15 LAT TEMU
Dziękujemy za przybycie.
Kilka miesięcy temu
obiecaliśmy klubowi Kakegurui zakład życia.
Na naszą prośbę zainwestowaliście w naszą wizję.
Wasze zakłady wypłacą wam więcej, niż się tego spodziewaliście.
Keiko nie tylko zmodernizowała…
Ale wynalazłam zupełnie nowe narzędzie finansowe,
które wykorzysta moc bogactwa, aby oddać je znów w ręce ludzi,
nie rządów czy banków.
To całkowicie cyfrowa waluta.
Nazwałam ją Bitcoin.
- Coś ty narobiła? - Otrułam cię.
Jak tu umrę, to mój ojciec mnie zabije!
Za 30 minut trucizna trafi do krwioobiegu.
Piśnij słówkiem komukolwiek, a nigdy nie dostaniesz antidotum.
Jeśli powiem ojcu, rozerwie cię na strzępy!
I umrzemy razem.
Blefujesz!
Założysz się o życie?
A co, jeśli tak?
Nigdy ze sobą nie grałyśmy.
Nawet twój tata to wytknął.
Zakład?
O antidotum.
- Zwycięzca bierze wszystko? - Dosłownie.
Dobra.
Nikomu nic nie powiem, póki nie skopię ci tyłka
przed moim ojcem.
O antidotum.
Wszystko albo nic.
Umowa stoi.
KAKEGURUI: BET
SERIAL SIMONA BARRY’EGO
NA PODSTAWIE SERII KAKEGURUI
Proponuję blackjacka.
Doskonale.
Potrzebujemy neutralnego krupiera.
- Zgoda. - Co to ma znaczyć?
- Wszystko gra? - Tak.
Może on?
Na pewno zaufam typowi, który się w tobie zabujał.
Porozmawiamy o tym w samochodzie? Jedźmy stąd.
Najpierw muszę zagrać z Kirą.
Pomijając fakt, że w każdej chwili możesz zostać zdemaskowana,
Kira jest najlepszą graczką w szkole i nigdy nie przegrała.
Bo nie grała ze mną.
Dobry wieczór państwu.
Spokojnie. Odstawiłam wodę.
Znaczy wódę.
Już nie piję. Zdrówko.
Co?
Przerażacie mnie.
- Bądź naszą krupierką. - Jeśli chcesz.
Cholera, mówicie poważnie?
O co wam chodzi?
To dla zwycięzcy.
Co to jest? MDMA?
Nie wnikaj.
No dobra.
To pojedynek wszech czasów, mordki. Aż brakuje mi tchu.
To ostateczne starcie, o którym marzyliście,
o którym mówiliście i który was podniecał.
Nie? Tylko mnie? Dobra, zmieńmy temat.
Zagramy w blackjacka.
Chodząc do tej szkoły, musicie znać zasady.
Zaczniecie z 20 000 $ w żetonach. Minimalna stawka to 500 $.
Trzy rundy po dziesięć rozdań.
Jeśli krupier przegra, odpada.
Zwycięzca zgarnia pulę.
Gramy, aż któraś straci wszystkie żetony.
Teraz dowiemy się, która z was jest lepszą graczką.
O co więc gracie?
O nic?
Pozwólcie, że zasugeruję stawkę,
aby było ciekawie.
Przegrana opuszcza Świętego Dominika.
Chwila, co?
Zwyciężczyni zostaje, a przegrana mówi „pa, pa”.
Rany, zrobiło się ciekawie.
To los gorszy od śmierci.
Przekonamy się.
Stawiam 2000.
Wchodzę.
Nie dobieram.
Podwajam i dobieram.
Dwadzieścia jeden.
Krupier przegrywa.
Yumeko wygrywa.
Stawiajcie.
Michael! Jak uciekłeś z gabinetu?
Co to było?
Po prostu nadrabiamy zaległości.
- Martwisz się o staruszka? - Musisz stąd wyjechać.
Bo co? Ktoś chce mnie zabić?
Pozwól mu.
Przynajmniej uratuje mnie przed nudnym zastraszaniem Arkadiego.
Mówię poważnie.
Jeśli tu zostaniesz, umrzesz.
Dobra.
W porządku.
Kim jest ten skrytobójca?
Kto chce mnie zabić za Keiko i Jo Jabami?
Ktoś, kogo chronisz?
Twój kolega?
- Proszę, ona… - „Ona”?
To kobieta?
Nie.
Ich córka?
Po tylu latach.
- Dobrze. - Nie.
Nie rób jej krzywdy. Po prostu wyjdź.
Ta dziewczyna jest skłonna oddać życie za rodzinę.
Gdyby tylko mój syn miał takie przekonania.
Jesteś za słaby na tę szkołę.
Wypisujesz się i wracasz do domu.
Może zrobimy z ciebie mężczyznę.
Tato.
RUNDA DRUGA CZAS DO ZATRUCIA
Runda druga, obleśni mugole!
Wygrywa Yumeko.
Wygrywa Kira.
Kira przegrywa.
Yumeko wygrywa.
Wygrywa Kira.
Kira przegrywa.
Yumeko wygrywa.
Wygrywa Kira.
Yumeko wygrywa.
Podwajam.
Osiemnaście.
Panie Timurow…
co pan doradzi?
Ja bym rozdwoił karty.
Dziękuję.
Rozdwajam.
Dziewiętnaście. Dwa razy.
Wygrywasz.
Pusty podajnik.
Pięć minut przerwy.
Jeśli szybko nie skończymy,
obie pójdziemy na dno.
Jestem pewna swoich szans.
Uważaj na mojego ojca.
Igrasz z ogniem.
Co?
Zdradzę ci rodzinną tajemnicę o dwójce nierozsądnych ludzi.
Byli bliskimi przyjaciółmi naszych rodziców.
Mama?
I jak ta niemądra para odwdzięczyła się swoim przyjaciołom?
Okradła ich i ukryła swój wynalazek.
Ojciec błagał, by przestali.
Groził nam.
Zignorowali go.
To nieprawda.
Ta chciwa i nieodpowiedzialna para, która okradła swoich przyjaciół…
Spaliliśmy się.
Nie jesteś prawdziwa.
Razem z ich córeczką.
Ale ta dziewczynka jednak żyje, czyż nie?
RUNDA TRZECIA CZAS DO ZATRUCIA
Stawiajcie.
Halo?
Aby osiągać cele, należy podejmować ryzyko.
Co takiego?
„Aby osiągać cele, należy podejmować ryzyko”.
W co on pogrywa?
Zawsze dowiaduję się za późno.
Może musisz rozdeptać łamigłówkę.
Żadnych zasad?
Idę na całość.
Jasne.
Spoko.
Odwróćcie karty.
Dobieram.
Osiemnaście.
Dobieram.
Dwadzieścia dwa.
Przegrywasz.
Tak!
Nie.
Nie mów „hop”.
- Krupier dobiera. - A ty co?
Gram w grę.
Dwadzieścia jeden.
Wygrywa Mary.
Co teraz?
Obie są bezpieczne.
Fiolka.
Racja.
Do zobaczenia w toalecie.
Dlaczego?
Zobaczysz.
Chyba wiemy, kto jest najlepszą hazardzistką.
Dziękuję, panie Timurow.
Moja decyzja była słuszna.
Papo!
Dlaczego wybrałeś Riri, a nie mnie?
Zrobiłam dla ciebie wszystko.
Twoja siostra dowiodła, że jest ambitniejsza od ciebie.
Jest gotowa na prawdziwy świat.
A ja nie jestem?
Nie.
Ty musisz dorosnąć.
Czekaj, tato.
Przestań błagać.
Wstyd mi za ciebie.
Pierdol się!
Kira.
Zostaw mnie!
Powodzenia.
Przyda ci się.
Wciąż wiem, kim jesteś.
Potrzymam ci włosy.
Przechodzi.
Ale zabawa.
Przykro mi z powodu twojego ojca.
To nie twoja sprawa.
Powiedzmy, że moja.
Mam propozycję.
Dochowaj tajemnicy,
a ja ci pomogę odzyskać władzę nad szkołą
i pokazać twojemu ojcu, że wybrał złą córkę.
Czasem myślę, że łatwiej byłoby być sierotą jak ty.
Obie prowadzimy życie zdefiniowane przez naszych rodziców.
Całe moje życie
zostało zaplanowane,
zanim się urodziłam.
Moją ścieżkę wyznaczyło zabójstwo rodziców.
Kurwa.
Muszę kupę.
Jak chcecie, to zostańcie.
Dobranoc.
- Tak szybko wyjeżdżasz? - Tak.
Wstrzymaj się.
Liczyłem na wspólną kolację.
Moglibyśmy się lepiej poznać.
- Naprawdę? - Tak.
Odpierdol się, zboku.
Chcesz się stąd wyrwać?
Tak.
Wydasz mnie ojcu?
Nie graj asa, póki nie musisz.
A co z twoją zemstą?
Mogę zabić Gabriela przed kolacją.
To głupi plan. Nie wypali.
Michael odziedziczy po nim imperium.
Zostanie kolejnym bogaczem z pretensjami do świata.
To wina ich wszystkich.
Wszyscy muszą zapłacić.
Zamierzasz zabić cały zarząd?
W tym mojego ojca?
Masz rację.
Przydałaby mi się pomoc.
Jakiegoś…
wspólnika.
Tu jesteś.
Szukałem cię.
Tak,
tu jestem.
To prawda?
Zależy co.
Że jesteś córką Keiko i Jo Jabami,
która wróciła, by ich pomścić.
Tak.
To najszczersza prawda.
Oczekujesz, że co zrobię z tą informacją?
Oczekuję, że zapłacisz za swoje zbrodnie.
Zapraszam do gabinetu.
Wiem, że zabiłeś moich rodziców.
Znasz powód?
Według Kiry moi rodzice was zdradzili.
Otóż to.
Nie wierzę jej.
Nie naraziliby siebie i mnie na niebezpieczeństwo.
Twoja matka powiedziała mi kiedyś, że…
w hazardzie nie chodzi o wygraną,
ale o życie chwilą.
O ryzyko.
Raz na wozie, raz pod wozem.
Do zobaczenia.
Co mam z tobą zrobić?
Jeśli chcemy wszystko naprawić, to do dzieła. Gdzie klucz?
Myślisz, że zginęli za nic?
Klucz, który odblokowuje 30 miliardów,
które twoi rodzice nam ukradli.
Rodzice nie zostawili mi żadnych kluczy.
Hej, wszędzie cię szukałam.
Zaraz kolacja.
Panie Adams.
Kira.
Zostawiłaś to.
Nie mam klucza, którego szukasz.
To nie fizyczny klucz. To krypto klucz.
Kod blockchain zapisany na twardym dysku albo na kartce papieru.
30 miliardów.
Nie wiedziałaś, że twoi rodzice byli oszustami?
- Byli hazardzistami. - Nie.
Oni przestrzegają zasad,
a twoi rodzice je złamali.
Nie mam pojęcia, o co chodzi.
Lepiej nie blefuj.
Nie blefuję.
- Zastrzelisz mnie? - Nie.
Zaprowadzę cię na dół,
a ty wyśpiewasz wszystko Arkadiemu Timurowowi.
Moi ludzie przy jego ludziach są jak te wasze maskotki.
Nie sądzę.
Co?
Co to jest?
Antidotum na truciznę, którą wbiłam ci w serce.
Dawaj to.
Jeśli powiesz mi prawdę.
Bez kłamstw.
Prawda jest taka, że to zrobiłem,
ale uwierz mi, że zadecydował o tym klub Kakegurui.
Wierzę ci.
Nie!
Ty bezmyślny dzieciaku.
Tylko ja znam prawdę.
Wiem już wszystko, co chciałam.
Nieprawda.
Nie wiesz o swojej matce.
Wiem, że ją zabiłeś!
Przeżyła wybuch.
Ukrywa się.
Tylko ja wiem gdzie.
O czym ty mówisz? Gdzie ona jest?
Gdzie ona jest? Nie!
Dam ci pięć minut przewagi.
Kira… Moja mama…
Gdyby nie ty, zrobiłby to mój ojciec.
Zwalę to na niego.
Idź!
Ogarnę to jak wszystko inne.
Do zobaczenia, wspólniczko.
Nie!
Gabriel nie żyje!
Ojcze, co ty narobiłeś?
Yumeko.
Wskakuj!
Nigdy nas nie złapią.
Jesteśmy dla nich za szybcy.
Nikt nas nie goni.
No tak.
Poniosło mnie.
Yumeko, ja…
Po prostu jedź.
Nieważne dokąd.
To już koniec, tak?
Koniec?
Nie.
To dopiero początek.
Napisy: Paulina Iwaniak