SERIAL NETFLIX
Powiedz mu.
Powiem.
Teraz.
No tak.
Od miesięcy cię proszę.
Czemu faceci nie wyznaczają zadań żonom?
Nie jestem twoją żoną.
Właściwie to jesteś.
W sensie?
Gdyby cię zabili w zaułku,
byłbym głównym podejrzanym.
Mam powiedzieć Hindusowi, że śmierdzi?
Ciszej, Shruti.
Oni znają angielski.
On tylko udaje.
Dobrze, Arya.
Jeśli mu nie powiesz, wywalę go bez powodu.
Samochód to moja działka.
Ty płacisz za auto, ja za kierowcę.
Więc „właściwie” on to moja działka.
Powiedz mu.
Różne części ciała faceta pachną inaczej.
Który zapach ci przeszkadza?
Gdyby miał nos sprawny jak fiut, nie siedzielibyśmy tu.
Jak nie ma riposty, to mamrocze.
- Co powiedziałeś? - A ty?
- Ty pierwszy. - Nic.
Proszę o tak niewiele.
Jak to w małżeństwie.
ODCINEK 1 UŚCISK DŁONI
ARYA, TO HOŁD DLA CIEBIE. ZOBACZ!
Na liście są wspaniałe książki,
ale zapomniał pan o Aryi Iyerze.
O kim?
To drugi najpopularniejszy pisarz.
Po panu.
Fakt, sprzedał kilka egzemplarzy.
Ale pytała pani o książki, które warto przeczytać.
Cóż.
Pomówmy o pana książce.
Gdzie twój inwestor?
W księgarni. Chyba tam.
Nie podoba mi się.
Nie znasz go.
Znam takich jak on.
Chcą zaskoczyć żony swoimi wspaniałymi planami,
gdy inni na nich patrzą.
Na świecie są i uroczy faceci.
Przywyknij.
Gdybyś pilnował takich drobiazgów,
może nadal miałbyś żonę.
Nie tu się posypało.
A co się posypało?
Tego próbujemy się dowiedzieć od trzech lat.
Może nic.
Może małżeństwo jest dla tych, którzy nie mają wyboru.
Nikt ich nie chce, więc się wiążą.
Może my też utknęliśmy w niekończącym się związku.
Mieszkamy razem
i wmawiamy córce, że rodzice są razem.
Też „utknęliśmy”?
Mamy dom i piękną córkę.
Zaprzyjaźniliśmy się.
Kto wie, może się ze sobą prześpimy.
- Nigdy. - Hej.
Przenigdy.
Para nigdy nie wie, że bzyka się ostatni raz.
No proszę.
Co za urocza para.
Tyle miłości.
Instynktownie wyczuwam dobrane pary.
Masz świetny instynkt.
- Tak mówią. - Tak?
- To Mahesh. - Cześć.
Dzięki, że to robisz.
To dla niej.
Musisz być dla niej ważny.
Bardzo ważny.
- Stanowię 25% obrotów. - Tak.
No to się cieszę.
Moja żona cię uwielbia.
- Czytała wszystkie twoje książki. - A ty?
Zgrywa się.
Co robimy? Mam lot za godzinę.
Oto plan.
Żona ma tam kółko literackie.
To ona, w zielonym.
Omawiają twoją książkę. A tu niespodzianka.
Złożysz jej życzenia.
Voilà.
- Do dzieła. - Tak.
Jak oryginalnie.
KLUB KSIĄŻKI W GURGAONIE
Niesamowicie obrazuje postacie kobiece.
No i małżeństwo od wewnątrz.
Niezwykle trafnie.
Geeta, zaczekaj.
Myślałem, że mówimy o Amartyi Senie.
Chcemy odpocząć od poważnych spraw.
Nie dostał pan maila?
Nie dostałem.
A ten klub traktuje mężczyzn
jak członków drugiej kategorii, nawet feministów.
Przykro mi, doktorze Basu.
Czytał pan tę powieść?
Nie czytam takich.
Niech pan usiądzie, skoro pan przyszedł.
- Proszę. - Cóż.
- Cześć, Gollu. - Cześć.
Papa?
- Arya. - Cześć, Geeta.
Sto lat.
Boże!
Sto lat, skarbie.
Sto lat.
Dziękuję.
- Jak ty to robisz? - I co myślisz?
To wspaniałe. Najlepsza niespodzianka świata.
Przytul się.
Jak długo jesteście parą?
- Dwanaście lat. - Tak.
Czego się nie robi dla bzykania.
Miło było was poznać.
Jeszcze raz sto lat. Idę na samolot.
Dopiero przyszedłeś.
Mamy do ciebie wiele pytań.
- Nie możesz wyjść. - Spieszę się.
Musisz tu zostać
i przeczytać fragment książki.
Mam urodziny, nie daj się prosić.
Strona 58… No dobrze.
„Setki tysięcy okien,
a w każdym z nich nieudane małżeństwo.
Najgorsze z nich są te, które utknęły
w samym środku skali gówna.
Brakuje im radości i powodu do rozwodu.
Mimo to niektóre pary mają farta.
Przynajmniej mają powód, by zakończyć cierpienie”.
To już koniec?
Na to wygląda.
To moje książki?
A masz Nobla z ekonomii?
Na szczęście nie.
Na co on autorowi tanich czytadeł?
W takim razie to nie twoje książki.
Czy my się znamy?
Jesteśmy sąsiadami od miesiąca.
Wybacz. Cześć.
Chcę go poznać, tato.
To mój syn Gollu. Twój fan.
- Cześć. - Idź.
Jest twoim fanem.
Cześć.
Mogę cię prosić?
Co?
Nie uścisnę dłoni nastolatkowi.
Dlaczego?
Mam taką zasadę.
Wybacz, ale jestem rządowym ekonomistą.
Każdego dnia tworzę zasady. A tej nie znam.
Powiedzmy, że to fobia.
Czemu nie uściśniesz mu dłoni?
Na tym etapie życia
chłopcy mają ręce pełne roboty.
Nie mam z tym problemu, spoko.
Ale nie myją rąk.
On ma 14 lat.
Jedźmy, Ganesh.
Wiesz w ogóle, dokąd jadę?
Kurwa, stało się.
- To dokąd? - Do Mumbaju.
Po co?
- Teraz się czepiasz. - Nie, chcę wiedzieć.
Netflix chce ze mną rozmawiać.
- Chcą kupić prawa do książki. - To ważna sprawa.
- Tak. - Nie daj się wycyckać.
Mam negocjować?
Poradzę sobie, dzięki.
- Widzimy się za dwa dni. - Jasne.
Posłuchaj.
Zmieniam status na fejsie.
Status związku.
Ustawię „wolna”.
Mieliśmy się nie wychylać ze względu na Rohini.
Przecież nikt nie zauważy.
Dlaczego to robisz?
To pierwszy krok, którego potrzebuję.
Kiedy chcesz to zrobić?
Pomyślmy.
Ruszaj.
Dzień dobry.
Co pan robi?
Sprawdzam bilet.
- Po co? - Taka praca.
A jeśli to fałszywka?
- A to fałszywka? - W sensie…
Tylko marnujecie czas.
- Dają wam te szmaty… - Proszę pana.
Szmaty?
To uniform. Służymy krajowi.
No pewnie, służysz,
a znajomi z wioski myślą,
że walczysz z terrorystami w Kaszmirze.
A ty sprawdzasz bilety.
Czemu obraża pan żołnierza?
Facet wyzywa żołnierza.
Nie wyzywam.
Proszę zejść na bok.
- Za co? - Na bok.
Już.
Bramka numer cztery.
Numer cztery.
Zapamiętać.
Facet próbuje sprawdzać bilety na oko.
Nie ma urządzenia, które weryfikowałoby autentyczność.
Ale stoi i odwala nudną fuchę.
Panie.
Co pan gadasz? To żołnierz.
Nie należy do armii, tępy kretynie.
Panie.
Uważaj pan na słowa. Wiem, kto to kretyn.
A o „tępego” pretensji nie ma.
Jak nie z armii, to może z marynarki?
Rozwiń skrót CISF, cwaniaku.
Nie zgrywaj mądrali.
W jakim języku śpiewamy hymn?
- W sanskrycie. - Nie.
- Hindi. - Nie.
No to malajalski.
Kretyn myśli, że jest taki język.
Nie przepuszczę pana.
Zapraszam panią.
Proszę.
Proszę pani.
Tu pani jest.
- Przepraszam. - Nie szkodzi.
Staramy się dojść do sedna.
Naprzykrzał się pan?
Nie, nic nikomu nie mówiłem.
Wylatuję za 40 minut.
Bezpieczeństwo jest ważne.
Nie poleci pan dziś do Mumbaju.
Otrzymuje pan zakaz latania.
Zakaz?
Nie poleciałeś?
Odwołali lot.
No i?
Masz czas na kolację?
Jasne.
Dzień dobry.
Cześć. Jesteś z Mizoram?
Z Meghalai.
Ubrali cię w taki kostium
i każą udawać Wietnamkę.
Nie przeszkadza ci to?
- Nie. - Ani trochę?
- Ani trochę. - Odrobinkę?
No, odrobinkę.
Witamy.
Dzień dobry.
Grzeszycie i tyle.
Gdzie moja żona?
Tam.
Boże, Arya. Jestem twoją wielką fanką.
Pracujesz tu?
Nie. Jestem fotografką w Lifecatchers.
Co to?
Nie znasz?
- Przecież mówię. - Przepraszam.
Fotografujemy najważniejsze chwile w życiu klientów.
Co ty odpierdalasz?
Płacę ci za pogawędki?
Skup się.
- To nasz klient. - I to wściekły.
Fakt, nerwowy.
Zamierza się jej oświadczyć.
Mam sfotografować, jak znajdzie pierścionek.
Mam nadzieję, że się rozpłacze.
Gdzie jest pierścionek?
W deserze.
Jak oryginalnie.
Musisz się odpowiednio zachowywać.
Wyjść ze strefy komfortu.
Racja.
Poszerzać horyzonty.
W tym świecie piękna często spotyka się z bestią.
Cześć.
Dzięki za poduszkę.
Tobie przyda się bardziej.
Miło z twojej strony.
Shruti, widzisz tę parę za mną?
Facet się jej oświadczy.
- Spodziewa się jak nic. - Skąd wiesz?
Spójrz na nią.
Wszystko w niej aż krzyczy,
że będzie bzykać co noc.
Jedzenie, bzykanie i tak w kółko.
Tak będzie wyglądać ich życie.
Nie gap się tak.
Dlaczego?
Nie lubię takich jak on.
Robi szopkę z oświadczyn.
Nie chodzi o dziewczynę, tylko o niego.
„Patrzcie, jaki jestem fajny.
„Wydałem tyle siana, bo ją kocham”.
Gówno prawda.
Gdy byłem w jego wieku,
prawe żadna laska nie wiedziała, że mi się podoba.
Wiem.
Poważnie. Nie chcieliśmy pokazówki.
Godzinami staraliśmy się uszczęśliwić dziewczyny.
Naprawdę.
Przestań.
Sukinsyn.
Wiesz co?
Zamów jedzenie. Zaraz wrócę.
- Co ty… - To, co zwykle.
Po co wstajesz? Usiądź.
To łazienka.
Cześć.
Chwileczkę.
- Czołem. - Cześć.
Też dobrze piszesz.
Tylko używasz trudnych słów. „Ukradkowość”…
„Niestosowny”?
- Wszystkiego dobrego. - Przepraszam.
Co u ciebie?
Dobrze. A u ciebie?
Dobrze. Netflix kupuje moje książki. Może i wszystkie.
- Nieźle. - A twoje?
Na mnie ich nie stać.
Mam głupią prośbę.
Jem z żoną kolację.
Zechciałbyś przyjść do stolika
i coś powiedzieć?
Zachować się jak fan, żebym zapunktował.
To urocze. No pewnie.
Tak?
Jasne, to drobiazg.
Idź, przyjdę do was.
To miłe, dziękuję.
- Do zobaczenia. - Na razie.
- Chetan? - Tak?
- Selfie? - Patrz.
Facet wyzywa żołnierza.
- Dają wam te szmaty… - Proszę pana.
Szmaty?
To uniform. Służymy krajowi.
No pewnie, służysz…
Wojsko powinno być obowiązkowe.
- Jak w Izraelu. - Tak.
To samo mówię znajomym, ale się śmieją.
Ma rację.
Współczesna klasa średnia
to wrogowie intelektualizmu.
To półanalfabeci.
Półanalfabeci.
Co mnie ominęło?
Rozpłakała się.
Cholera. Odwołają deser?
Nie, z radości.
„Vicky, życie jest idealne.
Chcę umrzeć w twoich ramionach.
Dziś wieczorem”.
Tak było.
Dwa razy lody kokosowe z czekoladą.
Nadeszła ta chwila.
Spójrz na ten stolik.
Gdzie on pomieści to jedzenie?
- Jeszcze te kwiaty… - Są ładne.
Czemu kobiety lubią kwiaty?
Czemu?
Bo kwiaty to waginy.
Też powinieneś je lubić.
- Pszczoły… - Arya?
Stary, czytałem twoją książkę. Świetna.
Miło cię widzieć.
Strzelimy sobie selfie?
Co ty odwalasz, Chetan?
Gdzie twoje maniery?
Twoja godność?
Spędzam wieczór z żoną.
Przyjdź później.
Sio.
Niektórzy są walnięci.
Co tu się odjebało?
- Co? - Co się stało?
Co w ciebie wstąpiło?
Chcę spędzić czas z żoną.
To dla mnie ważne.
Od kiedy?
Daj spokój, zawsze było.
Co jest? Czuję się urażony.
ARYA IYER OBRAŻA ŻOŁNIERZA
Cholera.
#ANTYPATRIOTA
Co się dzieje?
Co wy wyprawiacie?
Kolego, chcemy w ciszy zjeść kolację.
- Nie oglądać wygłupy. - Arya…
Naprawdę. Wiecie co?
Najgorsze, że nie chodzi o ciebie.
Tylko o to, jaki jest uroczy.
Tacy pozerzy jak on zniszczyli życie uczciwym facetom,
którzy nie chcą się tak poniżać.
Dupek z ciebie!
Zepsuł mi całe oświadczyny.
Brat planował to tydzień.
Chcesz to pokazać rodzinie?
- Przyprowadził… - Arya.
To mój brat.
No brawo.
Znam takich jak ty.
Tacy jak ty zabierają rodziców na miesiąc miodowy.
- Poślubisz tego dupka? - Proszę pana.
- Tak? - Psuje pan wieczór.
Ja psuję wieczór?
Po co te durne kostiumy?
Taką mają pracę.
Nie mówię o pracy.
Po co robicie z nich kretynów?
Kogo nazywasz kretynami? Robimy swoje.
Nie ty, tylko on…
- Mamy za to płacone. - Powinniście…
Harry!
Wszystko mi zepsuł.
To zdrajca!
- Skurwiel! - Trzymaj go.
Jesteś pijany?
Profesorze, dwa szybkie postawią go do pionu.
- Co? - Nie, panie Singh.
To kraj Gandhiego.
Przemoc nie jest rozwiązaniem.
Chwileczkę.
Niech najmłodszy z was zwróci się do niego o pokój.
- Jak ci na imię? - Satvinder.
Dobrze.
Podaj mu rękę.
Uściśnij jego dłoń.
Uściśnij.
Na co czekasz? Uściśnij mu dłoń!
Na tym etapie życia mają ręce pełne roboty.
Arya, uściśnij mu dłoń.
Dalej, uściśnij.
Ale nie myją rąk.
Na co się gapisz? Dalej.
Uściśnij mu dłoń.
STATUS ZWIĄZKU
WOLNA
STATUS ZWIĄZKU: WOLNA
Napisy: Konrad Szabowicz