Nie dopadną nas.
Nie mają szans nas dogonić.
Trzymaj się.
Ocaliłeś mnie.
Powstrzymałem cię. Wybaczysz mi?
Myliłam się.
Zemsta kosztowałaby zbyt wiele.
Yumeko… ja…
Chyba cię…
Nieźle pogięło, jeśli myślisz, że ją powstrzymamy.
Jeśli znajdzie mojego tatę na tym zjeździe, to koniec.
Yumeko nie jest zabójcą.
Przecież widziałem, jak tworzyła bombę,
żeby wykończyć ojca Blake. Nie jest zabójcą, to jest morderczyni.
Ej, ej, ej. A nie załatwili go kumple z mafii?
Tak, ale miała taki zamiar.
Czyli nikogo jeszcze nie zabiła?
Bo jej nie pozwoliłem. I znowu muszę to zrobić.
A teraz gaz do dechy.
Dobra, to może powiedz tatulkowi, żeby nie pojawiał się na
tym cholernym spotkaniu.
Jasne! Myślisz, że mnie posłucha?
Powiedz mi prawdę, Michael.
Bo stając między Yumeko, a twoim ojcem, wybiorę jej stronę.
Yumeko nie ma pojęcia, w co się chce wpakować.
Mój ojciec… on nie jest rekinem biznesu.
To przykrywka.
Jest pełnoprawnym gangsterem.
ZJAZD RADY SZKOŁY IM. ŚW. DOMINIKA
Okej. Czekaj, czekaj, czekaj.
MIKAYO PRZYJĘCIA I CATERING
Dobra, to ja tam ruszam.
Nie.
Czekaj, aż sobie pójdą.
Okej, okej.
Okej. Ale… chodź tu, Michael! Michael!
Zasuwaj!
Onieśmielona, kochanie? Sama wśród tytanów władzy i majątku.
Jak mała mrówka na pikniku.
Ciężko na to pracowałam.
Tylko uważaj, żeby cię nie zgniotły podeszwy czyichś butów.
Mama? Nareszcie! Coś ty założyła?
Jak się bawisz?
O, świetnie.
To jest tata Kiry. Władca rurociągów od Baku po Pekin.
Powinnam się przywitać, czy…?
Czemu nie? A wiesz, czy jest tata Michaela, Gabriel?
Może za bardzo się staram? Nie jestem… sobą?
Riri mnie może wprowadzić i…
Racja. A gdzie Gabriel?
Skąd ta obsesja?
Michael to mój kumpel.
Chciałam się przywitać.
Jasne, to… jak go spotkam, to mu powiem.
Albo tobie.
Czy mogłabyś nie robić dzisiaj scen?
Dużo mnie kosztowało, żeby tutaj być, Yumeko.
Mhm.
Dzięki.
Tak się starałam, a Yumeko nadal nie wie, w co tu się gra.
Mam wrażenie, że jej nie doceniasz. Zgadza się?
Myślałem, że straciłyście władzę nad tą Radą.
W Świętym Dominiku nawet mysz nie piśnie bez mojej zgody.
Hm.
I właśnie dlatego jeszcze dziś mianujesz mnie reprezentantką szkoły w zarządzie.
Chcesz zasiąść razem z dorosłymi?
Udowodniła nam, że sobie poradzi, tak?
Później zdecyduję. Dowiesz się w swoim czasie.
Ale ja…
Nie! Potem.
To… tamta? Hę?
Dziewczyna, która sprawiła ci ostatnio tyle kłopotu?
Miała sporo szczęścia.
I masz zamiar, tak to zostawić?
Musiałam wybrać. Mogłam pogrążyć ją albo stracić własną pozycję.
To był strategiczny ruch. Nie pokona mnie w uczciwej grze.
To może z nią zagraj i zakończ tę całą szopkę?
Riri, hej!
Myślałam, że przedstawisz mnie swoim…
Chyba już czas, żebym poznał tę szczęściarę.
Słuchaj, wiesz jak był ubrany?
Nie.
Yumeko.
Jestem Arkadi Timurow.
Miło mi, Timurow-sama.
Sporo o tobie słyszałem.
Hm. Złego czy dobrego?
Ooo…
Pozbawiłaś moją córkę całkiem sporej sumy. I znacznie uszczupliłaś mój kapitał.
Po prostu mam szczęście.
Na taką pozycję niełatwo się wspiąć. Do tego w takim tempie.
Twierdzi pan, że oszukuję?
Nie nakryli jej.
To wielki błąd.
Gram uczciwie.
Nie wątpię. I to zagranie na siebie. Imponujące.
Ale uważaj. Ryzyko bez kontroli jest lekkomyślne.
Kontrola bez ryzyka jest tchórzostwem, zgodzisz się?
Życie bez ryzyka nie ma wartości.
Życie bez ryzyka nie ma wartości…
Już to gdzieś wcześniej słyszałem.
To ona powinna się uczyć od ciebie.
Masz jakieś plany na lato? Mamy prześliczną daczę.
Możesz odwiedzić Kirę.
Z radością.
Tak. Wpadaj!
Tartinki. Badziewie nadziewane truflami!
Trufle są tylko na wierzchu. Nie służą za nadzienie.
Ja cię chyba skądś znam, co?
Nieważne.
Co ty tutaj robisz?
Ja muszę pozbierać tamte…
Nie. Za chwilę zacznie się gra.
Proszę wybaczyć. Zaraz wrócę.
Wyglądasz jakoś znajomo.
To Yumeko, mamo. Totalny wybryk natury.
Hazardowa wunderkind. Tak, już kojarzę.
Słyszę to cały czas.
Wiesz, mam niesamowitą słabość do gier. Grałaś kiedyś w Królową Poczwarek?
My ją tworzymy.
Tak, znam tę grę. Jest bardzo… wciągająca.
Tak, dziękuję.
Na pewno się nie znamy? Gdzie twoi rodzice? Są tutaj?
Są z nami duchem.
Nie zna ich pani.
Rany! Mam już tego dość!
Mogę wzniecić pożar?
Miło było poznać panią, naprawdę.
Tak, tak, ciebie też.
Gabriel!
Jesteś jak zawsze niezwykle urocza, Hanno…
Och, Ray. Przystojny jak nigdy dotąd.
I szczupły.
Więzienie robi swoje.
Przy złagodzonym rygorze?
Tak. Dają tam lepiej zjeść. Ależ ty wyrosłaś, Dorothy.
A co, miałam się skurczyć?
Gabriel? Bo ja…
My się znamy?
Yumeko.
Mogę wzniecić pożar?
Nie teraz.
Dołączyłam do Rady.
Witamy.
Właśnie szłam po drinki. Co zamawiasz?
Szkocką. Dziękuję.
Nie ma za co.
Cholera!
Dziękuję.
Ray, a pamiętasz czasy Klubu Kakegurui?
Nie mogliśmy się zdecydować, w którą z gier zagrać.
- Zachowuj się, Mattias. Spokojnie. - A może pożar? Malutki pożar?
No nie zaczynaj. Nie możesz odpuścić sobie gierek? Mnie zostaw.
A ty zostaw cudze żony, dobra?
W ryj, w ryj, w ryj, w ryj, w ryj, w ryj!
Przyjaciele! Rodzice! I inni bogacze! Witajcie! Cieszymy się,
że możecie być dzisiaj tutaj z nami!
Nasza szkoła nie istniałaby bez tak hojnego zarządu i cudownej,
ciężko pracującej Rady Studenckiej!
Kira, kochanie, wymiatasz.
Lecz czym byłby dzień dla uczniów i absolwentów naszej szkoły,
bez uczczenia go krótką grą?
Ma ktoś świnkę skarbonkę?
Patrzcie wysoko w górę. Umieściliśmy naszą świnkę
na wysokości 25 metrów. A zadaniem,
które wykonać musi nasza, urocza, niskopłatna obsługa,
będzie wyrwanie nagrody ze świńskiego pyska.
Spryciarz, który to zrobi, zatrzyma hajs.
I oczywiście każdy z was może stawiać na zwycięzcę.
W życiu.
Ja nie jestem… tylko…
Rób to, za co płacą, młody.
Najważniejsze to nie dać się schwytać.
Przysiągłbym, że gdzieś cię widziałem.
Nie, nie…
Chcesz troszkę?
-Nie. -Na miejsca! Gotowi! Kwiczcie świnki!
I takie gry to ja rozumiem.
Nie masz pojęcia, jakie to uczucie…
Nie zbliżaj się do niego.
Nie chcesz z nim zadzierać.
Właśnie tego pragnę.
Proszę…
No tak…
Nie możesz na to patrzeć.
Wbiłeś na niewłaściwą imprezę.
Nie masz pojęcia, kim jestem.
Mam to gdzieś.
To koniec! Wygrałem.
Już po wszystkim? Ależ skąd.
Co… co?
Kto ograbi knura, sam się nim staje. Dziesięć sekund do startu, świnki!
Forsa jest moja!
Stój, świnko!
Chudzielec nie odpuści.
Później to omówimy.
O! Hej!
Podobał ci się prezent, który przysłałem?
Och, nie obwiniaj się, dziecino.
Blake Samuels zabiła chciwość jej ojca, a nie twoja bomba. Hm?
Zrobiłaś to, o co cię proszono. Poradziłaś sobie.
Poradziłaś sobie.
Mm.
Ray, przyjacielu. Świetnie wyglądasz. Jak ci się wiedzie?
Za długo czekam na moją część.
-Zrobiłem, co mi kazałeś. -Tak, tak…
Jak zawsze, zresztą.
A ja doceniam twoje poświęcenie.
A! Witaj, moja kochana. Kopę lat! Wzbogaciłaś się…
Panie Adams…
Świetnie.
Panie Adams, pana syn czeka na górze. Pozwoli pan ze mną?
Dobrze.
Zostaw nas samych.
Dlaczego ciągle pakujesz się w kłopoty?
No, skoro już tu jesteś…
I zadałeś sobie tyle trudu, to mów, o co chodzi?
Ja… chcę ci pomóc.
Musisz stąd wyjechać.
Czemu?
Bo coś ci grozi.
Nie ze strony gangu, ani stróżów prawa.
Tu chodzi o Keiko i Jo Jabami.
Co wiesz na ten temat?
Wiem o ich morderstwie.
No i co?
Myślisz, że coś mnie z tym łączy?
A łączy?
Wiesz co? Chodzą słuchy… nawet w więzieniu,
że nie przepadasz za szkolnymi grami.
Synek Gabriela nie lubi sobie brudzić rączek. Tak mówią.
Myślisz, że jesteś lepszy?
Tamte rodziny oszustwem zdobywały fortuny.
Wygrały je sobie.
My o naszą walczyliśmy, zrozumiano?
Oddałem dziesięć lat życia, żeby zapewnić ci spadek,
a ty się tak odwdzięczasz? Skrywając tajemnice?
Przynosząc mi wstyd?
Wsadzając swój nos, tam gdzie nie wolno zaglądać.
Próbuję cię ochronić.
Dzień, w którym tego zapragnę, będzie ostatnim dniem mojego życia.
Jak skończę, omówimy twoją przyszłość.
Co ty tu robisz?
Ja… ja tylko testowałam kanapki.
Nie. Co robisz tutaj?
Nie wiem, o co ci chodzi?
Tak bardzo się starałaś, żeby tu przyjechać i co? Ganiasz faceta,
który ma cię w nosie?
Nie nawiązujesz znajomości?
Nie potrafię imprezować.
Ty mi to robisz złośliwie? Zgadza się? Psujesz wszystko, żeby mi dokuczyć?
Zawsze mówiłam, że nie chodzi mi o wygraną.
Dla mnie to zabawa.
Bzdury. Cokolwiek robisz i tak się dowiem.
Tego szukacie, dranie?
O! To jest Ryan! Ja głupi…
Nie wiedziałem, że ma taką słabą głowę.
Oj!
Hej, masz jakiś problem?
Chyba już ci wystarczy.
Oczywiście, że dużo wypiłam. Ci ludzie tu…
A w sumie co ci do tego? Nie przyjechałaś tu towarzysko.
Hej…
Margaritę.
Słoną i mocną.
Powiedz Kirze, że nie chcę gadać.
Myślisz, że mnie tu przysłała? Robię, co chcę.
A chcę ciebie.
Pomóż mi się stąd zmyć.
Myślisz, że tego chcę?
To bardzo ważne.
Zrobię, co zechcesz.
Naprawdę?
Tak.
Czy dziewczyna nie może zrobić czegoś wyłącznie z sympatii, bezinteresownie?
Przyszłam tu dla ciebie. Bez żadnych oczekiwań, ani żądań.
Niech się dzieje, co chce.
Hej, Dolores?
Jesteś singielką?
Mmm?
Zakończę twoją samotność.
Nie mów, że ci powiedziałam. Kojarzysz tego barmana z parteru?
Wypytywał o ciebie.
Kręci go twój koczek. To chyba eufemizm. Możemy cię kryć razem z kolegą.
Łap okazję i wracaj.
Poderwij go, mała!
Co jest? Och…
I co mi zrobisz? Wysadzisz w powietrze, jak Blake?
Zawsze uważałam, że Kira to zimna suka, ale ty to zupełnie inna liga, misiu.
Mordujesz dla tatusia? Tak.
Jeśli wygadasz, on cię zabije.
Słuchaj, jesteś sępem, jak reszta twojej rodziny.
Karmisz się szczątkami ludzi, którzy nic ci nie zrobili.
Och.
Gdzie jest Yumeko?
-Co? -Muszę ją znaleźć.
Jasne.
Przyjaciele!
Kochani!
Podejdźcie tutaj wszyscy. Dziękuję.
Wznoszę toast…
Za Keiko i Jo Jabami.
Bez Keiko i Jo nie byłoby nas tutaj. To oni nas połączyli.
Zapewnili nam dostatek.
Ale czasami nawet przyjaciele tracą z oczu to, co ważne.
Gdy Keiko i Jo zboczyli ze ścieżki, to naszym zadaniem było wszystko naprawić.
Wszyscy znaliśmy stawkę.
Wiedzieliśmy, co robić dalej.
Na tym kończę. Już czas ogłosić,
szkolnego reprezentanta
w naszym zarządzie.
To ważny krok i wielkie wydarzenie.
Nie sądzę, by ktokolwiek pojmował lojalność lepiej…
Niż moja córka,
Riri.
Jestem z ciebie bardzo dumny, córeczko.
Za przyjaźnie! I świeżą krew!
Wychodzisz ze mną!
Ej! Nie, nie, nie! Czekaj! Mike! Michael! Nie rozumiesz mnie.
Czego nie rozumiem? Chcesz zabić mojego ojca.
Nie, już nie chcę.
Oni to zrobili. Twój tata wykonał wyrok,
ale wszyscy w Kakegurui maczali w tym palce.
To teraz chcesz zabić wszystkich rodziców?
Są winni.
Jesteś wariatką!
A jak mnie powstrzymasz? Zabijesz mnie?
Gdybym chciał cię zabić, powiedziałbym Kirze, co ukrywałaś.
To może to zrób?
Nie jestem taki, jak ty.
Daj jej spokój!
Ryan, proszę cię, nie teraz.
Co ty tutaj robisz?
Cholernie dużo się uczę! Jeśli chcesz spalić to miejsce,
chętnie pomogę!
Ryan, spokojnie.
Jestem totalnie spokojny! A ty, Yumeko?
Dobra.
Idź i rób swoje.
- Ale… - Idź.
Yumeko, nie!
Wyluzuj.
Tego szukasz?
Nie przypuszczałam, że jesteś wielbicielką szkockiej,
ale to chyba nie dla ciebie, prawda?
-Nie mam czasu na bzdury. -Owszem, masz.
Yumeko Jabami.
Mmm.
Budzi wspomnienia.
Jak byłam mała, Gabriel bujał mnie na kolanach
ze szklanką szkockiej w ręce, gdy odwiedzał tatę.
Zabił twoich starych, prawda?
Paranoja powoduje zmarszczki, Kiro.
A co spowoduje u Gabriela, hm?
Atak serca? Krwotok wewnętrzny? Krwawą biegunkę?
Widziałam ich zdjęcie w siedzibie Klubu Kakegurui.
Keiko i Jo…
Twoi rodzice.
Za Keiko i Jo Jabami.
Ta twoja mina… kiedy ojciec przemawiał.
Rany… na Boga, jak mogłam się nie domyślić?
Heh…
Jak już pewnie wiesz, on sam tego nie zrobił. Więc…
Musisz mieć więcej szkockiej.
Nie wiem, o co ci chodzi?
Udowodnij.
Wypij, albo powiem ojcu o wszystkim.
Naprawdę pomyślałam…
Przestań!
Coś ty narobiła?
Rozkręciłam zabawę!