Nigdy nas nie złapią. Jesteśmy dla nich za szybcy.
Trzymaj się.
Uratowałeś mnie.
Powstrzymałem cię. Wybaczysz mi?
Myliłam się.
Zemsta kosztowałaby mnie zbyt wiele.
Yumeko…
Chyba oszalałeś…
…jeśli myślisz, że ją odwiedziemy.
Jeśli znajdzie mojego tatę, to koniec.
Nie jest zabójczynią.
Patrzyłem, jak budowała bombę, by wysadzić ojca Blake.
Jest skrytobójczynią.
- Myślałem, że to mafia… - Zamierzała…
- Ale go nie zabiła? - Powstrzymałem ją.
Znowu musimy to zrobić. Przyspiesz.
Zadzwoń do taty i każ mu nie przyjeżdżać.
Tak, jakby mnie słuchał.
Karty na stół, Michael.
Wiesz, że jestem po stronie Yumeko.
Yumeko nie wie, w co się wplątała.
Mój ojciec nie jest potentatem biznesowym.
To przykrywka.
On jest prawdziwym gangsterem.
OŚRODEK WYPOCZYNKOWY ZARZĄDU SZKOŁY ŚWIĘTEGO DOMINIKA
KAKEGURUI: BET
SERIAL SIMONA BARRY’EGO
NA PODSTAWIE SERII KAKEGURUI
Dobra. Czekaj.
- Dobra, ja pójdę… - Nie.
Poczekajmy, aż pójdzie.
Dobra.
Czy ty… Michael!
Pospiesz się!
Onieśmielające, prawda?
To tytani władzy i bogactwa,
a ty jak ta mrówka na pikniku.
Zasłużyłam na to.
Uważaj, żeby nie skończyć pod czyimś butem.
Mamo, przyjechałaś! Co masz na sobie?
Bawisz się?
Tak.
To ojciec Kiry.
Ma rurociągi od Baku po Pekin.
Podejść do niego czy…
Czemu nie?
Widziałaś ojca Michaela, Gabriela?
Może za dużo myślę i…
No wiesz…
- Riri może mnie przedstawić. - Tak, a co z Gabrielem?
Skąd ta obsesja?
Michael to przyjaciel.
Chcę się przywitać.
No dobra.
Jak go zobaczę, to mu powiem.
Albo tobie.
Możesz dzisiaj nie robić żadnych scen?
Bardzo się napracowałam, by tu być, Yumeko.
Dziękuję.
Tyle zachodu, a Yumeko wciąż nie wie, jak grać w tę grę.
Wystarczająco jej nie doceniałaś, nie sądzisz?
Myślałem, że tracisz kontrolę nad samorządem.
Nikt w tej szkole nie kiwa palcem bez mojej zgody.
Dlatego dziś wieczorem uczynisz mnie
reprezentantką szkoły w zarządzie.
Miejsce przy stole dla dorosłych.
Udowodniła, że sobie poradzi.
Później ogłoszę. Dowiesz się z resztą.
Ale ja…
Niet.
Później.
Więc to ona?
Dziewczyna, która dała ci popalić w tym roku.
Yumeko miała farta.
I uszło jej to na sucho?
Albo bym ją powstrzymała, albo utrzymała pozycję.
To był strategiczny ruch.
W grze mnie nie pokona.
To może z nią zagraj i miej to z głowy?
Riri, hej.
Miałam nadzieję, że mnie…
Pora poznać tę szczęściarę.
Wiesz, co ma na sobie?
Yumeko.
Jestem Arkadi Timurow.
Miło mi, Timurow-sama.
- Dużo o tobie słyszałem. - Oby same pozytywy.
Byłaś konkurencją dla mojej córki,
a co za tym idzie – moją.
Po prostu mam farta.
Niewielu potrafi się wspiąć tak wysoko.
To nie tylko fart, prawda?
Pyta pan, czy oszukuję?
- Nie przyłapano jej. - Ależ skąd.
Nigdy.
Istotnie.
Więc stawiasz na siebie. Podziwiam to.
Ale bądź ostrożna.
Ryzyko bez kontroli to głupota,
a kontrola bez ryzyka to tchórzostwo, zgodzisz się?
Życie bez ryzyka jest nic niewarte.
„Życie bez ryzyka jest nic niewarte”.
Już gdzieś to słyszałem.
Mogłaby się wiele od ciebie nauczyć.
Masz plany na lato? Mamy piękną daczę.
Mogłabyś odwiedzić Kirę.
Brzmi fajnie.
Tak, bardzo fajnie.
Kanapki i infuzowane truflami dziadostwo.
Trufle są na wierzchu, nie w środku, diwo.
Znam cię, prawda?
- Co ty wyprawiasz? - Muszę je zanieść…
Nie, zaraz rozpocznie się gra.
Proszę wybaczyć na moment.
Kogoś mi przypominasz.
To Yumeko, mamo. Totalny wybryk natury.
Cudowne dziecko hazardu. Słyszałam o tobie.
Jak chyba wszyscy.
Sama wyjątkowo interesuję się grami.
Znasz Queen’s Chrysalis? To nasz produkt.
Ta gra mobilna. Jest bardzo…
uzależniająca.
Dziękuję.
Na pewno się nie znamy? Są tu twoi rodzice?
Są z nami duchem.
- Nie zna ich pani. - Ta impreza jest do bani.
Mogę coś podpalić?
- Miło było porozmawiać. - Wzajemnie.
Gabriel!
- Wyglądasz cudownie jak zawsze. - Ray.
Jesteś coraz przystojniejszy.
Co za forma.
Więzienie robi swoje.
Nawet o niskim rygorze?
Tak. Serwują lepsze jedzenie. Ale wyrosłaś, Dorothy.
A miałam się skurczyć?
Gabriel, ja…
Nie znamy się.
- Yumeko. - Mogę coś podpalić?
- Nie teraz. - Jestem tu nowa.
- Witam. - Może coś przyniosę?
Co pan pije?
Szkocką, dzięki.
Nie ma za co.
Dziękuję.
Pamiętajcie Raya w klubie Kakegurui?
Jak nie rozumiał najłatwiejszych gier?
Zachowuj się, Mattias. Wszystko gra.
Nie, czemu zaczynasz?
Weź mnie zostaw.
Nie ma sprawy.
- Ale ty zostaw cudze żony. - Walka!
Przyjaciele, rodzice
i inni bogacze, witajcie!
Cieszymy się, że jesteście z nami.
Nasza szkoła byłaby niczym bez naszego hojnego zarządu
i skromnego, pracowitego samorządu.
Kira, slay. Kochamy cię.
Ale czym byłby dzień uczniów i absolwentów Świętego Dominika
bez uczczenia go krótką grą?
Co powiecie na świnkę-skarbonkę?
Spójrzcie wysoko w górę.
Zaledwie siedem metrów nad ziemią zawiesiliśmy świnkę.
Zadaniem naszych nieustraszonych i słabo opłacanych pracowników
będzie wyciągnąć jabłko z jej ryjka.
Ten, kto zgarnie plik, zatrzyma kasę.
I oczywiście każdy z was może obstawić zwycięzcę.
Nie ma mowy.
- Nie jestem częścią… - Rób, za co ci płacą.
Chodzi o to, by nie dać się im złapać.
Przysięgam, że skądś cię znam.
Nie.
- Chcesz trochę? - Nie.
Na mój znak. Trzy, dwa, jeden, chrum!
Taka gra mi się podoba.
Brakuje im równowagi. Spójrz na nich.
Odsuń się od niego.
Wcale tego nie chcesz.
Tylko tego chcę.
Proszę.
Masz rację.
Nie możesz na to patrzeć.
Wprosiłeś się na złą imprezę, dzieciaku.
Nie wiecie, kim jestem.
Mam to gdzieś.
To koniec. Skończyliśmy.
Tak szybko? Oczywiście, że nie.
Ten, kto okradnie dzika, zostaje dzikiem i ma przewagę 10 sekund!
Kasa jest moja!
Stój, świnko!
Chudy ma ducha walki.
Pogadamy później.
Hej!
Podobał ci się prezent ode mnie?
Nie czuj się winna.
Blake Samuels zginęła przez chciwość jej ojca,
nie przez twoją bombę.
Zrobiłaś to, o co cię proszono, i się spisałaś.
Spisałaś się.
Ray, stary przyjacielu. Dobrze wyglądasz.
Jak życie?
Do rzeczy. Gdzie moja działka?
- Wykonałem polecenie. - Da.
Jak zwykle.
Doceniamy poświęcenie, przyjacielu.
Witaj, kochana. Minęło tyle czasu. Mam nadzieję, że…
- Panie Adams. - Świetnie.
Panie Adams, pański syn jest na górze. Pójdzie pan ze mną?
Dobrze.
Zostawicie nas?
Najlepsza edukacja, a ty w tarapatach.
Ale skoro już tu jesteś…
i zbrukałeś się tym spotkaniem, to o co chodzi?
Przyjechałem ci pomóc.
- Musisz stąd wyjechać. - Dlaczego?
Coś ci grozi.
Nie mówię o policji ani mafii.
Chodzi o Keiko i Jo Jabami.
Co o nich wiesz?
Wiem, że ich zamordowano.
I co z tego?
Myślisz, że to moja wina?
A nie?
Dochodzą mnie pewne słuchy.
Nawet za kratami.
Że nie lubisz grać w szkolne gry.
Że „syn Gabriela nie lubi brudzić sobie rączek”.
Masz się za lepszego?
Wszyscy tutaj wzbogacili się na oszustwach,
grając w tę grę.
My zbudowaliśmy imperium krwią, rozumiesz?
Oddałem 10 lat, by ochronić twoje dziedzictwo,
i tak mi się odpłacasz, mając tajemnice?
Zawstydzając mnie?
Wtykając nos w nie swoje sprawy?
Próbuję cię chronić.
Dzień, w którym będę cię potrzebować, będzie mym ostatnim.
Kiedy skończę, porozmawiamy o twojej przyszłości.
Wygląda na to, że przegrałem.
Co robisz?
Patrzyłam na kanapki.
Nie. Co ty tu knujesz?
Nie wiem, o czym mówisz.
Dlaczego ci tak zależało, by tu być?
By łazić za gościem, który cię ignoruje?
- Czemu nie nawiązujesz znajomości? - Jestem w tym kiepska.
Naigrywasz się ze mnie? O to chodzi?
Robisz mi na złość?
Zawsze mówiłam, że nie chodzi o wygraną.
- A o zabawę. - Gówno prawda.
Cokolwiek robisz, rozgryzę to.
Tego chcecie, dupki?
No tak, to Ryan!
Głupek.
Mary ma lekką głowę.
O co ci chodzi?
Chyba ci już wystarczy.
Masz rację. Mam dość tych ludzi,
Co cię to obchodzi? Nie jesteś tu dla znajomości.
Hej…
Margarita.
Z solą i na lodzie.
Przekaż Kirze, że nic nie powiem.
Że niby Kira mnie przysłała? Robię, co chcę.
A chcę ciebie.
Pomóż mi stąd zwiać.
Tu mam cię tylko dla siebie.
To ważne.
Zrobię wszystko.
Wszystko?
Tak.
Nie mogę zrobić czegoś dla mojej sympatii bezinteresownie?
Możesz na mnie liczyć. Nie mam żadnych oczekiwań i żądań.
Cokolwiek się stanie.
Hej, Dolores.
Jesteś singielką, nie?
Może nie na długo.
Kojarzysz tego uroczego barmana na dole?
Pytał o ciebie.
Podoba mu się twój koczek. To chyba eufemizm.
Będziemy cię kryć z kolegą.
Łap okazję i wracaj.
Dorwij go, kocico!
Co, do…
Co zamierzasz?
Wysadzisz mnie jak Blake?
Myślałam, że to Kira jest zimną suką,
ale ty bijesz ją na głowę, czyż nie?
Mały robot-morderca tatusia? Tak.
Jeśli zaczniesz mówić, on cię zabije.
Posłuchaj, jesteś sępem jak reszta twojej rodziny,
żywiącym się resztkami niewinnych ludzi.
- Hej. - Gdzie Yumeko?
- Co? - Muszę ją znaleźć.
Dobra.
Przyjaciele!
Zgromadzeni.
Zbierzcie się, proszę.
Dziękuję.
Wznieśmy toast…
za Keiko i Jo Jabami.
Bez Keiko i Jo nie byłoby nas tutaj.
To oni nas zjednoczyli.
I uczynili zamożnymi.
Ale czasem nawet dobrzy przyjaciele
zapominają, co się liczy.
Gdy Keiko i Jo zboczyli z dobrej ścieżki,
to my musieliśmy wszystko naprostować.
Znaliśmy stawkę.
Wszyscy wiedzieliśmy, co należy zrobić.
À propos,
pora ogłosić reprezentanta uczniów w zarządzie szkoły.
To ważny krok, by stać się kimś.
Nikt inny nie rozumie pojęcia „lojalność” lepiej
niż moja córka.
Riri.
Jestem z ciebie bardzo dumny, córko.
Za starych przyjaciół i świeżą krew.
Za świeżą krew!
- Idziesz ze mną. - Nie, czekaj.
Michael, nie rozumiesz.
- Przyjechałaś tu zabić mojego tatę. - Już nie.
Twój ojciec pociągnął za spust,
ale zamieszany był cały pieprzony klub Kakegurui.
Teraz chcesz zabić wszystkich starych?
Wszyscy są winni.
Oszalałaś!
Jak mnie niby powstrzymasz?
Zabijesz mnie?
Gdybym tego chciał, powiedziałbym Kirze prawdę.
- Czemu tego nie zrobiłeś? - Bo nie jestem taki jak ty.
Zostaw ją!
Ryan, to nie jest dobry moment.
- Co ty tu robisz? - Szkolę się.
Puścisz ich z dymem? Dam ci zapałki.
Ryan, uspokój się.
Jestem spokojny. A ty, Yumeko?
No i git.
Rób, co musisz.
- Ale… - Idź!
Yumeko, czekaj!
Wyluzuj.
Tego szukasz?
Nie wyglądasz na taką, co lubi szkocką,
ale to chyba nie dla ciebie, prawda?
- Nie mam na to czasu. - Raczej masz.
Yumeko Jabami.
Co za wspomnienia.
W dzieciństwie Gabriel brał mnie na kolana
i pił szkocką, gdy odwiedzał mojego ojca.
To on zabił twoich rodziców, tak?
Paranoja powoduje zmarszczki, Kira.
A to co spowoduje?
Zawał?
Krwotok wewnętrzny?
Śmiertelną biegunkę?
Widziałam ich zdjęcie w klubie Kakegurui.
Keiko i Jo…
Twoi rodzice.
Za Keiko i Jo Jabami.
I twoją minę, gdy przemawiał mój ojciec.
Boże, jakim cudem mi to umknęło?
Ale musisz wiedzieć, że to nie sprawka jednego człowieka.
Przyda ci się tego więcej.
Nie wiem, co masz na myśli.
Udowodnij.
Wypij to albo wszystko opowiem ojcu.
Wiesz, a już myślałam…
Stop!
Coś ty narobiła?
Witaj w grze.
Napisy: Paulina Iwaniak