortam vardı, birden şöyle oldu,
"Hırsızlıklardan bahsetsene."
Namını duydum.
Bu kadar küçük olmana şaşırdım.
Bizim meslek için bir lütuf.
Şu sevimli surata baksana.
Ne istersen çalabilir.
Tamam.
Cehennemden çıkma bir ikiliydik.
Hayatımdaki en kötü eşleşmelerden biriydi.
Çocuk cidden hırsızdı ama gerçek bir profesyoneldi.
Sahip olduğum en kötü akıl hocası.
Ortalama olarak, hiç abartmıyorum,
günde 60 cüzdan çalardık.
Çok yüksek ihtimalle bir tanıdığınızın cüzdanını çaldım.
Ve pişman değilim.
Beni yargılamayın. Zaten yargılandım. Dinleyin.
Güneş gözlüğü, kredi kartı, elektrikli aletler.
Üç ay sonra annemin bahçesinde işeyen bebek çeşmesi olan bir havuz vardı.
Şarıl şarıl işiyordu.
Sunny'yle her sabah su parkına giderdik.
Kaçak girerdik. Beni itip çitin üzerinden atardı.
Beni suça itti. Bunu çok profesyonelce yaptı.
"Nasıl yapıldığını göstereyim."
Onun yardımıyla su parkına girerdim.
Masum suratlı bir çocuktum, herkes "Ne tatlı" derdi.
Cüzdanları alıp dışarı fırlatırdım.
Parmak arası terlikle vurgun. Utanma yok.
Kaydırak sırasına kaynak yapardım. "Önce ben geldim."
Cüzdanı al, ilerle. Sonra ver elini lunapark.
Gizlice girilen bir yer var.
Direğe tırmanırdım, kırık cam parçaları olan duvara çıkardım.
O duvarı aşmak çok zordu ama arkasında lunapark vardı.
İçeri girince kapüşonları çekerdik.
Hiç şüpheli değil.
Lunapark her gün aynıydı. "Tagada" diye bir oyuncak vardı.
Onu duyan var mı?
Müzik çalan bir tabak düşünün.
Oyuncağa binecek insanlar çantalarını açık bir kutuya koyardı.
Çok güvenli.
Oyuncağın bir turu tam sekiz dakika sürüyordu
ve o durmadan kimse inemiyordu.
İnsanlar orada gülüp eğleniyordu,
çantaları çaldığımızı görenler hiçbir şey yapamıyordu.
Ve 90'ların hitleri…
Gözlerinin önünde çantaları talan ediyorduk.
"Şerefsizler!" diye bağırıyorlardı.
Orada bitmedi.
Çaldığımız cüzdanlardan çeşitli havuzların üyelik kartları çıktı.
Herkes yaşlı,
havuzda yüzen nineler başlarını sudan çıkarıyor.
"Gençleri burada görmek güzel."
"Seni görmek de güzel teyze."
Döndüğü anda cüzdanı kapardım. Nine cüzdanlarına bayılırdım.
Üzgünüm çocuklar, tamam mı? Ben…
Bunlar çok eskide kaldı, hadi ama!
Yaşlı kadının cüzdanını aldım.
O cüzdanlar küp şeklinde olur. Dahası var.
Yaşlılar kart şifrelerini yazar. "Unutma, 4582."
O cüzdanları bulunca bayram ederdik.
Ona sarılıp "Oley!" derdim.
"Nazar değecek" derdi. Bizden âlâ nazar mı var ulan!
Ama sonra…
Sonra açgözlülük ve kibir geldi.
Kızıl saçlı arkadaşımın zengin ailesi
bütün aileyi Seyşel Adaları'na götürdü.
Babasının tavan arasında tuttuğu bir şeyi önceden gözüme kestirmiştim.
Bir şey derken?
Evet!
Biz bir imparatorluktuk
ama daha da önemlisi arkadaştık.
Sunny ve ben kardeştik, ortaktık.
Kan kardeşiydik.
Kazandığımız parayla
okulda satmak için paketlerce uyuşturucu aldık.
Hiç şüphe çekmiyordum ve çocuklar bana güveniyordu.
Oğlumdan uzak dur!
-Senin sorunun ne? -Hemen eve gir!
Git buradan.
-Defol! -Harika.
Kızıl Yiftach, selam.
Ne haber?
İyiyim kardeşim. Ya sen?
Ben de iyiyim.
Nasılsın? Buraya alıştın mı?
Tabii.
Buradaki kimse bana sataşmıyor.
-Denediler mi? -Evet. Bir daha denemezler.
Üçüncü sınıflara danışmanlık yapıyorum.
Okul berbat, her zamanki gibi.
İyi. Bunu duymak güzel.
Ne zaman çıkıyorsun? Senin için not alayım mı?
Olur.
Bitti. Süre doldu.
-Ha? Dur! -Bu kadar.
-Anneanneni görmeyecek misin? -O burada mı? Nerede?
Sana eşya getirdiği için üstünü aradılar.
Anneanne!
Anneanne.
Dur, anneanne.
-Kudüs'te yemek mi bitti? -Kuraklık var.
İlk kez hapisteki torunuma bir şeyler getiriyorum.
Umarım doğru şeyleri getirmişimdir.
Annenin evindeki yastığın.
Mısır gevreği de getirdim ama içeri sokmama izin vermediler.
Ne tür getirdin?
Araştırdın mı?
İki avukatla görüştüm, seni gözleme gönderen adamla da konuştum.
En makul cezayı aldığını söylediler.
Tamam, düşündüm de belki…
Seninle yaşarsam belaya bulaşmam.
-Bence bu… -Uslu duracağım, söz.
Annen hasta olduğumu söyledi, değil mi?
Yalan değil miydi?
-İyileşecek misin? -Tabii ki.
-Emin misin? -Evet, eminim.
Beni dinle. Hiçbir hakim seni salmaz.
Uyuşturucu ticaretinden ceza aldın.
Söylediklerine göre yapabileceğin en iyi şey
burada uslu durmak,
belki o zaman cezanı birkaç ay azaltırlar.
Birkaç ay mı? Hemen çıkmak istiyorum.
Tatlım…
Biraz sabredebilir misin?
Uyum sağlamaya çalış. Beladan uzak dur.
Bunu yapabilir misin?
Benim için.
Derin bir nefes al.
Hapishanede kavgadan kaçamazsın. Dışarıda bağlılığın özü nedir?
İnsanları ne yakınlaştırır? Hobiler, ilgi alanları.
İki kumarbaz bir araya gelir. Arkadaş olurlar.
Hapishanede zoraki dostluklar kurulur.
"O senin hemşehrin. Peşinden gitsene.
Sen nasıl bir insansın?"
Hemşehrilerimden bana ne?
"O senin hemşehrin. Yanında olmayacak mısın?"
Bir de hücre arkadaşları var.
"O senin hücre arkadaşın, kibar ol, tartışma."
Ya sana tecavüz ederse? Olsun. O senin hücre arkadaşın.
Hücre arkadaşım mesela…
Mowgli Togli kızların kafasını taşla ezer. Bunu Afrika çöllerinde öğrenmiş.
-Onların sevgi dili bu. -Dean, bu kadar yeter.
Bize okuldan bahset. Okul nasıldı?
Okul mu? Hep takdir alırdım.
Hangi dersten?
Matematik.
Yemin ederim.
Dördüncü sınıfta okul değiştirdim.
İlk gün okula gittim.
Sırtımda çantamla utana sıkıla başımı öne eğdim.
Sonra Oshrit adındaki kızı gördüm.
Cin gibiydi, Zohar Argov gibi sıskaydı.
Arkama geçip bana seslendi.
"Yeni çocuk!"
Yanımdaki çocuk "Sakın arkanı dönme" dedi.
Neden dönmeyeyim? Ne diyeceğini merak ettim.
Onu tanımıyordum, ayıp olurdu.
Kafamı karıştırdı.
Kız devamlı "Yeni çocuk!" diyordu.
Çocuk ısrarla "Arkanı dönme" dedi.
"Döneceğim, üzgünüm." Çocuk pes etti ve…
"Sen bilirsin" dedi.
Arkamı döndüğümde kız gözlerimin içine bakıp şöyle dedi…
"Haya kılını 10 şekele satar mısın?"
"Ne?" dedim. Çocuk "Seni uyarmıştım" dedi.
Bana iyi bir teklif gibi geldi.
"Teneffüste getiririm" dedim.
Elimde olsa o an verirdim.
"Parayı göster" dedim ama kılım yoktu.
Olsaydı koparıp ona verirdim.
Peki ben ne yaptım?
Tanıdığım bir çocuğa gidip dedim ki…
"Tidhar." "Ne var?" dedi.
"Hayandaki kılları beş şekele satar mısın?"
"Oshrit için, değil mi? Vay adi!"
"Hadi! Oyunbozanlık yapma" dedim.
"Buraya gel" dedi. Igor'un kulübesinin arkasına geçtik.
Igor bizi fark etti. "Ah şu Oshrit!"
Pantolonunu indirip…
Beklemediğim bir şey söyledi. Dedi ki,
"Seçmek ister misin?"
"Bunu düşünmemiştim ama madem sordun, şunu alayım."
"Hayır, az önceki. Güzelmiş, evet, o olsun."
Oshrit için güzel bir kıl seçtim, sembolik bir şeydi.
Hizmet odaklı biri olduğum için "Böyle veremeyiz" dedim.
"Hediye paketi yapalım." Defterimden bir sayfa kopardım,
kılı içine kopup üzerine "Oshrit'e" yazdım ve bir bukle çizdim.
Teneffüste yanına gittim.
Buraya gel.
Bana bakıp "Hazır mı?" dedi.
Çekici, feminen bir kızdı.
Zarfı ona verdim. Manyak kız zarfı oracıkta açtı.
"Kenara geçelim" bile demedi. Herkes biliyordu ki…
Şöyle bir baktı.
Sonra dedi ki,
"Tidhar'ın, değil mi? Paramı geri ver pislik."
Harikasın!
Süpersin!
Hadi, bir şey söyle.
Merhaba?
Küçük Bruce Lee, Chelli'yi kaçırdı.
Müdür Chelli'yi yap.
Chelli'nin taklidini mi yapıyorsun?
Yap da görelim.
Hadi yap!
"Sadece iyi niyetli bıçaklar hücre bloğuna girebilir.
Her sayım
sıfırdan başlar."
Bak, sana söyledim!
Kara oğlan şakasını yap!
Blok B, beş dakika sonra sayım yapılacak.
Taklidimi mi yaptın?
Öylesine bir şey.
Yapsana.
Sadece şakaydı.
Hadi, yapsana, güzeldi.
"Kara, Super Mario'yu sevmiyor."
-Yap. -Kara oğlanı yap!
Mowgli ormanda, kızlar taşın altında!
Hadi yap. Erkek ol.
Yapmayacağım.
-Yapsana korkak. -Yapmazsam kafamı mı yaracaksın?
Mowgli ormanda, kızlar taşın altında!
Bana olan nefretini anlıyorum.
Onu öldürdüm.
Bunu yapmamalıydım.
Ama yemin ederim, başka kimseyi öldürmeyeceğim.
Ama neden?
Bilmiyorum.
Yine olmayacağını nereden biliyorsun?
Biliyorum.
Çünkü artık sen varsın.
Yastığın güzelmiş.
Yastık!
Mısırını getir.
Al.
Yok artık!
Vay canına, beni bitirdi.
Ne?
Hiç kolay değil.
Değil mi?
Zorro.
Ne?
Puştluk yaptım, üzgünüm.
Mowgli Togli ha?
Sorun değil. Unuttum gitti.
Güzel.
OCAK
ŞUBAT
MART
NİSAN
Chelli'den izin iste, anneanneni sevdiğini biliyor.
İstemiyorum.
Niye? Anneannenden bahsediyoruz, cenazeler önemli.
İstemiyorum, çok üzgünüm.
Seni adi beyaz çocuk.
Teker teker.
Lusha, buraya!
Freddy!
Freddy, pas ver!
Yukarıdan at, buraya!
-Pas ver! -Bu tarafa!
NİSAN
Hadi, hızlıca yap.
Müdürüm, lütfen, ayıp olur.
Shaiman, yap şunu, başka seçeneğin yok.
"İşe yaramaz küçük aptallar olduğunuz için
%96 ihtimalle buraya geri döneceksiniz."
Adı ne?
Söyledim ya, bilmiyorum.
Kim babasının adını bilmez?
Bilmek istemiyorum. Annem bizi öldürmeye çalıştığını söyledi.
Ciddiyim.
Nasıl?
Farklı yollar denemiş.
Onunla hiç tanışmadın mı?
Bir keresinde onu görmeye gitmiştim. Adresini annemin defterinde bulmuştum.
İki arkadaşımla gittim. Kapısını çaldık, kafamız iyiydi.
Kapıyı açıp bize bağırmaya başladı.
"Arabama siz mi yumurta attınız?
Sizi piç kuruları! Defolun yoksa polisi ararım!"
Hepsi bu.
-Götün tekiymiş. -Evet.
Hadi!
-Amma gıcık! Bunun derdi ne? -İşte!
Hadi ama! Olmuyor, bu…
Bunu nasıl oynuyorsun?
Annem hep bunu oynardı.
Ateşli hatunlar!
Dafna.
Kapa çeneni!
Kızlar, buraya gelin. Size göstereyim…
-Dean. -Tecride değer.
Stand-up yapmaya hapishanede başladım.
Drama dersi vardı.
Eskiden iyiydim.
Neyse, hapse girdim
ve bir süre sonra beni drama dersine yolladılar.
Müdür beni çok sevdi. Onun oğlu gibiydim.
Onun taklidini yaptım, gardiyanlar da bunu ona söyledi.
Bir gün gardiyanlar geldi,
coplarla hücreme daldılar. "Dışarı!"
Beni döveceklerine emindim.
Müdürün odasına gittik. Beni 20 gardiyanın ortasına oturttular.
"Taklidimi yaptığını duydum."
Aynen böyle.
"Ben mi?" dedim.
"Yanlış duymuşsun."
"Yapmazsan Blok İki'ye gidersin."
O blokta teröristler kalır.
Dedim ki,
"Abulawa!
Kıçını kaşıdığın elinle yemeklere dokunma Abulawa!"
Kahkaha attı.
"Komiksin" dedi. Onları güldürmeye başladım.
Komiktim. Bıçaklanacağımı sandım.
Bir keresinde nargile yaptılar. Kodes işi, 200 sigaraya bir gram ot.
Bir karton tütün ve bir gram ot. İğrenç.
Kafam öyle iyi oldu ki taklit yapıp ve kafiyeli öyküler anlattım.
1990'lardan saçma şeylerdi.
Bilirsiniz, aptalca şeylerdi.
Şöyle şeyler derdim, "Romanya'daki çocuklarla…
Ben, Berto, Zhico ve Mike vardık.
Birlikte bir bisiklet çaldık.
Birkaç biradan sonra 21 vitesli bisikletlere geçtik."
İçerisi çok sıkıcı olduğu için herkes böyle oldu…
Bir çocuk bana bıçak çekti ve "Odama gel" dedi.
"Ne istiyor?" dedim.
Beni içeri aldı, kapısını kumaşla örttü. Öleceğime emindim.
"Beni ve çocukları Romanya skecine ekle" dedi.
"Bunu nereden duydun?" dedim.
"Kafiyeli öyküler anlatıyormuşsun."
"Bunu unut, beni bıçaklayacaktın" dedim.
Sonra bıçağını çekti. "Romanya'daki çocuklarla…"
Zorro.
Ne var Chelli?
Benimle gel.
Nereye?
Hadi, acele et.
Ne oldu? Zorro iyi mi?
Gel Dean.
Zorro nerede?
-Teşekkürler. -Ne oluyor Chelli?
Bugün senin büyük günün.
Nasıl yani?
Eve gidiyorsun.
Ne?
İki aylık cezan silindi.
Tebrikler.
Hemen toparlan, minibüs bekliyor.
Zorro nerede?
Sosyal hizmet uzmanıyla.
Duygusallaşacak zaman yok, minibüs kapıda bekliyor.
Duygusallaşma.
Oyalanma evlat.
Hayata geri dön.
Geldiğinde ne dediğimi hatırlıyor musun?
-Hayır. -İstatistikleri aşman gerek.
-Ne istatistiği? -Sen söyle.
Nereye gidiyorum?
-Annenle konuştum. -Oraya dönemem.
Evet, bir çözüm önerdi.
Dean,
dışarıdaki hayatın kolay olmayacağını biliyorum
ama yeterince acı çektim.
-Gidelim. -Nereye?
-Zorro'ya veda etmeliyim. -Öyle mi?
-Eşyaları bırakabilirsin. -Biz söyleyince gideceksin.
-Veda etmeliyim. -Sakin ol.
-Gitmiyorum. -Sakin ol.
Hayır, olmaz.
-Veda etmeden gitmem. -Böyle bir yere varamazsın.
-Eşyalarını al, eve gidiyorsun. -Gitmeyeceğim!
Senin için ona veda edeceğim.
Veda etmeden gitmem. Anlamıyor musun? Bunu yapamam!
-Buraya gel. -Ne istiyorsun?
-Yeter Dean. -Dokunma seni pislik!
Yeter, sakin ol!
-Bana dokunma! -Gidiyorsun.
Bırakın beni şerefsizler!
-Kıyafetlerin olsun ya da olmasın. -Bırak!
Bırak beni şerefsiz! Bırak!
Hoşça kal Dean.
Bırakın beni şerefsizler!
-Bırak beni! -Sessiz ol!
Hadi, bırak gideyim!
Çek ellerini üstümden. Bırak!
Alt yazı çevirmeni: Begüm Hanağasıoğlu