15 LAT WCZEŚNIEJ
Dziękuję wszystkim za przybycie.
Kilka miesięcy temu obiecaliśmy członkom Klubu Kakegurui zakład życia.
Poprosiliśmy was o inwestycję w nasz projekt i zrobiliście to.
Ten zakład przyniesie wam zyski, jakich się nigdy,
nigdy nie spodziewaliście.
Keiko nie tylko udoskonaliła, ona…
Stworzyłam całkowicie nowe narzędzie finansowe,
które wykorzysta moc bogactwa, oddając je znów w ręce ludzi,
a nie w ręce rządów ani banków.
Całkowicie cyfrową walutę.
Nazwałam ją Bitcoin.
-Co to miało być? -To zatruty pocałunek.
O Boże, o Boże! Ojciec mnie zabije, jeśli umrę na przyjęciu!
Masz pół godziny, zanim dotrze do krwiobiegu i odpłyniesz.
Jeśli piśniesz choć słówko o tym wszystkim,
to nie dostaniesz antidotum.
Ojciec obedrze cię ze skóry, żeby je zdobyć!
Więc razem umrzemy.
Blefujesz!
Założysz się o życie?
Jeśli tak, to co?
Nie grałyśmy przeciw sobie.
Nawet twój ojciec to zauważył.
Chcesz zagrać?
Stawiam antidotum.
Walka o wszystko…
Dosłownie.
Okej.
Nikomu nic nie powiem, dopóki nie skopię ci tyłka…
na oczach ojca.
Za antidotum…
pójdę na całość.
Założę się.
Niech będzie blackjack.
Świetnie.
Potrzebny nam będzie bezstronny krupier.
Zgadza się.
Co się dzieje? Wszystko gra?
Tak, wszystko dobrze. Myślałam o nim.
Jasne. Mam zaufać komuś, kto się w tobie szaleńczo zabujał?
Może pójdziemy już do auta? Wtedy opowiesz mi wszystko w drodze?
Kira i ja zagramy najpierw w blackjacka.
Pomijając fakt, że chciałaś kogoś zabić i
to się zaraz może wydać, Kira gra najlepiej z całej szkoły.
Ona nie przegrywa.
Bo nie grała ze mną.
Dobry wieczór państwu.
Popatrz, odpuszczam szał…
Rausz… sza… a…
Olewam drinki. Zdrówko.
Co?
O! O co tu biega?
Yumeko i ja zagramy w blackjacka. Będziesz rozdawać.
Bądź tak miła.
O w dupę! Ale wy tak na serio, czy…?
Co jest grane?
To jest nagroda.
Co to? Emka?
Nie chcesz wiedzieć.
Okej.
To jest wydarzenie stulecia, miśki! Aż brakuje mi tchu z wrażenia!
Ostateczne starcie, o którym marzyliście, rozmawialiście, którego pragnęliście!
Co? Tylko ja? Cóż, nieważne bo…
Grą będzie blackjack. Nie znacie zasad? To wybrałyście złą szkołę.
Macie po 20 tysięcy w żetonach. Minimalna stawka to 5 stówek.
Trzy rundy, dziesięć ruchów na rundę. Jeśli krupier przegra, traci rundę.
Zwycięzca zgarnia pulę…
Gra toczy się do ostatniego żetonu.
Dowiemy się, która z was lepiej radzi sobie z hazardem.
To…
O co zagracie?
Cisza?
Więc, mam dla was pewną propozycję dla podgrzania atmosfery.
Przegrana opuści mury naszej szkoły.
Przepraszam, co?
Wygrana zostaje w Dominiku, a drugiej mówimy: pa, pa!
Wow. Robi się ciekawie.
Los dużo gorszy niż śmierć.
To się jeszcze okaże.
Stawiam dwa tysiące.
Wchodzę.
Stoję.
Podwajam i dobieram.
Dwadzieścia jeden.
Krupier: fura.
Yumeko wygrywa.
Stawka w górę.
Michael? Kto cię wypuścił z gabinetu?
Co robiliście?
Wspominaliśmy sobie dawne czasy.
Ciągle się martwisz o staruszka?
Powinieneś się stąd zmyć.
Bo co? Ktoś będzie chciał mnie zabić?
Świetnie. To mnie uwolni od tej monotonii i prób
zastraszania mnie przez Arkadia.
Nie żartuję. Jeśli tu zostaniesz to umrzesz.
Okej.
Kto jest tym cichym zabójcą, hmm?
Kto chce zemsty za Keiko i Jo Jabami, hm?
Próbujesz go chronić?
Hmm?
To przyjaciel?
-Ja… proszę cię, ona nie… -Ona?
To kobieta?
Nie… nie.
Ich córka?
Po tylu latach…
Dobrze.
Nie.
Nie rób jej krzywdy. Po prostu jedź.
Widzisz, ta dziewczyna jest gotowa
oddać życie za rodzinę.
Szkoda, że mój syn nie jest mi tak oddany.
Nie zasługujesz na tę szkołę.
Wycofasz się i wrócisz do domu.
Może zrobimy z ciebie mężczyznę.
Tato…
RUNDA DRUGA. CZAS DO ZATRUCIA 14:29
Runda druga, paskudni mugole!
Yumeko wygrywa.
Kira wygrywa.
Kira traci.
Yumeko wygrywa.
Kira wygrywa.
Kira ma furę.
Yumeko wygrywa.
Kira wygrywa.
Yumeko wygrywa.
Podwajam.
Osiemnaście.
Panie Timurow…
Co pan doradzi?
Na twoim miejscu bym podzielił.
Dziękuję.
Podzielić!
Dziewiętnaście. Podwójnie.
Wygrana.
Koniec talii.
Zróbmy przerwę.
Jeśli się nie pośpieszymy, to obie tu umrzemy.
Jestem przekonana, że mam szansę.
Miej oko na mojego tatę.
Jest niebezpieczny.
Co?
Zdradzę ci rodzinną tajemnicę związaną z dwójką naiwnych ludzi…
Byli bliskimi przyjaciółmi wszystkich tu zebranych.
Mamusia?
I co zrobili ci ludzie, żeby odpłacić się przyjaciołom?
Ukradli ich pieniądze, ukryli inwestycje…
Mój ojciec błagał ich: „przestańcie”…
Straszyli nas.
Nie posłuchali.
To są omamy…
Ci głupi, chciwi, nieodpowiedzialni ludzie,
którzy ograbili przyjaciół…
Spłonęliśmy.
To nie ty…
Razem z ich maleńką córeczką.
Ale ta ich córeczka wcale nie umarła, prawda?
RUNDA TRZECIA. CZAS DO ZATRUCIA 03:07
Obstawiamy.
Halo?
Żeby spełniać swoje ambicje, trzeba podejmować ryzyko.
Co takiego?
By spełniać swoje ambicje, trzeba ryzykować.
W co ten człowiek gra?
Zawsze dowiaduję się ostatnia.
To może powinnaś wziąć go z zaskoczenia?
A reguły?
Olewamy.
Wchodzę w to, wchodzę…
Odkryć karty.
Jeszcze.
Osiemnaście.
Jeszcze.
Dwadzieścia dwa.
Fura.
Jest!
To niesamowite…
Nie.
To jeszcze nie koniec.
Dobieram.
Co ty robisz?
Kontynuuję.
Dwadzieścia jeden.
Ograła je.
Co to znaczy?
Że obie są bezpieczne.
Fiolka!
Och. Em…
Chodź do łazienki.
Po co?
Zobaczysz.
Wiemy już, kto tu jest najlepszym hazardzistą.
Dziękuję, panie Timurow.
Widzę, że podjąłem słuszną decyzję.
Tato!
Dlaczego wybrałeś Riri, zamiast mnie?
Wszystko dla ciebie zrobiłam.
Twoja siostra udowodniła, że ma większe ambicje od ciebie.
Jest gotowa, by podbijać świat.
A ja to co? Nie dam rady?
Nie.
Musisz trochę wydorośleć.
Zaczekaj, tato!
Skończ błagać.
Przynosisz mi wstyd.
Wal się!
Kiro!
Zostaw mnie!
Powodzenia, Riri.
Przyda ci się.
Nie zapomnę, co zrobiłaś.
Odgarnę ci włosy.
Już mi lepiej.
Ale był ubaw.
Ta sprawa z twoim ojcem…
To nie twój interes.
Załóżmy na moment, że tak jest.
Propozycja…
Zachowaj mój sekret, a ja pomogę ci przejąć
kontrolę nad szkołą.
Ale pokażę też twojemu ojcu, że się pomylił co do Riri.
Czasem myślę, że twoje życie sieroty jest łatwiejsze.
Obie żyjemy w świecie ukształtowanym przez naszych rodziców.
Cały mój świat został wymyślony,
nim się urodziłam.
Mój powstał kiedy rodzice umarli.
Kurwa.
Muszę kupę. Możecie zostać, albo nie.
Żegnam.
Mm. Już wychodzisz?
Tak.
Zaczekaj.
Liczyłem, że jeszcze zostaniesz i może poznamy się trochę lepiej.
Serio?
Tak.
Odpierdol się, świrze.
Chciałabyś już stąd wyjść?
Jasne.
Opowiesz o mnie swojemu ojcu?
Nie wyciągaj asa bez potrzeby.
A co z twoją zemstą?
Mogę zabić Gabriela przed kolacją.
Głupi plan. I tak by nie wypalił.
Michael odziedziczyłby imperium po tatusiu i stworzyłabyś kolejnego dupka
- kryminalistę.
Oni wszyscy za tym stoją.
Więc wszyscy zapłacą.
Masz zamiar wymordować calutki zarząd?
Z ojcem na czele?
No tak…
Przydałaby się pomoc.
Jakiegoś…
Wspólnika?
Tutaj jesteś.
Wypatrywałem cię.
Cóż…
Tutaj jestem.
Więc to prawda?
Prawda ma wiele twarzy.
Że jesteś córką Keiko i Jo Jabami,
która przybywa, by się zemścić.
Tak.
To najprawdziwsza prawda.
Mm.
I co mam teraz zrobić z taką informacją?
Zapłacić za zbrodnie, które popełniałeś.
Och, tutaj jest.
Wejdźmy do gabinetu.
Zabiłeś moich rodziców.
Nie zapytasz, dlaczego?
Kira twierdzi, że zdradzili swoich przyjaciół.
Zgadza się.
Nie wierzę jej.
Nie narażaliby siebie i nie naraziliby mnie.
Słuchaj, twoja matka powiedziała mi, że…
w hazardzie nie chodzi o wygraną, czy przegraną.
Należy chwytać moment.
Nie bać się ryzyka.
Tu wygrasz, tam coś przegrasz.
Do zobaczenia.
I co ja mam z tobą zrobić?
Hm?
No, skoro już tu jesteśmy, przejdźmy do sedna. Gdzie jest klucz?
Myślisz, że zginęli za nic?
Ten klucz otwiera 30 miliardów dolarów bezmyślnie skradzionych przez
twoich rodziców.
Rodzice nie dali mi żadnych kluczy.
Jesteś. Wszędzie cię szukałam. Kolacja się zaczyna.
Hej, panie Adams.
Kiro?
Twój drink.
Nie mam klucza, którego poszukujesz.
To nie jest zwykły klucz, to krypto klucz.
Kod blockchain zapisany na twardym dysku albo na jakiejś kartce.
30 miliardów.
Nie wiedziałaś, że to złodzieje i oszuści?
To byli gracze.
Nie, nie.
Gracze mają zasady.
A oni je łamali.
Nie mam pojęcia, o co ci chodzi.
Lepiej mi tu nie blefuj.
Ja nie blefuję.
Strzelisz do mnie?
Nie, nie…
Zaprowadzę cię teraz na parter. Do człowieka, któremu opowiesz wszystko.
To Arkadi Timurow.
Przy jego ekipie, moi ludzie to zaledwie banda szkolnych maskotek.
Nigdzie nie pójdę.
Co?
Co to jest?
Antidotum na truciznę płynącą z tego mieczyka.
Oddaj mi to.
Najpierw powiedz mi prawdę.
No dalej, powiedz.
Wykonałem swoje zadanie.
Ale uwierz mi, kiedy mówię, że to Klub Kakegurui zdecydował.
Wierzę ci.
Nie!
Ty durny dzieciaku.
Tylko ja znam szczegóły.
Usłyszałam już wszystko, czego potrzebuję.
Jeszcze nie.
Nie opowiedziałem ci o matce.
Wiem, że ją zabiłeś!
Nie zginęła w pożarze.
Przeszła do podziemia.
Nie…
A ja wiem, gdzie jest.
O czym ty mówisz? Gdzie ona jest?
Gdzie ona jest?
Nie, nie, nie…
Daję ci pięć minut na ucieczkę.
Kira, Kira. Moja mama…
Gdybyś go nie zabiła, zrobiłby to mój ojciec.
Zrzucę na niego winę.
Idź!
Poradzę sobie, jak zwykle ze wszystkim.
Widzimy się w następnym semestrze.
Nie!
Nie! Nie!
Gabriel nie żyje!
Ojcze! Co ty zrobiłeś?
Yumeko.
Wskakuj!
Nie dogonią nas.
Jesteśmy dla nich za szybcy.
Nikt za nami nie jedzie.
Jasne, racja.
Poniosło mnie.
Yumeko, ja…
Jedź dalej.
Jak najdalej.
Więc to koniec?
Koniec?
Nie…
To dopiero początek.