BU DİZİ BAZI OLAYLARIN HİKÂYELEŞTİRİLMİŞ HALİDİR. BAZI İSİMLER,
OLAYLAR VE KARAKTERLER DEĞİŞTİRİLMİŞTİR.
Beni aramana pek alışkın değilim.
Sunny bana tuzak kurdu… hırsızlık, uyuşturucu ve diğerleri…
Yalan söylemiyordun.
Hayır.
Böyle olduğum için üzgünüm anne.
Böyle olmasaydın, seni bu kadar sevmezdim, değil mi?
Seni seviyorum, anne.
Buradan ayrılacaksın. Komedyen olacaksın, servet kazanacaksın,
dünyayı kasıp kavuracaksın.
Belki arkadaşlarına bir gelecek inşa ettiğini söyleyebilirsin.
Profesyonel bir komedyen olarak.
Taksimetre açık mı?
-İletişimde değil misiniz? -Hayır.
Yirmi yıldır hiç konuşmadınız mı yani?
-Hayır. -Hayır.
İnatçısı bir ailesiniz ha? Size şovum için bilet getirdim.
Komik bir şeydir.
Müvekkilim üç yıldan fazla bir süredir,
suçlu Dean Shaiman'a karşı bir dava hazırlamak
için kendi özgür iradesiyle polisle işbirliği yapıyor.
"Beş para etmez haydut, şiddet yanlısı, kendi ailesine karşı kaba,
hapiste ölmeyi hak ediyor." İspiyoncu orospu çocuğu!
Arkadaşın öldü.
Merhaba, ben Daniel Chen, ee, Dean Shaiman.
Geçen size bıraktığım o biletler bugünkü gösteri için,
gelirseniz çok mutlu olurum ve Zorro'dan haber aldıysanız, lütfen onu da getirin.
KÖTÜ ÇOCUK
Ben sana hiç böyle bir şey söylemedim.
Yeter, bu yaptığın şey artık saçmalık. Kalk git, giysilerini makineye koy.
Tamam…
Şimdi!
Çocuk asker mi?
Onuncu sınıfta.
Onuncu sınıfta değil. O bir asker. Bu resmi bir hükümet damgası.
-Sana asker değil dedim. -O zaman bu ne?
Ne bileyim, ne fark eder?
Bir askerle görüşmene izin vermem.
İzin vermeyecek misin? Ne yapacaksın?
Ne mi yapacağım? Eşek sudan gelinceye kadar
dövüp vücudunu satacağım. "Ne yapacaksın"mış,
çok bilmiş. Tüm bu telefon muhabbetleri bu hafta
sona erecek, beni anlıyor musun?
Ya bu hafta buluşursunuz ve onun izin gününde seni becermek isteyen bir asker
olmadığından emin olursun ya da buna bir son verirsin, anlıyor musun?
Alo?
Ben bir asker değilim. Hiçbir zaman kimsenin askeri olmadım.
Kurallarımdan biri.
Anlamıyorum.
Önemli değil.
Buluşmamız lazım. Onu oyalamaya devam edemem.
Neden buluşmuyoruz?
Bir nedeni yok. Haklısın, zaten nasıl göründüğümü biliyorsun,
ne kadar kötü olabilir ki?
Şapşal.
Şey… İdman programıma bakayım, ona göre buluşalım mı?
Tamam.
Ateşi ver.
Bence mantıklı dostum.
Boş ver. Yanına oturunca korkumun
kokusunu alacak zaten.
Koku moku almayacak. Basit bir görevin var. Dışarı çık, seviş,
bana biraz patlamış mısır al ve geri dön, bu kadar…
Ben mi sevişeceğim, hadi oradan.
Tamam ama kız seni bekliyor.
İki sorun var. Dean'le nasıl yalnız kalırım?
Nereden bir bıçak bulabilirim?
Yalnız olmasa da olur. Hepimiz gelip karambole alırız.
Teke tek istiyorum.
Tüh be, burası çok sıkıcı.
Samantha Fox'a mı benziyorum?
Hayır. Sadece biraz aksiyon istedim.
Sen deli misin? Gangster gibi davranmayı bırak,
sen daha çocuksun.
Bıçağa ne diyorsun?
Gerçek bir bıçak mı yoksa Lusha Kazakınki gibi mi?
Bıçak.
Blokta bir tane gerçek bıçak var.
Hadi sor.
Günaydın.
Baş gardiyan! Burada olmana sevindim, çünkü senden bir ricam olacaktı.
Dökül bakalım.
Benim birkaç günlük izin almam gerekiyor. Rica ediyorum.
Söyledin mi?
Özürlü, ne yapalım?
Neden bahsediyoruz?
Ee, Dean Shaiman'ın bir telefon arkadaşı var. Sanırım onunla tanışmak istiyor,
ancak henüz hapiste olduğunu ona söylememiş.
-Şu güzel olan mı? -Güzel evet.
Niye söylemedin?
Ne diyebilirim ki, zavallının tekiyim ben…
Çirkin kızlarla çık, kalbini kırma olasılıkları daha düşüktür. Bu teorinin
bir garantisi olmasa da güzel olanlar kırıcı oluyor hep.
Doğru söylüyor.
Haklısın, Tully. Ne diyorsun Cheli? Bana bir gün yeter.
Geçen izninden kalan travmayı hâlâ atlatamadım.
Tamam ama artık rehabilite oldum ben. Aynı değilim.
Yapamam Dean.
Önümüzdeki birkaç ay mükemmel davransam olur mu?
Uslu durursan, belki birkaç ay sonra olabilir.
Tamam o zaman şöyle yapalım.
Bir gün ver ben de gidip ona her şeyi anlatayım o zaman.
Evet demek istiyorsun.
Düşüneceğim.
Olumlu düşün.
Olumlu, olumlu.
Gelecek hafta olumlu mu?
Eğer izin verirsem derse gitmeye başlayıp, daha az pislik olmaya çalışır
-mısın? -Evet, evet, evet.
Emin misin?
Evet kesinlikle eminim.
-Pekâlâ. -Harikasın! Gelecek hafta.
Gelecek hafta.
Neden gelecek hafta? Neden yarın olmasın? Onu yarın bıraksana.
Senin derdin ne? Hapishane biyolojik saatini bozmuş.
Gelecek hafta iyi işte.
-Tamam. -Teşekkür ederim, baş gardiyan,
-sağ ol. Adamımsın baş gardiyan. -Rica ederim, Dean Shaiman.
Ne yapıyorsun?
Konu o şerefsiz Sunny. Biraz uzaklaşırsan seni
unutur diye düşündüm.
Sunny'yi boş ver, sadece seninle uğraşıyor.
Bizim için yavru bir kurttan hiçbir farkı yok, tamam mı? Her şey yolunda.
Tel Aviv mi?
Evet, tabii ki.
Tabii ki derken?
İsrail'in kalanı berbat.
Gerçekten berbat mı? Peki İsrail Kralı Meydanı?
-Berbat. -Sahil?
Berbat.
-Yapma, nereye gideceğimizi bilmiyorum ki. -Nasıl yani? Orada yaşıyorsun.
Bilmiyorum, ben evde kitap okurum.
O zaman… Nereye gideceğimize karar
verip haftaya buluşalım mı?
Tamam… Garip değil mi?
Kesinlikle öyle.
Sende.
Merhaba, Sunny Bracha.
Hey, hey, ne yaptığını sanıyorsun? Bırak onu, bırak dedim sana. Bırak onu. Bırak
-onu. -Çenenizi kapayın.
Çenenizi kapatın, kapatın çenenizi, sessiz olun, susun.
Uzaklaşın.
Siktirin gidin şerefsizler hadi.
Bıçağı var, siktirin gidin!
Dean'i rahat bırakacaksın, tamam mı?
Tamam ama bıçak niye? Konuş, istediğini söyle.
Artık tanıdığın kişi değil. Onu rahat bırak, buradan gitmek istiyor.
Bizim gibi değil.
Prensin gittiğinde, koruma ve kantin paran olmadan ne yapacaksın?
Konunun parayla alakası yok ya da bunlarla alakası…
İyi tamam. Yeter, kaldır şu bıçağı normal konuşalım. Al.
Şerefsiz beni bıçaklayana kadar kardeştik. Onu kardeşim gibi severdim.
Yaptığı oral seks şakasını üst üste yüz kez dinleyebilirdim… Bildin mi?
Bildim.
Annesinin arkadaşlarını?
Anlattı.
״Tamarchuk, o çocuğu yakala, Tamarchuk".
Şişman kadınları?
Onu da…
Öyle mi? Peki ya silah ve eşeği?
Onlar eskide kaldı şimdi daha iyi. Usta oldu.
Öyle mi? Burada sahneye çıktığını duydum.
Arada bir çıktığı oluyor.
Utanmadan hem de? Utangaçtır.
Burada gelişti. Keren onu iyi eğitti.
Keren mi?
Drama öğretmeni.
Ona ders mi veriyor?
Her gün özel ders veriyor.
Nerede?
Drama odasında.
Bire bir mi?
Peşini bırakacak mısın?
Dostum, ben barış istiyorum.
Dikkatli ol.
Avlu ne zamandı?
Dörtte.
Drama odasını kaç gardiyan izliyor?
Üç gardiyan. Ama gardiyanların biri Tully.
Kolay lokma mı?
Evet.
Ağzını aç bakalım.
Üç tane. Bak.
Sunny işinin çaresine baktım.
Nasıl baktın?
Seni koruduğumu ve rahat bırakmasını söyledim.
Ona mı gittin? Bana neden söylemedin?
Sorun çıkarmak istemiyormuş, kuru gürültü işte.
Sen benim işime karışma.
Karışmıyorum.
Hayatımdan çıkmanı istiyorum.
Yapma ya çok sağ ol.
Ben ciddiyim.
Tek istediğim Cheli'nin sayım sırasında yanıma gelmesi ve "O şapşalı
bıraktılar" demesi.
Bir daha asla çirkin suratını görmek zorunda kalmazdım.
Siktir oradan.
Bence buradan asla ayrılmamalıyım.
Hadi lan oradan.
Çok ciddiyim, dışarıda öyle eziktim ki, herkes beni çöpçü sanıyordu.
Şimdi bir şeyde iyiyim.
Öyle mi? İyi olduğun şey ne?
Hapishane.
Düşündüm de izine çıkmak istemiyorum.
-Senin derdin ne? -Gitmeyeceğim.
Ayakkabı aldım.
-Öyle mi? -Uzun musun bilmiyorum, sadece yüzünün
fotoğrafını gönderdin. Güzel bir ayakkabı aldım. Topuksuz.
Bak dinle.
Önümüzdeki hafta sonu bir maçım olabilir.
Alo, Dana?
Duydum.
Affedersin, maçım olmayacak sanıyordum.
Yani… Cayıyor musun?
Hayır, hayır, öyle değil. Caymıyorum.
Tamam o zaman. Buluşalım.
Sana söyledim ya, gelemem.
Asker misin? Sorun bu mu?
Hayır.
Ne o zaman?
Ben bir çöpçüyüm.
Komik değil.
Şaka yapmıyorum. Her sabah üç buçukta kalkıp
kamyona biniyorum. Sonra saat beşte eve gelip "Cesur
ve Güzel" izleyip uyuyorum.
Bak, Dean…
Tamam, tamam, bu bir şakaydı. Ama bunların hepsi şaka değil.
Bu ne demek?
Ben hapisteyim.
Tamam, anladım. Unut gitsin, her şeyi unut.
Hayır, yemin ederim, hapisteyim.
Buluşmuyoruz, burama kadar geldi, hiçbir şey anlamıyorum.
Dur biraz, bekle, hemen telaşlanmasana. Biraz erteleyelim.
-Ertelemek istemiyorum, ya bu hafta. -Herkes avluya, herkes avluya,
kırk dakika içinde sayım başlayacak.
Bu neydi?
Hapishane anonsuydu.
Tanrı'ya inanır mısın?
Havadan sudan konuşmayacak mıyız?
Bıktım, artık ne diyeyim ki?
Neyden bıktın?
Ne bileyim yani. İnsanların gevezeliğinden.
Ama anlıyorsun, öyle değil mi?
Neden öyle düşündün?
Günlük hayatından memnun olsan buraya hiç gelmezdin.
Belki de başka kimse beni işe almaya yanaşmadığı içindir.
Bunun doğru olmadığını biliyorum.
Tabii nereden biliyorsun?
Araştırdım.
Şu Sunny Bracha korkutucu bir adam.
Çocuk işte.
Görüşürüz.
Görüşürüz. Bir şeye ihtiyacın olursa
görev yerimdeyim.
Merhaba. Nasılsın?
Bugünkü dersi yapmayalım.
Neden, sorun ne?
Sorun ne mi? Sorun neymiş? Hiçbir şey yok, beni rahat bırak.
Neden benimle böyle konuşuyorsun, neye yarıyor?
Hiçbir işe… Ama her şey iyi olmak zorunda değil.
Rica etsem bana ne olduğunu söyler misin?
Siz ve boktan tavsiyeleriniz. Yüzüme kapattı. Sürtüğün teki.
Bir daha kimseye gerçeği söylemeyeceğim. Hiçbir zaman!
Seni anlıyorum. Üzücü.
Üzücü olduğu kesin.
Dinle, Dean. İzin konusunda dışarı çıkacağın için biraz korktun. Her şey
-düzelecek, söz veriyorum. -Ancak rüyanda düzelir aptal!
Bunun için mi her şeyi mahvedeceksin?
Evet, aynen öyle.
Pekâlâ. Güle güle. Şahane…
İyi misin, neyin var ne oldu?
Dean'i gördün mü?
Hey Kazak, Dean'i gördün mü?
-Hayır, neden ki? -Peki Sunny'yi?
Hayır.
Zorro! Ne oldu?
Bırak beni!
Anasını.
Tully, ambulans! Zorro, Zorro, iyi misin dostum? Kardeşim, Zorro…
Dur bakayım. Bir şey söyle Zorro!
Sorun değil.
-Geçecek. -Ne oldu?
-Sorun yok, ben başındayım. Sen git… -Ha siktir. Ne oldu burada? Zorro? Zorro!
-Yanındayım Tully, sen git. -Ona göz kulak ol! Yosef! Drama
odasına bir doktor lazım hemen.
Sakin ol. Seni seviyorum, asla bırakmayacağım.
Kanamayı kesmezsen beni bayıltacaksın. Sakin ol.
Çekil, çekil, çekil! Çekil, çekil! Zorro, Zorro, endişelenme,
yolda bir ambulans var şu an, Zorro. Kendinde misin?
-Tully, çabuk olsana. -Endişelenme, ambulans iki dakika
mesafede. Sadece iki dakika, her şey yolunda tamam. Tamam tamam.
Birkaç gün izin istemediğinden emin misin?
Bilmiyorum, baş gardiyan.
Kızın artık seninle olmadığını var sayıyorum.
Neden?
Çünkü aptalca tavsiyelerde bulundunuz. "Doğruyu söyle"ymiş…
Çok üzgünüm.
Yine de izne ayrılabilirsin.
Bence biraz kendine gel, anneni görmeye git, biraz dondurma ye.
Bak ne diyeceğim Dean.
Burayı canı gönülden terk etmek istediğinde
hayatın yoluna girecek.
Şimdi bana bir iyilik yap. Buradan çık ve entel avukatına git.
Erken tahliye edilmek için savcıyla konuşmak
ve hatta yalvarmak istediğini söyleyip sana yardım
etmesini söyle. Çünkü başka bir şansın yok.
Uzlaşmacı bir ruh halindeyken
de Keren'den özür dile.
Ne oluyor anne?
Çıkınca avukatını arayabilir miyim?
Ne dersin?
En azından babandan iyi bir şey almışsın.
Bat Yam'da, Oskar Schindler Caddesi'nde yaşıyor.
Bat Yam'daki evine gittim, gecenin üçüydü, dünyadaki en dürtüsel hareketti,
iki arkadaşımla beraber yağmurlu bir gecede kapısını çaldım.
Babamı daha önce hiç görmemiştim bu ilk olacaktı.
Kapıyı açtı ve merdivenleri tırmanırken bir bahane uydurmuştum,
"Ona 'Arabamıza yumurta atan kim?' diyelim"
dedim. Arkadaşlarım da onayladı. Onu sadece görmek istiyordum
görmek istiyordum. İçimde hayatım boyunca
ona karşı beslediğim bir öfke vardı. Öyle böyle değil.
Sadece bir bakacaktım. Sonra kapıyı açtı.
Bana baktı ve hiç unutmam bana baktı,
ben de ona baktım. O an anladım ki ileride
kesinlikle kel olacağım.
Aynı bana benziyor ama kel. Şansıma tüküreyim!
Arkadaşlarım "kel olacaksın." dedi.
"Tıpkı sana benziyor." Beni tanıyacak diye korktum ama "Ne istiyorsunuz…" dedi.
Neredeyse bizi dövecekti… "İşte benim babam."
Babam tam taş fırın erkeği. Sonra oradan ayrıldık,
ertesi gün geri döndüm. Ama evde değildi, yurtdışına gitmiş.
Kapıyı çaldım, ve bütün bina dışarı çıktı,
aniden iki kadın asker belirdi. "Jacob'tan ne istiyorsun?
Onunla ne işin var?" Dedim ki; "O ​​benim babam". Bir kız çıktı; "Değil
ki!"
"Bu kız kız kardeşim mi? Ona ne oluyor?"
Şimdiden canımı mı sıkıyor?
"Değil ki."
Öncelikle nereden biliyorsun? Arkadaşı "Evet, öyle" dedi.
Hayatımda gördüğüm en sinir bozucu iki kız. "Benzerliğe baksana,
kel olduğunu hayal et." "Seni sürtük."
Beni eve aldılar, meğer ülkeyi terk etmiş. Evine girdim, çok heyecanlıydım,
o da heyecanlıydı, "Erkek kardeşim var!" Onu zaten sevmedim.
"Erkek kardeşim!"
Bense orada oturmuş titriyordum. Aynı yaştaydık,
sanki babam hiç ara vermemiş.
Şey gibiydi, "Ona bir yatak verin, bir aile kuralım"!
Evin içinde dolaştım, sonra bir koltuğa oturdum,
sonra kızlar "Aman Tanrım, Jacob, bu Jacob'ın koltuğu" dedi.
Aniden "Bu adam deli mi?" Dedim.
"Pekâlâ, ilginçmiş". Sonra karısı geldi dedi ki;
"Jacob ülke dışında ve geri döndüğünde sana telefon açacağına söz veriyorum".
Ben de "Deli misin? Seni camdan atar. Adamı tanımıyorsun…" dedim.
İki gün sonra bana telefon açtı. "Merhaba, adım Jacob…" falan filan.
Bir AVM'de buluşma ayarladık. Beklemeye tahammülüm yoktu
ben de evine gittim.
Aynı gün evine gittim, kapısını çaldım, kapıyı açtı,
çok sinirliydi, "Neden geldin, haftaya görüşecektik.
Ziyaretçilerden hoşlanmam." dedi. "Ben de terk edilmekten
hoşlanmam…"
"Seni orospu çocuğu."
Kendime böyle söyledim.
Bu yüzden bana sinirliydi… "Hadi gel, seni eve bırakayım" dedi.
Beni arabayla eve götürdü. Hayatımda ilk kez babamla arabada
yolculuk yapıyordum. Bir babaya sahip olmak nasıldır hiç
bilmiyordum ama oradaydık işte. Radyoda şu şarkı çalıyordu,
bilirsiniz "baba…" Biliyor musunuz?
Orada öylece oturdu, bilmiyorum, duygularla dolup taştım,
söyleyecek çok şeyim vardı ama ne söyleyeceğimi
bilmiyordum. "Burada ineceğim". Birkaç gün geçti,
sonra önceden ayarladığımız gibi o alışveriş
merkezinde buluştuk ve bana dedi ki; "Hadi gel buraya, bu kafeye oturalım".
Ben de "Tamam iyi, kendinden emin" dedim. "Burası için kuponlarım var".
Adi herif gitti sıcak çikolata içti ve bir kitap çıkardı biyografi Napolyon
hakkında bir biyografi çıkardı, masaya koydu ve bana şöyle dedi:
"Napolyon otuz yaşında dünyayı fethetti,
peki sen ne planlıyorsun?"
Yemin ederim ki böyle söyledi…
Tüylerimin diken diken olduğunu hatırlıyorum
ve şöyle düşündüm "Beni o yetiştirmediği için şanslıyım".
Benim halim ne olurdu? Birdenbire her şeyin yolunda
olduğunu fark ettim, tam olarak ihtiyacım olan
hayata sahipmişim. Bazen ne istediğini bildiğini sanırsın
ama aslında bilemezsin. Bu babayla yaşamak zorunda olduğumu
düşünüyordum ama onu görünce şemsiyenin açılmayacağını
anladım. Anlarsınız ya? Ne demişler,
dünün açılmayan şemsiyesi bugünün stand up gösterisidir. Her şey anlam
kazandı, çünkü onunla büyümüş olsaydım, kesin şunu söylerdim. "Değil
ki!"
Aslında çok güzel bir okul, ama başak seçenekler de olabilir…
Hadi gidelim. Geliyorum.
Sıkıcı çocuklar, değil mi? Beyazlar…
Sen de beyazsın.
Ruhum değil ama.
Senden özür dilemeye geldim.
Öyle mi?
Evet.
Şaşırdım.
Bıçaklamaya geldiğimi mi sandın?
Aklımdan geçmedi değil.
Hayatta yapmam.
Peki? Neden geldin?
Sadece düşündüm de… Provalarımıza devam edebilir miyiz?
Elbette.
Bu gece ne yapıyorsun?
Hiç.
Ne oldu? Burada mı kalacağız yoksa?
Birazdan gideriz.
Peki.
İstemiyor musun?
Bunu alsam?
Hayır.
Hadi ver ona, sana yenisini alırım, al bakalım, hadi canım. Sana daha iyisini
-alıyorum. Al. Ne istiyorsun? -Peki ya oyuncaklar? Oyuncak ister misin?
Her şeyi ona ver, Dean, hepsini yenileriyle değiştirelim,
bırak alsın.
Bunu istiyor musun tamam alsın? Bununla ne yapacağım?
Hepsini ver gitsin.
Bunu at gitsin.
Telefona bak.
-Bakmayacağım. -Neden? Aç işte.
Kalkamam şimdi.
Üşengeç seni.
Alo?
Merhaba. Ben Zorro. Dean'le konuşabilir miyim?
Ee, burada olup olmadığına bir bakayım, tamam mı?
-Çok büyük. -Büyük, çünkü standartları böyle.
Dean. Zorro.
Bak canım bunun ortası yok, ya o ya da sen.
Evde değil.
Dönmeyecek gibi.
Erken tahliye mi ayarladı?
Öyle görünüyor.
Aferin sana Tavşan.
Öncelikle, Etiyopyalıları seviyorum çünkü
Etiyopyalılar şöyledir… Basit şeyleri takdir eden insanları
severim, "Gel sandalyeye bak! Avishi, onu alalım!
Ne güzel sandalye!" Yatılı okuldaki Etiyopyalı kızlar, yani bence
ülkedeki en güzel kızlar onlardı. Bugünse piyasa değerleri düştü,
artık nereye baksanız bir Etiyopyalı
kız var. Değil mi?
Doksanlarda Etiyopyalı bir kıza söylediğiniz
her şey onu etkilerdi. Gördüğünüz en güzel kıza gidip,
"Ülke dışı aramalarım var, bana mı geçsek acaba?" dediğinizde
"Sana inanmıyorum, yalancı! "
"Yalancı seni,
laf var icraat yok." "Şu sahtekara bakın" arkadaşlarına Habeşistan dilinde
şöyle seslenirdi.
Beklenmedik hakaretler ederler; "Ne istiyorsun,
pembe meme uçlarını mı?" "Ben mi?" "Evet, sen, pembe meme uçları,
kimi kastettiğimi biliyorsun…"
Anne.
Merhaba.
-Merhaba. -Ben Ruth.
Memnun oldum.
Bu da Dean.
Daniel. Memnun oldum.
Ben de.
-Eğlendiniz mi? Güldünüz mü? -Elbette, elbette.
Yürüyüşe çıkalım, acele etmeyin. Memnun oldum.
Tamam, tamam, tamam.
Daniel Chen memnun oldum.
Ne sevimli.
Bu nasıl oldu? Ne zaman başardın?
İnanamazsın.
O da çılgın bir kız. Dolandırıcılıktan iki
yıl hapishanede yattı. Cupid aramama cevap verdi.
Bir yıl telefonda konuştuk.
Hadi oradan!
Onu ilk kez düğünümüzde gördüm.
Ne adamsın ya…
Gerçek hikâye, yemin ederim.
Geldiğin için sağ ol.
Tabii ki gelecektim. Bunu hayatım boyunca bekledim.
Annen nasıl peki? İyi mi, Dean?
Daniel.
Dean, Dean.
Seni manyak.
Zaman uçup gidiyor, ha?
Yani…
Yine görüşür müyüz?
Bunu çok isterim.
Belki görüşürüz…
Hoşça kal Tavşan.
Zorro.
-Olanlar için üzgünüm dostum. -Geçti…
Geçmişte kaldı.