GERÇEK OLAYLARDAN UYARLANMIŞTIR
İSİM VE OLAYLAR DEĞİŞTİRİLMİŞTİR
Beni aramana alışık değilim.
Sunny suçu bana atmış. Soygunları, uyuşturucuyu, her şeyi.
Doğruyu söylemişsin.
Evet.
Serserilik yaptığım için üzgünüm.
Serseri olmasaydın seni bu kadar sevmezdim.
Seni seviyorum anne.
Buradan gideceksin. Komedyen olacaksın. Zengin olacaksın.
Herkes seni konuşacak.
Buradaki arkadaşlarına komedyen olacağını söylersin.
Taksimetre açık mı?
Görüşmediniz mi?
-Hayır. -Onunla 20 yıldır konuşmadınız mı?
-Hayır. -Çok inatçısınız.
Gösterimin biletlerini getirdim. Komik bir şey.
Müvekkilim üç yılı aşkın süre boyunca
hükümlü Dean Shaiman aleyhinde delil toplanmasına yardım etti.
"Sokak serserisi, saldırgan, ailesine karşı saygısız.
Hapiste ölmeli."
Seni muhbir orospu çocuğu!
Arkadaşın öldü.
Merhaba, ben Daniel Chen.
Dean Shaiman.
Size biletini bıraktığım gösteri bugün.
Gelebilirseniz çok sevinirim.
Zorro'dan haber alırsanız
onu da davet edin.
YİRMİ YIL ÖNCE
Ben öyle bir şey söylemedim.
Bu kadar yeter. Saçmalamayı bırak.
Kalk ve çamaşırlarını yıka.
-Tamam. -Şimdi.
Bu ne? Asker mi?
-Onuncu sınıfta. -Hayır, değil.
O bir asker. Bu resmî bir devlet mührü.
-O asker değil. -O zaman bu ne?
Bilmem, ne önemi var?
Bir askerle çıkamazsın.
-Öyle mi? Ne yapacaksın? -Ne mi yapacağım?
Seni bir güzel dövüp geneleve satarım. Saygısız velet.
Telefonda flört bu hafta bitiyor, anlaşıldı mı?
Eğlence peşinde bir asker olmadığını bu hafta teyit edeceksin.
Yoksa bu iş biter, anladın mı?
KONTROL EDİLDİ
-Alo? -Asker değilim, yemin ederim.
Ben kimseden emir almam. Kurallarımdan biri bu.
Anlamıyorum.
Boş ver.
Buluşmamız lazım, onu daha fazla idare edemem.
Neden istemiyorsun?
Nedeni yok.
Haklısın.
Nasıl göründüğümü zaten biliyorsun. Ne kadar kötü olabilir?
Aptal.
Yani…
Bu haftaki programıma göre buluşalım.
Tamam.
Ver şunu.
Ben destekliyorum.
Unut gitsin.
Korkumun kokusunu anında alacak.
Koku falan almayacak.
Yapılacak şey belli.
Dışarı çık, seviş, bana patlamış mısır al, geri gel.
Bu kadar basit. Cidden…
-Sevişeceğim ha? Saçmalama. -Kız yine de seni bekliyor.
Tamam, iki sorun var.
Bir, Dean'i yalnız yakalamak.
İki, bıçak bulmak.
Yalnız olmasa da olur. Birden saldırırız, sana yardım ederiz.
Teke tek olmak daha iyi.
Yazık, burası çok sıkıcı.
Samantha Fox muyum ben?
Hayır.
Aksiyon olsun diye dedim.
Burada film mi çekiyoruz?
Magandalık taslama, sen sadece bir çocuksun.
Bıçak işi ne olacak?
Gerçeğinden mi, Lusha Kazak'ınkilerden mi?
Bıçak işte.
Blokta sadece bir tane gerçek bıçak var.
Hadi, sor.
Günaydın.
Müdürüm…
Müdürüm, iyi ki geldin. Bir şey isteyeceğim.
İste bakalım.
Müdürüm, birkaç günlük izin istiyorum.
Ona söyledin mi?
Kafası çalışmıyor.
Mesele nedir?
Dean Shaiman'ın telefon sevgilisi var.
Muhtemelen buluşmak istiyor ve kıza hapiste olduğunu söylemedi.
-Güzel olan mı? -Güzel olan.
Neden söylemedin?
Öyle işte. Benim için umut yok.
Çirkinlerden şaşma. Onlar kalp kırmaz.
Ama kalp kıranlar hep güzel kızlar olur.
Haklısın Tully.
Hadi Chelli, ne dersin? Bir gün bile yeter.
Son gidişinin travmasını hâlâ aşamadım.
Tamam ama rehabilite oldum.
-O farklıydı. -Üzgünüm Dean.
Ya önümüzdeki birkaç ay uslu durursam?
Birkaç aya tekrar konuşuruz, tabii uslu durursan.
Şuna ne dersin?
Bir günlüğüne çıkayım ve ona gerçeği söyleyeyim.
Evet demek istiyorsun.
Bunu düşüneceğim.
-Olumlu düşün. -Olumlu.
Gelecek hafta mı?
İzin verirsem derslere girecek misin?
-Akıllanacak mısın? -Evet.
-Söz mü? -Kesinlikle.
-İyi. -Süpersin. Haftaya izinliyim.
-Haftaya. -Neden haftaya?
Neden yarın olmasın? Yarın çıksın.
Neyin var senin?
Hapiste zaman algısını yitirdi. Gelecek hafta izinliyim.
-İyi. -Sağ ol Müdürüm.
-Çok sağ ol. -Rica ederim Dean Shaiman.
Senin derdin ne?
Sunny denen serseri.
Dışarı çıkarsan yakandan düşebilir.
Sunny'yi unut, boş konuşuyor.
Bizim yanımızda ana kuzusu sayılır.
Sorun yok.
Tel Aviv mi?
-Evet, tabii ki. -Neden öyle dedin?
-Ülkedeki tek güzel yer orası. -Nasıl yani?
İsrail Kralları Meydanı olur mu?
-Hayır. -Peki ya sahil?
-Hayır. -Tamam, başka yer bilmiyorum.
Ne? Orada yaşıyorsun.
Evde oturup kitap okumayı severim.
Gelecek hafta bir yer belirleriz.
O yerde buluşuruz.
Tamam.
Biraz tuhaf, değil mi?
Kesinlikle.
Sıra sende.
Sunny Bracha, ne haber?
Ne yapıyorsun? Bırak onu!
-Bırak! -Karışmayın!
-Bırak onu! -Ne oluyor?
-Kapa çeneni! -Onu keseceğim.
Sus! Sessiz ol!
-Kapa çeneni. -Hepiniz defolun.
Bıçak boğazımda. İkile.
Dean'i rahat bırakacaksın, duydun mu?
Tamam da neden bıçak çektin? Derdin neyse söyle.
Senin tanıdığın kişi değil.
Onu rahat bırak.
Buradan çıkacak. Bizim gibi ezik değil.
Prensin gidince korumasız ve parasız ne yapacaksın?
Dostluğumu satmam. Bunlar umurumda değil.
Tamam dostum.
Bıçağını gösterdin. Şimdi sakince konuşalım.
Al.
O pislik beni bıçaklamadan önce kardeştik.
Yemin ederim, kardeşim gibiydi.
O oral seks şakasını arka arkaya yüz kere dinleyebilirim.
Sana da anlattı mı?
Evet.
Ya annesinin arkadaşlarını?
Evet.
"Tamarchuk, çocuğa sahip çık Tamarchuk."
Ya şişman kadınları?
-Onu da anlattı. -Öyle mi?
Ya silahlı ve eşekli olanı?
Bunlar eski. Artık daha sofistike. Profesyonel oldu.
Demek öyle. Burada sahneye çıkıyormuş.
Bazen gösteri yapıyor.
Utangaç değil mi? Dean utangaç çocuktur.
O kendini aştı.
Keren onu eğitti.
-Keren kim? -Tiyatro öğretmeni.
-Ona ders mi veriyor? -Her gün özel ders alıyor.
Nerede?
Drama odasında.
İkisi baş başa mı?
Geri çekileceksin, değil mi?
Dostum, ben…
Ben barış istiyorum.
Seni uyarıyorum.
Avlu saati ne?
Saat 16.00.
Drama odasına kadar kaç gardiyan var?
Üç. Ama onlardan biri Tully.
Sinik bir tip mi?
Evet.
Ağzını aç.
Üç.
Yakala.
Sunny meselesini çözdüm.
Nasıl yani?
Seni koruduğumu söyledim, sana sataşmayacak.
Ona mı gittin? Ne zaman? Niye bana söylemedin?
Büyütecek bir şey yok. Bela istemiyor, sorun çıkarmaz.
Güçlü numarası yapmana gerek yok.
Numara yapan kim?
Seni hayatımdan çıkarmaya çalışıyorum.
Eksik olma.
Ciddiyim.
Tek istediğim Chelli'nin sayımda yanıma gelmesi
ve "O şapşalı bıraktılar" demesi.
Çirkin suratını görmekten bıktım.
Canın cehenneme.
Bence buradan hiç çıkmamalıyım.
Saçmalamayı kes.
Hayır, dışarıda eziktim, herkes beni çöpçü sanıyordu.
Artık iyi olduğum bir şey var.
Öyle mi? İyi olduğun şey ne?
Hapiste olmak.
Biliyor musun? İzne çıkmak istemiyorum.
-Deli misin? Sakin ol. -Burada kalacağım.
Ayakkabı aldım.
Senin boyunu kestiremedim.
Fotoğrafta sadece yüzünü gördüm.
O yüzden topuklu olmayan ayakkabı aldım.
Dinle.
Haftaya maçım var gibi görünüyor.
Alo, Dana?
Seni duydum.
Üzgünüm, bu haftam boş sanıyordum.
Fikrini mi değiştirdin?
Hayır, fikrimi değiştirmedim.
Harika. O zaman buluşalım.
Söyledim ya, yapamam.
Asker misin? Sorun bu mu?
-Hayır. -O zaman sorun ne?
Ben çöpçüyüm.
-Komik değil. -Şaka yapmıyorum.
Her sabah 03.30'da kamyona atlıyorum.
Saat 17.00 oldu mu ben…
TV karşısında sızıyorum.
-Tamam Dean. -Şaka yapıyorum.
Ama hepsi şaka değil.
Ne demek istiyorsun?
Hapisteyim.
Peki, anladım.
Unut gitsin, her şeyi unut.
-Cidden hapisteyim. -Bu hafta buluşma yok.
-Yeter. Seni hiç anlamıyorum. -Bir dakika, sinirlenme.
-Daha sonra… -Daha sonra olmaz.
-Bu hafta… -Tüm mahkûmlar avluya.
Tüm mahkûmlar avluya.
Sayım için son 40 dakika.
Neydi o?
Hapishane anonsu.
Tanrıya inanır mısın?
Havadan sudan konuşmaz mısın?
Sıkıldım, ne diyeyim?
Seni sıkan ne?
Bilmiyorum.
Günlük konuşmalar.
Seni de sıkıyor, değil mi?
Neden öyle düşündün ki?
Günlük hayattan sıkılmasan buraya gelmezdin.
Başka iş bulamadığım için buraya gelmiş olabilirim.
-Evet ama bu doğru değil. -Öyle mi? Nereden biliyorsun?
Kontrol ettim.
Sunny Bracha korkunç bir tip.
Sadece bir çocuk.
-Görüşürüz Tully. -Görüşürüz.
Bir ihtiyacın olursa nöbet yerime gel.
Selam.
-Nasıl gidiyor? -Bugünkü dersi atlayacağım.
Neden, sorun ne?
Sorun ne?
Sorun yok. Üstüme gelme.
Neden böyle yapıyorsun? Ne faydası var?
Faydası yok. Olmasın. Her şey iyi olmak zorunda değil.
Lütfen ne olduğunu anlatır mısın?
Siz ve saçma fikirleriniz.
Telefonu yüzüme kapattı. Sürtük işte.
Bir daha gerçeği söylemeyeceğim. Hiçbir konuda.
Anlıyorum.
-Kötü olmuş. -Aynen öyle oldu.
Dean, tatlım…
Sadece panikledin.
İzin, tahliye, hepsi üst üste geldi.
-İyi olacak, inan bana. -İyi mi olacak? Aptal olma.
-Kendini sabote mi edeceksin? -Evet, aynen öyle.
Harika.
Hoşça kal.
Cidden harika!
Ne oldu? Sorun ne?
Dean'i gördün mü?
Kazak, Dean'i gördün mü?
-Hayır, dostum. Ne… -Ya Sunny'yi?
Hayır.
Ne oldu Zorro?
Seni orospu çocuğu!
Bırak beni!
Tully, ambulans çağır!
Zorro, kardeşim, iyi misin?
Zorro, kardeşim.
Zorro, iyi misin? Bir şey söyle.
İyiyim.
-O iyi. -Ne oldu?
-Sorun yok, buradayım. Ambulans… -Ona ne oldu? Zorro!
-Buradayım, sorun yok. -Onunla kal.
Yosef, drama odasına ambulans gönder!
Seni asla bırakmayacağım. Seni seviyorum. Kanama artık. Bayılacağım.
Kenara çekil Dean.
Zorro, merak etme, ambulans yolda.
Zorro, duydun mu?
-Tully, acele et. -Merak etme.
Ambulans iki dakikaya burada olur. Korkma.
Sorun yok. Çekil.
Birkaç gün izin istemediğine emin misin?
Bilmiyorum Müdür.
Anladığım kadarıyla artık sevgilin yok.
Neden?
Aptalca tavsiyeleriniz yüzünden.
Doğruyu söyleyecekmişim!
Üzgünüm.
İzne çıkmak iyi gelebilir.
Havan değişsin, anneni ziyaret et.
Dondurma ye.
Beni dinle Dean.
Burada kalma fikrinden vazgeçtiğinde hayatın yoluna girecek.
Şimdi bana bir iyilik yap
ve kel avukatınla konuş.
Avukatına yalvar, bir yargıca yalvarsın,
savcılıktan ceza indirimi alsın.
Belki erkenden çıkarsın.
Yalvarmaya başlamışken Keren'den özür dile.
Ne diyorsun?
Avukatı arayabilir miyim?
Arayayım mı?
Baban sana güzel bir yadigâr bırakmış.
Evi Bat Yam'da, Oskar Schindler Caddesi'ndeydi.
Bat Yam'daki evine gittim.
Saat 03.00'te iki arkadaşımla gaza geldim, yağmurlu bir gecede kapısını çaldım.
Kapıyı çaldım. Bakın, babamı hiç görmemiştim.
Kapıyı açtı, basamakları çıkarken bahanem hazırdı.
"Arabamıza kim yumurta attı?" diyecektik.
Fikrimi beğendiler.
Sadece onu görmek istedim. Onu bir anlığına görmek istedim.
Hayatım boyunca ona çok sinirliydim, ben…
Öfke doluydum, sadece onu görmek istedim.
Sonra kapıyı açtı.
Bana baktı, bunu hiç unutmayacağım, o bana baktı, ben ona baktım
ve kel olacağımı fark ettim. "Ha? Tıpkı bana benziyor.
Tıpkı bana benziyor ama kel. Bu ne ulan?"
Arkadaşlarım "Kel kalacaksın!" dedi.
Beni tanıyacak diye korktum ama böyleydi,
"Ne var?" Neredeyse bizi dövüyordu, çok gururlandım.
"İşte benim babam.
Öz güvenli bir babam var."
Oradan ayrıldık.
Ertesi gün yine gittim
ama babam evde değildi, ülkeyi terk etmişti.
Kapıyı çaldığımda komşular aşağı indi, birdenbire iki asker belirdi.
"Yakov'dan ne istiyorsun? Onunla ne işin var?"
"O benim babam" dedim.
"Hayır, değil" dedi.
"Bu benim kardeşim mi? Ne oluyor?" dedim.
"Neden şimdiden gıcıklık yapıyor?"
"Hayır, değil."
Öncelikle, ne biliyorsun? Arkadaşı "Evet, öyle" dedi.
Gördüğüm en gıcık iki kızdı.
"Benzerliğe bak! Kel olduğunu düşün." "Şom ağızlı cadı!"
Bana kapıyı açtılar, babam yurt dışındaydı.
İçeri girdiğimde heyecanla "Kardeşim var!" dedi.
Kıza iyice gıcık oldum. "Kardeşim var!"
Orada oturmuş titriyordum.
Benimle aynı yaştaydı. Babam hiç boş durmamış.
"Yatağa atlayayım ve yeni bir aile kurayım" demiş.
Evin içinde dolaştım, sonra bir koltuğa oturdum.
"Hayır, o Yakov'un koltuğu" dedi.
"Deli mi? Bu adam da kim?" dedim.
"İşte bu ilginç."
Sonra karısı dedi ki,
"Yakov yurt dışında, geri döndüğünde seni mutlaka arar."
"Seni dinleyecek mi?
Seni pencereden atar. Onu tanımıyorsun."
İki gün sonra beni aradı. "Merhaba, ben Yakov."
Bir hafta sonra benimle buluşacağını söyledi.
Bekleyecek sabrım yoktu. Hemen yanına gittim.
Aynı gün kapısını çaldım. Sinirli bir şekilde kapıyı açtı.
"Niye geldin? Haftaya buluşacağız. Çat kapı geleni sevmem."
"Ben de terk edilmeyi sevmem.
Seni şerefsiz herif."
Bunu içimden söyledim.
Bana çok kızgındı.
"Hadi, seni eve bırakayım" dedi.
Beni arabasıyla eve bıraktı.
Babamın arabasına ilk binişimdi.
O güne kadar babam yokken kendimi onun arabasında buldum.
Radyoda bir şarkı çalıyordu. "Baba…" Bilirsiniz, şey gibi…
Yanımda oturuyordu. Ne hissedeceğimi bilemedim.
Güya söyleyecek çok şey vardı ama hiçbir şey demedim.
"Burada ineyim."
Evime gittim.
Birkaç gün sonra alışveriş merkezinde buluştuk.
Yanıma gelip "Bu kafede oturalım" dedi.
"Öz güvenli olması güzel."
"Burası için kuponum var." Utanmaz herif sıcak çikolata içti.
Sonra Napolyon hakkında bir kitap çıkardı.
Napolyon'un biyografisini masaya koydu,
"Napolyon 30 yaşında dünyayı fethetti.
Hayata dair planın ne?" dedi.
Yemin ederim, aynen öyle dedi.
Tüylerim diken diken oldu. Dedim ki,
"İyi ki beni o büyütmedi.
Kim bilir neye dönüşecektim!"
Her şeyin yolunda olduğunu anladım. Hayatım olması gerektiği gibiydi.
Her şey yolundaydı.
İsteklerin hayaline kapılınca ihtiyaçlar gözden kaçıyor.
Babamla yaşamam gerektiğini düşündüm
ama tek ihtiyacım gözümün önündeki gerçeği görmekti.
Birden şunu anlıyorsunuz,
dünün tokadı yarının stand-up rutinidir.
Hepsi bağlantılı.
Beni o büyütmediği için "Hayır, öyle değil" demedim.
Aslında iyi bir okul ama…
Bu çocuklar sıkıcı, değil mi?
Beyazlar.
Sen de beyazsın.
Ruhen değilim.
Özür dilemeye geldim.
-Öyle mi? -Evet.
Beni şaşırttın.
-Seni bıçaklayacağımı mı sandın? -Aklımdan geçti.
Asla.
Söyle. Neden buradasın?
Sebebi yok. Sadece düşündüm ki…
Provalara devam edebiliriz.
Tabii.
Bu akşam ne yapacaksın?
Hiçbir şey.
Yani?
Hep burada mı kalacağız?
Birazdan gideriz.
Tamam.
İstemiyor musun?
-Alabilir miyim? -Hayır.
Ona ver, sana yenisini alırım. Al canım.
Hayır, sana daha iyisini alırım. Al.
-Ne istersin? -Oyuncak ister misin?
Hepsi onun olsun.
Sana yenilerini alırım.
-Bunu ne yapacağım? Bunu ister misin? -Hepsi onun olsun.
Bunu at.
-Telefonu aç. -Hayır.
-Neden? -Kıyafetlerle uğraşıyorum. Hadi!
Başımın tatlı belası.
Alo?
Merhaba.
Ben Zorro.
Şey…
Dean'le konuşabilir miyim?
Bekle, burada mı diye bakacağım, tamam mı?
-Büyük. -"Büyük." Yüksek standartları var.
Dean.
Zorro arıyor.
Tatlım, ortası yok. Ya o ya sen.
Burada değil.
Bence geri dönmeyecek.
Erken tahliye mi?
Sanırım.
Aferin sana Tavşan.
Etiyopyalıları seviyorum çünkü Etiyopyalılar…
Basit şeylerin değerini biliyorlar.
"Şu koltuğa bak. Avishai, onu alalım!
Ne koltuk ama!"
Etiyopyalı kızlar…
Ülkenin en güzel kızlarıydı. En azından bazıları.
Ama piyasa değeri bugünkü gibi değildi, artık her yerdeler.
1990'lı yıllarda Etiyopyalı kızları tavlamak kolaydı.
Güzel bir Etiyopyalı kıza "Bana gel. Dış aramam var" derdin.
"Seni yalancı!
Yalancısın, hava atmaya çalışıyorsun.
Şu sahtekâra bak!"
Arkadaşlarıyla Amharca konuşur.
Laf sokma konusunda da yaratıcıdırlar. "Ne oldu pembe meme?"
"Ben mi?" "Evet, sen, pembe meme. Kimi kastettiğimi biliyorsun."
Anne.
Selam.
-Selam. -Selam.
-Ben Ruth. -Tanıştığımıza memnun oldum.
Bu Dean.
Daniel.
-Memnun oldum. -Ben de.
-Eğlendiniz mi? Güldünüz mü? -Tabii ki.
Biz çıkalım, keyfine bak. Memnun oldum.
Hemen geliyorum.
-Daniel Chen. Dean. -Çok tatlı.
Bu nasıl oldu? Bunları ne ara yaptın?
Anlatsam inanmazsın.
Tam bir deli.
Dolandırıcılıktan iki yıl yatmış.
Cupid'de tanıştık.
-Bir yıl boyunca telefonda konuştuk. -Hadi canım!
Onu ilk kez düğünümüzde gördüm.
-Tam bir profesyonel. -Hepsi doğru, yemin ederim.
-Geldiğin için teşekkürler. -Tabii geleceğim.
Bunu bir ömür bekledim.
Annen nasıl? İyi mi Dean?
Daniel.
Dean.
Seni pislik.
Zaman akıp gidiyor.
Yani…
Sonra buluşur muyuz?
Çok isterim.
Belki buluşuruz.
Hoşça kal Tavşan.
Zorro.
-Olanlar için üzgünüm. -Hey.
Geçti gitti.
Alt yazı çevirmeni: Begüm Hanağasıoğlu