SERIAL OPARTY NA FAKTACH. NIEKTÓRE NAZWISKA I WYDARZENIA ZMIENIONO.
Nie rozumiesz?
Że jeśli umrze, to umrzesz razem z nim?
A może jesteś idiotą, który chce złamać mi serce?
Sunny, posłuchaj mnie.
Musisz się obudzić. Już dość spieprzyłeś Deanowi życie.
Zrób, co trzeba i się obudź.
Czemu dali Zorra do dziury?
Już!
Będziesz tu dwa tygodnie i nagle muszę zmieniać bloki?
Pewnie dostanę dożywocie.
Zostaw mnie, pedale.
List od twojej mamy.
Mówiłaś, że nie masz dzieci, więc nie wiesz, że nie ma „dobrych matek”.
To świat wychowuje dzieci, nie my.
Nie mówiłam, że nie mam dzieci.
Miałem córkę. Umarła. Ciesz się, że twoje dziecko żyje.
Zniknie kiedyś?
Co?
- Krew Sunny’ego z mojej głowy. - Nie.
SZEŚĆ MIESIĘCY PÓŹNIEJ…
Mówi jej tak:
nawet w snach nie mogę marzyć o tym, co wycieka pani z cycków, pani władzo.
Bum.
- Lepiej? - O wiele. Musisz poczuć flow.
Łapię.
Powiedziałeś…
swojej dziewczynie?
Nie widzę sensu.
Prawda ma sens.
Lepiej to wyjaśnić. Potem bardziej się zagmatwa.
Rozmawiacie od pół roku. Mocno się z tym spóźniasz.
- Przyszłaś tu mnie zdołować? - Gdzie tam. Tak tylko mówię.
Może kiedyś powiesz też swoim kolegom stąd, że…
budujesz przyszłość.
Że będziesz zawodowym wesołkiem.
- Myślisz? Spuszczą mi łomot. - Może nie.
Poza tym Zorro wie.
A mama? Wie, że wystąpisz na wieczorze dla rodziców?
Witamy na pokazie beztalenci z więzienia Ofek.
Opowiedzieć, jak tu trafiłem?
Tak!
Prawda jest taka,
że chcę opowiedzieć wam coś prawdziwego, a o to pytało wiele osób.
Opowiadałem to w wielu miejscach i pytano, czy to prawda,
więc dziś dowiecie się, jak było.
Wtedy cały czas ćpałem, żyłem na krawędzi i nie wiedzieli, co ze mną zrobić.
To był dziwny czas.
Pewnego dnia poszedłem…
…do centrum handlowego Ayalon.
Mieli tam maszynę do robienia wizytówek.
Pamiętacie je? Jeśli teraz ktoś by wam dał wizytówkę,
wzięlibyście go za zboczeńca.
„To moja wizytówka, jestem”…
No i zrobiłem sobie wizytówkę.
Napisałem: „Dean, diler”.
Wygłupiałem się. „Bongo, ecstasy, kwas”…
Naprawdę byłem dilerem, ale się wygłupiałem.
I rozdałem te wizytówki, a miałem ich ze 200, wszystkim dzieciakom.
Była u nas taka tajniaczka.
Złapała wiele z tych dzieciaków
z północnego Tel Awiwu i wszystkie na siebie kablowały.
Zgarnęli ze 200 dzieciaków. I co każdy miał w domu?
Moją wizytówkę.
O tym, jak wsadziła mnie tu mama, już wiecie. Ale co jest najlepsze?
W więzieniu też zostałem dilerem.
Tyle że w szczytnym celu.
Prawda, Mansuri?
- Lepiej nie mów! - Dlaczego? Co się wstydzisz?
Miłość ogłupia wszystkich.
OFEK PRODUCTIONS PRZEDSTAWIA:
ZŁOTKO LIZZIE
LIZZIE JAKO: LIZZIE (ZŁOTKO)
MAŁY MANSURI JAKO: MANSURI
Mansuri, co się stało?
Złotko Lizzie złamała mi serce.
Co się stało?
Złotko Lizzie, nawiedzasz mnie w snach.
Śniło mi się, że wkładasz mi do ust swoje piersi
i że wypływa z nich nektar.
Ale Mansuri się nie poddał.
Dajcie mi jedną, dodam jej do herbaty
i mnie pokocha.
Dean, Zorro, proszę.
Podszedł do Lizzie
i mówi: „Słodka herbata, tak jak lubisz”.
Lizzie znała jego problemy z płynami.
Popatrzyła na niego podejrzliwie.
Potem mniej podejrzliwie, bo słodziak z niego.
A potem…
wypiła to.
Ale…
Co robić? Pigułka pomieszała różne miłości.
KONIEC
Ale więzienie to coś więcej niż romanse.
Jest tu też miejsce na odwagę.
Ja na przykład przestałem palić.
Wszystko dzięki mojej mamie.
Wierzcie mi, poczucie winy napędza świat.
Moja matka. To przez nią tu siedzę.
Doniosła policji, że jestem złodziejem i dilerem.
Przysyłała mi fajki, by uspokoić sumienie.
No i kopciłem tyle, że moje płuca ledwo zipały.
Więc Zorro, który powinien nazywać się rabin Zorrowski,
bo jest świetnym żydowskim handlarzem,
powiedział: „Sprzedajmy papierosa”.
Opchnęliśmy jednego, drugiego,
potem całe kartony,
i tak się w miesiąc wzbogaciliśmy,
że nie mieliśmy nawet czasu palić.
Mówiłaś mu, że trafi tu Sunny?
Nie. Próbuję go przenieść.
Musisz. Jest niebezpieczny, zabije go.
Jeśli chcesz rzucić palenie, to zbij majątek.
Obiecuję, że spróbuję.
I powiedz mu, że był świetny.
Powiem mu, co tylko chcesz.
ZŁY DZIECIAK
Rabin powiedział: „Jeruzalem, jeśli zapomnę o tobie”…
i pan młody stłukł szklankę,
ale zamiast pocałować żonę,
pocałował swoją mamę.
- Bez kitu! - Przysięgam.
Wolny taniec był jeszcze gorszy. Oszczędzę ci szczegółów.
Może na innych kontynentach to normalne.
- Dobra, Dana, mam trening. - Okej.
Grasz w tym tygodniu?
W Beer Szewie.
Mogę w końcu do ciebie przyjechać?
Nie. Jesteśmy do dupy.
Straszna siara. Oszczędzę ci tortur.
Nie rozumiem. Zawsze przegrywacie?
Moja mama szuka w Brazylii nowego trenera. Nie poznasz nas, jak wróci.
Teraz też was nie poznam.
Niezła riposta.
To nie była riposta.
Po prostu…
Nie chcesz…
Nie chcesz wiedzieć, jak wyglądam?
- Wiem, jak wyglądasz. - Naprawdę? Jak?
- Jesteś ładna. - To kwestia gustu, nie?
Nie sądzę. Ja jestem brzydki dla wszystkich.
Wiem, jak wyglądasz.
- Jak? - Tak jak mówiłeś.
Jesteś brzydki.
Tak. Ale mężczyzna
powinien być tylko trochę ładniejszy od małpy.
Dobrze, rozłączam się. Jutro o czwartej?
Tylko jeśli wyślesz mi zdjęcie.
Zdjęcie?
Już mi stawiasz ultimatum?
Żebyś wiedział.
Dobra.
Pa.
Był taki telefoniczny serwis randkowy, Cupid.
Dzwoniło się i rozmawiało z dziewczynami, które brzmiały tak…
„Halo”.
„Jak się nazywasz?”
„Jestem Aliza”.
„Skąd jesteś, skarbie?”
„Ja? Najpierw ty powiedz”.
Każdy tam był więźniem.
Taki więzienny chat room. Wszyscy umawiali się na rozmowy.
„Halo?” Banda Arabów.
„Ey sijen?”
To po arabsku „Które więzienie?”.
„Które?” „Hadarim”.
„Możesz zadzwonić do”… Kogoś tam. Wiecie, o co biega.
No i każdy osadzony miał dziewczynę.
Na zewnątrz trudno znaleźć dziewczynę, ale każdy osadzony miał trzy.
Wtedy zrozumiałem, czego chcą kobiety.
Chcą być całym twoim życiem.
„Jesteś całym moim życiem.
Dałaś mojej mamie fajki?”
O czym tak ciągle gadacie?
Nie wiem. Nigdy się nie zamyka.
Co się dzieje?
Nic.
Może poproszę Chelli o aparat.
I jeśli nam go załatwi,
to co z nim zrobisz?
Znajdziemy mało więzienny kąt i zrobimy sesję na bat micwę.
Tak.
Moje ciuchy i fryzura są do dupy. Ja też jestem. Co robić?
Powiedz jej prawdę.
Jasne.
„Gdyby to była prawda
i chłopiec nie był prawiczkiem”…
Księga Powtórzonego Prawa, rozdział 22.
Wers… nieważne.
Nie jestem prawiczkiem.
Walenie konia się nie liczy.
Zależy, kto to robi. To nie leży w rękach Boga?
Mówisz, że Bóg ci zwalił?
- Tak? - Żartuję, Lushi. Spokojnie.
Nie spinaj się tak.
Powiedz jej prawdę. Czego się wstydzisz?
Nawet gdybyś miał aparat, gdzie zrobiłbyś to zdjęcie?
Czemu jesteś taki na nie?
Co to za szczęściara?
Powiedziałeś jej?
Czemu nie?
Jak by to pani ujęła?
„Jeszcze nie mam 16 lat, ale przeżyłem 100 żyć
i dlatego będę lepszy”.
„Lepszy”? Lata w więziennictwie i to wszystko?
Jeszcze wrzody.
Ale poważnie, Dean. Jeśli jest fajna, wszystko będzie dobrze.
Mamy pogadać jak ojciec z synem?
Oglądam porno od 12 roku życia.
Gdzież jest ssąca niewiasta?
Siusiak to najlepszy organ do ssania.
Gładki, naprężony, umyty i obrany, gotowy do…
Chwila, co to ma być? Nigdy nie było mi tak dobrze. Co jest?
Zapłaciłem za… Co ty przeżywasz?
Facet jęczy, jakby pomagał w przeprowadzce.
„Nie mówiłeś, że to czwarte piętro”.
Jak te dziewczyny, które pytają, jak akcentować moje imię.
Ssij pałę i już, skarbie.
Twoja żona na pewno będzie szczęśliwa.
Nigdy się nie ożenię.
Straci cierpliwość.
Dziewczyny mają temperament.
Poza panią.
Poza mną. Ja jestem wzorem normalności.
Chcesz mieć złamane serce?
Po prostu powiedz jej, kim jesteś.
Kim jestem?
Widać za tobą kraty.
- Tu się nie da. Jesteś w klatce. - To podejdź i zrób close-up.
Co to „klozap”?
Close-up. Samą twarz.
Ale jesteś brzydki.
- Lepiej brzydki niż więzień. - Powiedz jej prawdę. Nie wstydź się.
Wiesz, Dana, przez te ostatnie pół roku
zapomniałem o pewnym drobiazgu.
Jestem głupi, porąbany i od trzech lat siedzę.
Mój najlepszy kumpel rozwalił dziewczynie głowę. Przez pomyłkę.
A twoja mama cię nienawidzi i cię wydała.
Nawet jeśli jutro wyjdę i stanę się praworządnym obywatelem,
jeśli ktoś mnie wkurzy, to go dźgnę.
I ciebie też, jeśli mi nie obciągniesz.
Na co to komu? Serio.
No uśmiechnij się.
No proszę.
Sprawdzasz, czy wysłała ci czek?
Boi się, że okaże się brzydka.
Nie boję się.
Urodę można poznać po głosie. Co słyszałeś?
Słyszał pralkę.
- Walić to. - Tak trzymaj.
Powiedz, jak poszło. Jak to zrobiłeś?
- To była pestka. - Myślisz, że się boję?
Jak to było stać tam samemu?
Wiesz, o czym w trakcie myślałem?
- No? - Co jest śmieszniejsze.
Że twoi nie przyszli, czy że moja mama wyszła w połowie.
Strażnik!
- Albo nieważne. - No daj mu to.
No dalej, stary. Daj mu.
Pilnuj tego. To dla dziewczyny.
Co jest? Wszystko gra?
O co chodzi?
O nic.
„O nic”?
Znasz go?
To Sunny Bracha.
- Myślisz, że będzie robił dymy? - Na pewno.
Jakie?
Chce mnie zabić.
Przesadzasz, Króliku.
Mówię ci, Sunny ma w sobie prawdziwe zło.
Nie tak jak twoje, co szybko znika.
Chce się zemścić.
Spokojnie. Ochronimy cię.
Ja cię ochronię.
Nie pogadasz z nim?
Przyjdzie, jak będzie gotowy.
- Nie podoba mi się. - Białe żule są złe.
Nie martw się.
- Załatwimy go. - Ja ogarnę kosy i ogień.
Urządzimy grilla, spalimy opony.
Dajcie spokój.
Nic nie robimy.
Ej, ty.
Chodź na chwilę.
Gdzie tu się chodzi, żeby być samemu?
W więzieniu nie ma „samemu”.
Jakieś prace, przy których nie ma strażników?
Cześć, jestem Sunny.
Słyszałem.
Mam was zastąpić.
- Chodź. - Czemu to zawdzięczamy?
Niczemu. Zastępuje nas i tyle.
Zorro.
Na pewno…
Dean mówił ci o naszej historii. Chcę przekazać przez ciebie wiadomość.
Chcę zgody, nie zemsty.
Ale boję się do niego podejść.
Powiedz mu, żeby się ze mną spotkał,
żebyśmy mogli w spokoju porozmawiać.
Tu nie ma prywatności.
Słyszałem.
Dobra.
- Tutaj, Lusha. - Tutaj!
Sunny do mnie zagadał.
Serio? Co mówił?
Że chce się z tobą pogodzić.
Co za kutas.
Musimy uważać.
Może szybko mnie załatwić.
- To typ, który zabija? - Tak.
Ale to jego pierwsza odsiadka.
Jak to możliwe? To podejrzane. Podaj piłkę.
Graj.
Na pewno nie jest czysty.
- Znajdźmy jego protokół. - Jak?
Oby nam się udało.
Niech Bóg nas błogosławi.
- Amen. - Chodźmy.
Uda się?
Podobno jej mąż jest hazardzistą.
Wiesz, że hazard to najgorszy nałóg?
Wyślijmy jej czekoladki.
I nowego męża.
Koniecznie.
Najpierw omówimy poważniejszą z obu spraw.
Wysoki Sądzie, oskarżonego złapano z zamiarem sprzedaży kokainy.
Oskarżony, Sunny Bracha,
nie tylko włamał się do domu dowódcy sił specjalnych,
ale też zranił jego syna, który próbował go obezwładnić.
Mówiłem, że zawsze był idiotą.
Wysoki Sądzie, obrona wnosi o złagodzenie kary dla mojego klienta.
W ostatnich trzech latach Sunny pomógł policji
aresztować kilku członków przestępczości zorganizowanej.
Skurwysyn jest świadkiem koronnym.
Od ponad trzech lat mój klient współpracuje z policją
w zbieraniu dowodów przeciwko skazanemu Deanowi Shaimanowi.
„Agresywny, wredny dla własnej rodziny. Zasługuje na śmierć w więzieniu”.
Co więcej, mój klient prawie przypłacił to życiem.
Podczas tajnej operacji policyjnej
Dean Shaiman dźgnął mojego klienta, zostawiając go nieprzytomnym.
Sunny Bracha prawie zginął, zbierając dowody przeciwko Shaimanowi.
Blok B, odliczanie za pięć minut.
- Halo? - Mamo?
Kochanie, co się stało?
Wróciłaś?
Tak, wczoraj. Wszystko w porządku?
Tak.
Co się stało?
Sunny jest w więzieniu.
Wiem. Znalazł cię?
Tak.
Spokojnie, pogodziliśmy się.
Na pewno? To menda.
Tak, na pewno.
Mam zadzwonić do Chelli, żeby go gdzieś przeniosła?
Nie, spoko. Będzie dobrze.
To o co chodzi?
Normalnie nie dzwonisz.
Wszystkie dziewczyny tak mówią.
Nie, po prostu…
- Czytałem jego protokół. - Jaki protokół?
Jego akta, w których…
jest napisane, że to on mnie wydał policji.
A nie ty.
Halo?
Jestem.
Nie kłamałaś.
Nie.
Sunny wrobił mnie za kradzieże, narkotyki, wszystko.
Kiedy do nich zadzwoniłaś, już mnie mieli za jakiegoś mafioza.
Przepraszam, że jestem śmieciem.
Gdybyś nie był śmieciem, to bym cię tak nie kochała.
Pa, skarbie.
Sunny.
Sunny. Chodź z nami.
Co ja jestem, twoja suka?
- Powiedz, kiedy przestać. - Przestań.
- Teraz? - Tak.
Ty skurwielu!
Dean!
- Patrz na mnie! - Złaź, chuju!
Nie żartuję! Zostaw mnie!
- Skurwysyny! - Odwróćcie go.
Zajebię cię!
Dean, ty chuju!
- Puszczajcie. - Daj tę rękę.
Już.
- Idziemy. - Dean, tu skurwielu!
- Skurwysynu! - Zamknij się!
O co wam chodzi? Puszczajcie!
Pomóż mi.
Dean, ty skurwielu!
- Do środka. - Ty chuju.
Do środka!
Ty skurwysynu.
Zjebałeś mi życie.
Mojej mamie też.
Ty jebany kablu!
Czego ode mnie chcesz, chuju?
Zamknij się!
Czytałem twój protokół sądowy.
- Przeproś! - Za co, gnoju?
Sprzedałeś mnie policji!
Zadawali pytania i składali oferty.
Musiałem jakoś przetrwać. Ty zrobiłbyś to samo.
Dean, poczekaj, przepraszam…
Przepraszam. Przestań.
Jesteśmy braćmi, a ty mnie upokorzyłeś.
Nie mów, że kabluję, błagam.
Spuszczą mi wpierdol. Błagam cię.
Co ty robisz? Dean!
- Zamknij się! - Przestań! Serio!
Dean, proszę. Czego ty ode mnie chcesz?
Ostrzegałem cię, ale nie słuchałeś.
Przepraszam cię, Dean. Czekaj.
Dean, proszę. Przepraszam cię.
Przysięgam, że mi przykro.
Dean, przepraszam.
Od dziś robisz to, co mówię.
Twój kumpel już nie żyje.
Dziękuję, że mnie wpuściliście.
Byłeś tu 20 lat temu, prawda?
Tak.
Więc nadal…
nie macie z nim kontaktu?
Nie.
Nic? Żadnych odwiedzin?
Nie rozmawialiście z nim od 20 lat?
Nie.
Nie odzywał się do was? Nie dzwonił?
- Nie. - Nie.
Jesteście uparci, co?
Muszę wam szczerze powiedzieć,
że bardzo mu na was zależało.
Ciągle mówił o tym, jak bardzo chce wyjść i…
poprosić was o przebaczenie.
Przyniosłem wam…
bilety na mój występ.
To taki stand-up.
Słyszeliście o tym? Ma być śmieszne.
Chciałbym, żebyście przyszli. Będzie w Tel Awiwie.
Zostawię wam też mój numer, w razie gdyby…
odezwał się do was.
Dziękuję bardzo.
Dziękuję.
- Do widzenia. - Do widzenia.
Nie nazywałeś się Dean?
Nazywałem.
- Pa. - Pa.
Napisy: Marzena Falkowska