Mocniej.
Marnujemy czas.
Po angielsku.
Ćwicz.
To strata czasu.
Powstrzymujesz się.
Musisz czuć.
Uczucia nie pomogą mi znaleźć Raya.
- Możesz go nie znaleźć. - Znajdę go!
Może rodzice zginęli na darmo!
Przestań!
Dobrze.
Moc.
A teraz kontrola.
Mama mówiła, że kontrola to iluzja.
Mnie prowadzi los jak ją.
Los to dwulicowa i wredna bogini.
Czasem trzeba skopać losowi tyłek!
Co za wzruszający pogrzeb naszego zmarłego Sukiego.
Nie! Proszę!
Błagam, to nie twoje!
Czyż nie poruszył was występ Blake?
Psychologowie pomogą wam się z tym uporać.
Ze śmiercią Sukiego, nie występem.
Przynajmniej wszyscy zapomnieli o mnie.
Stado baranów.
- Ja traktowałam cię tak samo. - Brawo. I tak nie mogę grać.
Stawiaj na boku.
Nieoficjalnie. Wszyscy to robią, wierz mi.
Nie. Nie zdradzę Kiry.
- Co obstawiają? - Wszystko.
Wygrane, porażki, rozstania, romanse.
Problem w tym, że to ja jestem bukmacherem.
Nie mam nawet pięciu minut na…
Teraz stawiają zakłady na teorie spiskowe prawdziwej przyczyny śmierci Sukiego.
„Udusił się na cuddle party”.
„Przedawkował botoks”.
„Utopił się w sadzawce lustrzanej”.
I mój ulubiony:
„Dosłownie nie ogarnął”.
Najpopularniejszą opcja mówi, że zabiła go Kira.
To agresywna, mściwa i bezduszna tyranka, ale nie jest…
Zdolna do morderstwa?
Tak.
Mówię wam, Suki chciałby, żebyśmy się rozerwali.
Żadnych striptizerek na stypie.
Ubrałyby się na czarno.
Z nudów nie czuję już nóg.
Kolejne zakłady.
Niedobrze. Nie mamy nad nimi kontroli.
To chwilowe.
Zaczęła Yumeko, gdy pokonała Sukiego.
Musimy przypomnieć ludziom, dlaczego to my rządzimy.
Musimy pokonać Yumeko.
- Dziś. - Powodzenia.
Już prawie nie grywa.
Wciąż przesiaduje w bibliotece z tym seksi kujonem, Michaelem.
Czytają.
To ciekawe.
Zdaje się, że czas poszerzyć nasze horyzonty.
KAKEGURUI: BET
SERIAL SIMONA BARRY’EGO
NA PODSTAWIE SERII KAKEGURUI
Raymond Rowe-san.
Skąd znałeś moich rodziców?
Hej, laska!
Zostaniesz tu chwilę?
Wiem, że nie masz talentu muzycznego,
ale potrzebuję twojej opinii, bo przyjedzie mój tata.
A tak przy okazji, czy mógłbyś tu trochę ogarnąć?
Nie chcę, by myślał, że mieszkam z fleją.
Ma wysokie wymagania, więc nie narób mi wstydu.
Dobra.
Znów ćwiczysz?
Jak mówiłam, ma wysokie wymagania.
W porządku.
I tak muszę iść do biblioteki.
Spoko.
Ja się stąd nie ruszam, to wpadnij później.
Bez obaw. Dobra.
Co jest…
No dobra.
Riri! Hej!
Riri, hej!
Riri. Hej.
Czy możemy…
Mogę z tobą porozmawiać?
Byłyśmy blisko w samorządzie.
Jesteś siostrą Kiry.
Pomóż mi tam wrócić.
Poczekaj, nie.
Przegrałam jedną grę.
Nie zasługuję na to.
Kurwa.
To bez sensu.
Wiesz, o czym nikt nie mówi?
Kira wciąż robi problemy,
każdemu bez wyjątku.
Nie masz dość jej kontroli?
Nieważne, rozumiem.
Sama wrócę do gry.
Jeszcze zobaczycie.
Samorząd.
Nie mogłem ich powstrzymać.
Co się stało?
Wtargnęli do środka.
Michael, potrzebuję roczników. Gdzie one są?
Ty suko!
Nieźle.
Niezdara ze mnie.
O co chodzi?
Bubble tea? Masaż? Dziarka nad tyłkiem?
Chcę, byś zwróciła te książki.
To trochę potrwa. Wolno czytam.
Co u Michaela? Płakał, gdy go zobaczyłaś?
Uroczy jak na beciaka.
Zawalczmy o to.
- Co? - Co?
O książki. Mówię o książkach.
Teraz.
Garda, księżniczko. Dawaj.
Co powiesz na hazard?
Nie bawię się w to. Karty i kości są stypiarskie.
Zagrajmy w prawdziwą grę.
Co tylko zechcesz.
Każda z tych kart oznacza inne wyzwanie.
Walka na noże, skoki spadochronowe, jedzenie pieprzu, prawda czy wyzwanie
i takie tam.
Powiedz „stop”.
Stop.
Cholera.
Wiem, jak się pisze twoje imię. Dobrze. Tak.
Dobra, mam twój. Jasne.
To dla ciebie.
To w twoim stylu grać przeciwko wariatce, która postawiła swoje oko.
Straciła je,
czyli jest kiepska.
Dobra jesteś.
Większość wymięka przy rozgrzewce.
- Rozgrzewce? - Zaczynamy.
Przegrany płaci wygranemu.
Dwadzieścia osiem tysięcy za taniec.
Nie wespniesz się w rankingu bez wymyślnej pracy nóg.
Niech będzie.
- Graj! - Zagrajmy.
Graj!
Tak!
Gratulacje.
Poczekaj na premię.
SUPER HIPER EKSTRA MEGA BONUS! ZWYCIĘZCA
Spodziewałam się więcej. Rewanż?
Podwójnie albo nic?
Przydałaby mi się maskotka o zdrowym pęcherzu.
Nie rób tego. Przegrałaś 60 tysięcy.
Nigdy nie straciłam tyle kasy.
Nie ty jedyna, okej? Chodź, idziemy.
To tylko pieniądze.
Możesz je odzyskać!
Ktoś jeszcze?
Jebać to. Włączaj, Craig.
Zaproponowała rewanż. Muszę ją pokonać.
Tylko frajerzy przegrywają.
Tracisz poparcie.
Nigdy o nie nie prosiłam.
Ale przecież to ty zapoczątkowałaś zakłady na boku.
Zdecentralizowałaś tę wyniszczającą, hazardową hierarchię,
którą rządzi samorząd.
Musimy opracować sposób dystrybucji.
Nie mówimy po aktywistycznemu.
Zrobię apkę do stawiania zakładów.
Hej, suko. Zrób to jeszcze raz!
Co jest, kurwa?
Przegrałam raz.
Nie chodzi tylko o to, a o nadzieję.
Musimy im pokazać, że Kira i samorząd są do pokonania.
Właśnie.
Dori zna tylko jedną sztuczkę. Chcesz zyskać poparcie?
Rozłóż ją na łopatki.
- Możesz wydłubać jej drugie oko. - Najpierw muszę nauczyć się tańczyć.
Założę glany.
Właściwie…
to mogę ci pomóc.
Rany!
Rodzice zapisali mnie na tańce, gdy byłem mały, więc…
Jeśli ja się nauczyłem, ty też możesz.
Cofam to. Jesteś beznadziejna.
Uderzyłam cię?
Tylko łokciami. Luzik.
Dobra.
Zróbmy przerwę.
- Nigdy nie tańczyłaś? - Opiekunka uczyła mnie kendo.
Opiekunka?
Pani Kawamoto.
To, co Suki powiedział o twoich rodzicach podczas gry…
To było bardzo dawno temu. Ledwo ich pamiętam.
Prawie uwierzyłem.
To działa tylko na ludzi spoza klubu.
Klubu?
Nikt nie chce w nim być.
- Nie musimy rozmawiać o… - Moim tacie?
W porządku. Chcę.
Nigdy…
nie byłem fanem krykieta jak on.
Chciał, żebym się nauczył, jak przewodzić ludziom i tak dalej.
Wdał się w wielką kłótnię z moją mamą i zgodzili się mnie zapisać na taniec.
Tak.
Może mieli rację.
Teraz jestem wszechstronny,
czy coś.
Jak dawno twoi…
To było naprawdę bardzo dawno temu.
Ale myślę o nich.
Każdego dnia.
Prowadzi mnie los. Ufam mu.
A co, jeśli do przegranej?
Przegrana mi niestraszna, jeśli wszyscy grają fair.
Wybrałaś grę bez szans na wygraną.
Dori zna piosenki na pamięć.
Zapamiętała je.
Wiedziała, że w to zagramy. To nigdy nie zależało od losu.
ZAKŁADY NA BOKU
Niezły tu przeciąg. Mam gęsią skórkę.
Chcesz dotknąć?
Mogę ci pomóc?
Słyszałam, że zarywasz tu nocki.
Mam przekąski.
Co mam z tym niby zrobić?
Zjedz je.
Połknij i trzymaj głęboko w sobie.
Dori.
Czego chcesz?
Chcę spędzić trochę czasu w tej twojej pięknej główce.
Dobrze się bawisz?
Chciałabym.
Ale zdaje się, że zabawa z tobą to jak…
chodzenie po linie.
Nie lubię gierek.
Bo nie grałeś jeszcze ze mną.
Nie siedź do późna. Chcę cię ładnego.
Runa, już nie jestem wykluczona. Mogę obstawiać.
Tylko potrzebuję pożyczki.
Bez szans, złotko.
Może i nie jesteś, ale wali od ciebie desperacją.
Moje pieniądze nie są gorsze od innych.
Wszyscy o tobie zapomnieli. Muszę iść z duchem czasu.
Pożyczasz hajs na lewe zakłady, prawda, złotko?
Kira o tym wie?
Ten, kto jej powie, lepiej niech wie, jak jeść przez słomkę.
Podnóżek.
Nie pożyczamy kasy oszustom.
To źle wygląda.
Jasna sprawa.
Kira, nadal jestem ci oddana. Gdy przestanę być maskotką…
Nasz dom zawsze wygrywa.
Dawno cię w nim nie było.
- Ponoć zakumplowałaś się z bandą Yumeko. - To nieprawda.
Siedziałaś z nimi na pogrzebie.
To oni siedzieli ze mną.
Dopiero co byliśmy na pogrzebie Sukiego.
Nie każ mi planować kolejnego.
Czego chcesz?
Masz prawo ich nienawidzić. Wyrzuć to z siebie.
Jedyna osoba, której nienawidzę, to ta przede mną.
To przez ciebie mnie wyrzucili.
Jeśli nie możesz być z nimi…
pomóż mi ich pokonać.
Co jest, tatku? Mocniej?
Kup mi psa terapeutycznego.
Ostatnio to był wypadek!
Przepraszam.
Rewanż.
Nie.
- Już mi się znudziło. - Tak.
Ciągłe wygrywanie potrafi znudzić.
Chyba racjonalizujesz.
Psychiatrzy mnie przed tym ostrzegali. Mama też.
Mary, królową kier, proszę.
Powiedz „stop”.
Stop.
Prosta sztuczka.
Wyćwiczona jak układ taneczny.
Chcesz, by myślano, że grasz niepełną talią,
ale masz ją ułożoną pod siebie, prawda?
Nowy zakład.
Sześćdziesiąt tysięcy i książki z biblioteki.
- Po co ci one? - Wchodzisz czy nie?
Dobrze. Wybierz grę.
Przegrasz.
Stop.
Pojedynek!
Pojedynek.
To mi się podoba.
Wybieramy swoją broń, spotykamy się w loży i walczymy.
Co jest?
Zgadzam się!
Wygrywa ta, która przeleje pierwszą krew, suko.
Dobrze, przepraszam. Proszę pojedynczo.
- Mam tu istny kocioł. - Ruchy!
Yumeko i Dori znów zagrają.
Stawiam pięć tysięcy dolarów na to, że jedna zerwie koszulę drugiej.
- Zapisałem. - Dzięki.
Cholera. Dobra, czekajcie…
Hej! Tysiąc na Yumeko.
Dobra.
Zakłady zamknięte.
- Muszę iść. - Co? Nie!
- To walka stulecia! Dawaj! - Właśnie.
Muszę wypuścić apkę.
Nie ogarnę tego. Potrzebuję ciszy.
- Posuń się. - Co?
Ja zajmę się papierologią, a ty pisz kod, dobra? Świetnie.
Zwycięstwo Yumeko po tej stronie, a Dori – po tej, dobrze? Git.
Stawiam tysiaka na Yumeko na kredyt, rozumiesz?
- Stoi. - Super.
Dobra.
Zapisałam.
Dwa tysiące.
Zasady pojedynku są proste. To pojedynek.
Wybierasz broń i walczysz.
Wygrywa ta, która przeleje pierwszą krew.
Akceptuję twoje szaleństwo, Dori. To w tobie lubię.
- Brzmisz jak moja mama. - Skąd ten rewanż?
I nie mów, że się nudziłaś.
Nudziłam się.
Wszystko jest nudne.
Nudzi mnie wszystko, wszędzie, naraz.
Ty też.
A teraz bądź tak miła i pozwól mi uciąć koleżance głowę.
Pokaż mi swoją broń, a ja pokażę ci moją.
Katany!
Szkolny krawat!
Zwiążesz mnie przy wszystkich?
Wiedziałam, że jesteś sprośna.
A ja, że wybierzesz miecze.
Pasja daje ci siłę,
ale by ją ukierunkować…
Ja pierdzielę.
Przynudzasz!
Ona nie udaje. Jest szalona.
UWIERZ
Pierwsza krew! Yumeko wygrywa!
O rany!
Spodziewam się książek już dziś.
Dostaniesz każdą stronę.
W idealnym stanie.
Cholera!
Zakłady na boku. Uruchomiłeś aplikację?
Nie, to nie ja.
Dzień dobry, uczniowie.
Wasz wierny samorząd wsłuchał się w wasze potrzeby
i wdrożył zakłady na boku do systemu.
Teraz będą one uwzględniane w oficjalnym rankingu.
Skopiowałaś mój kod! Ukradłaś…
O mój…
Ukradłaś nawet moje logo, ty sępie!
To twoje logo?
To był prototyp!
O mój Boże!
…jak mały pończosznik, który gryzie…
Bratku, mów głośniej.
Dori ukradła mój kod, gdy lizała mnie po twarzy.
Zaszczepiłeś się, prawda?
Yumi, jadłaś dzisiaj?
Jeśli chcesz, przyniosę coś z loży.
- Tak. - Tak?
Tak tylko…
Jestem głodna.
Dzięki za użyczenie.
Dobrze, że się przydał.
Michael, chodźmy coś upolować jak prawdziwi mężczyźni.
To ja też spadam.
Pomogłaś mi dzisiaj.
To była zemsta. Nazwali mnie oszustką.
Ryan jest słodki.
I delikatny, i dziwny.
Jak kiwi.
Jestem na 90% pewna, że ta plotka to ściema.
Plotka?
Nie słyszałaś?
Mówi się, że zamordował swojego ojca.
Przepraszam!
Cześć, Mikey.
Jeszcze tego nie dostrzegasz, ale idealnie do siebie pasujemy.
Słodkich snów.
KAŻDA CHWILA Z NIMI TO ŚWIETNA ZABAWA
Raymond Rowe znał moich rodziców.
Jesteś. Świetnie. Chcę cię komuś przedstawić.
Tato, to moja współlokatorka, Yumeko Kawamoto.
Miło pana poznać, panie…
Jestem Raymond.
Raymond Rowe.
Napisy: Paulina Iwaniak