SERIAL NETFLIX
- Cześć, singielko. - Cześć.
Nie umiem z tobą nie rozmawiać.
ZAWAHAJ SIĘ, ZANIM NAPISZESZ.
Cześć.
Tak wcześnie?
A „dzień dobry, mamo”? A przytulić?
Cześć, słonko. Nie garb się.
- Joga? - Nie, siłownia.
- Dodałaś cukier? - Nie.
Zanim znów dodasz cukru, wróć do swojej wioski i tam to zrób.
Uważaj.
- Co robisz? - Sprawdzian z fizyki.
Twitter.
Przestań googlować przystojniaków.
- Nawet w weekendy? - W ogóle.
Dlaczego?
Ty ciągle przeklinasz przez telefon.
Cały ten dom jest dla dorosłych.
Ro.
Jak się masz, księżniczko?
Nie garb się.
Czemu to robią kobietom?
Co?
Masz taką kreskę wokół tyłka.
- Że co? - Szew.
Wręcz krzyczy, że tu masz rów.
- Przebierzesz się? - Nie.
Pokażę ci, jak to wygląda.
- Nie czaję. - Czego?
Skąd mama wie, co robię w sieci?
- Jest hakerką. - Nie jest.
Patrz.
To historia przeglądania.
Pokazuje, co robisz.
- Dzięki, Arya. - Proszę, księżniczko.
Chodźmy.
ZEPSUTY TELEFON
Skąd matki wiedzą, co robimy w sieci?
Ja wiem.
Trzeba kliknąć tutaj. To historia.
Wszystko tu widać.
Jest i przycisk „usuń”.
Arya?
- Boże, to ty? - Tak.
Co za uczucie poznać cenionego autora.
To jak spotkać zwierzę, z którego stek jesz.
- Zrobimy selfie? - Nienawidzę ich.
Proszę.
Chyba nie mam wyboru.
- Dziękuje. - Dziękuję.
No co?
Zastanawiam się nad zasadami.
Jakimi zasadami?
Możemy się spotykać z innymi?
Albo ściągnąć Tindera?
Teraz chcesz o tym rozmawiać?
Tak. Bo jak się umówimy,
to zrobi się niezręcznie.
Rozumiem.
A co tu jest do rozumienia?
Zasady.
Musimy…
Jasne, możemy się widywać z innymi.
Młodymi. Czeka nas wolność.
- Dość wycierpieliśmy. - Właśnie.
Mieszkamy w wielkim domu z córką.
Powinniśmy bzykać innych.
- Bawić się jak młodzież. - No.
Zastanów się.
Samotność nie jest wtedy, gdy brak nam ludzi.
Jest wtedy, gdy ci ładni nie chcą z nami być.
- Ganesh, na siłownię. - Dobrze.
- Auto jest na P2. - Już idę.
Telefon mi się zjebał.
Zacina się, aż rozmówca się rozłączy.
- Ganesh, rozłącz się. - Dobrze.
Arya, słuchałeś mnie?
- Tak. - To czemu nie odpowiesz?
A co mam zrobić?
Tak.
- Potwierdzić, że słyszysz. - Nie mogę udawać.
Faceci nie wydają dźwięków, żeby coś udawać.
Proszę tylko o potwierdzenie.
- To zbyt wiele? - Brzmi jak małżeństwo.
WYŁĄCZNIK BEZPIECZEŃSTWA
DORADZTWO ŻYCIOWE I COACHING
Odczuwasz złość?
Tak.
Jesteś w pracy lub zajęta, myślisz o Aryi i odczuwasz złość.
- Ogromną. - O tak.
Spójrz na
ten wazon
i go zwyzywaj.
Po pendżabsku.
Ohydny wazon.
To pomaga.
Jest kreatywny.
Nie wedle nowoczesnej korpomody.
Skarbie, za rok ci przejdzie.
Ale najpierw musisz pobzykać.
Wiem.
- To pomoże. - Nie pomoże.
Po prostu pobzykasz.
No nie wiem.
Samo myślenie o seksie z kim innym jest męczące.
Dobrze ci było z Aryą?
To ważne?
Jestem terapeutką, wszystko jest ważne.
Jak inni mówią córkom o rozwodzie?
Nieźle!
Nie boję się ciebie.
Powtórzę to.
Rahul Dravid jest lepszy niż Sachin.
Właśnie tak by powiedział ktoś taki jak ty.
Ty jesteś artystyczny. Rahul David tworzy filmy artystyczne.
Nic się nie dzieje, a potem znów nic.
Woda wrze, kobieta się czesze,
ptaszki lecą, wszyscy umierają.
Obiecaj, że nie zrobisz z książki zasranej wizji artystycznej.
Netflix potwierdził spotkanie?
- Nie wiem. - Potrzebuję tego.
Nie wypuszczę filmu w kinach…
- Cześć. - Hej.
Ależ żywiołowo rozmawiacie.
- Reema. Cześć. - Arya.
- Cześć, Mayank. - Cześć.
- Piękne miejsce. - Fakt.
W Mumbaju takich nie ma.
- Usiądź. - Dziękuję.
Wyglądasz inaczej niż na Instagramie.
Śledzisz mnie?
Mam pewną teorię.
Ludzie powinni wrzucać na Instagram najgorsze zdjęcia.
Gdy ich spotkasz w realu, voilà. Niespodzianka.
Ale robią na odwrót.
Przykro mi, że jestem taka nieciekawa.
Nie o to mu chodziło.
Jesteś piękną kobietą.
Dziękuję.
- Wybaczcie na chwilę. - Idziesz do łazienki?
- Tak. - Najpierw zamów.
- Odpuść. - Wrócę za minutę.
- Nie wrócisz. - Nie spiesz się.
Wyszłaś z domu sześć i pół godziny temu.
Nie byłaś w toalecie ani na lotnisku w Mumbaju,
ani w samolocie, ani na lotnisku w Delhi.
Tu jest piękna zieleń.
Pobudza instynkty.
Wiem, jak na kobiety działa siedmiogwiazdkowa łazienka.
Jest jak ojczyzna dla uchodźcy.
Tak.
Jeśli zamówisz, zanim pójdziesz,
w międzyczasie przygotują ci jedzenie.
Będzie gotowe, gdy wrócisz.
Na czas. Później mi podziękujesz.
No dobrze.
Szefie.
- Tak? - Pani chce zamówić.
Słucham.
Makaron z czerwonym sosem.
Badałem to zagadnienie.
Są trzy etapy drapania się po dupie.
Najpierw łagodnie, nieświadomie. Potem mocniej.
A potem dla przyjemności.
Szefie.
Na to, co robisz, jest nazwa w medycynie.
Kolonoskopia.
On miał raka jelita grubego, gnojku.
Kogo oni tu wpuszczają?
Telefon.
- Halo? - Chcę się rozejść.
- To już postanowione. - Oficjalnie.
Chcę rozwodu.
Chcę powiedzieć rodzicom i światu.
- Rohini się dowie. - Wyprowadzę się z nią.
Nie możesz. Ona sobie nie poradzi.
Nie radziła sobie z rozwodem w Stranger Things.
Dziś wieczorem jej powiem.
Obiecałaś.
Wiem, że małżeństwo jest ciężkie,
ale nie utrudniaj też rozwodu.
Kobiety tak rujnują małżeństwa.
„Małżeństwo to harówka”. Nie powinno tak być.
Powinno być fajne, jak romans.
- Chcę rozwodu na papierze. - Dobrze.
To załatw te papiery.
Ja załatwiałem ślub. Teraz twoja kolej.
Ja załatwiałam dom!
Kurwa mać.
Czy ja jestem głupia?
Za pięć minut mam spotkanie z najważniejszym inwestorem,
a dzwonię do ciebie.
Poważnie.
To był olbrzymi błąd.
- Błąd? - Dzień dobry, panie Lee.
- Witaj, Shruti. - Zapraszam.
- Gurgaon jest fascynujący. - Owszem.
Co to za zapach?
Zapach?
Nic takiego.
Tak, czuć.
- Przepraszam. - Nie.
Nic nie czuć, to ja.
Na pewno.
Panie Lee, widziałam Parasite.
Nie ma się pan czego obawiać.
Nic złego się nie stanie.
- Popływał pan? - Zamierzałem.
Ale zadzwonili z domu i godzinę przegadałem.
Arya.
Wszystko w porządku?
W Korei mówimy,
że małżeństwo to harówka.
Proszę nie słuchać tych bzdur.
Małżeństwo powinno być fajne,
jak romans.
Cieszę się, że tak mówisz.
- Tak? - Tak.
Porozmawiamy o interesach?
Dobrze znasz koreański.
Dziękuję.
Co jeszcze umiesz?
O Boże.
Ja ćwiczyłem hindi.
- Tak? - No.
Kierowco, proszę mnie tu wydymać.
Szybko dymać.
- Zboczeniec. - Co?
Powiedziałem to na głos?
- Co ty robisz? - Sorki.
- Rozłącz się. - Ryj, kurwa.
- Świetnie. - Dziękuję.
Arya.
Wiem, że tam jesteś.
Arya.
Shruti.
- Tak? - Chodźmy.
Na czym stanęło?
Na niczym.
Widzisz? W samą porę.
Oczywiście.
Powiedz mi.
Ile Chetan Bhagat dostał za prawa do ekranizacji?
Nie wiem.
Kupiliście prawa do jego książek?
Rzadko kupujemy je bezpośrednio.
- Więc dlaczego kupujecie moje? - Nie kupujemy książki.
Nie podobała się?
Czemu tak mówisz?
Tak to zabrzmiało.
- Wcale nie. - A jednak.
Nie, ona…
Robisz to, bo nie puściłem cię do toalety?
Co?
Co miałaś na myśli, Reema?
To tylko wstępna rozmowa.
Nie wiemy, czego chcemy,
ale może uda się coś ustalić.
Jakiś program z udziałem gwiazd.
Nie wiem. Czekam na propozycję.
Powiedz o pomyśle z Davidem Attenborough.
- Nie w tej chwili. - To naprawdę…
Chcemy pokazać Hindusów
w obiektywie Attenborough.
Makaron smakuje?
- Tak, dziękuję. - A ten?
Wyśmienity, dziękuję.
- Smacznego. - Dziękujemy.
Kontynuuj.
Opiszę ci scenę.
Wyobraź sobie, że kręcimy tę restaurację.
David Attenborough podkłada głos…
Co podać?
Poradzimy sobie, dziękuję.
- Smacznego. - Jeśli pan pozwoli.
- Dziękuję. - Dziękuję.
Kontynuuj.
Zauważyliście, że kelnerzy
przychodzą dokładnie wtedy, gdy mówi się coś ważnego?
Zgubiłem wątek.
Przemyślę wasz pomysł.
- Odezwę się. - Reema.
Mam inny pomysł.
- Guru Agni. Znasz? - Oczywiście.
A gdyby Agni i Arya
porozmawiali o życiu, miłości,
małżeństwie, kobietach?
Agni to jest ktoś.
Ty też.
Rozmawialibyście o miłości, życiu, małżeństwie.
- Kobietach. - Seksie.
Kobietach, seksie i filozofii.
To się może udać.
Dobrze go znacie?
Jesteś wielką gwiazdą.
Coś we mnie umiera, jak kumpel tak sobie radzi.
Jak ci się to udało?
Trzy lata temu miałeś start-up ze spożywką.
Kiedy odkryłeś w sobie guru?
Nie jestem guru.
Jestem kierowcą, a ludzie to moi pasażerowie.
Pragną szczęścia, więc ich do niego wiozę.
A po drodze ruchasz, co się da.
Najmniej seksu mają ci, którzy najwięcej o nim mówią.
Ci, którzy nie wypoczywają,
najwięcej mówią o spokoju.
Ja sprawiam, by nie mówili o szczęściu,
a zaczęli je czuć.
Powiedz mi coś, kierowco.
Istnieją szczęśliwe kobiety?
Pomówmy o czymś prostszym.
Shruti zostawia ciebie czy ty ją?
- To wspólna decyzja. - Nie ma takich.
Zawsze ktoś zostawia bardziej.
A ten, kto widzi wspólną decyzję,
zwykle jest porzucany.
To jej pomysł, ale ja się z nią zgadzam.
- Jesteś gotów ją stracić? - Co to znaczy?
Wyobraź sobie,
jak młody, długowłosy chłopak grzmoci ją od tyłu.
Czemu od tyłu?
To taki eksperyment myślowy.
Sprawdza, czy facetowi zależy.
Facetów paraliżuje taki seks.
Zwłaszcza gdy to nie oni bzykają.
Czy ty sobie wyobrażasz, jak ktoś…
- Mów, czego chcemy. - Tak.
Mamy pomysł dla Netflixa.
Dla Netflixa?
Wystąpisz z Aryą w programie.
Pomyśl o tym jak o występie.
Ja nie występuję.
Guruji.
Zjedz rogalika.
Wróciłaś.
Jak ci minął dzień?
Dobrze. Co się stało?
Nic. Zjedz rogalika.
Coś się stało.
Dlaczego?
Czekaj, nie mów.
Dobra, powiedz.
Co to za złe wieści?
Skąd myśl, że to złe wieści?
Ramya mówi, że jak jej mama jest zbyt miła lub jest jak babcia,
to ma złe wieści.
Zawsze?
Jak często dostaje złe wieści?
Wiem tylko o rozwodzie.
Jak to zniosła?
Kiepsko.
Odwaliło jej.
Odwaliło?
Z kim mieszka?
Z mamą. Ale jej nienawidzi.
Tak poważnie nienawidzi?
Z całego serca.
To mocno.
Chce mieszkać z tatą.
Byłaś wredna?
Bo to słabe, ale film był spoko.
NIE MOGĘ TERAZ POWIEDZIEĆ ROHINI.
Skąd go znasz?
A ten z kontroli paszportowej znowu mnie pyta,
czy się umówimy.
Dacie wiarę?
Mnie ciągle podrywali.
- Hej, Shruti. - Cześć.
Pokazałaś Rohini Wredne dziewczyny?
Nie wiem. A co?
Oglądała to z Samyą.
Przecież tam nie ma nagości.
Bhumika, to nie jest film dla dwunastolatki.
O nie!
- Co? - Cholera.
Co jest? Gdzie mój telefon?
- Rano w autobusie. - Co?
Rohini powiedziała dzieciom o historii.
Pokazała, jak ją usunąć.
Teraz Mohit to wie.
Cholera jasna.
Skąd wiedziała?
Mam…
Telefon mi świruje.
Dwie gwiazdy
sobie gadają.
Wszystko kręcone iPhone'em.
Od czego zaczniemy?
Od czegoś, co zainteresuje kobiety. Taki rynek.
Czego chciałyby się od nich dowiedzieć?
Co faceci potrafią, a kobiety nie?
Mieć orgazm.
Tydzień temu odkryłem coś, czego nie wiedzą.
O orgazmie.
- Otóż… - Piwo smakuje?
Piwo jak piwo, na całym świecie.
Ale dobrze schłodzone?
Tak.
Dziękuję.
- Kontynuuj. - No.
Chodzi o to,
że kobiety nie wiedzą, że muszą być na górze.
To zwiększa ich szansę na orgazm o 41%.
Podajesz liczbę nieparzystą, bo brzmi wiarygodnie.
Ale coś w tym jest.
Na górze mogą kontrolować głębokość.
Ważne są silne mięśnie ud.
O tym powinniśmy mówić.
O odkryciach.
- Pięknie. - Tak.
Odkrycia facetów, które ciekawią kobiety.
No i mamy program.
Co jeszcze odkryłeś?
- Którym palcem… - Może przystawki?
Czy oni to robią celowo?
Kpią z nas?
Pomówmy o programie.
Nazwiemy go „Daaru z guru”.
Pasuje.
Odcinki będą miały mniej niż minutę.
Dla pana chrupiące frytki z miodem i chili,
dla pani smażone tofu z fasolą i czosnkowy sos fasolowy.
- Do pana kung pao… - Przepraszam.
Która godzina?
- Proszę? - Która godzina?
- Nie mam zegarka. - Cóż.
- Przepraszam. - Oczywiście.
Zacznę od początku.
Co on robi?
Jeszcze raz.
Dla pana chrupiące frytki z miodem i chili.
- Dla pani smażone tofu… - Jest 16,30.
Mamy 16,30.
- Tak. - Proszę mówić.
Cóż…
Paneer z chili…
- Mogą państwo powtórzyć zamówienie? - Co?
- Masz 12 nieodebranych od Shruti. - Kurwa.
Żartujesz?
Dwanaście? Kiepsko.
Nawet w obliczu rozwodu.
Czy ty do reszty zgłupiałeś?
Skończyłaś? To o co chodzi?
Czego najbardziej nienawidzę?
Rozmów o pokojówkach.
A na drugim miejscu?
Lekarzy, którzy mają was za hipochondryczki.
Dobra, cicho bądź.
Nienawidzę tych osiedlowych grupek.
Narobiłeś mi wstydu.
Powiedziałeś Rohini o historii.
Co za durna decyzja.
Daj spokój.
To nic takiego.
Nic takiego?
Mamy tu megakryzys.
Godzinę mnie maglowały.
Wszystkie dzieci to teraz wiedzą, dzięki tobie.
Powiesz Rohini o rozwodzie?
Mniejsza.
Halo?
O tak, panie Lee.
Na czym stoimy?
Nikt, tylko mój bezużyteczny mąż.
Nie szkodzi.
O tak, panie Lee. Właśnie tam.
Właśnie tam.
Niech pan nie przestaje.
O tak.
Napisy: Konrad Szabowicz