(ซีรีส์นี้ดัดแปลงจากเหตุการณ์และข้อเท็จจริง)
(ชื่อและงานต่างๆ มีการเปลี่ยนแปลง)
แม่ไม่ชินที่แกโทรมาหาแม่
ซันนี่จัดฉากผม ทั้งเรื่องขโมย ยา ทุกอย่าง
แม่ไม่ได้โกหก
ใช่
ผมขอโทษที่ทำตัวเฮงซวยนะ
ถ้าลูกไม่เฮงซวย แม่ก็คงไม่รักลูกขนาดนี้
ผมรักแม่ครับ
นายจะได้ออกไปจากที่นี่ นายจะเป็นนักแสดงเดี่ยวไมค์ นายจะรวย
ได้อึ๊บสาวไปทั่ว
นายจะบอกเพื่อนๆ ว่า นายจะเป็นนักแสดงตลกมืออาชีพ
เปิดมิเตอร์ไว้อยู่เหรอ
ไม่ติดต่อเขาเหรอ
- ใช่ - ไม่ได้คุยกับเขามา 20 ปีแล้วเหรอ
- ใช่ - พวกคุณดื้อล่ะสิ
ผมเอาตั๋วชมการแสดงของผมมาให้ แบบแสดงให้หัวเราะ
เป็นเวลากว่าสามปี ที่ลูกความของผมช่วยตำรวจ
ทำคดีเพื่อเอาผิดดีน ไชแมน
"กุ๊ยกระจอกๆ คนหนึ่งที่นิสัยรุนแรง หยาบคายต่อครอบครัวตัวเอง"
"เขาสมควรตายในคุก"
ไอ้ชาติชั่วขี้ฟ้อง!
เพื่อนนายตายไปแล้ว
หวัดดี นี่แดเนียล เชน เอ่อ…
ดีน ไชแมน
ตั๋วที่ให้ไว้ แสดงวันนี้นะครับ
ถ้าพวกคุณมาได้ ผมจะดีใจมาก
และถ้าได้ข่าวจากซอร์โร
บอกให้เขามาด้วยนะครับ
(แบดบอย)
ฉันไม่เคยพูดแบบนั้น
โอเค พอได้แล้ว ทำอะไรไร้สาระ
ลุกขึ้น แล้วเอาเสื้อผ้าไปซักซะ
- ค่ะ - เดี๋ยวนี้
นี่อะไร เขาเป็นทหารเหรอ
- เขาอยู่ม.4 - ไม่ใช่แน่นอน
เขาเป็นทหาร ตราประทับนี่ของรัฐบาล
- บอกแล้วไงว่าไม่ใช่ - งั้นตรานี่คือยังไง
ไม่รู้ มันสำคัญตรงไหนเหรอ
แม่ไม่มีวันยอมให้แกคบกับทหาร
- อ๋อเหรอ แล้วแม่จะทำยังไงล่ะ - ทำยังไงน่ะเหรอ
แม่จะตีแกให้เดี้ยง แล้วขายให้แมงดา ยัยเด็กขี้เถียง
อาทิตย์นี้ต้องจบแล้วนะ โทรคุยแชตอะไรนี่น่ะ เข้าใจไหม
แกจะไปเจอเขาซะจะได้รู้ว่า เขาไม่ใช่ทหารที่แค่คิดจะคั่วแกตอนวันหยุด
หรือจะเลิกคุยกันไปเลยก็เอาสักทาง
(ตรวจสอบแล้ว)
- ฮัลโหล - ฉันไม่ใช่ทหาร สาบานได้
ฉันไม่เคยเป็นเบ๊ให้ใคร นี่เป็นกฎข้อนึงของฉัน
ฉันไม่เข้าใจ
ช่างเถอะ
เราต้องเจอกัน ฉันอ้างโน่นนี่ไปเรื่อยไม่ได้แล้ว
ทำไมเจอไม่ได้ล่ะ
ไม่มีอะไร
เธอพูดถูก
เธอรู้แล้วว่าฉันหน้าตาแบบนี้ คงไม่มีอะไรแย่ไปกว่านี้แล้วละ
โง่จริง
งั้น…
ฉันจะดูตารางการฝึกอาทิตย์นี้ แล้วเรานัดเจอกันนะ
โอเค
เอามานี่
ฉันเห็นด้วย
ช่างมันเถอะ
แค่ฉันนั่งข้างๆ เธอก็คงจับได้แล้วว่าฉันกลัว
เธอจับอะไรไม่ได้หรอก
นายไม่เห็นต้องอะไร
ออกไป แอ้มหญิง
ซื้อป็อปคอร์นให้ฉันแล้วกลับมา แค่นั้นเอง ทำไมนายต้อง…
- ฉันเนี่ยนะแอ้มสาว ขอเหอะ - แต่เธอรอนายอยู่
โอเค สองเรื่อง
หนึ่ง ฉันจะแยกดีนออกมายังไง
กับสอง ฉันจะหามีดได้จากไหน
ไม่ต้องรอให้เขาอยู่คนเดียวก็ได้ เราโดดใส่เขาเลย แล้วทุกคนก็ช่วยนาย
ฉันขอตัวต่อตัวดีกว่า
แย่จริง ในนี้ยิ่งน่าเบื่ออยู่
ฉันเหมือนต่าย เพ็ญพักตร์รึไง
เปล่านี่
ฉันแค่อยากจะได้เห็นเลือดบ้าง
คิดว่านี่เป็นหนังรึไง
งั้นก็เลิกทำตัวเป็นนักเลงหัวไม้ซะ นายยังแค่เด็กอมมือ
เรื่องมีดว่าไง
มีดจริงๆ หรือมีดที่ลูชาสเวตเตอร์ทำล่ะ
มีดจริง
ที่แดนนี้ มีดจริงมีแค่เล่มเดียว
เอาเลย ถามสิ
อรุณสวัสดิ์
พัศดี
ดีจังที่คุณมา ผมต้องถามอะไรหน่อย
ว่ามา
ผมอยากขอลาสักสองสามวันน่ะ
ได้บอกเธอหรือยัง
หมอนี่มันฝ่อ จะทำไงล่ะ
มีเรื่องอะไรกัน
ดีน ไชแมนมีแฟนทางโทรศัพท์
เธอคงอยากเจอ และเขาคงยังไม่ได้บอกเธอว่าเขาติดคุก
- อ๋อ คนสวยนั่นน่ะเหรอ - คนนั้นแหละ
งั้นทำไมไม่พูด
ก็ผมเป็นแบบนี้ เหมือนดอกไม้เหี่ยวๆ
ถ้าเลือกคนที่ขี้เหร่หน่อย นายก็ไม่น่าจะโดนหักอก
แต่มันมักจะไม่อย่างนั้น เพราะเรามักจะชอบคนสวย
คุณพูดถูกทัลลี
ว่าแต่เคลลี คุณว่าไง ขอไปเคลียร์ให้จบวันเดียวเอง
ฉันยังช้ำใจจากคราวก่อนที่นายไปไม่หายอยู่เลย
ก็เข้าใจ แต่ผมโดนดัดสันดานมาแล้ว
- มันไม่เหมือนกัน - ฉันทำไม่ได้ดีน
แล้วถ้าผมสัญญาว่าสองสามเดือนนี้จะทำตัวดีล่ะ
งั้นก็รออีกสองสามเดือนค่อยไป ถ้านายทำตัวดีๆ
แล้วถ้าผมบอกคุณว่า
ผมออกไปวันเดียว แล้วจะสารภาพกับเธอทุกอย่างล่ะ
ผมดูออกนะว่าคุณอยากตอบตกลง
ฉันจะลองคิดดู
- คิดบวกด้วยล่ะ - คิดบวก
คิดบวกว่าอาทิตย์หน้านะ
ถ้าฉันอนุญาต นายจะเริ่มเข้าเรียนไหม
- พยายามงี่เง่าให้น้อยลงไหม - ได้
- สัญญานะ - สัญญาๆ
- ก็ได้ - คุณอย่างเจ๋ง อาทิตย์หน้านะงั้น
- อาทิตย์หน้า - เดี๋ยว ทำไมอาทิตย์หน้าล่ะ
ทำไมไม่พรุ่งนี้เลยล่ะ ให้เขาไปพรุ่งนี้เลย
นายจะบ้าเหรอ
เขาโดนขังจนลืมวันลืมคืน อาทิตย์หน้าก็อาทิตย์หน้า
- ได้ - ขอบคุณครับพัศดี
- จริงนะ - ด้วยความยินดี ดีน ไชแมน
นายจะบ้าเหรอ
เพราะไอ้เวรซันนี่นั่นแหละ
ฉันคิดว่าถ้านายไปไหนสักพัก เขาจะได้เลิกยุ่งกับนายซะ
ช่างหัวซันนี่เหอะ เขาก็แค่ป่วนเรา
เทียบกับเรา หมอนี่ก็แค่เด็กใสซื่อไม่รู้เรื่องรู้ราว
ไม่มีปัญหาหรอก
เทลอาวีฟเหรอ
- แหงอยู่แล้ว - ทำไมต้องแหงอยู่แล้ว
- ที่เดียวในประเทศที่คู่ควร - ยังไง
เจอกันที่จัตุรัสกษัตริย์แห่งอิสราเอลนะ
- ไม่เอา - งั้นที่ชายหาด
- ไม่เอา - งั้นฉันไม่รู้จักที่ไหนแล้ว
ได้ไง นายเป็นคนที่นี่นะ
ไม่รู้สิ ฉันชอบอยู่บ้านอ่านหนังสือ
งั้นก็ อาทิตย์หน้าเราค่อยตัดสินใจกัน
ว่าจะเจอกันที่ไหนนะ
โอเค
รู้สึกแปลกๆ เนอะ
อยู่แล้ว
ตานาย
ซันนี่ บราคา เป็นไงมั่ง
ทำอะไรน่ะ ปล่อยเขา
- ปล่อยเขา! - เงียบเลย
- ปล่อยเขา - จะทำอะไร
- เงียบปากเลย - ฉันจะเชือดมัน
เงียบ หุบปาก
- หุบปาก - ไสหัวไปให้หมด
คอฉันพาดอยู่กับมีดไม่เห็นรึไง ไปซะ
นายเลิกยุ่งกับดีนซะ ได้ยินไหม
ก็ได้ ไม่เห็นต้องใช้มีดเลย พูดมาเลยจะเอาไง
เขาไม่ใช่คนเดิมที่นายรู้จักแล้ว
เลิกยุ่งกับเขาซะ
เขาอยากออกไปจากที่นี่ เขาไม่ใช่ไอ้ขี้แพ้แบบเรา
แล้วพอเจ้าชายกลับบ้าน นายหมดเงินหมดคนคุ้มกะลาหัวแล้วจะทำไง
ฉันไม่ได้เป็นเพื่อนเขาเพราะเงิน หรือไอ้ของพรรค์นั้น
ก็ได้เพื่อน
นายเอามีดขู่จนฉันเก็ตแล้ว ทีนี้คุยกันดีๆ นะ
เอ้านี่
ก่อนที่ไอ้เวรนั่นจะแทงฉัน เราเป็นพี่น้องกัน
สาบานได้ว่าฉันรักเขาเหมือนน้อง
ฉันฟังมุกอมกระปู๋นั่นได้เป็นร้อยครั้งไม่มีเบื่อ
เคยฟังรึยัง
เคย
แล้วมุกเพื่อนแม่เขาล่ะ
อืม
"ทามาร์ชุก จัดการไอ้เด็กนั่นหน่อย ทามาร์ชุก"
แล้วมุกเรื่องสาวอ้วนล่ะ
- อันนั้นด้วย - เหรอ
แล้ว "ปืนกับลา" ล่ะ
เก่าแล้วอันนั้น เดี๋ยวนี้มุกเขาซับซ้อนแล้ว เขามือโปรแล้ว
จริงดิ นั่นสิ ได้ยินว่าเขาแสดงที่นี่ด้วย
ก็มีบ้างเป็นครั้งคราว
แล้วเขาไม่เขินเหรอ ดีนเป็นคนขี้อายนี่
เดี๋ยวนี้เขาคมกริบแล้ว
เคเรนฝึกเขาจนเก่ง
- เคเรนเหรอ - ครูสอนละคร
- เธอสอนเขาเหรอ - สอนตัวต่อตัวทุกวัน
ที่ไหน
ที่ห้องละคร
แค่สองคนเหรอ
ตกลงนายจะเลิกยุ่งใช่ไหม
ก็นะ ฉัน…
ฉันมาดี
ระวังให้ดีเถอะ
ออกไปที่สนามกันกี่โมง
สี่โมงเย็น
แล้วมีผู้คุมกี่คนที่จะผ่านห้องละคร
สาม แต่หนึ่งในนั้นคือทัลลี
หมอนั่นใจดีไปรึไง
ใช่
อ้าปากซิ
สามนะ
เอ้า
ฉันจัดให้ซันนี่เลิกยุ่งกับนายได้แล้ว
หมายความว่าไง
ฉันบอกไปว่านายเด็กฉัน เขาเลยต้องเลิกยุ่งซะ
นายไปหาเขามาเหรอ เมื่อไหร่ ทำไมไม่บอกฉัน
ก็มันเรื่องเล็ก หมอนี่ดีแต่ปาก ไม่คิดจะหาเหาใส่หัว
ไม่ต้องมาทำห้าวเพื่อฉันเลย
ใครทำตัวห้าว
ฉันแค่อยากให้นายไปให้พ้นชีวิตฉันซะ
แหม ขอบใจนะ
ฉันพูดจริง
สิ่งที่ฉันต้องการคือเคลลีเดินมาหาฉันตอนนับหัว
แล้วบอกฉันว่า "ไอ้เด็กนั่นได้ออกไปแล้ว"
แล้วฉันจะได้ไม่ต้องเห็นหน้าเน่าๆ ของนายอีก
ไอ้บ้า
ฉันว่าอย่างฉันไม่ควรได้ออกไปจากที่นี่
เลิกพูดแบบนี้ได้แล้ว
จริงนะ อยู่ข้างนอกฉันโคตรจะขี้แพ้ ทุกคนคิดว่าฉันมันแค่คนเก็บขยะ
ตอนนี้ฉันพอจะมีดีมั่งแล้ว
เหรอ มีดีตรงไหนเหรอ
ที่อยู่ในคุกไง
รู้มั้ย ที่จริงฉันไม่อยากลากับเคลลีเลย
- เป็นบ้าอะไรฮะ ใจเย็นสิ - ฉันจะอยู่นี่
ฉันซื้อรองเท้ามา
เพราะฉันไม่รู้ว่านายสูงแค่ไหน
นายส่งรูปมาแค่หน้า
ฉันเลยซื้อรองเท้าสวยๆ ที่ไม่ใช่ส้นสูงมา
คือว่า…
ดูเหมือนว่าวันหยุดนี้ฉันมีแข่ง
ฮัลโหล ดาน่า
ได้ยินแล้ว
โทษที ตอนแรกฉันนึกว่าอาทิตย์นี้ว่าง
คือแบบ… นายเปลี่ยนใจแล้วเหรอ
เปล่า เปล่าเลย ฉันเปล่านะ
ดีแล้ว งั้นก็มาเจอกันสิ
บอกแล้วไงว่าไปไม่ได้
นายเป็นทหารงั้นเหรอ ใช่ไหม
- เปล่า - งั้นอะไร
ฉันเป็นคนเก็บขยะ
- ไม่ตลกนะ - ฉันไม่ได้พูดเล่น
ฉันตื่นตีสามครึ่งแล้วโดดขึ้นรถขยะทุกเช้า
พอถึงห้าโมงเย็นฉันก็…
ผล็อยหลับไปหน้าทีวี
- เอาละ ดีน - ฉันล้อเล่นน่ะ
แต่ก็ไม่… ไม่ใช่ทั้งหมด
หมายความว่าไง
ฉันอยู่ในคุก
ก็ได้ เข้าใจแล้ว
ช่างมันเถอะ ลืมไปให้หมด
- สาบานได้ ฉันติดคุกอยู่ - ก็คืออาทิตย์นี้เราจะไม่เจอกัน
- พอกันที ฉันไม่เข้าใจสักอย่าง - เดี๋ยวสิ อย่าเพิ่งโมโหก่อน
- เราเลื่อนไปอีก… - ฉันไม่อยากเลื่อน
- ถ้าไม่มาเจอ… - นักโทษทุกคนมาที่ลาน
นักโทษทุกคนมาที่ลาน
อีก 40 นาทีจะนับหัว
นั่นอะไรน่ะ
เสียงตามสายของเรือนจำ
คุณเชื่อในพระเจ้าไหม
คุยแต่เรื่องหนักๆ สินะคุณน่ะ
ผมเบื่อ จะให้พูดยังไงล่ะ
เบื่ออะไร
ไม่รู้สิ
ที่คนซุบซิบกันมั้ง
แต่คุณเข้าใจใช่ไหม
ทำไมถึงคิดแบบนั้นล่ะ
เพราะถ้าคุณแค่คิดจะอยู่ไปวันๆ ก็คงไม่มาที่นี่
หรือฉันอาจมานี่เพราะที่อื่นเขาไม่จ้างฉัน
- ก็ใช่ แต่ผมรู้ว่ามันไม่จริง - เหรอ คุณรู้ได้ไง
เพราะผมตรวจสอบแล้ว
เด็กซันนี่ บราคานั่นเป็นคนน่ากลัวนะ
ก็แค่เด็ก
- บายนะทัลลี - บาย
ถ้ามีอะไร ผมอยู่จุดประจำผมนะ
ไง
- เป็นไงมั่ง - วันนี้ผมว่าผมจะโดดเรียน
ทำไม มีเรื่องอะไร
เรื่องอะไรเหรอ
ไม่มี ทีนี้ก็เลิกยุ่งได้แล้ว
ทำไมพูดกับฉันแบบนี้ พูดไปให้ได้อะไร
พูดแบบนี้แล้วไง คนเราไม่ต้องทำตัวดีตลอดก็ได้นี่
ช่วยบอกทีได้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น
ก็ที่พวกคุณแนะนำบ้าบอนั่น
เธอวางหูไปเลย ก็แค่ผู้หญิงไร้ค่าอีกคน
จากนี้ไปผมจะไม่พูดความจริงอะไรกับใครอีกเลย
งั้นเหรอ
- แย่จัง - ถูกต้องเลย
ฟังนะดีน
นายแค่หวั่นๆ
เรื่องที่ขอลา การพ้นโทษ ทุกอย่าง
- ทุกอย่างจะเรียบร้อย ฉันรับรอง - เรียบร้อยเหรอ อย่าโง่ได้ปะ
- งั้นนายจะทำพังซะเองเลยรึไง - ใช่ นั่นเลย
งั้นก็ดี
ฉันไปละ
เยี่ยมสุดๆ
เกิดอะไรขึ้น มีเรื่องอะไร
เห็นดีนไหม
สเวตเตอร์ เห็นดีนไหม
- ไม่เห็น มีอะไร - แล้วซันนี่ล่ะ
ไม่เห็น
มีอะไรเหรอซอร์โร
ไอ้สัส!
ปล่อย!
ทัลลี เรียกรถพยาบาลด่วน!
ซอร์โร เป็นไรรึเปล่า
ซอร์โร เพื่อน
ซอร์โร ไม่เป็นไรใช่มั้ย พูดอะไรหน่อยสิ
ไม่เป็นไร
- ไม่เป็นไร - มีอะไรกัน
- ไม่เป็นไร ผมดูเขาเอง โทรเรียกรถ… - เขาโดนอะไรมา ซอร์โรๆ
- ไม่เป็นไร ผมดูเขาเอง - เฝ้าเขาไว้นะ
โยเซฟ เรียกรถพยาบาล มีคนเจ็บในห้องละคร
ฉันจะไม่ทิ้งนายเด็ดขาด ฉันรักนาย หยุดเลือดไหลได้แล้ว ฉันจะเป็นลมแล้ว
ดีน ถอยไป
ซอร์โร ไม่ต้องห่วงนะ รถพยาบาลกำลังมา
ซอร์โร อยู่กับฉันไว้นะ
- ทัลลี เร็วเข้า - ไม่ต้องห่วงนะ
อีกสองนาทีรถพยาบาลจะถึงแล้ว ไม่เป็นไรนะ
ไม่เป็นไรนะ หลบหน่อย
แน่ใจนะว่าไม่อยากลาสักสองสามวัน
ไม่รู้สิพัศดี
ผู้หญิงคนนั้นคงเผ่นแล้วล่ะสิ
เพราะ
เพราะพวกคุณให้คำแนะนำโง่ๆ กับผม
"พูดความจริง" ห่าเหว
ขอโทษนะ
แต่นายลาไปก็ดีนะ
พักหายใจหายคอหน่อย ไปเจอแม่
ไปกินไอศกรีม
จะบอกอะไรให้นะดีน
นายเลิกอยากจะอยู่นี่จริงๆ ได้เมื่อไหร่ ชีวิตนายจะราบรื่นดีหมด
ตอนนี้นายจะช่วยฉัน
ไปหาทนายหัวล้านของนาย
ไปขอให้เขาช่วยนายขอร้องผู้พิพากษา
ให้ช่วยขออัยการให้ผ่อนผัน เผื่อนายจะได้ปล่อยตัวก่อนกำหนด
แล้วระหว่างที่นายไปขอให้คนช่วย ก็ขอโทษเคเรนซะด้วย
คิดได้ไง
แม่โทรหาทนายได้ไหม
ได้เปล่า
อย่างน้อยลูกก็ได้ข้อดีของพ่อมาอย่างนึงนะ
เขาอยู่ที่บัตยัม บนถนนออสการ์ ชินด์เลอร์
ผมไปหาเขาที่บ้านที่บัตยัม
ตอนตีสาม ไปกับเพื่อนสองคน แบบคิดจะไปก็ไปเลย
คืนนั้นฝนตก ผมเคาะประตูบ้านเขา
ผมเคาะประตู คืองี้นะ ผมไม่เคยเจอหน้าพ่อเลย
เขาเปิดประตู แล้วระหว่างเดินเข้าไป ผมก็คิดข้ออ้างขึ้นมา
ผมบอกเพื่อนๆ ว่า "เดี๋ยวบอกเขาไปว่า ‘ใครปาไข่ใส่รถเราก็ไม่รู้’"
พวกนั้นก็แบบ "เอาดิ"
ผมแค่อยากเห็นหน้าเขา แค่อยากเจอเขาสักแวบนึง
มันแบบว่าผมโกรธเขามาตลอดชีวิต ผมมีความแบบ…
ขุ่นเคืองเขาเยอะมาก ผมแค่อยากเจอหน้าเขา
แล้วเขาก็เปิดประตู
เขามองหน้าผม ผมจะไม่มีวันลืมเลย เขามองผม ผมมองเขา
แล้วจู่ๆ ผมก็รู้ตัวว่า "เวรละ ฉันต้องหัวล้านแน่เลย"
"เขาหน้าเหมือนฉันเป๊ะเลย แค่หัวล้าน อะไรวะเนี่ย"
เพื่อนผมนี่แบบ "แกต้องหัวล้านแหงๆ"
ตอนนั้นผมกลัวว่าเขาจะจำผมได้ แต่เขาแค่แบบ
"มีอะไร" เขาเกือบชกผมด้วยซ้ำ ผมงี้สุดจะภูมิใจ
"ต้องงี้สิพ่อฉัน"
"พ่อฉันแม่งโคตรห้าว"
แล้วเราก็ไป วันต่อมาผมกลับไปอีกครั้ง
แต่เขาไม่อยู่บ้าน เขาไปต่างประเทศแล้ว
ผมเคาะประตู คนทั้งตึกออกมากันหมด แล้วอยู่ๆ ก็มีแม่สาวสองคนโผล่มา
"มาหายาคอบมีธุระอะไรเหรอ มาหาเขาทำไม"
ผมก็บอกไปว่า "เขาเป็นพ่อฉัน"
เธอก็ว่า "ไม่ช่าย"
ผมแบบ "นั่นน้องสาวฉันเหรอ อะไรวะเนี่ย"
"ทำไมเธอ… โคตรน่ารำคาญแล้วเนี่ย"
"ไม่ช่าย"
เธอจะไปรู้อะไรก่อน แล้วเพื่อนนางก็ "ช่ายๆ"
สองคนนี้น่ารำคาญที่สุดที่ผมเคยเจอมา
"ไม่เห็นรึไงว่าหน้าสำเนาถูกต้อง ลองนึกภาพเขาหัวล้านสิ" "นังแสบ"
พวกนางเลยให้ผมเข้าไปในบ้าน แต่เขาดันอยู่ต่างประเทศ
ผมเดินเข้าไปแบบตื่นเต้นสุดๆ นางก็ตื่นเต้น "ฉันมีพี่ชายแล้ว"
ซึ่งผมก็เกลียดนางเข้าไส้อยู่แล้ว "ฉันมีพี่ชาย"
แล้วผมก็นั่งอยู่ตรงนั้น ตัวสั่นไปหมด
น้องสาวคนนั้นอายุก็เท่าผมเลย เหมือนพ่อผมไม่เคยพักหายใจ
ประมาณว่า “โดดขึ้นเตียง สร้างครอบครัวใหม่เลยดีกว่า”
ผมเดินวนไปทั่วบ้าน แล้วก็นั่งลงตรงเก้าอี้ตัวหนึ่ง
แล้วนางก็แบบ "นั่งไม่ได้นะ นั่นเก้าอี้ของยาคอบ"
ผมก็แบบ “เขาบ้าเหรอวะ คนนี้ใครเนี่ย"
ผมแบบ "โอเค น่าสนใจดี"
แล้วยัยเมียเขาก็พูดว่า
“ยาคอบอยู่ต่างประเทศ ฉันสัญญาว่าจะให้เขาโทรหาเธอหลังเขากลับมา”
ผมแบบ “เขาจะฟังเธอจริงดิ"
"เขาจะโยนเธอออกนอกหน้าต่างมากกว่า รู้จักเขาน้อยไป"
สองวันต่อมา เขาก็โทรมาจริงๆ "ฮัลโหล ฉันยาคอบนะ"
บอกว่าจะมาเจอผมอาทิตย์หน้า ที่ห้างไหนสักห้าง
แต่ผมไม่มีความอดทนขนาดนั้น เลยตัดสินใจไปหาเขาวันนั้นเลย
ไปถึงผมก็เคาะประตู เขาออกมาเปิด หน้างี้หงิกเป็นตะบวย
“มาทำไม ก็บอกว่าอีกอาทิตย์ ฉันไม่ชอบให้ใครมาหาโดยไม่บอกล่วงหน้า”
“ฉันก็ไม่ชอบเวลามีคนทิ้งฉันไป”
"ไอ้ชาติหมาสารเลว"
ผมคิดอยู่ในใจนะ
คือแบบเขาโกรธผม
แล้วเขาก็พูดว่า "มา ฉันจะพาไปส่งบ้าน"
เขาขับรถพาผมกลับบ้าน
นั่นเป็นครั้งแรกเลยที่ผมได้นั่งรถกับพ่อ
ผมไม่เคยรู้เลยว่าการมีพ่อมันเป็นยังไง แล้วอยู่ดีๆ ก็มานั่งอยู่ในรถด้วยกัน
วิทยุในรถเปิดเพลง "พ่อนี้มีบุญคุณ…" อะไรประมาณนั้น
แล้วเขาก็นั่งอยู่ข้างๆ ไม่รู้สิ เหมือนอารมณ์มันถาโถมเข้ามา
ตอนแรกก็นึกว่ามีเรื่องจะพูดเยอะ แต่สุดท้ายกลับพูดอะไรไม่ออก
"ผมจะลงตรงนี้"
แล้วผมก็ไป ผ่านไปไม่กี่วัน เราก็ได้เจอกันจริงๆ ที่ห้าง
เขาเดินเข้ามาแล้วบอกว่า “นั่งร้านกาแฟร้านนี้แหละ”
ผมก็แบบ "ดีจัง มีความเป็นผู้นำ"
“ฉันมีคูปองร้านนี้พอดี” เขาสั่งโกโก้ร้อน ไอ้บ้านั่นน่ะ
แล้วก็หยิบหนังสือเกี่ยวกับนโปเลียนออกมา
ชีวประวัตินโปเลียน วางแปะลงบนโต๊ะ แล้วพูดว่า
“นโปเลียนครองโลกตอนอายุ 30”
"แกล่ะ ชีวิตนี้อยากทำอะไร”
ผมสาบานได้ เขาพูดแบบนั้นจริงๆ
แล้วผมจำได้เลยว่าขนลุกไปทั้งตัว แล้วก็พูดกับตัวเองว่า
“โคตรโชคดีที่เขาไม่ใช่คนเลี้ยงฉันโตมา”
"ไม่งั้นฉันจะกลายเป็นตัวอะไรเนี่ย"
จู่ๆ ผมก็รู้สึกได้เลยว่าทุกอย่างมันโอเค ผมมีชีวิตแบบที่ผมต้องการเป๊ะแล้ว
มันโอเคดีหมดแล้ว
บางครั้งเราคิดว่าเรารู้ว่าตัวเองอยากได้อะไร
แต่จริงๆ แล้วเราไม่รู้ ผมเคยคิดว่าผมต้องการอยู่กับพ่อ
แต่จริงๆ แล้วที่ผมต้องการ คือโดนตบกบาลสักป้าบ นึกออกมั้ย
อยู่ๆ ก็รู้ตัวว่า
ที่โดนตบกบาลเมื่อวาน กลายมาเป็นมุกเล่าบนเวทีในวันพรุ่งนี้
ทุกอย่างเริ่มมีเหตุผล การที่เขาไม่ได้เลี้ยงผม
เพราะไม่งั้นผมคงโตมาแบบ "ไม่ช่าย"
โรงเรียนนี้ที่จริงก็ดีนะ แค่ว่าไม่…
เด็กๆ ที่นี่น่าเบื่อล่ะสิ
พวกผิวขาว
นายก็ขาว
แต่จิตวิญญาณไม่ใช่
ผมแค่จะมาขอโทษ
- จริงดิ - จริง
แปลกใจนะเนี่ย
- ทำไม คิดว่าผมจะมาแทงคุณเหรอ - ก็มีแวบนึง
ไม่มีทาง
แล้วไง ตกลงว่ามาทำไม
ไม่มีอะไร ผมแค่คิดว่า…
เราจะมาซ้อมด้วยกันต่อได้มั้ย
ได้สิ
คืนนี้นายทำอะไร
ไม่มี
เป็นไง
จะอยู่ตรงนี้ชั่วนิรันดร์เหรอ
อีกเดี๋ยวค่อยไป
โอเค
ไม่เอาเหรอ
- ขอได้ไหม - ไม่ได้
ให้เขาไปเถอะ เดี๋ยวแม่ซื้อใหม่ให้ เอ้านี่
แม่จะซื้อตัวดีกว่านี้ให้ เอาไป
- อยากได้อะไร - แล้วของเล่นล่ะ เอาไหม
ให้น้องไปหมดนั่นแหละ
เดี๋ยวแม่เอาอันใหม่ให้ทั้งหมดเอง
- แล้วไอ้นี่จะเอาไง เอาไหม - ให้เขาไปให้หมดนั่นแหละ
ทิ้งนี่ไปเหอะ
- รับโทรศัพท์สิ - ไม่
- ทำไมถึงไม่รับ - ผมยุ่งกับเสื้อผ้านี่อยู่นะ
กวนประสาท
ฮัลโหล
หวัดดี
ซอร์โรครับ
ผมขอ…
ขอคุยกับดีนได้ไหมครับ
เดี๋ยวนะ ฉันขอดูก่อนว่าเขาอยู่ไหมนะ
- ตัวใหญ่ไป - "ตัวใหญ่ไป" มาตรฐานสูงนะเนี่ย
ดีน
ซอร์โรน่ะ
ลูกรัก ได้แค่อย่างเดียวนะ ไม่เขาก็ลูก
เขาไม่อยู่
คิดว่าเขาไม่กลับมาแล้วล่ะ
เขาออกก่อนกำหนดได้แล้วเหรอ
คงงั้น
ดีแล้วละ เจ้ากระต่าย
ผมชอบคนเอธิโอเปียมาก เพราะคนเอธิโอเปียเป็นพวกที่…
ผมรู้สึกเชื่อมโยงด้วยได้ พวกเขาชื่นชมอะไรเรียบง่ายมากๆ
“ดูเก้าอี้ตัวนี้สิ อาวีชาย เอาเลยเหอะ
"เก้าอี้อย่างเจ๋ง"
ส่วนสาวเอธิโอเปียก็…
พวกเธอสวยที่สุดในประเทศเลย อย่างน้อยก็บางคนนะ
แต่ตอนนั้นมูลค่าการตลาดยังไม่เหมือนทุกวันนี้ ที่มีสาวเอธิโอเปียอย่างเกลื่อน
แต่ยุค 90 น่ะ พูดอะไรหน่อย สาวเอธิโอเปียก็ประทับใจแล้ว
คุณเดินเข้าไปหาสาวเอธิโอเปียคนสวย
"มาบ้านผมมั้ย บ้านผมโทรออกได้นะ" "ตอแหล!"
“โกหกทั้งเพ ดีแต่พูดนั่นแหละ”
"ดูหมอนี่สิ ขี้ฮกสุดๆ" แล้วเธอก็หันไปเรียกเพื่อนเป็นภาษาอัมฮาริค
พวกเธอยังมีมุกแสบๆ ที่เราเดาไม่ออกด้วยนะ "อะไรน่ะ หัวนมชมพูเหรอ"
"ฉันเหรอ" "ใช่ เธอนั่นแหละยัยหัวนมชมพู ไม่ต้องมาทำไก๋"
แม่
หวัดดี
- หวัดดี - หวัดดี
- ฉันชื่อรูธ - ยินดีที่ได้รู้จัก
นี่ดีน
แดเนียล
- ยินดีที่ได้รู้จักครับ - เช่นกัน
- พวกนายสนุกมั้ย ขำกันรึเปล่า - สนุกสิ
ฉันจะออกไปข้างนอก คุณคุยกันไปนะ ยินดีที่ได้รู้จัก
เดี๋ยวพ่อรีบไปหานะ
- แดเนียล เชน ดีน - ลูกน่ารักมาก
ได้ไงเนี่ย นายไปทำท่าไหน
พูดไปก็คงไม่เชื่อ
คนนี้บ้าใช้ได้เลย
เคยติดคุกเนเวทิรซาสองปีคดีฉ้อโกง
เราเจอกันในคิวปิด
- คุยทางโทรศัพท์อยู่ปีนึง - เอาจริงดิ
เจอกันครั้งแรกตอนแต่งงาน
- อย่างแนวอะ - เรื่องจริง สาบานได้
- ขอบคุณที่มานะ - ต้องมาอยู่แล้วสิ
ฉันรอมันมาทั้งชีวิตนี่
แม่เป็นไงมั่ง แม่นายสบายดีไหม ดีน
แดเนียล
ดีน ดีน
ไอ้บ้า
เวลาผ่านไปเร็วเนอะ
งั้นเรา…
นัดเจอกันมั้ย
อยากเลย
งั้นไว้เจอกัน
ลาก่อน เจ้ากระต่าย
ซอร์โร
- เรื่องที่เกิดขึ้น ขอโทษนะเพื่อน - นี่
มันผ่านไปแล้ว
คำบรรยายโดย วราภรณ์ วราสภานนท์