Bahagi ng buhay ang sugal.
Kung di sa cricket, iba ang tatayaan ng mga tao.
Umuunlad ang negosyo sa pagiging ilegal.
Kung puro cash, dapat black money.
Mga kalaban kami, hindi bayani.
Mahilig ako sa cricket gaya ng iba pang mga Indian.
Maganda ang laro.
Gumagalaw na tula.
Kaya nang magsimula ako sa sports reporting,
di ko akalaing may mawawakasan ako.
Umabot na sa half-century ang kapitan ng India.
Out iyon. Out.
Para sa milyon-milyong fans, nasa pedestal ang mga manlalaro.
Mga diyos sila.
Pero mali ang tao.
At nang magsaliksik ako,
nalaman ko ang katotohanang
ibang-iba ang laro
at napakapangit n'on.
Natigilan ang cricket community.
Magagalit ka talaga.
Maiinis ka.
Talagang pasabog.
Mahirap ikuwento ang mga kasunod.
Ang mga uri ng alegasyong ginagawa,
hindi kapani-paniwala.
BCCI, PARURUSAHAN ANG MGA MANLALARONG MAY-SALA
Nakaisip kami ng plano para targetin at bitagin ang mga cricketer
gamit ang spy cam equipment, at malaman ang totoo.
Pagtataksil. Para kang sinaksak sa likod.
Seryosong alalahanin.
Magtatagal ba ang cricket?
Ang ganda ng tira.
Napakagandang tira
Kasikatan ng Indian cricket ang '90s.
At malinis talaga niyang nakuha iyon.
Halos naging kasingtanyag at kasinghalaga na sila ng mga artista.
Ang husay ng salo!
Napakahusay na pagsalo!
'Yong ganda ng unpredictability, 'yong paglabas ng suspense…
Kahit ano, puwede.
Malaking problema!
Di mahalaga kung sino ka, saan ka nagmula, puwede kang maging bayani ng bansa.
Sinundan namin sila.
India! India!
Nakita namin ang halos utopiang bersyon ng cricket.
Pero sa mga isyu ng sugal, wala akong kaalam-alam.
Ilegal ang pagtaya sa India.
Kaya noong mabalitaan namin ang tungkol sa kubrahan,
alam naming di maganda 'yon,
pero baguhan lang kami sa pag-ulat. Wala kaming alam.
Kailangan namin ng taong magsisiwalat ng lahat.
Iba ang tingin sa mundo ng isang investigative reporter.
Dati, hindi ako nagko-cover ng sports.
Tapos isa sa journalists namin sa Outlook ang nagkasakit.
Kaya aksidente akong naging sports reporter.
Outsider na ako noon pa.
Kaunti lang mga kaibigan ko,
pero hindi ako nabibilang doon.
Walang bago roon.
Walang tinuturong negatibo.
Parang may utang na loob sila sa mga manonood.
Tanda ko noong 1997…
Nasa press box ako,
at napansin kong may tensyon.
Ang kakaiba,
tinatawagan ang ilang mga journalist.
Pinag-uusapan ang mangyayari sa laban,
sino'ng ilalaglag at di ilalaglag,
ang magiging takbo ng pitch.
Tinitimbrehan niya sila.
At napatanto kong, "Naku! Mga kubrador ang tumatawag!"
Bawal makipag-usap sa kubrador mula sa press box.
Isyung etikal.
Nakaramdam ako ng galit.
Napaisip ako. "Ano'ng nangyayari?"
Hanggang saan ang pustahan? Gaano kalaki ang taya?
Nagsimula na akong mag-imbestiga.
At nakahanap ako ng mga kubrador.
Pinagbawalan nila akong kunan sila ng bidyo o litrato.
Ni hindi sila nagpakilala.
Pero may ilang gustong makipag-usap.
Nagsisimula ang kubrador sa pagpusta.
BOSES NG DI-NAGPAKILALANG KUBRADOR
Sa kolehiyo, may mga bisyo, walang pera. Pagsusugal ang madaling solusyon.
Nang maadik ako sa pera, nagsimula akong paglaruin ang iba.
Para simulan ang trabaho, kailangan namin ng buong team.
Tawag doon ng marami, kuta ng mga kubrador.
Shop ang tawag namin.
Napakagulo roon dati.
Panay ang tunog ng telepono.
Nagbabago ang mga pusta sa bawat galaw ng laro.
Dati, nakasalalay lang iyon sa tiwala.
Kailangang kilala ka nila para tanggapin ang taya mo.
Tumataya ang lahat.
Puwedeng tindero, bank manager,
kahit mga college student, lalo na mga babae.
Iniisip nila, "Mananalo ako rito."
Nahumaling lahat. Lahat, gustong yumaman.
Nakakaalarma. Tanda ko, may ilang nagrerekord ng mga tawag,
para hindi mabawi ng mga pumusta ang taya nila.
Subukan mo lang kaming lokohin, lagot ka.
Hindi nananalo ang nagsusugal.
Hindi natatalo ang kubrador.
Ito ang katotohanan.
Malakas ang sugal sa India, at pan-Indian iyon gaya ng cricket.
Kahit ano, matatayaan.
Ano ang team score matapos ang 10 overs?
Ilang six ang matatamaan ng batsman na ito?
Pati sa field placing at bowling changes, pinupustahan nila.
Kaya malaking tulong sa kanila kung may alam ang kubrador.
Malakas ang may alam.
May mga kubrador na nagkukuwento
kung paano nagiging kahina-hinala ang mga pusta sa isang laban.
Magsasanhi ito ng mga hinala, na may impormasyon ang nasa loob.
Ano'ng impormasyon iyon?
Napaisip ako roon,
hawak ba ng mga kubrador ang mga manlalaro?
Out!
Noong '90s, nagkaroon ng cable TV
at dinala n'on ang cricket sa bawat baryo sa bansa.
Kaya ang naging pinakapangarap ng kalalakihang Indian sa henerasyong iyon
ay maglaro para sa India.
Biglang nagkapag-asa
na kahit mula ka sa maliit na baryo,
puwede kang maging bida.
May bagong henerasyon ng mga manlalaro.
Mula sila sa maliliit na bayan.
Bago ito sa kanila, at noong panahong iyon,
walang nagbabantay sa mga cricketer.
Puno ang Indian cricket noon ng mga taong
makikitang nakapalibot sa team.
Mga di-kilalang tao, pumapasok sa dressing room
na gusto silang hingan ng mga pabor.
Sino ang mga taong ito?
Nakipag-usap ako sa mga dating manlalaro.
Pero marami sa kanila ang ayaw magsalita.
Pero lagi kong sinusubukang magkalkal pa.
At sa wakas, nahanap ko…
si Manoj Prabhakar.
Mahusay!
Iyan ang huling tira, ang inswinger.
Si Manoj Prabhakar,
seam-bowling all-rounder sa India.
Malupit katunggali, palabang cricketer.
Pero lagi siyang tinuturing na journeyman player.
Siya ang Kapil Dev ng mahirap.
Di siya magaling na atleta.
Alam mo 'yon? Di siya magaling na atleta, at napakalaking bagay n'on.
Mainit ang ulo ni Prabhakar.
Palagi siyang galit.
Iniisip ng mga tao na napaka-unpredictable ng ugali mo,
at sinabi mong likas sa 'yo ang pagmura?
Kapag passionate kang maglaro,
kung di ka galit, mawawala ang lahat.
Kung di ako mag-iinit sa laban,
di ako makakapaglaro.
Natakot ako noong magtanong dahil akala ko, ibababa niya ang tawag.
Walang sumusuporta sa iyo sa loob o labas ng team.
Bakit? Hindi ba kayo nagkakasundo?
Pinagbabawalan ang lahat na magtaas ng boses.
Maaaring takot ang dahilan.
Dahil sino man ang nagsalita, may kakaharaping mga problema.
Nagretiro si Manoj sa '96
dahil di maayos ang World Cup sa kanya.
Pagkatapos, nilaglag na siya.
PRABHAKAR, LAGLAG SA INDIA
Kaya tinanong ko siya ng nalalaman niya. Puwede ba siyang magkuwento?
Napakasungit ng hitsura ni Manoj.
Mapanghamak siya sa mga mamamahayag.
Di n'yo isisiwalat ang katotohanan.
Wala kayong lakas ng loob.
May ganoong ugali si Manoj.
Matagal makumbinsi si Manoj. Ilang beses ko siyang kinatagpo.
Pero sa huli, nagkuwento rin siya.
Sinabi niyang may Indian player na
lumapit sa kanya para italo ang laban.
Rebelasyon iyon.
Iyon ang unang pagkakataong isang dating Indian cricketer
ang nagsalitang nangyari ang ganito.
Walang dudang isisiwalat namin ito.
Gusto naming makalikha ito ng malakas na ingay.
Isinulat ko ito noong Hunyo ng 1997.
Ang "Malagim na Lihim ng India," ang unang beses na nalaman
ng mga tao na may match-fixing sa cricket.
At talagang may pinakaba ang pamosong alegasyon ni Manoj.
Lumikha ng ingay kamakailan si Manoj Prabhakar
sa pagsasabing inalok siya ng malaking halaga para ipatalo,
ang isang international cricket match.
"Inalok ako ng rupees 25 lakh
para isabotahe ang laban para sa Pakistan."
"Huwag ko umanong galingan sa laro."
"Sabi ko, lumabas siya sa kuwarto ko."
Nakakagulat ang laki ng pera.
At 'yong inaya siya ng kasamahan niyang gawin iyon,
iyon ang nakakabahala.
Hindi dapat scripted ang sports.
Espesyal ito dahil di inaasahan ang mga pangyayari.
Kung scripted ito,
nawawala ang ipinaglalaban ng sport.
Kaya nakaramdam na kaming
may teribleng mangyayari sa Indian cricket.
Pero sa tingin ko, marami ang ayaw maniwala.
Biglang lumaki nang lumaki ang cricket.
Match-fixing.
Biglang dumating ang aninong iyon.
Para kang naglalaro sa maaliwalas na araw,
tapos, biglang umulan at itinigil ang laro.
May pagdududa sa mga alegasyon.
Pero sa tingin ko, walang gustong maniwala kay Manoj Prabhakar.
Dahil tumangging pangalanan ang diumano'y nag-alok ng lutong laban,
iniisip ng mga kritiko kung totoo ang paratang ni Prabhakar.
Ani kanyang abogado, bagama't di mapatunayan ang paratang,
ang mga awtoridad na ang mag-iimbestiga.
ANG BOARD OF CONTROL FOR CRICKET SA INDIA AY INIMBESTIGAHAN ANG MGA PARATANG
"HINDI PALALAGPASIN NG BOARD
ANG SINUMANG MAPATUNAYANG TUMAYA AT TUMANGGAP NG SUHOL"
WALANG EBIDENSYA NG MATCH-FIXING NA NATAGPUAN ANG IMBESTIGASYON
Maraming nag-alinlangan.
Maraming nagalit sa amin.
At ang mga opisyal ng laro,
bulag-bulagan na mula pa lamang sa umpisa.
Gustong-gusto mo ang larong ito.
Alam mo ang maling gawaing ito.
Pero walang nais kumilos.
Marami sa cricket establishment
ang ayaw magulo ang maganda at munting mundong ito.
"Komportable ang lahat, masaya kami, may pera."
"Kalokohan ito. Huwag nating pansinin."
Minaliit at dinusta ang kuwentong iyon.
Bigla na lang 'yong naglaho sa kawalan.
Itinapon si Manoj Prabhakar sa kasukalan.
Nagalit ang cricket board, kinasuhan nila kami ng 5 crores.
Gusto nilang ipatigil.
Nagpatuloy ang cricket, pero nais lumabas ng kuwento.
At nang maganap iyon,
ang kakaiba roon ay aksidente lang itong nangyari.
Noong 2000, may isang ginoong nagreklamo…
na nakakatanggap siya ng mga mapagbantang tawag
at may mga nangingikil sa kanya.
Sinubaybayan namin ang mga telepono.
May narinig kaming hindi pagkakaunawaan.
Mapang-abusong salita.
Hindi dahil sa pangingikil,
nag-uusap sila tungkol sa cricket.
Tapos, narinig namin 'yong, "Hi, Hansie."
"Hi, Hansie."
Sino pa ba iyon bukod kay Hansie Cronje?
Isa pa. Napakahusay ng ipinapakita ni Cronje.
Isa si Hansie Cronje sa mga hinahangaang cricketer sa mundo.
Maagang ginawang kapitan para sa South Africa.
Para sa TV?
Puwedeng bumati sa nanay?
Gusto siya ng lahat.
Napakahusay niya sa lahat.
Sikat na sikat siya sa sariling bansa.
Talagang haligi ng komunidad.
Magkanong ibabayad mo sa akin? Di ko alam kung magkanong ibabayad mo.
May kausap na kubrador si Hansie Cronje
at pinag-uusapan kung sino at ilan ang ipupuntos na run.
-Kailangang di bababa ng 250 ang puntos. -Sige.
Magkano ang dapat bayaran?
140 sa lahat-lahat?
Sige. Malinaw na, kung gayon?
Matibay na ebidensya ito.
Dawit si Hansie Cronje sa match-fixing.
Lumalabas na
ang isang araw ng international cricket matches
sa pagitan ng India at South Africa na ginanap kamakailan sa India ay niluto.
Kinilala ang isa sa mga kasabwat bilang ang kapitan
ng South African cricket na si Hansie Cronje.
Pagputok ng balita,
una mong masasabi, "Hindi, di totoo iyan."
Sa lahat ng taong nasa cricket,
di maiisip ang pangalang iyan.
Di ako tumanggap ng pera sa kahit anong labang kinasangkutan ko.
Wala akong nilapitang players.
Ang unang tugon ng South Africa ay pagtanggi.
Pambihira ang mga paratang.
Libelous iyon, mapanirang-puri.
Walang maniniwala roon.
Kaya kinailangang isapubliko ang mga ebidensya namin.
Nadama ni Hansie Cronje ang pressure
at sa huli, umamin siya.
Nabigla ang mundo ng cricket
sa nakagugulat na pag-amin ni Hansie Cronje.
Di kapani-paniwala. Walang makapagsabi ng susunod na mangyayari.
Nang kumalat ang tungkol kay Hansie,
may pakiramdam na wala nang makatatangging
may match-fixing sa cricket.
Naging mainit ang balitaan.
GUILTY BA ANG MGA INDIAN?
Sangkot din ba ang mga Indian?
Magiging clean-up job ito.
Kung may nakagawa ng ganito kasama,
dapat siyang ibitay.
At naging ambisyoso ako
sa pagbalik sa kuwento ng match-fixing.
Nagsimula akong makipag-usap sa ibang reporters at doon nasangkot si Minty.
Matagal na akong palatanong.
Gusto kong nalalaman ang katotohanan. Iyon ang investigative journalism.
Hardcore investigative journalism dahil may hinahabol kang kuwento.
Noong 2000, kami ng mahusay na writer na si Aniruddha Bahal,
sinimulan namin ang Tehelka.
Salitang Urdu iyon na nangangahulugang, "sensasyon, impact, pasabog."
At ang slug line namin ay ang linya kong, "News, Views, All the juice."
Ambisyon naming mailathala bilang unang kuwento sa Tehelka
ang match-fixing sa cricket.
Pero ang mga karakter na sangkot doon
ay di pa rin handang magkuwento.
Tikom ang bibig ng lahat.
Tingin ko, cloak and dagger lang ang paraan para lumabas ang totoo.
Kaya naisip namin ang planong targetin at bitagin
ang cricketers at administrators
sa spy cam equipment at ilabas ang katotohanan.
Ito ang unang malawakang gamit ng hidden cameras sa India.
Pumunta ako sa London para sa pinakabagong teknolohiya.
Halimbawa, malalagay natin ito sa salamin.
Nagkasya ang kamera sa salamin, relo, panulat…
Di pa iyon nagagamit sa India dati. Bago iyon.
Nasa briefcase ang malaking recording device.
Kung may maganda kaming spy cam…
kailangan naming mapasok ang players.
Maliwanag na si Manoj na iyon.
Napagtanto ni Manoj na sa loob ng tatlong taon, wala pa ring natagpuan.
Walang lumabas at nangyari.
Nang sabihan ko sila, bakit hindi sila umaksiyon?
Ang masaksihan iyon sa sport na mahal niya…
Para siyang harap-harapang pinagtaksilan ng asawa.
Di ko trabahong lutasin ang problema.
Kanila iyon.
Aniya, "Paano ko mapapatunayang inosente ako? Na nangyari ito?"
Walang handang ipaglaban siya.
Isa sa mga paraan para makumbinsi ko siya ay sa gamit.
Kaya binalikan ko si Manoj, sabi ko, 'pag nag-undercover ka,
baka may lumabas para patotohanan ang paratang mo.
Habang nag-uusap kami, kinukunan ko 'yon at di niya alam.
Nagulat si Manoj. Sabi niya, "Ano?"
Natuwa siya. "Talaga? Magagawa ko 'to?"
Napagtanto ni Manoj na spy cam
ang tanging paraan para kabahan ulit sila.
Sa loob ng anim na linggo,
naglibot sa bansa sina Manoj Prabhakar at Aniruddha Bahal
para hulihin ang ilang cricketers at administrators
na di man sangkot sa match-fixing,
ngunit alam na nangyayari iyon.
Matapang na investigative journalist si Aniruddha Bahal.
Pero si Manoj Prabhakar,
hinuhuli ang mga kaibigan at mga kasama niya.
Mga nakalaro niya nang ilang taon.
Tapang ang kailangan mo sa ganito.
Unang beses kong mag-undercover.
Laging naroon ang takot
na baka mahuli ka.
Wala kang pagkakataon sa pagkontrol ng mga anggulo.
Kasi magiging kahina-hinala iyon.
At baka paa lang ng upuan ang makunan mo,
o putol ang mga ulo.
Mag-aalala ka rin sa…
Ubos na ba ang baterya? Ubos na ba ang tape?
Magbabanyo ka para palitan ang tape o ang baterya.
At kahina-hinalang magbanyo na may dalang briefcase.
"Bakit siya…"
Dadalhin namin ni Manoj Prabhakar ang mga tape, tapos…
trabho ni Minty na i-produce iyon.
Sa unang araw na bumalik ang materyal at pinapanood namin ang footage,
napagtanto kong bangungot gawin iyon.
Ang pangit ng audio, kakaiba ang anggulo ng video.
Subukan mong mag-transcribe ng panayam na di kita ang galaw ng bibig.
Nakakabaliw.
Pero kahit wala sa kanila ang sangkot sa maling gawain,
mabilis na naging malinaw na may hawak kaming pasabog na kuwento.
Pinag-uusapan nila ang tungkol kay Hansie Cronje.
Luto ang buong World Cup.
Sinasabi ng mga itong naghinala silang may nangyayari.
Alam ko ang resulta ng laro bago pa ito nangyari.
Kaswal na kinukuwento ng mga top cricketer at administrator
ang match-fixing.
Kailangan namin ng 27 runs at may hawak kaming 6 wickets.
Na-out ang lahat. Oo, at natalo kami sa laban.
Lumikha ng galit ang insidente kay Hansie.
At naging mainit ang mga balita…
Nagkaroon kami ng matinding takot.
Kapag di namin isiniwalat ang kuwento, may mangyayaring leak.
Malakas ang time pressure sa akin.
Pero si Minty ay production guy
na gustong iniisa-isa ang lahat.
Palihim naming kinunan ang mga tao.
Hinuli namin sila.
Hindi ako puwedeng magkamali kahit isang salita.
Alam mong totoo iyon, pero umaasa kang hindi.
Parang alam mong may kanser ka, pero umaasa kang wala.
May puntong halos araw-araw akong tinawagan ni Manoj,
"Tapos na? Tapos na ang film?"
Gago! Hindi ito basta-basta na parang nagluluto ka lang ng instant noodles.
Seryosong bagay ito,
at kapag kailangan, nagiging seryoso at mabangis ako.
Diumano, ilalabas ngayon ang pasabog na pelikula
tungkol sa katiwalian sa Indian cricket na maaaring yumanig sa laro.
Napuno ang lugar ng 40 kamera at 100 journalists.
Punong-puno iyon.
Mga international media, pulitiko, abogado…
Kalat ang balita.
Ang mga karakter ay ang mga kilala sa cricket.
Malinaw na malaki ang interes doon.
Nagpadala kami ng kopya sa pangulo.
Dahil nag-alala kaming baka kumpiskahin ang tapes at
di namin alam ang mangyayari.
Tapos, pagsapit ng alas-dos,
ipinalabas ang dokumentaryong Fallen Heroes sa media.
Noong unang lumabas ang tape, lahat ay nagulat.
Tingin ko, lahat ay nagkamali
na di nila sineryoso ang problema.
Nadurog ang puso ng marami pagkakita sa nangyayari.
Nakakagimbal marinig tapos na raw ang cricket.
Iiwan na 'to ng lahat.
Sa totoo lang, dumating na ang panahon,
tapos na rin ang cricket.
Nagulat ang press conference.
Malinaw na naisiwalat na may match-fixing sa India,
at alam ng mga cricketer at administrator ang nangyayari.
Alam kong nangyayari iyon, pero walang nagsasalita.
Lumikha iyon ng… pagsabog!
Nawasak ang mga tagahanga ng cricket.
Maiisip mong may krisis ito sa kredibilidad.
Di na nakakagulat na ilan sa mga kilalang miyembro
ang umiiwas sa mga kamera.
Tingin ko… Walang nagsabi sa akin.
Wala akong alam doon. Iyon lang.
Kinuwestiyon naman ng board secretary ang kredibilidad ni Prabhakar.
Lahat, napepeke.
Wala akong gustong sabihin. Hayaan mo siya.
Pinatunayan niya kung anong klaseng tao siya.
Maraming salamat.
Masayang-masaya si Manoj na di namin siya iniwan.
Tinapos namin ang kuwento.
At sa wakas, sinabi na niya ang pinakapasabog na balita,
ang pangalan ng nag-alok sa kanya ng suhol.
Una kong nakilala si Manoj noong '97,
nang kausapin ko siya tungkol sa match-fixing.
Noon pa man, nagpapahiwatig na siyang
ang pangalang tinutukoy niya ay Kapil Dev.
Out iyon. Ayos.
Idolo ng lahat noon si Kapil Dev.
MUNDO NI KAPIL DEV
Sumikat siya nang manalo sa World Cup ang India noong 1983.
KAPIL, PINANALO ANG INDIA SA WORLD CUP
Pinangalanan na sa wakas ni Prabhakar si Kapil Dev.
Nang banggitin ni Prabhakar si Kapil Dev,
para 'yong paghamon sa Diyos ng cricket.
Sino si Prabhakar? Kaya ba niya akong harapin?
Ano'ng tingin ni Prabhakar sa sarili niya?
Ano'ng halaga niya? Ano'ng nalaro niya?
Ano'ng ambag niya?
Di ako nagsisisi.
Pero ang layunin ko noon pa man ay linisin ang cricket,
linisin ang sistema.
Sa paggawa nito ngayon,
hindi ako nagkamali.
Matapos ang paratang ni Prabhakar,
magtataka ang cricket fans kung desperadong pakana lang ito
o may mas malala pang mangyayari.
Noong 2000s, nang lumabas ang mga rebelasyong ito,
sa tindi nito, gusto mo itong malutas.
Sa parliament ngayon, ilang MPs ang nag-utos ng imbestigasyon sa isyu.
Naging mainit na isyu iyon para sa mga pulitiko.
Narinig na natin ang pulso ng bayan…
ng parliyamento, ng ating mga atleta,
at ayon sa nakararami, tanging CBI inquiry ang solusyon dito.
CENTRAL BUREAU OF INVESTIGATION
Pagkaraan ng mga haka-haka,
inanunsyo ng sports minister na magkaka-CBI inquiry
sa isyu ng match-fixing.
Ang CBI ang pangunahing ahensyang nag-iimbestiga sa India.
Nasa kanila ang pinakamahuhusay sa trabaho.
Iyon na ang huling pag-asa ng India.
Dahil maaaring sangkot ang ilan sa pinakasikat na cricket stars,
inaasahan ang pag-iingat sa CBI.
Nasa opisina ako nang ipatawag ako ng hepe ng CBI.
Gusto nila ng pinakamahigpit na imbestigasyon dito.
"Makakaya ba ito ng unit mo?"
Hindi ako mahilig sa cricket.
Mas mahilig ako sa boksing at pangangabayo.
Pero 'yong uri ng mga paratang na ginagawa noong panahong iyon,
di talaga kapani-paniwala.
Paano natin nagagawang ipatalo ang larong nasa ngalan ng bansa?
Kaya sinunggaban ko. 'Kako, "Bakit hindi, sir?"
"Talagang ikararangal ko ito."
"Malaking kwento ang CBI investigation."
Talagang nakakahimok panoorin iyon.
Tila nababalot ng lihim ang tanggapan ng CBI.
Sasailalim sa interogasyon ang mga cricketer at mga kubrador.
Nakatuon ang pansin ng buong bansa sa CBI.
Ano'ng nangyari? Ano ang totoo?
Bilang muckraker,
kailangan mong pumasok sa mga lugar na sa tingin mo'y magiging mahirap.
Mga bawal na lugar.
Kahit sobrang high-profile case nito
kung saan maaring mapalakas o masira ang mga reputasyon,
nagawa kong malapitan ang ilan
sa mga taong sangkot sa imbestigasyong ito.
Sanay na sanay ang CBI sa pagsiwalat ng katiwalian
sa ibang bagay, pero hindi sa cricket.
Tingin ko, di nila naisip na magiging mainit na mainit ang kaso.
Ang totoo, nang simulan namin ang imbestigasyon,
isa lang ang paratang ni Manoj Prabhakar,
na inalok siya ng 25 lakh rupees ni Kapil Dev.
Nais malaman ng mga tao,
totoo ba ang sinasabi ni Manoj Prabhakar?
Alam naming magkakainteres ang CBI sa ginawa namin.
Pagkatapos, biglang hiningi ng CBI ang mga materyal namin.
tila sigurado si Prabhakar na matapos panoorin ang tape,
makagagawa na ng pagkilos ang CBI
laban sa ilang Indian players.
Mauunawaan mo kapag nakausap n'yo sila,
napatunayan ko kung sino'ng nanuhol sa akin.
Si Azhar ay opisyal na…
Oo!
Kinuha namin ang lahat ng impormasyong naroon sa mga tape.
Kahit mabuting tao, pinaghinalaan.
Magiging problema na ito sa India.
Maraming kumakalat na mga alegasyon,
pero di ko masabing
may malaking ebidensyang walang dudang makakapagturo sa isang tao.
Ang problema sa sting operation gamit ang spy cam,
karamihan doo'y anecdotal evidence.
Walang empirikal na material evidence.
Pero napakatalinong pulis ni RN Sawani.
Masigasig siyang tumingin sa mas malaking larawan.
Bakit cricketers lang ang hinahabol ng pulisya?
Sa mga diyaryo, ang nakasulat ay "mga kubrador."
"Sabi ng ganitong kubrador…"
Nilantad ng Tehelka tapes
ang mundo ng cricket
at ipinakita ang papel ng mga ilegal na kubrador.
Pero di lumalabas ang pangalan ng mga kubrador, players lang.
Kailangang alamin ng CBI kung may sala ang mga manlalaro at
at anong uri ang ugnayan nila sa mga kubrador.
Ipinatawag ng team ko ang bawat kubrador
na nahuli ng kahit anong istasyon ng pulisya sa bansa.
Kumalat ito sa Mumbai, Delhi, rehiyon ng Gujarat, Rajasthan.
Sa unang linggo,
nakalista na ang 209 nangungunang kubrador sa bansa.
Nang madawit ang isang CBI agent,
lumikha ito ng takot para sa amin.
Napakalaking eskandalo n'on.
Natakot kaming baka isa sa amin
ang makaladkad.
Pero di paghuli sa mga kubrador ang layunin ng CBI.
Pangunahin nilang motibo, higit pa ang malaman sa kaso.
Kumuha ng kaalaman at impormasyon.
83, 58-59…
84, 58-59…
Nalaman naming may tinatawag na "dabba system."
85-8…
Ihahayag nito ang odd rates sa lahat ng mga kubrador nang sabay-sabay.
85-8, 58-59…
May tuloy-tuloy na nagbibigay ng rates, o Bhao.
Walang nakakakilala sa kanya. Boses lang siya.
Sasabihin niya ang halaga at pangalan ng team
at isusulat namin.
80-83, 62-63…
Sa buong India at sa mundo, isa lang ang rate sa oras na iyon.
Ayaw naming malaman kung sino ang nagbibigay ng mga rate na ito.
Bawat kubrador, may kausap na mas mataas.
At halos para itong hagdan kung saan ang nasa tuktok ang
kumikita nang pinakamalaki.
Habang lumalalim ang imbestigasyon,
palaki iyon nang palaki.
Nalaman naming ang mga kubrador ay kinokontrol ng mga kriminal…
sa Dubai at Sharjah.
Ang Sharjah ay ang Las Vegas ng Middle East.
Marami ang nangangarap pumunta rito para manood ng laban.
Mga artista sa TV,
mga artista sa pelikula,
'yong mga salamin at estilo nila.
At nasa gitna nila ang isang lalaki,
ang most wanted na kriminal sa India, si Dawood Ibrahim.
Kilala siya sa pagkontrol ng droga.
Papatayin niya ang sinumang di magbabayad.
Nakaupo siya roon, may kausap sa telepono
at halatang nag-uutos sa dapat mangyari sa laro.
Samakatuwid, ang mga nasa cricket noon
ay kinailangang danasin ang pressure sa underworld.
GANG, SUSPEK SA PAGPATAY SA KUBRADOR
Dapat n'yong maunawaang
mapanganib ang mundo ng kubrador.
Walang pinapatawad ang mga sindikato sa kahit sino'ng sisira sa linya.
Kaya walang gustong lumabas at magsalita
tungkol sa mali sa laro.
Pero isang napakahalagang tagumpay ang dumating mula sa South Africa.
Iko-cross-examine si Hansie Cronje sa King Commission
bilang pag-imbestiga sa eskandalo ng match-fixing.
Layon ng komisyon
na malaman ang totoo sa mga alegasyon.
Kasabay ng imbestigasyon ng CBI, binuo ng South Africa ang King Commission
para suriin ang pag-amin ni Cronje.
Pumalpak ako sa aking mga tungkuling moral at propesyunal.
Di ako naging tapat at humihingi ako ng tawad.
Nagbago ang persona niya.
Literal na bagsak siya sa upuan.
Pero ang pinakadrama sa King Commission
ay nang isiwalat niya ang kaugnayan ng India
sa global network ng ilegal na pustahan.
Sabi ni Cronje, ipinakilala siya sa kubrador na si M.K Gupta.
Kausapin ko raw ang ibang players
kapalit ng 30,000 US dollars.
Malaking rebelasyon iyon.
Napagtanto naming malaking tulong siya para sa amin.
Pero wala si M.K sa listahan namin ng kubrador.
Kaya malawakan kaming naghanap.
Nagsimula ang paghahanap ng CBI sa kubrador na si M.K Gupta
sa South Extension market ng Delhi.
Sino si M.K Gupta?
Walang nakakaalam sa hitsura niya.
May bodyguards ba siya? May kasama ba siyang bouncers?
Naghalughog kami sa bahay niya.
Pumunta sa mga kamag-anak.
Nalaman naming may jewelry shop siya,
na binabantayan ng tatay niya.
Ayon sa mga kapitbahay,
di siya nakikihalubilo, mapag-isa siya.
Naisip kong kailangang gawin iyon,
dahil sa trabaho niya.
Nang lumabas ang balita sa TV,
nagtago na siya at di na makita.
Pero nalaman niyang hinabol siya ng CBI
at gagawin nila ang lahat para mahuli siya,
at laging may pressure sa kanya para sumuko.
DELHI POLICE HEADQUARTERS
Bata pa lang ako, fan na ako ng cricket.
Mataas ang tingin ko sa
mga cricketer na lumalaban para sa bansa.
Pero noong 2000, may lumapit sa aking impormante
at sinabing may gustong sumuko sa akin.
Lalaking tinatawag na M.K Gupta.
Sabi ko, "Bakit ako?"
Kasi di ako nagtatanong sa isyu.
Aniya, "Sir, nakita ka niya sa isang public meeting
at naramdamang kung kakausapin ka niya,
magagabayan mo siya."
Pakiramdam ko, importante ako. Ako ang pinili.
Nagpasya kaming magkita sa magarang hotel.
Sigurado ako sa impormante.
Pumunta akong walang backup.
At isang napakaordinaryong tao ang nagbukas ng pinto.
Opo, sir.
Tuloy ka.
Tapos, nakita kong may dalawa pa sa kuwarto.
Tapos, medyo nabalisa ako.
Kaya huminga ako nang malalim.
Sabi ko, "Bakit gusto mo akong katagpuin?"
Sabi niya,
"Sir, ako ang dapat sisihin sa gulong ito."
"Ako ang ugat ng mga problema."
At nang magsimula siyang magsalita,
naisip kong nagsimula na ang aking pakikipag-ulayaw sa katiwalian sa cricket.
Nagkukuwento siya ng mga lihim,
nagpasya akong dalhin siya sa CBI headquarters.
Nang dalhin namin si Mukesh Gupta sa CBI,
takot na takot siya.
Kung magpapangalan siya, tiyak na nasa panganib ang buhay niya.
Pero tiniyak namin kay Mukesh Gupta,
"Di ka mapapahamak pag sinabi mo ang totoo."
At sa wakas, handa na siyang magkuwento.
Nagtapos si Mukesh Gupta sa isa sa mga kolehiyo sa Delhi.
Dati siyang nagtatrabaho sa bangko.
'Pag maglalakad siya pauwi,
sa kanto, nakikita niyang tumataya ang mga tao sa cricket.
Hindi pa siya nakakalaro ng cricket,
pero sa maikling oras,
naintindihan niya ang mga puntos ng laro.
Noong panahong iyon, pinanonood niya rin
ang paglalaro ng cricket ng mga bata.
Natutunan niyang kapag nakakita ka ng may talento,
puwede kang maghasa ng bata.
At doon niya nakilala si Ajay Sharma.
Mula sa mahirap na pamilya, si Ajay Sharma ay batang
naglalaro sa Delhi.
Mahusay siyang maglaro, pag naka-100 siya,
may maglalagay ng pera sa bulsa niya, "Nakakatuwa. Fan mo ako."
Hindi alam ni Ajay Sharma noon ang nangyayari
at tuwang-tuwa siyang may nasisiyahan sa laro niya.
Pero pangmatagalan mag-isip ang mga kubrador.
Ilang taon nilang lilinangin ang manlalaro
bago sila magsasabi ng unang hiling.
Nakilala namin sila gaya ng ibang karaniwang tao.
Di namin sinasabing kubrador kami.
Malalaman mo ang kahinaan nila.
Mga regalo, party, babae…
Malaking pakinabang ang alak.
Kapag naging kaibigan mo na sila,
makikipag-usap na sila.
Saka ka makikipagkasundo.
At naging cricketer ng bansa si Ajay Sharma.
At dahil maraming alam na impormasyon si M.K Gupta,
kumita siya nang napakalaki.
At nagbahagi siya ng kita kay Ajay Sharma.
Kapag naroon ka na,
para 'yong mga anay sa kahoy.
Habambuhay ka nang huhulihin.
Sasabihin ni Mukesh Gupta, "Sinabi mo sa akin 'to, ito ang bayad ko."
Baka nirerekord pa niya ang usapan.
Maba-blackmail niya ang player.
At si Ajay Sharma ang nagpakilala kay Mukesh Gupta
sa walang iba kundi ang kapitang si…
Mohammed Azharuddin.
Pababa sa lupa. Lumipad…
Azharuddin.
Mohammed Azharuddin.
Malaking rebelasyon iyon.
Talagang nasa tuktok ito noong panahong iyon.
Ang icon ng bansa.
At anumang paratang laban sa kanya
ay hindi kasiya-siya sa masa ng India.
Masusuhulan ba ni Mukesh Gupta ang gaya ni Mohammed Azharuddin?
Na-pressure akong malaman ang totoo.
-Tama ba ang kulay? -Magandang kulay, sir.
Maganda ang kulay, pero di nakakakilabot, tama?
Kulay ng summer.
Kung dark ang suot ko, masama sa init na 'to.
Di nakikipag-usap si Azhar.
Di niya sinasabi ang iniisip o nararamdaman niya.
-Maganda ito, di ba? -Oo, sobra.
Di ako nagsuot ng dark…
-Ayos lang? -Sana di nakakakilabot.
Tahimik, nag-aatubili, kinakabahan.
Kailan ka huling umiyak?
-Umiyak? -Oo.
-Parang di ako umiiyak. -Di ka umiiyak?
Bihira.
Mawawala iyon kapag nasa laro siya.
Ang gandang tira.
Ang lupit ng timing, ang ganda.
At isa pa…
Ang mga pulso niya…
Parang sampal sa ego ng bowler.
Fours lang ang ginagawa ni Azharuddin.
Na tila ginawa ng Diyos ang pulso niya sa maluwag na hapon,
at inukit iyon nang perpekto.
'Ayun na, isang century na nararapat para kay Mohammed Azharuddin.
Tanda ko nang maka-century siya sa debut niya,
tapos, ikalawang test at century.
Tapos, ikatlong century.
Pambihira.
Bayani siya ng buong bansa.
Katorse ako nang bumalik si Azhar matapos gumawa ng world record.
Malaking balita iyon. Sikat na sikat.
Naroon ang buong Hyderabad, binabati siya.
Amin ka na. Anak ka ng Hyderabad.
Sabi ko sa sarili ko, balang-araw,
ako naman ang aakyat sa podium na iyan.
Nagdala ng mga tagumpay si Mohammed Azharuddin sa bansa.
Bakit mo ako kinukunan? Sabi ko, bawal.
Sige, ipakalat mo sa telebisyon.
Pero habang nag-uusisa kami sa imbestigasyon,
nalaman naming may mga bagay na dapat suriin.
Di kailangang kumuha. Sinabi ko na, bakit kumukuha ka pa?
Sa pagsisiyasat ng Fallen Heroes, laging nababanggit ang pangalan ni Azhar.
Kailangang ayusin ang isang iyon,
si Azhar.
Marami roon ang mga kuwentong nakikipagkasundo si Azhar
para sa 10 lakh, 20 lakh,
relo, bumibili ng Mercedes.
Napakaraming deals.
May tatlong ari-arian si Azhar.
Saan galing ang pera?
Ang iba,
naramdamang higit ang pera niya sa kinikita niya.
Mamahalin ang mga luho niya.
Napaka-stylish mo. May mga nakita na akong… magagandang sapatos.
-Louis Vuitton. Armani… -Louis Vuitton. Armani?
-At ang relo? -Piaget.
Gusto niya ng magagarang relo.
Naglilibot siya sa Mumbai
sa mamahaling mga lugar.
Malinaw na kailangan n'on ng salapi.
Sabi ni M.K, kaya niyang hulihin si Azhar
nang madalian
dahil lumabis na ang lifestyle ni Azhar noon,
at kailangan niya ng maraming pera.
Nabanggit ni Azhar kay Ajay Sharma
na kailangan niya ng pera
dahil may fashion show ang nobya niya.
Ang kailangan niya yata noon ay 1 crore ng rupees,
na malaking halaga noong panahong iyon.
Inihagis ni Ajay Sharma ang pain.
"May taong makapagbibigay sa 'yo ng ganoong halaga."
May inorganisang pulong sa Taj Palace Hotel sa Delhi
kasama sina Azharuddin at Mukesh Gupta.
Bilang matalino si Mukesh Gupta,
nag-alok siya ng 50 lakh rupees noong araw na iyon mismo,
at ibibigay umano ang natitira sa susunod.
Pero malinaw na higit pa ang inaasahan ni M.K kay Azhar.
Para sa kubrador, mas mahalaga ang kapitan kaysa sa ibang manlalaro.
Dahil ang kapitan ang may pinakamaraming alam.
Kung kakampi ng kubrador ang kapitan, napakalaki ng kikitain niya.
Bilang kapitan,
naisali ni Azharuddin ang ibang miyembro sa utos niya.
Napapahina niya ang mga manlalaro para matalo sila sa laban.
Ang pinapasikat ng mga cricketer,
naglalaro sila para sa India. Isang karangalan!
Tapos, binebenta nila ang karangalan? Nakakahiya.
Kailangan talaga 'yong harapin ng kamay na bakal.
Ang mga isiniwalat ni MK ang naging pundasyon ng CBI inquiry.
Nirekord nila ang pahayag niya
at nakahanap sila ng iba pang mga ebidensya.
Kinuha namin ang call records ni Mohammed Azharuddin
at nakita roong marami siyang katawagang kubrador.
Pati boss ng isang mafia, nakakausap niya.
Ani Mukesh Gupta,
may locker si Mohammed Azharuddin sa Taj Palace Hotel kung saan
nagdedeposito ng pera ang mga tao.
At pinatunayan ito ng pakikipagpanayam sa hotel staff.
Namili siya sa sikat na Harrods sa England.
Lahat ng pinamili niya, iba ang nagbayad.
Nalaman naming isa iyon sa mga kubrador niya.
Matapos makolekta ang ebidensyang ito, handa na kaming ipatawag si Azharuddin.
Magdamag kong inisip
ang estratehiya ng pagtatanong.
Medyo nakakabalisang
baka may magawang mali.
Kailangang malinis ang kapitan ng team,
at kung hindi, kailangan siyang maparusahan.
Nang dumating si Azharuddin sa CBI headquarters,
nagkagulo ang lahat.
Tandang-tanda ko ang mga TV crew,
dagsang reporters.
Sangkot ba si Azhar sa katiwalian sa laro?
Hindi puwede. Si Azhar? Imposible.
Iyon lang ang pumasok sa isip ko.
Sinusubukan nila siyang tapusin.
Gusto nila siyang pigilan.
May mga partikular kaming kuwarto kung saan ginaganap ang interogasyon.
Lahat ng pagtatanong ay nasa kabila ng mesa.
Karamihan sa players na pumunta sa CBI,
may takot sa mukha.
Pero may kategorya ng mga manlalarong alam ang ginagawa nila.
Ilalagay ko si Mohammed Azharuddin doon.
Di direktang sumasagot si Azharuddin.
Bihira niyang ibuka ang bibig niya.
Baka pinayuhan siyang mas mainam na manahimik.
Talagang iniwasan ni Mohammed Azharuddin ang lahat ng tanong.
Kaya nagpasya ang mga taga-CBI na magbago ng taktika.
Doon namin siya kinompronta ng hawak na ebidensya.
Inisa-isa namin ang mga ari-arian niya,
magagarang kotse, relo.
Pinakita namin ang call records.
Maging ang SIM na gamit niya, ibinigay ng isa sa mga kubrador.
Naroon ang banta nang maupo si M.K sa kabilang kuwarto.
Kung tatanggi ka, papuntahin na ba namin siya?
Doon nagbago ang lahat.
Parang umiyak siya noon.
At sa wakas, sinabi niya sa amin…
"Opo, niluto ko ang laro."
Hirap na hirap siya.
Pero di ako makikisimpatya sa player na nanluluto ng laro.
Binibigo ang bayan niya.
Hindi puwede.
Personal ang pakikiugnay ng mga tao sa laro ng cricket.
Iiyak sila. Tatawa. Mahal na mahal nila ang larong ito.
Kaya nang malaman naming
may mali sa lalaking ito
na kanilang icon,
karapatan nilang malaman.
Inilabas ng minister for sport kanina
sa Delhi ang 75-pahinang ulat ng CBI hinggil sa match-fixing.
ULAT SA CRICKET MATCH-FIXING
Sinira ng ulat ang reputasyon ng cricket bilang laro ng mga maginoo.
Ang kongklusyon ng CBI, talamak ang match-fixing.
NAG-ALOK NG RS 1.25 CRORE
SABWATAN NG PANANAHIMIK
MALAWAKANG RAKET
KATIWALIAN SA CRICKET
Dapat may totoong parusa.
Karumal-dumal na krimen ito.
Bukod sa mga narito…
MGA DAYUHAN
siyam na dayuhang manlalaro ang pinangalanan niya.
Nalaman din naming walang gaanong aksyong ginagawa
ang mga administrador para mag-imbestiga.
Malaki ang agarang epekto nito, pasabog ito sa mundo ng cricket.
'Pag nabalitaan mong ang pinakamamahal mong sport,
na pinagbubuhusan mo ng emosyon,
may nangyayaring ganito, magagalit ka.
Maaasar ka talaga.
Paano nila naatim?
Anong klaseng tao sila?
Pero mapagtatanto mong bahagi ka ng komunidad na
sumasamba sa kanila, bulag na sila sa nangyayari.
Ibagsak! Ibagsak! Ang nanloko sa amin, ibagsak.
Ang tanging katotohanan sa sport na mahalaga sa fans ay
kailangang malinis iyon.
Na totoo ang kompetisyon. Hindi peke, hindi setup.
Pero binali iyon ng players.
Delikado iyon.
Ang nanloko sa amin, ibagsak.
Gusto naming malaman,
makakapagsampa ba tayo ng kasong kriminal?
Humingi kami ng opinyon mula sa tatlong retiradong hukom ng Supreme Court.
Bagama't ilegal ang sugal sa India,
sa kasamaang palad, ang match fixing ay hindi krimen
kaya hindi ako nasiyahan
na wala tayong maikakaso sa mga ito.
Marami akong kilalang tumigil na sa panonood ng cricket.
Ayaw na nila. Wala nang pakialam.
Ang tanging paraan para bumalik sa balanse ang Indian cricket
ay kumilos ang cricket board laban sa mga cricketer na sangkot.
Inaasahang parurusahan ng lupon ang mga sangkot sa ulat ng CBI.
Kailangang sabihin ng mundo ng cricket sa mga fan nito,
"Hindi. Di tayo gagawa ng kalokohan."
"Wawakasan natin ito."
Isa iyon sa mga rason kung bakit kailangang gawing halimbawa si Azhar.
Kailangan siyang bitayin sa publiko
para masigurong ayos lang ang kuwento ng cricket
at aberya lang doon si Azhar.
Sa kaso ni dating kapitan Mohammed Azharuddin,
natuklasang nauugnay siya sa mga kubrador gaya ni M.K Gupta
at sangkot siya sa match-fixing.
Si Mohammed Azharuddin
ay bawal nang maglaro ng cricket
sa ilalim ng ICC at BCCI habambuhay.
Iyon ang nakamalungkot na sandali sa Indian cricket. Napakalungkot talaga.
Napakahusay ni Azhar bilang tao at cricketer.
Kaya masayang maglaro sa ilalim niya.
Namuhay at nanguna siya bilang ehemplo.
Palaban siya. Ayaw niyang patalo.
Kaya di ako naniwala roon.
Di ako naniwala kasi di magagawa iyon ni Azhar.
Natunton si Azhar sa Hyderabad.
Nagtago siya.
Hindi siya lumalabas.
Ako lang ang journalist na nakausap ni Azhar.
Talagang nakakakaba ang biyaheng iyon patungong Banjara.
Unang pagkakataon kong makilala siya.
Magiging bayolente ba siya?
Kakabahan ba siya?
Iyon ang mga naiisip ko.
Inaya niya akong mananghalian. Chicken biryani.
Pagkatapos, umupo na kami para sa panayam.
Aniya, hindi patas na siya lang ang sisisihin sa nangyari.
Iniisip niyang mas malaki ang problema.
Pero ang sinusubukan niyang sabihin,
panay ang protesta niyang hindi siya sangkot,
na scapegoat lang siya roon.
Paulit-ulit niyang sinasabi sa aking sasabayan niya ang bagyo…
at lalabas siya roong matagumpay.
Talagang inisip niyang
maaalis ang ban kapag nilabanan niya ito.
Mahal ko ang pagiging abogado.
Tatlumpung taon na akong nagsasanay ng abogasya.
Pagkatpos ipataw ang life ban,
lumapit sa akin si Azhar, aniya,
"Gawan mo ng paraan."
Paulit-ulit kong binasa ang ulat ng CBI.
Mula umpisa, wala sa ayos ang lahat.
Ang inquiry ay nakabase sa sabi-sabi.
Sa sinasabi ni Ajay Sharma, o ni Manoj Prabhakar.
O ni Mukesh Kumar Gupta.
Marami siyang endorsements kaya maraming pera ang pumapasok.
Wala siyang pag-aaring
di tutumbas sa sources of income niya.
Paano tayo maniniwala sa ulat na ito?
Walang kahit isang litrato, ni isang video clipping, wala.
Napakasama.
Sinasabi mong wala kang ginawang masama.
Basura ang mga paratang ng match-fixing.
Tingin ko.
Pero sabi nila, umamin ka sa ilang match-fixing at…
Hindi. Kasi wala akong chargesheet sa kahit anong ahensya.
-Pero… -Pero di malinis ang pangalan mo.
Sana malinis na.
Itinanggi ni Azharuddin na sinabi niya sa CBI
ang mga nakasaad sa ulat ng CBI.
Pero pagkatapos namin siyang makausap,
ni-raid ng mga tagapagbuwis ang bahay ng asawa niyang si Sangeeta sa Mumbai.
Nakakita sila ng fax mula kay Azharuddin.
Nakapagtataka, umuwi siya at isinulat ang lahat ng sinabi niya sa amin at
ipinadala iyon sa asawa niyang si Sangeeta Bijlani.
Punto por punto,
nilista niya ang mga bagay na sinabi niya sa amin.
IPINAKILALA KAY M.K NI AJAY SHARMA
Halimbawa, ang pagpapakilala kay M.K ni Ajay Sharma.
Isinulat niya rin sa fax ang pamimili niya sa Harrods.
Binayaran ng isa sa mga kubrador ang bill.
Kaya pinatunayan n'on
ang lahat ng sinabi sa amin ni Azharuddin.
Consistent siya sa pagsasabing
di siya sangkot sa match-fixing,
at anumang pag-amin sa pulisya ay bunga lamang ng pressure.
Sigurado kaming may kinalaman siya.
Wala kaming pagdududa.
Mabilis na tinapos ng mga paratang na ito ang iyong karera.
Paano mo nakaya iyon? Ano'ng ginawa mo?
Walang hanggang pasensya. Iyon lang ang matitira sa 'yo.
Kung may taglay na walang hanggang pasensya ang tao,
lagi silang magtatagumpay sa huli.
-Salamat sa pagsama sa akin. -Ikinalulugod ko.
-Kahit di mo tinapat ang lahat ng tanong. -Sa susunod na.
-Dapat may isa pa uling panayam. -Sa susunod.
Nang ma-ban si Mohammed Azharuddin,
tila mayroong, "Umusad na tayo mula rito."
Malaki ang epekto ng ulat ng CBI. Nabago n'on ang cricket.
Ang pangunahing nagawa namin
ay simulan ang proseso sa pagtuturo sa mga manlalaro
Sinasabihan na sila ng mga panganib sa paligid nila.
Kung paano ka gagamitin, kung paano ka bibitagin.
Para maiwasan nilang maging tiwali.
MAY ANTI-CORRUPTION CODE NA ANG BCCI & CONFIDENTIAL HELPLINE PARA SA CRICKETERS
Laganap na ang katiwalian kahit saan.
May anti-corruption team na kasama sa hotel ang mga manlalaro.
Kahit may makakuha ng numero ng mga manlalaro,
may mata kahit saan ang anti-corruption.
Pero laganap pa rin ang sugal.
Walang makakatakas dito.
Di ko pa nasusubukan.
Trabaho ko ito.
Kapag binabalikan ko iyon,
halos parang paglaki iyon.
Sa sports journalism, tila pagsasabi ng, "Gising."
Parang sampal sa mukha mo,
"Gising. Ito ang tunay na buhay."
Para sa akin, nawala na ang mga superstar,
pero ang gusto ko, ang pagiging bahagi ng cricket community.
Ng cricket family.
Sa cricket pa rin ang balik n'on,
dahil kaya ka nitong pasiglahin sa isang aksiyong
di mo mahahanap sa ibang sport.
Tapos na! Off stump…
Pambihirang laro mula sa India.
ITINATANGGI PA RIN NI MOHAMMED AZHARUDDIN ANG PAGKAKASANGKOT SA MATCH-FIXING
NOONG 2012, ITINURING NG ISANG HIGH COURT NA "ILEGAL AT UNSUSTAINABLE" ANG BAN
NA-OVERTURN ITO.
Di na ako gagawa ng anumang legal na aksyon.
Masaya ako sa desisyon ng korte.
Binawi ang kaso dahil lang sa mga teknikal na dahilan.
Kami sa CBI, sigurado kaming
sangkot sa match-fixing si Mr. Mohammed Azharuddin.
At sinabi namin iyon nang may hawak na ebidensya.
May gusto akong gawin sa cricket dahil ilang taon akong naglaro n'on.
Gusto kong ibahagi ang karanasan ko
sa batang henerasyon ng mga cricketer.
Azhar…
NALAMAN NG CBI NA KILALA NI AJAY SHARMA ANG MGA KUBRADOR
NA IPINAKILALA SA MGA MANLALARO
HABAMBUHAY SIYANG BANNED SA BCCI
Ang lupon ay walang alam,
at dismayado ako sa desisyon nito,
na sa tingin ko ay hindi makatarungan.
NA-OVERTURN ITO NG DELHI COURT NOONG 2014
ANI SHARMA:
"NILINAW NG KORTE ANG PANGALAN KO SA PAGKAKASALA
SANA MAWALA NA ANG STIGMA"
WALANG HINARAP NA KASO SI M.K GUPTA SA PAPEL NIYA SA MATCH-FIXING
Tingin ko, walang pagsisisi si M.K.
Kumita siya nang malaki
at panahon na iyon para sa kanya
para lasapin ang mga kinita niya.
PINAWALANG-SALA NG CBI SI KAPIL DEV SA MATCH FIXING
O KAUGNAYAN SA MGA KUBRADOR
AT BINALEWALA ANG PARATANG NA SINUHULAN NIYA SI MANOJ PRABHAKAR
Makakatulog na rin ako nang matiwasay.
Wala… Bahala na ang mga ahensya ng gobyerno.
Ang mga paratang ni Manoj Prabhakar kay Kapil Dev
ay di napatutunayan ng kahit anong ebidensya.
MASASABING WALANG EBIDENSYA
Mawawala ang diwa ng bansa kapag nalaman nilang sangkot si Kapil Dev.
At dahil doon, sa tingin ko, naginhawaan ang lahat
na di siya sangkot.
Ang sasakyan!
NATUKLASAN NG CBI NA NAUUGNAY SI PRABHAKAR SA MGA KUBRADOR GAYA NI MK GUPTA
AT TUMANGGAP NG PERA PARA MAGPATALO
Nang ihayag ni Mukesh Gupta
na may dealings din siya kay Manoj Prabhakar,
doon na nagbago ang lahat.
Baka di siya naging ganoon katapang sa sting operations
kung alam niyang mae-expose din siya.
Di ko inasahang ganito ang mangyayari.
Ako ang naglantad nito sa harap ng publiko.
Kung sangkot ako, di ko ito sisimulan.
SA SARILING IMBESTIGASYON, WALANG NAKITANG EBIDENSYA ANG BCCI
NA SANGKOT NGA SI PRABHAKAR
NGUNIT 5 TAONG PINAGBAWALAN BUNGA NG UGNAYAN SA KUBRADOR
Kung meron man, di natin alam ang lawak
ng pagkakasangkot ni Manoj sa match-fixing.
Tinanong namin siya, kinompronta, pero itinanggi niya ang lahat.
Masasabing si Manoj Prabhakar
ang pinakamatapang o ang pinakahangal.
Para sa akin, napakatapang.
NANG ITAYO ANG ANTI-CORRUPTION AT SECURITY UNIT NOONG 2012,
ANG UNANG LIDER NITO AY SI
RAVI SAWANI
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: Jessica Ignacio